Psyche
alle pijlers
HSP, wat moet je ermee?
zondag 29 januari 2012 om 22:58
Op advies ben ik eens wat meer gaan lezen over HSP (hoog sensitief, hooggevoelig). En ja, ik herken er inderdaad heel veel in. Gevoelens oppikken van anderen en niet in de gaten hebben dat die niet van jezelf zijn en zo.
Maar vooral het volgende raakte me: "Omdat je op zoek bent naar nieuwe ervaringen en nieuwe kicks zoek je de gevaren en de uitdagingen op, maar omdat je niet telkens zo opgejaagd en gestresst wilt raken zou je je eigenlijk meer moeten terugtrekken."
Snel overprikkeld, maar ook snel verveeld. Dat is echt een rotte combinatie. Hoe ga je daar nou mee om? Iemand tips? Ervaring?
Maar vooral het volgende raakte me: "Omdat je op zoek bent naar nieuwe ervaringen en nieuwe kicks zoek je de gevaren en de uitdagingen op, maar omdat je niet telkens zo opgejaagd en gestresst wilt raken zou je je eigenlijk meer moeten terugtrekken."
Snel overprikkeld, maar ook snel verveeld. Dat is echt een rotte combinatie. Hoe ga je daar nou mee om? Iemand tips? Ervaring?
zondag 5 februari 2012 om 22:47
oke, nou we toch bezig zijn met heb jij ook ... Ik merk dat ik in mijn liefdesrelaties ook een bepaalde vorm van cirkel heb... Dan ben ik dolverliefd, is hij de geweldigste vent op aarde en hou ik met heel mijn hart en ziel van hem en paar dagen later twijfel ik of ik wel echt van hem hou... Herkenbaar en wat zou de mogelijke oorzaak zijn???
En loveletter, ben ook vaak bezig met het intensiveren van contacten, intensief contact vind ik het mooiste contact wat er is en moet mezelf daar af en toe ook in afremmen. Oppervlakkig contact en koetjes/kalfjes verhaal ben ik heel slecht in. Heb lange tijd mezelf er op afgerekend dat ik niet zo leuk, gezellig, spontaan of whatever ben, maar ervaar mezelf nu als een .leuk, gezellig, spontaan en interessant gesprekspartner met de JUISTE persoon. Geen oordelen over wie dan ook, alleen dat t met sommige mensen beter klikt dan met anderen... En ben daarnaast een enorme 'kat uit de boom' kijker...
En loveletter, ben ook vaak bezig met het intensiveren van contacten, intensief contact vind ik het mooiste contact wat er is en moet mezelf daar af en toe ook in afremmen. Oppervlakkig contact en koetjes/kalfjes verhaal ben ik heel slecht in. Heb lange tijd mezelf er op afgerekend dat ik niet zo leuk, gezellig, spontaan of whatever ben, maar ervaar mezelf nu als een .leuk, gezellig, spontaan en interessant gesprekspartner met de JUISTE persoon. Geen oordelen over wie dan ook, alleen dat t met sommige mensen beter klikt dan met anderen... En ben daarnaast een enorme 'kat uit de boom' kijker...
maandag 6 februari 2012 om 13:14
Kat-uit-de-boom kijken. Check
Hekel aan koetjes en kalfjes. Check
Mensen tegenkomen met wie je een klik voelt en die daar dan niets van begrijpen. Check
crashy, in liefdesrelaties van zeker naar onzeker en weer terug, dat herken ik niet. Tenminste niet nadat ik mijn man was tegengekomen
Later deze week een hele belangrijke afspraak. Ga dus nu maar vast de dag erna leegpoetsen. Heb vreselijk veel zin in de afspraak. Doe het liever nu dan nog dagen moeten wachten. *zucht*
Hekel aan koetjes en kalfjes. Check
Mensen tegenkomen met wie je een klik voelt en die daar dan niets van begrijpen. Check
crashy, in liefdesrelaties van zeker naar onzeker en weer terug, dat herken ik niet. Tenminste niet nadat ik mijn man was tegengekomen
Later deze week een hele belangrijke afspraak. Ga dus nu maar vast de dag erna leegpoetsen. Heb vreselijk veel zin in de afspraak. Doe het liever nu dan nog dagen moeten wachten. *zucht*
maandag 6 februari 2012 om 13:19
quote:crashy schreef op 05 februari 2012 @ 22:47:
En loveletter, ben ook vaak bezig met het intensiveren van contacten, intensief contact vind ik het mooiste contact wat er is en moet mezelf daar af en toe ook in afremmen. Oppervlakkig contact en koetjes/kalfjes verhaal ben ik heel slecht in. Heb lange tijd mezelf er op afgerekend dat ik niet zo leuk, gezellig, spontaan of whatever ben, maar ervaar mezelf nu als een .leuk, gezellig, spontaan en interessant gesprekspartner met de JUISTE persoon. Geen oordelen over wie dan ook, alleen dat t met sommige mensen beter klikt dan met anderen... En ben daarnaast een enorme 'kat uit de boom' kijker...
Amen!!
Loveletter, ik dacht vroeger ook altijd dat mensen me te serieus en saai vonden, maar toen had ik ook alleen maar mensen om me heen die van feestjes, stappen, drank, mooie kleren, enz. hielden. Nu heb ik die mensen niet meer om me heen en heb ik ook niet meer het idee dat mensen me te serieus vinden, en al vonden ze dat dan is dat niet mijn probleem Zoek dus de juiste mensen om je heen en luister daarin naar jezelf, naar wat jij nodig hebt ipv wat 'de maatschappij' zou vinden of wat 'hoort'.
Crashy, ik herken dat niet. Heb je wel eens iets gelezen over t verschil tussen zielsliefde en egoliefde? Als je namelijk op zielsniveau van iemand houdt (van hoe iemand diep van binnen is als persoon, los van zn gedrag of hoe diegene tegen jou doet) kan je in mijn ogen niet twijfelen aan die liefde. Als de liefde gebaseerd is op t ego dan hou je van iemand om wat diegene jou geeft/om hoe lief diegene tegen je doet/ om hoe diegene zich gedraagt en dan kan dat per dag verschillen.. Dan is het meer van; jij 'moet' mij datgene geven wat ik wil/nodig heb en als je dat niet meer doet dan hou ik niet meer van je.
Ben ook wel benieuwd naar jouw antwoord op mijn 'heb jij ook'
En loveletter, ben ook vaak bezig met het intensiveren van contacten, intensief contact vind ik het mooiste contact wat er is en moet mezelf daar af en toe ook in afremmen. Oppervlakkig contact en koetjes/kalfjes verhaal ben ik heel slecht in. Heb lange tijd mezelf er op afgerekend dat ik niet zo leuk, gezellig, spontaan of whatever ben, maar ervaar mezelf nu als een .leuk, gezellig, spontaan en interessant gesprekspartner met de JUISTE persoon. Geen oordelen over wie dan ook, alleen dat t met sommige mensen beter klikt dan met anderen... En ben daarnaast een enorme 'kat uit de boom' kijker...
Amen!!
Loveletter, ik dacht vroeger ook altijd dat mensen me te serieus en saai vonden, maar toen had ik ook alleen maar mensen om me heen die van feestjes, stappen, drank, mooie kleren, enz. hielden. Nu heb ik die mensen niet meer om me heen en heb ik ook niet meer het idee dat mensen me te serieus vinden, en al vonden ze dat dan is dat niet mijn probleem Zoek dus de juiste mensen om je heen en luister daarin naar jezelf, naar wat jij nodig hebt ipv wat 'de maatschappij' zou vinden of wat 'hoort'.
Crashy, ik herken dat niet. Heb je wel eens iets gelezen over t verschil tussen zielsliefde en egoliefde? Als je namelijk op zielsniveau van iemand houdt (van hoe iemand diep van binnen is als persoon, los van zn gedrag of hoe diegene tegen jou doet) kan je in mijn ogen niet twijfelen aan die liefde. Als de liefde gebaseerd is op t ego dan hou je van iemand om wat diegene jou geeft/om hoe lief diegene tegen je doet/ om hoe diegene zich gedraagt en dan kan dat per dag verschillen.. Dan is het meer van; jij 'moet' mij datgene geven wat ik wil/nodig heb en als je dat niet meer doet dan hou ik niet meer van je.
Ben ook wel benieuwd naar jouw antwoord op mijn 'heb jij ook'
maandag 6 februari 2012 om 13:21
maandag 6 februari 2012 om 13:39
maandag 6 februari 2012 om 13:47
Goeie tips. Vooral die van energie-zuigende mensen. Heb het 2 jaar lang veel te ver laten komen en ben daar nu al anderhalf jaar van aan het herstellen (en nog niet terug op mijn oude niveau).
Het moeilijke ook met die mensen die het niet snappen is vaak dat dat ook de mensen zijn die hun gevoelens non-verbaal 'uitschreeuwen'. Heb regelmatig gehad dat dan niet meer helemaal helder is van wie nou welk gevoel is
Het moeilijke ook met die mensen die het niet snappen is vaak dat dat ook de mensen zijn die hun gevoelens non-verbaal 'uitschreeuwen'. Heb regelmatig gehad dat dan niet meer helemaal helder is van wie nou welk gevoel is
maandag 6 februari 2012 om 13:51
Tja... heb m'n vriend altijd als zielspartner beschouwd en nog steeds eigenlijk maar we hebben zoveel problemen gehad waardoor de twijfel is toegeslaan af en toe. Ik herken die twijfel wel uit voorgaande relaties maar toen wist ik dat die relaties meer functionele relaties waren dan echte liefdesrelaties. Bij m'n huidige vriend is dat heel anders, maar die twijfel slaat toch af en toe weer toe. Misschien komt dat ook omdat ik in het begin mezelf helemaal totaal gaf aan hem en aan de relatie en nu weer wat meer een bescherming voor mezelf heb opgebouwd door die problemen en het maar heel moeilijk vind om die bescherming te laten zakken en me weer helemaal totaal te geven... Maargoed ontopic
italy: wat ik opmaak is dat je het moeilijk vind dat wanneer je een intens contact voelt met iemand anders, diegene dan niet het intense contact aangaat met jou zoals jij het voelt, klopt dat? En is dat dan in het gehele contact of bedoel je bij bepaalde situaties?
italy: wat ik opmaak is dat je het moeilijk vind dat wanneer je een intens contact voelt met iemand anders, diegene dan niet het intense contact aangaat met jou zoals jij het voelt, klopt dat? En is dat dan in het gehele contact of bedoel je bij bepaalde situaties?
maandag 6 februari 2012 om 13:54
Ja, je voelt dan zoveel van die persoon... maar diegene voelt dat zelf niet, is totaal niet in contact met zichzelf, of ze voelen t wel maar willen t niet voelen en doen net alsof t er niet is. Vind t wel moeilijk omgaan met mensen die zover van zichzelf afstaan hoor, jij/jullie ook?
Op welke manier heb je het tever laten komen met die energie-zuigende mensen (als je daar meer over wil/kan vertellen)?
Op welke manier heb je het tever laten komen met die energie-zuigende mensen (als je daar meer over wil/kan vertellen)?
maandag 6 februari 2012 om 14:01
Maar Crashy, twijfel je dan aan of je van hem houdt/aan de liefde voor hem, of twijfel je aan of jullie bij elkaar passen qua relatie en of hij jou datgene kan bieden wat jij graag wilt in een relatie? Hoeft natuurlijk niet altijd samen te gaan
Wat je zegt over dat contact klopt ja, bedoel meer in het gehele contact. Moet zeggen dat ik t vooral bij mannen zo ervaar, ik voel soms een hele sterke band met iemand, gewoon heel veel liefde, zo'n zielsconnectie, ik vind het dan heel moeilijk als diegene dat gevoel niet toe laat en zn muurtje optrekt. Komt deels doordat mn vader dat vroeger ook altijd deed en ik het op mezelf betrek, maar vind het deels ook zonde/frustrerend, omdat ik dat graag wil uiten, het er wil laten zijn, maar doordat die ander zn muur optrekt vind ik dat lastig. Ik kan zo genieten van dat gevoel maar doordat die ander dat niet doet en afstand neemt voel ik het ook niet meer ofzo.. weet niet precies wat dat is.
Wat je zegt over dat contact klopt ja, bedoel meer in het gehele contact. Moet zeggen dat ik t vooral bij mannen zo ervaar, ik voel soms een hele sterke band met iemand, gewoon heel veel liefde, zo'n zielsconnectie, ik vind het dan heel moeilijk als diegene dat gevoel niet toe laat en zn muurtje optrekt. Komt deels doordat mn vader dat vroeger ook altijd deed en ik het op mezelf betrek, maar vind het deels ook zonde/frustrerend, omdat ik dat graag wil uiten, het er wil laten zijn, maar doordat die ander zn muur optrekt vind ik dat lastig. Ik kan zo genieten van dat gevoel maar doordat die ander dat niet doet en afstand neemt voel ik het ook niet meer ofzo.. weet niet precies wat dat is.
maandag 6 februari 2012 om 14:03
Ja snap wat je bedoelt. Meestal laat ik het bij die persoon zelf, a omdat het een behoorlijk zinloos en energievretend gesprek opleverd want je kan mensen niet iets in laten zien wat zij niet in willen/kunnen zien en ik me niet verantwoordelijk voel daarvoor. Als ik merk dat er een ingang is, wil ik het gesprek nog wel aangaan. en B, ga ik er heel erg vanuit dat ieder z'n eigen proces heeft en ik me daar niet in kan en mag moeien. En natuurlijk vind ik het soms wel lastig om er mee om te gaan en vraag ik mezelf af of ik wel of niet dat gesprek aan moet gaan, vooral bij mensen die dicht bij me staan. Maar merk vaker dat ik het negatief terug krijg dan dat het echt helpend is.
Maar goed bovenstaande heeft misschien ook te maken dat ik niet zo adrem ben en conflictvermijdend kan zijn, dus ja al met al, soms behoorlijk lastig
Maar goed bovenstaande heeft misschien ook te maken dat ik niet zo adrem ben en conflictvermijdend kan zijn, dus ja al met al, soms behoorlijk lastig
maandag 6 februari 2012 om 14:14
laatste reactie van mij was voor je laatste post italy,..
Om op je laatste post te reageren:
Dat herken ik wel heel goed, dat je die connectie voelt bij iemand (idd vaak mannen, wat mss toch te maken heeft dan met het bijzondere contact wat mannen en vrouwen kunnen hebben samen, die aanvulling of mss toch vader/dochterband of man/vrouw relatie op hoger niveau)
Wanneer je dat contact voelt en iemand anders sluit zich hier (tijdelijk) voor af, dan vind ik dat ook heel lastig om mee om te gaan, juist omdat op dat moment dat gevoel heel sterk aanwezig is maar niet beantwoord wordt. Misschien een stukje erkenning van het gevoel wat niet verkregen wordt?
Ik denk dat het wel zo is dat je dat gevoel niet 24/7 kan ervaren en dat het misschien door beide op verschillende momenten verschillend wordt ervaren, dus de ene keer voel jij het sterker, de andere keer hij en gaat dat langs elkaar heen.
Rationeel gezien is dit denk ik gewoon mogelijk en doet dit niks af aan de band die je met elkaar hebt, gevoelsmatig is het pijnlijk op het moment dat het gebeurd.
ik heb het niet zo ervaren met een totaal contact maar wel met momenten in een contact.
Op je vraag: Ik denk dat ik me soms zo afgestompt heb door problemen dat ik daardoor m'n gevoel voor hem wegduw. Als ik weer 'open' sta voel ik die liefde wel degelijk. Denk dat ik daardoor in die cirkel beland, doordat ik m'n gevoel helemaal kan afsluiten wanneer iets te pijnlijk is. Niet dat ik dat bewust doe, maar wanneer iets heel pijnlijks te dichtbij komt sla ik dicht.
Om op je laatste post te reageren:
Dat herken ik wel heel goed, dat je die connectie voelt bij iemand (idd vaak mannen, wat mss toch te maken heeft dan met het bijzondere contact wat mannen en vrouwen kunnen hebben samen, die aanvulling of mss toch vader/dochterband of man/vrouw relatie op hoger niveau)
Wanneer je dat contact voelt en iemand anders sluit zich hier (tijdelijk) voor af, dan vind ik dat ook heel lastig om mee om te gaan, juist omdat op dat moment dat gevoel heel sterk aanwezig is maar niet beantwoord wordt. Misschien een stukje erkenning van het gevoel wat niet verkregen wordt?
Ik denk dat het wel zo is dat je dat gevoel niet 24/7 kan ervaren en dat het misschien door beide op verschillende momenten verschillend wordt ervaren, dus de ene keer voel jij het sterker, de andere keer hij en gaat dat langs elkaar heen.
Rationeel gezien is dit denk ik gewoon mogelijk en doet dit niks af aan de band die je met elkaar hebt, gevoelsmatig is het pijnlijk op het moment dat het gebeurd.
ik heb het niet zo ervaren met een totaal contact maar wel met momenten in een contact.
Op je vraag: Ik denk dat ik me soms zo afgestompt heb door problemen dat ik daardoor m'n gevoel voor hem wegduw. Als ik weer 'open' sta voel ik die liefde wel degelijk. Denk dat ik daardoor in die cirkel beland, doordat ik m'n gevoel helemaal kan afsluiten wanneer iets te pijnlijk is. Niet dat ik dat bewust doe, maar wanneer iets heel pijnlijks te dichtbij komt sla ik dicht.
maandag 6 februari 2012 om 14:32
Ja we zijn lekker door elkaar heen aan het reageren haha. Die mensen die niet in contact staan met zichzelf laat ik verder ook gewoon, ik ga niet trekken aan iemand, want idd, iedereen heeft zn eigen weg. Ik neem wel vaak wat afstand van die mensen, ook omdat ik daar vaak niet de 'diepere' gesprekken mee kan voeren.
Wat je verder schrijft is heel herkenbaar, misschien idd een stukje erkenning van dat gevoel willen op dat moment. Denk dat het bij mij ook vooral zo is dat ik zo kan genieten van dat gevoel en dat ik dat graag samen wil delen/ervaren, ernaar wil leven.. Ik wil t liefs de hele dag samen met diegene op dat gevoel zweven haha, maar ik heb nu een paar keer gehad dat iemand zich er gewoon volledig voor afsloot. Er wordt wel benoemd dat het er is en diegene ervaart het ook zo diep maar vervolgens is dat veel te eng en komt dat veel te dichtbij en gaat de muur omhoog en die blijft dan omhoog. Soms valt de muur weer even weg maar wordt daarna weer (soms bewust, soms onbewust) omhoog gedaan. Komt ook deels doordat die mannen niet (helemaal) in contact staan met zichzelf en ik volgens hun dwars door ze heen kijk, dat is ook eng en komt ook dichtbij maar terwijl ik zo'n contact heel fijn vind rennen zij er nog voor weg.
Hmm ja, misschien een stukje zelfbescherming wat je noemt bij je vriend? Je hart staat open en problemen/ruzies komen heel hard aan, logisch dat je dan de deur weer even op een kiertje zet.. is moeilijk om die dan alsnog te laten stromen. Maar als je dat van jezelf weet dan weet je ook dat die liefde wel weer gaat stromen toch?
Wat je verder schrijft is heel herkenbaar, misschien idd een stukje erkenning van dat gevoel willen op dat moment. Denk dat het bij mij ook vooral zo is dat ik zo kan genieten van dat gevoel en dat ik dat graag samen wil delen/ervaren, ernaar wil leven.. Ik wil t liefs de hele dag samen met diegene op dat gevoel zweven haha, maar ik heb nu een paar keer gehad dat iemand zich er gewoon volledig voor afsloot. Er wordt wel benoemd dat het er is en diegene ervaart het ook zo diep maar vervolgens is dat veel te eng en komt dat veel te dichtbij en gaat de muur omhoog en die blijft dan omhoog. Soms valt de muur weer even weg maar wordt daarna weer (soms bewust, soms onbewust) omhoog gedaan. Komt ook deels doordat die mannen niet (helemaal) in contact staan met zichzelf en ik volgens hun dwars door ze heen kijk, dat is ook eng en komt ook dichtbij maar terwijl ik zo'n contact heel fijn vind rennen zij er nog voor weg.
Hmm ja, misschien een stukje zelfbescherming wat je noemt bij je vriend? Je hart staat open en problemen/ruzies komen heel hard aan, logisch dat je dan de deur weer even op een kiertje zet.. is moeilijk om die dan alsnog te laten stromen. Maar als je dat van jezelf weet dan weet je ook dat die liefde wel weer gaat stromen toch?
maandag 6 februari 2012 om 14:40
@Italy: Snap wel dat het moeilijk is, vooral als je beide hebt uitgesproken dat je het zo ervaart maar dan toch tegen die muur oploopt. En idd vind het ook heerlijk om dat gevoel te ervaren en het liefst samen ja 
Ik kan me ook wel voorstellen dat het eng is, als het lijkt alsof iemand dwars door je heen kijkt. Je wordt op zo'n moment heel kwetsbaar en dat is een van de lastigste die er is lijkt me, je kwetsbaar opstellen.
Wat doe je ermee als je in zo'n situatie zit?
Ik kan me ook wel voorstellen dat het eng is, als het lijkt alsof iemand dwars door je heen kijkt. Je wordt op zo'n moment heel kwetsbaar en dat is een van de lastigste die er is lijkt me, je kwetsbaar opstellen.
Wat doe je ermee als je in zo'n situatie zit?
maandag 6 februari 2012 om 14:47
Tja wat doe ik ermee.. kan er weinig mee haha, begrijpen dat diegene het eng vind en dat het te dichtbij komt en accepteren dat diegene er niet klaar voor is om ernaar te leven. En ondertussen mezelf uit mn hoofd praten dat het geen afwijzing is op mij als persoon en zoeken naar wat ik met dat gevoel moet wat ik nog steeds voel.. probeer toch maar zoveel mogelijk het er te laten zijn en nog steeds die liefde te voelen terwijl het ontvangst-stukje ontbreekt en er niks terugkomt, maar dat vind ik nog lastig.
maandag 6 februari 2012 om 14:58
quote:italy1983 schreef op 06 februari 2012 @ 14:47:
Tja wat doe ik ermee.. kan er weinig mee haha, begrijpen dat diegene het eng vind en dat het te dichtbij komt en accepteren dat diegene er niet klaar voor is om ernaar te leven. En ondertussen mezelf uit mn hoofd praten dat het geen afwijzing is op mij als persoon en zoeken naar wat ik met dat gevoel moet wat ik nog steeds voel.. probeer toch maar zoveel mogelijk het er te laten zijn en nog steeds die liefde te voelen terwijl het ontvangst-stukje ontbreekt en er niks terugkomt, maar dat vind ik nog lastig.
Dat vind ik wel heel wat dat je dat kan, die liefde voelen terwijl je het niet zo terug krijgt, dat is dan echte onvoorwaardelijke liefde.
Ik denk dat dat juist het probleem is bij mijn gevoel voor mijn vriend, de afwijzing van de liefde die ik dan voel en dat door te laten sijpelen naar mijn gevoel voor hem. Waardoor ik dus op slot sla en het gevoel niet meer kan voelen. Ik denk dat m'n ego dan zo aangetast is dat ik die zielsliefde niet meer bewust ervaar. Ik kan nogal egogevoelig zijn
Dat je ervoor durft en kan gaan om toch die liefde te blijven voelen vind ik heel mooi.
Tja wat doe ik ermee.. kan er weinig mee haha, begrijpen dat diegene het eng vind en dat het te dichtbij komt en accepteren dat diegene er niet klaar voor is om ernaar te leven. En ondertussen mezelf uit mn hoofd praten dat het geen afwijzing is op mij als persoon en zoeken naar wat ik met dat gevoel moet wat ik nog steeds voel.. probeer toch maar zoveel mogelijk het er te laten zijn en nog steeds die liefde te voelen terwijl het ontvangst-stukje ontbreekt en er niks terugkomt, maar dat vind ik nog lastig.
Dat vind ik wel heel wat dat je dat kan, die liefde voelen terwijl je het niet zo terug krijgt, dat is dan echte onvoorwaardelijke liefde.
Ik denk dat dat juist het probleem is bij mijn gevoel voor mijn vriend, de afwijzing van de liefde die ik dan voel en dat door te laten sijpelen naar mijn gevoel voor hem. Waardoor ik dus op slot sla en het gevoel niet meer kan voelen. Ik denk dat m'n ego dan zo aangetast is dat ik die zielsliefde niet meer bewust ervaar. Ik kan nogal egogevoelig zijn
Dat je ervoor durft en kan gaan om toch die liefde te blijven voelen vind ik heel mooi.
maandag 6 februari 2012 om 16:04
quote:crashy schreef op 06 februari 2012 @ 14:58:
[...]
Dat vind ik wel heel wat dat je dat kan, die liefde voelen terwijl je het niet zo terug krijgt, dat is dan echte onvoorwaardelijke liefde.
Ik denk dat dat juist het probleem is bij mijn gevoel voor mijn vriend, de afwijzing van de liefde die ik dan voel en dat door te laten sijpelen naar mijn gevoel voor hem. Waardoor ik dus op slot sla en het gevoel niet meer kan voelen. Ik denk dat m'n ego dan zo aangetast is dat ik die zielsliefde niet meer bewust ervaar. Ik kan nogal egogevoelig zijn
Dat je ervoor durft en kan gaan om toch die liefde te blijven voelen vind ik heel mooi.
Dankje! Het lukt niet altijd hoor, herken heel erg wat jij zegt, die afwijzing van de liefde die je voelt door te laten sijpelen in het gevoel voor hem. De vraag is waarom we dat als afwijzing voelen (ook een ego kwestie), en waarom we daarna ons ego de overhand laten nemen en dan dus maar 'besluiten' om minder liefde terug te voelen, zonde is dat en slaat eigenlijk nergens op!
Ik heb precies door wanneer mn ego om de hoek komt kijken. Het kan bij mij echt bijna per minuut wisselen en ben steeds aan het schipperen ertussen; ene moment oprecht heel veel liefde voelen zonder er iets voor terug te willen en t andere moment me gekwetst voelen en daardoor die liefde laten blokkeren. Bedenk me nu dat dat waarschijnlijk is waarom deze mannen steeds op mijn pad komen; leren die liefde er te laten zijn zonder dat te laten beïnvloeden door hoe ze tegen mij doen/zonder iets terug te verwachten.. Ik probeer steeds meer te leven naar die onvoorwaardelijke liefde/vanuit liefde naar iedereen te kijken (vriendschappen, relatie, collega's) en dat niet te laten blokkeren door wat die ander wel of niet doet richting mij, maar is nog wel lastig!
[...]
Dat vind ik wel heel wat dat je dat kan, die liefde voelen terwijl je het niet zo terug krijgt, dat is dan echte onvoorwaardelijke liefde.
Ik denk dat dat juist het probleem is bij mijn gevoel voor mijn vriend, de afwijzing van de liefde die ik dan voel en dat door te laten sijpelen naar mijn gevoel voor hem. Waardoor ik dus op slot sla en het gevoel niet meer kan voelen. Ik denk dat m'n ego dan zo aangetast is dat ik die zielsliefde niet meer bewust ervaar. Ik kan nogal egogevoelig zijn
Dat je ervoor durft en kan gaan om toch die liefde te blijven voelen vind ik heel mooi.
Dankje! Het lukt niet altijd hoor, herken heel erg wat jij zegt, die afwijzing van de liefde die je voelt door te laten sijpelen in het gevoel voor hem. De vraag is waarom we dat als afwijzing voelen (ook een ego kwestie), en waarom we daarna ons ego de overhand laten nemen en dan dus maar 'besluiten' om minder liefde terug te voelen, zonde is dat en slaat eigenlijk nergens op!
Ik heb precies door wanneer mn ego om de hoek komt kijken. Het kan bij mij echt bijna per minuut wisselen en ben steeds aan het schipperen ertussen; ene moment oprecht heel veel liefde voelen zonder er iets voor terug te willen en t andere moment me gekwetst voelen en daardoor die liefde laten blokkeren. Bedenk me nu dat dat waarschijnlijk is waarom deze mannen steeds op mijn pad komen; leren die liefde er te laten zijn zonder dat te laten beïnvloeden door hoe ze tegen mij doen/zonder iets terug te verwachten.. Ik probeer steeds meer te leven naar die onvoorwaardelijke liefde/vanuit liefde naar iedereen te kijken (vriendschappen, relatie, collega's) en dat niet te laten blokkeren door wat die ander wel of niet doet richting mij, maar is nog wel lastig!
maandag 6 februari 2012 om 16:29
italy1983 met jouw laatste zinnen ben ik ook bezig. Maar het nekt mij hoor. Ik heb ook iemand in de famlie die ik geef, maar ik stop er toch mee hoor. Soms kun je een hoop willen maar als degene het niet aanneemt en zwelgt in negatieviteit en weinig drive heeft houdt het voor mij op..
Dat is nu wel iets wat ik geleerd hebt. Ik mag dit doen, dacht alitjd maar dit kan niet. Helemaal geen verwachting hebben vind ik moeilijk omdat je ook iets voor een ander verwacht....
Dat is nu wel iets wat ik geleerd hebt. Ik mag dit doen, dacht alitjd maar dit kan niet. Helemaal geen verwachting hebben vind ik moeilijk omdat je ook iets voor een ander verwacht....
maandag 6 februari 2012 om 16:50
Hmm Mara, denk dat je me verkeerd begrijpt, ik bedoel niet geven (alsin 'helpen') en willen dat diegene iets aanneemt, ik bedoel de liefde er laten zijn zonder daar perse iets mee te doen.
Misschien dat ik het verkeerd lees maar ik krijg uit verschillende posts van jou het idee dat je je nogal ergert aan mensen met een negatieve houding, mensen die niet willen veranderen, mensen die dingen niet aannemen van jou, mensen die geen advies/hulp willen.. Weet niet of ik dat goed begrijp, maar probeer eens in jezelf te gaan kijken waarom het is dat je je daaraan ergert of het vervelend vind?
Misschien dat ik het verkeerd lees maar ik krijg uit verschillende posts van jou het idee dat je je nogal ergert aan mensen met een negatieve houding, mensen die niet willen veranderen, mensen die dingen niet aannemen van jou, mensen die geen advies/hulp willen.. Weet niet of ik dat goed begrijp, maar probeer eens in jezelf te gaan kijken waarom het is dat je je daaraan ergert of het vervelend vind?
maandag 6 februari 2012 om 19:10
quote:italy1983 schreef op 06 februari 2012 @ 16:50:
Hmm Mara, denk dat je me verkeerd begrijpt, ik bedoel niet geven (alsin 'helpen') en willen dat diegene iets aanneemt, ik bedoel de liefde er laten zijn zonder daar perse iets mee te doen.
Misschien dat ik het verkeerd lees maar ik krijg uit verschillende posts van jou het idee dat je je nogal ergert aan mensen met een negatieve houding, mensen die niet willen veranderen, mensen die dingen niet aannemen van jou, mensen die geen advies/hulp willen.. Weet niet of ik dat goed begrijp, maar probeer eens in jezelf te gaan kijken waarom het is dat je je daaraan ergert of het vervelend vind?
Je begrijpt me goed. Dat is waar ik tegen aan loop. Het gaat hier om een schoonfamilielid. waarvoor ik voor mezelf wat minder ben gaan doen. jUist omdat het altijd uitloopt op het was gezellig maar.
Na JAREN mee om gegaan te zijn kan ik het niet meer. Iemand die andere nodig heeft om een stap te zetten die anderen uitzich zelf doen.
Maar dat komt omdat ik al wat ouder wordt en ik heb gedurende de jaren gezien hoe mensen dingen krijgen van ziektes tot andere ellende. En je bereikt het meeste nog met doorzetten en positief proberen te zijn.
Mijn vader is ook overleden aan een psychische ziekte.
Plus dat allemaal bj elkaar merk ik dat ik het steeds minder kan opbrengen om een gesprek te voeren dat alleen maar over degene gaat. Elke vraag belandt met iets dat een ander maar moet bellen.
Of dat altijd het slechte wordt gezien.
Aan jouw worden eigenljk weing vragen gesteld een soort van eenrichtingsverkeer..
Die types die overal de boze mensen treffen.
Ik wil hier niet te veel over kwijt. Maar met sommige zaken als bv een jaarlijks kinderfeest. En degene komt niet omdat ze het zelf niet leuk vindt. Dan ben ik stiekem een beetje boos daarop. Het gaat toch niet altijd over jouw ???
Maar goed ik heb er steeds meer rust mee. En laats ben ik niet meegegaan omdat ik dacht wat brengt het mij nu op. Kan en wil ik nu in die situatie gaan zitten op dit moment. Nee, dus ik ben lekker thuis gebleven.
En ik moet zeggen dat voelde erg goed. Wat levert het mij op ?
Weinig anders dan boosheid om het negatieve en de passieve instelling van iemand. Ik kom moe thuis.
Hmm Mara, denk dat je me verkeerd begrijpt, ik bedoel niet geven (alsin 'helpen') en willen dat diegene iets aanneemt, ik bedoel de liefde er laten zijn zonder daar perse iets mee te doen.
Misschien dat ik het verkeerd lees maar ik krijg uit verschillende posts van jou het idee dat je je nogal ergert aan mensen met een negatieve houding, mensen die niet willen veranderen, mensen die dingen niet aannemen van jou, mensen die geen advies/hulp willen.. Weet niet of ik dat goed begrijp, maar probeer eens in jezelf te gaan kijken waarom het is dat je je daaraan ergert of het vervelend vind?
Je begrijpt me goed. Dat is waar ik tegen aan loop. Het gaat hier om een schoonfamilielid. waarvoor ik voor mezelf wat minder ben gaan doen. jUist omdat het altijd uitloopt op het was gezellig maar.
Na JAREN mee om gegaan te zijn kan ik het niet meer. Iemand die andere nodig heeft om een stap te zetten die anderen uitzich zelf doen.
Maar dat komt omdat ik al wat ouder wordt en ik heb gedurende de jaren gezien hoe mensen dingen krijgen van ziektes tot andere ellende. En je bereikt het meeste nog met doorzetten en positief proberen te zijn.
Mijn vader is ook overleden aan een psychische ziekte.
Plus dat allemaal bj elkaar merk ik dat ik het steeds minder kan opbrengen om een gesprek te voeren dat alleen maar over degene gaat. Elke vraag belandt met iets dat een ander maar moet bellen.
Of dat altijd het slechte wordt gezien.
Aan jouw worden eigenljk weing vragen gesteld een soort van eenrichtingsverkeer..
Die types die overal de boze mensen treffen.
Ik wil hier niet te veel over kwijt. Maar met sommige zaken als bv een jaarlijks kinderfeest. En degene komt niet omdat ze het zelf niet leuk vindt. Dan ben ik stiekem een beetje boos daarop. Het gaat toch niet altijd over jouw ???
Maar goed ik heb er steeds meer rust mee. En laats ben ik niet meegegaan omdat ik dacht wat brengt het mij nu op. Kan en wil ik nu in die situatie gaan zitten op dit moment. Nee, dus ik ben lekker thuis gebleven.
En ik moet zeggen dat voelde erg goed. Wat levert het mij op ?
Weinig anders dan boosheid om het negatieve en de passieve instelling van iemand. Ik kom moe thuis.