Gezondheid
alle pijlers
29 en baarmoederverwijdering
dinsdag 24 januari 2012 om 12:18
Hoi lieve mensen,
Ik ben een jonge moeder van twee super lieve kinderen 5 en 3.
Na de bevalling van mijn laatste kindje is de ellende allemaal begonnen. Twee jaar lang alleen maar ongesteld geweest, na een hoop geprobeerd te hebben, kwam de gyn, nu met een voorstel om ballontherapie te doen. Dit heb ik dan ook gedaan en ja er ging een wereld voor me open.......geen menstruatie meer heerlijk. Totdat vorig jaar de elende weer opnieuw begon, hele dagen pijn in de buik, pijn bij et vrijen, plas niet op kunnen houden....echt verschrikkelijk. Weer een hoop geprobeerd maar niks lijkt te werken.
Nu heeft de gyn nog de laatste oplossing en dat is het verwijderen van de baarmoeder. Ik heb verder geen kinderwens meer, maar ik ben nog zo jong en weet dus niet wat ik moet vewachten... Ook duurt de herstel periode minimaal zes weeken hoorde ik, en hoe moet ik dat doen met tweee kleintjes die naar school moeten.
Heeft iemand tips of heeft iemand ervaringen.....
alvast superrrrrr bedankt
xxx chifa
Ik ben een jonge moeder van twee super lieve kinderen 5 en 3.
Na de bevalling van mijn laatste kindje is de ellende allemaal begonnen. Twee jaar lang alleen maar ongesteld geweest, na een hoop geprobeerd te hebben, kwam de gyn, nu met een voorstel om ballontherapie te doen. Dit heb ik dan ook gedaan en ja er ging een wereld voor me open.......geen menstruatie meer heerlijk. Totdat vorig jaar de elende weer opnieuw begon, hele dagen pijn in de buik, pijn bij et vrijen, plas niet op kunnen houden....echt verschrikkelijk. Weer een hoop geprobeerd maar niks lijkt te werken.
Nu heeft de gyn nog de laatste oplossing en dat is het verwijderen van de baarmoeder. Ik heb verder geen kinderwens meer, maar ik ben nog zo jong en weet dus niet wat ik moet vewachten... Ook duurt de herstel periode minimaal zes weeken hoorde ik, en hoe moet ik dat doen met tweee kleintjes die naar school moeten.
Heeft iemand tips of heeft iemand ervaringen.....
alvast superrrrrr bedankt
xxx chifa
dinsdag 24 januari 2012 om 12:23
dinsdag 24 januari 2012 om 12:25
Oh, Misschien een goed idee om ook een second opinion ergens te halen?
Baarmoederverwijdering (uterus extirpatie / hysterectomie)
Het operatief verwijderen van de baarmoeder (uterus extirpatie, hysterectomie) is vanwege problemen of afwijkingen een zeer veel voorkomende behandeling. Twintig jaar geleden was de kans dat een vrouw in haar leven zo'n operatie onderging ongeveer 1 op de 5 vrouwen (20%). Gelukkig is dat sterk verminderd en nu 1 op de 10 vrouwen doordat er betere alternatieven zijn.
Met die alternatieven wordt vooral bedoeld betere medicijnen, beter instrumentarium om de klacht 'waarom de baarmoeder verwijderd moet worden' aan te pakken en andere vormen van behandeling dan een operatie .
Redenen voor verwijdering van de baarmoeder
De redenen om een een baarmoeder te verwijderen hangt natuurlijk sterk af van de klacht (kanker is een absolute reden, pijn een relatieve reden), de leeftijd (hoe jonger hoe meer terughoudend) en de wens van de vrouw (nog kinderwens, angst voor de operatie of verminking).
kanker van de baarmoeder, eileiders, eierstokken
grote kans op het krijgen van kanker (voorstadium, erfelijke factor)
grote vleesbomen (myomen)
ernstige verzakking van de baarmoeder, vooral op oudere leeftijd
continue heftige buikpijn klachten specifiek veroorzaakt door de baarmoeder
menstruatie klachten, niet op een andere manier te behandelen
Het vóórtraject: gesprek met de gynaecoloog
Wanneer in het gesprek tussen u en de gynaecoloog de beslissing is genomen om de baarmoeder te verwijderen, moet de gynaecoloog precies uitleggen wat er tijdens de operatie gebeurt. De volgende punten worden dan besproken, er van uit gaande dat u weet 'waarom' de baarmoeder verwijderd wordt.
Wordt de baarmoeder via de buik of via de schede verwijderd?
In het algemeen heeft een operatie via de schede de voorkeur, omdat de ziekenhuis opname korter is, de herstel periode na de operatie korter is en er geen ontsierend litteken aanwezig is.
De operatie wordt via een buiksnede uitgevoerd wanneer:
kanker van de baarmoeder of van de eierstoken aanwezig is
de baarmoeder te groot is (bv. vleesbomen) om deze via te schede te kunnen verwijderen
de schede te nauw is om via deze weg de baarmoeder operatief te kunnen bereiken
de baarmoeder is vergroeid aan darmen of andere organen waardoor opereren lastiger is èn er het gevaar bestaat die andere organen tijdens de operatie te beschadigen
de baarmoederhals (het onderste deel van de baarmoeder, dat uitpuilt in de schede) niet verwijderd mag worden
De operatie wordt via de schede uitgevoerd wanneer:
er geen wanverhouding is tussen de ruimte in de schede en de grootte van de baarmoeder
er tegelijkertijd ook een andere ingreep via de schede uitgevoerd moet worden (uitgezakte blaas, urineverlies, ontlastingsproblemen).
In de praktijk wordt de helft van alle baarmoeder verwijderingen via de buik en de andere helft via de schede uitgevoerd.
Worden de eierstokken ook verwijderd?
In het algemeen is er geen reden om tijdens de verwijdering van een baarmoeder ook de eierstokken te verwijderen. Bij kanker aan/in het baarmoederlichaam of de eierstokken worden de eierstokken altijd verwijderd.
Bij verwijdering van de baarmoeder via de schede worden zelden tot nooit tegelijkertijd ook de eierstokken verwijderd, vooral omdat het lastig is. Bij verwijdering van de baarmoeder via de buik is het verwijderen van de eierstokken eenvoudig. Wanneer er tijdens de operatie afwijkingen worden vastgesteld aan één of beide eierstokken worden ze gedeeltelijk of geheel weggenomen en vaak ook wanneer een vrouw ouder is dan 60-70 jaar, omdat ze dan geen functie meer hebben. Op jongere leeftijd produceren de eierstokken nog hormonen die belangrijk zijn voor de kwaliteit van leven van de vrouw. Bij verwijdering raakt een vrouw in de overgang.
wordt de baarmoederhals ook verwijderd?
Een baarmoederhals moet verwijderd worden bij kanker. In alle andere gevallen kan het gespaard worden, tenminste als de baarmoeder via de buik verwijderd wordt. Bij een operatie via de schede kan het niet anders dan dat de baarmoederhals wordt meegenomen.
In het algemeen wordt bij slechts 5% van de operaties de baarmoederhals niet verwijderd. Meestal is de reden persoonlijk van aard van de vrouw of technisch van aard omdat het te moeilijk is bij de operatie. Een persoonlijke reden kan zijn dat de vrouw het niet wil of gehoord heeft dat verwijdering meer plasklachten geeft. De meningen zijn verdeeld of er al dan niet na verwijdering een minder goede orgasme zal zijn bij het hebben van sex.
Een voordeel om de baarmoederhals niet te verwijderen is een gemakkelijker operatie en mogelijk minder kans op het ontstaan van een complicatie. Een nadeel kan zijn dat er soms gering maandelijks bloedverlies is en dat er aan de hals in de loop van de tijd afwijkingen kunnen ontstaan, waarbij vooral aan kanker wordt gedacht.
Baarmoederverwijdering (uterus extirpatie / hysterectomie)
Het operatief verwijderen van de baarmoeder (uterus extirpatie, hysterectomie) is vanwege problemen of afwijkingen een zeer veel voorkomende behandeling. Twintig jaar geleden was de kans dat een vrouw in haar leven zo'n operatie onderging ongeveer 1 op de 5 vrouwen (20%). Gelukkig is dat sterk verminderd en nu 1 op de 10 vrouwen doordat er betere alternatieven zijn.
Met die alternatieven wordt vooral bedoeld betere medicijnen, beter instrumentarium om de klacht 'waarom de baarmoeder verwijderd moet worden' aan te pakken en andere vormen van behandeling dan een operatie .
Redenen voor verwijdering van de baarmoeder
De redenen om een een baarmoeder te verwijderen hangt natuurlijk sterk af van de klacht (kanker is een absolute reden, pijn een relatieve reden), de leeftijd (hoe jonger hoe meer terughoudend) en de wens van de vrouw (nog kinderwens, angst voor de operatie of verminking).
kanker van de baarmoeder, eileiders, eierstokken
grote kans op het krijgen van kanker (voorstadium, erfelijke factor)
grote vleesbomen (myomen)
ernstige verzakking van de baarmoeder, vooral op oudere leeftijd
continue heftige buikpijn klachten specifiek veroorzaakt door de baarmoeder
menstruatie klachten, niet op een andere manier te behandelen
Het vóórtraject: gesprek met de gynaecoloog
Wanneer in het gesprek tussen u en de gynaecoloog de beslissing is genomen om de baarmoeder te verwijderen, moet de gynaecoloog precies uitleggen wat er tijdens de operatie gebeurt. De volgende punten worden dan besproken, er van uit gaande dat u weet 'waarom' de baarmoeder verwijderd wordt.
Wordt de baarmoeder via de buik of via de schede verwijderd?
In het algemeen heeft een operatie via de schede de voorkeur, omdat de ziekenhuis opname korter is, de herstel periode na de operatie korter is en er geen ontsierend litteken aanwezig is.
De operatie wordt via een buiksnede uitgevoerd wanneer:
kanker van de baarmoeder of van de eierstoken aanwezig is
de baarmoeder te groot is (bv. vleesbomen) om deze via te schede te kunnen verwijderen
de schede te nauw is om via deze weg de baarmoeder operatief te kunnen bereiken
de baarmoeder is vergroeid aan darmen of andere organen waardoor opereren lastiger is èn er het gevaar bestaat die andere organen tijdens de operatie te beschadigen
de baarmoederhals (het onderste deel van de baarmoeder, dat uitpuilt in de schede) niet verwijderd mag worden
De operatie wordt via de schede uitgevoerd wanneer:
er geen wanverhouding is tussen de ruimte in de schede en de grootte van de baarmoeder
er tegelijkertijd ook een andere ingreep via de schede uitgevoerd moet worden (uitgezakte blaas, urineverlies, ontlastingsproblemen).
In de praktijk wordt de helft van alle baarmoeder verwijderingen via de buik en de andere helft via de schede uitgevoerd.
Worden de eierstokken ook verwijderd?
In het algemeen is er geen reden om tijdens de verwijdering van een baarmoeder ook de eierstokken te verwijderen. Bij kanker aan/in het baarmoederlichaam of de eierstokken worden de eierstokken altijd verwijderd.
Bij verwijdering van de baarmoeder via de schede worden zelden tot nooit tegelijkertijd ook de eierstokken verwijderd, vooral omdat het lastig is. Bij verwijdering van de baarmoeder via de buik is het verwijderen van de eierstokken eenvoudig. Wanneer er tijdens de operatie afwijkingen worden vastgesteld aan één of beide eierstokken worden ze gedeeltelijk of geheel weggenomen en vaak ook wanneer een vrouw ouder is dan 60-70 jaar, omdat ze dan geen functie meer hebben. Op jongere leeftijd produceren de eierstokken nog hormonen die belangrijk zijn voor de kwaliteit van leven van de vrouw. Bij verwijdering raakt een vrouw in de overgang.
wordt de baarmoederhals ook verwijderd?
Een baarmoederhals moet verwijderd worden bij kanker. In alle andere gevallen kan het gespaard worden, tenminste als de baarmoeder via de buik verwijderd wordt. Bij een operatie via de schede kan het niet anders dan dat de baarmoederhals wordt meegenomen.
In het algemeen wordt bij slechts 5% van de operaties de baarmoederhals niet verwijderd. Meestal is de reden persoonlijk van aard van de vrouw of technisch van aard omdat het te moeilijk is bij de operatie. Een persoonlijke reden kan zijn dat de vrouw het niet wil of gehoord heeft dat verwijdering meer plasklachten geeft. De meningen zijn verdeeld of er al dan niet na verwijdering een minder goede orgasme zal zijn bij het hebben van sex.
Een voordeel om de baarmoederhals niet te verwijderen is een gemakkelijker operatie en mogelijk minder kans op het ontstaan van een complicatie. Een nadeel kan zijn dat er soms gering maandelijks bloedverlies is en dat er aan de hals in de loop van de tijd afwijkingen kunnen ontstaan, waarbij vooral aan kanker wordt gedacht.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
dinsdag 24 januari 2012 om 12:28
Kan je man geen (gedeeltelijk) zorgverlof opnemen zodat hij de kinderen naar school en kdv kan brengen? Of hij neemt 3 vakantieweken op. Ik noem maar wat, dan maar geen vakantie in de zomer.
Misschien raar idee als je toch 6 weken thuis zit, maar zeker de eerste tijd zou ik de kinderen gewoon fulltime naar de opvang doen als je geen hulp thuis hebt.
En voor de rest: hulp vragen! aan familie, vrienden, buren, ouders van klasgenootjes. Je zal versteld staan hoeveel mensen graag willen helpen met halen/brengen of de kinderen een middag bij hun laten spelen.
Misschien raar idee als je toch 6 weken thuis zit, maar zeker de eerste tijd zou ik de kinderen gewoon fulltime naar de opvang doen als je geen hulp thuis hebt.
En voor de rest: hulp vragen! aan familie, vrienden, buren, ouders van klasgenootjes. Je zal versteld staan hoeveel mensen graag willen helpen met halen/brengen of de kinderen een middag bij hun laten spelen.
dinsdag 24 januari 2012 om 12:29
dinsdag 24 januari 2012 om 12:31
quote:chifa schreef op 24 januari 2012 @ 12:29:
het is dus zo,,,, dat ik echt alles maar dan ook alles heb geprobeerd. Ik weet nie hoeveel medicatie al geprobeerd, een ring om de baarmoeder, een verzakings ring echt alles geprobeerd.
Het is nu zo...van mij mag het eruit ben de zo klaar mee, maar die ellende na die tijd....En is verwijdering via de vagina een optie? Dat levert een sneller herstel op en geen vervelende littekens?
het is dus zo,,,, dat ik echt alles maar dan ook alles heb geprobeerd. Ik weet nie hoeveel medicatie al geprobeerd, een ring om de baarmoeder, een verzakings ring echt alles geprobeerd.
Het is nu zo...van mij mag het eruit ben de zo klaar mee, maar die ellende na die tijd....En is verwijdering via de vagina een optie? Dat levert een sneller herstel op en geen vervelende littekens?
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
dinsdag 24 januari 2012 om 12:36
Gelukkig ben je vrij jong moeder geworden chifa, en heb je 2 kindjes. Ik weet niet of een tweede opinie iets zou veranderen, aangezien je blijkbaar al alles hebt geprobeerd.
Om die 6 weken herstelperiode hoef je je geen zorgen te maken, dat loopt echt wel los. Ouders, broers, zussen, vrienden, buren, schoolopvang, ... ik weet zeker dat er daar oplossingen voor bestaan waarbij je je goed voelt. Ik denk dat je je meer moet focussen op jezelf, zodat je een punt kan zetten achter die nare periode en daarna de draad dubbel en dik terug oppakken.
Veel sterkte!
Om die 6 weken herstelperiode hoef je je geen zorgen te maken, dat loopt echt wel los. Ouders, broers, zussen, vrienden, buren, schoolopvang, ... ik weet zeker dat er daar oplossingen voor bestaan waarbij je je goed voelt. Ik denk dat je je meer moet focussen op jezelf, zodat je een punt kan zetten achter die nare periode en daarna de draad dubbel en dik terug oppakken.
Veel sterkte!
dinsdag 24 januari 2012 om 15:13
Ik zou proberen een second opinion te krijgen in een academisch ziekenhuis (als je daar tenminste nog niet onder behandeling bent). Vaak lopen daar gespecialiseerde gynaecologen rond, die op de hoogte zijn van nieuwe technieken of medicatie.
Er kunnen zich op lange termijn complicaties voordoen bij het op jonge leeftijd verwijderen van de baarmoeder. Helaas spreek ik uit ervaring, ik was ook 29 toen bij mij de baarmoeder werd verwijderd , wel om andere redenen overigens.
Ik snap dat je het helemaal zat bent en dat je je baarloeder er graag uit wil hebben. Vraag echter bij je gyn naar de mogelijke problemen op de lange termijn zodat je een wel overwogen keus kunt maken.
Er kunnen zich op lange termijn complicaties voordoen bij het op jonge leeftijd verwijderen van de baarmoeder. Helaas spreek ik uit ervaring, ik was ook 29 toen bij mij de baarmoeder werd verwijderd , wel om andere redenen overigens.
Ik snap dat je het helemaal zat bent en dat je je baarloeder er graag uit wil hebben. Vraag echter bij je gyn naar de mogelijke problemen op de lange termijn zodat je een wel overwogen keus kunt maken.
dinsdag 24 januari 2012 om 17:47
quote:Fermer schreef op 24 januari 2012 @ 15:13:
Er kunnen zich op lange termijn complicaties voordoen bij het op jonge leeftijd verwijderen van de baarmoeder. Helaas spreek ik uit ervaring, ik was ook 29 toen bij mij de baarmoeder werd verwijderd , wel om andere redenen overigens.
Mag ik vragen aan wat voor soort complicaties je zit te denken? Mijn baarmoeder is ook op jonge leeftijd verwijderd.
Succes met je keuze, chifa. Ik zou me niet te druk maken over de herstelperiode. Een second opinion lijkt me altijd een goede keuze.
Er kunnen zich op lange termijn complicaties voordoen bij het op jonge leeftijd verwijderen van de baarmoeder. Helaas spreek ik uit ervaring, ik was ook 29 toen bij mij de baarmoeder werd verwijderd , wel om andere redenen overigens.
Mag ik vragen aan wat voor soort complicaties je zit te denken? Mijn baarmoeder is ook op jonge leeftijd verwijderd.
Succes met je keuze, chifa. Ik zou me niet te druk maken over de herstelperiode. Een second opinion lijkt me altijd een goede keuze.
dinsdag 24 januari 2012 om 22:50
Ik was 33 toen mijn baarmoeder er uit is gegaan. Ik heb een ongeluk gehad, en daarbij is mijn bekken beschadigd, en dus ook mijn baarmoeder. Nog een paar jaar aangekeken of hij behouden kon worden, maar ik werd ook gek van de buikpijn, dus toen toch maar besloten om hem er uit te halen.
Bij mij is het laproscopisch gedaan, inclusief baarmoedermond.
Ik vond het heel erg mee vallen, na een week of drie kon ik weer al een aardig eind wandelen, en ook lichte klusjes zoals stoffen en eten koken lukte aardig. Voor de zwaardere klussen schakelde ik miijn man in, en gelukkig stonden er ook de nodige vriendinnen voor me klaar.
Ik ben nu drie jaar verder, en ik ben nog steeds blij dat hij er uit is.
Bij mij is het laproscopisch gedaan, inclusief baarmoedermond.
Ik vond het heel erg mee vallen, na een week of drie kon ik weer al een aardig eind wandelen, en ook lichte klusjes zoals stoffen en eten koken lukte aardig. Voor de zwaardere klussen schakelde ik miijn man in, en gelukkig stonden er ook de nodige vriendinnen voor me klaar.
Ik ben nu drie jaar verder, en ik ben nog steeds blij dat hij er uit is.
zondag 29 januari 2012 om 14:39
hoi chifa, ik, 32 jr, ken het ik had ook last van zeeeeeer veel ongesteldheden, erg lang en hevig. altijd buikpijn en rugpijn etcetc. na heel traject is ook besloten om baarmoeder eruit te halen dat is 5 week geleden gebeurt, daarbij hebben ze ook achterwandplastiek gedaan. ik heb niet helemaal reprentatief beeld mbt herstel want ik kreeg complicaties, maar kan je wel e.e.a vertellen. doe ik liever niet hier op forum, maar je mag me mailen op kirssies.kleding@gmail.com (wees gerust dit is niet ons privemail acount.. voor alle mensen die zich zorgen maken dat ik het hier zo op internet gooi...)
ben nu 5 weken, operatie, 3 ziekenhuis opnames verder en ben nog echt herstellende. verder dan 300 meter lopen lukt echt nog niet. opzijn.. ongeveer 1,5 uur (zitten/staan/lopen afwisselend)
ondanks dat het bij mij wat anders verlopen is dan verwacht en dat het ook nu best zwaar is lich en psychisch, ben ik wel blij dat
we het hebben laten doen..
ter info: ons gezin heeft 4 kinderen (11,9,4 en 2 jaar), manlief doet heel veel en krijgen 2 uur thuiszorg per week voor de grote dingen en verder veel hulp van vrienden kennissen en mensen uit de kerk. zonder hulptroepen redt je het niet. maar goed, ik wil je er alles over vertellen, mail me dan maar.
groetjes kirsten
ben nu 5 weken, operatie, 3 ziekenhuis opnames verder en ben nog echt herstellende. verder dan 300 meter lopen lukt echt nog niet. opzijn.. ongeveer 1,5 uur (zitten/staan/lopen afwisselend)
ondanks dat het bij mij wat anders verlopen is dan verwacht en dat het ook nu best zwaar is lich en psychisch, ben ik wel blij dat
we het hebben laten doen..
ter info: ons gezin heeft 4 kinderen (11,9,4 en 2 jaar), manlief doet heel veel en krijgen 2 uur thuiszorg per week voor de grote dingen en verder veel hulp van vrienden kennissen en mensen uit de kerk. zonder hulptroepen redt je het niet. maar goed, ik wil je er alles over vertellen, mail me dan maar.
groetjes kirsten
maandag 2 april 2012 om 20:20
Hallo chifa
Ik herken je problemen vwb menstruatie. IK heb dat nu al ongeveer 3 jaar gehad zo goed als aan een stuk. De pil heeft even geholpen (enkele weken) toen niet meer. Het spiraaltje 2 maanden, toen niet meer. Het geloof in de ballontherapie had ik niet meer en ben daarniet meer aan begonnen,
Ik ben afgelopen vrijdag geholpen en is mijn baarmoeder via een kijkoperatie verijwijderd. Dat is om 13.00 gebeurd en om 16.00 was ik terug op de kamer. Geen pijn, alleen wat rugpijn door het liggen maar dat is meer de artrose. Zaterdagochtend om 08.00 zat ik startklaar om naar huis te gaan.
Het gaat goed. Vandaag is de derde dag en nu zijn ook de darmen mooi op gang gekomen. Kan dus wel goed naar toilet.Ik heb vrijwel geen pijn. Alleen een duwerig gevoel en ik vermoed dat alles daarbinnen nog zijn plaats moet vinden.
Het verschil met operatief verwijderen (buikoperatie) en vaginaal is dat er niet echt gehecht wordt maar een vrij nieuwe methode gebruikt wordt zoiets als sealen. Dit is minder kwetsbaar. Je bent dus eerder op de been. Ik heb 3 kleine wondjes op de buik die alna 1 dag niet meer verbondenhoefden te worden. Ik mag de eerste 3 weken niet zwaar tillen maar dus wel kleine dingetejs langzaam weer doen. Na 3 weken kan ik alle gewone bezigheden weer oppakken, ook werk en sporten. Alleen de eerste 6 weken mag ik niet in bad en geen sex, althans niet vaginaal vanwege de wond daar. Ik vloei echter al helemaal niet meer en draag alleen een verbandje omdat ik het nog echtniet kan geloven. Ik moet er aan wennen blijkbaar.
Ik voel me goed en moet op mijn handen gaan zitten anders doe ik toch al weer teveel. Gelukkig heeft mijn man zorgverlof en zorgt voor huishouden en kinderen. Ik profiteer er van en kruip lekker lui in bed. Da's toch beter voor het herstel maar echt ziek voel ik me niet.
Mijn gynaecoloog vond ik zeer betrokken. Hij heeft deze nieuwe methode ook geïntroduceerd in het ziekenhuis en had dus al de nodige ervaring. Ze zijn nu zo ver om de mogelijkheden te onderzoeken om hier een poliklinische ingreep van te maken. Verder vond ik het ook prettig dat ik door deze man echt serieus genomen werd. Het enige waar hij op stond was dat ik toch over alle andere opties nog een s nadacht. Hij heeft deze opnieuw uitgelegd en mij 2 weken bedenktijd gegeven. Het zelfde later toen ik mijn keuze gamaakt had over verschillende manieren van baarmoederverwijdering. Ik kon aangeven op welke termijn ik geholpen wilde worden en eventueel ook nog de keuze maken voor een andere gynaecoloog aangezien hij drukbezet was. Ikhad verder ook het voordeel dat in min direkte omgeving vrouwen waren die zeer positief waren over hun baarmoederverwijdering ondanks dat zij niet dezelfde methode hadden ervaren (is langer geleden). Verder heb ik 2 gezonde kinderen en ervaar ik het meer dat mijn baarmoeder zijn dienst gedaan heeft.
Ik ben blij dat ik het gedaan heb. Zeker omdat de ingreep zo erg meeviel. Ikhoop voor jouw dat je de juiste oplossing vindt. Zoek mensen en artsen die je steunen en respecteren en als je vragen hebt dan hoor ik het wel!!! Veel succes!!
Ik herken je problemen vwb menstruatie. IK heb dat nu al ongeveer 3 jaar gehad zo goed als aan een stuk. De pil heeft even geholpen (enkele weken) toen niet meer. Het spiraaltje 2 maanden, toen niet meer. Het geloof in de ballontherapie had ik niet meer en ben daarniet meer aan begonnen,
Ik ben afgelopen vrijdag geholpen en is mijn baarmoeder via een kijkoperatie verijwijderd. Dat is om 13.00 gebeurd en om 16.00 was ik terug op de kamer. Geen pijn, alleen wat rugpijn door het liggen maar dat is meer de artrose. Zaterdagochtend om 08.00 zat ik startklaar om naar huis te gaan.
Het gaat goed. Vandaag is de derde dag en nu zijn ook de darmen mooi op gang gekomen. Kan dus wel goed naar toilet.Ik heb vrijwel geen pijn. Alleen een duwerig gevoel en ik vermoed dat alles daarbinnen nog zijn plaats moet vinden.
Het verschil met operatief verwijderen (buikoperatie) en vaginaal is dat er niet echt gehecht wordt maar een vrij nieuwe methode gebruikt wordt zoiets als sealen. Dit is minder kwetsbaar. Je bent dus eerder op de been. Ik heb 3 kleine wondjes op de buik die alna 1 dag niet meer verbondenhoefden te worden. Ik mag de eerste 3 weken niet zwaar tillen maar dus wel kleine dingetejs langzaam weer doen. Na 3 weken kan ik alle gewone bezigheden weer oppakken, ook werk en sporten. Alleen de eerste 6 weken mag ik niet in bad en geen sex, althans niet vaginaal vanwege de wond daar. Ik vloei echter al helemaal niet meer en draag alleen een verbandje omdat ik het nog echtniet kan geloven. Ik moet er aan wennen blijkbaar.
Ik voel me goed en moet op mijn handen gaan zitten anders doe ik toch al weer teveel. Gelukkig heeft mijn man zorgverlof en zorgt voor huishouden en kinderen. Ik profiteer er van en kruip lekker lui in bed. Da's toch beter voor het herstel maar echt ziek voel ik me niet.
Mijn gynaecoloog vond ik zeer betrokken. Hij heeft deze nieuwe methode ook geïntroduceerd in het ziekenhuis en had dus al de nodige ervaring. Ze zijn nu zo ver om de mogelijkheden te onderzoeken om hier een poliklinische ingreep van te maken. Verder vond ik het ook prettig dat ik door deze man echt serieus genomen werd. Het enige waar hij op stond was dat ik toch over alle andere opties nog een s nadacht. Hij heeft deze opnieuw uitgelegd en mij 2 weken bedenktijd gegeven. Het zelfde later toen ik mijn keuze gamaakt had over verschillende manieren van baarmoederverwijdering. Ik kon aangeven op welke termijn ik geholpen wilde worden en eventueel ook nog de keuze maken voor een andere gynaecoloog aangezien hij drukbezet was. Ikhad verder ook het voordeel dat in min direkte omgeving vrouwen waren die zeer positief waren over hun baarmoederverwijdering ondanks dat zij niet dezelfde methode hadden ervaren (is langer geleden). Verder heb ik 2 gezonde kinderen en ervaar ik het meer dat mijn baarmoeder zijn dienst gedaan heeft.
Ik ben blij dat ik het gedaan heb. Zeker omdat de ingreep zo erg meeviel. Ikhoop voor jouw dat je de juiste oplossing vindt. Zoek mensen en artsen die je steunen en respecteren en als je vragen hebt dan hoor ik het wel!!! Veel succes!!
Be the kind of woman that when your feet hit the floor each morning the devil says "Oh crap, she's up".
dinsdag 3 april 2012 om 21:04
Hoi Chifa ,
Ik leef volledig met je mee hoor. ook ik sta voor de keuze om mijn baarmoeder te laten verwijderen! vanwege hevige menstruaties etc. geen pretje hoor. en wat het allemaal nog erg (tenminste dat vindt ik) voor mijzlef maakt, is dat ik geen kinderen heb maar nog wel een kinderwens. Tja, wat moet je dan? ik ben de jongste niet meer dus...
Wat je ook mocht beslissen: het gaat nu om jou en dit moment!Tis vlgs mij altijd moeilijk om de juist ekeus/ beslissing te nemen. Ik loop al ongeveer 6 maanden rond met de vraag : en nu??? Denk toch dat ik de mijne laat verwijderen dan heb ik tenminste de maandelijkse problemen; namelijk heftig vloeien en verschrikkelijke pijnen niet meer. na zo'n periode heb ik echt ijzer tabletten of drankje nodig om bij te komen dus.....
anyway: kies wat voor jou het beste aanvoelt en zo niet vraag een second opion aan.
Sterkte!!!
Ik leef volledig met je mee hoor. ook ik sta voor de keuze om mijn baarmoeder te laten verwijderen! vanwege hevige menstruaties etc. geen pretje hoor. en wat het allemaal nog erg (tenminste dat vindt ik) voor mijzlef maakt, is dat ik geen kinderen heb maar nog wel een kinderwens. Tja, wat moet je dan? ik ben de jongste niet meer dus...
Wat je ook mocht beslissen: het gaat nu om jou en dit moment!Tis vlgs mij altijd moeilijk om de juist ekeus/ beslissing te nemen. Ik loop al ongeveer 6 maanden rond met de vraag : en nu??? Denk toch dat ik de mijne laat verwijderen dan heb ik tenminste de maandelijkse problemen; namelijk heftig vloeien en verschrikkelijke pijnen niet meer. na zo'n periode heb ik echt ijzer tabletten of drankje nodig om bij te komen dus.....
anyway: kies wat voor jou het beste aanvoelt en zo niet vraag een second opion aan.
Sterkte!!!
dinsdag 3 april 2012 om 21:08
quote:chifa schreef op 24 januari 2012 @ 12:18:
Hoi lieve mensen,
Ik ben een jonge moeder van twee super lieve kinderen 5 en 3.
Na de bevalling van mijn laatste kindje is de ellende allemaal begonnen. Twee jaar lang alleen maar ongesteld geweest, na een hoop geprobeerd te hebben, kwam de gyn, nu met een voorstel om ballontherapie te doen. Dit heb ik dan ook gedaan en ja er ging een wereld voor me open.......geen menstruatie meer heerlijk. Totdat vorig jaar de elende weer opnieuw begon, hele dagen pijn in de buik, pijn bij et vrijen, plas niet op kunnen houden....echt verschrikkelijk. Weer een hoop geprobeerd maar niks lijkt te werken.
Nu heeft de gyn nog de laatste oplossing en dat is het verwijderen van de baarmoeder. Ik heb verder geen kinderwens meer, maar ik ben nog zo jong en weet dus niet wat ik moet vewachten... Ook duurt de herstel periode minimaal zes weeken hoorde ik, en hoe moet ik dat doen met tweee kleintjes die naar school moeten.
Heeft iemand tips of heeft iemand ervaringen.....
alvast superrrrrr bedankt
xxx chifa
Ik reageer misschien wat hard maar voor de duidelijkheid, leef wel met je mee hoor
er zijn 2 redenen om een baarmoeder te verwijderen: kanker en extreme klachten
Bij kanker kun je er niet omheen. Dan is het zo.
Bij klachten is alles relatief, hangt van veel zaken af. Als je klachten zo ernstig zijn, alle mogelijkheden zijn bekeken en niets hielp, kan ik me voorstellen dat een vrouwdaar toe besluit en dan maak je je niet druk om thuis (ff kort door de bocht, danben je allang blij dat je wordt geholpen). Een baarmoederverwijdering staat qua operatie gelijk een een keizersnee, dan mag je ook wekenlangs niks en heb je ook nog eens een baby die je hebt te verzorgen....
(emotioneel is het 180n graden anders natuurlijk!!)
Ik weet niet in wat voor soort zh je onder controle loopt. Is het een klein zh? dan zou ik zeker een second opinion opteren in een groter zh, liefst bij een kliniek due een gyn poli heeft met verstand vanzaken. Je hebt immers alles te winnen?
En TO, als het wel zo is........ dan IS het zo, Punt uit. Dan is over alles heen te komen. Hulp, man die zorgverlof krijgt, hulp van fam en vrienden (nogmaals: had je een keizersnee gehad, danzat je fysiek met dezelfde grenzen)
Lijkr me eerder dan de emotionele kant een zeer grote rol speelt, het is me nog al wat immers, toch?
Nogmaals: ga niet over 1 nacht ijs nu hoe ernstig je kalchten ook zijn maar win verdere info in ergens anders. En als daar dezelfde uits;ag komt, dan weet je dat. en tijd genoeg om dan hulptroepen in te schakelen. Je zult versteld staan hoe goed dat zal gaan, echt, maar je moet het wel vragen.
(nogmaals, maar met een andere enotionele insteek: je zal maar met 2-3 kinderen nog een keizersnee krijgen, dan kun je ook 'niks')
Ik heb 3x3 mnd met mijn hand.arm niets gekund ooit en had ook kleine kinderen. Was alleenstaande ouder. De kinderen konden heel veel en hielpen erg goed mee en mijn omgeving was zeer welwillend.
Ik stond tussen wasmand en wasmachine en zei wat te doen, opruimen deden ze wat ik zei etc.
Het IS gewoon zo
Maar dat zijn de praktische zaken, lijkt me nu zaak om te wteen of er echt geen andere optie en het emotioeel te aanvaarden. 6 weken praktische zaken is dan feitelijk een lachertje, echt!
Dikke knuffel, lijkt me niet makkelijk.
Hoi lieve mensen,
Ik ben een jonge moeder van twee super lieve kinderen 5 en 3.
Na de bevalling van mijn laatste kindje is de ellende allemaal begonnen. Twee jaar lang alleen maar ongesteld geweest, na een hoop geprobeerd te hebben, kwam de gyn, nu met een voorstel om ballontherapie te doen. Dit heb ik dan ook gedaan en ja er ging een wereld voor me open.......geen menstruatie meer heerlijk. Totdat vorig jaar de elende weer opnieuw begon, hele dagen pijn in de buik, pijn bij et vrijen, plas niet op kunnen houden....echt verschrikkelijk. Weer een hoop geprobeerd maar niks lijkt te werken.
Nu heeft de gyn nog de laatste oplossing en dat is het verwijderen van de baarmoeder. Ik heb verder geen kinderwens meer, maar ik ben nog zo jong en weet dus niet wat ik moet vewachten... Ook duurt de herstel periode minimaal zes weeken hoorde ik, en hoe moet ik dat doen met tweee kleintjes die naar school moeten.
Heeft iemand tips of heeft iemand ervaringen.....
alvast superrrrrr bedankt
xxx chifa
Ik reageer misschien wat hard maar voor de duidelijkheid, leef wel met je mee hoor
er zijn 2 redenen om een baarmoeder te verwijderen: kanker en extreme klachten
Bij kanker kun je er niet omheen. Dan is het zo.
Bij klachten is alles relatief, hangt van veel zaken af. Als je klachten zo ernstig zijn, alle mogelijkheden zijn bekeken en niets hielp, kan ik me voorstellen dat een vrouwdaar toe besluit en dan maak je je niet druk om thuis (ff kort door de bocht, danben je allang blij dat je wordt geholpen). Een baarmoederverwijdering staat qua operatie gelijk een een keizersnee, dan mag je ook wekenlangs niks en heb je ook nog eens een baby die je hebt te verzorgen....
(emotioneel is het 180n graden anders natuurlijk!!)
Ik weet niet in wat voor soort zh je onder controle loopt. Is het een klein zh? dan zou ik zeker een second opinion opteren in een groter zh, liefst bij een kliniek due een gyn poli heeft met verstand vanzaken. Je hebt immers alles te winnen?
En TO, als het wel zo is........ dan IS het zo, Punt uit. Dan is over alles heen te komen. Hulp, man die zorgverlof krijgt, hulp van fam en vrienden (nogmaals: had je een keizersnee gehad, danzat je fysiek met dezelfde grenzen)
Lijkr me eerder dan de emotionele kant een zeer grote rol speelt, het is me nog al wat immers, toch?
Nogmaals: ga niet over 1 nacht ijs nu hoe ernstig je kalchten ook zijn maar win verdere info in ergens anders. En als daar dezelfde uits;ag komt, dan weet je dat. en tijd genoeg om dan hulptroepen in te schakelen. Je zult versteld staan hoe goed dat zal gaan, echt, maar je moet het wel vragen.
(nogmaals, maar met een andere enotionele insteek: je zal maar met 2-3 kinderen nog een keizersnee krijgen, dan kun je ook 'niks')
Ik heb 3x3 mnd met mijn hand.arm niets gekund ooit en had ook kleine kinderen. Was alleenstaande ouder. De kinderen konden heel veel en hielpen erg goed mee en mijn omgeving was zeer welwillend.
Ik stond tussen wasmand en wasmachine en zei wat te doen, opruimen deden ze wat ik zei etc.
Het IS gewoon zo
Maar dat zijn de praktische zaken, lijkt me nu zaak om te wteen of er echt geen andere optie en het emotioeel te aanvaarden. 6 weken praktische zaken is dan feitelijk een lachertje, echt!
Dikke knuffel, lijkt me niet makkelijk.
Je bent zelf een theepot
dinsdag 3 april 2012 om 21:51
Ik vind de klachten van TO nogal extreem en zeker iets waar iets mee gedaan moet worden.
Ik ben het er niet mee eens dat alleen in grote ziekenhuizen de beste gynaecologen zitten. Mijn gyn zit in Roermond en ik kreeg de indruk dat hij behoorlijk ervaren is. Nog belangrijker hij erg betrokken en luister echt. Neemt me serieus!
Mijn inziens lijkt het dat TO al verschillende opties heeft uitgeprobeerd. Ik kreeg zelf vanwege het extreme vloeien 4 opties zoals pilgebruik, spiraaltje, ballontherapie, barmoederverwijdering. De 1e 2 al geprobeerd en niet geholpen, de ballontherapie vertrouwde ik niet omdat dit toch uiteindelijk weer terug kan komen. Daar had ik geen zin in. En ikm ocht kiezen. Het werd mij niet voorgelegd als allerlaatste redmiddel. Ik mocht zelf kiezen en dat vind ik erg belangrijk.
Het wordt echt niet alleen gedaan als er echt niets anders meer mogelijk is. Het wordt gedaan als je weloverwogen een beslissing neemt en mijn argumenten waren dat ik een definitieve beslissing wilde en niet straks als nog eens terugkomen. Ik was er gewoon zo ontzettend klaar mee. Ik was continue ongesteld en dat is niet alleen een groot ongemak het is gewoon strontvervelend. Niet te vergelijken met kanker maar ook niet iets wat je erbij moet nemen.
Een baarmoederverwijdering is geen grote operatie meer en er komen steeds nieuwere methodes. Mijn keuze was vrij vlot gemaakt aangezien mijn gynaecoloog degene is die in ons kleine ziekenhuis het verwijderen via kijkoperatie geïntroduceerd heeft. Ik mag na 3 weken gewoonweg weer alles. Tillen, werken, sporten etc. Nu deze eerste week heeft mijn man zorgverlof en daar profiteer ik van natuurlijk maar ik voel me lichamelijk fit. Ik merk dat ik snel opknap.
Aan TO het advies om je goed te informeren hoe het ziekenhuis hiermee omgaat. Niet ieder ziekenhuis en niet iedere gynaecoloog is er in gespecialiseerd. Informeer je dus goed. Verder kun je het beste vantevoren uitzoeken hoe het met zorgverlof zit van je man. Hij moet dit over het algemeen gewoon krijgen maar zal dit op tijd aan moeten vragen. En wil je je familie niet belasten met huishoudelijke klussen dan kun je toch voor de erste weken een poetshulp inschakelen? Wil je de grote klussen als strijken en baskamer poetsen gedaan hebben. Mijn man doet dit hier maar ik had ook kunnen terugvallen op de poetshulp van familielid. Mijn ervaring is dat je het mensen gewoon moet vragen. De meeste willen echt wel helpen hoor.
Ik ben het er niet mee eens dat alleen in grote ziekenhuizen de beste gynaecologen zitten. Mijn gyn zit in Roermond en ik kreeg de indruk dat hij behoorlijk ervaren is. Nog belangrijker hij erg betrokken en luister echt. Neemt me serieus!
Mijn inziens lijkt het dat TO al verschillende opties heeft uitgeprobeerd. Ik kreeg zelf vanwege het extreme vloeien 4 opties zoals pilgebruik, spiraaltje, ballontherapie, barmoederverwijdering. De 1e 2 al geprobeerd en niet geholpen, de ballontherapie vertrouwde ik niet omdat dit toch uiteindelijk weer terug kan komen. Daar had ik geen zin in. En ikm ocht kiezen. Het werd mij niet voorgelegd als allerlaatste redmiddel. Ik mocht zelf kiezen en dat vind ik erg belangrijk.
Het wordt echt niet alleen gedaan als er echt niets anders meer mogelijk is. Het wordt gedaan als je weloverwogen een beslissing neemt en mijn argumenten waren dat ik een definitieve beslissing wilde en niet straks als nog eens terugkomen. Ik was er gewoon zo ontzettend klaar mee. Ik was continue ongesteld en dat is niet alleen een groot ongemak het is gewoon strontvervelend. Niet te vergelijken met kanker maar ook niet iets wat je erbij moet nemen.
Een baarmoederverwijdering is geen grote operatie meer en er komen steeds nieuwere methodes. Mijn keuze was vrij vlot gemaakt aangezien mijn gynaecoloog degene is die in ons kleine ziekenhuis het verwijderen via kijkoperatie geïntroduceerd heeft. Ik mag na 3 weken gewoonweg weer alles. Tillen, werken, sporten etc. Nu deze eerste week heeft mijn man zorgverlof en daar profiteer ik van natuurlijk maar ik voel me lichamelijk fit. Ik merk dat ik snel opknap.
Aan TO het advies om je goed te informeren hoe het ziekenhuis hiermee omgaat. Niet ieder ziekenhuis en niet iedere gynaecoloog is er in gespecialiseerd. Informeer je dus goed. Verder kun je het beste vantevoren uitzoeken hoe het met zorgverlof zit van je man. Hij moet dit over het algemeen gewoon krijgen maar zal dit op tijd aan moeten vragen. En wil je je familie niet belasten met huishoudelijke klussen dan kun je toch voor de erste weken een poetshulp inschakelen? Wil je de grote klussen als strijken en baskamer poetsen gedaan hebben. Mijn man doet dit hier maar ik had ook kunnen terugvallen op de poetshulp van familielid. Mijn ervaring is dat je het mensen gewoon moet vragen. De meeste willen echt wel helpen hoor.
Be the kind of woman that when your feet hit the floor each morning the devil says "Oh crap, she's up".
