Relaties
alle pijlers
Whoa! Een date! *help*
zondag 22 januari 2012 om 17:12
De titel dekt de lading aardig, denk ik. Na dik anderhalf jaar single te zijn geweest heb ik ineens een date. En ik had er totaal niet op gerekend. Aaaaahhh, eng. Hoe pak je zoiets ook alweer aan? Moet ik iets bloots aan? Mijn benen scheren? Bloemen meenemen? Hard to get spelen? Wat een gedoe, nu weet ik weer waarom ik het zo lang niet gedaan heb. Maar allemachtig, wat is hij leuk .
*ahem, wat ik dus vragen wilde: iemand tips om iets minder hysterisch door mijn huis te stuiteren en een niet totaal gestoorde indruk te maken door de zenuwen?*
*ahem, wat ik dus vragen wilde: iemand tips om iets minder hysterisch door mijn huis te stuiteren en een niet totaal gestoorde indruk te maken door de zenuwen?*
dinsdag 24 januari 2012 om 17:25
Ach ja, het is eigenlijk een ordinair gevalletje van "he's just not that into you". Teleurstellend, maar weinig aan te doen. Geen hand vol maar een land vol, enzovoorts.
Wel jammer. Ik begin een beetje genoeg te krijgen van het alleen zijn. Als ik verliefde mensen zie voel ik me een tikje jaloers. En dat terwijl ik prima alleen kan zijn en geniet van de vrijheid die ik als single heb. Maar het steekt wel eens dat sommige mensen die ik ken aan de lopende band liefjes verslijten of al jaren gelukkig met iemand zijn, en het bij mij maar niet wil lukken. Vandaar dat ik zo uit mijn dak ging toen ik werd uitgenodigd: het was wishful thinking. *zucht*
Wel jammer. Ik begin een beetje genoeg te krijgen van het alleen zijn. Als ik verliefde mensen zie voel ik me een tikje jaloers. En dat terwijl ik prima alleen kan zijn en geniet van de vrijheid die ik als single heb. Maar het steekt wel eens dat sommige mensen die ik ken aan de lopende band liefjes verslijten of al jaren gelukkig met iemand zijn, en het bij mij maar niet wil lukken. Vandaar dat ik zo uit mijn dak ging toen ik werd uitgenodigd: het was wishful thinking. *zucht*
dinsdag 24 januari 2012 om 22:39
woensdag 25 januari 2012 om 09:34
woensdag 25 januari 2012 om 09:35
quote:Moonlight82 schreef op 24 januari 2012 @ 22:43:
Het is wel echt een later-kun-je-lachen verhaal.
Jij helemaal bezig met wel of geen bloemen mee (weet dat dat grapje was ), wat moet ik aan, benen scheren, etc.
En hij komt alleen maar even wat ouwehoeren over zijn scriptie en smeert m weer....Ik kan er inmiddels ook wel om lachen. Weet die arme jongen veel wat er allemaal in mijn hoofd omgaat. Het blijft een man he
Het is wel echt een later-kun-je-lachen verhaal.
Jij helemaal bezig met wel of geen bloemen mee (weet dat dat grapje was ), wat moet ik aan, benen scheren, etc.
En hij komt alleen maar even wat ouwehoeren over zijn scriptie en smeert m weer....Ik kan er inmiddels ook wel om lachen. Weet die arme jongen veel wat er allemaal in mijn hoofd omgaat. Het blijft een man he
zaterdag 11 februari 2012 om 19:20
Even een update, gewoon omdat het kan .
Gisteren kwam ik Mr. Scriptie totaal onverwacht tegen. We maakten een praatje, hij bleef om me heen draaien en uiteindelijk vroeg ik of hij misschien zin had om wat te gaan drinken. Dat had hij wel. Het drankje werd een etentje en eindigde bij hem thuis op de bank. Puur platonisch, er is verder niets gebeurd. Maar het was ontzettend leuk en toen ik diep in de nacht besloot dat het tijd werd om naar huis te gaan waren we het eens dat we dit zeker vaker gaan doen.
Moraal van dit verhaal: mensen die het druk hebben zijn niet op hun best en soms verdienen ze een herkansing. De afkoelperiode is voor mij wel goed geweest: ik zou het leuk vinden als deze avond een vervolg krijgt maar als het bij vriendschap blijft kan ik daar prima mee leven. De klik is er meer dan ooit, we hebben heel veel gelachen en ik ben schor van het praten. Daarnaast is het ook best fijn om te weten dat ik meer voor hem ben dan een gratis scriptiebegeleider .
Gisteren kwam ik Mr. Scriptie totaal onverwacht tegen. We maakten een praatje, hij bleef om me heen draaien en uiteindelijk vroeg ik of hij misschien zin had om wat te gaan drinken. Dat had hij wel. Het drankje werd een etentje en eindigde bij hem thuis op de bank. Puur platonisch, er is verder niets gebeurd. Maar het was ontzettend leuk en toen ik diep in de nacht besloot dat het tijd werd om naar huis te gaan waren we het eens dat we dit zeker vaker gaan doen.
Moraal van dit verhaal: mensen die het druk hebben zijn niet op hun best en soms verdienen ze een herkansing. De afkoelperiode is voor mij wel goed geweest: ik zou het leuk vinden als deze avond een vervolg krijgt maar als het bij vriendschap blijft kan ik daar prima mee leven. De klik is er meer dan ooit, we hebben heel veel gelachen en ik ben schor van het praten. Daarnaast is het ook best fijn om te weten dat ik meer voor hem ben dan een gratis scriptiebegeleider .
