Psyche
alle pijlers
Hoe lang moeten we dit vol houden? Gaan we dit redden?
maandag 28 november 2011 om 22:29
Beste Viva-dames,
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
zaterdag 28 januari 2012 om 08:08
Inderdaad GIRLPOWER Gipsymom
Maar in dit geval ook MANPOWER (en dan bedoel ik niet het uitzendbureau)! Want ook man heeft zich weer bij elkaar geraapt en maakt er weer het beste van.
2 februari dient het hoger beroep, zn advocaat denkt 50% kans dat hij alsnog op borgtocht vrijgelaten wordt..... ben blij dat hij nu een reëele schatting maakt en ons niet weer blij maakt met een dooie mus.
Ik vertel tegen niemand irl (ook niet de kinderen) dat hij dan voor moet komen, om weer teleurstellingen te voorkomen.
Straks weer op visite, omdat hij nu alleen in een cel zit is het fijner voor hem om in de middag visite te krijgen, in de ochtend heeft hij zn 2 buitenspeeluurtjes en nu hij alleen zit zijn die uurtjes ineens erg belangrijk, dan spreekt hij tenminste nog even wat andere mensen op een dag, de overige 22 uur moet hij zich alleen zien te vermaken en dan gaat de klok nog langzamer dan normaal.
HIj heeft overigens een ijzersterke discipline, zo gaat hij overdag pertinent NIET op bed liggen en tijdens het buiten spelen is hij langzaam aan het hardlopen gegaan om zn lijf een beetje in beweging en in vorm te houden/krijgen. Ik heb echt diep respect voor zijn discipine en positiviteit.
Dus om 9 uur rijden want op zaterdag is het altijd vechten om binnen te komen en moet ik er zeker 1,5 uur voor aanvang bezoektijd staan.
Weer bedankt voor jullie oppeppende berichtjes!
Maar in dit geval ook MANPOWER (en dan bedoel ik niet het uitzendbureau)! Want ook man heeft zich weer bij elkaar geraapt en maakt er weer het beste van.
2 februari dient het hoger beroep, zn advocaat denkt 50% kans dat hij alsnog op borgtocht vrijgelaten wordt..... ben blij dat hij nu een reëele schatting maakt en ons niet weer blij maakt met een dooie mus.
Ik vertel tegen niemand irl (ook niet de kinderen) dat hij dan voor moet komen, om weer teleurstellingen te voorkomen.
Straks weer op visite, omdat hij nu alleen in een cel zit is het fijner voor hem om in de middag visite te krijgen, in de ochtend heeft hij zn 2 buitenspeeluurtjes en nu hij alleen zit zijn die uurtjes ineens erg belangrijk, dan spreekt hij tenminste nog even wat andere mensen op een dag, de overige 22 uur moet hij zich alleen zien te vermaken en dan gaat de klok nog langzamer dan normaal.
HIj heeft overigens een ijzersterke discipline, zo gaat hij overdag pertinent NIET op bed liggen en tijdens het buiten spelen is hij langzaam aan het hardlopen gegaan om zn lijf een beetje in beweging en in vorm te houden/krijgen. Ik heb echt diep respect voor zijn discipine en positiviteit.
Dus om 9 uur rijden want op zaterdag is het altijd vechten om binnen te komen en moet ik er zeker 1,5 uur voor aanvang bezoektijd staan.
Weer bedankt voor jullie oppeppende berichtjes!
zondag 29 januari 2012 om 08:06
Campari,
Ik heb alleen verteld dat ie al 2 maanden vast zit en in welk land en heel globaal waarvoor hij zit. Ze vroegen niet verder door (ik zei al dat het schatten zijn ) dus ik heb ook niet uitgebreid het hoe en waarom verteld. Onze voorgeschiedenis (financiele toestanden) wisten ze al want dat is de reden geweest dat ik weer fulltime in loondienst ben gaan werken.
De reactie van 1 collega was wel dat ze vond dat ik het eerder had moeten vertellen, maar ik heb haar uitgelegd dat ik dat bewust niet heb gedaan omdat ik niet wil dat er qua werk rekening mee gehouden wordt en omdat ik dan op mn werk nog een beetje het gevoel heb dat dit allemaal niet waar is. Dat begreep ze gelukkig ook wel, maar ze vond het niet leuk dat ik ze me niet eerder had kunnen steunen omdat ik niks verteld had.
Ik heb alleen verteld dat ie al 2 maanden vast zit en in welk land en heel globaal waarvoor hij zit. Ze vroegen niet verder door (ik zei al dat het schatten zijn ) dus ik heb ook niet uitgebreid het hoe en waarom verteld. Onze voorgeschiedenis (financiele toestanden) wisten ze al want dat is de reden geweest dat ik weer fulltime in loondienst ben gaan werken.
De reactie van 1 collega was wel dat ze vond dat ik het eerder had moeten vertellen, maar ik heb haar uitgelegd dat ik dat bewust niet heb gedaan omdat ik niet wil dat er qua werk rekening mee gehouden wordt en omdat ik dan op mn werk nog een beetje het gevoel heb dat dit allemaal niet waar is. Dat begreep ze gelukkig ook wel, maar ze vond het niet leuk dat ik ze me niet eerder had kunnen steunen omdat ik niks verteld had.
zondag 29 januari 2012 om 18:29
Pfff ja.. de 2e
Ik heb vandaag in de auto zitten bedenken (tijd zat tijdens de rij-uren niet waar?) dat ik er van uit ga dat het beroep gegrond verklaard wordt, en eerlijk gezegd verwacht ik ook niet anders. Het was ook te mooi om waar te zijn, en als het te mooi lijkt dan is het dat meestal ook. Bovendien tekent het O.M. geen bezwaar aan als daar geen grote kans van slagen in zit, denk ik.
Maar daardoor richt ik me gevoelsmatig alvast op wat daarna gaat komen en ben ik weer rustig van binnen. Wat is het toch wonderbaarlijk hoe je met je gedachten je gevoel kan beïnvloeden.
Of ik het de komende dagen nog steeds zo voel en nog zo rustig ben zal de tijd leren, voorlopig is het fijn hoe ik me nu voel.
Ik heb vandaag in de auto zitten bedenken (tijd zat tijdens de rij-uren niet waar?) dat ik er van uit ga dat het beroep gegrond verklaard wordt, en eerlijk gezegd verwacht ik ook niet anders. Het was ook te mooi om waar te zijn, en als het te mooi lijkt dan is het dat meestal ook. Bovendien tekent het O.M. geen bezwaar aan als daar geen grote kans van slagen in zit, denk ik.
Maar daardoor richt ik me gevoelsmatig alvast op wat daarna gaat komen en ben ik weer rustig van binnen. Wat is het toch wonderbaarlijk hoe je met je gedachten je gevoel kan beïnvloeden.
Of ik het de komende dagen nog steeds zo voel en nog zo rustig ben zal de tijd leren, voorlopig is het fijn hoe ik me nu voel.
zondag 29 januari 2012 om 18:35
quote:achterblijver schreef op 28 november 2011 @ 22:54:
[...]
Ja... was wel zn eerste keer, maar hem wordt een veel heftiger feit ten laste gelegd, alsof hij aan het hoofd zou staan van een criminele organisatie.... hetgeen absoluut niet het geval is, maar juridisch gezien wel zo gepresenteerd kan worden. En dat maakt dat de straf vele malen langer zal zijn dan het werkelijke feit.
Nog niet bijgelezen maar dat artikel deelname aan een criminele organisatie doen ze er standdaard bij. Daardoor word het een zwaardere zaak en mag het voorarrest langer doorgaan. In geval van smokkel is dat natuurlijk ook altijd het geval. Wat zegt zijn advocaat?
Ga ff bijlezen.
[...]
Ja... was wel zn eerste keer, maar hem wordt een veel heftiger feit ten laste gelegd, alsof hij aan het hoofd zou staan van een criminele organisatie.... hetgeen absoluut niet het geval is, maar juridisch gezien wel zo gepresenteerd kan worden. En dat maakt dat de straf vele malen langer zal zijn dan het werkelijke feit.
Nog niet bijgelezen maar dat artikel deelname aan een criminele organisatie doen ze er standdaard bij. Daardoor word het een zwaardere zaak en mag het voorarrest langer doorgaan. In geval van smokkel is dat natuurlijk ook altijd het geval. Wat zegt zijn advocaat?
Ga ff bijlezen.
woensdag 1 februari 2012 om 21:31
Dank jullie wel, ik ga morgen gewoon werken en wacht op het telefoontje van de advocaat. Ergens tussen 10.30 en 12.30 moet hij voorkomen, precies tijdstip weten ze niet omdat het zo'n beetje lopende band-werk is en iedereen vrijwel tegelijk op de rol staat.
Ik ga wel om 12 uur weg en rij gewoon naar hem toe, ik zie wel hoe laat ik dan op bezoek kan. Het risico is dat hij pas laat in de middag terug is (het is bij een andere rechtbank dan waar hij tot nu toe was omdat het hoger beroep is) en ik pas om 18.30 op bezoek kan. Maar niet gaat is geen optie. Hij schijnt trouwens gelijk een uitspraak te krijgen hoorde ik vandaag van man.
Kan het zijn dat ik mn gevoel echt grotendeels uitgeschakeld heb? Ik zou nu toch al op moeten zijn van de zenuwen maar ben nog steeds relatief rustig.
Ik ga wel om 12 uur weg en rij gewoon naar hem toe, ik zie wel hoe laat ik dan op bezoek kan. Het risico is dat hij pas laat in de middag terug is (het is bij een andere rechtbank dan waar hij tot nu toe was omdat het hoger beroep is) en ik pas om 18.30 op bezoek kan. Maar niet gaat is geen optie. Hij schijnt trouwens gelijk een uitspraak te krijgen hoorde ik vandaag van man.
Kan het zijn dat ik mn gevoel echt grotendeels uitgeschakeld heb? Ik zou nu toch al op moeten zijn van de zenuwen maar ben nog steeds relatief rustig.
woensdag 1 februari 2012 om 23:14
quote:achterblijver schreef op 01 februari 2012 @ 21:31:
Kan het zijn dat ik mn gevoel echt grotendeels uitgeschakeld heb? Ik zou nu toch al op moeten zijn van de zenuwen maar ben nog steeds relatief rustig.
Dat zal zeker wel. Een ingebouwd overlevingsmechanisme wat je gratis meekrijgt en op sommige momenten de kop opsteekt. Ik hoop dat het je helpt.
Heel veel sterkte morgen! Fingers crossed, ook hier...
Kan het zijn dat ik mn gevoel echt grotendeels uitgeschakeld heb? Ik zou nu toch al op moeten zijn van de zenuwen maar ben nog steeds relatief rustig.
Dat zal zeker wel. Een ingebouwd overlevingsmechanisme wat je gratis meekrijgt en op sommige momenten de kop opsteekt. Ik hoop dat het je helpt.
Heel veel sterkte morgen! Fingers crossed, ook hier...
donderdag 2 februari 2012 om 21:24
Zoals verwacht.... beroep is gegrond verklaard en daarmee zn aanhouding weer met 28 dagen verlengd
Advocaat gaat proberen om binnen nu en 2 weken de zaak alweer voor te krijgen... dus we wachten gewoon weer heel geduldig af.
Vanochtend gewerkt, om 12.30 hield ik het niet meer uit want ik was nog steeds niet gebeld. Ben in de auto gestapt en erheen gereden, ik moest gewoon in de buurt zijn.
Toen ik er was belde ik zn advocaat en waren ze net voorgeweest. Toen moest man dus nog bijna een uur teruggereden worden naar de gevangenis, en 4 minuten voor het einde van de inschrijftijd voor het laatste middagbezoek kwam hij binnen en kon ik nog net op bezoek in de middag, anders had ik tot de avond moeten wachten.
Man was heel blij dat ik er onverwacht was gekomen, dat heeft hem voor 500% uit een dip geholpen zei hij dus was heel blij dat ik impulsief toch in de auto was gesprongen.
Heftig dagje weer, en we wachten wéér geduldig af.
Advocaat gaat proberen om binnen nu en 2 weken de zaak alweer voor te krijgen... dus we wachten gewoon weer heel geduldig af.
Vanochtend gewerkt, om 12.30 hield ik het niet meer uit want ik was nog steeds niet gebeld. Ben in de auto gestapt en erheen gereden, ik moest gewoon in de buurt zijn.
Toen ik er was belde ik zn advocaat en waren ze net voorgeweest. Toen moest man dus nog bijna een uur teruggereden worden naar de gevangenis, en 4 minuten voor het einde van de inschrijftijd voor het laatste middagbezoek kwam hij binnen en kon ik nog net op bezoek in de middag, anders had ik tot de avond moeten wachten.
Man was heel blij dat ik er onverwacht was gekomen, dat heeft hem voor 500% uit een dip geholpen zei hij dus was heel blij dat ik impulsief toch in de auto was gesprongen.
Heftig dagje weer, en we wachten wéér geduldig af.
donderdag 2 februari 2012 om 23:25
Já, het zóu óók eens mee zitten, nietdan? Je mag mijn schouder even lenen, als het nodig is....
En mocht het even niet nodig zijn: Je houd het tegoed; als je t nodig bent, hoor ik t wel! Achterblijver; je hebt 1 hélé wrange troost: voorarrest word van de straf afgetrokken.. k weet alleen niet of dat op dit moment wel zo'n troost is, eerlijk gezegd...
Kop op meissie, en kin omhoog! Dikke knuffel van mij!!!!!!
En mocht het even niet nodig zijn: Je houd het tegoed; als je t nodig bent, hoor ik t wel! Achterblijver; je hebt 1 hélé wrange troost: voorarrest word van de straf afgetrokken.. k weet alleen niet of dat op dit moment wel zo'n troost is, eerlijk gezegd...
Kop op meissie, en kin omhoog! Dikke knuffel van mij!!!!!!
donderdag 2 februari 2012 om 23:33
quote:gipsymom schreef op 02 februari 2012 @ 23:25:
Já, het zóu óók eens mee zitten, nietdan? Je mag mijn schouder even lenen, als het nodig is....
En mocht het even niet nodig zijn: Je houd het tegoed; als je t nodig bent, hoor ik t wel! Achterblijver; je hebt 1 hélé wrange troost: voorarrest word van de straf afgetrokken.. k weet alleen niet of dat op dit moment wel zo'n troost is, eerlijk gezegd...
Kop op meissie, en kin omhoog! Dikke knuffel van mij!!!!!!
Ook mijn schouder voor jou.
Wat klote zeg, ik leef met je mee... meer kan ik niet doen.
Hou vol Meid, wie het langst... etc.
Sterkte!
Já, het zóu óók eens mee zitten, nietdan? Je mag mijn schouder even lenen, als het nodig is....
En mocht het even niet nodig zijn: Je houd het tegoed; als je t nodig bent, hoor ik t wel! Achterblijver; je hebt 1 hélé wrange troost: voorarrest word van de straf afgetrokken.. k weet alleen niet of dat op dit moment wel zo'n troost is, eerlijk gezegd...
Kop op meissie, en kin omhoog! Dikke knuffel van mij!!!!!!
Ook mijn schouder voor jou.
Wat klote zeg, ik leef met je mee... meer kan ik niet doen.
Hou vol Meid, wie het langst... etc.
Sterkte!
vrijdag 3 februari 2012 om 06:49
Ik heb vannacht zo levensecht gedroomd dat hij thuis was. Dat we gisteravond toch goed nieuws hadden gekregen en ik hem kon ophalen. In mijn droom dacht ik nog: ik hoop dat dit echt is! En in mijn droom werd ik zogenaamd wakker en dacht ik: Yes! Ik ben wakker en hij ligt naast me dus dit is echt
Tot ik echt wakker werd en voor de zekerheid toch nog even naast me keek en voelde... ik ben gewoon genept door mn eigen droom!
En ja, we gaan weer volhouden. Het voordeel dat hij niet op borg vrij is is dat het dan ook echt afgerond gaat worden. Was hij op borg vrijgekomen dan had hij nog teruggemoeten voor de rechtzaak. Als hij nu een uitspraak gaat krijgen en uitzit dan is hij ook echt klaar.
Hij zag er trouwens beroerd uit gisteren, is weer 2 kg afgevallen en hij woog al te weinig, is nu nog maar 55 kg. En hij eet echt 2 x zoveel als thuis dus daar ligt het niet aan. Als het goed is kan hij vanaf vandaag aan het werk voor 4 uurtjes per dag, hopelijk krijgt ie daardooor weer een beetje spierweefsel en slaapt ie s nachts ook beter.
Tot ik echt wakker werd en voor de zekerheid toch nog even naast me keek en voelde... ik ben gewoon genept door mn eigen droom!
En ja, we gaan weer volhouden. Het voordeel dat hij niet op borg vrij is is dat het dan ook echt afgerond gaat worden. Was hij op borg vrijgekomen dan had hij nog teruggemoeten voor de rechtzaak. Als hij nu een uitspraak gaat krijgen en uitzit dan is hij ook echt klaar.
Hij zag er trouwens beroerd uit gisteren, is weer 2 kg afgevallen en hij woog al te weinig, is nu nog maar 55 kg. En hij eet echt 2 x zoveel als thuis dus daar ligt het niet aan. Als het goed is kan hij vanaf vandaag aan het werk voor 4 uurtjes per dag, hopelijk krijgt ie daardooor weer een beetje spierweefsel en slaapt ie s nachts ook beter.
