Kinderen
alle pijlers
Boos op kind
vrijdag 13 januari 2012 om 21:28
Oh wat voel ik mij op dit moment schuldig. Mijn zoontje is bijna 2 en is altijd al een moeilijke slaper geweest. Dat gecombineerd met veel stress in mijn leven en relatie zorgde net voor een 'uitbarsting' toen hij weer eens niet wilde (of kon, hij deed echt zijn best) slapen. Ik ben uitgevallen ('ga nu slapen verdomme, dit kan zo niet meer'), ben met hem naar beneden 'gestormd' en heb hem voor de tv gepland waarna ik wat luidruchtig zijn speelgoed heb opgeruimd. Ik was zó kwaad dat ik ook nog mijn tranen niet kon bedwingen. Niet kwaad op hem, maar in het algemeen, op alles en iedereen zeg maar.
En hij was stil, zat wat vanuit zijn ooghoeken naar mij te kijken en werd daarna opgeslokt door JimJam. Eenmaal bedaard heb ik geprobeerd er het een en ander over te zeggen /uit te leggen ('mama was boos') waarna hij 'mama pijn' zei en naar mijn wangen wees.
O gut, hij is het liefste jongetje van de wereld en wat voel ik me klote. Ik heb zelf een rotjeugd gehad, ben een driftkikker en weet niet meer in welk perspectief ik dit moet plaatsen. Ik wil niet dat hij zich onveilig voelt bij mij en ben zó bang dat dit soort dingen hem beschadigen.
Ik weet niet goed wat ik met dit topic wil, gewoon mijn ei kwijt en wie weet wat tips of herkenning krijgen.
En hij was stil, zat wat vanuit zijn ooghoeken naar mij te kijken en werd daarna opgeslokt door JimJam. Eenmaal bedaard heb ik geprobeerd er het een en ander over te zeggen /uit te leggen ('mama was boos') waarna hij 'mama pijn' zei en naar mijn wangen wees.
O gut, hij is het liefste jongetje van de wereld en wat voel ik me klote. Ik heb zelf een rotjeugd gehad, ben een driftkikker en weet niet meer in welk perspectief ik dit moet plaatsen. Ik wil niet dat hij zich onveilig voelt bij mij en ben zó bang dat dit soort dingen hem beschadigen.
Ik weet niet goed wat ik met dit topic wil, gewoon mijn ei kwijt en wie weet wat tips of herkenning krijgen.
vrijdag 13 januari 2012 om 21:37
Je bent moeder, maar ook mens! Iedereen heeft wel eens een moment dat hij/zij het allemaal even niet meer trekt en zelfs het liefste dreumesje kan dan even je druppel zijn. Vooral als je misschien al de hele dag snakt naar even rust?
Ik heb dat zelf in ieder geval wel. Als ik de hele dag al op mijn tenen loop, dan verheug ik me op het moment dat ik 'uitgezorgd' ben voor die dag. Als daar dan een kink in de kabel komt is mijn geduld ook ver te zoeken hoor!
Ik zou me geen zorgen maken over beschadiging van je zoontje. Uit je post klinkt veel liefde voor hem. Dat maak je met een menselijke uitbarsting niet ongedaan!
Ik heb dat zelf in ieder geval wel. Als ik de hele dag al op mijn tenen loop, dan verheug ik me op het moment dat ik 'uitgezorgd' ben voor die dag. Als daar dan een kink in de kabel komt is mijn geduld ook ver te zoeken hoor!
Ik zou me geen zorgen maken over beschadiging van je zoontje. Uit je post klinkt veel liefde voor hem. Dat maak je met een menselijke uitbarsting niet ongedaan!
Follow your heart, but take your brain with you....
vrijdag 13 januari 2012 om 21:38
Het is iedereen wel eens te veel, lieve voornu. Soms gebeurt dat, dan schiet je uit je slof en later kun je jezelf wel voor je kop slaan... maar het gebeurt. Jij weet zelf beter dan wij of het een eenmalige gebeurtenis was of dat het iets is wat er langzaam in sluipt, boosheid op de wereld dat zich soms uit naar je zoon... dit bericht vertelt mij dat jij daarin kritisch naar jezelf bent. Dat is heel goed, dat lijkt me het ideale uitgangspunt om te zorgen dat je zoon wel die fijne jeugd heeft die jij gemist hebt en die je hem zo gunt! Je besteedt er aandacht aan, dat betekent dat je het belangrijk vindt... en dan durf je ook nog kritisch naar jezelf te zijn, dat is alleen al goud waard voor je kind. Petje af, dat is niet makkelijk.
Neemt niet weg dat het natuurlijk altijd mogelijk is om hulp te vragen aan de rest van de wereld als je het niet zeker weet of als je het niet aankunt. Als je bang wordt van dit soort dingen, als je denkt dat jouw jeugd jou en daarmee hem beïnvloedt... dan is het ook prima om daar hulp in te zoeken.
Edit: en wat Nessemeisje zegt!
vrijdag 13 januari 2012 om 21:38
vrijdag 13 januari 2012 om 21:40
Ik ben ook wel eens boos geworden, toen mijn dochter voor de zoveelste keer wakker werd midden in de nacht en weigerde verder te slapen. Ik heb haar op de bank gezet en ben zelf huilend de was gaan opvouwen. Om 2.30 uur. Ik vond het ook heel erg dat ik zo boos was, maar na maanden van 4 uur slaap trok ik het gewoon niet meer.
Ik heb toen besloten dat er wat moest veranderen. Ik ben met mijn dochter naar de huisarts gestapt en ik heb alles laten onderzoeken. Ze bleek ook inderdaad iets onder de leden te hebben, dat inmiddels onder controle is. Hoewel die nacht dat ik instortte heel erg was, ben ik blij dat het een keerpunt is geweest. Sindsdien gaat het zoveel beter!
Misschien kan deze uitbarsting voor jou ook een keerpunt zijn. Er moet duidelijk iets veranderen. Bedenk wat dat zou kunnen zijn en ga ermee aan de slag. Heel veel sterkte, meid!
Ik heb toen besloten dat er wat moest veranderen. Ik ben met mijn dochter naar de huisarts gestapt en ik heb alles laten onderzoeken. Ze bleek ook inderdaad iets onder de leden te hebben, dat inmiddels onder controle is. Hoewel die nacht dat ik instortte heel erg was, ben ik blij dat het een keerpunt is geweest. Sindsdien gaat het zoveel beter!
Misschien kan deze uitbarsting voor jou ook een keerpunt zijn. Er moet duidelijk iets veranderen. Bedenk wat dat zou kunnen zijn en ga ermee aan de slag. Heel veel sterkte, meid!
vrijdag 13 januari 2012 om 21:40
Pff, zit hier echt te janken, bedankt voor jullie lieve en nuchtere reacties. Het zat en zit me echt even tot hier, daardoor kan ik echt niet meer helder nadenken en overheerst de angst dat hij er wat aan overhoudt. Maar de reacties relativeren het gelukkig weer wat, al wil ik het uiteraard niet 'normaal' gaan vinden. Ik moet ook echt zorgen voor meer rust inderdaad, en wat Addison beschrijft was het vandaag ook helemaal: mij verheugen op een vrije avond en dan dit...
vrijdag 13 januari 2012 om 21:42
Lief dat je het uitlegt.
Heb ik ook wel eens gehad, ferme tik op het handje gegeven nadat ze bijna de pan van het vuur haalde. Uit schrik reageerde ik verkeerd. Maar ben ook wel eens uit stress (op tijd komen) niet aardig tegen haar geweest of iets te hardhandig jasje aangetrokken.
Ik probeer later ook uit te leggen en sorry te zeggen.
We zijn helaas niet perfect.
Dat je het normaal gesproken goed wil doen is goed.
Heb ik ook wel eens gehad, ferme tik op het handje gegeven nadat ze bijna de pan van het vuur haalde. Uit schrik reageerde ik verkeerd. Maar ben ook wel eens uit stress (op tijd komen) niet aardig tegen haar geweest of iets te hardhandig jasje aangetrokken.
Ik probeer later ook uit te leggen en sorry te zeggen.
We zijn helaas niet perfect.
Dat je het normaal gesproken goed wil doen is goed.
