Psyche
alle pijlers
Eigen identiteit en het vinden van klein geluk
maandag 27 februari 2012 om 13:51
Ik heb een 'raar' probleem, vind ik zelf, en vind het heel lastig hoe ik dit kan veranderen:
Ik ben bang dat ik zelf niet echt een 'identiteit' heb. Ik ben inmiddels de 30 gepasseerd en heb een gezin en een actief leven, werk, e.d..
Ik ben altijd redelijk beïnvloedbaar geweest (niet dom) en ik kan me gewoon niet meer goed herinneren welke dingen als kind nou echt zó leuk vond dat ik er heel veel plezier aan ontleende.
Aan mijn moeder kan ik het niet vragen, want zij leeft niet meer, en mijn vader was vroeger nooit zo opmerkzaam zeg maar.
Ik zie bij mijn broer en zus ook dat zij ook een beetje 'vlak' zijn in hun emoties, en voor mijn gevoel ook geen hobby's hebben ofzo. Zonder voor mijn eigen verantwoordelijkheid weg te willen lopen denk ik dat dit misschien iets met onze gemeenschappelijke opvoeding (of genen) te maken kan hebben. Ik wil hier graag mee aan de slag, maar hoe doe ik dat?
Op dit moment loop ik enigszins 'vast' omdat ik niet weet waar ik mijn geluk uit moet halen. Ik heb veel om dankbaar voor te zijn, dat is het niet. Ik heb ook best een enigszins 'tevreden' gevoel, maar ervaar extreem weinig geluk. Ik zou zo graag eens écht blij zijn, maar dat voel ik niet.
Ik wil er graag verandering in aanbrengen, en om te beginnen heb ik dit topic geopend.
Ik ben bang dat ik zelf niet echt een 'identiteit' heb. Ik ben inmiddels de 30 gepasseerd en heb een gezin en een actief leven, werk, e.d..
Ik ben altijd redelijk beïnvloedbaar geweest (niet dom) en ik kan me gewoon niet meer goed herinneren welke dingen als kind nou echt zó leuk vond dat ik er heel veel plezier aan ontleende.
Aan mijn moeder kan ik het niet vragen, want zij leeft niet meer, en mijn vader was vroeger nooit zo opmerkzaam zeg maar.
Ik zie bij mijn broer en zus ook dat zij ook een beetje 'vlak' zijn in hun emoties, en voor mijn gevoel ook geen hobby's hebben ofzo. Zonder voor mijn eigen verantwoordelijkheid weg te willen lopen denk ik dat dit misschien iets met onze gemeenschappelijke opvoeding (of genen) te maken kan hebben. Ik wil hier graag mee aan de slag, maar hoe doe ik dat?
Op dit moment loop ik enigszins 'vast' omdat ik niet weet waar ik mijn geluk uit moet halen. Ik heb veel om dankbaar voor te zijn, dat is het niet. Ik heb ook best een enigszins 'tevreden' gevoel, maar ervaar extreem weinig geluk. Ik zou zo graag eens écht blij zijn, maar dat voel ik niet.
Ik wil er graag verandering in aanbrengen, en om te beginnen heb ik dit topic geopend.
maandag 27 februari 2012 om 14:00
maandag 27 februari 2012 om 14:06
maandag 27 februari 2012 om 14:10
Dat zou ook kunnen Hekje. Maar dan nog lijkt het of ik me toch erg laat beïnvloeden door de mensen om me heen. Gelukkig kies ik dan meestal wel fijne mensen uit (vind ik zelf), maar ik krijg een beetje het idee dat wie ik ben niet echt 'ik' is, alles is overgenomen, zeg maar. Maar wat wil ik zélf dan? Als iemand maar lang genoeg over iets praat, ga ik het vanzelf willen.
maandag 27 februari 2012 om 14:14
Ik vraag me af of dat slecht is. Sommige mensen hebben sterk uitgesproken voor- en afkeuren, een enorme drive en andere mensen, zoals jij misschien, hebben dat minder. Je kunt je meer ontwikkelen op allerlei gebieden, omdat je een brede interesse hebt. En je staat open voor ideeën en gedachten van vrienden. Lijkt me echt allemaal niet zo beroerd hoor.
Weet je, dat hele gedoe over grote passie in je leven, je hart volgen, het roer omgooien is ook maar iets van de laatste tijd hoor - en ik vraag me af of mensen er echt gelukkig van worden om alles in de wind te gooien en hun inspiratie te volgen. Als dat niet jouw persoonlijkheid is, moet je je daar helemaal niet voor schamen!
Weet je, dat hele gedoe over grote passie in je leven, je hart volgen, het roer omgooien is ook maar iets van de laatste tijd hoor - en ik vraag me af of mensen er echt gelukkig van worden om alles in de wind te gooien en hun inspiratie te volgen. Als dat niet jouw persoonlijkheid is, moet je je daar helemaal niet voor schamen!
Wat eten we vanavond?
maandag 27 februari 2012 om 14:21
Zoek eens wat meer je grenzen op. Doe dingen die je normaal niet zou doen. Ik noem maar wat: naar een festival gaan, een aparte cursus doen (salsadansen, tarotkaarten leggen, tantra, whatever), met iemand afspreken die je al lange tijd niet gezien hebt of niet zo goed kent, een andere stad bezoeken, je interieur wat veranderen, bezoekje aan de kapper. Het zijn maar kleine dingen, maar wie weet krijg je daar nieuwe energie van. Dat is al een begin. Probeer jezelf niet te veranderen, maar doe nieuwe indrukken op, waardoor je een goed gevoel krijgt.
maandag 27 februari 2012 om 14:30
@hekje: met heel veel dingen ben ik zo gruwelijk gemiddeld. in testjes springen er nooit dingen uit, ik vind veel verschillende muziekstijlen leuk, en wat me stoort... tja, denk ik ook heel algemeen.
Ik heb zo het gevoel dat ik mezelf niet ben, dat ik niet weet wie dat is, en nooit een eigen mening heb gevormd. En ik heb zo vaak een gevoel van 'schouders ophalen'. Zo van: 'nou ja, ach...'. Wat was er leuk vandaag? Geen idee, niks eigenlijk. Ik blijf zo in het negatieve hangen in plaats van een positief ding na te streven ofzo.
@Yucca: ik probeer inderdaad wel grenzen op te zoeken en doe een aantal dingen 'out of the box'. Tot nu toe heeft het me nog niet heel veel verder gebracht, maar wel bedankt voor je bijdrage, ik ga daar zeker mee door!
Ik heb zo het gevoel dat ik mezelf niet ben, dat ik niet weet wie dat is, en nooit een eigen mening heb gevormd. En ik heb zo vaak een gevoel van 'schouders ophalen'. Zo van: 'nou ja, ach...'. Wat was er leuk vandaag? Geen idee, niks eigenlijk. Ik blijf zo in het negatieve hangen in plaats van een positief ding na te streven ofzo.
@Yucca: ik probeer inderdaad wel grenzen op te zoeken en doe een aantal dingen 'out of the box'. Tot nu toe heeft het me nog niet heel veel verder gebracht, maar wel bedankt voor je bijdrage, ik ga daar zeker mee door!
maandag 27 februari 2012 om 14:51
Hoi Tweewalletjes,
Best herkenbaar hoor. Zit net als jij in dezelfde levensfase en vraag mezelf geregeld dezelfde vragen af! Heb ook soms het gevoel geen passie te hebben, net als mijn mening, heb ook brede interesses en heb soms ook het idee dat ik zo om te lullen ben. Maarja denk ook dat het iets is van de laatste tijd zoals Makreel ook al schrijft. Vond dat er afgelopen weekend wel een goed stuk over stond geschreven in de Volkskrant, interview met filosoof Maarten Doorman, over authenticiteit. Kwam er iig op neer dat we er ons minder mee bezig moeten houden, want daar wordt je uiteindelijk maar ongelukkig van.
En echt blij, ja dat is fijn. Merk wel doordat ik minder bezig ben met waar ik nu echt gelukkig van wordt ook beter van het moment kan genieten. Mijn kids, voorjaarszonnetje, dat de was weer af is, een leuk liedje op de radio. En dan merk ik dat de zin om dingen buiten de box te doen (cursus in mijn geval) vanzelf wel weer komen....
Best herkenbaar hoor. Zit net als jij in dezelfde levensfase en vraag mezelf geregeld dezelfde vragen af! Heb ook soms het gevoel geen passie te hebben, net als mijn mening, heb ook brede interesses en heb soms ook het idee dat ik zo om te lullen ben. Maarja denk ook dat het iets is van de laatste tijd zoals Makreel ook al schrijft. Vond dat er afgelopen weekend wel een goed stuk over stond geschreven in de Volkskrant, interview met filosoof Maarten Doorman, over authenticiteit. Kwam er iig op neer dat we er ons minder mee bezig moeten houden, want daar wordt je uiteindelijk maar ongelukkig van.
En echt blij, ja dat is fijn. Merk wel doordat ik minder bezig ben met waar ik nu echt gelukkig van wordt ook beter van het moment kan genieten. Mijn kids, voorjaarszonnetje, dat de was weer af is, een leuk liedje op de radio. En dan merk ik dat de zin om dingen buiten de box te doen (cursus in mijn geval) vanzelf wel weer komen....
maandag 27 februari 2012 om 14:57
Tja, lastig. Ik heb zelf jouw gedachte eigenlijk nooit. Vind mezelf uniek hahaha, terwijl meeste (alle) kenmerken van me waarschijnlijk heel algemeen zijn Meeste mensen zijn redelijk doorsnee, maar de combinatie van kenmerken maakt ze toch allemaal speciaal of uniek.
Dat je nooit iets kan bedenken op de vraag 'wat was leuk vandaag' klinkt wel wat zorgelijk. Zitten nu bijvoorbeeld koolmeesjes voor m'n raam te spelen, daar word ik gelijk blij van. Niet mega-blij of hysterisch, maar gewoon, eventjes blij. Heb je dat ook nooit? Dat je eventjes blij wordt?
Dat je nooit iets kan bedenken op de vraag 'wat was leuk vandaag' klinkt wel wat zorgelijk. Zitten nu bijvoorbeeld koolmeesjes voor m'n raam te spelen, daar word ik gelijk blij van. Niet mega-blij of hysterisch, maar gewoon, eventjes blij. Heb je dat ook nooit? Dat je eventjes blij wordt?
maandag 27 februari 2012 om 15:07
Ik heb wel af en toe een klein momentje, zoals bijvoorbeeld alleen in de auto rijden met de radio heel hard...?
slaapliedje gezongen voor mijn zoontje terwijl hij stiekem al net sliep.
Maar ik heb nu een week m'n best gedaan om erop te letten en dit zijn de enige twee die een beetje in aanmerking kwamen...
slaapliedje gezongen voor mijn zoontje terwijl hij stiekem al net sliep.
Maar ik heb nu een week m'n best gedaan om erop te letten en dit zijn de enige twee die een beetje in aanmerking kwamen...
maandag 27 februari 2012 om 15:33
Probeer alles in kleine stapjes te doen. Inderdaad niet in een keer 100% gelukkig willen zijn maar misschien maar beginnen om naar de 10% te gaan. Als dat is gelukt heb je mooi een reden on blij te zijn.
Probeer ook te letten op de kleine dingen. Inderdaad een favo liedje op de radio. Mooie zonsopgang (terwijl je eigenlijk baalt dat je ze vroeg op moet) hoe mooi mist over een weiland kan liggen. Een leuk gesprek met bekend of onbekend persoon, een grappige actie/uitspraak van je kind.
Niet meteen groot willen beginnen, zorgt vaak voor meer negatieve gevoelens ipv positieve.
Probeer ook te letten op de kleine dingen. Inderdaad een favo liedje op de radio. Mooie zonsopgang (terwijl je eigenlijk baalt dat je ze vroeg op moet) hoe mooi mist over een weiland kan liggen. Een leuk gesprek met bekend of onbekend persoon, een grappige actie/uitspraak van je kind.
Niet meteen groot willen beginnen, zorgt vaak voor meer negatieve gevoelens ipv positieve.
maandag 27 februari 2012 om 15:54
maandag 27 februari 2012 om 16:03
maandag 27 februari 2012 om 16:09
Mijn ouders waren ook nooit zo uitgesproken types, heel erg dorps zeg maar, 'doe maar normaal'.
ik ging in mijn puberteit wel tegen sommige dingen aanschoppen maar heb toch ook altijd veel dingen gedaan zoals ze van me verwacht werden, uit respect denk ik.
Misschien heb ik hen wel geïmiteerd, maar nu zie ik dat niet meer zo. Ik denk zelf dus omdat ik nu met andere mensen omga en mijn vader eens in de maand ongeveer zie. Ik sta nu 'onder invloed' van anderen, en op zich is daar niks mis mee, maar wel als je nooit echt jezelf hebt ontdekt, denk ik.
Ik zie bij mijn broer en zus wel hetzelfde, maar die hebben er niet zoveel moeite mee geloof ik, en zijn wat 'gelatener'.
ik ging in mijn puberteit wel tegen sommige dingen aanschoppen maar heb toch ook altijd veel dingen gedaan zoals ze van me verwacht werden, uit respect denk ik.
Misschien heb ik hen wel geïmiteerd, maar nu zie ik dat niet meer zo. Ik denk zelf dus omdat ik nu met andere mensen omga en mijn vader eens in de maand ongeveer zie. Ik sta nu 'onder invloed' van anderen, en op zich is daar niks mis mee, maar wel als je nooit echt jezelf hebt ontdekt, denk ik.
Ik zie bij mijn broer en zus wel hetzelfde, maar die hebben er niet zoveel moeite mee geloof ik, en zijn wat 'gelatener'.
maandag 27 februari 2012 om 16:13
Het is niet alleen symptoombestrijding hoor, je denkwijze en kijk op het leven is ook van grote invloed op je gevoelsleven (en gedrag). Het bepaalt nl. hoe je naar de wereld kijkt en hoe je bepaalde zaken interpreteert wat natuurlijk weer bepaalde gevoelens in de hand werkt.... etc,etc.
En ja de oorzaak daarvan kán in het verleden liggen, je opvoeding en genetische basis en de interactie daartussen. Maar als je je bewust ervan bent gebeurt er iig al wat. Probeer ook dagelijks positieve dingen op te schrijven,die gewoon lekker liepen of die je goed hebt opgelost.
En als jij het fijn vindt kan je eens met een psycholoog gaan praten, is soms al even lekker om je gedachten / gevoelens met iemand van buitenaf te ordenen.
Hoe denkt je omgeving hierover, je man / familie / vriendinnen etc? Vinden zij het herkenbaar bij je. Of ben je de laatste tijd wat verandert?
Google ook eens op dertigersdilemma, vind ik ook soms wel herkenbaar!
En ja de oorzaak daarvan kán in het verleden liggen, je opvoeding en genetische basis en de interactie daartussen. Maar als je je bewust ervan bent gebeurt er iig al wat. Probeer ook dagelijks positieve dingen op te schrijven,die gewoon lekker liepen of die je goed hebt opgelost.
En als jij het fijn vindt kan je eens met een psycholoog gaan praten, is soms al even lekker om je gedachten / gevoelens met iemand van buitenaf te ordenen.
Hoe denkt je omgeving hierover, je man / familie / vriendinnen etc? Vinden zij het herkenbaar bij je. Of ben je de laatste tijd wat verandert?
Google ook eens op dertigersdilemma, vind ik ook soms wel herkenbaar!
dinsdag 28 februari 2012 om 09:30
Heb verder niet de reacties gelezen in je topic, maar wilde even zeggen dat t voor mij erg herkenbaar is! Ik denk zelfs dat heel veel mensen dit hebben, echter loopt niet iedereen er tegenaan en dus doen ze er niks mee.
Ik denk dat we allemaal onze identiteit opbouwen door wat ons is aangeleerd door ouders, op school, door vrienden, door wat zij leuk/niet leuk, goed/fout vonden, door wat er van je verwacht werd. Aan mij is vroeger nooit gevraagd wat ik nou wilde of ergens van vond, ik hobbelde maar met iedereen mee en pastte me aan iedereen aan. Tot ik een jaar geleden ongeveer op een punt kwam waar jij nu bent; alles was vlak, ik vond niks helemaal geweldig, voelde geen passie voor mn leven, ik wist niet wat IK wilde, wat IK ergens van vond, had weinig eigen mening, wist eigenlijk niet eens wie ik nou was zonder al die lagen en verwachtingen, al dat aangeleerde.
Ik ben toen begonnen met haptonomie (leren voelen) en met een coach aan de slag gegaan om mezelf stap voor stap te leren kennen, te ontdekken wie ik was. En daarna ben ik nieuwe dingen gaan doen, een wensbord gaan maken met plaatjes en teksten die me aanspraken, afstand genomen van een paar vriendinnen die ik al lang kende maar wat niet meer paste, een maand op reis gegaan, enz. Stap voor stap dichter bij mezelf gekomen dus, en nu heb ik ineens een basis, weet ik ineens zoveel beter wie ik ben en maak ik van daaruit keuzes, vind ik zoveel dingen leuk en voel ik me zo'n ander persoon!
Ik zou je dus aanraden om met een coach te beginnen, die kan je helpen om te kijken naar je leven nu en te kijken naar de stappen die je zou kunnen maken om te ontdekken wie JIJ nou eigenlijk bent en wat bij JOU past. Het is een leuke ontdekkingstocht
Ik denk dat we allemaal onze identiteit opbouwen door wat ons is aangeleerd door ouders, op school, door vrienden, door wat zij leuk/niet leuk, goed/fout vonden, door wat er van je verwacht werd. Aan mij is vroeger nooit gevraagd wat ik nou wilde of ergens van vond, ik hobbelde maar met iedereen mee en pastte me aan iedereen aan. Tot ik een jaar geleden ongeveer op een punt kwam waar jij nu bent; alles was vlak, ik vond niks helemaal geweldig, voelde geen passie voor mn leven, ik wist niet wat IK wilde, wat IK ergens van vond, had weinig eigen mening, wist eigenlijk niet eens wie ik nou was zonder al die lagen en verwachtingen, al dat aangeleerde.
Ik ben toen begonnen met haptonomie (leren voelen) en met een coach aan de slag gegaan om mezelf stap voor stap te leren kennen, te ontdekken wie ik was. En daarna ben ik nieuwe dingen gaan doen, een wensbord gaan maken met plaatjes en teksten die me aanspraken, afstand genomen van een paar vriendinnen die ik al lang kende maar wat niet meer paste, een maand op reis gegaan, enz. Stap voor stap dichter bij mezelf gekomen dus, en nu heb ik ineens een basis, weet ik ineens zoveel beter wie ik ben en maak ik van daaruit keuzes, vind ik zoveel dingen leuk en voel ik me zo'n ander persoon!
Ik zou je dus aanraden om met een coach te beginnen, die kan je helpen om te kijken naar je leven nu en te kijken naar de stappen die je zou kunnen maken om te ontdekken wie JIJ nou eigenlijk bent en wat bij JOU past. Het is een leuke ontdekkingstocht
