Relaties
alle pijlers
De Boze Vrouw
woensdag 25 januari 2012 om 14:29
Al doet mijn voorkomen op Viva nog weleens anders vermoeden, ik ben een Boze Vrouw.
Ik ben bang dat mensen, en dan vooral de mensen die mij lief zijn zoals man en dochter mij niet anders gaan herinneren.
Ik zit al een tijdje tegen een soort van overspannenheid aan. Het lukt niet om een baan te vinden die te combineren is met onze gezinsvorm, er zijn geldproblemen, het botert met vlagen niet meer tussen Manlief en mij.
Ik snauw mijn kind af, kan niks meer hebben omdat mijn hoofd zo vol zit, seks of genegenheid met mijn man zit er niet meer in ook naar hem kan ik me nog maar moeilijk positief uiten, ik schreeuw tegen mijn dieren. Het liefst zou ik de hele dag op bed liggen, hopend dat al het gezeik gewoon eens opgelost zou zijn.
Ik heb ontzettend weinig tijd voor mijzelf. Voel me ook al lang niet meer de moeite waard. Ik ben uitgeblust. Mijn geestestoestand schemert al maanden tussen een soort Superhyperactiviteit en een Zwevende Vermoeide en Depressieve Toestand. Ik ontplof om alles en lijk niet meer normaal te kunnen communiceren.
Alles om mij heen loopt op zijn tenen. De honden zijn bang, mijn kind luistert niet meer en ik ervaar mijn partner als een Zak Hooi die me alleen maar in de weg loopt en waar ik geen steun van krijg. Ik heb het gevoel dat ik overal alleen voor sta.
Daarnaast ben ik mij heel bewust van mijn gedrag en erger ik mij aan de Boze Vrouw. Ergens heb ik het gevoel dat ik serieus in de (psychische) shit zit en kan ik mijn Woede heel moeilijk beheersen wat resulteert in sloop- en schreeuwpartijen.
Er lis geen mogelijkheid voor mij om eens afstand te nemen, uit te rusten en wat andere kijk op de wereld te krijgen. Niemand lijkt zonder mij te kunnen. Ik hoor alleen maar "mamamamama" de hele dag of wordt gebeld door Manlief die vraagt "of ik dit kan tjekken, geld over wil maken, zus en zo in kan plannen, deze afspraken kan controleren.." de honden vragen continu aandacht, mijn paarden staan 24u per dag op stal en tot hun knietjes in de stront, maar het lukt niet om elke dag te gaan op dit moment. (geen auto, 15 km fietsen)
Ergens lijkt het mij heerlijk om eens 2 weken in een soort rusthuis te verblijven met ritme en regelmaat. Vakantie kan ik op dit moment helemaal niet betalen.
Ik voel me alleen maar een Boze Vrouw (en vooral heel kansloze en mislukte) en ben bang dat ik het gewoon niet ga redden op deze manier.
Hebben er mensen ervaring in deze situatie?
Ik ben bang dat mensen, en dan vooral de mensen die mij lief zijn zoals man en dochter mij niet anders gaan herinneren.
Ik zit al een tijdje tegen een soort van overspannenheid aan. Het lukt niet om een baan te vinden die te combineren is met onze gezinsvorm, er zijn geldproblemen, het botert met vlagen niet meer tussen Manlief en mij.
Ik snauw mijn kind af, kan niks meer hebben omdat mijn hoofd zo vol zit, seks of genegenheid met mijn man zit er niet meer in ook naar hem kan ik me nog maar moeilijk positief uiten, ik schreeuw tegen mijn dieren. Het liefst zou ik de hele dag op bed liggen, hopend dat al het gezeik gewoon eens opgelost zou zijn.
Ik heb ontzettend weinig tijd voor mijzelf. Voel me ook al lang niet meer de moeite waard. Ik ben uitgeblust. Mijn geestestoestand schemert al maanden tussen een soort Superhyperactiviteit en een Zwevende Vermoeide en Depressieve Toestand. Ik ontplof om alles en lijk niet meer normaal te kunnen communiceren.
Alles om mij heen loopt op zijn tenen. De honden zijn bang, mijn kind luistert niet meer en ik ervaar mijn partner als een Zak Hooi die me alleen maar in de weg loopt en waar ik geen steun van krijg. Ik heb het gevoel dat ik overal alleen voor sta.
Daarnaast ben ik mij heel bewust van mijn gedrag en erger ik mij aan de Boze Vrouw. Ergens heb ik het gevoel dat ik serieus in de (psychische) shit zit en kan ik mijn Woede heel moeilijk beheersen wat resulteert in sloop- en schreeuwpartijen.
Er lis geen mogelijkheid voor mij om eens afstand te nemen, uit te rusten en wat andere kijk op de wereld te krijgen. Niemand lijkt zonder mij te kunnen. Ik hoor alleen maar "mamamamama" de hele dag of wordt gebeld door Manlief die vraagt "of ik dit kan tjekken, geld over wil maken, zus en zo in kan plannen, deze afspraken kan controleren.." de honden vragen continu aandacht, mijn paarden staan 24u per dag op stal en tot hun knietjes in de stront, maar het lukt niet om elke dag te gaan op dit moment. (geen auto, 15 km fietsen)
Ergens lijkt het mij heerlijk om eens 2 weken in een soort rusthuis te verblijven met ritme en regelmaat. Vakantie kan ik op dit moment helemaal niet betalen.
Ik voel me alleen maar een Boze Vrouw (en vooral heel kansloze en mislukte) en ben bang dat ik het gewoon niet ga redden op deze manier.
Hebben er mensen ervaring in deze situatie?
vrijdag 27 januari 2012 om 11:23
Och Nastik, sommigen mensen hebben echt geen idee hoe het voelt als ze in zo'n situatie zitten en dat is maar goed ook
Je hoeft je niet te verdedigen tegenover die mensen, echt niet.
We wonen prachtig maar inderdaad het ov is om te huilen en hier al helemaal. Zonder auto kun je niks.
Jullie hebben geen rechtstreekse verbinding naar Nijmegen en Utrecht toch?
Je hoeft je niet te verdedigen tegenover die mensen, echt niet.
We wonen prachtig maar inderdaad het ov is om te huilen en hier al helemaal. Zonder auto kun je niks.
Jullie hebben geen rechtstreekse verbinding naar Nijmegen en Utrecht toch?
vrijdag 27 januari 2012 om 11:28
quote:kwallenbal schreef op 27 januari 2012 @ 11:23:
Och Nastik, sommigen mensen hebben echt geen idee hoe het voelt als ze in zo'n situatie zitten en dat is maar goed ook
Je hoeft je niet te verdedigen tegenover die mensen, echt niet.
We wonen prachtig maar inderdaad het ov is om te huilen en hier al helemaal. Zonder auto kun je niks.
Jullie hebben geen rechtstreekse verbinding naar Nijmegen en Utrecht toch?
Jawel, naar Utreg wel. De rest is overstappen in Elst.
Ik heb ooit eens gesolliciteerd op een callcenter in Nijmegen. Moest ik met de diesel naar Elst, overstappen naar Nijmegen Centraal, dan naar Dukenburg, en vandaar met de bus naar kantoor. Ik was bijna 2 uur onderweg. De trein naar Tiel gaat om het uur vanuit Elst, dus 1 misser en je bent een uur verder. Dat gaat gewoon niet. En dan heb ik het nog niet over de reiskosten die je maakt en je dus ook moet aftrekken van je salaris.
Och Nastik, sommigen mensen hebben echt geen idee hoe het voelt als ze in zo'n situatie zitten en dat is maar goed ook
Je hoeft je niet te verdedigen tegenover die mensen, echt niet.
We wonen prachtig maar inderdaad het ov is om te huilen en hier al helemaal. Zonder auto kun je niks.
Jullie hebben geen rechtstreekse verbinding naar Nijmegen en Utrecht toch?
Jawel, naar Utreg wel. De rest is overstappen in Elst.
Ik heb ooit eens gesolliciteerd op een callcenter in Nijmegen. Moest ik met de diesel naar Elst, overstappen naar Nijmegen Centraal, dan naar Dukenburg, en vandaar met de bus naar kantoor. Ik was bijna 2 uur onderweg. De trein naar Tiel gaat om het uur vanuit Elst, dus 1 misser en je bent een uur verder. Dat gaat gewoon niet. En dan heb ik het nog niet over de reiskosten die je maakt en je dus ook moet aftrekken van je salaris.
vrijdag 27 januari 2012 om 12:50
Tja, die mensen die zo'n grote mond hebben reizen zeker zelf nooit met het OV. Duur, inefficient, als ik het kon vermijden deed ik dat ook. En de banen die bij je passen liggen gewoon niet altijd voor het oprapen. Als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat.
Wel goed dat je jezelf een beetje hebt verwend. Voel je je ook wat rustiger in je hoofd?
Wel goed dat je jezelf een beetje hebt verwend. Voel je je ook wat rustiger in je hoofd?
vrijdag 27 januari 2012 om 13:13
Het ov is drie keer niks als je landelijk en buiten de randstad woont. Dan kun je beter een goedkoop en zuinig autootje scoren (in plaats van die oldtimers die blijkbaar alleen maar stilstaan), meteen handig voor kinderen ophalen en naar de paarden gaan. Soms moet je investeren om te kunnen gaan verdienen. Je bent nu dus las ik ergens 600 euro per maand aan die ouwe bakken kwijt nog zonder er zelfs maar een meter mee te rijden? Waanzin natuurlijk, dat moet je man wel even goed gaan inzien. En je woont waarschijnlijk wel goedkoper dan anderen juist omdat je in een wat lastiger bereikbaar gebied woont, toch?
Maar, en het is hier al vaker gezegd, die baan van je man is wel verdomde belangrijk om aan vast te houden. Allereerst omdat de branche onzeker is, maar vergeet vooral niet, een salaris dat goed wordt aangevuld met onregelmatigheidstoeslagen en overuren, daar blijft maar heel weinig van over in geval van werkloosheid. Want dan krijg je niet 70 % van wat je normaliter in totaal verdiende, maar van je basissalaris. Dat gat is enorm. En dat is wel waar je staat, één ontslag van jullie verwijderd. Dus ik snap wel dat hij niet bij zijn baas gaat vragen om meer thuis te zijn.
Ook daarom is het belangrijk voor jou om te blijven proberen (meer) te werken. Ook voor het pensioen later.
Om het maar even bij het financiele te houden.
Maar, en het is hier al vaker gezegd, die baan van je man is wel verdomde belangrijk om aan vast te houden. Allereerst omdat de branche onzeker is, maar vergeet vooral niet, een salaris dat goed wordt aangevuld met onregelmatigheidstoeslagen en overuren, daar blijft maar heel weinig van over in geval van werkloosheid. Want dan krijg je niet 70 % van wat je normaliter in totaal verdiende, maar van je basissalaris. Dat gat is enorm. En dat is wel waar je staat, één ontslag van jullie verwijderd. Dus ik snap wel dat hij niet bij zijn baas gaat vragen om meer thuis te zijn.
Ook daarom is het belangrijk voor jou om te blijven proberen (meer) te werken. Ook voor het pensioen later.
Om het maar even bij het financiele te houden.
vrijdag 27 januari 2012 om 14:59
quote:Liquorice schreef op 27 januari 2012 @ 12:50:
Tja, die mensen die zo'n grote mond hebben reizen zeker zelf nooit met het OV. Duur, inefficient, als ik het kon vermijden deed ik dat ook. En de banen die bij je passen liggen gewoon niet altijd voor het oprapen. Als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat.
Wel goed dat je jezelf een beetje hebt verwend. Voel je je ook wat rustiger in je hoofd?Misschien doel je op mij? Ook mijn man is vaak in het buitenland en werkt altijd 6 dagen pw. Ik doe alles op de fiets, werk tijdens schooluren, gewoon heel normaal. Pfff wat een drama zeg. Hier op het forum schrijft een vrouw die heeft 6 kinderen, beesten,een baan en houd nog tijd over om marathons te lopen.
Tja, die mensen die zo'n grote mond hebben reizen zeker zelf nooit met het OV. Duur, inefficient, als ik het kon vermijden deed ik dat ook. En de banen die bij je passen liggen gewoon niet altijd voor het oprapen. Als het niet gaat zoals het moet, moet het maar zoals het gaat.
Wel goed dat je jezelf een beetje hebt verwend. Voel je je ook wat rustiger in je hoofd?Misschien doel je op mij? Ook mijn man is vaak in het buitenland en werkt altijd 6 dagen pw. Ik doe alles op de fiets, werk tijdens schooluren, gewoon heel normaal. Pfff wat een drama zeg. Hier op het forum schrijft een vrouw die heeft 6 kinderen, beesten,een baan en houd nog tijd over om marathons te lopen.
vrijdag 27 januari 2012 om 16:36
quote:abby2912 schreef op 27 januari 2012 @ 14:59:
[...]
Misschien doel je op mij? Ook mijn man is vaak in het buitenland en werkt altijd 6 dagen pw. Ik doe alles op de fiets, werk tijdens schooluren, gewoon heel normaal. Pfff wat een drama zeg. Hier op het forum schrijft een vrouw die heeft 6 kinderen, beesten,een baan en houd nog tijd over om marathons te lopen.
Das mooi hoor, ik doe ook alles op de fiets, heb geen kind dat op school zit en kan dus ook niet tijdens schooluren werken. Banen liggen niet voor het oprapen.
Fijn dat het voor jou allemaal heel makkelijk is.
En van de marathonloopster heb ik geen weet.
[...]
Misschien doel je op mij? Ook mijn man is vaak in het buitenland en werkt altijd 6 dagen pw. Ik doe alles op de fiets, werk tijdens schooluren, gewoon heel normaal. Pfff wat een drama zeg. Hier op het forum schrijft een vrouw die heeft 6 kinderen, beesten,een baan en houd nog tijd over om marathons te lopen.
Das mooi hoor, ik doe ook alles op de fiets, heb geen kind dat op school zit en kan dus ook niet tijdens schooluren werken. Banen liggen niet voor het oprapen.
Fijn dat het voor jou allemaal heel makkelijk is.
En van de marathonloopster heb ik geen weet.
vrijdag 27 januari 2012 om 16:38
quote:iris1969 schreef op 27 januari 2012 @ 13:43:
Hè fijn Nastik van die paardenoplossing. Ik hoop voor je dat dat structureel is, want dat scheelt je een hele kopzorg .
Ik mail je nog eventjes over je beestenboel.Isgoe. Ik ben effe niet op Hotmail geweest want UPC is aan het klooien. Dus ik forum nu via I-pad zonder opgeslagen wachtwoordjes. En die ben ik vergeten.
Hè fijn Nastik van die paardenoplossing. Ik hoop voor je dat dat structureel is, want dat scheelt je een hele kopzorg .
Ik mail je nog eventjes over je beestenboel.Isgoe. Ik ben effe niet op Hotmail geweest want UPC is aan het klooien. Dus ik forum nu via I-pad zonder opgeslagen wachtwoordjes. En die ben ik vergeten.
vrijdag 27 januari 2012 om 16:54
vrijdag 27 januari 2012 om 16:56
quote:broadway schreef op 27 januari 2012 @ 16:54:
he muts...
is dit niet een mooi momentje om de hondenmoeders van neef en nicht aan elkaar voor te stellen en eens af te speken en gewoon even helemaal niks te doen? kind in speeltuin en wij op het randje. gewoon niks?
ik hoor het wel.
rieleks! xx
Hee Meiske!
Denk dat "HIJ" dat heeeeeeeeeeeul leuk vind! We moeten ze toch eens vastleggen saampies... Straks zijn het Opaatje en Omaatje Grijsneus.
he muts...
is dit niet een mooi momentje om de hondenmoeders van neef en nicht aan elkaar voor te stellen en eens af te speken en gewoon even helemaal niks te doen? kind in speeltuin en wij op het randje. gewoon niks?
ik hoor het wel.
rieleks! xx
Hee Meiske!
Denk dat "HIJ" dat heeeeeeeeeeeul leuk vind! We moeten ze toch eens vastleggen saampies... Straks zijn het Opaatje en Omaatje Grijsneus.
vrijdag 27 januari 2012 om 21:41
Hoi Nastik,
Ik vind je verhaal heel herkenbaar. Ik vind mezelf ook regelmatig een boze vrouw en vind dat ook heel naar. Vooral als ik vanuit mijn igen moeheid en of frustratie te boos op mijn kind ben geweest.
wat ik ook akelig vind is het altijd druk hebben en dan nog het gevoel hebben dat het niet klaar is.
Er zijn hier al heel veel goede adviezen gegeven, ik hoop dat je daar wat mee kunt! Ik zou echt wat minderen met dat huishouden daar word je toch gek van. Maak het stukje kamer waar je uitzicht op hebt als je lekker op de bank ligt netjes en de rest blijft wel liggen hoor!
Ik heb niet veel toe te voegen maar denk dat ik je heel goed begrijp.
sterkte!
Ik vind je verhaal heel herkenbaar. Ik vind mezelf ook regelmatig een boze vrouw en vind dat ook heel naar. Vooral als ik vanuit mijn igen moeheid en of frustratie te boos op mijn kind ben geweest.
wat ik ook akelig vind is het altijd druk hebben en dan nog het gevoel hebben dat het niet klaar is.
Er zijn hier al heel veel goede adviezen gegeven, ik hoop dat je daar wat mee kunt! Ik zou echt wat minderen met dat huishouden daar word je toch gek van. Maak het stukje kamer waar je uitzicht op hebt als je lekker op de bank ligt netjes en de rest blijft wel liggen hoor!
Ik heb niet veel toe te voegen maar denk dat ik je heel goed begrijp.
sterkte!
vrijdag 27 januari 2012 om 22:33
quote:Nastik schreef op 27 januari 2012 @ 16:36:
[...]
Das mooi hoor, ik doe ook alles op de fiets, heb geen kind dat op school zit en kan dus ook niet tijdens schooluren werken. Banen liggen niet voor het oprapen.
Fijn dat het voor jou allemaal heel makkelijk is.
En van de marathonloopster heb ik geen weet.
Je vertelde dat kind binnenkort naar school gaat. Heel dom om alleen op inkomen van man te leven. Stop met al die excuses en drama gedrag, zoek een baan, dieren en old timers de deur uit.
btw geen zin meer in dit topic? zie je wel ergens anders posten dus het zal wel meevallen allemaal.
[...]
Das mooi hoor, ik doe ook alles op de fiets, heb geen kind dat op school zit en kan dus ook niet tijdens schooluren werken. Banen liggen niet voor het oprapen.
Fijn dat het voor jou allemaal heel makkelijk is.
En van de marathonloopster heb ik geen weet.
Je vertelde dat kind binnenkort naar school gaat. Heel dom om alleen op inkomen van man te leven. Stop met al die excuses en drama gedrag, zoek een baan, dieren en old timers de deur uit.
btw geen zin meer in dit topic? zie je wel ergens anders posten dus het zal wel meevallen allemaal.
vrijdag 27 januari 2012 om 22:44
zaterdag 28 januari 2012 om 01:30
Je hebt ook wel veel op je bord liggen.
Misschien in de toekomst de dierenopvang verminderen ?
Wat me wel opvalt, Nastik, is dat in meerdere topics jouw man niet zo sympathiek op mij overkomt.
Alles moet wijken voor zijn baan en voor hem (telefoon, vrienden afspreken) jij kan geen baan hebben, omdat zijn baan voorop staat.
Voordeel is dat jij veel vrijheid hebt, qua dieren, maar is het nu wel zo leuk om dat te kunnen doen, als je een man hebt, die jou en kind maar weinig ziet staan ?
In hoeverre is hij onderdeel van wat er nu met je aan de hand is ?
Besef je dat het allemaal moeilijker is, als iemand niet meewerkt ?
Vormen jullie een gezin ? Het klinkt zo ten dienste van man. Alsof hij niet achter je staat in de beslissingen die jullie als gezin zouden moeten nemen en die jij wel bereid bent om aan te pakken.
Wil hij echt dingen opgeven (écht inleveren), om jou wat te gunnen?
Ik ben bang dat het antwoord nee is, Nastik, als ik de eerdere topics door mijn hoofd laat gaan.
Misschien in de toekomst de dierenopvang verminderen ?
Wat me wel opvalt, Nastik, is dat in meerdere topics jouw man niet zo sympathiek op mij overkomt.
Alles moet wijken voor zijn baan en voor hem (telefoon, vrienden afspreken) jij kan geen baan hebben, omdat zijn baan voorop staat.
Voordeel is dat jij veel vrijheid hebt, qua dieren, maar is het nu wel zo leuk om dat te kunnen doen, als je een man hebt, die jou en kind maar weinig ziet staan ?
In hoeverre is hij onderdeel van wat er nu met je aan de hand is ?
Besef je dat het allemaal moeilijker is, als iemand niet meewerkt ?
Vormen jullie een gezin ? Het klinkt zo ten dienste van man. Alsof hij niet achter je staat in de beslissingen die jullie als gezin zouden moeten nemen en die jij wel bereid bent om aan te pakken.
Wil hij echt dingen opgeven (écht inleveren), om jou wat te gunnen?
Ik ben bang dat het antwoord nee is, Nastik, als ik de eerdere topics door mijn hoofd laat gaan.
zaterdag 28 januari 2012 om 01:45
Tja Abbey wil je soms applaus omdat jij aangeeft dat het jou wel lukt en anderen niet?
Reden lijkt me niet zo moeilijk.
Mensen die veel om een ander denken,altijd willen helpen en alles goed willen doen en daardoor zichzelf vergeten die lopen vast.
Zijn vaak hele lieve zorgzame mensen met veel empathie en een warm hart en zo komt Nastik ook over op het forum.Al "ken" ik haar niet
Dat is dan waarschijnlijk ook meteen de reden waarom alles jou dan wel zo goed lukt hè ..merk namelijk in jouw post nul empathie en nul inlevingsvermogen en dat scheelt dus enorm veel energie...
Nastik..kun je elke dag 1 uurtje iets voor jezelf doen.Maak maar een schema van een week 1-uur-leuke-dingen-doen
Sterkte!
Reden lijkt me niet zo moeilijk.
Mensen die veel om een ander denken,altijd willen helpen en alles goed willen doen en daardoor zichzelf vergeten die lopen vast.
Zijn vaak hele lieve zorgzame mensen met veel empathie en een warm hart en zo komt Nastik ook over op het forum.Al "ken" ik haar niet
Dat is dan waarschijnlijk ook meteen de reden waarom alles jou dan wel zo goed lukt hè ..merk namelijk in jouw post nul empathie en nul inlevingsvermogen en dat scheelt dus enorm veel energie...
Nastik..kun je elke dag 1 uurtje iets voor jezelf doen.Maak maar een schema van een week 1-uur-leuke-dingen-doen
Sterkte!
zondag 29 januari 2012 om 11:27
quote:Conundrum schreef op 28 januari 2012 @ 01:30:
Je hebt ook wel veel op je bord liggen.
Misschien in de toekomst de dierenopvang verminderen ?
Wat me wel opvalt, Nastik, is dat in meerdere topics jouw man niet zo sympathiek op mij overkomt.
Alles moet wijken voor zijn baan en voor hem (telefoon, vrienden afspreken) jij kan geen baan hebben, omdat zijn baan voorop staat.
Voordeel is dat jij veel vrijheid hebt, qua dieren, maar is het nu wel zo leuk om dat te kunnen doen, als je een man hebt, die jou en kind maar weinig ziet staan ?
In hoeverre is hij onderdeel van wat er nu met je aan de hand is ?
Besef je dat het allemaal moeilijker is, als iemand niet meewerkt ?
Vormen jullie een gezin ? Het klinkt zo ten dienste van man. Alsof hij niet achter je staat in de beslissingen die jullie als gezin zouden moeten nemen en die jij wel bereid bent om aan te pakken.
Wil hij echt dingen opgeven (écht inleveren), om jou wat te gunnen?
Ik ben bang dat het antwoord nee is, Nastik, als ik de eerdere topics door mijn hoofd laat gaan.
Je hebt gelijk. Ik vind mijn man ook niet zo sympathiek meer. Maar ik wil niet opgeven omwille van mijn dochter en omdat ik ergens het vermoeden heb dat het een ingesleten patroon is geworden en ergens nog wel die Toffe Peer schuilt.
Soms vraag ik mij af wat ons samenzijn nog toevoegt behalve een hoop irritatie. Een boel dingen kan ik zelf wel.
Een hoop regeldingen en juist de dingen die stressvol zijn of zorgen opleveren laat hij aan mij over. Er zit weinig tot geen vaart in bepaalde handelingen, met name in dingen die hij echt in de hand heeft en die onze situatie aanzienlijk zouden kunnen verbeteren. Vandaag zou er iemand komen kijken voor de auto's . Ik vraag "goh, hoe laat komt C.?" En dan krijg je als antwoord... "Ooh, dat weet ik niet hoor, ik heb gisteren geen tijd gehad om te bellen.." Dan zakt de broek wéér af, want hij heeft de halve dag in een trein van hier naar Hoek Van Holland gezeten, hoezo kun je dan niet bellen?
Ik heb met zijn ouders wel eens gepraat en die vertelden dat er altijd wel problemen zijn geweest met zijn emphatisch vermogen. Hij lijkt zich niet bewust te zijn van de invloed van zijn handelen op andere mensen en verdriet, woede of angst doet em niet zoveel.
Maar ik wil niet altijd op mijn man afgeven. Dat staat zo..... oneerlijk... Maar als ik dan iets positiefs moet bedenken is het altijd "hij werkt zo hard". Maar het lijkt of mijn man alleen zijn werk nog is.
Je hebt ook wel veel op je bord liggen.
Misschien in de toekomst de dierenopvang verminderen ?
Wat me wel opvalt, Nastik, is dat in meerdere topics jouw man niet zo sympathiek op mij overkomt.
Alles moet wijken voor zijn baan en voor hem (telefoon, vrienden afspreken) jij kan geen baan hebben, omdat zijn baan voorop staat.
Voordeel is dat jij veel vrijheid hebt, qua dieren, maar is het nu wel zo leuk om dat te kunnen doen, als je een man hebt, die jou en kind maar weinig ziet staan ?
In hoeverre is hij onderdeel van wat er nu met je aan de hand is ?
Besef je dat het allemaal moeilijker is, als iemand niet meewerkt ?
Vormen jullie een gezin ? Het klinkt zo ten dienste van man. Alsof hij niet achter je staat in de beslissingen die jullie als gezin zouden moeten nemen en die jij wel bereid bent om aan te pakken.
Wil hij echt dingen opgeven (écht inleveren), om jou wat te gunnen?
Ik ben bang dat het antwoord nee is, Nastik, als ik de eerdere topics door mijn hoofd laat gaan.
Je hebt gelijk. Ik vind mijn man ook niet zo sympathiek meer. Maar ik wil niet opgeven omwille van mijn dochter en omdat ik ergens het vermoeden heb dat het een ingesleten patroon is geworden en ergens nog wel die Toffe Peer schuilt.
Soms vraag ik mij af wat ons samenzijn nog toevoegt behalve een hoop irritatie. Een boel dingen kan ik zelf wel.
Een hoop regeldingen en juist de dingen die stressvol zijn of zorgen opleveren laat hij aan mij over. Er zit weinig tot geen vaart in bepaalde handelingen, met name in dingen die hij echt in de hand heeft en die onze situatie aanzienlijk zouden kunnen verbeteren. Vandaag zou er iemand komen kijken voor de auto's . Ik vraag "goh, hoe laat komt C.?" En dan krijg je als antwoord... "Ooh, dat weet ik niet hoor, ik heb gisteren geen tijd gehad om te bellen.." Dan zakt de broek wéér af, want hij heeft de halve dag in een trein van hier naar Hoek Van Holland gezeten, hoezo kun je dan niet bellen?
Ik heb met zijn ouders wel eens gepraat en die vertelden dat er altijd wel problemen zijn geweest met zijn emphatisch vermogen. Hij lijkt zich niet bewust te zijn van de invloed van zijn handelen op andere mensen en verdriet, woede of angst doet em niet zoveel.
Maar ik wil niet altijd op mijn man afgeven. Dat staat zo..... oneerlijk... Maar als ik dan iets positiefs moet bedenken is het altijd "hij werkt zo hard". Maar het lijkt of mijn man alleen zijn werk nog is.