Psyche
alle pijlers
Ik vind mezelf een bitch....
woensdag 18 januari 2012 om 10:57
na erg lang single te zijn geweest woon ik inmiddels een maand of 9 samen...
Mijn vriend is echt een lieverd, hij is 28 en ik 35 en we houden veel van elkaar.
Helaas betrap ik me erop dat ik op bijna alles wat hij doet of zegt geïrriteerd reageer. Over het algemeen is dit onterecht en flap ik mijn commentaar er al uit voor ik er erg in heb.
Dit bevordert de sfeer niet bepaald en ik krijg er ook een enorme hekel aan mezelf van..
Ik ben me er dus wel volledige bewust van maar kan er maar niet achter komen wat hiervan de oorzaak is.
Ik weet namelijk echt zeker dat ik van hem hou en met hem oud wil worden....
Herkent iemand hier zich in?
Is er een bepaalde therapie, heb zelf zitten denken aan cognitieve gedragstherapie??
Mijn vriend is echt een lieverd, hij is 28 en ik 35 en we houden veel van elkaar.
Helaas betrap ik me erop dat ik op bijna alles wat hij doet of zegt geïrriteerd reageer. Over het algemeen is dit onterecht en flap ik mijn commentaar er al uit voor ik er erg in heb.
Dit bevordert de sfeer niet bepaald en ik krijg er ook een enorme hekel aan mezelf van..
Ik ben me er dus wel volledige bewust van maar kan er maar niet achter komen wat hiervan de oorzaak is.
Ik weet namelijk echt zeker dat ik van hem hou en met hem oud wil worden....
Herkent iemand hier zich in?
Is er een bepaalde therapie, heb zelf zitten denken aan cognitieve gedragstherapie??
woensdag 18 januari 2012 om 11:06
Je kan iemand een lieverd vinden, zonder er écht van te houden.
Het kan erg wennen zijn, om samen te wonen als je al lang alleen woont en het gewend bent om dingen op jouw manier te doen.
Sommige mensen testen hun geliefden graag uit, willen graag weten hoever ze kunnen gaan.
Sommige mensen denken dat drama (ruzies en dan weer goed maken) bij een relatie horen.
Wees eens eerlijk tegen jezelf, waarom ben je zo geïrriteerd?
Doe je alleen zo tegen hem?
Het kan erg wennen zijn, om samen te wonen als je al lang alleen woont en het gewend bent om dingen op jouw manier te doen.
Sommige mensen testen hun geliefden graag uit, willen graag weten hoever ze kunnen gaan.
Sommige mensen denken dat drama (ruzies en dan weer goed maken) bij een relatie horen.
Wees eens eerlijk tegen jezelf, waarom ben je zo geïrriteerd?
Doe je alleen zo tegen hem?
woensdag 18 januari 2012 om 11:32
Ik moet wel zeggen dat ik ouders heb die niet anders doen tegen elkaar.. altijd geergerd reageren op elkaar...
als de een wat zegt gaat de ander het corrigeren etc...
Dat uittesten heb ik inderdaad een tijdje gedacht maar dat is nu toch wel voorbij...ik weet dat ik bij hem heel ver kan gaan!
Dat het wennen is van jaren alleen naar nu samen is inderdaad een feit. Maar het lijkt me dat ik na 9 maanden wel gewend ben inmiddels, dat dat het niet meer kan zijn?!
Tot 10 tel ik echt met grote regelmaat maar dan nog gaat het vaak fout...
Het voelt alsof ik niet hem niet helemaal toelaat...
Heb de neiging om niet alles wat er in mijn hoofd omgaat met hem te delen; er speelde bijvoorbeeld het eea met mijn ouders en dat deel ik dan makkelijker met een vriendin die ik al meer dan 20 jaar ken dan dat ik dat met hem doe en de hele voorgeschiedenis eerst nog moet uitleggen....
Dit lijkt echt voort te komen uit het lange alleen zijn, toen deed ik het ook zo namelijk....
pffff lastig.
Wil hem niet kwijt maar weet niet wat ik anders moet doen om dit te doorbreken!
als de een wat zegt gaat de ander het corrigeren etc...
Dat uittesten heb ik inderdaad een tijdje gedacht maar dat is nu toch wel voorbij...ik weet dat ik bij hem heel ver kan gaan!
Dat het wennen is van jaren alleen naar nu samen is inderdaad een feit. Maar het lijkt me dat ik na 9 maanden wel gewend ben inmiddels, dat dat het niet meer kan zijn?!
Tot 10 tel ik echt met grote regelmaat maar dan nog gaat het vaak fout...
Het voelt alsof ik niet hem niet helemaal toelaat...
Heb de neiging om niet alles wat er in mijn hoofd omgaat met hem te delen; er speelde bijvoorbeeld het eea met mijn ouders en dat deel ik dan makkelijker met een vriendin die ik al meer dan 20 jaar ken dan dat ik dat met hem doe en de hele voorgeschiedenis eerst nog moet uitleggen....
Dit lijkt echt voort te komen uit het lange alleen zijn, toen deed ik het ook zo namelijk....
pffff lastig.
Wil hem niet kwijt maar weet niet wat ik anders moet doen om dit te doorbreken!
woensdag 18 januari 2012 om 11:34
woensdag 18 januari 2012 om 11:41
woensdag 18 januari 2012 om 11:49
Heb jij jouw vriend al eens verteld dat je zelf vindt dat je te snel kritiek levert?
Dat kan schelen voor de sfeer.
Als jouw ouders altijd onaardig naar elkaar doen, heb je hiervan waarschijnlijk veel overgenomen, maar het scheelt al dat je het zelf doorhebt.
Dat kan schelen voor de sfeer.
Als jouw ouders altijd onaardig naar elkaar doen, heb je hiervan waarschijnlijk veel overgenomen, maar het scheelt al dat je het zelf doorhebt.
Wat is de vraag die ik niet weet maar wel moet stellen?
woensdag 18 januari 2012 om 11:49
Wellicht speelt leeftijd een rol door het verschil in fases waarin eenieder zich bevindt ja....
Hij is wat initiatiefloos, minder aanpakker dan ik, zeker als het om het huishouden en klussen gaat. Maar hij is dan ook bij mij ingetrokken en in een gespreid bedje terecht gekomen...
Uiteraard erger ik me daar wel eens aan maar het gaat verder dan dat....
Alsof het een normale manier van omgaan met elkaar is...
Hij is wat initiatiefloos, minder aanpakker dan ik, zeker als het om het huishouden en klussen gaat. Maar hij is dan ook bij mij ingetrokken en in een gespreid bedje terecht gekomen...
Uiteraard erger ik me daar wel eens aan maar het gaat verder dan dat....
Alsof het een normale manier van omgaan met elkaar is...
woensdag 18 januari 2012 om 12:44
Hoe lang waren jullie samen voordat je ging samenwonen en hoe reageerde je op hem in die tijd?
Ik herken het wel een beetje (en heb ook een moeder die altijd op vader loopt te vitten, maar als ik daar met mijn ouders over spreek, dat ik het zo jammer vind dat ze altijd ruzie lopen te maken, kijken ze elkaar aan 'huh? Waar heeft ze het over??' ) maar bij mij zijn er twee verschillende soorten 'uitvallen' te herkennen.
De ene is niet echt een uitval, maar gewoon mijn openhartigheid en het delen van mijn gevoelens. Al mijn gevoelens... (heel vermoeiend soms). Dus alle positieve dingen roep ik altijd meteen, maar de minder positieve dingen ook, en dat is soms irritant (ik probeer me ook wel in te houden hoor) maar om dat de negatieve dingen veel minder vaak voorkomen dan de positieve, heeft man er geen last van.
En soms reageer ik echt stom geïrriteerd, gewoon omdat ik niet even tot 10 kon tellen. Soms onredelijk, vanwege moeheid/ongesteldheid/verzin het maar, maar vaak zit er ook een grond van waarheid in. Ervaring heeft me inmiddels geleerd dat ik juist in het laatste geval beter even kan wachten met me uiten, aangezien ik dan rationeel, redelijk en duidelijk kan uitleggen wat me dwars zit en ik dan ook veeeeeeel meer effect sorteer bij mijn wederhelft.
Weet niet of je iets hebt aan deze uitleg, maar het is dus denk ik wel zaak bij jezelf na te gaan wanneer je zo reageert en waarom.
Ik herken het wel een beetje (en heb ook een moeder die altijd op vader loopt te vitten, maar als ik daar met mijn ouders over spreek, dat ik het zo jammer vind dat ze altijd ruzie lopen te maken, kijken ze elkaar aan 'huh? Waar heeft ze het over??' ) maar bij mij zijn er twee verschillende soorten 'uitvallen' te herkennen.
De ene is niet echt een uitval, maar gewoon mijn openhartigheid en het delen van mijn gevoelens. Al mijn gevoelens... (heel vermoeiend soms). Dus alle positieve dingen roep ik altijd meteen, maar de minder positieve dingen ook, en dat is soms irritant (ik probeer me ook wel in te houden hoor) maar om dat de negatieve dingen veel minder vaak voorkomen dan de positieve, heeft man er geen last van.
En soms reageer ik echt stom geïrriteerd, gewoon omdat ik niet even tot 10 kon tellen. Soms onredelijk, vanwege moeheid/ongesteldheid/verzin het maar, maar vaak zit er ook een grond van waarheid in. Ervaring heeft me inmiddels geleerd dat ik juist in het laatste geval beter even kan wachten met me uiten, aangezien ik dan rationeel, redelijk en duidelijk kan uitleggen wat me dwars zit en ik dan ook veeeeeeel meer effect sorteer bij mijn wederhelft.
Weet niet of je iets hebt aan deze uitleg, maar het is dus denk ik wel zaak bij jezelf na te gaan wanneer je zo reageert en waarom.
woensdag 18 januari 2012 om 22:05
Hoi Mijsjemeisje,
je gaf zelf aan dat je het patroon ook herkent bij jouw ouders. Denk zelf dat daar een deel van de clou zit, als je tenminste voor de rest zoals jij zegt gek op hem bent en met hem oud wil worden.
Onze ouders leren ons onbewust hoe je als man en vrouw als partners met elkaar om gaat, gewoon door hoe ze dagelijks met elkaar omgaan ... voorbeeld doet volgen. Als je vermoedt dat zoiets ook bij jou speelt kunt je inderdaad overwegen om eens te onderzoeken hoe je dit gedrag kunt veranderen.
Google eens op mogelijkheden en kijk naar wat je het meeste aanspreekt. Gedragsverandering (hoe klein ook) is nou eenmaal iets lastig, want aangeleerd gedrag en patronen die je in jaren opbouwt leer je niet af door 'tot 10 te tellen'. Je kunt altijd nog afhaken mocht het toch niet zijn was je zocht.
Succes!
X
je gaf zelf aan dat je het patroon ook herkent bij jouw ouders. Denk zelf dat daar een deel van de clou zit, als je tenminste voor de rest zoals jij zegt gek op hem bent en met hem oud wil worden.
Onze ouders leren ons onbewust hoe je als man en vrouw als partners met elkaar om gaat, gewoon door hoe ze dagelijks met elkaar omgaan ... voorbeeld doet volgen. Als je vermoedt dat zoiets ook bij jou speelt kunt je inderdaad overwegen om eens te onderzoeken hoe je dit gedrag kunt veranderen.
Google eens op mogelijkheden en kijk naar wat je het meeste aanspreekt. Gedragsverandering (hoe klein ook) is nou eenmaal iets lastig, want aangeleerd gedrag en patronen die je in jaren opbouwt leer je niet af door 'tot 10 te tellen'. Je kunt altijd nog afhaken mocht het toch niet zijn was je zocht.
Succes!
X
donderdag 19 januari 2012 om 10:10
Misschien doe je zo omdat hij eigenlijk te lief voor je is. Je wilt tegengas en gaat hem misschien door op een bepaalde manier te praten uitlokken. Je wilt misschien wel weten waar hij staat in jullie relatie....
Misschein ben jij verbaal sterker en zou je iemand die jouw aankan.... ???/
Of misschien moeilijk aanpassen als je lang alleen bent geweest, niet meer weten hoe is als je samen in een relatie zit. Geven en nemen. Of is deze man niks voor je. ????
Misschein ben jij verbaal sterker en zou je iemand die jouw aankan.... ???/
Of misschien moeilijk aanpassen als je lang alleen bent geweest, niet meer weten hoe is als je samen in een relatie zit. Geven en nemen. Of is deze man niks voor je. ????
donderdag 19 januari 2012 om 10:12
quote:mijsjemeisje schreef op 18 januari 2012 @ 11:49:
Wellicht speelt leeftijd een rol door het verschil in fases waarin eenieder zich bevindt ja....
Hij is wat initiatiefloos, minder aanpakker dan ik, zeker als het om het huishouden en klussen gaat. Maar hij is dan ook bij mij ingetrokken en in een gespreid bedje terecht gekomen...
Uiteraard erger ik me daar wel eens aan maar het gaat verder dan dat....
Alsof het een normale manier van omgaan met elkaar is...Dan sta je dus misschien wel boven hem en erger je je aan zijn houding en die houding is wel hoe hij in het leven staat. Ik kan ook niet tegen bepaalde types. Dus misschien kun je niet tegen types als je vriend. LIef maar jij moet altijd het initaitef nemen. Leuk maar ook vermoeiend
Wellicht speelt leeftijd een rol door het verschil in fases waarin eenieder zich bevindt ja....
Hij is wat initiatiefloos, minder aanpakker dan ik, zeker als het om het huishouden en klussen gaat. Maar hij is dan ook bij mij ingetrokken en in een gespreid bedje terecht gekomen...
Uiteraard erger ik me daar wel eens aan maar het gaat verder dan dat....
Alsof het een normale manier van omgaan met elkaar is...Dan sta je dus misschien wel boven hem en erger je je aan zijn houding en die houding is wel hoe hij in het leven staat. Ik kan ook niet tegen bepaalde types. Dus misschien kun je niet tegen types als je vriend. LIef maar jij moet altijd het initaitef nemen. Leuk maar ook vermoeiend
donderdag 19 januari 2012 om 13:24
donderdag 19 januari 2012 om 13:42
Kastanjez, ik vind het alitjd zo raar voor de buitenwereld als je getrouwd ben en je vit de hele dag opelkaar. Wat doen je dan bij elkaar. Ik kon ook zo n stel. Altijd op haar man aan het mopperen. En toen was hij er opeens niet meer.
Dan denk je als buitenstaander is het gezellig als je op mekaar loopt te mopperen.. Vresenlijk vind ik dat....
Ook voor mensen eromheen zeker als het een gewoonte is.
Dan denk je als buitenstaander is het gezellig als je op mekaar loopt te mopperen.. Vresenlijk vind ik dat....
Ook voor mensen eromheen zeker als het een gewoonte is.
maandag 23 januari 2012 om 13:17
quote:mirabile schreef op 18 januari 2012 @ 16:16:
Waarom raak je zo snel geïrriteerd?
Ben je iemand die graag alles onder controle wil houden en dat alles gaat zoals jij het wil en doet. En wanneer iemand het op zijn eigen manier doet, je daar slecht tegen kan?
Inmiddels weer een weekje verder.. veel met elkaar gepraat en zelf veel nagedacht en me bewust geworden van de irritatie momenten..
wat jij hierboven beschrijft komt me heel bekend voor inderdaad.
De irritatie ontstaat voornamelijk op momenten dat hij niet doet wat en hoe ik het wil... Ik weet het, het klinkt vreselijk.
Dit komt door uit control freak achtige eigenschappen en het lange alleen wonen denk ik...
Ik probeer er momenteel erg op te letten en op die momenten direct te beseffen dat ook zijn manier een juiste kan zijn en als ik het wél wil zeggen, het op een andere manier te brengen...
Twijfel wel nog steeds om ermee naar mijn huisarts te gaan om te kijken of er een cursus of therapie bestaat. Ik heb er zelf namelijk ook last van want vind mijn gedrag absoluut niet normaal en acceptabel...
Waarom raak je zo snel geïrriteerd?
Ben je iemand die graag alles onder controle wil houden en dat alles gaat zoals jij het wil en doet. En wanneer iemand het op zijn eigen manier doet, je daar slecht tegen kan?
Inmiddels weer een weekje verder.. veel met elkaar gepraat en zelf veel nagedacht en me bewust geworden van de irritatie momenten..
wat jij hierboven beschrijft komt me heel bekend voor inderdaad.
De irritatie ontstaat voornamelijk op momenten dat hij niet doet wat en hoe ik het wil... Ik weet het, het klinkt vreselijk.
Dit komt door uit control freak achtige eigenschappen en het lange alleen wonen denk ik...
Ik probeer er momenteel erg op te letten en op die momenten direct te beseffen dat ook zijn manier een juiste kan zijn en als ik het wél wil zeggen, het op een andere manier te brengen...
Twijfel wel nog steeds om ermee naar mijn huisarts te gaan om te kijken of er een cursus of therapie bestaat. Ik heb er zelf namelijk ook last van want vind mijn gedrag absoluut niet normaal en acceptabel...
woensdag 25 januari 2012 om 15:48
quote:mirabile schreef op 18 januari 2012 @ 16:16:
Waarom raak je zo snel geïrriteerd?
Ben je iemand die graag alles onder controle wil houden en dat alles gaat zoals jij het wil en doet. En wanneer iemand het op zijn eigen manier doet, je daar slecht tegen kan?
Ik denk inmiddels echt dat dit het is inderdaad...
maar nu?
Iemand tips of adviezen??
Waarom raak je zo snel geïrriteerd?
Ben je iemand die graag alles onder controle wil houden en dat alles gaat zoals jij het wil en doet. En wanneer iemand het op zijn eigen manier doet, je daar slecht tegen kan?
Ik denk inmiddels echt dat dit het is inderdaad...
maar nu?
Iemand tips of adviezen??
woensdag 25 januari 2012 om 17:34
