Psyche
alle pijlers
Sprookjeswereld
maandag 9 januari 2012 om 15:35
Volgens mij ben ik best een intelligente en verstandige vrouw. Maar toch lukt het me telkens weer om in mijn hoofd een wereld te creeeren die er niet is. Een man, een relatie, te vormen die er ooit was maar al heel lang niet meer is.
Mijn relatie was niet goed. En nu een scheiding onafwendbaar is, heb ik de grootste moeite met het voor ogen houden van de situatie zoals ie écht was. Namelijk een man die niet meer van me houdt, die me al jarenlang bedriegt met andere vrouwen, die kil en afstandelijk was.
Echter.. Ik maak mezelf al heel lang wijs dat het wél goed was tussen ons. Dat hij wel van me hield. Want dat zei hij ook zo af en toe. Dat ik iets anders voelde, dat stopte ik weg. Dat ik eigenlijk wel wist dat hij me bedroog met andere vrouwen, dat wilde ik niet zien. En zo heb ik jarenlang gefunctioneerd.
Nu kan dat niet meer. Want hij is weg. En we gaan scheiden. Ik kan niet meer doen alsof. En ik ga er kapot aan. Iedereen om me heen zegt dat ik er alleen maar gelukkiger op kan worden.
En ik? Ik moet dat 100x per dag horen om het ook echt te geloven. Voor even. Daarna keer ik weer terug naar mijn sprookjeswereld. Waar hij de prins op het witte paard is en mijn relatie goed was. En dát doet zóveel pijn, want hij wil niet meer, hij is weer met iemand anders.
We gaan scheiden. Wanneer ga ik nou eens voelen dat dat ook voor mij het beste is?? Dat ik écht niet gelukkig word met een man die niet van me houdt, die in andere relaties wegvlucht en die niet eerlijk is?
Mijn relatie was niet goed. En nu een scheiding onafwendbaar is, heb ik de grootste moeite met het voor ogen houden van de situatie zoals ie écht was. Namelijk een man die niet meer van me houdt, die me al jarenlang bedriegt met andere vrouwen, die kil en afstandelijk was.
Echter.. Ik maak mezelf al heel lang wijs dat het wél goed was tussen ons. Dat hij wel van me hield. Want dat zei hij ook zo af en toe. Dat ik iets anders voelde, dat stopte ik weg. Dat ik eigenlijk wel wist dat hij me bedroog met andere vrouwen, dat wilde ik niet zien. En zo heb ik jarenlang gefunctioneerd.
Nu kan dat niet meer. Want hij is weg. En we gaan scheiden. Ik kan niet meer doen alsof. En ik ga er kapot aan. Iedereen om me heen zegt dat ik er alleen maar gelukkiger op kan worden.
En ik? Ik moet dat 100x per dag horen om het ook echt te geloven. Voor even. Daarna keer ik weer terug naar mijn sprookjeswereld. Waar hij de prins op het witte paard is en mijn relatie goed was. En dát doet zóveel pijn, want hij wil niet meer, hij is weer met iemand anders.
We gaan scheiden. Wanneer ga ik nou eens voelen dat dat ook voor mij het beste is?? Dat ik écht niet gelukkig word met een man die niet van me houdt, die in andere relaties wegvlucht en die niet eerlijk is?
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
maandag 9 januari 2012 om 15:43
maandag 9 januari 2012 om 16:03
@hlg.. Dat denk ik ook wel eens.. Ik zeg nu dat ik het niet kán begrijpen allemaal, misschien wíl ik het wel niet begrijpen...
@Stampertje.. Tijd tijd tijd dus... Dit speelt allemaal nog geen 4 maanden. Maar ik wil me zó graag beter gaan voelen. En dat kan alleen als ik afsluit, loslaat, en onder ogen zie dat de prins op het witte paard in feite een boer op een ezel is..
Ik kan me overigens niet voorstellen dat ik ooit nog gelukkig word. Niet zonder hem. Niet zonder het toekomstplaatje waar ik maar zo angstvallig aan blijf vasthouden..
@Stampertje.. Tijd tijd tijd dus... Dit speelt allemaal nog geen 4 maanden. Maar ik wil me zó graag beter gaan voelen. En dat kan alleen als ik afsluit, loslaat, en onder ogen zie dat de prins op het witte paard in feite een boer op een ezel is..
Ik kan me overigens niet voorstellen dat ik ooit nog gelukkig word. Niet zonder hem. Niet zonder het toekomstplaatje waar ik maar zo angstvallig aan blijf vasthouden..
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
maandag 9 januari 2012 om 16:13
Weet je nog, voor je met hem ging samenwonen, wat je toen graag deed? Had je hobbies, ging je graag op reis of winkelen?
Denk terug, je bent echt wel gelukkig geweest zonder hem.
Ga dan nu eens één of meer van die dingen ondernemen, net zoals toen. Eventueel samen met een vriendin/zus/moeder. Dan ga je echt de plezierige kant van leven zonder hem inzien, denk ik, hoop ik voor je
Denk terug, je bent echt wel gelukkig geweest zonder hem.
Ga dan nu eens één of meer van die dingen ondernemen, net zoals toen. Eventueel samen met een vriendin/zus/moeder. Dan ga je echt de plezierige kant van leven zonder hem inzien, denk ik, hoop ik voor je
maandag 9 januari 2012 om 17:02
maandag 9 januari 2012 om 18:18
Soyli, heel herkenbaar. Lees ''Als hij maar gelukkig is" van Robin Norwood. Dan ga je begrijpen waarom jij liever in sprookjes gelooft en waarom het zo moeilijk is de realiteit te blijven zien.
Ik kom uit dezelfde situatie als jij, maar ben nu wel begonnen aan die hele zware reis naar (t)huis. Cheerles en Xallie hebben heel erg gelijk. Ga nu alle energie die je in hem stak, in jezelf steken. En al kost het bloed, zweet en tranen, je eigenwaarde is het allerbelangrijkste, zonder dat kun je geen enkele gezonde relatie hebben.
Ik kom uit dezelfde situatie als jij, maar ben nu wel begonnen aan die hele zware reis naar (t)huis. Cheerles en Xallie hebben heel erg gelijk. Ga nu alle energie die je in hem stak, in jezelf steken. En al kost het bloed, zweet en tranen, je eigenwaarde is het allerbelangrijkste, zonder dat kun je geen enkele gezonde relatie hebben.
I have my fears but they do not have me
maandag 9 januari 2012 om 21:10
Hé Aponi, we komen elkaar regelmatig tegen hier op het forum hè.. Ben nu nog in een ander boek aan het lezen maar ga jouw suggestie zeker opvolgen (heb net even gekeken op bol.com).
Dankjewel voor alle andere reacties.. Het heeft idd ook met zelfrespect te maken. Een collega, die bijna hetzelfde heeft meegemaakt, zei vanmiddag tegen me dat het haar zo vreselijk veel pijn doet om te moeten aanzien hoe ik telkens weer een stapje verder ga in mezelf verlagen. Want wíe wil er nou nog door met een man die chronisch vreemdgaat en daarover liegt en altijd zal blijven liegen. Ik verdien toch veel beter? Dat verdient toch niemand? Het doet haar zoveel pijn omdat ze hetzelfde heeft gedaan. En nu terugkijkt op die periode met heel veel afkeer, omdat ze zo weinig om zichzelf gaf destijds.
Ik kan dat overigens van mezelf niet zeggen. Ik vind mezelf wél de moeite waard. Maar waarom zou ik m dan toch nog terug laten komen. Vanwege ons gezin? De kinderen? De onzekere tijden die gaan komen? Het sprookje dat ik in mijn hoofd maakte? De mogelijkheid dat hij wél veranderd (en weer voor mij wil gaan)? Geen idee.. Ik weet wel dat ik telkens weer nare gebeurtenissen en herinneringen wegstop en de man voor me blijf zien waar ik destijds zo stapel verliefd op werd....
Dankjewel voor alle andere reacties.. Het heeft idd ook met zelfrespect te maken. Een collega, die bijna hetzelfde heeft meegemaakt, zei vanmiddag tegen me dat het haar zo vreselijk veel pijn doet om te moeten aanzien hoe ik telkens weer een stapje verder ga in mezelf verlagen. Want wíe wil er nou nog door met een man die chronisch vreemdgaat en daarover liegt en altijd zal blijven liegen. Ik verdien toch veel beter? Dat verdient toch niemand? Het doet haar zoveel pijn omdat ze hetzelfde heeft gedaan. En nu terugkijkt op die periode met heel veel afkeer, omdat ze zo weinig om zichzelf gaf destijds.
Ik kan dat overigens van mezelf niet zeggen. Ik vind mezelf wél de moeite waard. Maar waarom zou ik m dan toch nog terug laten komen. Vanwege ons gezin? De kinderen? De onzekere tijden die gaan komen? Het sprookje dat ik in mijn hoofd maakte? De mogelijkheid dat hij wél veranderd (en weer voor mij wil gaan)? Geen idee.. Ik weet wel dat ik telkens weer nare gebeurtenissen en herinneringen wegstop en de man voor me blijf zien waar ik destijds zo stapel verliefd op werd....
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
maandag 9 januari 2012 om 21:12
quote:Stampertje_78 schreef op 09 januari 2012 @ 16:13:
Weet je nog, voor je met hem ging samenwonen, wat je toen graag deed? Had je hobbies, ging je graag op reis of winkelen?
Denk terug, je bent echt wel gelukkig geweest zonder hem.
Ga dan nu eens één of meer van die dingen ondernemen, net zoals toen. Eventueel samen met een vriendin/zus/moeder. Dan ga je echt de plezierige kant van leven zonder hem inzien, denk ik, hoop ik voor je
Ik was destijds zo blij met hem. Met onze relatie. Ik denk dat ik me nooit echt compleet heb gevoeld zonder. Dat heeft ook met mijn kindertijd te maken.
Gelukkig ben ik nu een stuk wijzer. Weet ik diep van binnen dat ik geen relatie nodig heb om me compleet te voelen. Of dat ik zonder relatie minder waard zou zien. Iets wat me van jongs af aan wel meegegeven is door mijn vader. Maar toch... Ik voel(de) me het best in een relatie blijkbaar, hoe slecht die ook was.. Het is nu zaak om mezelf terug te vinden, en pas dan weer evt met een nieuwe partner iets op te bouwen. Waar ik overigens nog niet aan moet denken, dat laatste. Ik wil hém. Die vertrouwde armen om me heen. Hoewel die er allang niet meer waren. Maar wel in mijn hoofd, hoe bizar....
Weet je nog, voor je met hem ging samenwonen, wat je toen graag deed? Had je hobbies, ging je graag op reis of winkelen?
Denk terug, je bent echt wel gelukkig geweest zonder hem.
Ga dan nu eens één of meer van die dingen ondernemen, net zoals toen. Eventueel samen met een vriendin/zus/moeder. Dan ga je echt de plezierige kant van leven zonder hem inzien, denk ik, hoop ik voor je
Ik was destijds zo blij met hem. Met onze relatie. Ik denk dat ik me nooit echt compleet heb gevoeld zonder. Dat heeft ook met mijn kindertijd te maken.
Gelukkig ben ik nu een stuk wijzer. Weet ik diep van binnen dat ik geen relatie nodig heb om me compleet te voelen. Of dat ik zonder relatie minder waard zou zien. Iets wat me van jongs af aan wel meegegeven is door mijn vader. Maar toch... Ik voel(de) me het best in een relatie blijkbaar, hoe slecht die ook was.. Het is nu zaak om mezelf terug te vinden, en pas dan weer evt met een nieuwe partner iets op te bouwen. Waar ik overigens nog niet aan moet denken, dat laatste. Ik wil hém. Die vertrouwde armen om me heen. Hoewel die er allang niet meer waren. Maar wel in mijn hoofd, hoe bizar....
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
maandag 9 januari 2012 om 21:13
quote:cheerlesscard schreef op 09 januari 2012 @ 16:07:
Wanneer je genoeg van jezelf leert houden zodat je geen zak van een vent meer nodig hebt die dat af en toe zegt te doen.En dáár wil ik naar toe. Zo snel mogelijk.. Wie wijst me de weg....
Wanneer je genoeg van jezelf leert houden zodat je geen zak van een vent meer nodig hebt die dat af en toe zegt te doen.En dáár wil ik naar toe. Zo snel mogelijk.. Wie wijst me de weg....
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
dinsdag 10 januari 2012 om 11:21
Lavan.. Dankjewel weer.. Ook jou zie ik regelmatig. Ik wou dat ik dat vertrouwen ook in mezelf en in de toekomst had. Maar juist vanwege het feit dat ik zó mijn eigen grenzen ben overschreven is dat vertrouwen er (nog) niet.
Geduld is overigens niet één van mijn sterkste kanten maar als ik wist dat ik weer gelukkig zou worden zou ik het zeker kunnen opbrengen.
Poezebeestje. Dát is het m nou juist. Aan de ene kant verlang ik zó naar die arm, aan de andere kant sta ik er nog lang niet voor open. Er is zoveel kapot in me. Daarom blijf ik misschien wegvluchten in die sprookjeswereld. Hoewel het nu alleen maar nadelig werkt omdat ik maar niet kan inzien en voelen dat ik zonder hem, op de lange termijn, écht beter af ben. En niet alleen ik; mijn kinderen ook. Hij zal altijd hun vader blijven, en ik weet zeker dat hij er altijd voor hen zal zijn, maar zij zijn niet gebaat bij een moeder die zó afhankelijk van haar partner (bij hem blijven terwijl hij liegt en bedrieg). Wát voor een signaal geef ik dan (zeker voor de toekomst) aan hen mee. Alleen dáárom al...
Geduld is overigens niet één van mijn sterkste kanten maar als ik wist dat ik weer gelukkig zou worden zou ik het zeker kunnen opbrengen.
Poezebeestje. Dát is het m nou juist. Aan de ene kant verlang ik zó naar die arm, aan de andere kant sta ik er nog lang niet voor open. Er is zoveel kapot in me. Daarom blijf ik misschien wegvluchten in die sprookjeswereld. Hoewel het nu alleen maar nadelig werkt omdat ik maar niet kan inzien en voelen dat ik zonder hem, op de lange termijn, écht beter af ben. En niet alleen ik; mijn kinderen ook. Hij zal altijd hun vader blijven, en ik weet zeker dat hij er altijd voor hen zal zijn, maar zij zijn niet gebaat bij een moeder die zó afhankelijk van haar partner (bij hem blijven terwijl hij liegt en bedrieg). Wát voor een signaal geef ik dan (zeker voor de toekomst) aan hen mee. Alleen dáárom al...
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
dinsdag 10 januari 2012 om 12:28
Soyli, niemand kiest ervoor om ongelukkig te zijn. en natuurlijk zou je het liefste vandaag al alles verwerkt hebben, en gelukkig met jezelf zijn, maar zo werkt het helaas niet.
Je zal toch een beetje geduld moeten kweken, dit heeft echt tijd nodig.
Het boek wat Aponi je aanraadde, Als hij maar gelukkig is, dat is misschien wel een heel goed idee om dat te gaan lezen.
Je zal toch een beetje geduld moeten kweken, dit heeft echt tijd nodig.
Het boek wat Aponi je aanraadde, Als hij maar gelukkig is, dat is misschien wel een heel goed idee om dat te gaan lezen.
woensdag 11 januari 2012 om 17:11
quote:superstar_2 schreef op 10 januari 2012 @ 14:52:
Soyli hoe sta jij tegenover psychische hulp?Daar sta ik positief tegenover. Ik spreek nu regelmatig met een provocatief therapeut (alternatieve geneeswijzen) en start op 18 januari bij een psychotherapeut. Maar eerlijk gezegd vraag ik me af of zij me nog verder kan helpen: ik wéét het namelijk allemaal wel maar ik voel het zó anders...
Soyli hoe sta jij tegenover psychische hulp?Daar sta ik positief tegenover. Ik spreek nu regelmatig met een provocatief therapeut (alternatieve geneeswijzen) en start op 18 januari bij een psychotherapeut. Maar eerlijk gezegd vraag ik me af of zij me nog verder kan helpen: ik wéét het namelijk allemaal wel maar ik voel het zó anders...
Als je voor jezelf kiest, krijg je er altijd iets mooiers voor terug..
