Trieste dag..

04-03-2012 01:58 31 berichten
Alle reacties Link kopieren
Hallo allemaal, ik moet het even van mij afschrijven, ben zooo verdrietig..

Onze kat was al een tijdje ziek (was hartruis vastgesteld, hij was wat mager, at nog wel goed, verslapte achterspieren)

Voor zijn spieren heeft hij dinsdag nog een spuit gehad, waardoor die als bijwerking erg moeilijk te been was. Die nacht heeft hij nog bij ons op bed geslapen, volgende ochtend was hij weg... ik had er een heel slecht gevoel over. Na een hele zoektocht, flyeren etc etc



Vandaag telefoon, hij was terggevonden bij mensen uit de buurt, hij was daar tot 3x toe in het zwembad gegaan (gewoon rondjes zwemmen) na de eerste x er zelf uitkomen hebben hun hem erna 2x eruit gevist (met een net..)



Hij ging steeds aan hun voeten zitten miauwen maar hun durfde hem niet aan te raken bang dat hij misschien vals was.. toen is hij daar gestorven..



Vanmiddag zijn we hem daar op gaan halen en hebben hem een mooi plekje in de tuin gegeven, maar wat doet het pijn, en hij lag er zo zielig bij..
Alle reacties Link kopieren
Vreselijk.. kan me voorstellen dat je liever bij hem had willen zijn, maar als ik het zo lees wordt maar weer bevestigd dat katten gekke beestjes met een sterk eigen willetje zijn.

Heel veel sterkte!
quote:TaraD schreef op 04 maart 2012 @ 10:56:

Katten doen dat, ze kruipen of weg of proberen het zelf te doen. Die van ons probeerde zichzelf ook te verdrinken in de vijver. Vreselijk! Sterkte hoor!



pcies. een kat voelt aan als zn tijd gekomen is. veel katten lopen weg. dat van dat verdrinken heb ik nooit van gehoord maar ik vind het wel een logische verklaring. vanuit hun instinct is dit gedrag dan ook volkomen normaal (vandaar dat je schuldig voelen echt niet nodig is), maar ik snap wel dat je hem liever in je armen had.

ik heb zelf altijd katten gehad en weet helaas maar al te goed hoe je je voelt.

heel veel sterkte en een
Alle reacties Link kopieren
Wat verschrikkelijk voor je. Het is zo erg als je huisdier iets overkomt. Het verdriet, en je onmacht.Ik begrijp het allemaal zo goed. Vrijdag heb ik mijn poes in laten slapen, volkomen onverwacht. Twaalf dagen ervoor mijn fret. En de tranen blijven maar stromen.Kan aan niets anders denken. me nergens op concentreren, En alles gaat aan me voorbij. Gelukkig vond ik ook veel troost bij dit forum.

Ik wens je dan ook veel sterkte met het verlies van je kater.Je moet door je verdriet heen, om het een plekje te kunnen geven. Dat duurt misschien een poosje.Weet eigenlijk ook niet hoe ik je kan troosten omdat ik zelf ook al dagen loop te brullen. Kan alleen maar zeggen dat ik weet hoeveel verdriet het doet en je met zoveel vragen rondloop.Het doet zo'n pijn om afscheid te nemen. Ik zit zelf nu ook weer keihard te huilen.Want ook je huisdier wordt een soort van kind van je. Je kunt dan alleen nog maar denken dat je hem/haar nooit meer kunt knuffelen, aaien, tegenaan kletsen, horen spinnen,eten geven, en nooit meer zie, nooit meer voel. En dan de leegte die je van binnen voelt...........

Verdomme wat een pijn he meissie.Heel veel sterkte!!!
toen ik de mensen leerde kennen,kreeg ik de dieren lief
quote:666angel schreef op 04 maart 2012 @ 13:00:

Echt bedankt voor jullie berichtjes, dat geeft me wel steun, werd vanmorgen weer huilend wakker.. ik verwijt die mensen absoluut niets hoor stel het zeer op prijs dat ik nu weet wat er gebeurd is. (ik ken hun ook) Vind het zo erg dat hij niet warm bij ons is gestorven..

Dus ik lees dat meer katten zich proberen 'te verdrinken' dat idee had die vrouw namelijk ook, dat hij een soort van zelfmoord wilde plegen.



Ik denk ook dat hij van zijn pijnen af wilde, hij was zo ziekjes de laatste tijd, bleef maar voor onderzoeken naar de DA gaan, maar ze vonden niet echt iets duidelijks..



Nogmaals bedankt iedereen!!! Wat zielig, sterkte
Wat een nachtmerrie. Veel sterkte, TO.
Alle reacties Link kopieren
quote:schapekopje schreef op 05 maart 2012 @ 22:16:

Wat verschrikkelijk voor je. Het is zo erg als je huisdier iets overkomt. Het verdriet, en je onmacht.Ik begrijp het allemaal zo goed. Vrijdag heb ik mijn poes in laten slapen, volkomen onverwacht. Twaalf dagen ervoor mijn fret. En de tranen blijven maar stromen.Kan aan niets anders denken. me nergens op concentreren, En alles gaat aan me voorbij. Gelukkig vond ik ook veel troost bij dit forum.

Ik wens je dan ook veel sterkte met het verlies van je kater.Je moet door je verdriet heen, om het een plekje te kunnen geven. Dat duurt misschien een poosje.Weet eigenlijk ook niet hoe ik je kan troosten omdat ik zelf ook al dagen loop te brullen. Kan alleen maar zeggen dat ik weet hoeveel verdriet het doet en je met zoveel vragen rondloop.Het doet zo'n pijn om afscheid te nemen. Ik zit zelf nu ook weer keihard te huilen.Want ook je huisdier wordt een soort van kind van je. Je kunt dan alleen nog maar denken dat je hem/haar nooit meer kunt knuffelen, aaien, tegenaan kletsen, horen spinnen,eten geven, en nooit meer zie, nooit meer voel. En dan de leegte die je van binnen voelt...........

Verdomme wat een pijn he meissie.Heel veel sterkte!!!Voor jou ook heel veel sterkte toegewenst meis! Wat erg, en dan je fret en de poes zo snel na elkaar, dubbel verlies... oh das echt zielig!! Ja het zijn je kindjes...heb dit weekend een mooie gedenksteen besteld met zijn naam erin gegraveerd.. xxx

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven