Relaties
alle pijlers
Tja, en dat was het dan....
zondag 11 september 2011 om 20:29
Goedenavond,
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
Hier zit ik dan.... 44 jaar oud, een relatie van 25 jaar waarvan 22 jaar getrouwd achter de rug. Hij hield niet meer voldoende van mij..... Wel van zijn jongere collega waar hij nu is...
God, wat voel ik me alleen en wat een pijn.... En ja, ik weet het, zwaar debiel, maar ik hou nog steeds van hem...
Allalone....
vrijdag 20 januari 2012 om 18:31
Rak44, sterkte... Ik ben hier ook pas net, maar het is wel fijn hier... Ook bij jou een man die het bij een ander zocht?
We gaan hier allemaal door hetzelfde, voor de een is het vers, voor de ander al wat langer geleden. Ben erg blij ook met die laatste groep... geeft ontzettend veel hoop en vertrouwen in de toekomst...
We gaan hier allemaal door hetzelfde, voor de een is het vers, voor de ander al wat langer geleden. Ben erg blij ook met die laatste groep... geeft ontzettend veel hoop en vertrouwen in de toekomst...
vrijdag 20 januari 2012 om 18:43
vrijdag 20 januari 2012 om 19:16
Rak44, Welkom hier en een
Dit is werkelijk een afschuwelijke situatie voor je. We leven met je mee want we gaan bijna allemaal door hetzelfde. Ik was al 27 jaar samen en opeens is hij vertrokken naar iemand anders. Ik kan me voorstellen dat je compleet ontredderd bent en boos en verdrietig en teleurgesteld en ga zo maar door. Voor ons is het allemaal nog vers, maar als je de berichten leest van degenen die al verder in het proces zitten, krijg je vast ook weer hoop voor de toekomst. Die lijkt nu (voor mij in elk geval) nog een groot zwart gat. Maar we kunnen er wat van maken samen!
Dus blijf lezen en schrijven, dat lucht in elk geval op en hier begrijpen we je gevoelens.
Dit is werkelijk een afschuwelijke situatie voor je. We leven met je mee want we gaan bijna allemaal door hetzelfde. Ik was al 27 jaar samen en opeens is hij vertrokken naar iemand anders. Ik kan me voorstellen dat je compleet ontredderd bent en boos en verdrietig en teleurgesteld en ga zo maar door. Voor ons is het allemaal nog vers, maar als je de berichten leest van degenen die al verder in het proces zitten, krijg je vast ook weer hoop voor de toekomst. Die lijkt nu (voor mij in elk geval) nog een groot zwart gat. Maar we kunnen er wat van maken samen!
Dus blijf lezen en schrijven, dat lucht in elk geval op en hier begrijpen we je gevoelens.
vrijdag 20 januari 2012 om 19:45
Hoi Kunstje,
Ik snap er inderdaad niks van na bijna 25 jaar samen te zijn dat hij zomaar weg gaat.Zomaar zijn gezin in de steek laat want dat gevoel heb ik en de kinderen ook.Het doet zeer .Ik ben ook thuis gebleven om voor de kinderen te zorgen,en heb dus ook geen baan of inkomen.
Hij ging "tijdelijk "ergens anders wonen en dan nu dit.Ik gaf hem de ruimte en de rust die hij wilde ,had ik dat maar niet gedaan.
Ik snap er inderdaad niks van na bijna 25 jaar samen te zijn dat hij zomaar weg gaat.Zomaar zijn gezin in de steek laat want dat gevoel heb ik en de kinderen ook.Het doet zeer .Ik ben ook thuis gebleven om voor de kinderen te zorgen,en heb dus ook geen baan of inkomen.
Hij ging "tijdelijk "ergens anders wonen en dan nu dit.Ik gaf hem de ruimte en de rust die hij wilde ,had ik dat maar niet gedaan.
zaterdag 21 januari 2012 om 09:12
quote:rak44 schreef op 20 januari 2012 @ 19:45:
Hoi Kunstje,
Ik snap er inderdaad niks van na bijna 25 jaar samen te zijn dat hij zomaar weg gaat.Zomaar zijn gezin in de steek laat want dat gevoel heb ik en de kinderen ook.Het doet zeer .Ik ben ook thuis gebleven om voor de kinderen te zorgen,en heb dus ook geen baan of inkomen.
Hij ging "tijdelijk "ergens anders wonen en dan nu dit.Ik gaf hem de ruimte en de rust die hij wilde ,had ik dat maar niet gedaan.
Soms zijn dingen gewoon op, gaat het niet meer, tijdelijk ergens anders willen wonen is meestal op een zachte manier zeggen we kappen er mee.
Na 21 komt het hard aan als je plotsklaps gaat scheiden dus dit
"tijdelijk" klinkt wat vriendelijker.
Ik heb niet alles gelezen maar wil hij niet meer terug?
Verder vind ik dat je goed hebt gehandeld, een volwassen man kan je niet dwingen om te blijven, vroeger of later was de bom gebarsten.
Hoi Kunstje,
Ik snap er inderdaad niks van na bijna 25 jaar samen te zijn dat hij zomaar weg gaat.Zomaar zijn gezin in de steek laat want dat gevoel heb ik en de kinderen ook.Het doet zeer .Ik ben ook thuis gebleven om voor de kinderen te zorgen,en heb dus ook geen baan of inkomen.
Hij ging "tijdelijk "ergens anders wonen en dan nu dit.Ik gaf hem de ruimte en de rust die hij wilde ,had ik dat maar niet gedaan.
Soms zijn dingen gewoon op, gaat het niet meer, tijdelijk ergens anders willen wonen is meestal op een zachte manier zeggen we kappen er mee.
Na 21 komt het hard aan als je plotsklaps gaat scheiden dus dit
"tijdelijk" klinkt wat vriendelijker.
Ik heb niet alles gelezen maar wil hij niet meer terug?
Verder vind ik dat je goed hebt gehandeld, een volwassen man kan je niet dwingen om te blijven, vroeger of later was de bom gebarsten.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 21 januari 2012 om 11:04
Ik roep ook de hele tijd dat ik het niet snap... Toen zei iemand tegen me: Als je nu eens stopt om het te proberen te snappen, want het is niet te snappen. Dat geeft inderdaad rust... Het is niet te snappen... Maar wel heel lastig om met dit verhaal te moeten verder leven. Je wilt toch weten wat je fout hebt gedaan, wat je eraan had kunnen doen om dit te voorkomen etc. Waarschijnlijk is het antwoord: helemaal niets! Hij is degene die zich losmaakt van jou en het gezin. Als hij in een vroeg stadium je op de hoogte had gebracht van het feit dat hij niet meer happy was, dan had je er samen aan kunnen werken. Dat heeft hij niet gedaan, hij heeft je voor een voldongen feit gesteld... En dat is heel hard, maar het zegt meer over hem dan over jou.
Ook hier... In mijn beleving was ik echt gelukkig met ex en ons leven. En dat spraken we vaak naar elkaar uit, dat we zo gelukkig waren samen. En toen kwam zij in beeld en is hij verliefder dan ooit geworden. Hij heeft die relatie laten ontstaan naast de onze, het steeds tegen mij ontkend, elke keer als ik erover begon dat het niet goed voelde, dat ik de afstand voelde , dat de intimiteit alleen nog van mij uitging, dat ik bang was voor onze relatie. Hij bleef ontkennen. Nu is hij zo verliefd en geeft dat als argument waarom het tussen ons niet goed zat. Dat wij bijvoorbeeld niet tegelijk naar bed gingen en dat hij dat nu met haar wel wil, dat hij alleen maar gelukkig is als zij in zijn buurt is, bladiebladiebla... In plaats van dat hij nou naar kijkt wat we WEL hadden, is hij nu alleen maar bezig met wat we NIET hadden. En daar kan ik dus niks mee... niet te snappen inderdaad... Voor een voldongen feit gesteld, helemaal niks aan kunnen doen zelf, zegt hij ook... Mij valt niets te verwijten, maar ben dus wel mooi bedankt... Soms zijn dingen gewoon zo, komen ze in je leven en moet je er wat mee... om er weer van te leren... Maar dat is denk ik nu lastig te zien. Ik schrijf het zo op, maar voel het ook niet altijd zo...
Ook hier... In mijn beleving was ik echt gelukkig met ex en ons leven. En dat spraken we vaak naar elkaar uit, dat we zo gelukkig waren samen. En toen kwam zij in beeld en is hij verliefder dan ooit geworden. Hij heeft die relatie laten ontstaan naast de onze, het steeds tegen mij ontkend, elke keer als ik erover begon dat het niet goed voelde, dat ik de afstand voelde , dat de intimiteit alleen nog van mij uitging, dat ik bang was voor onze relatie. Hij bleef ontkennen. Nu is hij zo verliefd en geeft dat als argument waarom het tussen ons niet goed zat. Dat wij bijvoorbeeld niet tegelijk naar bed gingen en dat hij dat nu met haar wel wil, dat hij alleen maar gelukkig is als zij in zijn buurt is, bladiebladiebla... In plaats van dat hij nou naar kijkt wat we WEL hadden, is hij nu alleen maar bezig met wat we NIET hadden. En daar kan ik dus niks mee... niet te snappen inderdaad... Voor een voldongen feit gesteld, helemaal niks aan kunnen doen zelf, zegt hij ook... Mij valt niets te verwijten, maar ben dus wel mooi bedankt... Soms zijn dingen gewoon zo, komen ze in je leven en moet je er wat mee... om er weer van te leren... Maar dat is denk ik nu lastig te zien. Ik schrijf het zo op, maar voel het ook niet altijd zo...
zaterdag 21 januari 2012 om 11:13
Bedankt voor je lieve woorden maar het is voor mij nog steeds niet te snappen en ook voor de kinderen niet.In mijn hoofd is het steeds waarom ,waarom na zoveel jaren samen.Wat had ik kunnen doen ,wat had er anders gemoeten.Soms gaat het inderdaad wel maar soms zijn er dagen dat het echt niet gaat.Ik weet niet of je al lang samen was en of er ook kinderen zijn ? Als het goed is komt hij direct voor de kinderen,ook weer spannend.Maar gelukkig dat ik het hier een beetje van me af kan schrijven.
zaterdag 21 januari 2012 om 11:20
quote:Lentelove schreef op 21 januari 2012 @ 11:04:
In plaats van dat hij nou naar kijkt wat we WEL hadden, is hij nu alleen maar bezig met wat we NIET hadden. En daar kan ik dus niks mee... niet te snappen inderdaad......
Ik weet niet of het bij jou het geval is maar dit zie je vaak bij mannen en vrouwen die jong aan een relatie zijn begonnen en
geen lange relaties achter de rug hebben.
Je man laat zich foppen door een chemisch stofje want dat is verliefdheid, daarvan krijg je het gevoel dat in je nieuwe relatie alles klopt, hij/zij de ware is en uitspraken als "het voelt zo anders"
Maar let op, dat stofje werk (meestal) tussen de 6 en 12 maanden en dan komt hij met beide benen op de grond en overziet de brokstukken van zijn leven.
Advies: Niet intrappen als hij probeert terug te komen.
In plaats van dat hij nou naar kijkt wat we WEL hadden, is hij nu alleen maar bezig met wat we NIET hadden. En daar kan ik dus niks mee... niet te snappen inderdaad......
Ik weet niet of het bij jou het geval is maar dit zie je vaak bij mannen en vrouwen die jong aan een relatie zijn begonnen en
geen lange relaties achter de rug hebben.
Je man laat zich foppen door een chemisch stofje want dat is verliefdheid, daarvan krijg je het gevoel dat in je nieuwe relatie alles klopt, hij/zij de ware is en uitspraken als "het voelt zo anders"
Maar let op, dat stofje werk (meestal) tussen de 6 en 12 maanden en dan komt hij met beide benen op de grond en overziet de brokstukken van zijn leven.
Advies: Niet intrappen als hij probeert terug te komen.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 21 januari 2012 om 11:46
zaterdag 21 januari 2012 om 12:16
Rak, geen kinderen hier, maar wel een hondje waar we wel samen de zorg voor dragen, dus dat is ook niet helemaal niks. Gelukkig is ze dit weekend lekker bij me... Al begrijp ik heel goed dat kinderen toch weer heel anders zijn hoor, begrijp me niet verkeerd... Samen kinderen hebben maakt het nog lastiger en moeilijker te snappen, dat wil ik wel geloven. Sterkte zo met de confrontatie.
He Allalone... Hoe is het daar? Wil je er inmiddels wat over kwijt? Hoop dat het beter met je gaat, big hug!
Thee muts, blijft idd eenzijdige communicatie, en van hem krijg je de antwoorden al helemaal niet... had hij eerder mee moeten komen, toen het nog niet te laat was en er wel wat mee gedaan kon worden, samen...
HBG, ik heb verliefdheid idd gewikipediad (zeg je dat zo?). Inderdaad staat daar precies wat je zegt: het is een chemisch stofje. Enerzijds ben ik benieuwd wat er gebeurt bij hem als dat wegvalt, anderzijds is het ook niet meer mijn probleem, en na dit al helemaal niet de weg terug. Daarnaast: onderschat de kracht van een verboden relatie niet. Via mail, sms etc. ga je op zielsniveau communiceren, vechten tegen die gevoelens, dat maakt het zoveel passioneler en heftiger dan zoals wij gestart zijn: Twee vrijgezelle mensen die er samen in gevlogen zijn en vanaf moment één samen zijn geweest. Dat is een andere start dan zij gemaakt hebben... Het eindproduct: een stabiele relatie met respect voor elkaar, waarbij je elkaar accepteert en waardeert met goede en slechte eigenschappen... in die fase zit hij nog niet en het is afwachten of hij daar gaat komen met haar.
Bij ons was er eigenlijk geen sprake van een heel lange relatie (6 jaar) waarbij we jong aan begonnen zijn (ik was 31 toen, hij 42). Wel is dit voor het eerst voor hem dat hij zo vreselijk verliefd is. Ik heb het zelf wel ooit meegemaakt... vreselijk verliefd geworden op een bezette man. Ik weet hoe dat voelt. Gelukkig heb ik me er wel los van weten te maken destijds en het gevoel is echt overgegaan... al had ik dat niet gedacht...
He Allalone... Hoe is het daar? Wil je er inmiddels wat over kwijt? Hoop dat het beter met je gaat, big hug!
Thee muts, blijft idd eenzijdige communicatie, en van hem krijg je de antwoorden al helemaal niet... had hij eerder mee moeten komen, toen het nog niet te laat was en er wel wat mee gedaan kon worden, samen...
HBG, ik heb verliefdheid idd gewikipediad (zeg je dat zo?). Inderdaad staat daar precies wat je zegt: het is een chemisch stofje. Enerzijds ben ik benieuwd wat er gebeurt bij hem als dat wegvalt, anderzijds is het ook niet meer mijn probleem, en na dit al helemaal niet de weg terug. Daarnaast: onderschat de kracht van een verboden relatie niet. Via mail, sms etc. ga je op zielsniveau communiceren, vechten tegen die gevoelens, dat maakt het zoveel passioneler en heftiger dan zoals wij gestart zijn: Twee vrijgezelle mensen die er samen in gevlogen zijn en vanaf moment één samen zijn geweest. Dat is een andere start dan zij gemaakt hebben... Het eindproduct: een stabiele relatie met respect voor elkaar, waarbij je elkaar accepteert en waardeert met goede en slechte eigenschappen... in die fase zit hij nog niet en het is afwachten of hij daar gaat komen met haar.
Bij ons was er eigenlijk geen sprake van een heel lange relatie (6 jaar) waarbij we jong aan begonnen zijn (ik was 31 toen, hij 42). Wel is dit voor het eerst voor hem dat hij zo vreselijk verliefd is. Ik heb het zelf wel ooit meegemaakt... vreselijk verliefd geworden op een bezette man. Ik weet hoe dat voelt. Gelukkig heb ik me er wel los van weten te maken destijds en het gevoel is echt overgegaan... al had ik dat niet gedacht...
zaterdag 21 januari 2012 om 12:27
ohhhh,wat herkenbaar allemaal,eerste man,vader van mijn kinderen,had al een jaar een relatie met een ander toen ik er achterkwam,ook via een sms. dus toen al door de ellende heengegaan ,en idd alle emoties die er zijn op de wereld ,komen bij je op visite,wanhoop,verdriet, boosheid,leifdesverdriet echt alles.zoveel pijn,ook ik gaf aal 3 -4 jaar eerder aan dat het niet goed ging,dat we hullp moesten hebben etc maar hij wuifde dit vrolijk weg en zei,,,ik kan het zelf wel. dus een heel gelukkig huwelijk na 17 jaar af zien glijden naar ellende.
en nu zit ik weer....ontmoette een man waarvan Ik dacht : dit is hem.geweldige vent met zn foutjes maar ik keek er door heen. verliefd, aandacht , iemand die weer om je geeft,dingen samen doen.kortom : ik deed er weer toe,dacht ik....zijn gaan samenwonen wat al een hele toer is met 4 kinderen.
langzamerhand kwamen de eigenaardigheden naar boven: afspreken met mij en niet op komen dagen, afspraken met mij negeren en gewoon met andere op pad,mij dingen beloven die hij niet nakwam.....ik werd ellendiger en gaf aan dat het niet goed ging(mocht ondertussen geen spullen van mezelf in zijn huis zetten want dat vond zijn dochter niet goed)maar ook deze man zei,ik doe het op mijn manier,ik kan het zelf wel,we hoeven geen hulp...
en nu,nu werd t allemaal te veel voor hem is is gewoon weggegaan. en daar zit ik weer.'
idd vol vragen: waarom ik nu weer,wat had ik kunnen doen om dit te voorkomen,de dag voor zijn vertrek kreeg ik nog lieve smsjes,heeft mij nooit van te voren verteld dat het hem te heet werd onder de voeten.
ik had wel bij hem aangegeven dat ik op deze manier niet verder wilde maar tot alles bereid was om het weer op de rails te krijgen.
hebben net 1 jaar geleden samen een prachtig huis gekocht en moet weer opnieuw beginnen.
ook ik herken de pijn bij mijn lotgenoten,de wanhoop,het zwarte gat,de draaiende gedachten,ik word er gek van.......help!!!
en nu zit ik weer....ontmoette een man waarvan Ik dacht : dit is hem.geweldige vent met zn foutjes maar ik keek er door heen. verliefd, aandacht , iemand die weer om je geeft,dingen samen doen.kortom : ik deed er weer toe,dacht ik....zijn gaan samenwonen wat al een hele toer is met 4 kinderen.
langzamerhand kwamen de eigenaardigheden naar boven: afspreken met mij en niet op komen dagen, afspraken met mij negeren en gewoon met andere op pad,mij dingen beloven die hij niet nakwam.....ik werd ellendiger en gaf aan dat het niet goed ging(mocht ondertussen geen spullen van mezelf in zijn huis zetten want dat vond zijn dochter niet goed)maar ook deze man zei,ik doe het op mijn manier,ik kan het zelf wel,we hoeven geen hulp...
en nu,nu werd t allemaal te veel voor hem is is gewoon weggegaan. en daar zit ik weer.'
idd vol vragen: waarom ik nu weer,wat had ik kunnen doen om dit te voorkomen,de dag voor zijn vertrek kreeg ik nog lieve smsjes,heeft mij nooit van te voren verteld dat het hem te heet werd onder de voeten.
ik had wel bij hem aangegeven dat ik op deze manier niet verder wilde maar tot alles bereid was om het weer op de rails te krijgen.
hebben net 1 jaar geleden samen een prachtig huis gekocht en moet weer opnieuw beginnen.
ook ik herken de pijn bij mijn lotgenoten,de wanhoop,het zwarte gat,de draaiende gedachten,ik word er gek van.......help!!!
zonder tegenslag is er geen overwinning
zaterdag 21 januari 2012 om 12:28
Laat ik het zo zeggen, dat het leven momenteel enkele onaangename verrassingen voor me heeft.....Buiten de scheiding om zal ik ook op andere fronten opnieuw moeten beginnen en sommige dingen een plekje moeten leren geven..en daarnaast is onzekerheid op dit moment ook een beste issue ..
Beetje cryptisch.....i know....
Beetje cryptisch.....i know....
zaterdag 21 januari 2012 om 12:31
zaterdag 21 januari 2012 om 12:47
quote:Lentelove schreef op 21 januari 2012 @ 12:16:
HBG, ik heb verliefdheid idd gewikipediad (zeg je dat zo?). Inderdaad staat daar precies wat je zegt: het is een chemisch stofje. ..
Precies en het "stofje" wordt vreselijk overgewaardeerd
De eerste keer dat ik verliefd werd dacht ik dit is voor altijd & eeuwig.
Inmiddels ben ik wat ouder en tig relaties verder en weet dat een
heftige verliefdheid geen garantie is voor een goede relatie en dat
de remedie tegen het "stofje" eenvoudig is: Geen contact.
2 keer heb ik een verliefdheid af moeten breken, niet omdat hij
onmogelijk was maar omdat ik wel inzag dat zij me niet gelukkig
ging maken.
In beide gevallen heb ik mijn telefoonnummer veranderd en dat
helpt al een hele boel.
HBG, ik heb verliefdheid idd gewikipediad (zeg je dat zo?). Inderdaad staat daar precies wat je zegt: het is een chemisch stofje. ..
Precies en het "stofje" wordt vreselijk overgewaardeerd
De eerste keer dat ik verliefd werd dacht ik dit is voor altijd & eeuwig.
Inmiddels ben ik wat ouder en tig relaties verder en weet dat een
heftige verliefdheid geen garantie is voor een goede relatie en dat
de remedie tegen het "stofje" eenvoudig is: Geen contact.
2 keer heb ik een verliefdheid af moeten breken, niet omdat hij
onmogelijk was maar omdat ik wel inzag dat zij me niet gelukkig
ging maken.
In beide gevallen heb ik mijn telefoonnummer veranderd en dat
helpt al een hele boel.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 21 januari 2012 om 12:52
quote:habithere schreef op 21 januari 2012 @ 12:27:
....ontmoette een man waarvan Ik dacht : dit is hem.geweldige vent met zn foutjes maar ik keek er door heen. verliefd, aandacht , !!!
Neem geen belangrijke beslissingen als je verliefd bent, klinkt
raar maar verliefd beslissingen nemen is net zo gevaarlijk als
dronken auto rijden, je mist een heldere beoordeling van de situatie.
....ontmoette een man waarvan Ik dacht : dit is hem.geweldige vent met zn foutjes maar ik keek er door heen. verliefd, aandacht , !!!
Neem geen belangrijke beslissingen als je verliefd bent, klinkt
raar maar verliefd beslissingen nemen is net zo gevaarlijk als
dronken auto rijden, je mist een heldere beoordeling van de situatie.
Voltaire: ik veracht u en uw mening, maar ik zal mijn leven geven om uw recht op die verachtelijke mening uit te mogen dragen.
zaterdag 21 januari 2012 om 13:14
quote:hollebollegijs schreef op 21 januari 2012 @ 12:52:
[...]
Neem geen belangrijke beslissingen als je verliefd bent, klinkt
raar maar verliefd beslissingen nemen is net zo gevaarlijk als
dronken auto rijden, je mist een heldere beoordeling van de situatie.
dat is iets waar ik ik wel achter ben,het leek idd allemaal zo geweldig maar als ik er aan denk op wat voor manier hij mij emotioneel heeft gekwetst,tis te veel om op te noemen....maar zo stom,het gevoel is er nog ....zo belachelijk en onverklaarbaar.
en al die dingen die je doen denken aan hem,liedjes,ons huis,....
toevallig net een gesprek gehad met een goede vriendin,dezelfde actie,dezelfde situatie...ook een man die liever wegloopt dan het gevecht aangaat.
zijn mannen gemaakt om te vluchten?is dat een oerinstinct oid?we maken eerst chaos in ons eigen leven en dat van eenander en wanneer het te moeilijk wordt,gaan we er gewoon vandoor????
of zijn er ook vrouwen die dit doen?
een relatie is vechten en doorzetten...geven en nemen
ik ben wel heel blij dat alle dames hier dezelfde gevoelens hebben en ik niet de enige ben die zo denk en zich zo voelt. ik dacht; als dit zo door gaat word ik gek,,,,,,
vooral s'avonds in bed,,,,,zo moeilijk
[...]
Neem geen belangrijke beslissingen als je verliefd bent, klinkt
raar maar verliefd beslissingen nemen is net zo gevaarlijk als
dronken auto rijden, je mist een heldere beoordeling van de situatie.
dat is iets waar ik ik wel achter ben,het leek idd allemaal zo geweldig maar als ik er aan denk op wat voor manier hij mij emotioneel heeft gekwetst,tis te veel om op te noemen....maar zo stom,het gevoel is er nog ....zo belachelijk en onverklaarbaar.
en al die dingen die je doen denken aan hem,liedjes,ons huis,....
toevallig net een gesprek gehad met een goede vriendin,dezelfde actie,dezelfde situatie...ook een man die liever wegloopt dan het gevecht aangaat.
zijn mannen gemaakt om te vluchten?is dat een oerinstinct oid?we maken eerst chaos in ons eigen leven en dat van eenander en wanneer het te moeilijk wordt,gaan we er gewoon vandoor????
of zijn er ook vrouwen die dit doen?
een relatie is vechten en doorzetten...geven en nemen
ik ben wel heel blij dat alle dames hier dezelfde gevoelens hebben en ik niet de enige ben die zo denk en zich zo voelt. ik dacht; als dit zo door gaat word ik gek,,,,,,
vooral s'avonds in bed,,,,,zo moeilijk
zonder tegenslag is er geen overwinning
zaterdag 21 januari 2012 om 13:22
Allalone, wat je kwijt wilt hier... meer hoeft niet... Maar ik begrijp dat je het echt heel zwaar voor je kiezen hebt gekregen meisje. Ik wil je heel veel kracht en liefde toewensen...
En ex gaat heel gevaarlijke beslissingen nemen ben ik bang. Aan de andere kant ook een scheiding, hun huis is al verkocht. Ze wonen 230 km uit elkaar en pendelen op en neer voor een half jaar. Dan gaat zij de stap maken en emigreren naar Nederland (is Belgische) met haar pre puberkind... gedoemd om aan alle kanten te mislukken zou je zeggen, maar goed, niet meer mijn probleem.
Wijze woorden theemuts, dank...
HBG: ook dank voor jouw wijze woorden, en bevestiging van wat ik al weet...
Habithere, sterkte jij ook. Rot dat het je twee keer overkomen is... Lastig dat verliefdheid een slechte raadgever is in dit soort situaties en je daardoor steeds weer bij zo'n kerel terechtkomt. Neem inderdaad geen overhaaste beslissingen zou je zeggen.
En ex gaat heel gevaarlijke beslissingen nemen ben ik bang. Aan de andere kant ook een scheiding, hun huis is al verkocht. Ze wonen 230 km uit elkaar en pendelen op en neer voor een half jaar. Dan gaat zij de stap maken en emigreren naar Nederland (is Belgische) met haar pre puberkind... gedoemd om aan alle kanten te mislukken zou je zeggen, maar goed, niet meer mijn probleem.
Wijze woorden theemuts, dank...
HBG: ook dank voor jouw wijze woorden, en bevestiging van wat ik al weet...
Habithere, sterkte jij ook. Rot dat het je twee keer overkomen is... Lastig dat verliefdheid een slechte raadgever is in dit soort situaties en je daardoor steeds weer bij zo'n kerel terechtkomt. Neem inderdaad geen overhaaste beslissingen zou je zeggen.
zaterdag 21 januari 2012 om 14:00
Hoi allemaal
Hier gaat het de laatste dagen echt minder.
We roepen al tijden dat we het proberen, maar ik merk dat ik hem niet vertrouw en mijn pijn blijft hetzelfde. Veel pijn en veel verdriet,. Ik probeer het al maanden te snappen, maar ik kom er niet uit. Mijn handelen tintelen van de spieren die vastzitten door stress en ik heb mij vandaag ziekgemeld op mijn werk. Ik ben alleen maar met het alles bezig. Ik kan mij slecht concentreren.. ik moet meer aan mijzelf gaan denken.. En hij? hij is gewoon bij tijden erg lief voor mij. Ik heb hem de keuze willen laten maken, maar hij zegt het te willen proberen. En ik durf het niet meer toe te laten. Ik voel me klote als hij met vrienden weg is de stad in. Ik voel mij super als ik snachts in bed vast gehouden word.. Maar meer? Ik merk dat de affectie het meest van mijn kant komt. Hij zegt ook wel, misschien als je weg bent voel je pas wat je mist.. Maar ik ben zo bang om niet gemist te worden als ik weg zou gaan.. En dan ben je echt alleen.. Ws is dat de reden dat ik blijf. Nou zit je dan te janken achter de pc... bah. Ik durf gewoon niet te zeggen ik ga weg. Ondanks dat ik wel achter huizen aan ben geweest.. nu komt er een huis vrij in juli. dat zou betekenen dat ik met de kids in de zomervakantie in alle rust kan verhuizen. maar net wat ik zeg. Ik ben bang voor wat er komen gaat terwijl ik eigenlijk weet dat ik te reg beschadigt ben nu.. Krijgt een ieder wat hem toekomt? Nou ik niet ik heb dit niet verdient.
Hier in de omgeveing weet iedereen van zijn ontrouw. Hem word het gevraagt is het waar wat ik hoor? en hij geeft eerlijk antwoord op hun vragen. Maar ik kan er niet tegen. Ik heb soms het gevoel dat iedereen mij een sukkel vind dat ik nog samen onder een dak woon. En als ik dan jullie verhalen lees dan denk ik.. ik zit in het zelfde, alleen mijn man woont er nog bij in en ik ben diegene die zal moeten vertrekken. Ik zal achter moeten laten waar ik mij thuis voel en ik voel me op deze plek nog steeds thuis. Maar die spontaniteit die een onvolwaardelijke liefde met zich meebrengt is er niet meer. We hebben geen ruzie, maar liefde? Die is bij hem al een hele poos verdwenen denk. Ik denk dat hij houdt van me als de moeder van zijn onze kids. Hij zegt tegen mij dat ik een goede moeder ben en dat ie trots is op me. Nou ik heb toch ergens het gevoel van een falen.
En dan denk ik ik ben nu 34. Heb een baan. Zit in de zorg dus ik kan ook ip overal wel aan de slag.. Is der nog hoop op een nieuwe liefde? Ik wil dat geliefd worden. Een kus vanuit het niets en spontaan een arm om me heen.. Lieve berichtjes als ik weg ben enz enz..
Hier gaat het de laatste dagen echt minder.
We roepen al tijden dat we het proberen, maar ik merk dat ik hem niet vertrouw en mijn pijn blijft hetzelfde. Veel pijn en veel verdriet,. Ik probeer het al maanden te snappen, maar ik kom er niet uit. Mijn handelen tintelen van de spieren die vastzitten door stress en ik heb mij vandaag ziekgemeld op mijn werk. Ik ben alleen maar met het alles bezig. Ik kan mij slecht concentreren.. ik moet meer aan mijzelf gaan denken.. En hij? hij is gewoon bij tijden erg lief voor mij. Ik heb hem de keuze willen laten maken, maar hij zegt het te willen proberen. En ik durf het niet meer toe te laten. Ik voel me klote als hij met vrienden weg is de stad in. Ik voel mij super als ik snachts in bed vast gehouden word.. Maar meer? Ik merk dat de affectie het meest van mijn kant komt. Hij zegt ook wel, misschien als je weg bent voel je pas wat je mist.. Maar ik ben zo bang om niet gemist te worden als ik weg zou gaan.. En dan ben je echt alleen.. Ws is dat de reden dat ik blijf. Nou zit je dan te janken achter de pc... bah. Ik durf gewoon niet te zeggen ik ga weg. Ondanks dat ik wel achter huizen aan ben geweest.. nu komt er een huis vrij in juli. dat zou betekenen dat ik met de kids in de zomervakantie in alle rust kan verhuizen. maar net wat ik zeg. Ik ben bang voor wat er komen gaat terwijl ik eigenlijk weet dat ik te reg beschadigt ben nu.. Krijgt een ieder wat hem toekomt? Nou ik niet ik heb dit niet verdient.
Hier in de omgeveing weet iedereen van zijn ontrouw. Hem word het gevraagt is het waar wat ik hoor? en hij geeft eerlijk antwoord op hun vragen. Maar ik kan er niet tegen. Ik heb soms het gevoel dat iedereen mij een sukkel vind dat ik nog samen onder een dak woon. En als ik dan jullie verhalen lees dan denk ik.. ik zit in het zelfde, alleen mijn man woont er nog bij in en ik ben diegene die zal moeten vertrekken. Ik zal achter moeten laten waar ik mij thuis voel en ik voel me op deze plek nog steeds thuis. Maar die spontaniteit die een onvolwaardelijke liefde met zich meebrengt is er niet meer. We hebben geen ruzie, maar liefde? Die is bij hem al een hele poos verdwenen denk. Ik denk dat hij houdt van me als de moeder van zijn onze kids. Hij zegt tegen mij dat ik een goede moeder ben en dat ie trots is op me. Nou ik heb toch ergens het gevoel van een falen.
En dan denk ik ik ben nu 34. Heb een baan. Zit in de zorg dus ik kan ook ip overal wel aan de slag.. Is der nog hoop op een nieuwe liefde? Ik wil dat geliefd worden. Een kus vanuit het niets en spontaan een arm om me heen.. Lieve berichtjes als ik weg ben enz enz..
zaterdag 21 januari 2012 om 14:05
En het meest erge vind ik nog dat anderen zich met mij bemoeien. En zeggen: je gaat over je grenzen heen, je verliest jezelf.. wat doe je nog bij hem enz enz. Hallo!! Mag ik aub op mijn eigen tijd een beslissing nemen voor mijn toekomst?? Eigenlijk weet ik wat mij te doen staat, maar het doen is erg moeilijk. Goh was hij maar weggegaan, dan hoef ik het niet te zeggen. Ik heb het gevoel de boeman voor de kids te zijn als ik weg ga met ze. Maar nu doen we ze ook geen goed. Ik kan het gerust volhouden met mijn man. We hebben geen hekel aan elkaar. We zouden geen ruzie maken om de kids enz. Hij zou mij steunen in opvoeding finacieel enz. Maar liefde?
