Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
maandag 9 januari 2012 om 10:41
Maar dat hoef je nu ook niet allemaal gelijk te weten, dat is zelfs gans onmogelijk.
Jij moet je hoofd boven water houden en dat doe je.
Voorts is het helaas een voorwaarde om alleen nog maar zakelijke dingen te bespreken, je hebt geen boodschap meer aan 'ik hou toch ook nog wel van jou'.
Daarna, en daar ben je ook mee bezig, ga je als een strageet vechten voor je geldelijke belangen.
Ondertussen lik je je wonden en lees je een boekje over rouwverwerking
Als de kaarten zijn geschud weet je pas wat je mogelijkheden op praktisch vlak zijn.
Ondertussen probeer je nog steeds te overleven.
Van de 24 u merk je opeens dat er eentje minder erg voelt dan vorige week.
Dan komen er mogelijkheden op je pad die je nu nog niet kunt voorzien, 'goudhaantjes' noem ik die.
Leef bij de dag, dat is mijn advies.
Zo zal het gaan. Heel menselijk.
Jij moet je hoofd boven water houden en dat doe je.
Voorts is het helaas een voorwaarde om alleen nog maar zakelijke dingen te bespreken, je hebt geen boodschap meer aan 'ik hou toch ook nog wel van jou'.
Daarna, en daar ben je ook mee bezig, ga je als een strageet vechten voor je geldelijke belangen.
Ondertussen lik je je wonden en lees je een boekje over rouwverwerking
Als de kaarten zijn geschud weet je pas wat je mogelijkheden op praktisch vlak zijn.
Ondertussen probeer je nog steeds te overleven.
Van de 24 u merk je opeens dat er eentje minder erg voelt dan vorige week.
Dan komen er mogelijkheden op je pad die je nu nog niet kunt voorzien, 'goudhaantjes' noem ik die.
Leef bij de dag, dat is mijn advies.
Zo zal het gaan. Heel menselijk.
maandag 9 januari 2012 om 10:50
Je bent altijd een ' zorger' geweest Kunstje, klaar staan voor iedereen, nu mag je dat voor jezelf doen. Dat is raar want dat ben je niet gewend, zorgen voor jezelf is iets heel anders dan zorgen voor anderen.
Zie het inderdaad als iets positiefs dat je ex met je dochter gaat eten vandaag. De band met je zoon zal ook gaan veranderen, er zullen nu misschien wel gesprekken komen over meer dan praktische dingen.
Wat Campari ook al zegt, leef bij de dag, je hoeft niet nu al te beslissen wat je gaat doen. Volg je gevoel, dat is het belangrijkste. Jeetje ik lees wel een hele andere Kunstje dan vorige week, en dat doet me deugd ook al stromen er nu tranen, die tranen vloeien nu en dat is goed....
Zie het inderdaad als iets positiefs dat je ex met je dochter gaat eten vandaag. De band met je zoon zal ook gaan veranderen, er zullen nu misschien wel gesprekken komen over meer dan praktische dingen.
Wat Campari ook al zegt, leef bij de dag, je hoeft niet nu al te beslissen wat je gaat doen. Volg je gevoel, dat is het belangrijkste. Jeetje ik lees wel een hele andere Kunstje dan vorige week, en dat doet me deugd ook al stromen er nu tranen, die tranen vloeien nu en dat is goed....
maandag 9 januari 2012 om 12:40
Ik heb een vraag aan gescheiden moeders..
hadden jullie voordat je aan kinderen begon, al wel eens twijfels of je voor altijd bij die man zou blijven? Ik vraag me dat af omdat het bij mij en m'n vriend bijna uitgaat. Aan de ene kant fantaseerde ik altijd over kinderen met hem, aan de andere kant dacht ik dat het misschien toch ooit mis zou gaan. Ik vraag me af of jullie ook zo'n gevoel hadden, maar toch door zijn gegaan met de relatie en aan kinderen zijn begonnen.. Of zijn die twijfels pas later gekomen?
hadden jullie voordat je aan kinderen begon, al wel eens twijfels of je voor altijd bij die man zou blijven? Ik vraag me dat af omdat het bij mij en m'n vriend bijna uitgaat. Aan de ene kant fantaseerde ik altijd over kinderen met hem, aan de andere kant dacht ik dat het misschien toch ooit mis zou gaan. Ik vraag me af of jullie ook zo'n gevoel hadden, maar toch door zijn gegaan met de relatie en aan kinderen zijn begonnen.. Of zijn die twijfels pas later gekomen?
maandag 9 januari 2012 om 13:12
quote:dreamer87 schreef op 09 januari 2012 @ 12:40:
Ik heb een vraag aan gescheiden moeders..
hadden jullie voordat je aan kinderen begon, al wel eens twijfels of je voor altijd bij die man zou blijven? Ik vraag me dat af omdat het bij mij en m'n vriend bijna uitgaat. Aan de ene kant fantaseerde ik altijd over kinderen met hem, aan de andere kant dacht ik dat het misschien toch ooit mis zou gaan. Ik vraag me af of jullie ook zo'n gevoel hadden, maar toch door zijn gegaan met de relatie en aan kinderen zijn begonnen.. Of zijn die twijfels pas later gekomen?
Toen wij aan kinderen begonnen heb ik geen moment getwijfeld (tot hij vreemd ging eigenlijk niet) dat ik altijd bij hem zou blijven.
In mijn optiek moet je nooit kinderen nemen als je relatie al niet zo sterk is. Ik vond het in het begin een zware belasting (kinderen waren allebei onderdeurtjes en moesten lang om de 3 uur gevoed worden) door onder meer een gigantisch slaaptekort en dan krijg je ook een korter lontje. En je moet er gewoon aan wennen dat dingen anders gaan dan voorheen. Dat legt een zware druk op je relatie en als die al niet goed is, wordt het een zware klus.
Niettemin waren we dolgelukkig met de kinderen, maar zoals ik al zei was onze relatie toen nog goed.
Ik heb een vraag aan gescheiden moeders..
hadden jullie voordat je aan kinderen begon, al wel eens twijfels of je voor altijd bij die man zou blijven? Ik vraag me dat af omdat het bij mij en m'n vriend bijna uitgaat. Aan de ene kant fantaseerde ik altijd over kinderen met hem, aan de andere kant dacht ik dat het misschien toch ooit mis zou gaan. Ik vraag me af of jullie ook zo'n gevoel hadden, maar toch door zijn gegaan met de relatie en aan kinderen zijn begonnen.. Of zijn die twijfels pas later gekomen?
Toen wij aan kinderen begonnen heb ik geen moment getwijfeld (tot hij vreemd ging eigenlijk niet) dat ik altijd bij hem zou blijven.
In mijn optiek moet je nooit kinderen nemen als je relatie al niet zo sterk is. Ik vond het in het begin een zware belasting (kinderen waren allebei onderdeurtjes en moesten lang om de 3 uur gevoed worden) door onder meer een gigantisch slaaptekort en dan krijg je ook een korter lontje. En je moet er gewoon aan wennen dat dingen anders gaan dan voorheen. Dat legt een zware druk op je relatie en als die al niet goed is, wordt het een zware klus.
Niettemin waren we dolgelukkig met de kinderen, maar zoals ik al zei was onze relatie toen nog goed.
maandag 9 januari 2012 om 20:55
Vanmiddag even weggedoezeld op de bank (na zeer korte nacht) en alweer van hem gedroomd. Ik word hier helemaal gek van. Het lijkt wel of het gemis steeds groter wordt in plaats van minder. Vanavond geen afspraken, want morgen is een drukke dag. Zoon was totall loss en is al naar bed. Dus heel alleen vanavond. Voel me nog steeds heel verdrietig.
Vandaag tenminste wel wat gedaan gekregen, alleen stofzuigt het niet zo lekker als de tranen over je wangen biggelen.
Vandaag tenminste wel wat gedaan gekregen, alleen stofzuigt het niet zo lekker als de tranen over je wangen biggelen.
maandag 9 januari 2012 om 22:21
Die dromen helpen je dit grote gemis te verwerken, heftig maar geloof me het wordt minder. Het is een proces van losmaken bij jou gaat dat gepaard met veel dromen.
Ik heb makkelijk praten hier zo dat realiseer ik me goed. Het verdriet heeft je in de grip op dit moment,het is ook niet niks waar je nu doorheen gaat. Laat het maar gewoon gebeuren allemaal, verzet je maar niet.
Ff een hele dikke knuffel voor je want die kan je wel gebruiken nu.
Je komt er wel Kunstje, komt tijd komt raad. Klinkt afgezaagd maar tis wel zo.
Zoon lief heeft dus hard moeten werken vandaag....
Hoezo heb je morgen een drukke dag?
Heb je deze week nog iets leuks om naar uit te kijken Kunstje? Hoop van wel, zal je goed doen.
Slaap lekker vannacht.
Ik heb makkelijk praten hier zo dat realiseer ik me goed. Het verdriet heeft je in de grip op dit moment,het is ook niet niks waar je nu doorheen gaat. Laat het maar gewoon gebeuren allemaal, verzet je maar niet.
Ff een hele dikke knuffel voor je want die kan je wel gebruiken nu.
Je komt er wel Kunstje, komt tijd komt raad. Klinkt afgezaagd maar tis wel zo.
Zoon lief heeft dus hard moeten werken vandaag....
Hoezo heb je morgen een drukke dag?
Heb je deze week nog iets leuks om naar uit te kijken Kunstje? Hoop van wel, zal je goed doen.
Slaap lekker vannacht.
maandag 9 januari 2012 om 22:59
Zit 1 dag in de week op een kunstacademie voor tekenen en schilderen, dus morgen hele dag naar school. Leidt me altijd goed af want het is flink aanpoten daar.
Verder morgenavond een nieuwjaarsborrel op het filmhuis, ook altijd gezellig. Woensdag komen schoonouders hier en donderdag weer naar de therapeut. Dus genoeg te doen hier.
Plus dat ik langzamerhand het huis verkoopklaar moet maken. Iets minder leuk werk! Zal blij zijn als dat verkocht wordt, dan ben ik helemaal klaar voor een nieuwe start!
Verder morgenavond een nieuwjaarsborrel op het filmhuis, ook altijd gezellig. Woensdag komen schoonouders hier en donderdag weer naar de therapeut. Dus genoeg te doen hier.
Plus dat ik langzamerhand het huis verkoopklaar moet maken. Iets minder leuk werk! Zal blij zijn als dat verkocht wordt, dan ben ik helemaal klaar voor een nieuwe start!
dinsdag 10 januari 2012 om 01:30
Vanavond belde ex voor zoon (terwijl hij bij dochter was) om te vragen hoe het gegaan was. Zoon was al naar bed, dus heb ik het hem verteld. Later maakte hij een opmerking tegen mijn dochter dat ik wel opgewekt klonk aan telefoon en hoe het nu met mij ging. Lastig voor dochter natuurlijk, dus die zei van het gaat op en af (waar ze ook gelijk in heeft). Vervelend dat de kinderen in een dergelijke positie geplaatst worden. Heb tegen dochter gezegd dat ze niet moet liegen (wat ze ook niet gedaan heeft).
Het gaat ook op en af hoewel eigenlijk meer af. Ben nog steeds super verdrietig, maar ga nu slapen. Morgen is het weer vroeg dag.
Welterusten!
Het gaat ook op en af hoewel eigenlijk meer af. Ben nog steeds super verdrietig, maar ga nu slapen. Morgen is het weer vroeg dag.
Welterusten!
dinsdag 10 januari 2012 om 07:13
Goedemorgen Kunstje,
Heb je lekker geslapen vannacht?
Hi hi vandaar jouw gekozen naam, je bent dus een hele creatieve vrouw! Hoeveel jaar zit je er al op? Lijkt mij ook erg leuk om te doen, ook al vind ik mezelf totaal niet creatief.
Ja door je huis gaan zal niet de leukste taak zijn, je komt waarschijnlijk allerlei dingen tegen die je liever niet meer wil zien. En je hele huis moet dan heel erg netjes zijn he pfff. Dat is helemaal waar wat je zegt, huis verkocht=nieuwe start!
Het gaat nu voor je gevoel meer af met je, toch voel ik aan alles dat je op de goede weg bent. Je bent heel verdrietig maar je ziet toch zelf al licht puntjes. Je dochter is volgens mij iemand die jou in bescherming wil nemen, het is goed dat ze gewoon eerlijk is tegen haar vader. Lijkt me lastig voor haar ja, ze moet niet het gevoel krijgen dat ze ergens tussen in staat. Daarom is het ook belangrijk dat er niet wordt gelogen en dat jij en je ex op een ' normale' manier uit elkaar gaan, en proberen op een volwassen manier met elkaar om te gaan.
Veel plezier vandaag met je drukke dag!
je laatste berichtje stuurde jij toen ik al lang op een oor lag.....
Heb je lekker geslapen vannacht?
Hi hi vandaar jouw gekozen naam, je bent dus een hele creatieve vrouw! Hoeveel jaar zit je er al op? Lijkt mij ook erg leuk om te doen, ook al vind ik mezelf totaal niet creatief.
Ja door je huis gaan zal niet de leukste taak zijn, je komt waarschijnlijk allerlei dingen tegen die je liever niet meer wil zien. En je hele huis moet dan heel erg netjes zijn he pfff. Dat is helemaal waar wat je zegt, huis verkocht=nieuwe start!
Het gaat nu voor je gevoel meer af met je, toch voel ik aan alles dat je op de goede weg bent. Je bent heel verdrietig maar je ziet toch zelf al licht puntjes. Je dochter is volgens mij iemand die jou in bescherming wil nemen, het is goed dat ze gewoon eerlijk is tegen haar vader. Lijkt me lastig voor haar ja, ze moet niet het gevoel krijgen dat ze ergens tussen in staat. Daarom is het ook belangrijk dat er niet wordt gelogen en dat jij en je ex op een ' normale' manier uit elkaar gaan, en proberen op een volwassen manier met elkaar om te gaan.
Veel plezier vandaag met je drukke dag!
je laatste berichtje stuurde jij toen ik al lang op een oor lag.....
dinsdag 10 januari 2012 om 16:53
Hoop dat je vannacht wat meer slaap hebt gehad, Ochtendmens. Hier was ik al weer om 6.00 uur wakker, maar heb het volgehouden op school. Het resultaat was niet geweldig, maar ik was een wazig en afwezig, zoals dat al weken het geval is. Langzamerhand begint het zich in mijn uiterlijk ook af te tekenen. Kilo's kwijt (kon echter geen kwaad) en wallen onder de ogen, dus mensen beginnen nu ook te vragen of er iets mis is. Voel me wel 10 jaar ouder. Dus voor vanavond halen we maar wat extra plamuur uit de kast en smeren de boel maar weer vol.
En dan met goede moed (frisse tegenzin eigenlijk) naar de nieuwjaarsbijeenkomst.
En dan met goede moed (frisse tegenzin eigenlijk) naar de nieuwjaarsbijeenkomst.
dinsdag 10 januari 2012 om 16:57
Afgelopen zondag heb ik oude foto's zitten te bekijken en prompt droom ik dan ook weer 2 nachten over ex met de daarbij behorende gevoelens (en dat na 4 jr!)
Ach, droom sowieso veel en ik maak er maar geen punt van. Ben het met Ochtendmens eens dat het een momenten van verwerking zijn.
Al snap ik wel dat jij er nu even schijtziek van wordt Kunstje, zelfs in je dromen laat hij je niet met rust.
Hopelijk heb je vanavond een leuke nieuwjaarsreceptie, je bent goed bezig.
Ach, droom sowieso veel en ik maak er maar geen punt van. Ben het met Ochtendmens eens dat het een momenten van verwerking zijn.
Al snap ik wel dat jij er nu even schijtziek van wordt Kunstje, zelfs in je dromen laat hij je niet met rust.
Hopelijk heb je vanavond een leuke nieuwjaarsreceptie, je bent goed bezig.
dinsdag 10 januari 2012 om 17:21
Oude foto's durf ik nog even niet te kijken en heb ook de trouwfoto's uit de kamer gehaald.
Ik kan nog steeds niet echt geloven dat het echt over en uit is. Telkens denk ik dat het wel over gaat en alles weer wordt zoals het was, maar dat kan niet. Dat weet ik ook wel. Maar het blijft een heel onwerkelijke situatie. Hij is wel vaker voor werk weg geweest, misschien dat het daardoor komt dat ik hem elk moment nog thuis verwacht.
Van de andere kant ben ik wel van een bepaalde druk verlost: hoef niet meer voor hem te rennen en te draven en aan zijn mening en eisen te voldoen.
Ik kan nog steeds niet echt geloven dat het echt over en uit is. Telkens denk ik dat het wel over gaat en alles weer wordt zoals het was, maar dat kan niet. Dat weet ik ook wel. Maar het blijft een heel onwerkelijke situatie. Hij is wel vaker voor werk weg geweest, misschien dat het daardoor komt dat ik hem elk moment nog thuis verwacht.
Van de andere kant ben ik wel van een bepaalde druk verlost: hoef niet meer voor hem te rennen en te draven en aan zijn mening en eisen te voldoen.
dinsdag 10 januari 2012 om 17:29
dinsdag 10 januari 2012 om 18:37
Ja Kunstje heb meer slaap gehad vannacht.
Logisch dat je vandaag afwezig was, je kan je niet eens concentreren op een boek laat staan een schilderstuk of tekening. Lees toch iedere keer weer positieve dingen bij je, ondanks je uiterlijk (je wordt wel weer 10 jaar jonger hoor...) ga je toch jezelf optutten voor vanavond.
Als ik lees dat jij van een druk verlost bent dat je niet meer voor hem hoeft te rennen en draven en aan zijn mening en eisen moet voldoen dan krijg ik helemaal de kriebels. Jij hebt jezelf zo weggecijferd voor die man. Dat negatieve gevoel voor hem kan je helpen om voor jezelf te gaan. Mocht je nog een relatie krijgen, wat ik wel hoop voor je, zal jij een hele andere rol hebben Kunstje....
Hoop dat het vanavond toch nog een beetje gezellig wordt.
Logisch dat je vandaag afwezig was, je kan je niet eens concentreren op een boek laat staan een schilderstuk of tekening. Lees toch iedere keer weer positieve dingen bij je, ondanks je uiterlijk (je wordt wel weer 10 jaar jonger hoor...) ga je toch jezelf optutten voor vanavond.
Als ik lees dat jij van een druk verlost bent dat je niet meer voor hem hoeft te rennen en draven en aan zijn mening en eisen moet voldoen dan krijg ik helemaal de kriebels. Jij hebt jezelf zo weggecijferd voor die man. Dat negatieve gevoel voor hem kan je helpen om voor jezelf te gaan. Mocht je nog een relatie krijgen, wat ik wel hoop voor je, zal jij een hele andere rol hebben Kunstje....
Hoop dat het vanavond toch nog een beetje gezellig wordt.
dinsdag 10 januari 2012 om 18:42
Ochtendmens, jij haalt steeds aan dat men geen concentratie zou hebben voor het lezen van een boek, ala daar kan ik heus enigzins inkomen maar het boek van bijv. Connie Palmen (jaaa, daar is ze weer), daar staan zoveel wijsheden in dat je op een korte bladzijde al een aardig dagje kunt herkauwen.
Het geeft nieuwe input.
Het geeft nieuwe input.
dinsdag 10 januari 2012 om 23:39
Nieuwjaarsbijeenkomst was wel gezellig, maar inderdaad begint het mensen op te vallen dat ik er anders uitzie. Dus daar wordt naar gevraagd. En iedereen is zo aardig als ze horen wat de oorzaak is, dat ik elke keer superemotioneel wordt. Normaal gesproken ben ik degene die vraagt hoe het met iedereen gaat en met ze meeleef als er iets mis is. En nu ben ik zelf het "slachtoffer". Vind ik nog steeds heel moeilijk. En dat betekende dus de hele avond tranen verbijten, tot ik op weg naar buiten nog iemand tegenkwam die zijn medeleven uitsprak en toen brak ik dus. Ik kon de tranen niet meer tegenhouden en daar baal ik ontzettend van. Ik heb thuis nog maar een potje uitgehuild en ben daar eigenlijk nog niet klaar mee. Terwijl ik hier schrijf biggelen de tranen nog steeds. En zelfs als ik die bedelfilmpjes voor goede doelen zie, schiet ik weer vol. En dan schaam ik me ontzettend: zoveel kinderen die sterven van de honger en nauwlijks in leven kunnen blijven. En ik zit hier te zeuren over een man die me niet eens meer wil! Hoe zielig kun je zijn.
woensdag 11 januari 2012 om 00:54
'Hoe gaat het?" Nog steeds de ergste vraag die er is. "Goed!" wapper ik nu. "Echt?" "Ja hoor, prima!" Van die vraag werd ik namelijk super beroerd. En mensen willen toch niet horen wat je werkelijk te melden hebt; met alle ins en ous en nuanceringen.
Kunstje: je bent een Kunstvrouw! Niks 'tje' aan!
En ik? Ik ga slapen? Heb mijn gewone baan weer 100 % gedaan voor vandaag, mijn vele kinderen verzorgd en naar sport gebracht e.d. Nu stukje geschreven, op tijd voor deadline (=vannacht) en nu ga ik slapen. Wekker gaat morgen weer om 6.15 uur. En ondertussen ga ik dromen van mijn eigen Mr X, die ik wellicht een week geheel niet zie, na een heerlijke kerstvakantie, met kinderen en hem, zonder wanklank.
Ik ben maar een gelukkig mens - dat is mijn mantra denk ik....
Kunstje: je bent een Kunstvrouw! Niks 'tje' aan!
En ik? Ik ga slapen? Heb mijn gewone baan weer 100 % gedaan voor vandaag, mijn vele kinderen verzorgd en naar sport gebracht e.d. Nu stukje geschreven, op tijd voor deadline (=vannacht) en nu ga ik slapen. Wekker gaat morgen weer om 6.15 uur. En ondertussen ga ik dromen van mijn eigen Mr X, die ik wellicht een week geheel niet zie, na een heerlijke kerstvakantie, met kinderen en hem, zonder wanklank.
Ik ben maar een gelukkig mens - dat is mijn mantra denk ik....
woensdag 11 januari 2012 om 07:00
quote:kunstje schreef op 10 januari 2012 @ 23:39:
En dan schaam ik me ontzettend: zoveel kinderen die sterven van de honger en nauwlijks in leven kunnen blijven. En ik zit hier te zeuren over een man die me niet eens meer wil! Hoe zielig kun je zijn.
Dat is niet zielig, je bent nu echt te hard voor jezelf! Er is altijd wel iemand op de wereld die het slechter heeft, dat wil niet zeggen dat jij geen recht hebt om zelf verdriet te voelen!
Maar op zich wel goed dat doorsijpelt dat ie dat verdriet eigenlijk niet waard is! Als dat besef er is, ga je de goede kant op!
En dan schaam ik me ontzettend: zoveel kinderen die sterven van de honger en nauwlijks in leven kunnen blijven. En ik zit hier te zeuren over een man die me niet eens meer wil! Hoe zielig kun je zijn.
Dat is niet zielig, je bent nu echt te hard voor jezelf! Er is altijd wel iemand op de wereld die het slechter heeft, dat wil niet zeggen dat jij geen recht hebt om zelf verdriet te voelen!
Maar op zich wel goed dat doorsijpelt dat ie dat verdriet eigenlijk niet waard is! Als dat besef er is, ga je de goede kant op!