Kinderen
alle pijlers
Co-sleepen
maandag 20 februari 2012 om 22:20
Hier op het Viva forum is co-sleepen naar mijn idee meer regel dan uitzondering. Omdat ik in mijn omgeving niemand ken die dit doet, vroeg ik me iets af; ga je als ouder tegelijkertijd naar bed met je kind? Want als je dat niet doet, dan ligt je kind dus eerst een tijd alleen in het co-sleep bedje, maar dan is het idee er achter toch weg? Dan zou je hem/haar toch net zo goed meteen in zijn/haar eigen bed kunnen leggen?
Verhelder mij!
Verhelder mij!
dinsdag 21 februari 2012 om 11:40
Wij hadden geen co-sleepbedje maar beide kinderen hebben wel heel veel tussen ons in geslapen. Moet eerlijk zeggen dat ik niet meer precies weet hoe we dat deden. Toen ze heel klein waren lagen ze volgens mij eigenlijk nooit in hun eigen kamer te slapen maar in zo'n 'Moses basket' in de box beneden. Ze gingen dan tegelijk met ons naar boven en meteen bij ons in bed. Later haalde ik jongste (die ongeveer een jaar grotendeels bij ons gebivakkeerd heeft) denk ik meestal bij ons in bed als hij 's nachts wakker werd en dan bleef hij verder bij ons.
Ik zal er nog eens verder over denken hoe dat nou ook alweer praktisch ging, ben zelf verbaasd dat ik dat grotendeels vergeten ben.
Ik zal er nog eens verder over denken hoe dat nou ook alweer praktisch ging, ben zelf verbaasd dat ik dat grotendeels vergeten ben.
dinsdag 21 februari 2012 om 11:45
quote:latido schreef op 21 februari 2012 @ 11:31:
Meeslapen overdag, doe ik ook. Vind ik minder erg dan de maanden waarin ik verplicht moest wandelen met de wagen. Nu rust ik ook uit. (Of lees ik een boekje)
Serieus? Lig je er elk middagslaapje naast? Hoe gaat het dan bij kdv (weet niet of je daar gebruik van maakt) of als jij er niet bent bijvoorbeeld?
Meeslapen overdag, doe ik ook. Vind ik minder erg dan de maanden waarin ik verplicht moest wandelen met de wagen. Nu rust ik ook uit. (Of lees ik een boekje)
Serieus? Lig je er elk middagslaapje naast? Hoe gaat het dan bij kdv (weet niet of je daar gebruik van maakt) of als jij er niet bent bijvoorbeeld?
dinsdag 21 februari 2012 om 11:48
quote:nero schreef op 21 februari 2012 @ 11:45:
[...]
Serieus? Lig je er elk middagslaapje naast? Hoe gaat het dan bij kdv (weet niet of je daar gebruik van maakt) of als jij er niet bent bijvoorbeeld?Ja, vraag ik me ook af! Vind het zelf ook wel eens lekker hoor, om erbij te liggen. Maar met werk word dat toch heel lastig?
[...]
Serieus? Lig je er elk middagslaapje naast? Hoe gaat het dan bij kdv (weet niet of je daar gebruik van maakt) of als jij er niet bent bijvoorbeeld?Ja, vraag ik me ook af! Vind het zelf ook wel eens lekker hoor, om erbij te liggen. Maar met werk word dat toch heel lastig?
dinsdag 21 februari 2012 om 11:57
quote:latido schreef op 21 februari 2012 @ 11:31:
Mijn ouders hebben drie slaapkoppen gehad, dus in het begin werd ik er heel onzeker van. Na een paar maanden hoorde ik van steeds meer ooms en tantes dat ze jaren met een kind in bed hebben gelegen omdat dat de manier was waarop iedereen het beste sliep. Zijn allemaal leuke, zelfstandige en sociale tieners/volwassenen geworden. Wij houden de lange termijn dus in het hoofd. jaaa, hier ook continu verbazing bij anderen dat we zoveel met haar 'rondzeulen'. Mijn ouders legden me gewoon in bed en ik ging braaf slapen. Mijn kleintje heeft wat meer temperament en wij doen het dus anders. Je moet gewoon doen wat voor jullie werkt.
Mijn ouders hebben drie slaapkoppen gehad, dus in het begin werd ik er heel onzeker van. Na een paar maanden hoorde ik van steeds meer ooms en tantes dat ze jaren met een kind in bed hebben gelegen omdat dat de manier was waarop iedereen het beste sliep. Zijn allemaal leuke, zelfstandige en sociale tieners/volwassenen geworden. Wij houden de lange termijn dus in het hoofd. jaaa, hier ook continu verbazing bij anderen dat we zoveel met haar 'rondzeulen'. Mijn ouders legden me gewoon in bed en ik ging braaf slapen. Mijn kleintje heeft wat meer temperament en wij doen het dus anders. Je moet gewoon doen wat voor jullie werkt.
dinsdag 21 februari 2012 om 11:59
Maar dan geef je toch juist het signaal dat slapen zonder papa en mama naar en onveilig is.
Een eigen bed is toch hgewoon veilig en comfortabel. We leven niet in Afrika waar slangen kruipen of in een oorlogssituatie waar bommen op je huis kunnen vallen.
Een nederlands kind leeft in een gezonde situatie van twee liefhebbende ouders die van elkaar houden toch gewoon veilig. Dus een bed is veilig en een eigen kamer ook.
Buikje vol, luier droog, lekker warm bed, gezellig naar bed gebracht en dan slapen.
Mijn meiden worden 'snachts ook wel eens wakker van een nare droom of niet lekker zijn. Een aai over de bol en een slokje water. Binnen 5 minuten liggen man of ik er weer in.
Als ze ziek zijn is het wat anders. Dan mogen ze even in ons bed en dan vind ik het ook gezellig.
Maar verder is ons bed van mijn man en mij.
Ik snap trouwens dat je sommige situatie wel "moet" zoals Milano beschrijft in een van de eerste pagina's. Je moet slapen anders kan je niet functioneren. En je moet gewoon werken en voor je kinderen zorgen. En dan laat je ze voor ieders rust in jouw bed slapen. Maar ideaal is dat niet en ik denk dat die mensen dolgelukkig zijn met een kind op een eigen kamer en het bed voor zichzelf.
Een eigen bed is toch hgewoon veilig en comfortabel. We leven niet in Afrika waar slangen kruipen of in een oorlogssituatie waar bommen op je huis kunnen vallen.
Een nederlands kind leeft in een gezonde situatie van twee liefhebbende ouders die van elkaar houden toch gewoon veilig. Dus een bed is veilig en een eigen kamer ook.
Buikje vol, luier droog, lekker warm bed, gezellig naar bed gebracht en dan slapen.
Mijn meiden worden 'snachts ook wel eens wakker van een nare droom of niet lekker zijn. Een aai over de bol en een slokje water. Binnen 5 minuten liggen man of ik er weer in.
Als ze ziek zijn is het wat anders. Dan mogen ze even in ons bed en dan vind ik het ook gezellig.
Maar verder is ons bed van mijn man en mij.
Ik snap trouwens dat je sommige situatie wel "moet" zoals Milano beschrijft in een van de eerste pagina's. Je moet slapen anders kan je niet functioneren. En je moet gewoon werken en voor je kinderen zorgen. En dan laat je ze voor ieders rust in jouw bed slapen. Maar ideaal is dat niet en ik denk dat die mensen dolgelukkig zijn met een kind op een eigen kamer en het bed voor zichzelf.
dinsdag 21 februari 2012 om 12:02
Mijn kinderen hebben allemaal op onze kamer geslapen, mijn 2 oudsten tot een een maand of 3 (het moment dat ze doorsliepen), mijn jongste is nu ook 3 maanden maar komt iedere nacht nog minimaal voor 1 voeding. (borst)
Eerst sliepen ze in een wiegje, mijn jongste slaapt nu in een ledikant zonder zijkant tegen ons bed (soort co-sleeper).
Vaak gaat hij met ons mee naar bed, maar soms ligt hij daar al.
Ik laat hem niet in ons bed slapen, ik vind dat een eng idee met onze dekbedden.
Eerst sliepen ze in een wiegje, mijn jongste slaapt nu in een ledikant zonder zijkant tegen ons bed (soort co-sleeper).
Vaak gaat hij met ons mee naar bed, maar soms ligt hij daar al.
Ik laat hem niet in ons bed slapen, ik vind dat een eng idee met onze dekbedden.
dinsdag 21 februari 2012 om 12:15
Op Kdv sliep onze zoon niet of alleen in de babyswing. Maar nooit zo lang dat hij vrolijk wakker werd. Hij wilde vaak ook geen fles (ik geef bv). Was niet prettig voor hem en ook niet voor de leidsters.
Dus nu gaat hij alleen 's ochtends na maanden van aanklooien. En dan drinkt hij thuis bij mij en valt dan naast me in slaap (als ik te laat ben in de auto al, maar dan heeft ie trek en slaapt ie weer te kort).
Ik werk gelukkig niet zo veel uren en kan het zelf regelen. Dat scheelt.Nee dit is niet ideaal. Nee zo had ik het me niet voorgesteld. Maar zo werkt het bij ons op dit moment. (Ja ik zal blij zijn als hij overdag niet meer hoeft te slapen). En dit is al honderd keer prettiger voor mij dan toen hij alleen maar op mij sliep.
Over veiligheid: een baby weet toch niet dat ie niet in Afrika woont en dat er geen mammoet aankomt!
Dus nu gaat hij alleen 's ochtends na maanden van aanklooien. En dan drinkt hij thuis bij mij en valt dan naast me in slaap (als ik te laat ben in de auto al, maar dan heeft ie trek en slaapt ie weer te kort).
Ik werk gelukkig niet zo veel uren en kan het zelf regelen. Dat scheelt.Nee dit is niet ideaal. Nee zo had ik het me niet voorgesteld. Maar zo werkt het bij ons op dit moment. (Ja ik zal blij zijn als hij overdag niet meer hoeft te slapen). En dit is al honderd keer prettiger voor mij dan toen hij alleen maar op mij sliep.
Over veiligheid: een baby weet toch niet dat ie niet in Afrika woont en dat er geen mammoet aankomt!
dinsdag 21 februari 2012 om 12:29
quote:spoockey schreef op 21 februari 2012 @ 11:59:
Maar dan geef je toch juist het signaal dat slapen zonder papa en mama naar en onveilig is.
Een eigen bed is toch hgewoon veilig en comfortabel. We leven niet in Afrika waar slangen kruipen of in een oorlogssituatie waar bommen op je huis kunnen vallen.
Een nederlands kind leeft in een gezonde situatie van twee liefhebbende ouders die van elkaar houden toch gewoon veilig. Dus een bed is veilig en een eigen kamer ook.
Buikje vol, luier droog, lekker warm bed, gezellig naar bed gebracht en dan slapen.
Een baby weet natuurlijk niet dat het hier in Nederland veilig is die is er helemaal op gebouwd om veiligheid niet te verbinden aan een plek, maar aan personen. En daar is aan gekoppeld dat een baby ontzettend veel behoefte heeft aan lichamelijk contact, eigenlijk veel meer dan we overdag kunnen geven.
Je geeft met co-sleepen geen signaal over veilig of onveilig, je werkt mee met de biologische blauwdruk van je baby door samen te slapen. Dat zal niet voor iedereen een prettige of wenselijke situatie zijn, je persoonlijke omstandigheden of ideeën kunnen maken dat voor jou een andere keuze voor de hand liggender is. Dat je een andere keuze kunt maken neemt niet weg dat jonge kinderen er helemaal op gemaakt zijn om bij andere mensen te slapen. Alleen slapen kán wel, maar het vraagt heel wat aanpassing van de meeste baby's.
Plus dat heel veel mensen niet binnen 5 minuten klaar zijn met troosten of voeden, en dan is het toch ook wel heel fijn dat je je kind binnen handbereik hebt
Het is denk ik meestal uit praktische overwegingen dat mensen het doen, maar vanwege de biologische redenen om samen te slapen zou het van mij gewoon het standaard CB-advies mogen worden
Maar dan geef je toch juist het signaal dat slapen zonder papa en mama naar en onveilig is.
Een eigen bed is toch hgewoon veilig en comfortabel. We leven niet in Afrika waar slangen kruipen of in een oorlogssituatie waar bommen op je huis kunnen vallen.
Een nederlands kind leeft in een gezonde situatie van twee liefhebbende ouders die van elkaar houden toch gewoon veilig. Dus een bed is veilig en een eigen kamer ook.
Buikje vol, luier droog, lekker warm bed, gezellig naar bed gebracht en dan slapen.
Een baby weet natuurlijk niet dat het hier in Nederland veilig is die is er helemaal op gebouwd om veiligheid niet te verbinden aan een plek, maar aan personen. En daar is aan gekoppeld dat een baby ontzettend veel behoefte heeft aan lichamelijk contact, eigenlijk veel meer dan we overdag kunnen geven.
Je geeft met co-sleepen geen signaal over veilig of onveilig, je werkt mee met de biologische blauwdruk van je baby door samen te slapen. Dat zal niet voor iedereen een prettige of wenselijke situatie zijn, je persoonlijke omstandigheden of ideeën kunnen maken dat voor jou een andere keuze voor de hand liggender is. Dat je een andere keuze kunt maken neemt niet weg dat jonge kinderen er helemaal op gemaakt zijn om bij andere mensen te slapen. Alleen slapen kán wel, maar het vraagt heel wat aanpassing van de meeste baby's.
Plus dat heel veel mensen niet binnen 5 minuten klaar zijn met troosten of voeden, en dan is het toch ook wel heel fijn dat je je kind binnen handbereik hebt
Het is denk ik meestal uit praktische overwegingen dat mensen het doen, maar vanwege de biologische redenen om samen te slapen zou het van mij gewoon het standaard CB-advies mogen worden
dinsdag 21 februari 2012 om 12:36
quote:spoockey schreef op 21 februari 2012 @ 11:59:
Ik snap trouwens dat je sommige situatie wel "moet" zoals Milano beschrijft in een van de eerste pagina's. Je moet slapen anders kan je niet functioneren. En je moet gewoon werken en voor je kinderen zorgen. En dan laat je ze voor ieders rust in jouw bed slapen. Maar ideaal is dat niet en ik denk dat die mensen dolgelukkig zijn met een kind op een eigen kamer en het bed voor zichzelf.Weet je, ik vond het niet erg dat ze in hun eigen bed gingen slapen (de een rond 4 maanden, de ander rond een jaar). Maar mijn kind dat zo helemaal tegen mij aangekropen vol overgave en vertrouwen lag te knorren is wel een van mijn favoriete herinneringen aan de babytijd. Ik vond het ontzettend knus en veilig.
Ik snap trouwens dat je sommige situatie wel "moet" zoals Milano beschrijft in een van de eerste pagina's. Je moet slapen anders kan je niet functioneren. En je moet gewoon werken en voor je kinderen zorgen. En dan laat je ze voor ieders rust in jouw bed slapen. Maar ideaal is dat niet en ik denk dat die mensen dolgelukkig zijn met een kind op een eigen kamer en het bed voor zichzelf.Weet je, ik vond het niet erg dat ze in hun eigen bed gingen slapen (de een rond 4 maanden, de ander rond een jaar). Maar mijn kind dat zo helemaal tegen mij aangekropen vol overgave en vertrouwen lag te knorren is wel een van mijn favoriete herinneringen aan de babytijd. Ik vond het ontzettend knus en veilig.
dinsdag 21 februari 2012 om 12:44
Misschien zijn sommige kinderen er fulltime op gericht om bij ouders te zijn. Ik geloof er niet zo in. Ik denk dat je een kind zo maakt.
De eerste weken/maanden plakken ze hier ook heerlijk op mij of man. Daar zijn het kleine baby's voor.
Ik heb twee heerlijke knuffelmeiden die na een paar weken op een eigen kamer sliepen.
Ik gaf bv op verzoek en vond 1 of 2 keer heen en weer lopen voor een voeding geen probleem. Dat hoort erbij.
Daarna hebben ze er hier ook minder behoefte aan. Spelen graag zelf. Knuffelen veel met ons en met elkaar. Willen soms aandacht en soms ook niet.
Ik heb privacy nodig. 'snachts en soms ook overdag. Mijn meiden hebben ook privacy nodig en ze zijn goed gehecht en heel zelfstandig.
Kinderen weten inderdaad niet dat we niet in Afrika wonen. Ze weten wel dat wij er altijd voor ze zijn als ze dat nodig hebben.
Dus hun eigen kamer is een veilige plaats.
De eerste weken/maanden plakken ze hier ook heerlijk op mij of man. Daar zijn het kleine baby's voor.
Ik heb twee heerlijke knuffelmeiden die na een paar weken op een eigen kamer sliepen.
Ik gaf bv op verzoek en vond 1 of 2 keer heen en weer lopen voor een voeding geen probleem. Dat hoort erbij.
Daarna hebben ze er hier ook minder behoefte aan. Spelen graag zelf. Knuffelen veel met ons en met elkaar. Willen soms aandacht en soms ook niet.
Ik heb privacy nodig. 'snachts en soms ook overdag. Mijn meiden hebben ook privacy nodig en ze zijn goed gehecht en heel zelfstandig.
Kinderen weten inderdaad niet dat we niet in Afrika wonen. Ze weten wel dat wij er altijd voor ze zijn als ze dat nodig hebben.
Dus hun eigen kamer is een veilige plaats.
dinsdag 21 februari 2012 om 12:47
Gaat het hier serieus nog steeds over kindjes die bang zijn voor mammoeten?
Maar Latido, jij zit dan wel in de positie dat je die aandacht kán (en wil) bieden aan je kindje. Dat is redelijk uitzonderlijk. Ik werk(te) bijvoorbeeld 32 uur en kan dat dus niet doen. Daarnaast zou het voor mij ook geen overweging zijn om het op die manier te doen.
En je weet ook niet hoe het voor jou kindje anders zou werken, aangezien jij nog nooit de 'gecontroleerd laten huilen-techniek' hebt geprobeerd. (toch?)
Maar Latido, jij zit dan wel in de positie dat je die aandacht kán (en wil) bieden aan je kindje. Dat is redelijk uitzonderlijk. Ik werk(te) bijvoorbeeld 32 uur en kan dat dus niet doen. Daarnaast zou het voor mij ook geen overweging zijn om het op die manier te doen.
En je weet ook niet hoe het voor jou kindje anders zou werken, aangezien jij nog nooit de 'gecontroleerd laten huilen-techniek' hebt geprobeerd. (toch?)
dinsdag 21 februari 2012 om 12:56
quote:spoockey schreef op 21 februari 2012 @ 12:44:
Misschien zijn sommige kinderen er fulltime op gericht om bij ouders te zijn. Ik geloof er niet zo in. Ik denk dat je een kind zo maakt.
Dat mag je geloven alleen wijst zo'n beetje al het wetenschappelijk (biologisch, neurologisch, antropologisch en psychologisch) onderzoek erop dat baby's daadwerkelijk die biologische blauwdruk hebben. Er zijn veel puzzelstukjes omtrent de natuur van baby's, er vallen de laatste decennia steeds meer op hun plek. En eigenlijk is het toch ook heel erg logisch? Baby's van nu zijn het resultaat van een lange evolutie. Zelfs de overkoepelende instantie van de CB's erkent nu dat mensen draaglingen zijn (in tegenstelling tot nestlingen - poesjes - of vluchters - paarden), alles aan een baby gaat er vanuit dat jonge kinderen zoveel mogelijk bij een verzorgende zijn. Dat we de laatste decennia gewend zijn om anders om te gaan met baby's, en da baby's flexibel genoeg zijn om zich (meestal) aan te passen, verandert niet hoe baby's zich van nature ontwikkelen en waar ze behoefte aan hebben. Zo snel gaat de evolutie niet (en gelukkig maar, want je moet er toch niet aan denken dat die warme lijfjes helemaal niet tegen je aan zouden willen liggen?).
(en nu ga ik mijn eigen draagling ophalen van de opvang )
Misschien zijn sommige kinderen er fulltime op gericht om bij ouders te zijn. Ik geloof er niet zo in. Ik denk dat je een kind zo maakt.
Dat mag je geloven alleen wijst zo'n beetje al het wetenschappelijk (biologisch, neurologisch, antropologisch en psychologisch) onderzoek erop dat baby's daadwerkelijk die biologische blauwdruk hebben. Er zijn veel puzzelstukjes omtrent de natuur van baby's, er vallen de laatste decennia steeds meer op hun plek. En eigenlijk is het toch ook heel erg logisch? Baby's van nu zijn het resultaat van een lange evolutie. Zelfs de overkoepelende instantie van de CB's erkent nu dat mensen draaglingen zijn (in tegenstelling tot nestlingen - poesjes - of vluchters - paarden), alles aan een baby gaat er vanuit dat jonge kinderen zoveel mogelijk bij een verzorgende zijn. Dat we de laatste decennia gewend zijn om anders om te gaan met baby's, en da baby's flexibel genoeg zijn om zich (meestal) aan te passen, verandert niet hoe baby's zich van nature ontwikkelen en waar ze behoefte aan hebben. Zo snel gaat de evolutie niet (en gelukkig maar, want je moet er toch niet aan denken dat die warme lijfjes helemaal niet tegen je aan zouden willen liggen?).
(en nu ga ik mijn eigen draagling ophalen van de opvang )
dinsdag 21 februari 2012 om 13:07
Wij co-sleepen ook, tot volle tevredenheid van ons alledrie. Zoon is nu net 1 geworden, en sinds een paar weken begint hij de avond op zijn eigen kamertje. Bij de eerste avond/nacht-voeding komt hij in de co-sleeper liggen. Hij krijgt daarna nog 1 of 2 voedingen (weet ik niet precies, daar slaap ik doorheen). Zo rond de ochtend word ik vaak wakker met zoon bovenop me, en dan leg ik hem tussen ons in voor nog een uurtje knuffel-warme-slaap.
Ons bed is aangepast volgens de richtlijnen voor veilig samen slapen, en ik maak me daar absoluut geen zorgen om. Overdag slaapt hij in z'n bedje, of in de kinderwagen, of op schoot of de bank (en soms zelfs op een tafel in een lunch-caf'e ) Het is wat slapen betreft een enorm makkelijk kind.
Mijn vriend en ik vinden het samen slapen gezellig, en als het monster zich wat later meldt dan normaal dan missen we hem echt. We werken allebei 32 uur, dus we zien hem veel niet. Voor ons is juist die nachtelijke nabijheid belangrijk om aan ons ' knuffel-quota' te komen. Ik kan me dus helemaal niet vinden in de opmerking dat samenslapen altijd uit nood geboren wordt en iedereen er blij mee is als het kind op zijn eigen kamer gaat slapen. Wij vinden samenslapen oprecht heel erg fijn en kijken niet uit naar het moment dat het monster de hele nacht op zijn eigen kamer blijft.
Voor wat betreft privacy: ik slaap toch wel 'samen', of we nou met z'n tweeen of met z'n drieen in bed liggen Mijn alleen-tijd heb ik in de trein tijdens het forenzen, tijdens het sporten en soms als ik vriend en het monster de deur uit trap voor een wandeling, zodat ik een half uurtje voor mezelf heb. 's Nachts ben ik nooit alleen, want vriend ligt er toch altijd naast.
En seks... Tsja, co-sleepers do it in the livingroom, dat gaat bij ons aardig op. We doen het ook als het monster bij de oppas is, of in ons bed als hij het eerste deel van de nacht in zijn eigen kamer slaapt. Toen hij nog heel klein was deden we het ook met hem in de kamer (kussen voor het gat zodat hij ons niet kon zien ), maar daar is hij nu wel te groot voor. Ik durf met stelligheid te zeggen dat wij net zo veel seks hebben als het gemiddelde stel met een kind van net 1. Uit mijn totaal niet wetenschappelijk verantwoorde steekproef onder vriendinnen en (schoon)zussen met kleine kinderen komt zelfs naar voren dat wij buitensporig veel seks hebben vergeleken met hun
En ja, ik vertel dus ook altijd met veel plezier en zonder enige schaamte dat het monster niet doorslaapt, nog nachtvoedingen krijgt en gezellig bij ons ligt. Wij staan volledig achter onze manier van opvoeden, waarom zou ik me er dan voor schamen?
Ons bed is aangepast volgens de richtlijnen voor veilig samen slapen, en ik maak me daar absoluut geen zorgen om. Overdag slaapt hij in z'n bedje, of in de kinderwagen, of op schoot of de bank (en soms zelfs op een tafel in een lunch-caf'e ) Het is wat slapen betreft een enorm makkelijk kind.
Mijn vriend en ik vinden het samen slapen gezellig, en als het monster zich wat later meldt dan normaal dan missen we hem echt. We werken allebei 32 uur, dus we zien hem veel niet. Voor ons is juist die nachtelijke nabijheid belangrijk om aan ons ' knuffel-quota' te komen. Ik kan me dus helemaal niet vinden in de opmerking dat samenslapen altijd uit nood geboren wordt en iedereen er blij mee is als het kind op zijn eigen kamer gaat slapen. Wij vinden samenslapen oprecht heel erg fijn en kijken niet uit naar het moment dat het monster de hele nacht op zijn eigen kamer blijft.
Voor wat betreft privacy: ik slaap toch wel 'samen', of we nou met z'n tweeen of met z'n drieen in bed liggen Mijn alleen-tijd heb ik in de trein tijdens het forenzen, tijdens het sporten en soms als ik vriend en het monster de deur uit trap voor een wandeling, zodat ik een half uurtje voor mezelf heb. 's Nachts ben ik nooit alleen, want vriend ligt er toch altijd naast.
En seks... Tsja, co-sleepers do it in the livingroom, dat gaat bij ons aardig op. We doen het ook als het monster bij de oppas is, of in ons bed als hij het eerste deel van de nacht in zijn eigen kamer slaapt. Toen hij nog heel klein was deden we het ook met hem in de kamer (kussen voor het gat zodat hij ons niet kon zien ), maar daar is hij nu wel te groot voor. Ik durf met stelligheid te zeggen dat wij net zo veel seks hebben als het gemiddelde stel met een kind van net 1. Uit mijn totaal niet wetenschappelijk verantwoorde steekproef onder vriendinnen en (schoon)zussen met kleine kinderen komt zelfs naar voren dat wij buitensporig veel seks hebben vergeleken met hun
En ja, ik vertel dus ook altijd met veel plezier en zonder enige schaamte dat het monster niet doorslaapt, nog nachtvoedingen krijgt en gezellig bij ons ligt. Wij staan volledig achter onze manier van opvoeden, waarom zou ik me er dan voor schamen?
dinsdag 21 februari 2012 om 13:43
quote:Madieken schreef op 21 februari 2012 @ 13:07:
Wij co-sleepen ook, tot volle tevredenheid van ons alledrie. Zoon is nu net 1 geworden, en sinds een paar weken begint hij de avond op zijn eigen kamertje. Bij de eerste avond/nacht-voeding komt hij in de co-sleeper liggen. Hij krijgt daarna nog 1 of 2 voedingen (weet ik niet precies, daar slaap ik doorheen). Zo rond de ochtend word ik vaak wakker met zoon bovenop me, en dan leg ik hem tussen ons in voor nog een uurtje knuffel-warme-slaap.
Ons bed is aangepast volgens de richtlijnen voor veilig samen slapen, en ik maak me daar absoluut geen zorgen om. Overdag slaapt hij in z'n bedje, of in de kinderwagen, of op schoot of de bank (en soms zelfs op een tafel in een lunch-caf'e ) Het is wat slapen betreft een enorm makkelijk kind.
Mijn vriend en ik vinden het samen slapen gezellig, en als het monster zich wat later meldt dan normaal dan missen we hem echt. We werken allebei 32 uur, dus we zien hem veel niet. Voor ons is juist die nachtelijke nabijheid belangrijk om aan ons ' knuffel-quota' te komen. Ik kan me dus helemaal niet vinden in de opmerking dat samenslapen altijd uit nood geboren wordt en iedereen er blij mee is als het kind op zijn eigen kamer gaat slapen. Wij vinden samenslapen oprecht heel erg fijn en kijken niet uit naar het moment dat het monster de hele nacht op zijn eigen kamer blijft.
Voor wat betreft privacy: ik slaap toch wel 'samen', of we nou met z'n tweeen of met z'n drieen in bed liggen Mijn alleen-tijd heb ik in de trein tijdens het forenzen, tijdens het sporten en soms als ik vriend en het monster de deur uit trap voor een wandeling, zodat ik een half uurtje voor mezelf heb. 's Nachts ben ik nooit alleen, want vriend ligt er toch altijd naast.
En seks... Tsja, co-sleepers do it in the livingroom, dat gaat bij ons aardig op. We doen het ook als het monster bij de oppas is, of in ons bed als hij het eerste deel van de nacht in zijn eigen kamer slaapt. Toen hij nog heel klein was deden we het ook met hem in de kamer (kussen voor het gat zodat hij ons niet kon zien ), maar daar is hij nu wel te groot voor. Ik durf met stelligheid te zeggen dat wij net zo veel seks hebben als het gemiddelde stel met een kind van net 1. Uit mijn totaal niet wetenschappelijk verantwoorde steekproef onder vriendinnen en (schoon)zussen met kleine kinderen komt zelfs naar voren dat wij buitensporig veel seks hebben vergeleken met hun
En ja, ik vertel dus ook altijd met veel plezier en zonder enige schaamte dat het monster niet doorslaapt, nog nachtvoedingen krijgt en gezellig bij ons ligt. Wij staan volledig achter onze manier van opvoeden, waarom zou ik me er dan voor schamen?
Maarre, serieus, slaap je door de voedingen heen?
Wij co-sleepen ook, tot volle tevredenheid van ons alledrie. Zoon is nu net 1 geworden, en sinds een paar weken begint hij de avond op zijn eigen kamertje. Bij de eerste avond/nacht-voeding komt hij in de co-sleeper liggen. Hij krijgt daarna nog 1 of 2 voedingen (weet ik niet precies, daar slaap ik doorheen). Zo rond de ochtend word ik vaak wakker met zoon bovenop me, en dan leg ik hem tussen ons in voor nog een uurtje knuffel-warme-slaap.
Ons bed is aangepast volgens de richtlijnen voor veilig samen slapen, en ik maak me daar absoluut geen zorgen om. Overdag slaapt hij in z'n bedje, of in de kinderwagen, of op schoot of de bank (en soms zelfs op een tafel in een lunch-caf'e ) Het is wat slapen betreft een enorm makkelijk kind.
Mijn vriend en ik vinden het samen slapen gezellig, en als het monster zich wat later meldt dan normaal dan missen we hem echt. We werken allebei 32 uur, dus we zien hem veel niet. Voor ons is juist die nachtelijke nabijheid belangrijk om aan ons ' knuffel-quota' te komen. Ik kan me dus helemaal niet vinden in de opmerking dat samenslapen altijd uit nood geboren wordt en iedereen er blij mee is als het kind op zijn eigen kamer gaat slapen. Wij vinden samenslapen oprecht heel erg fijn en kijken niet uit naar het moment dat het monster de hele nacht op zijn eigen kamer blijft.
Voor wat betreft privacy: ik slaap toch wel 'samen', of we nou met z'n tweeen of met z'n drieen in bed liggen Mijn alleen-tijd heb ik in de trein tijdens het forenzen, tijdens het sporten en soms als ik vriend en het monster de deur uit trap voor een wandeling, zodat ik een half uurtje voor mezelf heb. 's Nachts ben ik nooit alleen, want vriend ligt er toch altijd naast.
En seks... Tsja, co-sleepers do it in the livingroom, dat gaat bij ons aardig op. We doen het ook als het monster bij de oppas is, of in ons bed als hij het eerste deel van de nacht in zijn eigen kamer slaapt. Toen hij nog heel klein was deden we het ook met hem in de kamer (kussen voor het gat zodat hij ons niet kon zien ), maar daar is hij nu wel te groot voor. Ik durf met stelligheid te zeggen dat wij net zo veel seks hebben als het gemiddelde stel met een kind van net 1. Uit mijn totaal niet wetenschappelijk verantwoorde steekproef onder vriendinnen en (schoon)zussen met kleine kinderen komt zelfs naar voren dat wij buitensporig veel seks hebben vergeleken met hun
En ja, ik vertel dus ook altijd met veel plezier en zonder enige schaamte dat het monster niet doorslaapt, nog nachtvoedingen krijgt en gezellig bij ons ligt. Wij staan volledig achter onze manier van opvoeden, waarom zou ik me er dan voor schamen?
Maarre, serieus, slaap je door de voedingen heen?
dinsdag 21 februari 2012 om 13:45
De ontwikkeling van een kind stopt niet bij 1 jaar, de meeste processen (hechting, hersenontwikkeling e.d.) lopen veel langer door. Dus ook voor iets oudere kinderen, ja Al neemt de behoefte aan zulk nauw contact natuurlijk af als je kind zelfstandiger wordt, dat verloopt heel geleidelijk. En bij het ene kind zal het sneller gaan dan bij de andere. Maar kinderen van 1 zijn nog niet 'af'.
dinsdag 21 februari 2012 om 13:47
dinsdag 21 februari 2012 om 14:10
Hoi Nero, we hebben laten huilen zeker serieus geprobeerd op advies van kinderarts. (Net als inbakeren, puckababy enzovoorts). Sloeg niet aan. En na een paar maanden vond hij de kinderwagen ineens wel prettig, dus werd dat de overdag slaapplek. En langzamerhand was 's nachts naast mij ipv op mij ook ok.
In het begin was ik heel onzeker. En werd ik dat nog meer door alle mensen die zeiden dat onze zoon zich niet normaal gedroeg wat slapen betreft. Dat heeft zeker niet geholpen. Ria Blom is toch een soort guru. En bij ons 'werkte dat dus niet'. En iedere drie uur dacht ik: 'weer mislukt'.
Nu hebben we een modus gevonden. En heb ik nog steeds de overtuiging dat hij het uiteindelijk echt zelf kan.
En of het kan of niet: wij hebben ons leven zo ingericht dat we met dit aantal uren werk rond kunnen komen. Al voordat onze zoon er was natuurlijk. En nu ben ik daar erg blij mee.
In het begin was ik heel onzeker. En werd ik dat nog meer door alle mensen die zeiden dat onze zoon zich niet normaal gedroeg wat slapen betreft. Dat heeft zeker niet geholpen. Ria Blom is toch een soort guru. En bij ons 'werkte dat dus niet'. En iedere drie uur dacht ik: 'weer mislukt'.
Nu hebben we een modus gevonden. En heb ik nog steeds de overtuiging dat hij het uiteindelijk echt zelf kan.
En of het kan of niet: wij hebben ons leven zo ingericht dat we met dit aantal uren werk rond kunnen komen. Al voordat onze zoon er was natuurlijk. En nu ben ik daar erg blij mee.
dinsdag 21 februari 2012 om 14:17
Wij hebben een zoon van 10 maand en die slaapt echt vreselijk slecht. Meestal gaat het van 19 tot 23 uur goed, dan wordt hij wakker en gaat na de voeding naar zijn eigen bed, dat gaat ook nog even goed maar vanaf 2 uur is het echt huilen en dan helpt het alleen als hij bij ons ligt. Ik heb al een paar keer de 10 minuten methode gedaan maar ik ben echt te moe om steeds eruit te gaan en ik vind dat huilen vreselijk.
Onze oudste sliep altijd als een roos in zijn eigen bed, dus voor mijn gevoel ligt het echt aan het kind en niet alleen maar aan hoe je ermee omgaat.
Onze oudste sliep altijd als een roos in zijn eigen bed, dus voor mijn gevoel ligt het echt aan het kind en niet alleen maar aan hoe je ermee omgaat.
Stressed is just desserts spelled backwards
dinsdag 21 februari 2012 om 14:32
mijn zoons slapen beide vanaf hun geboorte al bij me ze zijn nu vier en drie mnd.
had n co sleeper maar heb m amper gebruikt want sliepen meer naast mij
als in de co sleeper.oudste heeft zn eigen bed maar op mn kamer ook wn jongste heeft ook eigen bed maar slaapt
alleen overdag erin.heb nooit problemen gehad dat die uit bed kwam of niet ib eigen bed wilt.de ene keer ligt die daar
soms andere x weer bij mij net wat ik wil.dus dat is heerlijk en gaat goed zo.
ik vind t ook fijn ze snachts in de gaten te kunnen houden.iedereen blij
had n co sleeper maar heb m amper gebruikt want sliepen meer naast mij
als in de co sleeper.oudste heeft zn eigen bed maar op mn kamer ook wn jongste heeft ook eigen bed maar slaapt
alleen overdag erin.heb nooit problemen gehad dat die uit bed kwam of niet ib eigen bed wilt.de ene keer ligt die daar
soms andere x weer bij mij net wat ik wil.dus dat is heerlijk en gaat goed zo.
ik vind t ook fijn ze snachts in de gaten te kunnen houden.iedereen blij
