Relaties
alle pijlers
Eind goed...niet goed
donderdag 5 januari 2012 om 21:27
Hallo allemaal,
Weet bijna niet waar ik moet beginnen. Drie jaar geleden verliefd geworden (sterke chemie) op een vrij eigenzinnige man. Vond ik ook zo leuk aan hem. Eerste jaar was super. Tweede jaar kwamen er wat scheurtjes. Merkte dat we behoorlijk verschillend zijn. Hij gaat over grenzen heen en ik houd liever meer controle. Dat vond ik ook aantrekkelijk want soms voel ik me wel erg verantwoordelijk voor vanalles. Hij is erg enthousiast en merkte al snel dat het wel zo moest gaan (a la minute) hoe hij het dan wilde. Hij gaf mij een goed gevoel, gaf mij zekerheid en vrolijkheid.
Verder in dat jaar raakte hij zijn baan kwijt. Hij wilde kijken wat hij met zijn creativiteit kon doen, niemand begreep hem in bedrijf waar hij werkte had hij het over. Af en toe gebruikte hij ook wel drugs. Hij wilde dan leuke avond en ff zichzelf zijn zei hij dan.
Hij werd steeds achterdochtiger naar vrienden en familie en naar mij toe. Waar ik nog steeds niets van snap. Als ik afsprak met vriendinnen kreeg ik het gevoel dat hij me niet vertrouwde. Later maakte hij ook dat soort opmerkingen naar mij en misschien niet goede reactie maar ging me verdedigen. Vond het beledigend dat hij zo over mij dacht. Ik was alleen maar met hem bezig (misschien wel teveel maar hij zag dat niet).
Kregen steeds meer ruzies over hele kleine dingen. Merkte dat ik het graag leuk wilde hebben (en dat kan niet altijd en zeker niet geforceerd) en ook wel over mijn grens heen ging en andere kant was dat ik hem ´bemoederde´.
Hij is opgegroeid in totaal ander gezin, niet zonder geweld en zonder liefde. Ik kom uit een heel warm nest (en tuurlijk is geen enkel gezin perfect maar probeer hier uit te drukken wat onze verschillen zijn).
Op een gegeven moment raakte ik behoorlijk gestresst, was mezelf niet. Liep op mijn tenen om maar niets verkeerd te doen en geen ruzie te krijgen. En daardoor kregen we juist ruzies. Het werd steeds onzekerder, ik werd ook steeds onzekerder.
En dan ging het juist weer heel goed maar momenten werden steeds korter. In ruzies gebeurde het paar keer dat hij mijn telefoon wilde checken (hij vond het sowieso vervelend als ik op mijn telefoon keek) en mijn tas heeft hij ook keer door huiskamer gesmeten. Schrok ik wel van.
Steeds vaker sliepen we apart van elkaar. Kon hij mij gevoel geven alsof ik niets voorstelde. Verlangde naar zijn liefde en kreeg het tegengestelde. Wilde hem ook graag liefde geven maar werd steeds moeilijker. In mijn ogen was het steeds dat ik het niet goed deed.
Op kerstavond kregen we weer een woordenwisseling en vind het heel moeilijk om hier neer te zetten....
heeft hij mij een paar keer geslagen. En hard ook. Gestompt in mijn gezicht. Ik schrok zo dat ik moest huilen en ik wilde dat hij ging. Hij bleef.....heeft vaste telefoon eruit gehaald, mijn telefoon doorzocht (en zelfs kapot gemaakt) en ik ben in bed gaan liggen hopen dat het vanzelf over zou gaan.
Daarna nog een keer naar hem toegegaan hoe erg ik het vond en toen heeft hij mij keihard op de grond gegooid en me bij mijn keel gegrepen en in mijn lip gebeten. Ik heb me nog nooit zo klein en ellendig gevoeld. Moet er nu weer van huilen.
Daarna...volgende dag had hij spijt en begreep hij niet dat hij dat kon doen. Hij vond het zo erg. Hij vond het eng dat hij zo kon doen. Ik heb aangegeven dat dit zo niet meer kan en dat het beter is geen contact te hebben. Heel hard want liefst had ik gewild dat ie er voor me was.
Toen heb ik een paar beledigende teksten gekregen dat het hem dan niet meer interesseert hoe het met mij gaat dat is dan voorbij etcetc. Had ik er maar voor moeten gaan (onze relatie want hij vond dat ik teveel mijn eigen leven had) daardoor kwam het.
Ik heb het maar tegen 2 vriendinnen gezegd omdat ik mij schaam. Ik wil het ook niet erger maken dan dat het is maar hij zei maar dat hij zoveel van mij hield...ik heb zoveel gedaan. Ook toen hij zijn baan kwijt raakte, financieel etc. Het lijkt hem niet te interesseren hoe ik me voel hieronder. En dat doet me zoveel verdriet. en ik wil echt niet alleen maar kwaad spreken over hem maar ik besef me steeds meer dat het verre van normaal was. En dat maakt me ook verdrietig. Ben ik dom geweest om nog zolang met hem door te gaan? Ik hou zoveel van hem...ben ik daardoor mijn grenzen overgegaan? Hij pretendeerde dat veel door mij kwam. Dat kan ook maar waarom begrijpen andere mensen mij wel en hij niet? Komt dat door mij?
Het is een heel lang verhaal geworden...en mijn excuses want ben ook nog wat in de war ervan.
moest het echt van me afschrijven al ben ik ´bang´ voor de reacties.
Weet bijna niet waar ik moet beginnen. Drie jaar geleden verliefd geworden (sterke chemie) op een vrij eigenzinnige man. Vond ik ook zo leuk aan hem. Eerste jaar was super. Tweede jaar kwamen er wat scheurtjes. Merkte dat we behoorlijk verschillend zijn. Hij gaat over grenzen heen en ik houd liever meer controle. Dat vond ik ook aantrekkelijk want soms voel ik me wel erg verantwoordelijk voor vanalles. Hij is erg enthousiast en merkte al snel dat het wel zo moest gaan (a la minute) hoe hij het dan wilde. Hij gaf mij een goed gevoel, gaf mij zekerheid en vrolijkheid.
Verder in dat jaar raakte hij zijn baan kwijt. Hij wilde kijken wat hij met zijn creativiteit kon doen, niemand begreep hem in bedrijf waar hij werkte had hij het over. Af en toe gebruikte hij ook wel drugs. Hij wilde dan leuke avond en ff zichzelf zijn zei hij dan.
Hij werd steeds achterdochtiger naar vrienden en familie en naar mij toe. Waar ik nog steeds niets van snap. Als ik afsprak met vriendinnen kreeg ik het gevoel dat hij me niet vertrouwde. Later maakte hij ook dat soort opmerkingen naar mij en misschien niet goede reactie maar ging me verdedigen. Vond het beledigend dat hij zo over mij dacht. Ik was alleen maar met hem bezig (misschien wel teveel maar hij zag dat niet).
Kregen steeds meer ruzies over hele kleine dingen. Merkte dat ik het graag leuk wilde hebben (en dat kan niet altijd en zeker niet geforceerd) en ook wel over mijn grens heen ging en andere kant was dat ik hem ´bemoederde´.
Hij is opgegroeid in totaal ander gezin, niet zonder geweld en zonder liefde. Ik kom uit een heel warm nest (en tuurlijk is geen enkel gezin perfect maar probeer hier uit te drukken wat onze verschillen zijn).
Op een gegeven moment raakte ik behoorlijk gestresst, was mezelf niet. Liep op mijn tenen om maar niets verkeerd te doen en geen ruzie te krijgen. En daardoor kregen we juist ruzies. Het werd steeds onzekerder, ik werd ook steeds onzekerder.
En dan ging het juist weer heel goed maar momenten werden steeds korter. In ruzies gebeurde het paar keer dat hij mijn telefoon wilde checken (hij vond het sowieso vervelend als ik op mijn telefoon keek) en mijn tas heeft hij ook keer door huiskamer gesmeten. Schrok ik wel van.
Steeds vaker sliepen we apart van elkaar. Kon hij mij gevoel geven alsof ik niets voorstelde. Verlangde naar zijn liefde en kreeg het tegengestelde. Wilde hem ook graag liefde geven maar werd steeds moeilijker. In mijn ogen was het steeds dat ik het niet goed deed.
Op kerstavond kregen we weer een woordenwisseling en vind het heel moeilijk om hier neer te zetten....
heeft hij mij een paar keer geslagen. En hard ook. Gestompt in mijn gezicht. Ik schrok zo dat ik moest huilen en ik wilde dat hij ging. Hij bleef.....heeft vaste telefoon eruit gehaald, mijn telefoon doorzocht (en zelfs kapot gemaakt) en ik ben in bed gaan liggen hopen dat het vanzelf over zou gaan. Daarna nog een keer naar hem toegegaan hoe erg ik het vond en toen heeft hij mij keihard op de grond gegooid en me bij mijn keel gegrepen en in mijn lip gebeten. Ik heb me nog nooit zo klein en ellendig gevoeld. Moet er nu weer van huilen.
Daarna...volgende dag had hij spijt en begreep hij niet dat hij dat kon doen. Hij vond het zo erg. Hij vond het eng dat hij zo kon doen. Ik heb aangegeven dat dit zo niet meer kan en dat het beter is geen contact te hebben. Heel hard want liefst had ik gewild dat ie er voor me was.
Toen heb ik een paar beledigende teksten gekregen dat het hem dan niet meer interesseert hoe het met mij gaat dat is dan voorbij etcetc. Had ik er maar voor moeten gaan (onze relatie want hij vond dat ik teveel mijn eigen leven had) daardoor kwam het.
Ik heb het maar tegen 2 vriendinnen gezegd omdat ik mij schaam. Ik wil het ook niet erger maken dan dat het is maar hij zei maar dat hij zoveel van mij hield...ik heb zoveel gedaan. Ook toen hij zijn baan kwijt raakte, financieel etc. Het lijkt hem niet te interesseren hoe ik me voel hieronder. En dat doet me zoveel verdriet. en ik wil echt niet alleen maar kwaad spreken over hem maar ik besef me steeds meer dat het verre van normaal was. En dat maakt me ook verdrietig. Ben ik dom geweest om nog zolang met hem door te gaan? Ik hou zoveel van hem...ben ik daardoor mijn grenzen overgegaan? Hij pretendeerde dat veel door mij kwam. Dat kan ook maar waarom begrijpen andere mensen mij wel en hij niet? Komt dat door mij?
Het is een heel lang verhaal geworden...en mijn excuses want ben ook nog wat in de war ervan.
moest het echt van me afschrijven al ben ik ´bang´ voor de reacties.
donderdag 5 januari 2012 om 22:28
quote:juudje77 schreef op 05 januari 2012 @ 22:24:
Ik moet hem loslaten en proberen weer vertrouwen terug te vinden en heel hard tegen mezelf zeggen dat dit verre van normaal is. Hij heeft hulp nodig.En jij misschien ook wel. Het is niet niks wat er gebeurd is met je. En dat door de man waar je van houdt. Als dat je psyche niet in de war brengt weet ik het niet meer.
Ik moet hem loslaten en proberen weer vertrouwen terug te vinden en heel hard tegen mezelf zeggen dat dit verre van normaal is. Hij heeft hulp nodig.En jij misschien ook wel. Het is niet niks wat er gebeurd is met je. En dat door de man waar je van houdt. Als dat je psyche niet in de war brengt weet ik het niet meer.
donderdag 5 januari 2012 om 22:30
quote:juudje77 schreef op 05 januari 2012 @ 22:24:
Heftig ja...ik weet dat jullie gelijk hebben.
Hij heeft die dag erna spijt betuigd (terwijl ik wel eerst zelf alle omgevallen meubels e.d. heb opgeruimd want meneer lag gewoon op de bank te slapen).
..wellicht is dat ok geweest. Hij vond het zelf ook eng. Daarom moeten wij ook geen contact meer hebben als we dit bij elkaar losmaken, oftewel als ik dit bij hem losmaak. Als jullie eens zagen hoe hij mijn telefoon had gesloopt. Bizar.
Weet je ik moet dat ook uit mijn hoofd zetten. Zelf zou ik er alles aan doen om het goed te maken en hij....
Ik moet hem loslaten en proberen weer vertrouwen terug te vinden en heel hard tegen mezelf zeggen dat dit verre van normaal is. Hij heeft hulp nodig.Jij kan het niet goed maken. Als hi van jou houdt, zorgt hij dat hij dingen op een rijtje heeft voordat hij weer contact met jou zoekt of als hij dat niet kan/wil dat hij uit jouw buurt blijft.
Heftig ja...ik weet dat jullie gelijk hebben.
Hij heeft die dag erna spijt betuigd (terwijl ik wel eerst zelf alle omgevallen meubels e.d. heb opgeruimd want meneer lag gewoon op de bank te slapen).
..wellicht is dat ok geweest. Hij vond het zelf ook eng. Daarom moeten wij ook geen contact meer hebben als we dit bij elkaar losmaken, oftewel als ik dit bij hem losmaak. Als jullie eens zagen hoe hij mijn telefoon had gesloopt. Bizar.
Weet je ik moet dat ook uit mijn hoofd zetten. Zelf zou ik er alles aan doen om het goed te maken en hij....
Ik moet hem loslaten en proberen weer vertrouwen terug te vinden en heel hard tegen mezelf zeggen dat dit verre van normaal is. Hij heeft hulp nodig.Jij kan het niet goed maken. Als hi van jou houdt, zorgt hij dat hij dingen op een rijtje heeft voordat hij weer contact met jou zoekt of als hij dat niet kan/wil dat hij uit jouw buurt blijft.
donderdag 5 januari 2012 om 22:44
je wilde graag dat hij er voor je was!?!? man heeft je op je gezicht getimmerd!!!! wat is er nodig voor jou om genoeg eigenwaarde te krijgen om hiervan weg te lopen, je laat je toch niet zo mishandelen of ben ik nou gek...
jij maakt niks bij hem los, hij maakt iets los bij zichzelf en heeft het fijn op jouw gezicht afgereageerd....dat is geen liefde dat is vergif waar je heel hard van moet wegrennen.
jij zou er alles aan doen om het goed te maken maar ben jij in staat om iemand op zn bek te timmeren?
vind het ook heel apart dat je nog bij hem langs bent gegaan, mijn eerste bezoek was een politiebureau
jij maakt niks bij hem los, hij maakt iets los bij zichzelf en heeft het fijn op jouw gezicht afgereageerd....dat is geen liefde dat is vergif waar je heel hard van moet wegrennen.
jij zou er alles aan doen om het goed te maken maar ben jij in staat om iemand op zn bek te timmeren?
vind het ook heel apart dat je nog bij hem langs bent gegaan, mijn eerste bezoek was een politiebureau
donderdag 5 januari 2012 om 22:45
Wow wat een heftig verhaal!
Bekijk het ook eens op lange termijn, als deze situatie al ontstaat na drie jaar. Bedenk je dan eens als je terug gaat naar hem hoe het over 10 jaar met jou gaat. Ik denk dat je dan helemaal leeggezogen bent + je eigen waarde nergens meer te vinden is, je een bang en angstig vogeltje bent geworden.
Dit trek je niet!
Onthou heel goed dat zijn gedrag onacceptabel is, onder welke omstandigheden dan ook, hij kan en mag dit gewelddadige gedrag NOOIT vertonen.
Dan nog dat hij er zelf van schrikt van zijn eigen gedrag en bang van is! Hij is een tikkende tijdbom en het is een kwestie van tijd dat tie weer "afgaat".
Yeah right dat het dan aan jou ligt, hij was gewoon zijn eigen geweten aan het goedpraten door jou de schuld te geven.
Kies voor jezelf en dumpen die gevaarlijke man die jou geen liefde geeft maar jou emotioneel en lichamelijk schade toebrengt.
Dat advies zou je een ander ook geven die met zo'n verhaal aan komt zetten.
Veel sterkte met het verwerken van alles!
Bekijk het ook eens op lange termijn, als deze situatie al ontstaat na drie jaar. Bedenk je dan eens als je terug gaat naar hem hoe het over 10 jaar met jou gaat. Ik denk dat je dan helemaal leeggezogen bent + je eigen waarde nergens meer te vinden is, je een bang en angstig vogeltje bent geworden.
Dit trek je niet!
Onthou heel goed dat zijn gedrag onacceptabel is, onder welke omstandigheden dan ook, hij kan en mag dit gewelddadige gedrag NOOIT vertonen.
Dan nog dat hij er zelf van schrikt van zijn eigen gedrag en bang van is! Hij is een tikkende tijdbom en het is een kwestie van tijd dat tie weer "afgaat".
Yeah right dat het dan aan jou ligt, hij was gewoon zijn eigen geweten aan het goedpraten door jou de schuld te geven.
Kies voor jezelf en dumpen die gevaarlijke man die jou geen liefde geeft maar jou emotioneel en lichamelijk schade toebrengt.
Dat advies zou je een ander ook geven die met zo'n verhaal aan komt zetten.
Veel sterkte met het verwerken van alles!
donderdag 5 januari 2012 om 23:34
donderdag 5 januari 2012 om 23:49
quote:DeKenau schreef op 05 januari 2012 @ 22:57:
jij maakt dit in hem los?
meid WAKE UP, deze man is niet ok, en gaat dat ook niet worden!
waar is je zelfrespect?
hoe kan je hier nu aan twijfelen?EENS
jij maakt dit in hem los?
meid WAKE UP, deze man is niet ok, en gaat dat ook niet worden!
waar is je zelfrespect?
hoe kan je hier nu aan twijfelen?EENS
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 6 januari 2012 om 00:02
Neem eens contact op met steunpunt huiselijk geweld. Zij kunnen hier met je over praten en tips en adviezen geven wat je nu het beste kan doen.
Vorige week heb ik een topic geopend over mijn man die fysiek naar me is geweest. Het meest had ik toen aan de uitspraak
"als iemand zijn ware aard laat zien, geloof hem"
Vorige week heb ik een topic geopend over mijn man die fysiek naar me is geweest. Het meest had ik toen aan de uitspraak
"als iemand zijn ware aard laat zien, geloof hem"
vrijdag 6 januari 2012 om 00:11
quote:bresant schreef op 06 januari 2012 @ 00:02:
"als iemand zijn ware aard laat zien, geloof hem"
Ik quote nog maar een keer. Niet omdat ik geen woorden heb maar om te zorgen dat de juiste woorden gelezen worden.
@bresant
"als iemand zijn ware aard laat zien, geloof hem"
Ik quote nog maar een keer. Niet omdat ik geen woorden heb maar om te zorgen dat de juiste woorden gelezen worden.
@bresant
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 6 januari 2012 om 01:13
Wat erg. Dikke knuffel voor jou, en ik hoop dat je veel steun aan je vriendinnen hebt, en hopelijk ook aan je ouders. Vertel het ze. Hoef je ook geen toneel meer te spelen. En als je een goede band met je ouders hebt, kun je je misschien weer meer jezelf voelen en heb je je eigenwaarde weer terug. Want zo te lezen ben je daar al een stuk van kwijt.
Iemand die dit gedaan heeft, zn vriendin stompen, is te ver heen om daar ooit nog helemaal in te veranderen. Misschien dat hij kan leren zich te bedwingen, maar dan ben je al vele therapie sessies en tijd verder, plus de neiging zal er altijd blijven. Een alcoholist valt wel eens terug, een pedofiel lukt het meestal niet om nooit weer een kind aan te raken, en een man die mishandeld (want hij heeft je mishandeld!!), geloof je daar nou echt zelf van dat dat nooit weer gebeurd? Toon jezelf dat je ruggegraat hebt, toon jezelf dat je van jezelf houdt. Jij bent de enige die je hele leven met jezelf door moet, wil je dan niet zo goed mogelijk voor jezelf zorgen? En daar hoort ook je eigen grenzen bewaken bij, en het nooit toe staan dat je zo behandeld wordt!! Ik begrijp dat je van hem hield, en ik begrijp dat het ook pijn doet dat het over is. En dat mag ook. Maar alsjeblieft, dringt het wel helemaal tot je door wat er gebeurd is? In je OP en verdere reacties klink je meer verdedigend over hem, en ben je meer met je facade naar de buitenwereld bezig (zelfs hier praat je hem goed) dan dat je met jezelf bezig bent. Meid, hou op over hem te malen, waarom hij gedaan heeft wat ie heeft gedaan. Maakt dat wat uit? Heb jij dan minder pijn, ben je dan minder geschrokken? Wist dat dan uit dat hij je in je gezicht heeft gestompt? En dat de kans groot is dat dat weer gebeurd?
Ik ben 28, heb meerdere relaties gehad, en ook met sukkels. Ja je hield van ze, stopte je tijd en energie erin, voelt je gebruikt. Maar geloof me, je komt er overheen. En als je voor eens en voor altijd in ziet hoe iemand werkelijk in elkaar zit, (ik hoop dat jij dat heeeel snel in gaat zien over hem), ben je echt blij dat je er vanaf bent.
Je kunt dit niet alleen. Dit is heel heftig. Ga naar je ouders toe.
Veel sterkte
Iemand die dit gedaan heeft, zn vriendin stompen, is te ver heen om daar ooit nog helemaal in te veranderen. Misschien dat hij kan leren zich te bedwingen, maar dan ben je al vele therapie sessies en tijd verder, plus de neiging zal er altijd blijven. Een alcoholist valt wel eens terug, een pedofiel lukt het meestal niet om nooit weer een kind aan te raken, en een man die mishandeld (want hij heeft je mishandeld!!), geloof je daar nou echt zelf van dat dat nooit weer gebeurd? Toon jezelf dat je ruggegraat hebt, toon jezelf dat je van jezelf houdt. Jij bent de enige die je hele leven met jezelf door moet, wil je dan niet zo goed mogelijk voor jezelf zorgen? En daar hoort ook je eigen grenzen bewaken bij, en het nooit toe staan dat je zo behandeld wordt!! Ik begrijp dat je van hem hield, en ik begrijp dat het ook pijn doet dat het over is. En dat mag ook. Maar alsjeblieft, dringt het wel helemaal tot je door wat er gebeurd is? In je OP en verdere reacties klink je meer verdedigend over hem, en ben je meer met je facade naar de buitenwereld bezig (zelfs hier praat je hem goed) dan dat je met jezelf bezig bent. Meid, hou op over hem te malen, waarom hij gedaan heeft wat ie heeft gedaan. Maakt dat wat uit? Heb jij dan minder pijn, ben je dan minder geschrokken? Wist dat dan uit dat hij je in je gezicht heeft gestompt? En dat de kans groot is dat dat weer gebeurd?
Ik ben 28, heb meerdere relaties gehad, en ook met sukkels. Ja je hield van ze, stopte je tijd en energie erin, voelt je gebruikt. Maar geloof me, je komt er overheen. En als je voor eens en voor altijd in ziet hoe iemand werkelijk in elkaar zit, (ik hoop dat jij dat heeeel snel in gaat zien over hem), ben je echt blij dat je er vanaf bent.
Je kunt dit niet alleen. Dit is heel heftig. Ga naar je ouders toe.
Veel sterkte
vrijdag 6 januari 2012 om 01:42
vrijdag 6 januari 2012 om 01:52
Heel veel sterkte, echt heel erg wat hij heeft gedaan..
Hij heeft je gewoon vernederd, en in mijn ogen doe je dat niet als je van iemand houdt. En val niet in de valkuil dat hij er niks aan kan doen door zn zware verleden enzo... Het is denk ik ook de drugs... Maar dan nog! Als hij zo gek en wantrouwend wordt, dan is er geen weg meer terug. Je hebt zn ware aard gezien. Het wordt niet beter... Ook al lijkt het alsof hij het deed in een vlaag van verstandsverbijstering. Als je hem terugneemt( en dus accepteert wat ie heeft gedaan) dan wordt het alleen maar erger.
Hij is niet goed voor je helaas. Sterkte meid!! Ik hoop dat het uitblijft tussen jullie...
Hij heeft je gewoon vernederd, en in mijn ogen doe je dat niet als je van iemand houdt. En val niet in de valkuil dat hij er niks aan kan doen door zn zware verleden enzo... Het is denk ik ook de drugs... Maar dan nog! Als hij zo gek en wantrouwend wordt, dan is er geen weg meer terug. Je hebt zn ware aard gezien. Het wordt niet beter... Ook al lijkt het alsof hij het deed in een vlaag van verstandsverbijstering. Als je hem terugneemt( en dus accepteert wat ie heeft gedaan) dan wordt het alleen maar erger.
Hij is niet goed voor je helaas. Sterkte meid!! Ik hoop dat het uitblijft tussen jullie...
vrijdag 6 januari 2012 om 18:41
Het gaat wel vandaag, dank je voor het vragen.
Voel me leeg, moe en ook boos. Boos op hem. En dat is nieuw...hield hem steeds hand boven het hoofd en verdedigde hem. Het doet me wel verdriet (ook al klinkt dit zo stom) dat ik niets hoor maar dat is ook beter. Dat weet ik. Ik ben voornamelijk moe. Werken gaat goed, heb ik afleiding. Ik heb mijn afspraken morgen afgezegd. Ik wil nadenken, slapen. Ik heb even geen puf om onder de mensen te zijn.
Voel me leeg, moe en ook boos. Boos op hem. En dat is nieuw...hield hem steeds hand boven het hoofd en verdedigde hem. Het doet me wel verdriet (ook al klinkt dit zo stom) dat ik niets hoor maar dat is ook beter. Dat weet ik. Ik ben voornamelijk moe. Werken gaat goed, heb ik afleiding. Ik heb mijn afspraken morgen afgezegd. Ik wil nadenken, slapen. Ik heb even geen puf om onder de mensen te zijn.
vrijdag 6 januari 2012 om 19:02
Heb het hele topic doorgelezen, heftig allemaal wat je hebt meegemaakt. Het ergste (en ook herkenbaar) is dat vrouwen die dit meemaken, de schuld ook bij zichzelf zoeken, en de goede eigenschappen van zo'n man proberen te benadrukken.
Dat las ik bij jou ook, maar ik hoop dat de reacties van de anderen hier, je hebben doen inzien dat het niet aan jou ligt, en dat een man, zodra hij een vrouw slaat, ALTIJD fout zit. Vergeet dat alsjeblieft niet.
Dat je nu moe bent, en je leeg voelt is logisch. Hij heeft je gemangeld en uitgeknepen. Dat heeft tijd nodig om te herstellen. Ik hoop ook dat je het verteld hebt aan vriendinnen of je ouders, want hun steun kun je denk ik best wel gebruiken.
Dat las ik bij jou ook, maar ik hoop dat de reacties van de anderen hier, je hebben doen inzien dat het niet aan jou ligt, en dat een man, zodra hij een vrouw slaat, ALTIJD fout zit. Vergeet dat alsjeblieft niet.
Dat je nu moe bent, en je leeg voelt is logisch. Hij heeft je gemangeld en uitgeknepen. Dat heeft tijd nodig om te herstellen. Ik hoop ook dat je het verteld hebt aan vriendinnen of je ouders, want hun steun kun je denk ik best wel gebruiken.
vrijdag 6 januari 2012 om 20:22
moeilijk voor te stellen dat iemand van wie je houd zoiets met je doet. Op het moment zelf weet je er dan ook niet mee om te gaan. Maar duidelijk is dat geweld nooit oke is.
Vermoedelijk is de drugs de oorzaak. Weet niet wat hij gebruikt, maar veel drugssoorten en ook overmatig alkoholgebruik kunnen leiden tot excessief geweld. Door de drugs vervagen alle grenzen en ook die van gevoel en inleving.
Wat jammer is dat jij niet steun hebt gezocht bij je familie.
Natuurlijk schaam je voor wat er gebeurd is.
Maar dat ligt niet aan jou.!
Hij is al je grenzen overschreden en jij zit nu met de brokstokken.
Want reken maar dat het wat met je vertrouwen doet. iemand die zo dicht bij je stond/staat en zoiets doet?
Je wilt nu even niet onder de mensen zijn, maar misschien is het wel beter, dat je omringt bent door mensen die je willen helpen. Maar dan zul je wel openheid moeten geven.
Schaam jezelf er niet voor dat het zo ver is gekomen, want het ligt echt bij hem. Logisch dat je gaat denken, wat het hem doet. Maar de vraag is, of hij het wel echt beseft? Je bent meer waard dan als boksbal te moeten fungeren. Dat is geen basis van vertrouwen meer. Echt ga met je familie praten, en zeg dat je het met de kerst niet durfde te zeggen omdat je niet hun kerst wilde verpesten, Je familie houd vast onvoorwaarlijk van je. en een luisterend oor en hulp is nu echt belangrijk.
Ik wens je heel veel sterkte hiermee, want daarnaast maak je nu ook een rouwproces door vanwege je relatie die letterlijk en figuurlijk om zeep is geholpen door hem
Vermoedelijk is de drugs de oorzaak. Weet niet wat hij gebruikt, maar veel drugssoorten en ook overmatig alkoholgebruik kunnen leiden tot excessief geweld. Door de drugs vervagen alle grenzen en ook die van gevoel en inleving.
Wat jammer is dat jij niet steun hebt gezocht bij je familie.
Natuurlijk schaam je voor wat er gebeurd is.
Maar dat ligt niet aan jou.!
Hij is al je grenzen overschreden en jij zit nu met de brokstokken.
Want reken maar dat het wat met je vertrouwen doet. iemand die zo dicht bij je stond/staat en zoiets doet?
Je wilt nu even niet onder de mensen zijn, maar misschien is het wel beter, dat je omringt bent door mensen die je willen helpen. Maar dan zul je wel openheid moeten geven.
Schaam jezelf er niet voor dat het zo ver is gekomen, want het ligt echt bij hem. Logisch dat je gaat denken, wat het hem doet. Maar de vraag is, of hij het wel echt beseft? Je bent meer waard dan als boksbal te moeten fungeren. Dat is geen basis van vertrouwen meer. Echt ga met je familie praten, en zeg dat je het met de kerst niet durfde te zeggen omdat je niet hun kerst wilde verpesten, Je familie houd vast onvoorwaarlijk van je. en een luisterend oor en hulp is nu echt belangrijk.
Ik wens je heel veel sterkte hiermee, want daarnaast maak je nu ook een rouwproces door vanwege je relatie die letterlijk en figuurlijk om zeep is geholpen door hem
vrijdag 6 januari 2012 om 22:06
Goed dat je nu ook boosheid voelt komen. Eindelijk. Word maar kwaad om wat hij je gedaan heeft. En probeer jezelf alsjeblieft te overtuigen dat hij dit écht niet mag doen. Dat jij dit echt niet hebt verdiend, en dat hij voortaan heel ver uit je buurt moet blijven!
Zoals Lavan ook schreef, hij heeft jou geslagen, hij is degene die fout zit. En niet jij. En ook 'zeuren' is absoluut geen excuus om tot meppen over te gaan.
Alles draaide om hem, hoe hij het wilde. Jij smacht op den duur naar die leuke momenten, omdat je die kent, die steeds minder vaak voorkwamen of werden overschaduwd door de mindere. En toch gaf je keer op keer een nieuwe kans en zag je nog een klein beetje hoop. Je gaf te veel energie, maar kreeg steeds minder terug. Daarom ben je nu even op. Omdat jij zo veel van jezelf in hem stak, er alles aan deed om het goed te maken als de bom weer eens barstte, er alles aan deed om maar te voorkómen dat die bom weer barstte. En als je dan nog steeds niet genoeg deed volgens hem dan kreeg je straf. Natuurlijk put dat je uit. Op den duur maakt het je ziek en daarom mag je hem niet meer toelaten. Ik hoop dat je dat kunt volhouden voor jezelf.
Nu is het klaar. Je hoeft niet meer te vechten voor hem. Alleen voor jezelf om er weer bovenop te komen. Nu ben je vrij en kan je doen wat jij wilt. Even eruit of wat dan ook, of even terugtrekken thuis en rust nemen. Alles op zn tijd en op jouw manier.
Zoals Lavan ook schreef, hij heeft jou geslagen, hij is degene die fout zit. En niet jij. En ook 'zeuren' is absoluut geen excuus om tot meppen over te gaan.
Alles draaide om hem, hoe hij het wilde. Jij smacht op den duur naar die leuke momenten, omdat je die kent, die steeds minder vaak voorkwamen of werden overschaduwd door de mindere. En toch gaf je keer op keer een nieuwe kans en zag je nog een klein beetje hoop. Je gaf te veel energie, maar kreeg steeds minder terug. Daarom ben je nu even op. Omdat jij zo veel van jezelf in hem stak, er alles aan deed om het goed te maken als de bom weer eens barstte, er alles aan deed om maar te voorkómen dat die bom weer barstte. En als je dan nog steeds niet genoeg deed volgens hem dan kreeg je straf. Natuurlijk put dat je uit. Op den duur maakt het je ziek en daarom mag je hem niet meer toelaten. Ik hoop dat je dat kunt volhouden voor jezelf.
Nu is het klaar. Je hoeft niet meer te vechten voor hem. Alleen voor jezelf om er weer bovenop te komen. Nu ben je vrij en kan je doen wat jij wilt. Even eruit of wat dan ook, of even terugtrekken thuis en rust nemen. Alles op zn tijd en op jouw manier.
vrijdag 6 januari 2012 om 22:15
Nee Juudje, het ligt helemaal niet aan jou!
Híj is ziekelijk achterdochtig,
híj is gewelddadig,
híj manipuleert je zodat je gaat denken dat het aan jou ligt.
Deze jongen spoort echt niet hoor. Ik snap dat je erg verdrietig bent omdat jullie relatie voorbij is, maar ik hoop dat je gaat inzien dat deze jongen absoluut niet goed voor je is. Nu niet en zéker niet op de lange termijn.
Híj is ziekelijk achterdochtig,
híj is gewelddadig,
híj manipuleert je zodat je gaat denken dat het aan jou ligt.
Deze jongen spoort echt niet hoor. Ik snap dat je erg verdrietig bent omdat jullie relatie voorbij is, maar ik hoop dat je gaat inzien dat deze jongen absoluut niet goed voor je is. Nu niet en zéker niet op de lange termijn.
vrijdag 6 januari 2012 om 22:26
Ga het nu wel wat meer inzien...door jullie.
Dit helpt en steunt mij zo goed. Als jullie het goed vinden zal ik hier nog wel even op posten als het nodig is.
Merk aan mezelf dat ik het heel prettig ervaar een avond thuis, alleen, maar ben toch op mijn hoede. Ben ik nu vrij? Is het echt afgelopen?
Heb al veel op internet gezocht naar drugsgebruik, narcisme etc. Sommigen gedachten zijn heel negatief van mij over hem, en dan vooral dat hij mij gebruikt en het nooit heeft gemeend en dit ook bij anderen zal doen. Wat heb ik eraan? Moet aan mezelf denken en niet aan hem. Waarom is dat zo lastig voor mij?
Heb deze rust echt nodig. Het vrat energie. Zag net wel dat ik nog wat spullen heb van hem, maar niet noemenswaardig. Mocht ie ooit nog contact zoeken dan zal ik het viavia doen, want hoe stom ook, hij had toch een bepaald soort macht over mij.
Hoe onbegrijpelijk ook.
Dit helpt en steunt mij zo goed. Als jullie het goed vinden zal ik hier nog wel even op posten als het nodig is.
Merk aan mezelf dat ik het heel prettig ervaar een avond thuis, alleen, maar ben toch op mijn hoede. Ben ik nu vrij? Is het echt afgelopen?
Heb al veel op internet gezocht naar drugsgebruik, narcisme etc. Sommigen gedachten zijn heel negatief van mij over hem, en dan vooral dat hij mij gebruikt en het nooit heeft gemeend en dit ook bij anderen zal doen. Wat heb ik eraan? Moet aan mezelf denken en niet aan hem. Waarom is dat zo lastig voor mij?
Heb deze rust echt nodig. Het vrat energie. Zag net wel dat ik nog wat spullen heb van hem, maar niet noemenswaardig. Mocht ie ooit nog contact zoeken dan zal ik het viavia doen, want hoe stom ook, hij had toch een bepaald soort macht over mij.
Hoe onbegrijpelijk ook.
vrijdag 6 januari 2012 om 22:39
Lieverd natuurlijk kan je hier blijven posten. Het is jouw topic!
Misschien zul je je nog niet helemaal vrij kunnen voelen, nu al. Of dúrven voelen... Je gedachten zijn nog zoveel bezig met hem en alles wat er is gebeurd. Heel normaal want het is allemaal zo heftig geweest. En het is nog maar net achter de rug!
Als je op den duur wat meer begrijpt en inziet wat je zo lang hebt toegelaten, kun je je ook beter beschermen tegen een eventuele volgende keer. Dan leer je de signalen herkennen, bij anderen maar ook bij jezelf. Dan grijp je veel eerder in als iemand ooit weer zo slecht is voor je. Althans dat is dan mijn ervaring geweest. Het op mijn hoede blijven is overigens altijd gebleven.
Geef jezelf de tijd hoor. Je kunt niet zomaar alles wissen en weer doorgaan. En dat zou ook niet helemaal goed of normaal zijn denk ik. Probeer hier ook iets van te leren en geef jezelf dan ook die tijd om alles door te voelen. En informatie opzoeken is ook een manier om het meer in perspectief te kunnen zien. Ik vind dat je het hartstikke goed doet.
Misschien zul je je nog niet helemaal vrij kunnen voelen, nu al. Of dúrven voelen... Je gedachten zijn nog zoveel bezig met hem en alles wat er is gebeurd. Heel normaal want het is allemaal zo heftig geweest. En het is nog maar net achter de rug!
Als je op den duur wat meer begrijpt en inziet wat je zo lang hebt toegelaten, kun je je ook beter beschermen tegen een eventuele volgende keer. Dan leer je de signalen herkennen, bij anderen maar ook bij jezelf. Dan grijp je veel eerder in als iemand ooit weer zo slecht is voor je. Althans dat is dan mijn ervaring geweest. Het op mijn hoede blijven is overigens altijd gebleven.
Geef jezelf de tijd hoor. Je kunt niet zomaar alles wissen en weer doorgaan. En dat zou ook niet helemaal goed of normaal zijn denk ik. Probeer hier ook iets van te leren en geef jezelf dan ook die tijd om alles door te voelen. En informatie opzoeken is ook een manier om het meer in perspectief te kunnen zien. Ik vind dat je het hartstikke goed doet.