Thuis
alle pijlers
verhuizen?
zaterdag 10 maart 2012 om 15:30
Voor de goede orde, ik trek jouw verhaal niet in twijfel, ik trek de hele situatie in twijfel, da's wat anders. In die zin dat ik soms de indruk krijg dat jij helemaal niet weg wilt bij die (ik censureer zelf maar vast .....) terwijl er redenen zát zijn zeker te weten dat het nooit, never, ooit iets goeds zal opleveren.
Dat jij dan toch niet voor jezelf en je kleintje kiest vind ik dan weer wat zwak (sorry, zeker niet naar bedoeld). Tuurlijk is het moeilijk vanuit een bestaande situatie het opdiepe in te duiken maar zou het gewoon niet beter zijn even in het diepe te duiken ipv maar in het poedelbadje te blijven ronddweilen met alle nare gevolgen?
Hoe denk je zelf dat deze hele situatie, als je bij hem blijft, over een jaar is? En dan, je kleintje merkt er nu nog niet zo heel veel van maar over een jaar krijgt die kleine alles mee en dat blijft plakken in zo'n bolletje.
Je hebt dit topic niet voor niets gestart dus zet b na a en trek je eigen plan. Is het niet voor jezelf dan wel voor je ukkie.
Je kunt het!
Dat jij dan toch niet voor jezelf en je kleintje kiest vind ik dan weer wat zwak (sorry, zeker niet naar bedoeld). Tuurlijk is het moeilijk vanuit een bestaande situatie het opdiepe in te duiken maar zou het gewoon niet beter zijn even in het diepe te duiken ipv maar in het poedelbadje te blijven ronddweilen met alle nare gevolgen?
Hoe denk je zelf dat deze hele situatie, als je bij hem blijft, over een jaar is? En dan, je kleintje merkt er nu nog niet zo heel veel van maar over een jaar krijgt die kleine alles mee en dat blijft plakken in zo'n bolletje.
Je hebt dit topic niet voor niets gestart dus zet b na a en trek je eigen plan. Is het niet voor jezelf dan wel voor je ukkie.
Je kunt het!
zaterdag 10 maart 2012 om 15:34
Oh, en natuurlijk is het doodeng maar liever een poosje met de zenuwen lopen omdat je het zelf moet doen dan in de zenuwen lopen omdat je niet gelukkig bent.
Hak die knoop door, ga even door het stof en vóór je het weet loop jij met een big smile, rechte schouders en een stoer gevoel, blij met jezelf en met de stap die je hebt genomen.
Liefde maakt soms meer stuk dan het oplevert.
You go girl!
Hak die knoop door, ga even door het stof en vóór je het weet loop jij met een big smile, rechte schouders en een stoer gevoel, blij met jezelf en met de stap die je hebt genomen.
Liefde maakt soms meer stuk dan het oplevert.
You go girl!
zaterdag 10 maart 2012 om 15:39
quote:thaorchid schreef op 10 maart 2012 @ 15:30:
Voor de goede orde, ik trek jouw verhaal niet in twijfel, ik trek de hele situatie in twijfel, da's wat anders.
Ah okee, dan heb ik je verkeerd begrepen..
In die zin dat ik soms de indruk krijg dat jij helemaal niet weg wilt bij die (ik censureer zelf maar vast .....) terwijl er redenen zát zijn zeker te weten dat het nooit, never, ooit iets goeds zal opleveren.
Dat jij dan toch niet voor jezelf en je kleintje kiest vind ik dan weer wat zwak (sorry, zeker niet naar bedoeld). Tuurlijk is het moeilijk vanuit een bestaande situatie het opdiepe in te duiken maar zou het gewoon niet beter zijn even in het diepe te duiken ipv maar in het poedelbadje te blijven ronddweilen met alle nare gevolgen?
Hoe denk je zelf dat deze hele situatie, als je bij hem blijft, over een jaar is? En dan, je kleintje merkt er nu nog niet zo heel veel van maar over een jaar krijgt die kleine alles mee en dat blijft plakken in zo'n bolletje.
Je hebt dit topic niet voor niets gestart dus zet b na a en trek je eigen plan. Is het niet voor jezelf dan wel voor je ukkie.
Je kunt het!
Het is geen makkelijke man (zacht uitgedrukt) en ik heb niet de illusie dat hij dat nu ineens wél zal worden.
En nogmaals, ik snap je wel hoor. Maar je formulering in je vorige post vond ik wat kwetsend.
Mijn moeder en beste vriendinnen hebben ook zoiets van "kies toch voor jezelf!". En ergens weet ik ook dat dat waarschijnlijk het beste is voor mij en Mihoen, maar ik vind het doodeng, en ben heel bang om de verkeerde keuze te maken, niet zozeer voor mezelf, maar voor die kleine man..
Ik snap dat je me een zetje wilt geven, maar zo zijn er ook veel andere forummers die me adviseren om er goed over na te denken, en ook hun posts hebben me aan het denken gezet.
Het alternatief is niet niks namelijk, verhuizen naar een andere plaats, zonder daar vrienden of familie te hebben (vrienden maak ik wel daar niet van), fulltime werken en alleenstaande moeder zijn. Het is een behoorlijke verandering, en als ik zo'n grote stap neem, moet ik daar minstens zelf helemaal achter staan, en er klaar voor zijn (ook al treuzel ik nu al heel lang, dat weet ik zelf ook).
Ik vond de break al een behoorlijke stap eigenlijk. Ook al heb ik er zelfvertrouwen door gekregen, ik ben er gewoon nog niet helemaal uit.
Voor de goede orde, ik trek jouw verhaal niet in twijfel, ik trek de hele situatie in twijfel, da's wat anders.
Ah okee, dan heb ik je verkeerd begrepen..
In die zin dat ik soms de indruk krijg dat jij helemaal niet weg wilt bij die (ik censureer zelf maar vast .....) terwijl er redenen zát zijn zeker te weten dat het nooit, never, ooit iets goeds zal opleveren.
Dat jij dan toch niet voor jezelf en je kleintje kiest vind ik dan weer wat zwak (sorry, zeker niet naar bedoeld). Tuurlijk is het moeilijk vanuit een bestaande situatie het opdiepe in te duiken maar zou het gewoon niet beter zijn even in het diepe te duiken ipv maar in het poedelbadje te blijven ronddweilen met alle nare gevolgen?
Hoe denk je zelf dat deze hele situatie, als je bij hem blijft, over een jaar is? En dan, je kleintje merkt er nu nog niet zo heel veel van maar over een jaar krijgt die kleine alles mee en dat blijft plakken in zo'n bolletje.
Je hebt dit topic niet voor niets gestart dus zet b na a en trek je eigen plan. Is het niet voor jezelf dan wel voor je ukkie.
Je kunt het!
Het is geen makkelijke man (zacht uitgedrukt) en ik heb niet de illusie dat hij dat nu ineens wél zal worden.
En nogmaals, ik snap je wel hoor. Maar je formulering in je vorige post vond ik wat kwetsend.
Mijn moeder en beste vriendinnen hebben ook zoiets van "kies toch voor jezelf!". En ergens weet ik ook dat dat waarschijnlijk het beste is voor mij en Mihoen, maar ik vind het doodeng, en ben heel bang om de verkeerde keuze te maken, niet zozeer voor mezelf, maar voor die kleine man..
Ik snap dat je me een zetje wilt geven, maar zo zijn er ook veel andere forummers die me adviseren om er goed over na te denken, en ook hun posts hebben me aan het denken gezet.
Het alternatief is niet niks namelijk, verhuizen naar een andere plaats, zonder daar vrienden of familie te hebben (vrienden maak ik wel daar niet van), fulltime werken en alleenstaande moeder zijn. Het is een behoorlijke verandering, en als ik zo'n grote stap neem, moet ik daar minstens zelf helemaal achter staan, en er klaar voor zijn (ook al treuzel ik nu al heel lang, dat weet ik zelf ook).
Ik vond de break al een behoorlijke stap eigenlijk. Ook al heb ik er zelfvertrouwen door gekregen, ik ben er gewoon nog niet helemaal uit.
zaterdag 10 maart 2012 om 15:45
Natuurlijk is een break een grote stap. Ik vind het ergens wel mooi dat je het toch nog een keer wilt proberen. Je geeft hem nog een kans, en volgens mij ben je wel heel duidelijk dat als hij deze niet accepteert dat hij het dan kan vergeten bij je. Als hij je echt niet kwijt wilt, weet hij dus wat hem te doen staat.
zaterdag 10 maart 2012 om 15:46
quote:thaorchid schreef op 10 maart 2012 @ 15:34:
Oh, en natuurlijk is het doodeng maar liever een poosje met de zenuwen lopen omdat je het zelf moet doen dan in de zenuwen lopen omdat je niet gelukkig bent.
Hak die knoop door, ga even door het stof en vóór je het weet loop jij met een big smile, rechte schouders en een stoer gevoel, blij met jezelf en met de stap die je hebt genomen.
Liefde maakt soms meer stuk dan het oplevert.
You go girl!
Ik hoop dat je gelijk hebt over die big smile!
Maar eerst ga ik eens orde op zaken krijgen, en een huis daar is daarvoor de 1e stap..
Oh, en natuurlijk is het doodeng maar liever een poosje met de zenuwen lopen omdat je het zelf moet doen dan in de zenuwen lopen omdat je niet gelukkig bent.
Hak die knoop door, ga even door het stof en vóór je het weet loop jij met een big smile, rechte schouders en een stoer gevoel, blij met jezelf en met de stap die je hebt genomen.
Liefde maakt soms meer stuk dan het oplevert.
You go girl!
Ik hoop dat je gelijk hebt over die big smile!
Maar eerst ga ik eens orde op zaken krijgen, en een huis daar is daarvoor de 1e stap..
zaterdag 10 maart 2012 om 15:48
zaterdag 10 maart 2012 om 15:49
Lieve meid, ik geef je geen zetje............ ik geef je een dúw.
Hele volksstammen redden het, en de meeste alleenstaande moeders zijn alleenstaand om de meest idiote en subtiele kleinigheden (de meeste die ik ken zat er een scheet dwars of zo en hóppa, uit elkaar, met alle respect, men geeft het veel te snel op) maar bij jou zie ik enkel narigheid, onzekerheid, ongelukkig zijn en geen enkel positief punt waarom je bij hem zou blijven.
Ik ga ervan uit dat jij alvorens je topic hier geopend te hebben al heel lang nagedacht hebt. Ik wil je zeer zeker niet uit die relatie rukken, dat ik uiteraard mijn taak niet, wil je wel wakkerschudden in die zin dat jouw verhalen en de manier waarop je in mijn ogen in die "relatie" staat je eigenlijk jezelf al antwoord hebt gegeven op al je twijfels nog vóór je dit topic opende.
Ik ben geen psycholoog maar slechts een meedenker, wellicht met een eigen mening maar geen mening zonder hart. Als ik al dat verdriet in jou "lees" weet ik al genoeg maar dat is mijn gevoel.
Nogmaals, hele volksstammen kunnen het dus waarom jij niet.
Nadenken kan geen kwaad maar jij hebt imo al heel lang goed nagedacht, enkel ben je (terecht) bang de stap te zetten.
Uiteraard is het aan jou maar je vraagt raad en ik kan er voor mijn geweten en gevoel niks anders van maken dan wat ik zeg.
Maar een dikke knuffel kan nooit kwaad dus bij deze
Hele volksstammen redden het, en de meeste alleenstaande moeders zijn alleenstaand om de meest idiote en subtiele kleinigheden (de meeste die ik ken zat er een scheet dwars of zo en hóppa, uit elkaar, met alle respect, men geeft het veel te snel op) maar bij jou zie ik enkel narigheid, onzekerheid, ongelukkig zijn en geen enkel positief punt waarom je bij hem zou blijven.
Ik ga ervan uit dat jij alvorens je topic hier geopend te hebben al heel lang nagedacht hebt. Ik wil je zeer zeker niet uit die relatie rukken, dat ik uiteraard mijn taak niet, wil je wel wakkerschudden in die zin dat jouw verhalen en de manier waarop je in mijn ogen in die "relatie" staat je eigenlijk jezelf al antwoord hebt gegeven op al je twijfels nog vóór je dit topic opende.
Ik ben geen psycholoog maar slechts een meedenker, wellicht met een eigen mening maar geen mening zonder hart. Als ik al dat verdriet in jou "lees" weet ik al genoeg maar dat is mijn gevoel.
Nogmaals, hele volksstammen kunnen het dus waarom jij niet.
Nadenken kan geen kwaad maar jij hebt imo al heel lang goed nagedacht, enkel ben je (terecht) bang de stap te zetten.
Uiteraard is het aan jou maar je vraagt raad en ik kan er voor mijn geweten en gevoel niks anders van maken dan wat ik zeg.
Maar een dikke knuffel kan nooit kwaad dus bij deze
zaterdag 10 maart 2012 om 15:54
quote:toffifee schreef op 10 maart 2012 @ 15:45:
Natuurlijk is een break een grote stap. Ik vind het ergens wel mooi dat je het toch nog een keer wilt proberen. Je geeft hem nog een kans, en volgens mij ben je wel heel duidelijk dat als hij deze niet accepteert dat hij het dan kan vergeten bij je. Als hij je echt niet kwijt wilt, weet hij dus wat hem te doen staat.
Ik wil er gewoon ''echt 100% achter zijn als/wanneer ik die stap ook daadwerkelijk zet. En mezelf in de spiegel aan kunnen kijken en zeggen dat ik er alles, maar dan ook echt alles aan gedaan heb om het te laten werken, maar dat het gewoon echt niet ging werken..
Hij lijkt nu toch echt de boodschap te hebben begrepen. Ik ben benieuwd en kijk het de komende tijd nog even aan..
quote:toffifee schreef op 10 maart 2012 @ 15:48:
Pfff, wat een geld he? Toen ik er in januari achter kwam (had ook die ene dag aangehouden in de hoop dat ik snel werk had en in ieder geval met één 'poot' binnen was op het kdv) heb ik ze onmiddelijk uitgeschreven, maar moest toch 900 euro betalen voor anderhalve maand. Veel geld op dit moment.
Ja heel veel geld inderdaad!
¤900 ophoesten doe je niet zomaar (ik iig niet )
Vriend heeft gelukkig een flinke spaarrekening en heeft toegezegd minstens een flink deel van de belastingschuld uit eigen zak terug te betalen. Hij wilde per sé het kdv niet eerder opzeggen, dus toen hebben we deze afspraak gemaakt.
Natuurlijk is een break een grote stap. Ik vind het ergens wel mooi dat je het toch nog een keer wilt proberen. Je geeft hem nog een kans, en volgens mij ben je wel heel duidelijk dat als hij deze niet accepteert dat hij het dan kan vergeten bij je. Als hij je echt niet kwijt wilt, weet hij dus wat hem te doen staat.
Ik wil er gewoon ''echt 100% achter zijn als/wanneer ik die stap ook daadwerkelijk zet. En mezelf in de spiegel aan kunnen kijken en zeggen dat ik er alles, maar dan ook echt alles aan gedaan heb om het te laten werken, maar dat het gewoon echt niet ging werken..
Hij lijkt nu toch echt de boodschap te hebben begrepen. Ik ben benieuwd en kijk het de komende tijd nog even aan..
quote:toffifee schreef op 10 maart 2012 @ 15:48:
Pfff, wat een geld he? Toen ik er in januari achter kwam (had ook die ene dag aangehouden in de hoop dat ik snel werk had en in ieder geval met één 'poot' binnen was op het kdv) heb ik ze onmiddelijk uitgeschreven, maar moest toch 900 euro betalen voor anderhalve maand. Veel geld op dit moment.
Ja heel veel geld inderdaad!
¤900 ophoesten doe je niet zomaar (ik iig niet )
Vriend heeft gelukkig een flinke spaarrekening en heeft toegezegd minstens een flink deel van de belastingschuld uit eigen zak terug te betalen. Hij wilde per sé het kdv niet eerder opzeggen, dus toen hebben we deze afspraak gemaakt.
zaterdag 10 maart 2012 om 15:57
@ thaorchid:
ja het is idd eerder een duw ja
En natuurlijk kán ik het wel alleen, maar net als ik hierboven schrijf moet ik het wel echt zeker weten.
Anderhalve week geleden was ik het roerend met je eens, maar ik merk toch echt dat de twijfel echt toegeslagen is.
Ik heb een lichtpuntje gezien de afgelopen week en wil het toch nog even aankijken.
Diep in mijn hart weet ik haast zeker dat het eerder een kwestie is van wanneer we uit elkaar gaan dan ''of we uit elkaar gaan. Ergens heel zwak, ik weet het.. Maar toch..
Daarom raakte je post mij denk ik ook, ik vind het ergens ook zwak van mezelf..
ja het is idd eerder een duw ja
En natuurlijk kán ik het wel alleen, maar net als ik hierboven schrijf moet ik het wel echt zeker weten.
Anderhalve week geleden was ik het roerend met je eens, maar ik merk toch echt dat de twijfel echt toegeslagen is.
Ik heb een lichtpuntje gezien de afgelopen week en wil het toch nog even aankijken.
Diep in mijn hart weet ik haast zeker dat het eerder een kwestie is van wanneer we uit elkaar gaan dan ''of we uit elkaar gaan. Ergens heel zwak, ik weet het.. Maar toch..
Daarom raakte je post mij denk ik ook, ik vind het ergens ook zwak van mezelf..
zaterdag 10 maart 2012 om 16:21
En laat dat nou nét niet mijn gevoel zijn! Ik vind jou juist helemaal niet zwak.
Je houdt van dat geval (knipoog) en je bent ook maar een mens.
En juist omdat jij niet zwak bij mij overkomt plant ik mijn nogal stevige mening neer, ook ik ben een mens (je zou het haast niet geloven maar toch )
Een "zwakke"beslissing nemen is iets heel anders dan een zwak karakter hebben want dat laatste heb jij echt niet. Vind ik dan. Om de knuppel in het hoenderhok te smijten, het getuigd weer van karakter dat je dit volhoudt.
Zolang je maar zelf achter welke beslissing dan ook staat.......maar stop jezelf niet in een hoekje voor een ander.
Dus:
Je houdt van dat geval (knipoog) en je bent ook maar een mens.
En juist omdat jij niet zwak bij mij overkomt plant ik mijn nogal stevige mening neer, ook ik ben een mens (je zou het haast niet geloven maar toch )
Een "zwakke"beslissing nemen is iets heel anders dan een zwak karakter hebben want dat laatste heb jij echt niet. Vind ik dan. Om de knuppel in het hoenderhok te smijten, het getuigd weer van karakter dat je dit volhoudt.
Zolang je maar zelf achter welke beslissing dan ook staat.......maar stop jezelf niet in een hoekje voor een ander.
Dus:
zaterdag 10 maart 2012 om 16:37
Ik ben hard voor je aan het duimen dat het wat wordt met de ruil en dat ze nu as we speak jubelend je huisje staat te bewonderen!
Ik ben blij dat je vriend nu eens laat zien hoe het ook kan zijn. Ik ben er ook bang voor dat het tijdelijk is, net als jijzelf waarschijnlijk, maar weet je, als hij weer hetzelfde gedrag gaat vertonen, dan weet je denk ik voor jezelf veel duidelijker nog dat het klaar is. En als hij zich wel blijft gedragen nou, alleen maar goed! Linksom of rechtsom kom je er wel. Ik vind het goed van je dat je een relatie van 12 jaar niet zomaar opgeeft, en ervoor vecht, maar je beseft ook heel goed dat het niet voor altijd vechten kan blijven en dat is denk ik ook de goede manier om hier in te staan. Hij heeft nu een kans, tot nog toe pakt hij hem ook aan, verder kun je alleen maar kijken hoe het loopt.
En in de tussentijd zoeken naar een fijn huisje voor jou, Mihoen en eventueel je vriend.
Ik ben blij dat je vriend nu eens laat zien hoe het ook kan zijn. Ik ben er ook bang voor dat het tijdelijk is, net als jijzelf waarschijnlijk, maar weet je, als hij weer hetzelfde gedrag gaat vertonen, dan weet je denk ik voor jezelf veel duidelijker nog dat het klaar is. En als hij zich wel blijft gedragen nou, alleen maar goed! Linksom of rechtsom kom je er wel. Ik vind het goed van je dat je een relatie van 12 jaar niet zomaar opgeeft, en ervoor vecht, maar je beseft ook heel goed dat het niet voor altijd vechten kan blijven en dat is denk ik ook de goede manier om hier in te staan. Hij heeft nu een kans, tot nog toe pakt hij hem ook aan, verder kun je alleen maar kijken hoe het loopt.
En in de tussentijd zoeken naar een fijn huisje voor jou, Mihoen en eventueel je vriend.
zaterdag 10 maart 2012 om 18:35
dankje thaorchid, we snappen elkaar weer
Jij ook bedankt voor het duimen Soley!
Volgens mij heeft het duimen geholpen, ze vond het huisje helemaal fantastisch. Er is alleen even twijfel of ze het kan betalen, want of er huursubsidie aangevraagd kan worden is de vraag (lang verhaal), Vanuit haar is het een volmondig "Ja" (zegt ze, ik moet het maar zien). Ik weet nog dat ik hier zelf kwam wonen 7 jaar geleden, ook zo jong (ze is begin 20) en toen vond ik het ook zo duur, en was ik bang of ik het wel kon betalen..
Dinsdag ga ik na het werk bij haar kijken.
ik hou jullie op de hoogte.
Jij ook bedankt voor het duimen Soley!
Volgens mij heeft het duimen geholpen, ze vond het huisje helemaal fantastisch. Er is alleen even twijfel of ze het kan betalen, want of er huursubsidie aangevraagd kan worden is de vraag (lang verhaal), Vanuit haar is het een volmondig "Ja" (zegt ze, ik moet het maar zien). Ik weet nog dat ik hier zelf kwam wonen 7 jaar geleden, ook zo jong (ze is begin 20) en toen vond ik het ook zo duur, en was ik bang of ik het wel kon betalen..
Dinsdag ga ik na het werk bij haar kijken.
ik hou jullie op de hoogte.
zaterdag 10 maart 2012 om 21:05
hallo noodles,
ik moet eerlijk zeggen, ik heb gelezen t/m blz 7 en deze laatste bladzijde dus ik heb een heel stuk gemist. Ik wil nu toch even reageren en heb verder nu geen tijd meer.
ik raad je af om te verhuizen. Ik ben 2x verhuisd naar een andere plaats en wat hier ergens ook werd gezegd klopt, jij moet straks de contacten in je oude woonplaats gaan onderhouden.
nu zit je kind nog zoet in de wandelwagen maar over 2 jaar niet meer en dan is het een hele reis.
Ik heb geen enkel contact opgedaan bij de creche en nu op school na een jaar ook nog niet. Veel mensen werken, ik ook, en het brengen is altijd snel snel en bij het halen zie je weinig ouders. op het kdv bij het brengen ook trouwens.
ik reageer nu zo stellig omdat ik hier vanmiddag weer heb zitten huilen uit eenzaamheid. Ik heb een fantastisch kind en gelukkig ook een goede relatie maar man werkt 6 lange dagen. ik wil ook wel eens gezelligkletsen met iemand. Ik heb een paar vriendinnen maar er is er maar 1 die ook regelmatig hier komt.
ik ben van plan om later die tussenliggende blds nog te lezen maar zoals ik het nu zie blijf lekker in A''dam. Werk kan veranderen maar als je wat ouder bent heb je niet meestal niet zo snel nieuwe vriendschappen. en je moeder daar heb je maar 1 van. Een uur is lang hoor, als je alleen even een bakkie wilt doen. of kunt doen want je moet ook poetsen en boodschappen enz doen.
sterkte!
ik moet eerlijk zeggen, ik heb gelezen t/m blz 7 en deze laatste bladzijde dus ik heb een heel stuk gemist. Ik wil nu toch even reageren en heb verder nu geen tijd meer.
ik raad je af om te verhuizen. Ik ben 2x verhuisd naar een andere plaats en wat hier ergens ook werd gezegd klopt, jij moet straks de contacten in je oude woonplaats gaan onderhouden.
nu zit je kind nog zoet in de wandelwagen maar over 2 jaar niet meer en dan is het een hele reis.
Ik heb geen enkel contact opgedaan bij de creche en nu op school na een jaar ook nog niet. Veel mensen werken, ik ook, en het brengen is altijd snel snel en bij het halen zie je weinig ouders. op het kdv bij het brengen ook trouwens.
ik reageer nu zo stellig omdat ik hier vanmiddag weer heb zitten huilen uit eenzaamheid. Ik heb een fantastisch kind en gelukkig ook een goede relatie maar man werkt 6 lange dagen. ik wil ook wel eens gezelligkletsen met iemand. Ik heb een paar vriendinnen maar er is er maar 1 die ook regelmatig hier komt.
ik ben van plan om later die tussenliggende blds nog te lezen maar zoals ik het nu zie blijf lekker in A''dam. Werk kan veranderen maar als je wat ouder bent heb je niet meestal niet zo snel nieuwe vriendschappen. en je moeder daar heb je maar 1 van. Een uur is lang hoor, als je alleen even een bakkie wilt doen. of kunt doen want je moet ook poetsen en boodschappen enz doen.
sterkte!
zondag 11 maart 2012 om 16:24
@ Goldmember: Balen van je bericht zeg!
@ rrinkje: Wat ontzettend vervelend voor je zeg, dat je je nu zo voelt in je nieuwe woonplaats
Ergens is dat ook wel iets waar ik bang voor ben, ware het niet dat ik in mijn leven al zó vreselijk vaak verhuisd ben dat ik er aardig aan gewend ben om opnieuw te beginnen waar ik niemand ken.
Daarbij heb ik veel leuke collega's waar ik ook echt een klik mee heb, maar waarmee ik door de afstand nooit buiten het werk om afspreek. Ik ben op zich niet bang voor eenzaamheid.
Wel zie ik als een blok op tegen een verhuizing,
Net een email gehad van het meisje dat gister kwam kijken (ze is stukken jonger dan ik had verwacht). Ze is zo enthousiast dat ze er vannacht amper van kon slapen, ziet zichzelf hier al helemaal wonen. Heel positief dus.
Er is nog wel een flinke maar:
Haar huis is fantastisch, maar er moet zoveel aan gebeuren!
Er staat niet eens een schutting om de (betegelde) tuin, er ligt geen vloer in delen van het huis, en ze heeft elke muur een andere (felle) kleur gegeven. Het trappenhuis is fel blauw, de woonkamer knalgeel, de slaapkamer donker groen, en dat soort imo vreselijke kleuren.
Het gaat veel witte latex en een hoop geld kosten eer het daar voor ons bewoonbaar is.
Intussen blijven er reacties binnenstromen, vandaag weer een, iets verder uit het centrum, maar in betere staat.. moeilijk, maar ik neig toch naar deze ruil, dan maar even schouders eronder en buffelen, en een lege portemonnee na afloop
Gisteren was er weer even een negatieve spanning tussen ons, het leek er even op dat we ruzie zouden krijgen. Vriend was super negatief over het huis en zag het somber in. We besloten het uit te praten als Mihoen op bed lag en geen ruzie te maken (klinkt zo makkelijk). 's avonds even samen gaan zitten en een goed gesprek gehad.
Ik was echt verbaasd hoe volwassen' het ging, we hebben beiden geen dingen gezegd waar we spijt van hebben en zijn gewoon vrolijk gaan slapen.
Mihoen heeft de hele nacht liggen spoken, en we zijn er om de beurt uit geweest, geen ruzie, geen irritatie, niks.
Net samen naar het park geweest met Mihoen, bleek het kermis te zijn, een super gezellige middag gehad en voor Mihoen een knuffelbeest gewonnen.
O, ik hoop zo dat we dit vol kunnen houden!!
@ rrinkje: Wat ontzettend vervelend voor je zeg, dat je je nu zo voelt in je nieuwe woonplaats
Ergens is dat ook wel iets waar ik bang voor ben, ware het niet dat ik in mijn leven al zó vreselijk vaak verhuisd ben dat ik er aardig aan gewend ben om opnieuw te beginnen waar ik niemand ken.
Daarbij heb ik veel leuke collega's waar ik ook echt een klik mee heb, maar waarmee ik door de afstand nooit buiten het werk om afspreek. Ik ben op zich niet bang voor eenzaamheid.
Wel zie ik als een blok op tegen een verhuizing,
Net een email gehad van het meisje dat gister kwam kijken (ze is stukken jonger dan ik had verwacht). Ze is zo enthousiast dat ze er vannacht amper van kon slapen, ziet zichzelf hier al helemaal wonen. Heel positief dus.
Er is nog wel een flinke maar:
Haar huis is fantastisch, maar er moet zoveel aan gebeuren!
Er staat niet eens een schutting om de (betegelde) tuin, er ligt geen vloer in delen van het huis, en ze heeft elke muur een andere (felle) kleur gegeven. Het trappenhuis is fel blauw, de woonkamer knalgeel, de slaapkamer donker groen, en dat soort imo vreselijke kleuren.
Het gaat veel witte latex en een hoop geld kosten eer het daar voor ons bewoonbaar is.
Intussen blijven er reacties binnenstromen, vandaag weer een, iets verder uit het centrum, maar in betere staat.. moeilijk, maar ik neig toch naar deze ruil, dan maar even schouders eronder en buffelen, en een lege portemonnee na afloop
Gisteren was er weer even een negatieve spanning tussen ons, het leek er even op dat we ruzie zouden krijgen. Vriend was super negatief over het huis en zag het somber in. We besloten het uit te praten als Mihoen op bed lag en geen ruzie te maken (klinkt zo makkelijk). 's avonds even samen gaan zitten en een goed gesprek gehad.
Ik was echt verbaasd hoe volwassen' het ging, we hebben beiden geen dingen gezegd waar we spijt van hebben en zijn gewoon vrolijk gaan slapen.
Mihoen heeft de hele nacht liggen spoken, en we zijn er om de beurt uit geweest, geen ruzie, geen irritatie, niks.
Net samen naar het park geweest met Mihoen, bleek het kermis te zijn, een super gezellige middag gehad en voor Mihoen een knuffelbeest gewonnen.
O, ik hoop zo dat we dit vol kunnen houden!!
dinsdag 13 maart 2012 om 15:56
Fijn om te horen dat het nu beter uitgepraat kon worden tussen jullie!
Oei, het huisje klinkt wel als veeeeel werk. Heb je veel mogelijke hulptroepen? Heb je nog meer reacties gekregen op je eigen woning? Misschien zit daar nog wel iets tussen, maar ja, het blijft lastig kiezen, en bepalen op welk moment je een keus moet maken he....Succes vanmiddag met kijken!
Oei, het huisje klinkt wel als veeeeel werk. Heb je veel mogelijke hulptroepen? Heb je nog meer reacties gekregen op je eigen woning? Misschien zit daar nog wel iets tussen, maar ja, het blijft lastig kiezen, en bepalen op welk moment je een keus moet maken he....Succes vanmiddag met kijken!
dinsdag 13 maart 2012 om 16:25
Hey soley!
Het kijken gaat vandaag niet door, mij vriend heeft vanavond een afspraak die ik even vergeten was, het wordt nu vrijdag..
Ja het is heel veel werk denk ik pffffff
Maar dan heb je daarna ook wat. Ik krijg nog wel andere reacties binnen, maar in mindere buurten. Dan toch liever klussen.
Het is net wat je schrijft, wanneer hak je de knoop door?
Ik wacht vrijdag af en maak dan een keuze, en dan moet het natuurlijk ook nog allemaal lukken..
Ik durf het haast niet te typen, maar het gaat tussen vriend en mij echt heel goed de afgelopen tijd. Sinds de break lijkt het wel een andere man, de man waar ik altijd zo van gehouden heb (en nog doe).
Het oefenen gebeurt op voor mij veel logischere momenten en vaak (niet altijd) in overleg.
Ik merk dat ik me hierdoor veel minder stoor aan het oefenen, gisteren vond ik het zelfs mooi!
Het lijkt wel alsof de vicieuze cirkel even doorbroken is. We hebben sinds de break geen ruzie meer gehad, één keer bijna, maar dat hebben we uitgepraat..
*klopt af*
Het kijken gaat vandaag niet door, mij vriend heeft vanavond een afspraak die ik even vergeten was, het wordt nu vrijdag..
Ja het is heel veel werk denk ik pffffff
Maar dan heb je daarna ook wat. Ik krijg nog wel andere reacties binnen, maar in mindere buurten. Dan toch liever klussen.
Het is net wat je schrijft, wanneer hak je de knoop door?
Ik wacht vrijdag af en maak dan een keuze, en dan moet het natuurlijk ook nog allemaal lukken..
Ik durf het haast niet te typen, maar het gaat tussen vriend en mij echt heel goed de afgelopen tijd. Sinds de break lijkt het wel een andere man, de man waar ik altijd zo van gehouden heb (en nog doe).
Het oefenen gebeurt op voor mij veel logischere momenten en vaak (niet altijd) in overleg.
Ik merk dat ik me hierdoor veel minder stoor aan het oefenen, gisteren vond ik het zelfs mooi!
Het lijkt wel alsof de vicieuze cirkel even doorbroken is. We hebben sinds de break geen ruzie meer gehad, één keer bijna, maar dat hebben we uitgepraat..
*klopt af*
dinsdag 13 maart 2012 om 17:09
Noodles, wat heerlijk dat het nu goed gaat tussen jullie. Praten jullie wel nog steeds? Het lijkt mij namelijk goed om juist nú, terwijl je in deze positieve flow zit, samen te praten over de fijne dingen aan jullie relatie en hoe je die kan bestendigen.
Vertel aan je vriend dat je nu kunt genieten van zijn getoeter, omdat je je geen zorgen hoeft te maken over het slaapje van Mihoen, dat soort dingen.
Vertel aan je vriend dat je nu kunt genieten van zijn getoeter, omdat je je geen zorgen hoeft te maken over het slaapje van Mihoen, dat soort dingen.
dinsdag 13 maart 2012 om 19:31
quote:redband schreef op 13 maart 2012 @ 16:32:
Ik ga er vanuit dat zijn broer hele goede invloed op hem heeft gehad toen ie daar was.
Veel succes vrijdag.
Dat gevoel heb ik dus ook!
Ik kan het sowieso goed vinden met zijn broer, en hij weet ook dat wij onenigheid hebben (hadden hoop ik) over het oefenen, niet zozeer het oefenen an zich, maar de manier waarop.
Vriend vertelde ook het er met zijn broer en moeder over te hebben gehad, zij vonden beiden dat het prima was dat hij dagelijks wil/moet oefenen, maar dat hij wél rekening hoort te houden met zijn gezin.
Hulde aan mijn schoonfamilie!
Ik ga er vanuit dat zijn broer hele goede invloed op hem heeft gehad toen ie daar was.
Veel succes vrijdag.
Dat gevoel heb ik dus ook!
Ik kan het sowieso goed vinden met zijn broer, en hij weet ook dat wij onenigheid hebben (hadden hoop ik) over het oefenen, niet zozeer het oefenen an zich, maar de manier waarop.
Vriend vertelde ook het er met zijn broer en moeder over te hebben gehad, zij vonden beiden dat het prima was dat hij dagelijks wil/moet oefenen, maar dat hij wél rekening hoort te houden met zijn gezin.
Hulde aan mijn schoonfamilie!
dinsdag 13 maart 2012 om 19:35
quote:Kastanjez schreef op 13 maart 2012 @ 17:09:
Noodles, wat heerlijk dat het nu goed gaat tussen jullie. Praten jullie wel nog steeds? Het lijkt mij namelijk goed om juist nú, terwijl je in deze positieve flow zit, samen te praten over de fijne dingen aan jullie relatie en hoe je die kan bestendigen.
Vertel aan je vriend dat je nu kunt genieten van zijn getoeter, omdat je je geen zorgen hoeft te maken over het slaapje van Mihoen, dat soort dingen.
Ja, echt een enorme opluchting!
En ja we praten nog steeds, vooral de eerste dagen na de break hebben we veel besproken. Nu wat minder, maar de communicatie is er nog steeds..
Ik heb gisteren wel gezegd dat ik aan zijn spel hoorde dat hij veel beter geworden is. Hij vond het fijn dat ik het hoorde en er eens iets positiefs over zei.
Over Mihoens slaapjes hebben we het ook gehad, vriend is het er mee eens dat Mihoen moet kunnen slapen wanneer het nodig is.
vriend speelt daarom niet meer in de slaapkamer, dan maar liever in de woonkamer met demper en af en toe in de oefenruimte helemaal los gaan..
Noodles, wat heerlijk dat het nu goed gaat tussen jullie. Praten jullie wel nog steeds? Het lijkt mij namelijk goed om juist nú, terwijl je in deze positieve flow zit, samen te praten over de fijne dingen aan jullie relatie en hoe je die kan bestendigen.
Vertel aan je vriend dat je nu kunt genieten van zijn getoeter, omdat je je geen zorgen hoeft te maken over het slaapje van Mihoen, dat soort dingen.
Ja, echt een enorme opluchting!
En ja we praten nog steeds, vooral de eerste dagen na de break hebben we veel besproken. Nu wat minder, maar de communicatie is er nog steeds..
Ik heb gisteren wel gezegd dat ik aan zijn spel hoorde dat hij veel beter geworden is. Hij vond het fijn dat ik het hoorde en er eens iets positiefs over zei.
Over Mihoens slaapjes hebben we het ook gehad, vriend is het er mee eens dat Mihoen moet kunnen slapen wanneer het nodig is.
vriend speelt daarom niet meer in de slaapkamer, dan maar liever in de woonkamer met demper en af en toe in de oefenruimte helemaal los gaan..
dinsdag 13 maart 2012 om 19:39
quote:goldmember schreef op 13 maart 2012 @ 18:39:
Heel fijn voor jullie Noodles!! Ben echt blij voor je en hoop dat deze stijgende lijn doorzet!
Dankje goldmember.
Dat hoop ik ook.
Ik kwam net thuis en trof een bleke vriend aan, na mij en Mihoen is hij nu aan de beurt en heeft hij beginnende buikgriep, heel rot voor hem want vanavond zou hij uit eten gaan met zijn broer en zus (zus woont in het buitenland en is maar een paar keer per jaar in NL).
Hij is tegelijkertijd met Mihoen gaan slapen, echt rot voor hem dat hij nou net vandaag ziek is..
Heel fijn voor jullie Noodles!! Ben echt blij voor je en hoop dat deze stijgende lijn doorzet!
Dankje goldmember.
Dat hoop ik ook.
Ik kwam net thuis en trof een bleke vriend aan, na mij en Mihoen is hij nu aan de beurt en heeft hij beginnende buikgriep, heel rot voor hem want vanavond zou hij uit eten gaan met zijn broer en zus (zus woont in het buitenland en is maar een paar keer per jaar in NL).
Hij is tegelijkertijd met Mihoen gaan slapen, echt rot voor hem dat hij nou net vandaag ziek is..
vrijdag 16 maart 2012 om 13:45
hoi noodles,
hoe is het? Heb je al wat besloten?
Ik heb die tussenliggende blz nog niet gelezen maar ik wil het nog een keer benadrukken, verhuizen is een grote stap. Je hebt een jong kind nu, maar als hij wat groter is dan gaat hij ook meer zelf willen en doen. Reizen met een ondernemende peuter is een heel ander verhaal dan met een kind in de wagen. Bovendien wil hij dan soms ook gewoon lekker thuis spelen en niet bij iemand die geen kinderen heeft en er niet op is gesteld, oid. Dan is het handig als mensen ook bij jou kunnen komen. En veel mensen vinden een uur reizen best ver.
Is van werk veranderen geen optie? In Amsterdam is wel vanalles toch?
Misschien vind je het sowieso wel prima om uit A''dam te gaan, dan is het een ander verhaal natuurlijk.
Ik weet niet of je nu veel weg bent ''s avonds maar met een kleintje is dat ook niet altijd handig. Je hebt oppas nodig, die moet je vinden dat gaat nog, maar die kost ook geld.
Ik ben ook sociaal ingesteld en heb altijd wel contact gemaakt met nieuwe mensen. Maar in deze woonplaats met een jong kind is het niet gelukt. Ik lijd daar niet dagelijks onder hoor maar het is wel iets wat regelmatig terugkeert, wel 2x in de maand ofzo.
Mijn ouders wonen ver weg, schoonouders ook, alle familie eigenlijk dus de vanzelfsprekende dingen, daar waar je langs kunt zonder afspraak, zijn er niet.
Nu na 4 jr in deze woonplaats merk ik ook dat hele goede vrienden van me toch verder weg zijn komen te staan. Ze hebben een ziekenhuisopname meegemaakt van een maand en ik heb niet mee kunnen draaien in de hulptroepen omdat dat niet lukte met werk en kind en de afstand. Zij komen ook nooit hier. Geen auto, werk, kinderen. Alleen met verjaardagen soms. Het wordt nu toch een ding bij mij merk ik.
Jij moet natuurlijk je eigen keuze maken. Maar overweeg het goed. Met een kind is echt anders. Ik ben ook verhuisd van een uithoek van het land naar het midden. Die vrienden konden de weg hiernaartoe ook niet vinden, op 1 na. Maar toen was ik alleen en ondernemend en had ik genoeg contacten.
Ik ben niet zielig hoor, ik heb het fijn met man en kind maar dit is wel een pijnpuntje en dat had ik niet verwacht.
veel sterkte!
hoe is het? Heb je al wat besloten?
Ik heb die tussenliggende blz nog niet gelezen maar ik wil het nog een keer benadrukken, verhuizen is een grote stap. Je hebt een jong kind nu, maar als hij wat groter is dan gaat hij ook meer zelf willen en doen. Reizen met een ondernemende peuter is een heel ander verhaal dan met een kind in de wagen. Bovendien wil hij dan soms ook gewoon lekker thuis spelen en niet bij iemand die geen kinderen heeft en er niet op is gesteld, oid. Dan is het handig als mensen ook bij jou kunnen komen. En veel mensen vinden een uur reizen best ver.
Is van werk veranderen geen optie? In Amsterdam is wel vanalles toch?
Misschien vind je het sowieso wel prima om uit A''dam te gaan, dan is het een ander verhaal natuurlijk.
Ik weet niet of je nu veel weg bent ''s avonds maar met een kleintje is dat ook niet altijd handig. Je hebt oppas nodig, die moet je vinden dat gaat nog, maar die kost ook geld.
Ik ben ook sociaal ingesteld en heb altijd wel contact gemaakt met nieuwe mensen. Maar in deze woonplaats met een jong kind is het niet gelukt. Ik lijd daar niet dagelijks onder hoor maar het is wel iets wat regelmatig terugkeert, wel 2x in de maand ofzo.
Mijn ouders wonen ver weg, schoonouders ook, alle familie eigenlijk dus de vanzelfsprekende dingen, daar waar je langs kunt zonder afspraak, zijn er niet.
Nu na 4 jr in deze woonplaats merk ik ook dat hele goede vrienden van me toch verder weg zijn komen te staan. Ze hebben een ziekenhuisopname meegemaakt van een maand en ik heb niet mee kunnen draaien in de hulptroepen omdat dat niet lukte met werk en kind en de afstand. Zij komen ook nooit hier. Geen auto, werk, kinderen. Alleen met verjaardagen soms. Het wordt nu toch een ding bij mij merk ik.
Jij moet natuurlijk je eigen keuze maken. Maar overweeg het goed. Met een kind is echt anders. Ik ben ook verhuisd van een uithoek van het land naar het midden. Die vrienden konden de weg hiernaartoe ook niet vinden, op 1 na. Maar toen was ik alleen en ondernemend en had ik genoeg contacten.
Ik ben niet zielig hoor, ik heb het fijn met man en kind maar dit is wel een pijnpuntje en dat had ik niet verwacht.
veel sterkte!