Werk & Studie
alle pijlers
Fulltime werken en kind
zaterdag 30 juli 2011 om 15:30
Hi iedereen,
Ik ben bijna (echt bíjna bijna ) afgestudeerd, en dus ben ik al lustig op zoek naar een interessante en inspirerende baan. Daarnaast heb ik een zoontje van ruim anderhalf. Omdat wij thuis van Nederlands polderen houden wat betreft werk en zorg, was aanvankelijk het plan dat vriend 1 zorgdag op zich zou nemen en ik ook, en dat ik dus 4 dagen zou gaan werken. Nu kom ik wel wat vacatures tegen voor 32 uur, maar de leukste banen zijn fulltime. Omdat ik wel echt carrière wil gaan maken (klinkt hoogdravend, ik bedoel vooral: lekker bezig met iets dat ik leuk vind) wil ik de optie 'fulltime werken' niet negeren.
Op zich kan dat allemaal makkelijk (vriend is freelancer en flexibel, en bereid om meer zorg op zich te nemen, en we hebben een vrij groot oppasnetwerk) dus ik heb dit topic vooral geopend om ervaringen te vragen van vrouwen met een (klein) kind die fulltime werken.
Is het moeilijk te combineren met je kind opvoeden? Waar loop je tegenaan? Moet je hele goede planskills hebben? En vooral: is het vreemd om 5 dagen niet bij je kind te zijn?
Vooral dat laatste vraag ik me af, omdat fulltime werken mij echt een enorme overgang lijkt, helemaal gezien het feit dat ik het laatste twee jaar nauwelijks heb gewerkt omdat ik m'n studie af moest maken. Kind gaat overigens al tijden 2 dagen naar de crèche dus dat stukje onthechting ken ik al
Ik ben bijna (echt bíjna bijna ) afgestudeerd, en dus ben ik al lustig op zoek naar een interessante en inspirerende baan. Daarnaast heb ik een zoontje van ruim anderhalf. Omdat wij thuis van Nederlands polderen houden wat betreft werk en zorg, was aanvankelijk het plan dat vriend 1 zorgdag op zich zou nemen en ik ook, en dat ik dus 4 dagen zou gaan werken. Nu kom ik wel wat vacatures tegen voor 32 uur, maar de leukste banen zijn fulltime. Omdat ik wel echt carrière wil gaan maken (klinkt hoogdravend, ik bedoel vooral: lekker bezig met iets dat ik leuk vind) wil ik de optie 'fulltime werken' niet negeren.
Op zich kan dat allemaal makkelijk (vriend is freelancer en flexibel, en bereid om meer zorg op zich te nemen, en we hebben een vrij groot oppasnetwerk) dus ik heb dit topic vooral geopend om ervaringen te vragen van vrouwen met een (klein) kind die fulltime werken.
Is het moeilijk te combineren met je kind opvoeden? Waar loop je tegenaan? Moet je hele goede planskills hebben? En vooral: is het vreemd om 5 dagen niet bij je kind te zijn?
Vooral dat laatste vraag ik me af, omdat fulltime werken mij echt een enorme overgang lijkt, helemaal gezien het feit dat ik het laatste twee jaar nauwelijks heb gewerkt omdat ik m'n studie af moest maken. Kind gaat overigens al tijden 2 dagen naar de crèche dus dat stukje onthechting ken ik al
Today is a good day
zondag 4 maart 2012 om 10:23
quote:dubiootje schreef op 04 maart 2012 @ 09:23:
Ja, ik kan me voorstellen dat het ook intimiderend kan zijn om zo'n moeder te hebben die altijd alles onder controle heeft.
Mijn kinderen weten precies wat ze aan me hebben. Man en medewerkers overigens ook. Ik ben over het algemeen heel duidelijk. Ik ben niet goed in mijn mond houden en dan maar zuchten en steunen omdat niemand me begrijpt, als je begrijpt wat ik bedoel.
Verder vind ik wat de kinderen betreft de 3 R-en belangrijk en voeg daar zelf altijd nog een 4e aan toe:
Rust, Reinheid, Regelmaat en Regels.
Ben er zelf mee groot geworden en goed terecht gekomen. Dat wil ik voor mijn kinderen ook.
Overigens ben ik verder vrij relaxt thuis, er kan veel zolang ze zich maar gedragen. Gaat het bovendien niet zoals het moet dan moet het maar zoals het gaat. Het moet wel leuk blijven natuurlijk.
Ja, ik kan me voorstellen dat het ook intimiderend kan zijn om zo'n moeder te hebben die altijd alles onder controle heeft.
Mijn kinderen weten precies wat ze aan me hebben. Man en medewerkers overigens ook. Ik ben over het algemeen heel duidelijk. Ik ben niet goed in mijn mond houden en dan maar zuchten en steunen omdat niemand me begrijpt, als je begrijpt wat ik bedoel.
Verder vind ik wat de kinderen betreft de 3 R-en belangrijk en voeg daar zelf altijd nog een 4e aan toe:
Rust, Reinheid, Regelmaat en Regels.
Ben er zelf mee groot geworden en goed terecht gekomen. Dat wil ik voor mijn kinderen ook.
Overigens ben ik verder vrij relaxt thuis, er kan veel zolang ze zich maar gedragen. Gaat het bovendien niet zoals het moet dan moet het maar zoals het gaat. Het moet wel leuk blijven natuurlijk.
zondag 4 maart 2012 om 10:25
quote:Dibbes1 schreef op 04 maart 2012 @ 09:59:
Ik ben geen held in het huishouden, nooit echt geweest ook, ik kom er eerlijk voor uit . De bijkeuken is met regelmaat een ontplofte boel vanwege gymtas, voetbaltas, was, boodschappen, tassen van vriendjes.
Schone kleding, bed, badkamer en wc vind ik net iets hoger staan op mijn huishoud-to-do lijstje. Zeker als ik piek-periodes heb op mijn werk en 's avonds als zoon op bed ligt ook nog wel eens werk, kan ik heel makkelijk dingen laten liggen en denken, komt wel en doe dan het hoognodige.
Ik kan dan inderdaad met bewondering kijken naar vrouwen die dat (ogenschijnlijk) met twee vingers in hun neusgat doen .Je moet gewoon doen wat voor jou werkt. Want neem maar van mij aan dat wat je ook doet, er wordt altijd wel door iemand over je geluld. Als je daar je leven en levensgeluk van zou moeten laten afhangen was iedere moeder in NL doodongelukkig.
Ik ben geen held in het huishouden, nooit echt geweest ook, ik kom er eerlijk voor uit . De bijkeuken is met regelmaat een ontplofte boel vanwege gymtas, voetbaltas, was, boodschappen, tassen van vriendjes.
Schone kleding, bed, badkamer en wc vind ik net iets hoger staan op mijn huishoud-to-do lijstje. Zeker als ik piek-periodes heb op mijn werk en 's avonds als zoon op bed ligt ook nog wel eens werk, kan ik heel makkelijk dingen laten liggen en denken, komt wel en doe dan het hoognodige.
Ik kan dan inderdaad met bewondering kijken naar vrouwen die dat (ogenschijnlijk) met twee vingers in hun neusgat doen .Je moet gewoon doen wat voor jou werkt. Want neem maar van mij aan dat wat je ook doet, er wordt altijd wel door iemand over je geluld. Als je daar je leven en levensgeluk van zou moeten laten afhangen was iedere moeder in NL doodongelukkig.
zondag 4 maart 2012 om 10:28
Leentje,
Ik kan veel van jou leren! Vooral het gemak hoe je dingen aanpakt. Van je post lijkt altijd een stressloze vrouw te spreken.. Ongetwijfeld heb je dat wel eens... Maar ik kan nog al gauw teveel zout op teveel slakken leggen.
Wat denk ik wel helpt is dat jullie een ruim inkomen hebben. Wat je ook krijgt door hard werken inderdaad maar ook als je veel en hard werkt (ik ben teamleider in de sector zorg en welzijn) hoef je niet altijd een groot salaris te krijgen.
Ergens diep in mijn hart zou ik willen dat ik zonder schuldgevoel 4 volle dagen kon werken = in mijn sector 36 uur en fulltime. Dus ik werk nu 24 tot 30 uur en dan willen mensen mij nog een schuldgevoel aanpraten..
Ik kan veel van jou leren! Vooral het gemak hoe je dingen aanpakt. Van je post lijkt altijd een stressloze vrouw te spreken.. Ongetwijfeld heb je dat wel eens... Maar ik kan nog al gauw teveel zout op teveel slakken leggen.
Wat denk ik wel helpt is dat jullie een ruim inkomen hebben. Wat je ook krijgt door hard werken inderdaad maar ook als je veel en hard werkt (ik ben teamleider in de sector zorg en welzijn) hoef je niet altijd een groot salaris te krijgen.
Ergens diep in mijn hart zou ik willen dat ik zonder schuldgevoel 4 volle dagen kon werken = in mijn sector 36 uur en fulltime. Dus ik werk nu 24 tot 30 uur en dan willen mensen mij nog een schuldgevoel aanpraten..
zondag 4 maart 2012 om 10:33
quote:Vera01 schreef op 04 maart 2012 @ 08:22:
Ik twijfel er ook niet aan dat de opvoeding per definitie niet goed is bij ft werkende ouders. Het is meer dat ik zo min mogelijk wil missen van mijn zoontjes ontwikkeling. Weet dat ik niet overal bij kan zijn, maar hij is maar zo kort klein. En de kans dat er een tweede bij komt is heel klein. Daarom kies ik bewust voor Pt werken.
Dat snap ik wel. Met oudste had ik dat ook. Maar na nog 4 heb je alles wel een keer gezien hoor. Voor mij zijn dan bijvoorbeeld de eerste stapjes gewoon de eerste stapjes die ik zie. Zit hooguit een paar uur tussen met de "echte" eerste stapjes.
Bovendien, ik kan heel flexibel werken (ondernemer) en daardoor bijvoorbeeld makkelijk thuis blijven als er eentje (of meer) ziek is, eerder weggaan of later beginnen als ik op school iets wil doen e.d. Ik heb niet het idee dat ik zo heel veel mis met onze kinderen.
Maar als je er maar eentje hebt en weet dat er geen meer bijkomen dan heb je ook maar 1 kans om alles een keer mee te maken. Dan kan ik me voorstellen dat je daar meer bij wilt zijn.
Ik twijfel er ook niet aan dat de opvoeding per definitie niet goed is bij ft werkende ouders. Het is meer dat ik zo min mogelijk wil missen van mijn zoontjes ontwikkeling. Weet dat ik niet overal bij kan zijn, maar hij is maar zo kort klein. En de kans dat er een tweede bij komt is heel klein. Daarom kies ik bewust voor Pt werken.
Dat snap ik wel. Met oudste had ik dat ook. Maar na nog 4 heb je alles wel een keer gezien hoor. Voor mij zijn dan bijvoorbeeld de eerste stapjes gewoon de eerste stapjes die ik zie. Zit hooguit een paar uur tussen met de "echte" eerste stapjes.
Bovendien, ik kan heel flexibel werken (ondernemer) en daardoor bijvoorbeeld makkelijk thuis blijven als er eentje (of meer) ziek is, eerder weggaan of later beginnen als ik op school iets wil doen e.d. Ik heb niet het idee dat ik zo heel veel mis met onze kinderen.
Maar als je er maar eentje hebt en weet dat er geen meer bijkomen dan heb je ook maar 1 kans om alles een keer mee te maken. Dan kan ik me voorstellen dat je daar meer bij wilt zijn.
zondag 4 maart 2012 om 11:13
quote:leentjedb schreef op 04 maart 2012 @ 10:25:
[...]
Je moet gewoon doen wat voor jou werkt. Want neem maar van mij aan dat wat je ook doet, er wordt altijd wel door iemand over je geluld. Als je daar je leven en levensgeluk van zou moeten laten afhangen was iedere moeder in NL doodongelukkig. Inderdaad en daarvan heb ik al lang geleden besloten dat me dat niet interesseert wat een ander ervan vindt. Ik kán nu eenmaal niet én strijken én stofzuigen tegelijk . Doe ik wat aan de tuin betekent dat simpelweg dat er op dat moment dus binnen dingen blijven liggen.
[...]
Je moet gewoon doen wat voor jou werkt. Want neem maar van mij aan dat wat je ook doet, er wordt altijd wel door iemand over je geluld. Als je daar je leven en levensgeluk van zou moeten laten afhangen was iedere moeder in NL doodongelukkig. Inderdaad en daarvan heb ik al lang geleden besloten dat me dat niet interesseert wat een ander ervan vindt. Ik kán nu eenmaal niet én strijken én stofzuigen tegelijk . Doe ik wat aan de tuin betekent dat simpelweg dat er op dat moment dus binnen dingen blijven liggen.
zondag 4 maart 2012 om 11:14
zondag 4 maart 2012 om 11:24
zondag 4 maart 2012 om 13:08
Leentjedb, dat je zelf je werk in kan delen is in mijn ogen wel heel belangrijk als je beiden ft werkt. Dan ben je er wanneer de kinderen je nodig hebben. Dat lukt meestal niet als je ft in loondienst bent. Je werkgever en collega's zien je aankomen.
Vivamarlies, blijft er nog wel tijd over om iets met z'n drieën te doen?
Kastanjez, ik zit in een soortgelijke situatie als je schoonzus, maar (als het doorgaat, wil me omscholen) kies ik er toch voor om te gaan werken. Hou er bijna niks aan over, maar blijf zo wel in de arbeidsmarkt.
Vivamarlies, blijft er nog wel tijd over om iets met z'n drieën te doen?
Kastanjez, ik zit in een soortgelijke situatie als je schoonzus, maar (als het doorgaat, wil me omscholen) kies ik er toch voor om te gaan werken. Hou er bijna niks aan over, maar blijf zo wel in de arbeidsmarkt.
zondag 4 maart 2012 om 13:19
Ik vind het nogal schelen of je kinderen op school zitten of niet.
Hier in België eens je kind 2 en een half jaar is gaat ie gewoon naar school van, ik zeg maar wat, 8 tot 16.30.
Als je de juiste uren hebt kwa werk kun je dus gemakkelijk fultime werken en geen minuut meer missen van je kind dan een thuisblijfmoeder.
Voor baby's vind ik het eigen keuze, net wat werkt voor jouw en je gezin.
Hier in België eens je kind 2 en een half jaar is gaat ie gewoon naar school van, ik zeg maar wat, 8 tot 16.30.
Als je de juiste uren hebt kwa werk kun je dus gemakkelijk fultime werken en geen minuut meer missen van je kind dan een thuisblijfmoeder.
Voor baby's vind ik het eigen keuze, net wat werkt voor jouw en je gezin.
zondag 4 maart 2012 om 13:20
quote:Vera01 schreef op 04 maart 2012 @ 13:08:
Leentjedb, dat je zelf je werk in kan delen is in mijn ogen wel heel belangrijk als je beiden ft werkt. Dan ben je er wanneer de kinderen je nodig hebben. Dat lukt meestal niet als je ft in loondienst bent. Je werkgever en collega's zien je aankomen.
Deze werkgever doet niet zo moeilijk hoor. Maar misschien is dat wel juist omdat ik zelf een werkende moeder ben. Maar het moet wel van twee kanten komen. Dus prima als een moeder belt dat ze diezelfde dag niet kan komen werken omdat er een kind ziek is maar dan verwacht ik wel dat ze a) zelf telefonisch lopende zaken aan een collega overdraagt, b) telefonisch bereikbaar is voor die collega en c) op haar zakelijke laptop af en toe haar mail checkt en eventueel belangrijke, dringende mails doorstuurt.
En ergens verwacht ik ook dat de vader met zijn werkgever regelt dat hij een keer bij het zieke kind blijft. Maar goed, daar kan ik me natuurlijk niet mee bemoeien.
Leentjedb, dat je zelf je werk in kan delen is in mijn ogen wel heel belangrijk als je beiden ft werkt. Dan ben je er wanneer de kinderen je nodig hebben. Dat lukt meestal niet als je ft in loondienst bent. Je werkgever en collega's zien je aankomen.
Deze werkgever doet niet zo moeilijk hoor. Maar misschien is dat wel juist omdat ik zelf een werkende moeder ben. Maar het moet wel van twee kanten komen. Dus prima als een moeder belt dat ze diezelfde dag niet kan komen werken omdat er een kind ziek is maar dan verwacht ik wel dat ze a) zelf telefonisch lopende zaken aan een collega overdraagt, b) telefonisch bereikbaar is voor die collega en c) op haar zakelijke laptop af en toe haar mail checkt en eventueel belangrijke, dringende mails doorstuurt.
En ergens verwacht ik ook dat de vader met zijn werkgever regelt dat hij een keer bij het zieke kind blijft. Maar goed, daar kan ik me natuurlijk niet mee bemoeien.
zondag 4 maart 2012 om 13:40
quote:leentjedb schreef op 04 maart 2012 @ 10:18:
@Kastanjez: Dat ik werk is zeker weten beter voor mijn kinderen. Ik zou een gruwelijk chagrijnige moeder zijn als ik de hele dag thuis zou zitten met de kinderen. En ik hoef niet perse te werken, mijn man is medisch specialist en verdient genoeg om ons te onderhouden. Punt is echter ook, ik wil niet onderhouden worden. Ik wil mezelf en mijn gezin kunnen onderhouden ook als mijn man en zijn inkomen om wat voor reden weg dan ook weg zouden vallen. En ik wil mijn kinderen en vooral dochters meegeven dat je ook als moeder fulltime kunt werken/carrière maken. Dat het één het ander niet hoeft uit te sluiten. En ik heb geluk gehad, ik verdien heel veel geld met mijn bedrijf. Dat had net zo goed heel anders kunnen aflopen.
Dat vind ik ook heel lastig bij mijn zus, dat ze zich 'laat onderhouden' door haar vriend (en zich schuldig voelt als ze eens kleren voor zichzelf koopt, of een leuk 'dingetje' wat niet per se nodig is). Daar heb ik moeite mee, met vrouwen die dat heel normaal vinden. Ik keur het niet af, ik heb er geen waardeoordeel over dat het slecht zou zijn ofzo, maar ik kán het gewoon echt niet begrijpen.
Aan de andere kant, als mijn zus vier dagen zou willen werken, zou ze (door onregelmatig werk van zwager) vier dagen opvang moeten regelen en daar heel veel geld voor moeten betalen. Ik denk dat het hun wel 2000 euro per maand zou kosten, als ze de reguliere opvang in zou gaan. En dat kunnen ze dan net weer niet missen (en ze zou netto geen 2000 euro kunnen verdienen).
Oftewel, die hele KOT in NL moet afgeschaft worden, en de kinderopvang moet gewoon een basisvoorziening worden.
Of het bevallingsverlof/ouderschapsverlof moet beter en langer geregeld worden. Ik denk wel eens dat als ouders langer bij hun pasgeborene konden blijven in de eerste maanden, het makkelijker zou zijn om fulltime (of bijna ft) weer aan het werk te gaan. Tis toch belachelijk dat je je kind met 3 maanden al weer 'weg moet doen'?? Dan heb je (zeker bij een eerste) nog geen idee wíe dat persoontje eigenlijk is, hoe zijn ritme werkt, wat voor een huiltje waar voor is, waar je op moet letten als hij ziek dreigt te worden, enzovoort. Wij niet tenminste, ik was dus ook heel blij dat wij het konden rekken tot 6 maanden, toen had ik een prima gevoel bij de baby naar het KDV, wat ik eerder echt niet gehad zou hebben.
Leentje, is het trouwens gepast om je een compliment te maken over je uitmuntende Nederlandse taalgebruik?
@Kastanjez: Dat ik werk is zeker weten beter voor mijn kinderen. Ik zou een gruwelijk chagrijnige moeder zijn als ik de hele dag thuis zou zitten met de kinderen. En ik hoef niet perse te werken, mijn man is medisch specialist en verdient genoeg om ons te onderhouden. Punt is echter ook, ik wil niet onderhouden worden. Ik wil mezelf en mijn gezin kunnen onderhouden ook als mijn man en zijn inkomen om wat voor reden weg dan ook weg zouden vallen. En ik wil mijn kinderen en vooral dochters meegeven dat je ook als moeder fulltime kunt werken/carrière maken. Dat het één het ander niet hoeft uit te sluiten. En ik heb geluk gehad, ik verdien heel veel geld met mijn bedrijf. Dat had net zo goed heel anders kunnen aflopen.
Dat vind ik ook heel lastig bij mijn zus, dat ze zich 'laat onderhouden' door haar vriend (en zich schuldig voelt als ze eens kleren voor zichzelf koopt, of een leuk 'dingetje' wat niet per se nodig is). Daar heb ik moeite mee, met vrouwen die dat heel normaal vinden. Ik keur het niet af, ik heb er geen waardeoordeel over dat het slecht zou zijn ofzo, maar ik kán het gewoon echt niet begrijpen.
Aan de andere kant, als mijn zus vier dagen zou willen werken, zou ze (door onregelmatig werk van zwager) vier dagen opvang moeten regelen en daar heel veel geld voor moeten betalen. Ik denk dat het hun wel 2000 euro per maand zou kosten, als ze de reguliere opvang in zou gaan. En dat kunnen ze dan net weer niet missen (en ze zou netto geen 2000 euro kunnen verdienen).
Oftewel, die hele KOT in NL moet afgeschaft worden, en de kinderopvang moet gewoon een basisvoorziening worden.
Of het bevallingsverlof/ouderschapsverlof moet beter en langer geregeld worden. Ik denk wel eens dat als ouders langer bij hun pasgeborene konden blijven in de eerste maanden, het makkelijker zou zijn om fulltime (of bijna ft) weer aan het werk te gaan. Tis toch belachelijk dat je je kind met 3 maanden al weer 'weg moet doen'?? Dan heb je (zeker bij een eerste) nog geen idee wíe dat persoontje eigenlijk is, hoe zijn ritme werkt, wat voor een huiltje waar voor is, waar je op moet letten als hij ziek dreigt te worden, enzovoort. Wij niet tenminste, ik was dus ook heel blij dat wij het konden rekken tot 6 maanden, toen had ik een prima gevoel bij de baby naar het KDV, wat ik eerder echt niet gehad zou hebben.
Leentje, is het trouwens gepast om je een compliment te maken over je uitmuntende Nederlandse taalgebruik?
zondag 4 maart 2012 om 14:07
quote:happyg schreef op 04 maart 2012 @ 09:16:
Sorry Leentjedb, ik kom uit net zo'n gezin als jij en heb zo'n superwoman moeder als jij bent.... Maar wat zou ik het fijn vinden als ze ook een zwakke kant zou blijken te hebben en open zou kunnen staan voor andere denkwijzen.... (word ik nu ook rücksichtloos verwijdert?)Lees je post nu pas goed, had hem eerder anders begrepen. Dat moet kl*te zijn als je zo'n gevoel bij je moeder hebt.
Sorry Leentjedb, ik kom uit net zo'n gezin als jij en heb zo'n superwoman moeder als jij bent.... Maar wat zou ik het fijn vinden als ze ook een zwakke kant zou blijken te hebben en open zou kunnen staan voor andere denkwijzen.... (word ik nu ook rücksichtloos verwijdert?)Lees je post nu pas goed, had hem eerder anders begrepen. Dat moet kl*te zijn als je zo'n gevoel bij je moeder hebt.
zondag 4 maart 2012 om 14:27
quote:Kastanjez schreef op 04 maart 2012 @ 13:40:
[...]
Dat vind ik ook heel lastig bij mijn zus, dat ze zich 'laat onderhouden' door haar vriend (en zich schuldig voelt als ze eens kleren voor zichzelf koopt, of een leuk 'dingetje' wat niet per se nodig is). Daar heb ik moeite mee, met vrouwen die dat heel normaal vinden. Ik keur het niet af, ik heb er geen waardeoordeel over dat het slecht zou zijn ofzo, maar ik kán het gewoon echt niet begrijpen.
Kastanjez, ik nu ook niet meer. Ik zat ooit in een positie dat ik kon thuisblijven, hadden we ook zo voor gekozen destijds, althans, nadat zoon geboren zou zijn. Totdat mijn leven een radicale wending aannam. Na een jaar thuis geweest te zijn weer begonnen met werken, eerst 24 uur en later uitgebreid naar 32. Sinds vorig jaar full time.
Ik zou echt niet meer terug willen naar de periode volledig thuiszijn, ken mezelf goed genoeg dat ik dan tegen de muren aan ga lopen.
In de zomer ben ik in de regel 3 weken vrij en aan het begin van die 3e week begint het vaak alweer te kriebelen om te beginnen.
[...]
Dat vind ik ook heel lastig bij mijn zus, dat ze zich 'laat onderhouden' door haar vriend (en zich schuldig voelt als ze eens kleren voor zichzelf koopt, of een leuk 'dingetje' wat niet per se nodig is). Daar heb ik moeite mee, met vrouwen die dat heel normaal vinden. Ik keur het niet af, ik heb er geen waardeoordeel over dat het slecht zou zijn ofzo, maar ik kán het gewoon echt niet begrijpen.
Kastanjez, ik nu ook niet meer. Ik zat ooit in een positie dat ik kon thuisblijven, hadden we ook zo voor gekozen destijds, althans, nadat zoon geboren zou zijn. Totdat mijn leven een radicale wending aannam. Na een jaar thuis geweest te zijn weer begonnen met werken, eerst 24 uur en later uitgebreid naar 32. Sinds vorig jaar full time.
Ik zou echt niet meer terug willen naar de periode volledig thuiszijn, ken mezelf goed genoeg dat ik dan tegen de muren aan ga lopen.
In de zomer ben ik in de regel 3 weken vrij en aan het begin van die 3e week begint het vaak alweer te kriebelen om te beginnen.
zondag 4 maart 2012 om 14:31
@Leentjedb Nou, zo erg is het gelukkig niet hoor 
! Het is alleen dat ze altijd zo druk bezig was 'alle ballen in de lucht te houden' dat ons contact altijd heel praktisch was (en is) en ik eigenlijk geen beeld heb van de vrouw erachter. Erger nog, dat beeld heeft ze zelf volgens mij ook niet. Ik heb dat praktische ook wel in me en loop mezelf dan ook af en toe voorbij. Onbewust heb je door zulke voorbeeldvrouwen in je omgeving (beide oma's waren ook zo!) vaak het gevoel dat je tekortschiet als je je leven eigenlijk wat minder vol wilt plannen. Misschien worden jou kinderen veel gelukkiger als thuisblijfvader of moeder, maar dat is in jou ogen denk ik geen optie of wel?
Dat zie ik in dit topic ook een beetje; Ft werkende vrouwen schieten ook zonder dat ze worden aangevallen direkt in de verdediging en doen met hun toon eigenlijk hetgeen ze bestrijden, nl anderen veroordelen. Waarschijnlijk door ervaringen uit het verleden, maar laten we nou gewoon allemaal doen wat bij onze eigen persoonlijkheid en situatie past. Allemaal Happy(g)
!
! Het is alleen dat ze altijd zo druk bezig was 'alle ballen in de lucht te houden' dat ons contact altijd heel praktisch was (en is) en ik eigenlijk geen beeld heb van de vrouw erachter. Erger nog, dat beeld heeft ze zelf volgens mij ook niet. Ik heb dat praktische ook wel in me en loop mezelf dan ook af en toe voorbij. Onbewust heb je door zulke voorbeeldvrouwen in je omgeving (beide oma's waren ook zo!) vaak het gevoel dat je tekortschiet als je je leven eigenlijk wat minder vol wilt plannen. Misschien worden jou kinderen veel gelukkiger als thuisblijfvader of moeder, maar dat is in jou ogen denk ik geen optie of wel?Dat zie ik in dit topic ook een beetje; Ft werkende vrouwen schieten ook zonder dat ze worden aangevallen direkt in de verdediging en doen met hun toon eigenlijk hetgeen ze bestrijden, nl anderen veroordelen. Waarschijnlijk door ervaringen uit het verleden, maar laten we nou gewoon allemaal doen wat bij onze eigen persoonlijkheid en situatie past. Allemaal Happy(g)
!
zondag 4 maart 2012 om 14:37
Wat een hoop interessante discussies, tips en levenswijzen komen ervoorbij!
Bedankt ook voor alle reacties op mijn post.
@ Katsanjez & Dibbes1, mijn vriend komt nu wat karig uit mijn verhaal. Hij wil zeker een gedeelte van praktische haal- en brengactiviteiten op zich nemen, maar met mijn huidige werk- en reistijden zou het voornamelijk op hem neerkomen (ik vertrek rond 7 uur 's ochtends en ben rond 7 uur pas weer thuis). Mijn werk is helaas niet flexibel in werktijden en thuiswerken is misschien af en toe mogelijk, maar niet handig met mijn functie.
@Suiker79, die reistijd vind ik dat opzicht ook echt heerlijk! Als ik thuis ben, ben ik de grootste stress van de dag kwijt.
We zijn er voorlopig nog niet uit wat de oplossing is, maar (zoals Dibbes1 al zegt) denk ik inderdaad niet dat mijn huidige fulltime baan niet echt te combineren valt met een kind. Dit komt dan dus vooral door de reistijd. We gaan nog maar even over op de struisvogelmodus. Zolang er geen kind op komst is, hoe ik me nog geen zorgen te maken over een andere baan.
Bedankt ook voor alle reacties op mijn post.
@ Katsanjez & Dibbes1, mijn vriend komt nu wat karig uit mijn verhaal. Hij wil zeker een gedeelte van praktische haal- en brengactiviteiten op zich nemen, maar met mijn huidige werk- en reistijden zou het voornamelijk op hem neerkomen (ik vertrek rond 7 uur 's ochtends en ben rond 7 uur pas weer thuis). Mijn werk is helaas niet flexibel in werktijden en thuiswerken is misschien af en toe mogelijk, maar niet handig met mijn functie.
@Suiker79, die reistijd vind ik dat opzicht ook echt heerlijk! Als ik thuis ben, ben ik de grootste stress van de dag kwijt.
We zijn er voorlopig nog niet uit wat de oplossing is, maar (zoals Dibbes1 al zegt) denk ik inderdaad niet dat mijn huidige fulltime baan niet echt te combineren valt met een kind. Dit komt dan dus vooral door de reistijd. We gaan nog maar even over op de struisvogelmodus. Zolang er geen kind op komst is, hoe ik me nog geen zorgen te maken over een andere baan.
zondag 4 maart 2012 om 14:52
Ik snap denk ik wat je bedoelt Happy of misschien wel helemaal niet dat kan ook . De brug die er denk ik geslagen dient te worden is het feit om het verdedigen van beiden kanten los te laten. Nl. dat er thuisblijfmoeders zijn, parttime- en fulltime werkende moeders. Punt.
Mijn mening en misschien ook gezien die vanuit de werkende moeders, stranden de laatste jaren redelijk veel huwelijken waarna de moeder zich in de situatie bevindt dat ze móet gaan werken om of volledig in haar eigen onderhoud te voorzien of toch op zijn minst gedeeltelijk.
Als je dat een (vrij) lange periode niet meer gewend bent geweest kan dat dubbel zwaar aanvoelen t.o.v. degenen die dat toch al deden, want, hoe krijg je het georganiseerd.
Belangrijkste hierin is denk ik wel om schuldgevoel geen kans te geven, ik vind dat zelf een nutteloze, weinig constructieve emotie. Zodra schuldgevoel de overhand gaat nemen zet je jezelf in een spagaat en daar is niemand mee gebaat.
Mijn mening en misschien ook gezien die vanuit de werkende moeders, stranden de laatste jaren redelijk veel huwelijken waarna de moeder zich in de situatie bevindt dat ze móet gaan werken om of volledig in haar eigen onderhoud te voorzien of toch op zijn minst gedeeltelijk.
Als je dat een (vrij) lange periode niet meer gewend bent geweest kan dat dubbel zwaar aanvoelen t.o.v. degenen die dat toch al deden, want, hoe krijg je het georganiseerd.
Belangrijkste hierin is denk ik wel om schuldgevoel geen kans te geven, ik vind dat zelf een nutteloze, weinig constructieve emotie. Zodra schuldgevoel de overhand gaat nemen zet je jezelf in een spagaat en daar is niemand mee gebaat.
zondag 4 maart 2012 om 15:05
quote:leentjedb schreef op 04 maart 2012 @ 10:01:
[...]
Andere denkwijze prima. Maar mensen die me constant aan mijn hoofd zeuren over hoe slecht ik wel niet ben dat ik fulltime werk daar neem ik afscheid van. Overigens niemand die tegen mijn man zeurt dat hij fulltime werkt. En ook geen mannen die daar zo nodig kritiek op moeten hebben, het zijn vooral de vrouwen die zo fijn veroordelen. Heb ik in de VS en Frankrijk nooit zo erg meegemaakt als hier in NL. Is dat iets typisch NL?
Leentje, goede vraag. Ik las laatst in een tijdschrift dat Nederlandse vrouwen gemiddeld het minst aantal uur een betaalde baan hebben binnen Europa, nl 24.
Ik moet eerlijk zeggen dat mijn denkwijze ook naar die kant op is gegaan, dat vaders full time (blijven) werken en geen haan die daar naar kraait in heel veel gevallen.
[...]
Andere denkwijze prima. Maar mensen die me constant aan mijn hoofd zeuren over hoe slecht ik wel niet ben dat ik fulltime werk daar neem ik afscheid van. Overigens niemand die tegen mijn man zeurt dat hij fulltime werkt. En ook geen mannen die daar zo nodig kritiek op moeten hebben, het zijn vooral de vrouwen die zo fijn veroordelen. Heb ik in de VS en Frankrijk nooit zo erg meegemaakt als hier in NL. Is dat iets typisch NL?
Leentje, goede vraag. Ik las laatst in een tijdschrift dat Nederlandse vrouwen gemiddeld het minst aantal uur een betaalde baan hebben binnen Europa, nl 24.
Ik moet eerlijk zeggen dat mijn denkwijze ook naar die kant op is gegaan, dat vaders full time (blijven) werken en geen haan die daar naar kraait in heel veel gevallen.
zondag 4 maart 2012 om 15:19
quote:happyg schreef op 04 maart 2012 @ 14:31:
Dat zie ik in dit topic ook een beetje; Ft werkende vrouwen schieten ook zonder dat ze worden aangevallen direkt in de verdediging en doen met hun toon eigenlijk hetgeen ze bestrijden, nl anderen veroordelen. Waarschijnlijk door ervaringen uit het verleden, maar laten we nou gewoon allemaal doen wat bij onze eigen persoonlijkheid en situatie past. Allemaal Happy(g) !
Ik zie de verdediging niet zo, maar misschien komt dat wel omdat ik er zelf midden in zit?!
Wat ik wel zie, en dat schreef ik eerder al, is dat het lijkt alsof FT moeders er eerlijker voor uit komen dat ze het gewoon lékker vinden om veel te werken én zien dat hun kinderen het er niet slechter van doen. PT moeders lijken daar juist niet voor uit te komen, en heel vaak te zeggen 'wij vinden het beter voor de kinderen'.
Verder is het inderdaad ook storend dat niemand die vragen aan een vader stelt. Iedereen vroeg aan mij tijdens mijn verlof 'hoeveel dagen ga je werken? Vier! Dat is veel zeg!!" en als ik dan zei dat Kazman ook vier dagen ging werken zeiden ze 'o wat leuk dat hij dat doet'...... GRRRRRR!!!
Dat zie ik in dit topic ook een beetje; Ft werkende vrouwen schieten ook zonder dat ze worden aangevallen direkt in de verdediging en doen met hun toon eigenlijk hetgeen ze bestrijden, nl anderen veroordelen. Waarschijnlijk door ervaringen uit het verleden, maar laten we nou gewoon allemaal doen wat bij onze eigen persoonlijkheid en situatie past. Allemaal Happy(g)
!Ik zie de verdediging niet zo, maar misschien komt dat wel omdat ik er zelf midden in zit?!
Wat ik wel zie, en dat schreef ik eerder al, is dat het lijkt alsof FT moeders er eerlijker voor uit komen dat ze het gewoon lékker vinden om veel te werken én zien dat hun kinderen het er niet slechter van doen. PT moeders lijken daar juist niet voor uit te komen, en heel vaak te zeggen 'wij vinden het beter voor de kinderen'.
Verder is het inderdaad ook storend dat niemand die vragen aan een vader stelt. Iedereen vroeg aan mij tijdens mijn verlof 'hoeveel dagen ga je werken? Vier! Dat is veel zeg!!" en als ik dan zei dat Kazman ook vier dagen ging werken zeiden ze 'o wat leuk dat hij dat doet'...... GRRRRRR!!!
zondag 4 maart 2012 om 15:59
zondag 4 maart 2012 om 16:11
quote:Kastanjez schreef op 04 maart 2012 @ 15:19:
[...]
Verder is het inderdaad ook storend dat niemand die vragen aan een vader stelt. Iedereen vroeg aan mij tijdens mijn verlof 'hoeveel dagen ga je werken? Vier! Dat is veel zeg!!" en als ik dan zei dat Kazman ook vier dagen ging werken zeiden ze 'o wat leuk dat hij dat doet'...... GRRRRRR!!!
Ik had het er vandaag met mijn vriend over. Hoeveel stellen met kinderen kennen we waarvan de man minder werkt dan de vrouw? Geen. En hoeveel stellen met kinderen kennen we waarvan de vrouw fulltime werkt? Geen. Eigenlijk best shockerend.
Maar goed, ik ga maar weer verder met mijn sollicitatiebrieven. Op een fulltime en een parttime functie.
Heel inspirerend nog steeds om jullie verhalen te lezen, dames.
[...]
Verder is het inderdaad ook storend dat niemand die vragen aan een vader stelt. Iedereen vroeg aan mij tijdens mijn verlof 'hoeveel dagen ga je werken? Vier! Dat is veel zeg!!" en als ik dan zei dat Kazman ook vier dagen ging werken zeiden ze 'o wat leuk dat hij dat doet'...... GRRRRRR!!!
Ik had het er vandaag met mijn vriend over. Hoeveel stellen met kinderen kennen we waarvan de man minder werkt dan de vrouw? Geen. En hoeveel stellen met kinderen kennen we waarvan de vrouw fulltime werkt? Geen. Eigenlijk best shockerend.
Maar goed, ik ga maar weer verder met mijn sollicitatiebrieven. Op een fulltime en een parttime functie.
Heel inspirerend nog steeds om jullie verhalen te lezen, dames.
Today is a good day
zondag 4 maart 2012 om 16:32
quote:Vera01 schreef op 04 maart 2012 @ 15:59:
Ik vind het niet zo gek dat men het normaler vindt dat de man ft en de vrouw pt werkt. Zo gaat het toch ook in de meeste gezinnen. Dat wil niet zeggen dat het raar is als je daar niet in meegaat. Maar wel logisch dat daar een reactie opkomt.
Zo zitten mensen nu eenmaal in elkaar.
Vera, die gedachtengang ís ook niet gek. Ik denk dat het alleen nog wel een erg ingesleten patroon is vanuit die 'traditionele' rolverdeling. Man werkt, vrouw (praktisch geheel) thuis. Dat is tegenwoordig minder vaak zo alleen zijn er nog hopen vrouwen die het juk daarvan maar moeilijk van zich af kunnen schudden.
Ziedaar het schuldgevoel.
Wat, vind ik, nogmaals een nutteloze emotie is want je schiet er mijns inziens helemaal niets mee op, behalve vooral emotioneel in de spagaat te zitten.
En wie doe je dan nog een plezier? Vooral jezelf niet.
Ik vind het niet zo gek dat men het normaler vindt dat de man ft en de vrouw pt werkt. Zo gaat het toch ook in de meeste gezinnen. Dat wil niet zeggen dat het raar is als je daar niet in meegaat. Maar wel logisch dat daar een reactie opkomt.
Zo zitten mensen nu eenmaal in elkaar.
Vera, die gedachtengang ís ook niet gek. Ik denk dat het alleen nog wel een erg ingesleten patroon is vanuit die 'traditionele' rolverdeling. Man werkt, vrouw (praktisch geheel) thuis. Dat is tegenwoordig minder vaak zo alleen zijn er nog hopen vrouwen die het juk daarvan maar moeilijk van zich af kunnen schudden.
Ziedaar het schuldgevoel.
Wat, vind ik, nogmaals een nutteloze emotie is want je schiet er mijns inziens helemaal niets mee op, behalve vooral emotioneel in de spagaat te zitten.
En wie doe je dan nog een plezier? Vooral jezelf niet.