Werk & Studie
alle pijlers
Fulltime werken en kind
zaterdag 30 juli 2011 om 15:30
Hi iedereen,
Ik ben bijna (echt bíjna bijna ) afgestudeerd, en dus ben ik al lustig op zoek naar een interessante en inspirerende baan. Daarnaast heb ik een zoontje van ruim anderhalf. Omdat wij thuis van Nederlands polderen houden wat betreft werk en zorg, was aanvankelijk het plan dat vriend 1 zorgdag op zich zou nemen en ik ook, en dat ik dus 4 dagen zou gaan werken. Nu kom ik wel wat vacatures tegen voor 32 uur, maar de leukste banen zijn fulltime. Omdat ik wel echt carrière wil gaan maken (klinkt hoogdravend, ik bedoel vooral: lekker bezig met iets dat ik leuk vind) wil ik de optie 'fulltime werken' niet negeren.
Op zich kan dat allemaal makkelijk (vriend is freelancer en flexibel, en bereid om meer zorg op zich te nemen, en we hebben een vrij groot oppasnetwerk) dus ik heb dit topic vooral geopend om ervaringen te vragen van vrouwen met een (klein) kind die fulltime werken.
Is het moeilijk te combineren met je kind opvoeden? Waar loop je tegenaan? Moet je hele goede planskills hebben? En vooral: is het vreemd om 5 dagen niet bij je kind te zijn?
Vooral dat laatste vraag ik me af, omdat fulltime werken mij echt een enorme overgang lijkt, helemaal gezien het feit dat ik het laatste twee jaar nauwelijks heb gewerkt omdat ik m'n studie af moest maken. Kind gaat overigens al tijden 2 dagen naar de crèche dus dat stukje onthechting ken ik al
Ik ben bijna (echt bíjna bijna ) afgestudeerd, en dus ben ik al lustig op zoek naar een interessante en inspirerende baan. Daarnaast heb ik een zoontje van ruim anderhalf. Omdat wij thuis van Nederlands polderen houden wat betreft werk en zorg, was aanvankelijk het plan dat vriend 1 zorgdag op zich zou nemen en ik ook, en dat ik dus 4 dagen zou gaan werken. Nu kom ik wel wat vacatures tegen voor 32 uur, maar de leukste banen zijn fulltime. Omdat ik wel echt carrière wil gaan maken (klinkt hoogdravend, ik bedoel vooral: lekker bezig met iets dat ik leuk vind) wil ik de optie 'fulltime werken' niet negeren.
Op zich kan dat allemaal makkelijk (vriend is freelancer en flexibel, en bereid om meer zorg op zich te nemen, en we hebben een vrij groot oppasnetwerk) dus ik heb dit topic vooral geopend om ervaringen te vragen van vrouwen met een (klein) kind die fulltime werken.
Is het moeilijk te combineren met je kind opvoeden? Waar loop je tegenaan? Moet je hele goede planskills hebben? En vooral: is het vreemd om 5 dagen niet bij je kind te zijn?
Vooral dat laatste vraag ik me af, omdat fulltime werken mij echt een enorme overgang lijkt, helemaal gezien het feit dat ik het laatste twee jaar nauwelijks heb gewerkt omdat ik m'n studie af moest maken. Kind gaat overigens al tijden 2 dagen naar de crèche dus dat stukje onthechting ken ik al
Today is a good day
zondag 4 maart 2012 om 16:50
Dibbes, ik vraag me af of het schuldgevoel aangepraat wordt of toch een diep geworteld gevoel is. Ik denk dat het ontzettend moeilijk is om én een toegewijde moeder te zijn én een ft werkende vrouw met ambitie. Het vergt allebei veel tijd en energie, dus je zal ergens een steekje moeten laten vallen.
Muv de supervrouwen als Leentjedb
Muv de supervrouwen als Leentjedb
zondag 4 maart 2012 om 17:29
Maar Vera, ik weet niet zo goed waaróm dat moeilijk zou zijn. Toegewijd zit hem mijns inziens niet alleen in de kwantiteit van het aantal uren dat je met je kind doorbrengt. En het maakt ook heel veel uit met wie je het doet. Als je als moeder voor alles alleen opdraait omdat je een man hebt die een Vreselijk Belangrijke FT baan heeft ('nee, ik kan echt geen ouderschapsverlof/zorgverlof nemen en ik kan ook niet eens eerder naar huis als het kind ziek is), dan is het lastig ja.
Kun je het echter écht samen doen, met een redelijke fifty-fifty verdeling, dan is het denk ik al een stuk makkelijker.
Volgens mij is het probleem dat het Ideale Moederbeeld van veel mensen nog is, het beeld uit de jaren 50, toen moeders full time thuis waren. Men vergeet dan even dat je toen veel en veel meer tijd kwijt was aan het huishouden dan tegenwoordig én dat het sociale netwerk van een moeder aan de ene kant veel kleiner was, maar aan de andere kant veel groter, want alle moeders waren overdag thuis.
Mijn moeder is ft gaan werken vanaf dat ik een jaar of 10, 11 was. Ik vond de sporadische keren dat ik uit school kwam en zij er wél was met een kopje thee heerlijk, maar o, wat vond ik het ook heerlijk dat ze er meestal níet was!
Kun je het echter écht samen doen, met een redelijke fifty-fifty verdeling, dan is het denk ik al een stuk makkelijker.
Volgens mij is het probleem dat het Ideale Moederbeeld van veel mensen nog is, het beeld uit de jaren 50, toen moeders full time thuis waren. Men vergeet dan even dat je toen veel en veel meer tijd kwijt was aan het huishouden dan tegenwoordig én dat het sociale netwerk van een moeder aan de ene kant veel kleiner was, maar aan de andere kant veel groter, want alle moeders waren overdag thuis.
Mijn moeder is ft gaan werken vanaf dat ik een jaar of 10, 11 was. Ik vond de sporadische keren dat ik uit school kwam en zij er wél was met een kopje thee heerlijk, maar o, wat vond ik het ook heerlijk dat ze er meestal níet was!
zondag 4 maart 2012 om 17:39
quote:Vera01 schreef op 04 maart 2012 @ 16:50:
Dibbes, ik vraag me af of het schuldgevoel aangepraat wordt of toch een diep geworteld gevoel is. Ik denk dat het ontzettend moeilijk is om én een toegewijde moeder te zijn én een ft werkende vrouw met ambitie. Het vergt allebei veel tijd en energie, dus je zal ergens een steekje moeten laten vallen.
Muv de supervrouwen als Leentjedb
Wat bedoel je met een diepgewortelt gevoel? Iets wat vanaf kleins af aan in je zit? Of is dat je meegegeven en 'weet je niet beter dan dat je je zo hóórt te voelen?'. Nature or nurture zeg maar.
Niet vervelend bedoeld overigens.
Dibbes, ik vraag me af of het schuldgevoel aangepraat wordt of toch een diep geworteld gevoel is. Ik denk dat het ontzettend moeilijk is om én een toegewijde moeder te zijn én een ft werkende vrouw met ambitie. Het vergt allebei veel tijd en energie, dus je zal ergens een steekje moeten laten vallen.
Muv de supervrouwen als Leentjedb
Wat bedoel je met een diepgewortelt gevoel? Iets wat vanaf kleins af aan in je zit? Of is dat je meegegeven en 'weet je niet beter dan dat je je zo hóórt te voelen?'. Nature or nurture zeg maar.
Niet vervelend bedoeld overigens.
zondag 4 maart 2012 om 17:41
Dat samendoen werkt in de praktijk vaak niet, dat zie ik tenminste om me heen. De vaders doen het niet op de manier waarop de moeders het willen en dat geeft weer irritatie. Daarbij verdeel je dan wel de zorg tussen vader en moeder, maar blijft bij de moeder vaak die innerlijke strijd niet genoeg bij je kind te zijn. Ik denk toch dat dat een soort oergevoel is (vrouw krijgt de kinderen, man zorgt voor het vlees).
zondag 4 maart 2012 om 17:49
zondag 4 maart 2012 om 17:57
quote:Vera01 schreef op 04 maart 2012 @ 17:41:
Dat samendoen werkt in de praktijk vaak niet, dat zie ik tenminste om me heen. De vaders doen het niet op de manier waarop de moeders het willen en dat geeft weer irritatie. Daarbij verdeel je dan wel de zorg tussen vader en moeder, maar blijft bij de moeder vaak die innerlijke strijd niet genoeg bij je kind te zijn. Ik denk toch dat dat een soort oergevoel is (vrouw krijgt de kinderen, man zorgt voor het vlees).
En dáár gaat het vaak mis. Dat vrouwen vaak per se willen dat het op hún manier gaat want, die manier werkt 'beter'. Gevolg is dan vaak dat de man gaat denken: tsja, als je het zelf beter weet, waarom zou ik dan nog bijdragen.
Ik denk dat mannen niet per definitie 'slechter' zijn in het overnemen van taken, het gaat alleen anders. Als je bijv. vindt dat je man/partner bepaalde zaken handiger aanpakt, focus daar dan op ipv 'laat mij maar'.
En, communiceren over wat je wensen zijn. Van beide kanten overigens.
Dat samendoen werkt in de praktijk vaak niet, dat zie ik tenminste om me heen. De vaders doen het niet op de manier waarop de moeders het willen en dat geeft weer irritatie. Daarbij verdeel je dan wel de zorg tussen vader en moeder, maar blijft bij de moeder vaak die innerlijke strijd niet genoeg bij je kind te zijn. Ik denk toch dat dat een soort oergevoel is (vrouw krijgt de kinderen, man zorgt voor het vlees).
En dáár gaat het vaak mis. Dat vrouwen vaak per se willen dat het op hún manier gaat want, die manier werkt 'beter'. Gevolg is dan vaak dat de man gaat denken: tsja, als je het zelf beter weet, waarom zou ik dan nog bijdragen.
Ik denk dat mannen niet per definitie 'slechter' zijn in het overnemen van taken, het gaat alleen anders. Als je bijv. vindt dat je man/partner bepaalde zaken handiger aanpakt, focus daar dan op ipv 'laat mij maar'.
En, communiceren over wat je wensen zijn. Van beide kanten overigens.
zondag 4 maart 2012 om 18:35
Ik denk overigens wél dat het aan het veranderen is. Als ik in mijn omgeving kijk ken ik nu 7 stellen met kinderen. In 3 ervan werkt de vrouw meer dan de man, in de andere 4 (waaronder wijzelf) werkt de man (iets) meer, waarvan bijv in ons geval hij 36 (4*9) en ik 32 uur. Zulke verschillen zie ik nou ook weer niet en de zorg wordt behoorlijk 50/50 verdeeld al met al. Of is onze omgeving nou zo'n uitzondering (wel allen hoogopgeleide stellen)?
zondag 4 maart 2012 om 18:40
Het is vast wel te organiseren en raar vind ik het ook niet, maar het lijkt mij gewoon niet leuk, want dan zie je kind toch maar weinig, tenzij je inderdaad vroeg kan beginnen en vroeg weer thuis bent. Heb zelf toen ze klein waren vier dagen p/w gewerkt en vanaf het moment dat ze naar school gingen zoveel mogelijk binnen de schooltijden en soms ook 's avonds en dat is altijd prima bevallen.
zondag 4 maart 2012 om 19:09
quote:florita schreef op 04 maart 2012 @ 18:35:
Ik denk overigens wél dat het aan het veranderen is. Als ik in mijn omgeving kijk ken ik nu 7 stellen met kinderen. In 3 ervan werkt de vrouw meer dan de man, in de andere 4 (waaronder wijzelf) werkt de man (iets) meer, waarvan bijv in ons geval hij 36 (4*9) en ik 32 uur. Zulke verschillen zie ik nou ook weer niet en de zorg wordt behoorlijk 50/50 verdeeld al met al. Of is onze omgeving nou zo'n uitzondering (wel allen hoogopgeleide stellen)?Of hoogopgeleide stellen hier nu echt mee van doen hebben weet ik niet. Ik denk dat het van meerdere factoren afhangt: de branche waarin iemand werkzaam is, in hoeveel uur kan de functie worden ingevuld, wat is de reistijd, hoe zit het met de opvang, is er ruimte om thuis te werken etc.
Ik denk overigens wél dat het aan het veranderen is. Als ik in mijn omgeving kijk ken ik nu 7 stellen met kinderen. In 3 ervan werkt de vrouw meer dan de man, in de andere 4 (waaronder wijzelf) werkt de man (iets) meer, waarvan bijv in ons geval hij 36 (4*9) en ik 32 uur. Zulke verschillen zie ik nou ook weer niet en de zorg wordt behoorlijk 50/50 verdeeld al met al. Of is onze omgeving nou zo'n uitzondering (wel allen hoogopgeleide stellen)?Of hoogopgeleide stellen hier nu echt mee van doen hebben weet ik niet. Ik denk dat het van meerdere factoren afhangt: de branche waarin iemand werkzaam is, in hoeveel uur kan de functie worden ingevuld, wat is de reistijd, hoe zit het met de opvang, is er ruimte om thuis te werken etc.
zondag 4 maart 2012 om 19:18
zondag 4 maart 2012 om 19:21
quote:zonnetje59 schreef op 04 maart 2012 @ 18:40:
Het is vast wel te organiseren en raar vind ik het ook niet, maar het lijkt mij gewoon niet leuk, want dan zie je kind toch maar weinig, tenzij je inderdaad vroeg kan beginnen en vroeg weer thuis bent. Heb zelf toen ze klein waren vier dagen p/w gewerkt en vanaf het moment dat ze naar school gingen zoveel mogelijk binnen de schooltijden en soms ook 's avonds en dat is altijd prima bevallen.
Zonnetje, dat jij op die manier hebt kunnen werken is hartstikke fijn. Dat is echter niet voor iedereen weggelegd.
Ik heb ook het idee dat bij veel vrouwen vnl het pijnpunt ligt wanneer de kinderen nog niet de basisschool leeftijd hebben, dat dat de fase is waarin het meest gemist gevonden wordt. Zodra dat wel het geval is, wordt de tijdsindeling ook alweer anders. Misschien zou het helpen om wat meer op de langere termijn te denken, ook naar de fase daarna waarin je kind steeds meer zelf dingen gaat ondernemen.
En in mijn geval: ja klopt, ik zie mijn kind ook niet veel. Hij gaat dan in de weekenden ook steeds meer zijn eigen gang met vriendjes en sporten.
Het is vast wel te organiseren en raar vind ik het ook niet, maar het lijkt mij gewoon niet leuk, want dan zie je kind toch maar weinig, tenzij je inderdaad vroeg kan beginnen en vroeg weer thuis bent. Heb zelf toen ze klein waren vier dagen p/w gewerkt en vanaf het moment dat ze naar school gingen zoveel mogelijk binnen de schooltijden en soms ook 's avonds en dat is altijd prima bevallen.
Zonnetje, dat jij op die manier hebt kunnen werken is hartstikke fijn. Dat is echter niet voor iedereen weggelegd.
Ik heb ook het idee dat bij veel vrouwen vnl het pijnpunt ligt wanneer de kinderen nog niet de basisschool leeftijd hebben, dat dat de fase is waarin het meest gemist gevonden wordt. Zodra dat wel het geval is, wordt de tijdsindeling ook alweer anders. Misschien zou het helpen om wat meer op de langere termijn te denken, ook naar de fase daarna waarin je kind steeds meer zelf dingen gaat ondernemen.
En in mijn geval: ja klopt, ik zie mijn kind ook niet veel. Hij gaat dan in de weekenden ook steeds meer zijn eigen gang met vriendjes en sporten.
zondag 4 maart 2012 om 19:22
zondag 4 maart 2012 om 19:23
Waarom al die verdedigende reacties, als je zeker weet dat je goed bezig bent voor je kind (niet voor jezelf, maar echt voor je kind). Waarom dan de jaloerse reacties als mijn man voor de derde keer in twee jaar een grote stap vooruit doet, en zijn collega niet omdat hij iedere dag om vijf uur alles uit z'n handen laat vallen om z'n kind op te halen. Waarom kom je dan niet terug om je achterstand in te halen, als je weg bent gegaan omdat je kind ziek was? Waarom laat je dat dan aan je fulltime collega's over? Waarom voel je je zo aangevallen? Het is toch maar een mening? Ik verdedig mezelf nooit voor mijn keuze!
zondag 4 maart 2012 om 19:24
quote:priempje schreef op 04 maart 2012 @ 19:12:
ja ik werk niet zoveel, ik vind het tijd doorbrengen met mijn kind leuk en snap niet waarom aan een kind beginnen als je hem vervolgens 5 dagen per week ergens wilt dumpen omdat jij leuk wilt werken?
Misschien omdat het voor een grote groep mensen bittere noodzaak is geworden om hoe dan ook te blijven werken, ook al zouden ze thuis willen blijven?
Mijn moeder kon thuisblijven doordat mijn vader een goede baan had/heeft. Allemaal keurig vast laten leggen bij de notaris voor het geval dat ze uit elkaar zouden gaan en wat ze dan met de verdeling van inkomen en pensioen gingen doen.
Voor veel mensen nu geldt dit niet meer. Een gezin is duur, het hele leven is duur. Ik zal ook minimaal 3 dagen blijven werken. Ten eerste omdat we het geld nu eenmaal nodig hebben en ten tweede omdat ik iets met mijn opleiding wil doen, ik wil iets maken van mijn loopbaan en dat gaat alleen maar gebeuren als ik 4 dagen blijf werken.
Vroeger,( nou ja, vroeger, ben 23 potdikke! ) dacht ik hetzelfde als jij hierover, waarom een kind nemen als je ze in een KDV dumpt? Maar ik heb gezien hoe leuk werk kan zijn, dat geld toch wel erg belangrijk is in het leven en dat kinderen ook goed opgroeien als ze niet iedere minuut bij moeder zijn.
Ja, ik vond mijn jeugd prachtig, vond het heerlijk dat mijn moeder er altijd was, maar in deze tijd zou ook mijn moeder gewoon gaan werken, alleen al om het feit dat zoveel mensen dit doen en het hele sociale leven daardoor verandert door de weeks.
Je bent naast moeder ook nog vrouw, mens, iemand die maar 1x leeft.
ja ik werk niet zoveel, ik vind het tijd doorbrengen met mijn kind leuk en snap niet waarom aan een kind beginnen als je hem vervolgens 5 dagen per week ergens wilt dumpen omdat jij leuk wilt werken?
Misschien omdat het voor een grote groep mensen bittere noodzaak is geworden om hoe dan ook te blijven werken, ook al zouden ze thuis willen blijven?
Mijn moeder kon thuisblijven doordat mijn vader een goede baan had/heeft. Allemaal keurig vast laten leggen bij de notaris voor het geval dat ze uit elkaar zouden gaan en wat ze dan met de verdeling van inkomen en pensioen gingen doen.
Voor veel mensen nu geldt dit niet meer. Een gezin is duur, het hele leven is duur. Ik zal ook minimaal 3 dagen blijven werken. Ten eerste omdat we het geld nu eenmaal nodig hebben en ten tweede omdat ik iets met mijn opleiding wil doen, ik wil iets maken van mijn loopbaan en dat gaat alleen maar gebeuren als ik 4 dagen blijf werken.
Vroeger,( nou ja, vroeger, ben 23 potdikke! ) dacht ik hetzelfde als jij hierover, waarom een kind nemen als je ze in een KDV dumpt? Maar ik heb gezien hoe leuk werk kan zijn, dat geld toch wel erg belangrijk is in het leven en dat kinderen ook goed opgroeien als ze niet iedere minuut bij moeder zijn.
Ja, ik vond mijn jeugd prachtig, vond het heerlijk dat mijn moeder er altijd was, maar in deze tijd zou ook mijn moeder gewoon gaan werken, alleen al om het feit dat zoveel mensen dit doen en het hele sociale leven daardoor verandert door de weeks.
Je bent naast moeder ook nog vrouw, mens, iemand die maar 1x leeft.
zondag 4 maart 2012 om 19:25
quote:priempje schreef op 04 maart 2012 @ 19:12:
ja ik werk niet zoveel, ik vind het tijd doorbrengen met mijn kind leuk en snap niet waarom aan een kind beginnen als je hem vervolgens 5 dagen per week ergens wilt dumpen omdat jij leuk wilt werken?Ja, ik ben niet de hele week thuis, ik vind werken leuk en maatschappelijk belangrijk en ik snap niet waarom je aan een opleiding begint om vervolgens al je kennis overboord te dumpen omdat je zo leuk de hele dag moeder wil spelen...
(Een luxe die het overgrote deel van de wereldbevolking overigens niet heeft of zich niet permitteert)
ja ik werk niet zoveel, ik vind het tijd doorbrengen met mijn kind leuk en snap niet waarom aan een kind beginnen als je hem vervolgens 5 dagen per week ergens wilt dumpen omdat jij leuk wilt werken?Ja, ik ben niet de hele week thuis, ik vind werken leuk en maatschappelijk belangrijk en ik snap niet waarom je aan een opleiding begint om vervolgens al je kennis overboord te dumpen omdat je zo leuk de hele dag moeder wil spelen...
(Een luxe die het overgrote deel van de wereldbevolking overigens niet heeft of zich niet permitteert)
Wees altijd jezelf. Tenzij je een eenhoorn kan zijn. Wees dan een eenhoorn.
zondag 4 maart 2012 om 19:26
quote:betjeklets schreef op 04 maart 2012 @ 19:23:
Waarom al die verdedigende reacties, als je zeker weet dat je goed bezig bent voor je kind (niet voor jezelf, maar echt voor je kind). Waarom dan de jaloerse reacties als mijn man voor de derde keer in twee jaar een grote stap vooruit doet, en zijn collega niet omdat hij iedere dag om vijf uur alles uit z'n handen laat vallen om z'n kind op te halen. Waarom kom je dan niet terug om je achterstand in te halen, als je weg bent gegaan omdat je kind ziek was? Waarom laat je dat dan aan je fulltime collega's over? Waarom voel je je zo aangevallen? Het is toch maar een mening? Ik verdedig mezelf nooit voor mijn keuze!Oh maar dat doe je wel hoor. Je bent je er alleen niet van bewust.
Waarom al die verdedigende reacties, als je zeker weet dat je goed bezig bent voor je kind (niet voor jezelf, maar echt voor je kind). Waarom dan de jaloerse reacties als mijn man voor de derde keer in twee jaar een grote stap vooruit doet, en zijn collega niet omdat hij iedere dag om vijf uur alles uit z'n handen laat vallen om z'n kind op te halen. Waarom kom je dan niet terug om je achterstand in te halen, als je weg bent gegaan omdat je kind ziek was? Waarom laat je dat dan aan je fulltime collega's over? Waarom voel je je zo aangevallen? Het is toch maar een mening? Ik verdedig mezelf nooit voor mijn keuze!Oh maar dat doe je wel hoor. Je bent je er alleen niet van bewust.
zondag 4 maart 2012 om 19:26
quote:betjeklets schreef op 04 maart 2012 @ 19:23:
Waarom al die verdedigende reacties, als je zeker weet dat je goed bezig bent voor je kind (niet voor jezelf, maar echt voor je kind). Waarom dan de jaloerse reacties als mijn man voor de derde keer in twee jaar een grote stap vooruit doet, en zijn collega niet omdat hij iedere dag om vijf uur alles uit z'n handen laat vallen om z'n kind op te halen. Waarom kom je dan niet terug om je achterstand in te halen, als je weg bent gegaan omdat je kind ziek was? Waarom laat je dat dan aan je fulltime collega's over? Waarom voel je je zo aangevallen? Het is toch maar een mening? Ik verdedig mezelf nooit voor mijn keuze!
Ik denk dat dat te maken heeft met het feit dat je het eens was met een reactie waarin stond een kind dumpen 5 dagen in de week. Dat klinkt nu niet echt onbevooroordeeld zeg maar.
Aan beide keuzes zitten voor en nadelen. Aan ieder de keuze om zelf een afweging te maken.
Waarom al die verdedigende reacties, als je zeker weet dat je goed bezig bent voor je kind (niet voor jezelf, maar echt voor je kind). Waarom dan de jaloerse reacties als mijn man voor de derde keer in twee jaar een grote stap vooruit doet, en zijn collega niet omdat hij iedere dag om vijf uur alles uit z'n handen laat vallen om z'n kind op te halen. Waarom kom je dan niet terug om je achterstand in te halen, als je weg bent gegaan omdat je kind ziek was? Waarom laat je dat dan aan je fulltime collega's over? Waarom voel je je zo aangevallen? Het is toch maar een mening? Ik verdedig mezelf nooit voor mijn keuze!
Ik denk dat dat te maken heeft met het feit dat je het eens was met een reactie waarin stond een kind dumpen 5 dagen in de week. Dat klinkt nu niet echt onbevooroordeeld zeg maar.
Aan beide keuzes zitten voor en nadelen. Aan ieder de keuze om zelf een afweging te maken.
zondag 4 maart 2012 om 19:27
zondag 4 maart 2012 om 19:34
Nog even in navolging op mijn vorige post over 'de ideale jaren 50 moeder'. Ik vraag me wel eens af of ft werkende moeders kwalitatief niet bijna net zo veel tijd aan hun kinderen kunnen geven als moeders in de jaren 50, die dus meer tijd aan huishouden kwijt waren én meestal meer kinderen hadden.
En daarmee wil ik niet de pt moeders of thuisblijfmoeders afserveren, maar alleen maar aangeven dat het beeld van 'kinderen dumpen als je werkt' nergens op slaat en dat het nog maar de vraag is of je kind nou zo veel beter af is als er de hele dag een moeder om hem heen cirkelt.
En daarmee wil ik niet de pt moeders of thuisblijfmoeders afserveren, maar alleen maar aangeven dat het beeld van 'kinderen dumpen als je werkt' nergens op slaat en dat het nog maar de vraag is of je kind nou zo veel beter af is als er de hele dag een moeder om hem heen cirkelt.
zondag 4 maart 2012 om 19:34
quote:evelynsalt schreef op 04 maart 2012 @ 19:27:
En leukt 'wilt' werken? Ik weet niet of jij dochters hebt Betjeklets, maar wat voor voorbeeld wil jij je dochters dan meegeven als het om arbeidsethos gaat? Dat ze na de middelbare school vooral een rijke vent aan de haak moeten slaan voor een gespreid bedje?Ik heb uiteraard geen kinderen, want ik werk fulltime...
En leukt 'wilt' werken? Ik weet niet of jij dochters hebt Betjeklets, maar wat voor voorbeeld wil jij je dochters dan meegeven als het om arbeidsethos gaat? Dat ze na de middelbare school vooral een rijke vent aan de haak moeten slaan voor een gespreid bedje?Ik heb uiteraard geen kinderen, want ik werk fulltime...
zondag 4 maart 2012 om 19:46
quote:betjeklets schreef op 04 maart 2012 @ 19:23:
Waarom al die verdedigende reacties, als je zeker weet dat je goed bezig bent voor je kind (niet voor jezelf, maar echt voor je kind). Waarom dan de jaloerse reacties als mijn man voor de derde keer in twee jaar een grote stap vooruit doet, en zijn collega niet omdat hij iedere dag om vijf uur alles uit z'n handen laat vallen om z'n kind op te halen. Waarom kom je dan niet terug om je achterstand in te halen, als je weg bent gegaan omdat je kind ziek was? Waarom laat je dat dan aan je fulltime collega's over? Waarom voel je je zo aangevallen? Het is toch maar een mening? Ik verdedig mezelf nooit voor mijn keuze!
Jouw man kiest er toch voor om dit te willen in zijn baan? En jij plukt daar ook de vruchten van mag ik aannemen. Fijn toch en dat meen ik. Niet iedereen staat op de corporate ladder noch wil dat.
En jaloers? Nee, geenszins. Ik ken de keerzijde en heb in exact dezelfde situatie gezeten als jij nl. dat ik het ook niet voor het geld hoefde te doen en thuis zou blijven.
Helaas gaat het leven zijn eigen gang en soms kom je ineens voor situaties te staan die je gewoonweg niet had zien aankomen.
Waarom al die verdedigende reacties, als je zeker weet dat je goed bezig bent voor je kind (niet voor jezelf, maar echt voor je kind). Waarom dan de jaloerse reacties als mijn man voor de derde keer in twee jaar een grote stap vooruit doet, en zijn collega niet omdat hij iedere dag om vijf uur alles uit z'n handen laat vallen om z'n kind op te halen. Waarom kom je dan niet terug om je achterstand in te halen, als je weg bent gegaan omdat je kind ziek was? Waarom laat je dat dan aan je fulltime collega's over? Waarom voel je je zo aangevallen? Het is toch maar een mening? Ik verdedig mezelf nooit voor mijn keuze!
Jouw man kiest er toch voor om dit te willen in zijn baan? En jij plukt daar ook de vruchten van mag ik aannemen. Fijn toch en dat meen ik. Niet iedereen staat op de corporate ladder noch wil dat.
En jaloers? Nee, geenszins. Ik ken de keerzijde en heb in exact dezelfde situatie gezeten als jij nl. dat ik het ook niet voor het geld hoefde te doen en thuis zou blijven.
Helaas gaat het leven zijn eigen gang en soms kom je ineens voor situaties te staan die je gewoonweg niet had zien aankomen.