Co-sleepen

quote:prutske123 schreef op 21 februari 2012 @ 13:43:

[...]







Maarre, serieus, slaap je door de voedingen heen?



Kan me daar eerlijk gezegd echt niks bij voorstellen. Maar goed, ik heb dan ook maar 5 maanden bv gegeven en ook toen sliep dochter al in haar eigen kamertje en werd ze uit bed gehaald voor een voeding en daarna weer teruggelegd. Dus ik was sowieso wel wakker Maar goed, ik heb dus ook een kind van bijna een jaar en stel dat zij bij mij in bed zou liggen zou ik me er niks bij voor kunnen stellen dat dochter zelf denkt: ik heb honger, dan mijn tiet zoekt en ernaar toe 'kruipt' en drinkt en verder slaapt.

Zeg niet dat het niet kan hoor, maar ik kan me er niks bij voorstellen.

Helemaal met Madieken eens! Wij vinden samenslapen heerlijk, vooral de ochtenden samen wakker worden zijn een van de mooiste momenten van de dag. Ook al zou B geen nachtvoedingen meer nodig hebben, dan nog wil ik hem graag dichtbij me hebben ´s nachts.

Oh ik slaap ook door de voedingen heen, merk het nauwelijks wanneer B bij me drinkt. En na een voeding val ik juist in een diepere slaap.

Hij kruipt soms naar me toe ´s nachts, maar vaker is het dat hij wat begint te jammeren en ik wat dichterbij de cosleeper ga liggen. Soms leg ik hem dan naast me in ons bed en slapen we met zn drieen in bed verder.

o tulpje, hier gaat het toch ook echt zo.

Ja, ik slaap serieus door de voedingen heen. Ik heb eerlijk gezegd nog nooit zo goed geslapen als het afgelopen jaar. Ik had altijd last van slapeloosheid, werd vaak midden in de nacht wakker en kon dan met geen mogelijkheid meer in slaap komen. Nu met de borstvoedingshormonen word ik half-wakker tegelijk met het monster, ik trek hem naar me toe, hij drinkt, en nog tijdens het drinken slaap ik door, en vaak weer dieper dan er voor. Dat aanleggen doe ik dus niet bewust, en ik kan je 's ochtends echt niet zeggen hoe vaak het is gebeurd. Voor naar de wc gaan 's nachts moet je wakkerder zijn dan ik voor het voeden.



Naar een andere kamer lopen lijkt me dan weer verschrikkelijk. Nu ben ik al wakker vóór de eerste piep en leg ik hem meteen aan. Er wordt bij ons 's nachts dan ook niet gehuild (tenzij het monster ziek is). Als ik eerst naar de andere kamer moet lopen is het geheid janken voor ik er ben, en dan kost het een stuk meer moeite met uit bed halen en troosten, voordat we allemaal weer slapen.



(volgens vriend slaapt het monster trouwens al maanden door: hij merkt er immers niks van als het monster wakker wordt )

Leuk topic dit!



Ik heb ook geen RL ervaring met cosleepen. Kazkind heb ik binnen twee weken naar zijn eigen kamer gedaan, omdat ik to-taal niet sliep met al die vreselijk gezellige geluidjes op de achtergrond. Wij hebben net een paar weken met wat vaker wakker worden 's nachts achter de rug. Ik heb een paar keer geprobeerd 'dan maar bij ons in bed', maar het leek wel of hij daar alleen maar nog wakkerder van werd... Reuze gezellig, geluidjes maken, in papa's neus knijpen, mama's haar aaien... Uiteindelijk waren we alledrie een uur klaarwakker, toen Kazman maar weer uit bed ging om in de woonkamer met baby op de bank te gaan liggen!



Voor ons werkt het dus totaal niet. Soms jammer, meestal prima.

Heb er nog eens over nagedacht. Veel oudere mensen die ik ken hebben vroeger altijd met broers en zussen op de kamer geslapen. Toen hadden ze nog niet de luxe van iedereen een eigen plek.

Op vakantie lag ik ook altijd naast mijn zusje in de caravan of tent.



Mijn oma gaf het laatst ook nog eens als gouden tip aan een moeder met een slecht slapend kind: leg hem dan bij zijn broertje. En warempel, toen sliep het kind als een roosje.



Dat kun je toch ook co-sleepen noemen?

quote:Madieken schreef op 21 februari 2012 @ 13:07:

Wij co-sleepen ook, tot volle tevredenheid van ons alledrie. Zoon is nu net 1 geworden, en sinds een paar weken begint hij de avond op zijn eigen kamertje. Bij de eerste avond/nacht-voeding komt hij in de co-sleeper liggen. Hij krijgt daarna nog 1 of 2 voedingen (weet ik niet precies, daar slaap ik doorheen). Zo rond de ochtend word ik vaak wakker met zoon bovenop me, en dan leg ik hem tussen ons in voor nog een uurtje knuffel-warme-slaap.



Ons bed is aangepast volgens de richtlijnen voor veilig samen slapen, en ik maak me daar absoluut geen zorgen om. Overdag slaapt hij in z'n bedje, of in de kinderwagen, of op schoot of de bank (en soms zelfs op een tafel in een lunch-caf'e ) Het is wat slapen betreft een enorm makkelijk kind.



Mijn vriend en ik vinden het samen slapen gezellig, en als het monster zich wat later meldt dan normaal dan missen we hem echt. We werken allebei 32 uur, dus we zien hem veel niet. Voor ons is juist die nachtelijke nabijheid belangrijk om aan ons ' knuffel-quota' te komen. Ik kan me dus helemaal niet vinden in de opmerking dat samenslapen altijd uit nood geboren wordt en iedereen er blij mee is als het kind op zijn eigen kamer gaat slapen. Wij vinden samenslapen oprecht heel erg fijn en kijken niet uit naar het moment dat het monster de hele nacht op zijn eigen kamer blijft.



Voor wat betreft privacy: ik slaap toch wel 'samen', of we nou met z'n tweeen of met z'n drieen in bed liggen Mijn alleen-tijd heb ik in de trein tijdens het forenzen, tijdens het sporten en soms als ik vriend en het monster de deur uit trap voor een wandeling, zodat ik een half uurtje voor mezelf heb. 's Nachts ben ik nooit alleen, want vriend ligt er toch altijd naast.



En seks... Tsja, co-sleepers do it in the livingroom, dat gaat bij ons aardig op. We doen het ook als het monster bij de oppas is, of in ons bed als hij het eerste deel van de nacht in zijn eigen kamer slaapt. Toen hij nog heel klein was deden we het ook met hem in de kamer (kussen voor het gat zodat hij ons niet kon zien ), maar daar is hij nu wel te groot voor. Ik durf met stelligheid te zeggen dat wij net zo veel seks hebben als het gemiddelde stel met een kind van net 1. Uit mijn totaal niet wetenschappelijk verantwoorde steekproef onder vriendinnen en (schoon)zussen met kleine kinderen komt zelfs naar voren dat wij buitensporig veel seks hebben vergeleken met hun



En ja, ik vertel dus ook altijd met veel plezier en zonder enige schaamte dat het monster niet doorslaapt, nog nachtvoedingen krijgt en gezellig bij ons ligt. Wij staan volledig achter onze manier van opvoeden, waarom zou ik me er dan voor schamen?



Hier precies hetzelfde verhaal als bovenstaande behalve dat mijn zoon 15 maanden oud is. (en wij niet buitensporig veel seks hebben maar gewoon gemiddeld )



Ik slaap ook door de voedingingen heen en weet 's ochtends ook meestal niet hoe vaak hij nou eigenlijk gedronken heeft. Vriend ook niet want die slaapt er ook gewoon doorheen.

Ik had het trouwens laatst met mijn schoonfamilie over co sleepen en toen vertelde zij mij dat mijn vriend tot zijn 2de bij hun in bed heeft geslapen. Het gebeurde in die tijd dus ook maar ik denk inderdaad dat er toen helemaal niet over gesproken werd en niemand het dus van elkaar wist.

Wij slapen dus ongewenst met meestal 2 kinderen in bed altijd minimaal 1, de oudste wil er soms ook nog bij maar 1,80 is echt te klein voor 4 personen en zeker voor 5. Laten huilen is ook geen optie want ze huilen elkaar wakker.



Maar nu na 2 jaar lang gemiddeld 3 tot 6 uur slaap per nacht per ik goed klaar met co-sleepen.

Fijn dat sommigen heel blij worden van cosleepen maar met meerdere kinderen zijn er toch wel iets meer haken en ogen.

Ook hier een co-sleeper, maar meestal slaapt ze gewoon tussen ons in. Kind is inmiddels 22 maanden, en dit is ongeveer zo vanaf een maand of 4. Voor die tijd sliep ze in haar ledikantje naast ons. Tot ruim een jaar heeft je altijd bij mij of vriend geslapen overdag (meestal in de draagdoek) en 's avonds, en dan namen we haar mee naar bed. Anders sliep ze gewoon helemaal niet. Toen was het opeens ook goed als we haar slapend in ons bed legden (wiegden we haar in slaap) en zelf weer weggingen. Inmiddels gaat vriend 's avonds met haar liggen, muziekje aan en valt ze zelf na een tijdje in slaap. Ze kan dus steeds iets meer zelf. Binnenkort gaan we verhuizen en krijgt ze een groot bed. We willen haar dan langzaam aan haar eigen kamer laten wennen. Door het grote bed kan een van ons beiden dan eventueel bij haar gaan liggen 's vaonds, zodat ze makkelijk in slaap valt. Als ze 's nachts wakker wordt denk ik dat we haar weer meenemen naar ons eigen bed.



In eerste instantie was ik erg tegen samen slapen, ik vond het te eng. Bedje stond wel naast ons bed. Maar toen dochter 's nachts steeds meer en heftiger buikkramp kreeg (door een allergie bleek later) was op haar buik op mijn buik liggen terwijl ik haar rug masseerde het enige dat hielp om nog te kunnen slapen. Ik was uitgeput door nachtenlang rondlopen met een krijsend kind en zo is ze in ons bed gekomen. En dat bevalt eigenlijk heel goed (uiteraard letten we wel op veiligheid!). Het is zo veel makkelijker dan steeds zorgvuldig terugleggen na het voeden, we zijn allemaal uitgeruster dan zonder. Als ik steeds terug moet leggen zou ik niet meer kunnen werken met zo veel slaaptekort. Een verkeerde beweging en ze was weer klaarwakker en ik kon weer opnieuw beginnen. Nu doezel ik gewoon een beetje weg tijdens het voeden en val vanzelf weer in slaap. Ik merk het 's nachts voeden trouwens wel, in die zin dat ik zelf wel mijn nachtkleding aan de kant doe, het is geen zelfbediening. Maar een ouder kind hoef je niet aan te leggen, die kunnen dat heel goed zelf, je hoeft alleen een borst beschikbaar te stellen, en dan regelen ze het verder zelf wel. Het is zo'n routine dat ik het halfslapend kan.



Ook werk ik net als Madieken 32 uur, en ik heb het idee dat dochter zo 's nachts het contact inhaalt wat ze overdag bij ons soms moet missen. En ikzelf ook, heerlijk zo'n warm ontspannen en lekker ruikend kind dat slaperig tegen je aankruipt met haar knuffel in de hand. (Als het aan haar lag moest haar pop er ook nog bij, maar dat koude harde plastic mag mooi in de woonkamer slapen ).



Toch wil ik inderdaad wel weer een keer alleen tegen mijn vriend aanliggen (seks in ons eigen bed zou ook wel weer eens leuk zijn, ook al bevalt de woonkamer/douche/werkkamer verder prima), en gaan we dus langzaam toewerken naar haar eigen kamer. Sinds ze aan haar amandelen is geopereerd slaapt ze ook steeds vaker door (niet van 7 tot 7, maar soms wel van 12 tot 6) en is het dus ook minder "nodig". Maar ik ga het zeker missen.



Ik merk ook dat het een beetje een taboe is, samen slapen. Ik probeer er dus meer open over te zijn. Soms levert het nare reacties op, maar ook vaak herkenning. Zelfs de meest fanatieke Ria Blom ouders blijken soms opeens wel een dreumes met verlatingsangst in bed te hebben.

ik vraag me af: zijn er ook ouders met doorslapende kinderen die Co. Sleep-en? En dan heb ik het niet over peuters maar baby's? En zijn er mensen met meerdere kinderen die samen slapen? Wat milano schrijft, met z'n vijven is het krap. Moet er dan 1 alleen slapen? Oprechte vraag!



Ik vraag me ook af: wordt op zo'n manier samen slapen uit nood geboren of houdt het samen slapen een en ander in stand?

Ik doe wel aan rooming-in (net geleerd hier) wiegje staat op brij afstand. Baby heeft veel op mij geslapen en peuter wil niets liever dan in osn bed slapen. Kleuter zou t ook wel geinig vinden. Maar wij niet en al zouden we willen..

Rosa, hier werd het uit nood geboren. Maar ik ken ook wel mensen die er bewust voor kiezen, ook met een kind dat doorslaapt. Maar dat is een kleinere groep.



Dus ik denk dat het verband eerder omgekeerd is. Je houdt het niet in stand, maar als het slecht slapen maar lang genoeg duurt ga je het vanzelf proberen. Na lang slaapgebrek moet je toch iets. Ik weet niet of ik er anders ooit aan begonnen was. En dan had ik toch iets gemist.

Mijn peuter heeft ook veel bij ons geslapen. Toen er een baby bij kwam kon dat gewoon niet meer. Nacht voeding,verschonen etc. Daarvoor moest zij in dr eigen bed. Vind ik niks mis mee. Ze lag bij ons uit die praktische overweging, om t vol te houden was dat de enige manier om wat slaap.

Rooming-in was altijd mijn voornemen, co-sleepen werd de praktijk.



Manlief zou het niet erg vinden als zoonlief zn eigen bed/slaapkamer interessant gaat vinden. Ik ook niet maar heb geen haast. De eerste maanden sliep zoon alleen op mij en alleen hazenslaapjes. Nu naast mij en steeds langer achter elkaar.

Soms maken we onze zoon denk ik wel wakker als we naar bed gaan en hij nog slaapt. Vaker wordt hij wakker doordat de honden van de buren aanslaan.

Rosa, mijn kind sliep met vijf weken door. Ze heeft zes maanden bij ons op de kamer geslapen. Wel in een wiegje trouwens.



Overdag deed ze haar slaapjes op haar eigen kamer, in het ledikant. Ook om vast te wennen. De overgang ging prima.



Wen, als je dit leest. Is het niet ook zo dat baby's die bij ouders op de kamer slapen minder risico hebben op wiegendood?

Zijn de kinderen van Co sleep-ers ook bijzonder rustig? Ik word gek van kind tussen me in: voet hier, knie daar, extra hoofd op m'n kussen ennik lig er naast

Op de kamer vind ik wezenlijk anders dan in hetzelfde bed, Helene. Die van mij ligt ook al weer bijna vijf maanden naast me...

Hij heeft ook nog geen eigen kamer anders overdag ook in ledikant.



Maar cb raadt rooming in ook aan hoor, dat heeft niks met in 1 bed slapen te maken.

Ik vind het nu ook lastig dat we heel zachtjes moeten praten, niet kunnen seksen , en voorzichtig met licht moeten doen. Speen terug stoppen is makkelijk en m pakken voor troost of voeding ook. Maar als ie groter is....

Helene, ik ben niet Wen, maar dat klopt. Ik geloof niet dat er voor wat betreft wiegendood grote verschillen zijn tussen zelfde kamer en echt in hetzelfde bed. Voor ouders die fv geven is in een apart bedje zelfs iets veiliger geloof ik.



Ik merk ook zelf dat het werkt, dochter heeft lang last gehad van slaapapneu (nu haar neusamandel eruit is gaat het beter). Af en toe word ik zelf opeens wakker omdat zij even niet ademt. Dan schud ik haar even door elkaar en begint ze weer. Ze was vast ook vanzelf wel weer gaan ademen hoor, maar blijkbaar word ik er automatisch wakker van als ze zo dicht bij me is. Ik kan me zo voorstellen dat dit bij dreigende wiegendood ook zo werkt. Bovendien slaapt het kind ook minder diep door de geluiden van de ouders, terwijl juist die diepe slaap verantwoordelijk wordt gehouden voor wiegendood. Daar zit dus waarschijnlijk ook een verband.

Maakt het dan uit of het bedje aan jouw bed vastzit, of er een hekje tussenzit of dat het een wieg is?



Volgens mij is het het idee dat je kind echt naast je ligt dat veel mensen afschrikt.

Kind slaapt heerlijk rustig, draait zich hooguit af en toe een keer om maar ligt meestal stil tegen me aan gekropen. Tenzij ze buikpijn heeft, dan is ze heel onrustig en ligt ze te kronkelen en overstrekken. Soms mopper ik dan eerst over stilliggen voordat ik wakker genoeg ben om te zien wat er aan de hand is.

Rooming in vind ook iets heel anders dan in je bed slapen. Onze tweeling heeft de eerste 5 maanden bij ons op de kamer geslapen lekker makkelijk met de nachtvoeding.

Toen verhuisd naar hun eigen kamer en daar een paar maandjes op speenstops na prima geslapen. Nu dus al meer dan een jaar bij ons in bed.

Om zo nog enigszins een beetje slaap te pakken maar met 2 kinderen in bed is gewoon geen succes en om soms de oudste terug te sturen omdat er geen plek meer is snijd ook door mijn hart.

Zijn er ook ouders die meerdere kinderen in bed hebben? Of hebben fervente cosleepers (uit nood geboren of niet) maar 2 kind?

Helene, ik denk dat het qua veiligheid weinig uitmaakt, erin of ernaast. Als je eigen bed er niet op aangepast is zou het zelfs onveiliger kunnen zijn dan de wieg ernaast. Dat geldt ook als je geen borstvoeding geeft. Op de een of andere manier slapen bv-moeders anders dan fv-moeders (hebben ze in slaapcentra getest). Bijna alle bv-moeders slapen automatisch in een beschermdende houding om hun kind heen, terwijl maar de helft van de fv-moeders dat doet. Geen idee hoe het komt (hormonen? voedingshouding?).



Jorina, mijn kind ligt 3-4 uur alleen en dan 7 uur naast ons. En mijn oudere kind wordt 's nachts toch nog wel regelmatig wakker. Maar ook in haar slaap controleert ze af en toe even of beide ouders er nog wel liggen. Zo'n slaperig zoekend handje en dan die tevreden zucht als ze je gezicht gevonden heeft en weer verder slaapt .