Relaties
alle pijlers
Eind goed...niet goed
donderdag 5 januari 2012 om 21:27
Hallo allemaal,
Weet bijna niet waar ik moet beginnen. Drie jaar geleden verliefd geworden (sterke chemie) op een vrij eigenzinnige man. Vond ik ook zo leuk aan hem. Eerste jaar was super. Tweede jaar kwamen er wat scheurtjes. Merkte dat we behoorlijk verschillend zijn. Hij gaat over grenzen heen en ik houd liever meer controle. Dat vond ik ook aantrekkelijk want soms voel ik me wel erg verantwoordelijk voor vanalles. Hij is erg enthousiast en merkte al snel dat het wel zo moest gaan (a la minute) hoe hij het dan wilde. Hij gaf mij een goed gevoel, gaf mij zekerheid en vrolijkheid.
Verder in dat jaar raakte hij zijn baan kwijt. Hij wilde kijken wat hij met zijn creativiteit kon doen, niemand begreep hem in bedrijf waar hij werkte had hij het over. Af en toe gebruikte hij ook wel drugs. Hij wilde dan leuke avond en ff zichzelf zijn zei hij dan.
Hij werd steeds achterdochtiger naar vrienden en familie en naar mij toe. Waar ik nog steeds niets van snap. Als ik afsprak met vriendinnen kreeg ik het gevoel dat hij me niet vertrouwde. Later maakte hij ook dat soort opmerkingen naar mij en misschien niet goede reactie maar ging me verdedigen. Vond het beledigend dat hij zo over mij dacht. Ik was alleen maar met hem bezig (misschien wel teveel maar hij zag dat niet).
Kregen steeds meer ruzies over hele kleine dingen. Merkte dat ik het graag leuk wilde hebben (en dat kan niet altijd en zeker niet geforceerd) en ook wel over mijn grens heen ging en andere kant was dat ik hem ´bemoederde´.
Hij is opgegroeid in totaal ander gezin, niet zonder geweld en zonder liefde. Ik kom uit een heel warm nest (en tuurlijk is geen enkel gezin perfect maar probeer hier uit te drukken wat onze verschillen zijn).
Op een gegeven moment raakte ik behoorlijk gestresst, was mezelf niet. Liep op mijn tenen om maar niets verkeerd te doen en geen ruzie te krijgen. En daardoor kregen we juist ruzies. Het werd steeds onzekerder, ik werd ook steeds onzekerder.
En dan ging het juist weer heel goed maar momenten werden steeds korter. In ruzies gebeurde het paar keer dat hij mijn telefoon wilde checken (hij vond het sowieso vervelend als ik op mijn telefoon keek) en mijn tas heeft hij ook keer door huiskamer gesmeten. Schrok ik wel van.
Steeds vaker sliepen we apart van elkaar. Kon hij mij gevoel geven alsof ik niets voorstelde. Verlangde naar zijn liefde en kreeg het tegengestelde. Wilde hem ook graag liefde geven maar werd steeds moeilijker. In mijn ogen was het steeds dat ik het niet goed deed.
Op kerstavond kregen we weer een woordenwisseling en vind het heel moeilijk om hier neer te zetten....
heeft hij mij een paar keer geslagen. En hard ook. Gestompt in mijn gezicht. Ik schrok zo dat ik moest huilen en ik wilde dat hij ging. Hij bleef.....heeft vaste telefoon eruit gehaald, mijn telefoon doorzocht (en zelfs kapot gemaakt) en ik ben in bed gaan liggen hopen dat het vanzelf over zou gaan.
Daarna nog een keer naar hem toegegaan hoe erg ik het vond en toen heeft hij mij keihard op de grond gegooid en me bij mijn keel gegrepen en in mijn lip gebeten. Ik heb me nog nooit zo klein en ellendig gevoeld. Moet er nu weer van huilen.
Daarna...volgende dag had hij spijt en begreep hij niet dat hij dat kon doen. Hij vond het zo erg. Hij vond het eng dat hij zo kon doen. Ik heb aangegeven dat dit zo niet meer kan en dat het beter is geen contact te hebben. Heel hard want liefst had ik gewild dat ie er voor me was.
Toen heb ik een paar beledigende teksten gekregen dat het hem dan niet meer interesseert hoe het met mij gaat dat is dan voorbij etcetc. Had ik er maar voor moeten gaan (onze relatie want hij vond dat ik teveel mijn eigen leven had) daardoor kwam het.
Ik heb het maar tegen 2 vriendinnen gezegd omdat ik mij schaam. Ik wil het ook niet erger maken dan dat het is maar hij zei maar dat hij zoveel van mij hield...ik heb zoveel gedaan. Ook toen hij zijn baan kwijt raakte, financieel etc. Het lijkt hem niet te interesseren hoe ik me voel hieronder. En dat doet me zoveel verdriet. en ik wil echt niet alleen maar kwaad spreken over hem maar ik besef me steeds meer dat het verre van normaal was. En dat maakt me ook verdrietig. Ben ik dom geweest om nog zolang met hem door te gaan? Ik hou zoveel van hem...ben ik daardoor mijn grenzen overgegaan? Hij pretendeerde dat veel door mij kwam. Dat kan ook maar waarom begrijpen andere mensen mij wel en hij niet? Komt dat door mij?
Het is een heel lang verhaal geworden...en mijn excuses want ben ook nog wat in de war ervan.
moest het echt van me afschrijven al ben ik ´bang´ voor de reacties.
Weet bijna niet waar ik moet beginnen. Drie jaar geleden verliefd geworden (sterke chemie) op een vrij eigenzinnige man. Vond ik ook zo leuk aan hem. Eerste jaar was super. Tweede jaar kwamen er wat scheurtjes. Merkte dat we behoorlijk verschillend zijn. Hij gaat over grenzen heen en ik houd liever meer controle. Dat vond ik ook aantrekkelijk want soms voel ik me wel erg verantwoordelijk voor vanalles. Hij is erg enthousiast en merkte al snel dat het wel zo moest gaan (a la minute) hoe hij het dan wilde. Hij gaf mij een goed gevoel, gaf mij zekerheid en vrolijkheid.
Verder in dat jaar raakte hij zijn baan kwijt. Hij wilde kijken wat hij met zijn creativiteit kon doen, niemand begreep hem in bedrijf waar hij werkte had hij het over. Af en toe gebruikte hij ook wel drugs. Hij wilde dan leuke avond en ff zichzelf zijn zei hij dan.
Hij werd steeds achterdochtiger naar vrienden en familie en naar mij toe. Waar ik nog steeds niets van snap. Als ik afsprak met vriendinnen kreeg ik het gevoel dat hij me niet vertrouwde. Later maakte hij ook dat soort opmerkingen naar mij en misschien niet goede reactie maar ging me verdedigen. Vond het beledigend dat hij zo over mij dacht. Ik was alleen maar met hem bezig (misschien wel teveel maar hij zag dat niet).
Kregen steeds meer ruzies over hele kleine dingen. Merkte dat ik het graag leuk wilde hebben (en dat kan niet altijd en zeker niet geforceerd) en ook wel over mijn grens heen ging en andere kant was dat ik hem ´bemoederde´.
Hij is opgegroeid in totaal ander gezin, niet zonder geweld en zonder liefde. Ik kom uit een heel warm nest (en tuurlijk is geen enkel gezin perfect maar probeer hier uit te drukken wat onze verschillen zijn).
Op een gegeven moment raakte ik behoorlijk gestresst, was mezelf niet. Liep op mijn tenen om maar niets verkeerd te doen en geen ruzie te krijgen. En daardoor kregen we juist ruzies. Het werd steeds onzekerder, ik werd ook steeds onzekerder.
En dan ging het juist weer heel goed maar momenten werden steeds korter. In ruzies gebeurde het paar keer dat hij mijn telefoon wilde checken (hij vond het sowieso vervelend als ik op mijn telefoon keek) en mijn tas heeft hij ook keer door huiskamer gesmeten. Schrok ik wel van.
Steeds vaker sliepen we apart van elkaar. Kon hij mij gevoel geven alsof ik niets voorstelde. Verlangde naar zijn liefde en kreeg het tegengestelde. Wilde hem ook graag liefde geven maar werd steeds moeilijker. In mijn ogen was het steeds dat ik het niet goed deed.
Op kerstavond kregen we weer een woordenwisseling en vind het heel moeilijk om hier neer te zetten....
heeft hij mij een paar keer geslagen. En hard ook. Gestompt in mijn gezicht. Ik schrok zo dat ik moest huilen en ik wilde dat hij ging. Hij bleef.....heeft vaste telefoon eruit gehaald, mijn telefoon doorzocht (en zelfs kapot gemaakt) en ik ben in bed gaan liggen hopen dat het vanzelf over zou gaan. Daarna nog een keer naar hem toegegaan hoe erg ik het vond en toen heeft hij mij keihard op de grond gegooid en me bij mijn keel gegrepen en in mijn lip gebeten. Ik heb me nog nooit zo klein en ellendig gevoeld. Moet er nu weer van huilen.
Daarna...volgende dag had hij spijt en begreep hij niet dat hij dat kon doen. Hij vond het zo erg. Hij vond het eng dat hij zo kon doen. Ik heb aangegeven dat dit zo niet meer kan en dat het beter is geen contact te hebben. Heel hard want liefst had ik gewild dat ie er voor me was.
Toen heb ik een paar beledigende teksten gekregen dat het hem dan niet meer interesseert hoe het met mij gaat dat is dan voorbij etcetc. Had ik er maar voor moeten gaan (onze relatie want hij vond dat ik teveel mijn eigen leven had) daardoor kwam het.
Ik heb het maar tegen 2 vriendinnen gezegd omdat ik mij schaam. Ik wil het ook niet erger maken dan dat het is maar hij zei maar dat hij zoveel van mij hield...ik heb zoveel gedaan. Ook toen hij zijn baan kwijt raakte, financieel etc. Het lijkt hem niet te interesseren hoe ik me voel hieronder. En dat doet me zoveel verdriet. en ik wil echt niet alleen maar kwaad spreken over hem maar ik besef me steeds meer dat het verre van normaal was. En dat maakt me ook verdrietig. Ben ik dom geweest om nog zolang met hem door te gaan? Ik hou zoveel van hem...ben ik daardoor mijn grenzen overgegaan? Hij pretendeerde dat veel door mij kwam. Dat kan ook maar waarom begrijpen andere mensen mij wel en hij niet? Komt dat door mij?
Het is een heel lang verhaal geworden...en mijn excuses want ben ook nog wat in de war ervan.
moest het echt van me afschrijven al ben ik ´bang´ voor de reacties.
donderdag 5 januari 2012 om 21:56
quote:juudje77 schreef op 05 januari 2012 @ 21:48:
Ik hou van hem al dat drama dat erbij komt.
Ik snap je niet hij is gevaarlijk voor jou. Dat is geen drama dat is regelrecht een bedreiging voor jou als mens.
Misschien niet te begrijpen maar voor nu kan ik dat niet aan ofzo.
Dus hij mag je voor nu dan maar fysiek aanvallen?
Ook voor mezelf als stok achter de deur want was ook steeds ´zwak´ naar hem. Hij verdraaide het steeds zo alsof het allemaal aan mij lag. Kan maar
Er is geen excuus voor het gebruiken van geweld.
waarom heb ik dan geen problemen met vrienden, op werk...en hij wel?
Dat jij je dit nog afvraagt. Meid wordt wakker!
Het is een lief en goed persoon maar slecht in liefde geven en denk dat hij zo is getraumatiseerd in zijn jeugd.
Jij bent zijn hulpverlener niet. Stop met verklaren van zijn gedrag en zorg voor je eigen veiligheid.
Alleen...ik verdien dit niet. Zó´n andere wereld dan hoe ik ben...maar toch zat ik in deze situatie.Je bent niet de eerste en zal niet de laatste zijn die plots voor haar/zijn gevoel in een relatie met geweld zit. Probleem is dat jij gewend bent om in een relatie er samen aan te werken om verbetering aan te brengen. Nu wil je dit doen met iemand die zijn frustratie niet kan beteugelen en altijd een reden zal vinden om jouw fysiek aan te valllen. Altijd. Gewoon omdat hij dit doet. Dat is niet volgens jouw 'relatie-regels' te verklaren en aan te passen en voor jou heel gevaarlijk.
Word wakker!
Ik hou van hem al dat drama dat erbij komt.
Ik snap je niet hij is gevaarlijk voor jou. Dat is geen drama dat is regelrecht een bedreiging voor jou als mens.
Misschien niet te begrijpen maar voor nu kan ik dat niet aan ofzo.
Dus hij mag je voor nu dan maar fysiek aanvallen?
Ook voor mezelf als stok achter de deur want was ook steeds ´zwak´ naar hem. Hij verdraaide het steeds zo alsof het allemaal aan mij lag. Kan maar
Er is geen excuus voor het gebruiken van geweld.
waarom heb ik dan geen problemen met vrienden, op werk...en hij wel?
Dat jij je dit nog afvraagt. Meid wordt wakker!
Het is een lief en goed persoon maar slecht in liefde geven en denk dat hij zo is getraumatiseerd in zijn jeugd.
Jij bent zijn hulpverlener niet. Stop met verklaren van zijn gedrag en zorg voor je eigen veiligheid.
Alleen...ik verdien dit niet. Zó´n andere wereld dan hoe ik ben...maar toch zat ik in deze situatie.Je bent niet de eerste en zal niet de laatste zijn die plots voor haar/zijn gevoel in een relatie met geweld zit. Probleem is dat jij gewend bent om in een relatie er samen aan te werken om verbetering aan te brengen. Nu wil je dit doen met iemand die zijn frustratie niet kan beteugelen en altijd een reden zal vinden om jouw fysiek aan te valllen. Altijd. Gewoon omdat hij dit doet. Dat is niet volgens jouw 'relatie-regels' te verklaren en aan te passen en voor jou heel gevaarlijk.
Word wakker!
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 5 januari 2012 om 21:57
Hoe mooi de goede kanten (ik kan ze zo snel niet in jouw posting vinden) van iemand zijn, heeft een bepaalde waarde.
De waarde van zijn slechte kanten overschaduwen de waarde van de goede.
Dit heb ik eerder op een ander topic gepost: jouw vriend valt niet onder de mensen die ik in mijn omgeving zou willen hebben.
Conundrum schreef op 01 januari 2012 @ 22:12:
Kijk, iedereen heeft een rugzak (klotewoord), alleen de mensen die met die rugzak anderen (geweld, onderuit halen, vies manipuleren, narcistisch zijn enz enz) of zichzelf verwonden (alcoholisme, drugs, teveel werken, absurde hoge eisen stellen enz enz) daar heb ik geen zin in.
Iemand die naar zichzelf durf te kijken met zijn zware kantjes en de universele wensen om geliefd te zijn en lief te hebben, erkend te worden, niet buiten de boot te vallen enz enz.(die wensen die toch met angst gepaard kunnen gaan) dat zijn mensen waarmee ik wil omgaan, degene die het goed voor hebben met een ander en zichzelf.....en ik meen dat ik zelf zo iemand ben in t eggie.
Niet dat ik een engel ben, god beware ! Maar ik durf zeker wel kritisch naar mezelf te kijken.
De waarde van zijn slechte kanten overschaduwen de waarde van de goede.
Dit heb ik eerder op een ander topic gepost: jouw vriend valt niet onder de mensen die ik in mijn omgeving zou willen hebben.
Conundrum schreef op 01 januari 2012 @ 22:12:
Kijk, iedereen heeft een rugzak (klotewoord), alleen de mensen die met die rugzak anderen (geweld, onderuit halen, vies manipuleren, narcistisch zijn enz enz) of zichzelf verwonden (alcoholisme, drugs, teveel werken, absurde hoge eisen stellen enz enz) daar heb ik geen zin in.
Iemand die naar zichzelf durf te kijken met zijn zware kantjes en de universele wensen om geliefd te zijn en lief te hebben, erkend te worden, niet buiten de boot te vallen enz enz.(die wensen die toch met angst gepaard kunnen gaan) dat zijn mensen waarmee ik wil omgaan, degene die het goed voor hebben met een ander en zichzelf.....en ik meen dat ik zelf zo iemand ben in t eggie.
Niet dat ik een engel ben, god beware ! Maar ik durf zeker wel kritisch naar mezelf te kijken.
donderdag 5 januari 2012 om 21:57
Heb je een schuiladres inclusief internet?
Zodat je dit topic kan blijven volgen en je hart kan blijven luchten.
Zorg dat je belangrijke papieren ID, rijbewijs, bankpapieren, overige papieren, verzekeringen, pasjes enz enz veilig kan stellen.
Natuurlijk ook je belangrijkste spullen zoals mobiel en adapter.
Zoals Secondhandsuus als schrijft, we staan voor je klaar.
Zodat je dit topic kan blijven volgen en je hart kan blijven luchten.
Zorg dat je belangrijke papieren ID, rijbewijs, bankpapieren, overige papieren, verzekeringen, pasjes enz enz veilig kan stellen.
Natuurlijk ook je belangrijkste spullen zoals mobiel en adapter.
Zoals Secondhandsuus als schrijft, we staan voor je klaar.
Autopsies tonen onomstotelijk de injectieschade aan.
donderdag 5 januari 2012 om 21:58
quote:juudje77 schreef op 05 januari 2012 @ 21:48:
Ik ging niet later bij hem langs. Hij wilde ´s nachts mijn huis niet uit dus ging van bed weer naar woonkamer.
Ik heb geen aangifte gedaan. Ik hou van hem al dat drama dat erbij komt.
Misschien niet te begrijpen maar voor nu kan ik dat niet aan ofzo. Ik ben 1e kerstdag nog bij mijn ouders geweest en een smoes verzonnen dat ik van de trap ben gevallen. Wel erbij gezegd na een ruzie met hem omdat ik wel moest zeggen dat het uit was.
Ook voor mezelf als stok achter de deur want was ook steeds ´zwak´ naar hem. Hij verdraaide het steeds zo alsof het allemaal aan mij lag. Kan maar waarom heb ik dan geen problemen met vrienden, op werk...en hij wel?
Het is een lief en goed persoon maar slecht in liefde geven en denk dat hij zo is getraumatiseerd in zijn jeugd. Alleen...ik verdien dit niet. Zó´n andere wereld dan hoe ik ben...maar toch zat ik in deze situatie.
Een lief en goed persoon?
Nou nee want hij sloeg je en kneep je keel dicht,dus het is geen lief en goed persoon.!
Zijn slechte jeugd is geen excuus voor hoe hij jou behandeld heeft en ook jij moet dat niet als excuus gebruiken om het allemaal vooral voor jezelf goed te praten.
Jij kunt hem niet 'redden'.
Een psychiater zou beter voor hem zijn dan dat jij hulpverlenertje gaat spelen.
Ik ging niet later bij hem langs. Hij wilde ´s nachts mijn huis niet uit dus ging van bed weer naar woonkamer.
Ik heb geen aangifte gedaan. Ik hou van hem al dat drama dat erbij komt.
Misschien niet te begrijpen maar voor nu kan ik dat niet aan ofzo. Ik ben 1e kerstdag nog bij mijn ouders geweest en een smoes verzonnen dat ik van de trap ben gevallen. Wel erbij gezegd na een ruzie met hem omdat ik wel moest zeggen dat het uit was.
Ook voor mezelf als stok achter de deur want was ook steeds ´zwak´ naar hem. Hij verdraaide het steeds zo alsof het allemaal aan mij lag. Kan maar waarom heb ik dan geen problemen met vrienden, op werk...en hij wel?
Het is een lief en goed persoon maar slecht in liefde geven en denk dat hij zo is getraumatiseerd in zijn jeugd. Alleen...ik verdien dit niet. Zó´n andere wereld dan hoe ik ben...maar toch zat ik in deze situatie.
Een lief en goed persoon?
Nou nee want hij sloeg je en kneep je keel dicht,dus het is geen lief en goed persoon.!
Zijn slechte jeugd is geen excuus voor hoe hij jou behandeld heeft en ook jij moet dat niet als excuus gebruiken om het allemaal vooral voor jezelf goed te praten.
Jij kunt hem niet 'redden'.
Een psychiater zou beter voor hem zijn dan dat jij hulpverlenertje gaat spelen.
donderdag 5 januari 2012 om 22:02
quote:juudje77 schreef op 05 januari 2012 @ 21:51:
Dit voelt al heel bevrijdend om het hier neer te zetten. Schrijven wat ik echt voel en denk. En niet iets zeggen om de situatie maar goed te houden.
Wilde ik graag een leuke relatie ten koste van zoveel...van mezelf? Als ik mijn werk en vrienden neit had was situatie wel veel slechter geweest denk ik. En echt...hij had ook echt goede en leuke dingen. Anders had het geen stand gehouden. Alleen laatste maand...2 x drugsgebruik en dat zal er waarschijnlijk wel mee te maken hebben.
En nog....hij heeft niets meer laten horen voel ik me daardoor gebruikt. Is dat normaal?Ik weet niet of het normaal is ik ben er wel blij om. Houden zo ondanks je gevoel.
Dit voelt al heel bevrijdend om het hier neer te zetten. Schrijven wat ik echt voel en denk. En niet iets zeggen om de situatie maar goed te houden.
Wilde ik graag een leuke relatie ten koste van zoveel...van mezelf? Als ik mijn werk en vrienden neit had was situatie wel veel slechter geweest denk ik. En echt...hij had ook echt goede en leuke dingen. Anders had het geen stand gehouden. Alleen laatste maand...2 x drugsgebruik en dat zal er waarschijnlijk wel mee te maken hebben.
En nog....hij heeft niets meer laten horen voel ik me daardoor gebruikt. Is dat normaal?Ik weet niet of het normaal is ik ben er wel blij om. Houden zo ondanks je gevoel.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
donderdag 5 januari 2012 om 22:03
quote:juudje77 schreef op 05 januari 2012 @ 21:48:
Ik ging niet later bij hem langs. Hij wilde ´s nachts mijn huis niet uit dus ging van bed weer naar woonkamer.
Ik heb geen aangifte gedaan. Ik hou van hem al dat drama dat erbij komt.
Misschien niet te begrijpen maar voor nu kan ik dat niet aan ofzo. Ik ben 1e kerstdag nog bij mijn ouders geweest en een smoes verzonnen dat ik van de trap ben gevallen. Wel erbij gezegd na een ruzie met hem omdat ik wel moest zeggen dat het uit was.
Ook voor mezelf als stok achter de deur want was ook steeds ´zwak´ naar hem. Hij verdraaide het steeds zo alsof het allemaal aan mij lag. Kan maar waarom heb ik dan geen problemen met vrienden, op werk...en hij wel?
Het is een lief en goed persoon maar slecht in liefde geven en denk dat hij zo is getraumatiseerd in zijn jeugd. Alleen...ik verdien dit niet. Zó´n andere wereld dan hoe ik ben...maar toch zat ik in deze situatie.Kan jij mij (of nog liever jezelf) uitleggen waarom je vindt dat hij een lief en goed persoon is ? Wat hij gedaan heeft is ver van lief en goed en blijkbaar heeft hij ook een paar dagen erna nog steeds niet het besef dat wat hij gedaan heeft alle grenzen voorbij is. En er zijn wel meer mensen getraumatiseerd in hun jeugd die toch liefde kunnen geven of soms juist omdat ze weten hoe erg het is als je dat niet krijgt. Het lijkt een beetje of jij hem wil redden, ten koste van jezelf en dat loopt echt nooit goed af.
Ik ging niet later bij hem langs. Hij wilde ´s nachts mijn huis niet uit dus ging van bed weer naar woonkamer.
Ik heb geen aangifte gedaan. Ik hou van hem al dat drama dat erbij komt.
Misschien niet te begrijpen maar voor nu kan ik dat niet aan ofzo. Ik ben 1e kerstdag nog bij mijn ouders geweest en een smoes verzonnen dat ik van de trap ben gevallen. Wel erbij gezegd na een ruzie met hem omdat ik wel moest zeggen dat het uit was.
Ook voor mezelf als stok achter de deur want was ook steeds ´zwak´ naar hem. Hij verdraaide het steeds zo alsof het allemaal aan mij lag. Kan maar waarom heb ik dan geen problemen met vrienden, op werk...en hij wel?
Het is een lief en goed persoon maar slecht in liefde geven en denk dat hij zo is getraumatiseerd in zijn jeugd. Alleen...ik verdien dit niet. Zó´n andere wereld dan hoe ik ben...maar toch zat ik in deze situatie.Kan jij mij (of nog liever jezelf) uitleggen waarom je vindt dat hij een lief en goed persoon is ? Wat hij gedaan heeft is ver van lief en goed en blijkbaar heeft hij ook een paar dagen erna nog steeds niet het besef dat wat hij gedaan heeft alle grenzen voorbij is. En er zijn wel meer mensen getraumatiseerd in hun jeugd die toch liefde kunnen geven of soms juist omdat ze weten hoe erg het is als je dat niet krijgt. Het lijkt een beetje of jij hem wil redden, ten koste van jezelf en dat loopt echt nooit goed af.
donderdag 5 januari 2012 om 22:04
Dit klinkt niet best? Denk je dat echt Enn? Dit was wel een ´bui´, hij is normaal gesproken niet zo. Hij had ook andere blik en niet zichzelf.
Vind het wel raar dat ie verder geen spijt heeft....toch meer mensen inlichten al vind ik het echt vreselijk om dat te moeten doen maar misschien is dat ook wel prettiger voor mijzelf? Denk ergens dat ik niets meer zal horen van hem want ging al tijd niet goed. Misschien dat ie zelf zo is geschrokken dat hij dat ook niet eens meer durft?
Hebben mensen die zo zijn (geworden) het uberhaupt door of blijven ze anderen de schuld geven? En ben zelf ook niet makkelijk maar geweld en zoveel angstgevoelens toedoen aan iemand is no good.
Tis zo ver van mijn bed show als ik er weleens over las of hoorde en nu zit (zat) ik er middenin.
Vind het wel raar dat ie verder geen spijt heeft....toch meer mensen inlichten al vind ik het echt vreselijk om dat te moeten doen maar misschien is dat ook wel prettiger voor mijzelf? Denk ergens dat ik niets meer zal horen van hem want ging al tijd niet goed. Misschien dat ie zelf zo is geschrokken dat hij dat ook niet eens meer durft?
Hebben mensen die zo zijn (geworden) het uberhaupt door of blijven ze anderen de schuld geven? En ben zelf ook niet makkelijk maar geweld en zoveel angstgevoelens toedoen aan iemand is no good.
Tis zo ver van mijn bed show als ik er weleens over las of hoorde en nu zit (zat) ik er middenin.
donderdag 5 januari 2012 om 22:09
donderdag 5 januari 2012 om 22:10
quote:juudje77 schreef op 05 januari 2012 @ 22:04:
Dit klinkt niet best? Denk je dat echt Enn? Dit was wel een ´bui´, hij is normaal gesproken niet zo. Hij had ook andere blik en
(....)
Hebben mensen die zo zijn (geworden) het uberhaupt door of blijven ze anderen de schuld geven? En ben zelf ook niet makkelijk maar geweld en zoveel angstgevoelens toedoen aan iemand is no good.
Tis zo ver van mijn bed show als ik er weleens over las of hoorde en nu zit (zat) ik er middenin.
Het is niet zomaar een bui. Dit zal alleen maar erger worden. Hij zal jou de schuld blijven geven, zoiets als: als jij dit of dat niet zou doen of wel zou doen, hoef ik je niet te slaan.
Denk aan Kerst 2012. Wil je dan weer bont en blauw naar je ouders?? Laat dit nieuwe jaar ook een nieuw begin zijn. Je verdient echt beter!!
Dit klinkt niet best? Denk je dat echt Enn? Dit was wel een ´bui´, hij is normaal gesproken niet zo. Hij had ook andere blik en
(....)
Hebben mensen die zo zijn (geworden) het uberhaupt door of blijven ze anderen de schuld geven? En ben zelf ook niet makkelijk maar geweld en zoveel angstgevoelens toedoen aan iemand is no good.
Tis zo ver van mijn bed show als ik er weleens over las of hoorde en nu zit (zat) ik er middenin.
Het is niet zomaar een bui. Dit zal alleen maar erger worden. Hij zal jou de schuld blijven geven, zoiets als: als jij dit of dat niet zou doen of wel zou doen, hoef ik je niet te slaan.
Denk aan Kerst 2012. Wil je dan weer bont en blauw naar je ouders?? Laat dit nieuwe jaar ook een nieuw begin zijn. Je verdient echt beter!!
donderdag 5 januari 2012 om 22:11
donderdag 5 januari 2012 om 22:13
Thank u all voor het advies. En ook...ik begon echt aan mezelf te twijfelen:-((
donderdag 5 januari 2012 om 22:14
quote:juudje77 schreef op 05 januari 2012 @ 22:04:
Dit klinkt niet best? Denk je dat echt Enn? Dit was wel een ´bui´, hij is normaal gesproken niet zo. Hij had ook andere blik en niet zichzelf.
Vind het wel raar dat ie verder geen spijt heeft....toch meer mensen inlichten al vind ik het echt vreselijk om dat te moeten doen maar misschien is dat ook wel prettiger voor mijzelf? Denk ergens dat ik niets meer zal horen van hem want ging al tijd niet goed. Misschien dat ie zelf zo is geschrokken dat hij dat ook niet eens meer durft?
Hebben mensen die zo zijn (geworden) het uberhaupt door of blijven ze anderen de schuld geven? En ben zelf ook niet makkelijk maar geweld en zoveel angstgevoelens toedoen aan iemand is no good.
Tis zo ver van mijn bed show als ik er weleens over las of hoorde en nu zit (zat) ik er middenin.Klinkt alsof je nu excuses voor hem verzint waarom hij niets laat horen. Het maakt niet zoveel uit op dit moment denk ik, wat van belang is dat het niet veilg voor jou is om bij hem in de buurt te zijn. Als je bang bent dat je toch zelf weer contact zoekt is het misschien handig om idd anderen, zoals je ouders in te lichten en als dat kan bij hen te blijven, zodat hij je niet zo makkelijk op kan zoeken en jij niet zo snel in de verleiding komt omdat te doen omdat je hem toch zielig vindt of mist.
Dit klinkt niet best? Denk je dat echt Enn? Dit was wel een ´bui´, hij is normaal gesproken niet zo. Hij had ook andere blik en niet zichzelf.
Vind het wel raar dat ie verder geen spijt heeft....toch meer mensen inlichten al vind ik het echt vreselijk om dat te moeten doen maar misschien is dat ook wel prettiger voor mijzelf? Denk ergens dat ik niets meer zal horen van hem want ging al tijd niet goed. Misschien dat ie zelf zo is geschrokken dat hij dat ook niet eens meer durft?
Hebben mensen die zo zijn (geworden) het uberhaupt door of blijven ze anderen de schuld geven? En ben zelf ook niet makkelijk maar geweld en zoveel angstgevoelens toedoen aan iemand is no good.
Tis zo ver van mijn bed show als ik er weleens over las of hoorde en nu zit (zat) ik er middenin.Klinkt alsof je nu excuses voor hem verzint waarom hij niets laat horen. Het maakt niet zoveel uit op dit moment denk ik, wat van belang is dat het niet veilg voor jou is om bij hem in de buurt te zijn. Als je bang bent dat je toch zelf weer contact zoekt is het misschien handig om idd anderen, zoals je ouders in te lichten en als dat kan bij hen te blijven, zodat hij je niet zo makkelijk op kan zoeken en jij niet zo snel in de verleiding komt omdat te doen omdat je hem toch zielig vindt of mist.
donderdag 5 januari 2012 om 22:15
Ik hoop dat hij je met rust laat en ook niets meer laat horen.
Op de lange termijn veel beter voor jou. Maar het feit dat jij zoveel liefde en energie in hem gestoken hebt, gehoopt hebt, maakt dat je je gebruikt voelt. Logisch.
Daar waar jij er nog voor wilde gaan, ondanks wat hij gedaan heeft, laat hij het nu afweten. Nu zie je nog niet dat hij je eigenlijk een groot plezier doet.
Ik hoop zo dat alle woorden op het forum hier tot je door gaan dringen... Dat je beseft dat je leven in gevaar is...
Dat het geen onzin is, wat de ervaringsdeskundigen je zeggen. Dat je beseft dat hij niet veranderd. Dat je beseft dat je meer waard bent dan een man die je fysiek, mentaal en emotioneel mishandeld.
Dat je beseft dat er een ander leven op je wacht... Een leven met een lieverd die jou wel verdient! Die praat en samen met jou aan de uitdagingen des levens gaat staan. Die naast je loopt en je steunt. Die je als gelijke behandeld en je op handen draagt. Die weet en voelt dat de liefde die jij te geven hebt, van onschatbare waarde is!
Op de lange termijn veel beter voor jou. Maar het feit dat jij zoveel liefde en energie in hem gestoken hebt, gehoopt hebt, maakt dat je je gebruikt voelt. Logisch.
Daar waar jij er nog voor wilde gaan, ondanks wat hij gedaan heeft, laat hij het nu afweten. Nu zie je nog niet dat hij je eigenlijk een groot plezier doet.
Ik hoop zo dat alle woorden op het forum hier tot je door gaan dringen... Dat je beseft dat je leven in gevaar is...
Dat het geen onzin is, wat de ervaringsdeskundigen je zeggen. Dat je beseft dat hij niet veranderd. Dat je beseft dat je meer waard bent dan een man die je fysiek, mentaal en emotioneel mishandeld.
Dat je beseft dat er een ander leven op je wacht... Een leven met een lieverd die jou wel verdient! Die praat en samen met jou aan de uitdagingen des levens gaat staan. Die naast je loopt en je steunt. Die je als gelijke behandeld en je op handen draagt. Die weet en voelt dat de liefde die jij te geven hebt, van onschatbare waarde is!
donderdag 5 januari 2012 om 22:15
quote:Leergierig schreef op 05 januari 2012 @ 22:10:
[...]
Hij zal jou de schuld blijven geven, zoiets als: als jij dit of dat niet zou doen of wel zou doen, hoef ik je niet te slaan.
Precies. Net als de rust lijkt wedergekeerd, begint het weer opnieuw. Op den duur durf je zelfs die rust niet meer te voelen, blijf je altijd alert en op je tenen lopen. Dat sloopt je. Van binnen eenzaam en uitgeput, maar naar de buitenwereld zo lang mogelijk de schijn proberen op te houden. En dat gaat effect hebben op alles; je werk, je relaties met vrienden, familie.
[...]
Hij zal jou de schuld blijven geven, zoiets als: als jij dit of dat niet zou doen of wel zou doen, hoef ik je niet te slaan.
Precies. Net als de rust lijkt wedergekeerd, begint het weer opnieuw. Op den duur durf je zelfs die rust niet meer te voelen, blijf je altijd alert en op je tenen lopen. Dat sloopt je. Van binnen eenzaam en uitgeput, maar naar de buitenwereld zo lang mogelijk de schijn proberen op te houden. En dat gaat effect hebben op alles; je werk, je relaties met vrienden, familie.
donderdag 5 januari 2012 om 22:15
donderdag 5 januari 2012 om 22:24
Heftig ja...ik weet dat jullie gelijk hebben.
Hij heeft die dag erna spijt betuigd (terwijl ik wel eerst zelf alle omgevallen meubels e.d. heb opgeruimd want meneer lag gewoon op de bank te slapen).
..wellicht is dat ok geweest. Hij vond het zelf ook eng. Daarom moeten wij ook geen contact meer hebben als we dit bij elkaar losmaken, oftewel als ik dit bij hem losmaak. Als jullie eens zagen hoe hij mijn telefoon had gesloopt. Bizar.
Weet je ik moet dat ook uit mijn hoofd zetten. Zelf zou ik er alles aan doen om het goed te maken en hij....
Ik moet hem loslaten en proberen weer vertrouwen terug te vinden en heel hard tegen mezelf zeggen dat dit verre van normaal is. Hij heeft hulp nodig.
Hij heeft die dag erna spijt betuigd (terwijl ik wel eerst zelf alle omgevallen meubels e.d. heb opgeruimd want meneer lag gewoon op de bank te slapen).
..wellicht is dat ok geweest. Hij vond het zelf ook eng. Daarom moeten wij ook geen contact meer hebben als we dit bij elkaar losmaken, oftewel als ik dit bij hem losmaak. Als jullie eens zagen hoe hij mijn telefoon had gesloopt. Bizar.
Weet je ik moet dat ook uit mijn hoofd zetten. Zelf zou ik er alles aan doen om het goed te maken en hij....
Ik moet hem loslaten en proberen weer vertrouwen terug te vinden en heel hard tegen mezelf zeggen dat dit verre van normaal is. Hij heeft hulp nodig.
