Werk & Studie
alle pijlers
Fulltime werken en kind
zaterdag 30 juli 2011 om 15:30
Hi iedereen,
Ik ben bijna (echt bíjna bijna ) afgestudeerd, en dus ben ik al lustig op zoek naar een interessante en inspirerende baan. Daarnaast heb ik een zoontje van ruim anderhalf. Omdat wij thuis van Nederlands polderen houden wat betreft werk en zorg, was aanvankelijk het plan dat vriend 1 zorgdag op zich zou nemen en ik ook, en dat ik dus 4 dagen zou gaan werken. Nu kom ik wel wat vacatures tegen voor 32 uur, maar de leukste banen zijn fulltime. Omdat ik wel echt carrière wil gaan maken (klinkt hoogdravend, ik bedoel vooral: lekker bezig met iets dat ik leuk vind) wil ik de optie 'fulltime werken' niet negeren.
Op zich kan dat allemaal makkelijk (vriend is freelancer en flexibel, en bereid om meer zorg op zich te nemen, en we hebben een vrij groot oppasnetwerk) dus ik heb dit topic vooral geopend om ervaringen te vragen van vrouwen met een (klein) kind die fulltime werken.
Is het moeilijk te combineren met je kind opvoeden? Waar loop je tegenaan? Moet je hele goede planskills hebben? En vooral: is het vreemd om 5 dagen niet bij je kind te zijn?
Vooral dat laatste vraag ik me af, omdat fulltime werken mij echt een enorme overgang lijkt, helemaal gezien het feit dat ik het laatste twee jaar nauwelijks heb gewerkt omdat ik m'n studie af moest maken. Kind gaat overigens al tijden 2 dagen naar de crèche dus dat stukje onthechting ken ik al
Ik ben bijna (echt bíjna bijna ) afgestudeerd, en dus ben ik al lustig op zoek naar een interessante en inspirerende baan. Daarnaast heb ik een zoontje van ruim anderhalf. Omdat wij thuis van Nederlands polderen houden wat betreft werk en zorg, was aanvankelijk het plan dat vriend 1 zorgdag op zich zou nemen en ik ook, en dat ik dus 4 dagen zou gaan werken. Nu kom ik wel wat vacatures tegen voor 32 uur, maar de leukste banen zijn fulltime. Omdat ik wel echt carrière wil gaan maken (klinkt hoogdravend, ik bedoel vooral: lekker bezig met iets dat ik leuk vind) wil ik de optie 'fulltime werken' niet negeren.
Op zich kan dat allemaal makkelijk (vriend is freelancer en flexibel, en bereid om meer zorg op zich te nemen, en we hebben een vrij groot oppasnetwerk) dus ik heb dit topic vooral geopend om ervaringen te vragen van vrouwen met een (klein) kind die fulltime werken.
Is het moeilijk te combineren met je kind opvoeden? Waar loop je tegenaan? Moet je hele goede planskills hebben? En vooral: is het vreemd om 5 dagen niet bij je kind te zijn?
Vooral dat laatste vraag ik me af, omdat fulltime werken mij echt een enorme overgang lijkt, helemaal gezien het feit dat ik het laatste twee jaar nauwelijks heb gewerkt omdat ik m'n studie af moest maken. Kind gaat overigens al tijden 2 dagen naar de crèche dus dat stukje onthechting ken ik al
Today is a good day
maandag 5 maart 2012 om 10:12
quote:mjdh schreef op 05 maart 2012 @ 10:01:
[...]
Dit dus.
Ik heb overigens met liefde 3 jaar geleden mijn werk opgegeven om tijdelijk thuis te zijn om ervoor te zorgen dat daar alles op rolletjes loopt. Mijn man werkt meer dan fulltime en verdient hiermee genoeg om alles te betalen. Ik had zelf genoeg gespaard in die 17 jaar die ik voor de geboorte van onze zoon fulltime heb gewerkt, dus ik hoef geen 'handje op te houden'. Nu ben ik weer aan het studeren en hoop weer aan het werk te gaan als zoon naar groep 1 gaat. Daar kan ik echt naar uit kijken. Maar ben ook erg blij met de tijd die ik heb met zoon. Er ging een wereld voor me open. Zomaar midden op de dag naar het bos, als de zon schijnt. Even lekker niets doen, dat kon ik daarvoor nooit, want, altijd druk druk druk. Ik kan wel zeggen dat het mij, ons gezin en hier thuis goed heeft gedaan. Ik heb dingen anders leren waarderen, anders plannen en ook anders leren kijken. En ik heb rust gevonden in mijn lijf en hart. En dat op mijn 41ste
Het voelt nu wel drukker met kind en zonder baan, dan zonder kind en met fulltime baan. Je vult je leven met hele andere dingen. Ik vind het echt leuk om ook eens de andere kant te hebben gezien. Het heeft me wel geleerd geen oordeel te hebben over wel of niet werkende ouders. Het enige dat telt is dat je zelf achter je eigen keuzes staat. En in overleg met thuis.Voelt dat serieus zo bij je eigen partner? Dat heb ik echt niet. Tot voor kort heb ik altijd 32-40u gewerkt, echter werkt en verdient mijn man veel meer dan ik. Daardoor konden we extra uitgeven aan reizen, uiteten enz. Na een lange tijd samen is alles toch één. Ik zorg dat het huishouden loopt (boodschappen, schoonmaken, koop kadootjes als er verjaardagen zijn, doe de administratie). Dingen waar hij niet eens de tijd voor heeft naast zijn bedrijf.
[...]
Dit dus.
Ik heb overigens met liefde 3 jaar geleden mijn werk opgegeven om tijdelijk thuis te zijn om ervoor te zorgen dat daar alles op rolletjes loopt. Mijn man werkt meer dan fulltime en verdient hiermee genoeg om alles te betalen. Ik had zelf genoeg gespaard in die 17 jaar die ik voor de geboorte van onze zoon fulltime heb gewerkt, dus ik hoef geen 'handje op te houden'. Nu ben ik weer aan het studeren en hoop weer aan het werk te gaan als zoon naar groep 1 gaat. Daar kan ik echt naar uit kijken. Maar ben ook erg blij met de tijd die ik heb met zoon. Er ging een wereld voor me open. Zomaar midden op de dag naar het bos, als de zon schijnt. Even lekker niets doen, dat kon ik daarvoor nooit, want, altijd druk druk druk. Ik kan wel zeggen dat het mij, ons gezin en hier thuis goed heeft gedaan. Ik heb dingen anders leren waarderen, anders plannen en ook anders leren kijken. En ik heb rust gevonden in mijn lijf en hart. En dat op mijn 41ste
Het voelt nu wel drukker met kind en zonder baan, dan zonder kind en met fulltime baan. Je vult je leven met hele andere dingen. Ik vind het echt leuk om ook eens de andere kant te hebben gezien. Het heeft me wel geleerd geen oordeel te hebben over wel of niet werkende ouders. Het enige dat telt is dat je zelf achter je eigen keuzes staat. En in overleg met thuis.Voelt dat serieus zo bij je eigen partner? Dat heb ik echt niet. Tot voor kort heb ik altijd 32-40u gewerkt, echter werkt en verdient mijn man veel meer dan ik. Daardoor konden we extra uitgeven aan reizen, uiteten enz. Na een lange tijd samen is alles toch één. Ik zorg dat het huishouden loopt (boodschappen, schoonmaken, koop kadootjes als er verjaardagen zijn, doe de administratie). Dingen waar hij niet eens de tijd voor heeft naast zijn bedrijf.
maandag 5 maart 2012 om 10:13
quote:Kastanjez schreef op 04 maart 2012 @ 19:34:
Nog even in navolging op mijn vorige post over 'de ideale jaren 50 moeder'. Ik vraag me wel eens af of ft werkende moeders kwalitatief niet bijna net zo veel tijd aan hun kinderen kunnen geven als moeders in de jaren 50, die dus meer tijd aan huishouden kwijt waren én meestal meer kinderen hadden.
En daarmee wil ik niet de pt moeders of thuisblijfmoeders afserveren, maar alleen maar aangeven dat het beeld van 'kinderen dumpen als je werkt' nergens op slaat en dat het nog maar de vraag is of je kind nou zo veel beter af is als er de hele dag een moeder om hem heen cirkelt.
Gelukkig maar. Ik ben nog best een leuk mens hoor en fladder niet de hele dag om mijn kind heen.
Ik vind het wel interessant en vraag me af of je als mens, als vrouw in dit geval, uit meer bestaat dan 'moeder' als je geen baan hebt. Ik doe veel vrijwilligerswerk, werk met jongeren, studeer, zing in 2 koren, sport veel etc etc etc. En toch komt het gesprek steeds weer terug op het feit of ik wel of niet werk. Ik snap dat je veel voldoening kunt halen uit je werk, ik heb het hiervoor immers zelf 17 jaar lang gedaan, maar wat als je nou niet kunt werken? Doe en tel je dan niet meer mee in deze maatschappij? Sta je dan langs de lijn? Is wat je op een andere manier bijdraagt niet van belang?
Zomaar wat oprecht vragen...
Nog even in navolging op mijn vorige post over 'de ideale jaren 50 moeder'. Ik vraag me wel eens af of ft werkende moeders kwalitatief niet bijna net zo veel tijd aan hun kinderen kunnen geven als moeders in de jaren 50, die dus meer tijd aan huishouden kwijt waren én meestal meer kinderen hadden.
En daarmee wil ik niet de pt moeders of thuisblijfmoeders afserveren, maar alleen maar aangeven dat het beeld van 'kinderen dumpen als je werkt' nergens op slaat en dat het nog maar de vraag is of je kind nou zo veel beter af is als er de hele dag een moeder om hem heen cirkelt.
Gelukkig maar. Ik ben nog best een leuk mens hoor en fladder niet de hele dag om mijn kind heen.
Ik vind het wel interessant en vraag me af of je als mens, als vrouw in dit geval, uit meer bestaat dan 'moeder' als je geen baan hebt. Ik doe veel vrijwilligerswerk, werk met jongeren, studeer, zing in 2 koren, sport veel etc etc etc. En toch komt het gesprek steeds weer terug op het feit of ik wel of niet werk. Ik snap dat je veel voldoening kunt halen uit je werk, ik heb het hiervoor immers zelf 17 jaar lang gedaan, maar wat als je nou niet kunt werken? Doe en tel je dan niet meer mee in deze maatschappij? Sta je dan langs de lijn? Is wat je op een andere manier bijdraagt niet van belang?
Zomaar wat oprecht vragen...
maandag 5 maart 2012 om 10:15
quote:gemelitos schreef op 05 maart 2012 @ 10:11:
@Vera: Ik weet niet of je gelezen hebt dat ik in Spanje woon, en hier de maatschappij ingesteld is op ft werkende ouders. Ik werk tot 4 uur, de tijd daarna is voor mijn kinderen. School is tot half 5, dus geen BSO nodig. En onze flexibele baan maakt het mogelijk dat ik (of man) bij de kinderen ben als ze ziek zijn.
Ik denk dat ik ft werken in NL misschien wel wat moeilijker zou vinden, maar niet onmogelijk. Je hebt wel gelijk dat er maar 24u in een dag zit en ik daarom ´s avonds vaak nog bezig ben. Ik zeg dan ook vaak dat niet mijn kinderen, maar ik (wij), de ´dupe´ ben van het feit dat wij beiden ft werken. Maar dat is nu eenmaal zo.Sorry, overheen gelezen. De schooltijden maken het verhaal idd anders, een van jullie is er dus voor de kinderen. Persoonlijk vind ik nl niet dat een kind dagelijks op de bso hoort.
@Vera: Ik weet niet of je gelezen hebt dat ik in Spanje woon, en hier de maatschappij ingesteld is op ft werkende ouders. Ik werk tot 4 uur, de tijd daarna is voor mijn kinderen. School is tot half 5, dus geen BSO nodig. En onze flexibele baan maakt het mogelijk dat ik (of man) bij de kinderen ben als ze ziek zijn.
Ik denk dat ik ft werken in NL misschien wel wat moeilijker zou vinden, maar niet onmogelijk. Je hebt wel gelijk dat er maar 24u in een dag zit en ik daarom ´s avonds vaak nog bezig ben. Ik zeg dan ook vaak dat niet mijn kinderen, maar ik (wij), de ´dupe´ ben van het feit dat wij beiden ft werken. Maar dat is nu eenmaal zo.Sorry, overheen gelezen. De schooltijden maken het verhaal idd anders, een van jullie is er dus voor de kinderen. Persoonlijk vind ik nl niet dat een kind dagelijks op de bso hoort.
maandag 5 maart 2012 om 10:17
quote:xylo schreef op 05 maart 2012 @ 09:36:
Het valt mij altijd op dat vrouwen die zelf in de kinderopvang werken, hun kind nooit full-time naar de opvang brengen, of zelfs helemaal niet naar een creche. Omdat ze vinden dat dat te vermoeiend is en kinderen te weinig aandacht krijgen.
Kinderen in NL schijnen het meest gelukkig te zijn van Europa. Misschien wel omdat ze relatief meer thuis zijn dan kinderen in andere landen. Thuis ontspan je het meest.
Aan de andere kant is het voor zowel moeders als hun kinderen denk ik heel gezond en heel waardevol als die maatschappelijk actief zijn. Het rare is dat, hoeveel ik ook van mijn kind houd, ik uiteindelijk toch meer energie krijg van werken, waarin ik echt wordt uitgedaagd, en dat ik daardoor ook een leukere moeder ben dan als ik thuis zou zijn de hele dag. Maar dat is mijn persoonlijkheid.Dat heb ik dus ook al meerdere keren gehoord.
Het valt mij altijd op dat vrouwen die zelf in de kinderopvang werken, hun kind nooit full-time naar de opvang brengen, of zelfs helemaal niet naar een creche. Omdat ze vinden dat dat te vermoeiend is en kinderen te weinig aandacht krijgen.
Kinderen in NL schijnen het meest gelukkig te zijn van Europa. Misschien wel omdat ze relatief meer thuis zijn dan kinderen in andere landen. Thuis ontspan je het meest.
Aan de andere kant is het voor zowel moeders als hun kinderen denk ik heel gezond en heel waardevol als die maatschappelijk actief zijn. Het rare is dat, hoeveel ik ook van mijn kind houd, ik uiteindelijk toch meer energie krijg van werken, waarin ik echt wordt uitgedaagd, en dat ik daardoor ook een leukere moeder ben dan als ik thuis zou zijn de hele dag. Maar dat is mijn persoonlijkheid.Dat heb ik dus ook al meerdere keren gehoord.
maandag 5 maart 2012 om 10:18
Om alle ballen in de lucht te kunnen houden besteden wij zoveel mogelijk uit. We werken beide 4 dagen, hebben veel reistijd én een druk, maar leuk, sociaal leven. Om tóch genoeg tijd door te kunnen brengen met elkaar en met onze dochter hebben we een schoonmaakster, die ook de was en de strijkwas doet. We laten boodschappen zoveel mogelijk bezorgen. (ook kleding e.d) .Daar winnen we in de weekeinden en op vrije dagen al heel veel tijd mee, zodat we die tijd kunnen gebruiken voor Echt Leuke Dingen.
Ik weet uit ervaring dat ik een leukere en betere moeder ben als ik werk.
Overigens heb ik met mijn moeder wel de eeuwige discussie. Zij vindt onze 'quality time' geforceerd en is van mening dat een kind het liefst om de moeder heen drentelt als die het huishouden doet. Iets dat zij dan ook 24 uur per dag deed vroeger
Ik weet uit ervaring dat ik een leukere en betere moeder ben als ik werk.
Overigens heb ik met mijn moeder wel de eeuwige discussie. Zij vindt onze 'quality time' geforceerd en is van mening dat een kind het liefst om de moeder heen drentelt als die het huishouden doet. Iets dat zij dan ook 24 uur per dag deed vroeger
maandag 5 maart 2012 om 10:18
quote:Vera01 schreef op 05 maart 2012 @ 10:12:
[...]
Voelt dat serieus zo bij je eigen partner? Dat heb ik echt niet. Tot voor kort heb ik altijd 32-40u gewerkt, echter werkt en verdient mijn man veel meer dan ik. Daardoor konden we extra uitgeven aan reizen, uiteten enz. Na een lange tijd samen is alles toch één. Ik zorg dat het huishouden loopt (boodschappen, schoonmaken, koop kadootjes als er verjaardagen zijn, doe de administratie). Dingen waar hij niet eens de tijd voor heeft naast zijn bedrijf.
Nee, niet in elk geval. Maar als ik dure laarzen wil kopen vind ik het toch prettiger om die van 'eigen geld' te kopen. Ik moet zeggen dat ik er nog wat bijklus. Ik maak 2x in de week huizen schoon van werkende stellen. Dus ik help hen, en zij mij Dat geld stop ik in een potje en doen we leuke dingen van. Lekker uiteten of cadeautjes kopen.
En ik ben het wel met je eens. Mijn man kan zijn werk doen en hoeft zich nooit druk te maken over thuis. Maar ik moet gelijk bekennen dat hij erg betrokken is en ik zorg ervoor dat ik op de hoogte blijf van zijn werkzaamheden.
[...]
Voelt dat serieus zo bij je eigen partner? Dat heb ik echt niet. Tot voor kort heb ik altijd 32-40u gewerkt, echter werkt en verdient mijn man veel meer dan ik. Daardoor konden we extra uitgeven aan reizen, uiteten enz. Na een lange tijd samen is alles toch één. Ik zorg dat het huishouden loopt (boodschappen, schoonmaken, koop kadootjes als er verjaardagen zijn, doe de administratie). Dingen waar hij niet eens de tijd voor heeft naast zijn bedrijf.
Nee, niet in elk geval. Maar als ik dure laarzen wil kopen vind ik het toch prettiger om die van 'eigen geld' te kopen. Ik moet zeggen dat ik er nog wat bijklus. Ik maak 2x in de week huizen schoon van werkende stellen. Dus ik help hen, en zij mij Dat geld stop ik in een potje en doen we leuke dingen van. Lekker uiteten of cadeautjes kopen.
En ik ben het wel met je eens. Mijn man kan zijn werk doen en hoeft zich nooit druk te maken over thuis. Maar ik moet gelijk bekennen dat hij erg betrokken is en ik zorg ervoor dat ik op de hoogte blijf van zijn werkzaamheden.
maandag 5 maart 2012 om 10:19
quote:Glitterbom schreef op 05 maart 2012 @ 09:52:
[...]
Ik ken jou en je situatie natuurlijk niet, maar ik vraag me af of jouw opvatting dat je dat níet zou kunnen écht klopt of dat je denkt dat je dat niet kan.
Eigenlijk bedoel ik het niet persoonlijk maar in het algemeen. Dénkt 'de Nederlandse vrouw' dat ze fulltime werk en zorg niet kan combineren of ís dat echt zo?
Zie mijn OP. Ik dacht het ook. Dat ik dat niet kon. Nu denk ik dat ik het in ieder geval moet proberen. En dat je, door zelf flexibel te zijn, ook flexibiliteit van je werkgever terug kunt verwachten.
En dat je met leuk werk, dat je met plezier doet, en een goede planning voor het thuisfront niet per se een gejaagd leven hoeft te leiden. Dat het wel offers vergt, ja. Maar alle levenskeuzes vergen offers.
Uiteraard moet je het proberen. Zoals ik al zei: het is voor iedereen verschillend. Ik heb zelf geruime tijd fulltime gewerkt voordat ik kinderen kreeg en wist toen eigenlijk wel dat ik een echte forse carrière in mijn baan niet - op een voor mij bevredigende manier ! - kon combineren met een gezin. Sterker nog, ik vond het al lastig om mijn baan te combineren met een relatie. Voor mij viel na 8 jaar de keuze dus niet op de carrière, maar op een gezin. Had ik de keuze gemaakt voor de werkcarrière zoals ik deze voor ogen had, dan had ik voor een kinderloos leven gekozen.
Toen we aan kinderen gingen denken hebben vriend en ik dus enkele bewuste keuzes gemaakt. Ik ging naar een minder belastende baan met minder uren (en vooral minder overuren), vriend ging zich concentreren op zijn vaste baan en gaf zijn eigen bedrijf op. Het was voor ons eigenlijk meteen wel duidelijk dat er in het leven dat we leidden niet echt plaats was voor kinderen.
[...]
Ik ken jou en je situatie natuurlijk niet, maar ik vraag me af of jouw opvatting dat je dat níet zou kunnen écht klopt of dat je denkt dat je dat niet kan.
Eigenlijk bedoel ik het niet persoonlijk maar in het algemeen. Dénkt 'de Nederlandse vrouw' dat ze fulltime werk en zorg niet kan combineren of ís dat echt zo?
Zie mijn OP. Ik dacht het ook. Dat ik dat niet kon. Nu denk ik dat ik het in ieder geval moet proberen. En dat je, door zelf flexibel te zijn, ook flexibiliteit van je werkgever terug kunt verwachten.
En dat je met leuk werk, dat je met plezier doet, en een goede planning voor het thuisfront niet per se een gejaagd leven hoeft te leiden. Dat het wel offers vergt, ja. Maar alle levenskeuzes vergen offers.
Uiteraard moet je het proberen. Zoals ik al zei: het is voor iedereen verschillend. Ik heb zelf geruime tijd fulltime gewerkt voordat ik kinderen kreeg en wist toen eigenlijk wel dat ik een echte forse carrière in mijn baan niet - op een voor mij bevredigende manier ! - kon combineren met een gezin. Sterker nog, ik vond het al lastig om mijn baan te combineren met een relatie. Voor mij viel na 8 jaar de keuze dus niet op de carrière, maar op een gezin. Had ik de keuze gemaakt voor de werkcarrière zoals ik deze voor ogen had, dan had ik voor een kinderloos leven gekozen.
Toen we aan kinderen gingen denken hebben vriend en ik dus enkele bewuste keuzes gemaakt. Ik ging naar een minder belastende baan met minder uren (en vooral minder overuren), vriend ging zich concentreren op zijn vaste baan en gaf zijn eigen bedrijf op. Het was voor ons eigenlijk meteen wel duidelijk dat er in het leven dat we leidden niet echt plaats was voor kinderen.
maandag 5 maart 2012 om 10:20
quote:rozehanddoek schreef op 05 maart 2012 @ 10:15:
In het land waar ik woon liggen de mogelijkheden heel anders. Hier kun je ervoor kiezen om na je bevalling 1, 2, of 3 jaar thuis te blijven. Hoe langer je thuisblijft, des te lager is het percentage van je laatstverdiende loon wat je uitbetaald krijgt. Ik vind het een goede zaak. Een superregeling natuurlijk! Ik weet niet waar je woont, maar in Scandinavie bestaat er een soortgelijke regeling maar daarna ga je wel weer ft aan de slag toch?
In het land waar ik woon liggen de mogelijkheden heel anders. Hier kun je ervoor kiezen om na je bevalling 1, 2, of 3 jaar thuis te blijven. Hoe langer je thuisblijft, des te lager is het percentage van je laatstverdiende loon wat je uitbetaald krijgt. Ik vind het een goede zaak. Een superregeling natuurlijk! Ik weet niet waar je woont, maar in Scandinavie bestaat er een soortgelijke regeling maar daarna ga je wel weer ft aan de slag toch?
maandag 5 maart 2012 om 10:21
quote:Vera01 schreef op 05 maart 2012 @ 10:15:
[...]
Sorry, overheen gelezen. De schooltijden maken het verhaal idd anders, een van jullie is er dus voor de kinderen. Persoonlijk vind ik nl niet dat een kind dagelijks op de bso hoort.Ik vind een BSO ook geen toonbeeld van efficiency. Ik zou liever zien dat basisscholen langer open waren. Omdat de meeste werkenden zou eenmaal niet de vrijheid hebben om overdag om 15.30 uur thuis te zijn (of tot hoe laat is de basisschool tegenwoordig?)
[...]
Sorry, overheen gelezen. De schooltijden maken het verhaal idd anders, een van jullie is er dus voor de kinderen. Persoonlijk vind ik nl niet dat een kind dagelijks op de bso hoort.Ik vind een BSO ook geen toonbeeld van efficiency. Ik zou liever zien dat basisscholen langer open waren. Omdat de meeste werkenden zou eenmaal niet de vrijheid hebben om overdag om 15.30 uur thuis te zijn (of tot hoe laat is de basisschool tegenwoordig?)
maandag 5 maart 2012 om 10:22
[quote]dragonmom schreef op 05 maart 2012 @ 10:18:
Om alle ballen in de lucht te kunnen houden besteden wij zoveel mogelijk uit. We werken beide 4 dagen, hebben veel reistijd én een druk, maar leuk, sociaal leven. Om tóch genoeg tijd door te kunnen brengen met elkaar en met onze dochter hebben we een schoonmaakster, die ook de was en de strijkwas doet. We laten boodschappen zoveel mogelijk bezorgen. (ook kleding e.d) .Daar winnen we in de weekeinden en op vrije dagen al heel veel tijd mee, zodat we die tijd kunnen gebruiken voor Echt Leuke Dingen.
Ik weet uit ervaring dat ik een leukere en betere moeder ben als ik werk.
Overigens heb ik met mijn moeder wel de eeuwige discussie. Zij vindt onze 'quality time' geforceerd en is van mening dat een kind het liefst om de moeder heen drentelt als die het huishouden doet. Iets dat zij dan ook 24 uur per dag deed vroeger
[/quote]
En dat maakt het volgens mij nou zo irritant. Jullie maken en keuze, je bent er gelukkig mee, het werkt, en dan toch nog steeds die discussie. En het maakt niet uit wat je kiest, ik heb hier als tijdelijk niet werkende moeder ook steeds een discussie, maar dan met werkende schoonzussen die zich afvragen wat ik de hele dag doe en of ik me niet verveel etc etc..... Zwaar vermoeiend hé?
Om alle ballen in de lucht te kunnen houden besteden wij zoveel mogelijk uit. We werken beide 4 dagen, hebben veel reistijd én een druk, maar leuk, sociaal leven. Om tóch genoeg tijd door te kunnen brengen met elkaar en met onze dochter hebben we een schoonmaakster, die ook de was en de strijkwas doet. We laten boodschappen zoveel mogelijk bezorgen. (ook kleding e.d) .Daar winnen we in de weekeinden en op vrije dagen al heel veel tijd mee, zodat we die tijd kunnen gebruiken voor Echt Leuke Dingen.
Ik weet uit ervaring dat ik een leukere en betere moeder ben als ik werk.
Overigens heb ik met mijn moeder wel de eeuwige discussie. Zij vindt onze 'quality time' geforceerd en is van mening dat een kind het liefst om de moeder heen drentelt als die het huishouden doet. Iets dat zij dan ook 24 uur per dag deed vroeger
[/quote]En dat maakt het volgens mij nou zo irritant. Jullie maken en keuze, je bent er gelukkig mee, het werkt, en dan toch nog steeds die discussie. En het maakt niet uit wat je kiest, ik heb hier als tijdelijk niet werkende moeder ook steeds een discussie, maar dan met werkende schoonzussen die zich afvragen wat ik de hele dag doe en of ik me niet verveel etc etc..... Zwaar vermoeiend hé?
maandag 5 maart 2012 om 10:23
quote:evelynsalt schreef op 05 maart 2012 @ 09:43:
[...]
Ik vraag me oprecht af of 'helemaal niet werken' tegenwoordig nog wel een keuze is. Ik ben daar, wat dat betreft, wel anders over gaan denken. Gisteren nog een discussie daarover gehad met mijn man. Die beweerde dat, als je 'kostwinner' was in een gezin, dat je dan meer de druk van het zoeken van een baan voelde als je werkloos zou zijn, dan iemand zoals ik met een man, die al een goeie baan heeft. Ik vond dat écht zo raar! Mijn man bleek uiteindelijk toch ouderwetser dan hij voor mij en zichzelf wilde toegeven. Je bent samen een gezin begonnen, je zorgt samen voor de kinderen, dan zorg je er toch ook samen voor dat de schoorsteen blijft branden?Ik snap je post geloof ik niet zo. Ik neem aan dat je bedoelt dat iedere vrouw of man zou moeten werken en in eigen onderhoud zou moeten kunnen voorzien? Ik denk eigenlijk niet zo in dat soort termen. Sommige dingen zijn verstandig, anderen wat minder verstandig. Maar wat mensen doen, dat mogen ze lekker zelf beslissen.
[...]
Ik vraag me oprecht af of 'helemaal niet werken' tegenwoordig nog wel een keuze is. Ik ben daar, wat dat betreft, wel anders over gaan denken. Gisteren nog een discussie daarover gehad met mijn man. Die beweerde dat, als je 'kostwinner' was in een gezin, dat je dan meer de druk van het zoeken van een baan voelde als je werkloos zou zijn, dan iemand zoals ik met een man, die al een goeie baan heeft. Ik vond dat écht zo raar! Mijn man bleek uiteindelijk toch ouderwetser dan hij voor mij en zichzelf wilde toegeven. Je bent samen een gezin begonnen, je zorgt samen voor de kinderen, dan zorg je er toch ook samen voor dat de schoorsteen blijft branden?Ik snap je post geloof ik niet zo. Ik neem aan dat je bedoelt dat iedere vrouw of man zou moeten werken en in eigen onderhoud zou moeten kunnen voorzien? Ik denk eigenlijk niet zo in dat soort termen. Sommige dingen zijn verstandig, anderen wat minder verstandig. Maar wat mensen doen, dat mogen ze lekker zelf beslissen.
maandag 5 maart 2012 om 10:35
quote:mjdh schreef op 05 maart 2012 @ 10:22:
[quote
en dat maakt het volgens mij nou zo irritant. Jullie maken en keuze, je bent er gelukkig mee, het werkt, en dan toch nog steeds die discussie. En het maakt niet uit wat je kiest, ik heb hier als tijdelijk niet werkende moeder ook steeds een discussie, maar dan met werkende schoonzussen die zich afvragen wat ik de hele dag doe en of ik me niet verveel etc etc..... Zwaar vermoeiend hé?
Gelukkig hoe ik de discussie niet vaak te voeren, eigenlijk alleen met mijn moeder, of met mijn zusje (die niet werkt). In onze vriendinkring werkt iedereen, mét of zonder kinderen.
Maar mijn moeder en zusje zijn ervan overtuigd dat ik écht liever thuis zou zitten . Grappige is wel dat ik me prima in hun standpunt kan verplaatsen, maar dat andersom dus lastig is. Zegt denk ik meer over hen dan over mij...
[quote
en dat maakt het volgens mij nou zo irritant. Jullie maken en keuze, je bent er gelukkig mee, het werkt, en dan toch nog steeds die discussie. En het maakt niet uit wat je kiest, ik heb hier als tijdelijk niet werkende moeder ook steeds een discussie, maar dan met werkende schoonzussen die zich afvragen wat ik de hele dag doe en of ik me niet verveel etc etc..... Zwaar vermoeiend hé?
Gelukkig hoe ik de discussie niet vaak te voeren, eigenlijk alleen met mijn moeder, of met mijn zusje (die niet werkt). In onze vriendinkring werkt iedereen, mét of zonder kinderen.
Maar mijn moeder en zusje zijn ervan overtuigd dat ik écht liever thuis zou zitten . Grappige is wel dat ik me prima in hun standpunt kan verplaatsen, maar dat andersom dus lastig is. Zegt denk ik meer over hen dan over mij...
maandag 5 maart 2012 om 11:17
@rozehanddoek: Ah, ik had het goed
Zeker niet verkeerd hoor, om thuis te zijn met je baby! Maar na die tijd dus weer ´gewoon´ aan het werk, waar het maatschappij dan ook wel op ingesteld zal zijn.
Ik denk dat Nederland misschien wel teveel ingesteld is op parttime werkende ouders. Wat dragonmom zegt, wie kan er nu om half 4 thuis zijn?
Zeker niet verkeerd hoor, om thuis te zijn met je baby! Maar na die tijd dus weer ´gewoon´ aan het werk, waar het maatschappij dan ook wel op ingesteld zal zijn.
Ik denk dat Nederland misschien wel teveel ingesteld is op parttime werkende ouders. Wat dragonmom zegt, wie kan er nu om half 4 thuis zijn?
maandag 5 maart 2012 om 11:30
quote:dragonmom schreef op 05 maart 2012 @ 10:21:
[...]
Ik vind een BSO ook geen toonbeeld van efficiency. Ik zou liever zien dat basisscholen langer open waren. Omdat de meeste werkenden zou eenmaal niet de vrijheid hebben om overdag om 15.30 uur thuis te zijn (of tot hoe laat is de basisschool tegenwoordig?)15u volgens mij. Meestal niet haalbaar nee.
[...]
Ik vind een BSO ook geen toonbeeld van efficiency. Ik zou liever zien dat basisscholen langer open waren. Omdat de meeste werkenden zou eenmaal niet de vrijheid hebben om overdag om 15.30 uur thuis te zijn (of tot hoe laat is de basisschool tegenwoordig?)15u volgens mij. Meestal niet haalbaar nee.
maandag 5 maart 2012 om 11:48
Wat gaat de discussie hier leuk en interessant door! Heb weer een hoop te reageren.
Ten eerste wil ik mijn vraag uit een eerdere post nog eens herhalen. Denken jullie ook, dat de arbeidsparticipatie in NL misschien wel groter zou zijn, als vrouwen (ouders) langer verlof hadden ná de bevalling/ als het ouderschapsverlof beter (voor iedereen) geregeld was?
Ik heb een vriendin die in Scandinavië woont en inmiddels het net zo gewoon vindt als alle mensen daar om kinderen full time naar het KDV te doen. Zij had er echter niet aan moeten denken om dat na 3 maanden al te doen, maar dat hoeft dus ook niet in Scandinavië. Mede daardoor heb ik de keus gemaakt om 5 maanden verlof te nemen (en Kazman nog een maand) waardoor Kazkind pas met 6 maanden naar het KDV hoefde.
quote:mjdh schreef op 05 maart 2012 @ 10:13:
[...]
Gelukkig maar. Ik ben nog best een leuk mens hoor en fladder niet de hele dag om mijn kind heen.
Ik vind het wel interessant en vraag me af of je als mens, als vrouw in dit geval, uit meer bestaat dan 'moeder' als je geen baan hebt. Ik doe veel vrijwilligerswerk, werk met jongeren, studeer, zing in 2 koren, sport veel etc etc etc. En toch komt het gesprek steeds weer terug op het feit of ik wel of niet werk. Ik snap dat je veel voldoening kunt halen uit je werk, ik heb het hiervoor immers zelf 17 jaar lang gedaan, maar wat als je nou niet kunt werken? Doe en tel je dan niet meer mee in deze maatschappij? Sta je dan langs de lijn? Is wat je op een andere manier bijdraagt niet van belang?
Zomaar wat oprecht vragen...
Goeie vragen hoor MJDH. Ik vind het absoluut van belang wat mensen verder nog doen. Ik kan me dan ook totaal niet voorstellen dat je én thuisblijfmoeder bent én 'niks' doet naast je kinderen. Er is zat vrijwilligerswerk (en heus niet alleen op de school van je kinderen) te doen of iets anders nuttigs.
Als ik morgen de Jackpot won, zou ik stoppen met werken. Dat wil zeggen, ik zou mijn betaalde baan opzeggen. Maar dan onmiddellijk andere bezigheden zoeken waar ik heel veel voldoening uit zou halen, zonder dat ik daar voor betaald zou worden.
Bedoel je dat?
Ten eerste wil ik mijn vraag uit een eerdere post nog eens herhalen. Denken jullie ook, dat de arbeidsparticipatie in NL misschien wel groter zou zijn, als vrouwen (ouders) langer verlof hadden ná de bevalling/ als het ouderschapsverlof beter (voor iedereen) geregeld was?
Ik heb een vriendin die in Scandinavië woont en inmiddels het net zo gewoon vindt als alle mensen daar om kinderen full time naar het KDV te doen. Zij had er echter niet aan moeten denken om dat na 3 maanden al te doen, maar dat hoeft dus ook niet in Scandinavië. Mede daardoor heb ik de keus gemaakt om 5 maanden verlof te nemen (en Kazman nog een maand) waardoor Kazkind pas met 6 maanden naar het KDV hoefde.
quote:mjdh schreef op 05 maart 2012 @ 10:13:
[...]
Gelukkig maar. Ik ben nog best een leuk mens hoor en fladder niet de hele dag om mijn kind heen.
Ik vind het wel interessant en vraag me af of je als mens, als vrouw in dit geval, uit meer bestaat dan 'moeder' als je geen baan hebt. Ik doe veel vrijwilligerswerk, werk met jongeren, studeer, zing in 2 koren, sport veel etc etc etc. En toch komt het gesprek steeds weer terug op het feit of ik wel of niet werk. Ik snap dat je veel voldoening kunt halen uit je werk, ik heb het hiervoor immers zelf 17 jaar lang gedaan, maar wat als je nou niet kunt werken? Doe en tel je dan niet meer mee in deze maatschappij? Sta je dan langs de lijn? Is wat je op een andere manier bijdraagt niet van belang?
Zomaar wat oprecht vragen...
Goeie vragen hoor MJDH. Ik vind het absoluut van belang wat mensen verder nog doen. Ik kan me dan ook totaal niet voorstellen dat je én thuisblijfmoeder bent én 'niks' doet naast je kinderen. Er is zat vrijwilligerswerk (en heus niet alleen op de school van je kinderen) te doen of iets anders nuttigs.
Als ik morgen de Jackpot won, zou ik stoppen met werken. Dat wil zeggen, ik zou mijn betaalde baan opzeggen. Maar dan onmiddellijk andere bezigheden zoeken waar ik heel veel voldoening uit zou halen, zonder dat ik daar voor betaald zou worden.
Bedoel je dat?
maandag 5 maart 2012 om 11:52
quote:mjdh schreef op 05 maart 2012 @ 10:22:
[quote]dragonmom schreef op 05 maart 2012 @ 10:18:
En dat maakt het volgens mij nou zo irritant. Jullie maken en keuze, je bent er gelukkig mee, het werkt, en dan toch nog steeds die discussie. En het maakt niet uit wat je kiest, ik heb hier als tijdelijk niet werkende moeder ook steeds een discussie, maar dan met werkende schoonzussen die zich afvragen wat ik de hele dag doe en of ik me niet verveel etc etc..... Zwaar vermoeiend hé?
Ik denk dat veel werkende moeders niet zien hoe veel éxtra werk je hebt als je de hele dag thuis zit. Ik ga 's ochtends de deur uit, en als ik 's avonds met kind terugkom, tref ik mijn huis nog precies zo aan.
Zit je de hele dag thuis met een of meerdere kinderen, dan moet je in ieder geval de WC één of twee keer schoonmaken (in de zindelijkheidsperiode), de kinderstoel een keer extra afvegen, misschien wel de vloer dweilen vanwege een omgegooide beker, de kamer stofzuigen omdat het in de zandbak zooooo leuk was dat je kinderen vergaten hun schoenen uit te doen, enzovoort enzovoort!
Ik denk wel dat moeders die meer dagen thuis zitten dan dat ze werken, iets relaxeder in het leven kunnen staan dan werkende moeders. Vandaag geen tijd voor de boodschappen? Ach, morgen kan het ook nog. Kazman en ik hebben de taken behoorlijk verdeeld op onze vrije dagen en proberen ons daar ook echt aan te houden (wat lang niet altijd lukt, als Kazkind ineens een dag koorts heeft of als het echt mooi weer is buiten ). Voordeel daarvan is, dat we in het weekend bijna geen huishoudelijke klussen meer hebben.
[quote]dragonmom schreef op 05 maart 2012 @ 10:18:
En dat maakt het volgens mij nou zo irritant. Jullie maken en keuze, je bent er gelukkig mee, het werkt, en dan toch nog steeds die discussie. En het maakt niet uit wat je kiest, ik heb hier als tijdelijk niet werkende moeder ook steeds een discussie, maar dan met werkende schoonzussen die zich afvragen wat ik de hele dag doe en of ik me niet verveel etc etc..... Zwaar vermoeiend hé?
Ik denk dat veel werkende moeders niet zien hoe veel éxtra werk je hebt als je de hele dag thuis zit. Ik ga 's ochtends de deur uit, en als ik 's avonds met kind terugkom, tref ik mijn huis nog precies zo aan.
Zit je de hele dag thuis met een of meerdere kinderen, dan moet je in ieder geval de WC één of twee keer schoonmaken (in de zindelijkheidsperiode), de kinderstoel een keer extra afvegen, misschien wel de vloer dweilen vanwege een omgegooide beker, de kamer stofzuigen omdat het in de zandbak zooooo leuk was dat je kinderen vergaten hun schoenen uit te doen, enzovoort enzovoort!
Ik denk wel dat moeders die meer dagen thuis zitten dan dat ze werken, iets relaxeder in het leven kunnen staan dan werkende moeders. Vandaag geen tijd voor de boodschappen? Ach, morgen kan het ook nog. Kazman en ik hebben de taken behoorlijk verdeeld op onze vrije dagen en proberen ons daar ook echt aan te houden (wat lang niet altijd lukt, als Kazkind ineens een dag koorts heeft of als het echt mooi weer is buiten ). Voordeel daarvan is, dat we in het weekend bijna geen huishoudelijke klussen meer hebben.
maandag 5 maart 2012 om 11:55
En dan nog even over school- en werkroosters en hoe die te combineren zijn. Ik denk dat heel veel mensen hierover veels te snel roepen 'dat kan niet bij mijn werk'. Volgens mij zouden mensen creatiever moeten zijn én meer moeten overleggen met hun werkgever (het lijkt wel of mensen dat niet durven 'het kan vast niet op mijn werk'...)
Ik heb een collega gehad die twee keer in de week vóór 3 uur naar huis ging (en de kinderen van school haalde), en 's avonds thuis nog twee uur doorwerkte. Bij een andere werkgever had ik een collega die pas om half 12 begon en 's avonds altijd tot 8 uur doorwerkte, zodat zijn vrouw nachtdiensten kon draaien.
Ik heb een collega gehad die twee keer in de week vóór 3 uur naar huis ging (en de kinderen van school haalde), en 's avonds thuis nog twee uur doorwerkte. Bij een andere werkgever had ik een collega die pas om half 12 begon en 's avonds altijd tot 8 uur doorwerkte, zodat zijn vrouw nachtdiensten kon draaien.
maandag 5 maart 2012 om 12:22
quote:anky schreef op 05 maart 2012 @ 08:53:
Ik denk dat het ook een heel persoonlijk iets is. En we hebben tegenwoordig ook een enorme keuzevrijheid. Er is kinderopvang, je kunt FT werken, PT werken, helemaal niet werken. Dat is vooral een verrijking, maar brengt ook automatisch keuzestress met zich mee.
.
In hoeverre is die keuze er altijd?. Simpelweg omdat alles tegenwoordig zo duur is heb je soms eenvoudigweg niet de mogelijkheid om parttime te kunnen werken of rond te kunnen komen van 1 inkomen.
Zelf woon ik midden in de randstad, en dat betekent ook dat ik in vergelijking met iemand die in het noorden van het land woont, voor met name huisvesting al veel meer geld kwijt ben. Zou 1 van ons minder gaan werken of zelfs helemaal stoppen, dan betekent dat dat we moeten verhuizen naar een veel slechtere buurt waar ik mijn kind niet graag zou zien opgroeien.
Ik denk dat het ook een heel persoonlijk iets is. En we hebben tegenwoordig ook een enorme keuzevrijheid. Er is kinderopvang, je kunt FT werken, PT werken, helemaal niet werken. Dat is vooral een verrijking, maar brengt ook automatisch keuzestress met zich mee.
.
In hoeverre is die keuze er altijd?. Simpelweg omdat alles tegenwoordig zo duur is heb je soms eenvoudigweg niet de mogelijkheid om parttime te kunnen werken of rond te kunnen komen van 1 inkomen.
Zelf woon ik midden in de randstad, en dat betekent ook dat ik in vergelijking met iemand die in het noorden van het land woont, voor met name huisvesting al veel meer geld kwijt ben. Zou 1 van ons minder gaan werken of zelfs helemaal stoppen, dan betekent dat dat we moeten verhuizen naar een veel slechtere buurt waar ik mijn kind niet graag zou zien opgroeien.
maandag 5 maart 2012 om 12:23
quote:zomerkoninkje schreef op 05 maart 2012 @ 12:22:
[...]
In hoeverre is die keuze er altijd?. Simpelweg omdat alles tegenwoordig zo duur is heb je soms eenvoudigweg niet de mogelijkheid om parttime te kunnen werken of rond te kunnen komen van 1 inkomen.
Zelf woon ik midden in de randstad, en dat betekent ook dat ik in vergelijking met iemand die in het noorden van het land woont, voor met name huisvesting al veel meer geld kwijt ben. Zou 1 van ons minder gaan werken of zelfs helemaal stoppen, dan betekent dat dat we moeten verhuizen naar een veel slechtere buurt waar ik mijn kind niet graag zou zien opgroeien.Ook dat zijn uiteraard keuzes.
[...]
In hoeverre is die keuze er altijd?. Simpelweg omdat alles tegenwoordig zo duur is heb je soms eenvoudigweg niet de mogelijkheid om parttime te kunnen werken of rond te kunnen komen van 1 inkomen.
Zelf woon ik midden in de randstad, en dat betekent ook dat ik in vergelijking met iemand die in het noorden van het land woont, voor met name huisvesting al veel meer geld kwijt ben. Zou 1 van ons minder gaan werken of zelfs helemaal stoppen, dan betekent dat dat we moeten verhuizen naar een veel slechtere buurt waar ik mijn kind niet graag zou zien opgroeien.Ook dat zijn uiteraard keuzes.
maandag 5 maart 2012 om 12:45
quote:Kastanjez schreef op 05 maart 2012 @ 11:48:
Wat gaat de discussie hier leuk en interessant door! Heb weer een hoop te reageren.
Ten eerste wil ik mijn vraag uit een eerdere post nog eens herhalen. Denken jullie ook, dat de arbeidsparticipatie in NL misschien wel groter zou zijn, als vrouwen (ouders) langer verlof hadden ná de bevalling/ als het ouderschapsverlof beter (voor iedereen) geregeld was?
Ik heb een vriendin die in Scandinavië woont en inmiddels het net zo gewoon vindt als alle mensen daar om kinderen full time naar het KDV te doen. Zij had er echter niet aan moeten denken om dat na 3 maanden al te doen, maar dat hoeft dus ook niet in Scandinavië. Mede daardoor heb ik de keus gemaakt om 5 maanden verlof te nemen (en Kazman nog een maand) waardoor Kazkind pas met 6 maanden naar het KDV hoefde.
Hoi Kastanjez,
Ik denk juist dat de arbeidparticipatie in Nederland nog minder groot zou zijn als je zo lang verlof zou hebben. Dit omdat je heel erg went aan het niet werken en de overstap naar wel weer werken dan nog groter is.
Dat mensen in scandinavie allemaal fulltime gaan werken is denk ik ook soms bittere noodzaak aangezien de belastingen daar nog veel hoger zijn dan in Nederland (ook dat jaar verlof moet ergens van betaald worden).
Verder denk ik in het algemeen dat diep in hun hart veel Nederlandse vrouwen gewoon hartstikke tevreden zijn met hun parttime baan, en gewoon helemaal geen behoefte hebben aan een glanzende carriere. Ik vraag me dan dus ook af in hoeverre overheidsmaatregelen "uberhaupt nuttig zijn .
Wat gaat de discussie hier leuk en interessant door! Heb weer een hoop te reageren.
Ten eerste wil ik mijn vraag uit een eerdere post nog eens herhalen. Denken jullie ook, dat de arbeidsparticipatie in NL misschien wel groter zou zijn, als vrouwen (ouders) langer verlof hadden ná de bevalling/ als het ouderschapsverlof beter (voor iedereen) geregeld was?
Ik heb een vriendin die in Scandinavië woont en inmiddels het net zo gewoon vindt als alle mensen daar om kinderen full time naar het KDV te doen. Zij had er echter niet aan moeten denken om dat na 3 maanden al te doen, maar dat hoeft dus ook niet in Scandinavië. Mede daardoor heb ik de keus gemaakt om 5 maanden verlof te nemen (en Kazman nog een maand) waardoor Kazkind pas met 6 maanden naar het KDV hoefde.
Hoi Kastanjez,
Ik denk juist dat de arbeidparticipatie in Nederland nog minder groot zou zijn als je zo lang verlof zou hebben. Dit omdat je heel erg went aan het niet werken en de overstap naar wel weer werken dan nog groter is.
Dat mensen in scandinavie allemaal fulltime gaan werken is denk ik ook soms bittere noodzaak aangezien de belastingen daar nog veel hoger zijn dan in Nederland (ook dat jaar verlof moet ergens van betaald worden).
Verder denk ik in het algemeen dat diep in hun hart veel Nederlandse vrouwen gewoon hartstikke tevreden zijn met hun parttime baan, en gewoon helemaal geen behoefte hebben aan een glanzende carriere. Ik vraag me dan dus ook af in hoeverre overheidsmaatregelen "uberhaupt nuttig zijn .
maandag 5 maart 2012 om 12:49
maandag 5 maart 2012 om 12:56
quote:Kastanjez schreef op 05 maart 2012 @ 11:55:
En dan nog even over school- en werkroosters en hoe die te combineren zijn. Ik denk dat heel veel mensen hierover veels te snel roepen 'dat kan niet bij mijn werk'. Volgens mij zouden mensen creatiever moeten zijn én meer moeten overleggen met hun werkgever (het lijkt wel of mensen dat niet durven 'het kan vast niet op mijn werk'...)
Ik heb een collega gehad die twee keer in de week vóór 3 uur naar huis ging (en de kinderen van school haalde), en 's avonds thuis nog twee uur doorwerkte. Bij een andere werkgever had ik een collega die pas om half 12 begon en 's avonds altijd tot 8 uur doorwerkte, zodat zijn vrouw nachtdiensten kon draaien.Eens. Ik heb mijn huidige baan mede uitgekozen op het feit de verdeling tussen werk en prive bij mijn werkgever zo flexibel is. Het gaat er niet om wanneer ik werk, als ik mijn resultaten maar haal. Dus als ik eerder naar huis wil om mijn kind te halen, maar ik werk in de avond nog een uurtje door als hij in bed ligt, is dat geen enkel probleem.
En dan nog even over school- en werkroosters en hoe die te combineren zijn. Ik denk dat heel veel mensen hierover veels te snel roepen 'dat kan niet bij mijn werk'. Volgens mij zouden mensen creatiever moeten zijn én meer moeten overleggen met hun werkgever (het lijkt wel of mensen dat niet durven 'het kan vast niet op mijn werk'...)
Ik heb een collega gehad die twee keer in de week vóór 3 uur naar huis ging (en de kinderen van school haalde), en 's avonds thuis nog twee uur doorwerkte. Bij een andere werkgever had ik een collega die pas om half 12 begon en 's avonds altijd tot 8 uur doorwerkte, zodat zijn vrouw nachtdiensten kon draaien.Eens. Ik heb mijn huidige baan mede uitgekozen op het feit de verdeling tussen werk en prive bij mijn werkgever zo flexibel is. Het gaat er niet om wanneer ik werk, als ik mijn resultaten maar haal. Dus als ik eerder naar huis wil om mijn kind te halen, maar ik werk in de avond nog een uurtje door als hij in bed ligt, is dat geen enkel probleem.
maandag 5 maart 2012 om 13:00
@Zomerkoninkje, misschien heb je daar wel gelijk in, dat de overstap dan te groot wordt (hoewel ik daar geen last van heb gehad, ik verheugde me echt weer om te gaan werken). Vraag me dan toch af hoe dat in andere landen is/voelt.
@Anky, je hebt wel gelijk dat uiteindelijk alles een keuze is, maar sommige dingen zijn wat minder makkelijk te kiezen dan andere en voelen meer als een onmogelijkheid. Ja, je kunt van Amsterdam naar Groningen verhuizen, daar in een riant herenhuis gaan wonen en thuisblijfmoeder worden, maar als je hele sociale netwerk in Amsterdam ligt, je familie daar woont, enzovoort, is dat natuurlijk niet écht een keuze.
@Anky, je hebt wel gelijk dat uiteindelijk alles een keuze is, maar sommige dingen zijn wat minder makkelijk te kiezen dan andere en voelen meer als een onmogelijkheid. Ja, je kunt van Amsterdam naar Groningen verhuizen, daar in een riant herenhuis gaan wonen en thuisblijfmoeder worden, maar als je hele sociale netwerk in Amsterdam ligt, je familie daar woont, enzovoort, is dat natuurlijk niet écht een keuze.