Seks
alle pijlers
Lastige Seks
dinsdag 20 maart 2012 om 01:56
Excuses voor dit lang verhaal, er is al heel veel geknipt
Het gaat over moeizame sex tussen man en vrouw (vrouw kan bijna nooit (meer) opgewonden raken.
Mijn man en ik zijn sinds begin 2009 getrouwd. We zijn gelukkig en zouden geen andere (levens)partner wensen. Alleen is er altijd maar die.. maar.
Op seksueel gebied wil het niet zo goed vlotten.
We zijn elkaars eersten, niet uit overtuiging maar we wilden gewoon echt verliefd zijn. We ontmoetten elkaar jong.
Onze eerste seksuele contacten waren best teleurstellend. En op een gegeven moment had ik daar niet zo'n zin meer in.
We raakten dus een beetje in een sleur. Ik wilde niet en hij heeft van huis uit een strenge opvoeding dat seks verkeerd is. Daar komt waarschijnlijk ook zijn prestatieprobleem vandaan.
Sinds een jaar denk ik.. kom op als je geen zin maakt dan wordt het ook nooit wat! We lezen kamasutra boeken en voeren ze uit. We doen lingerie, fantasietjes, andere plekken, webcamsex, spannende mails/sms etc.
Door er meer mee bezig te zijn heb ik meer zin, er zijn zoveel dingen die we nog moeten ontdekken en uitproberen. Maar mijn opwinding is ook zo weer verdwenen. Zelfs als we het voorspel doorkomen (wat erg ongebruikelijk is) Na strelen, zoenen, oraal etc. ben ik totaal niet nat! Terwijl ik er wel erg veel zin in heb.
Glijmiddel gebruiken we en dat helpt wel tot op zekere hoogte. Alleen is mijn man erg groot geschapen en als ik dan niet opgewonden ben is het nogal pijnlijk, het vocht verdwijnt heel snel. Ik heb wel eens een half busje glijmiddel erop uitgesmeerd uit frustratie maar dat was ook een beetje overkill. Ook kan hij alleen maar in mij zijn als ik mezelf stimuleer omdat het anders pijn gaat doen, dit is ook een beetje frustrerend want hierdoor kan ik niet goed genieten van zijn lichaam en ben ik voor mij gevoel voornamelijk met mezelf en mijn ongemak bezig. Ik ben wel een keer heel opgewonden geweest en dan is zijn grootte geen probleem voor mij.
Is het normaal om totaal niet fysiek opgewonden te raken van naaktheid, strelingen, zoenen, orale seks? Het voelt heerlijk daar niet van. En ja onze technieken zijn we aan het bijschaven maar tot nu toe heb ik niks ontdekt waarvan ik echt uit mijn dak ga, terwijl we heel actief ernaar op zoek zijn.
Ik heb een ziekte (die ik liever niet noem) die redelijk inhakt op mijn lichaam en ook de medicatie die ik daarbij slik is best agressief en uitputtend. Ik gok dat door de ''oorlog'' in mijn lichaam ik niet meer bezig ben of kan zijn met seks.
Mijn man steunt me compleet en is open voor alles. Ook voor een seksloos huwelijk, buiten de deur zoeken is naar zijn eigen zeggen ondenkbaar. Maar dat gun ik hem niet en mijzelf trouwens ook niet! Seks is heel fijn.
De keren dat het wel heel goed gaat zijn zo fijn. Maar de keren dat het slecht gaat zijn gewoon frustrerend voor mij en on. Waardoor de betere avontuurtjes ook minder worden.
Als we een poosje van elkaar vandaan zijn dan gaat het voor mij wel beter dus dat bewijst dat het wel mogelijk is... maar ik vind aparte kamers en niet meer ''gewoon'' intiem zijn ook niet zo'n goede oplossing.
De communicatie tussen mij en mijn partner is heel goed. Ik schrijf dit niet omdat ik het niet met hem kan delen. Maar ik vraag mij gewoon af of er meerdere vrouwen zijn met zo'n zelfde situatie en hoe daarmee omgegaan wordt? En natuurlijk tips of middelen die zouden kunnen werken.
Porno hebben we geprobeert alleen ik kan er wederom niet opgewonden van raken. Ook niet in mijn hoofd,... krijg juist minder zin ervan.
Mijn man en ik vinden elkaar erg aantrekkelijk.. dus een zak over de kop is ook geen oplossing.
Sorry als er iets te veel details/informatie in staat.
Het gaat over moeizame sex tussen man en vrouw (vrouw kan bijna nooit (meer) opgewonden raken.
Mijn man en ik zijn sinds begin 2009 getrouwd. We zijn gelukkig en zouden geen andere (levens)partner wensen. Alleen is er altijd maar die.. maar.
Op seksueel gebied wil het niet zo goed vlotten.
We zijn elkaars eersten, niet uit overtuiging maar we wilden gewoon echt verliefd zijn. We ontmoetten elkaar jong.
Onze eerste seksuele contacten waren best teleurstellend. En op een gegeven moment had ik daar niet zo'n zin meer in.
We raakten dus een beetje in een sleur. Ik wilde niet en hij heeft van huis uit een strenge opvoeding dat seks verkeerd is. Daar komt waarschijnlijk ook zijn prestatieprobleem vandaan.
Sinds een jaar denk ik.. kom op als je geen zin maakt dan wordt het ook nooit wat! We lezen kamasutra boeken en voeren ze uit. We doen lingerie, fantasietjes, andere plekken, webcamsex, spannende mails/sms etc.
Door er meer mee bezig te zijn heb ik meer zin, er zijn zoveel dingen die we nog moeten ontdekken en uitproberen. Maar mijn opwinding is ook zo weer verdwenen. Zelfs als we het voorspel doorkomen (wat erg ongebruikelijk is) Na strelen, zoenen, oraal etc. ben ik totaal niet nat! Terwijl ik er wel erg veel zin in heb.
Glijmiddel gebruiken we en dat helpt wel tot op zekere hoogte. Alleen is mijn man erg groot geschapen en als ik dan niet opgewonden ben is het nogal pijnlijk, het vocht verdwijnt heel snel. Ik heb wel eens een half busje glijmiddel erop uitgesmeerd uit frustratie maar dat was ook een beetje overkill. Ook kan hij alleen maar in mij zijn als ik mezelf stimuleer omdat het anders pijn gaat doen, dit is ook een beetje frustrerend want hierdoor kan ik niet goed genieten van zijn lichaam en ben ik voor mij gevoel voornamelijk met mezelf en mijn ongemak bezig. Ik ben wel een keer heel opgewonden geweest en dan is zijn grootte geen probleem voor mij.
Is het normaal om totaal niet fysiek opgewonden te raken van naaktheid, strelingen, zoenen, orale seks? Het voelt heerlijk daar niet van. En ja onze technieken zijn we aan het bijschaven maar tot nu toe heb ik niks ontdekt waarvan ik echt uit mijn dak ga, terwijl we heel actief ernaar op zoek zijn.
Ik heb een ziekte (die ik liever niet noem) die redelijk inhakt op mijn lichaam en ook de medicatie die ik daarbij slik is best agressief en uitputtend. Ik gok dat door de ''oorlog'' in mijn lichaam ik niet meer bezig ben of kan zijn met seks.
Mijn man steunt me compleet en is open voor alles. Ook voor een seksloos huwelijk, buiten de deur zoeken is naar zijn eigen zeggen ondenkbaar. Maar dat gun ik hem niet en mijzelf trouwens ook niet! Seks is heel fijn.
De keren dat het wel heel goed gaat zijn zo fijn. Maar de keren dat het slecht gaat zijn gewoon frustrerend voor mij en on. Waardoor de betere avontuurtjes ook minder worden.
Als we een poosje van elkaar vandaan zijn dan gaat het voor mij wel beter dus dat bewijst dat het wel mogelijk is... maar ik vind aparte kamers en niet meer ''gewoon'' intiem zijn ook niet zo'n goede oplossing.
De communicatie tussen mij en mijn partner is heel goed. Ik schrijf dit niet omdat ik het niet met hem kan delen. Maar ik vraag mij gewoon af of er meerdere vrouwen zijn met zo'n zelfde situatie en hoe daarmee omgegaan wordt? En natuurlijk tips of middelen die zouden kunnen werken.
Porno hebben we geprobeert alleen ik kan er wederom niet opgewonden van raken. Ook niet in mijn hoofd,... krijg juist minder zin ervan.
Mijn man en ik vinden elkaar erg aantrekkelijk.. dus een zak over de kop is ook geen oplossing.
Sorry als er iets te veel details/informatie in staat.
dinsdag 20 maart 2012 om 03:15
Bedankt voor reacties op dit uur!
Beetje uitgebreid antwoord op jullie vragen.
@ lupine:
Ja we staan open om eigenlijk alles te proberen om uit te zoeken wat ik prettig vind of waar ik opgewonden van word. Dus vandaar dat ik hier post want misschien hebben andere vrouwen nog tips.
Seks met hem maakt me niet minder opgewonden. Alleen kan ik wel heel snel mijn opwinding kwijtraken als we eraan beginnen. Het opstarten is heel moeizaam zeg maar. Als ik er een maal midden in zit is het heel fijn. Maar voor dat gebeurd... Dan ook is het mentale fijner dan het fysieke. Dat is meestal mwah terwijl de intiemiteit wel heel fijn voelt. Terwijl hij wel heel erg zijn best doet om mij fysiek te plezieren alleen mijn lichaam lijkt er gewoon niet op te reageren.
Voor mijn gevoel kan ik wel opgewonden raken van nieuwe dingen. Maar na 2 of 3 keer lijkt dat ook zijn magie kwijt te zijn en weer geen enkele reactie van mij lichaam. Terwijl hij best goed is als hij wat bij mij doet en bij hem dingen doen vind ik ook heel fijn.
Ik weet niet of je erop doelde of ik het wel bij iemand ouders zou kunnen zijn. Dat weet ik niet.
@Friia:
Ik heb in mijn tientertijd wel gemasturbeerd. Ik had toen ook geen problemen met opgewonden raken of fantaseren. Het is iets van de laatste jaren, en ik denk dat dat veel met mijn medische situatie te maken heeft.
Tijdens onze daad masturbeer ik veel omdat het anders pijn doet. En ook omdat ik heel snel mijn stemming verlies en op deze manier blijft het meestal wel.
Alleen doe ik dat eigenlijk niet. Tijdens ons experiment met de webcam heb ik het opgegeven nadat hij 2keer was klaargekomen en ik nog na een half uur nog niet eens nat was geworden.... maar wel een beetje pijnlijk.
.
Beetje uitgebreid antwoord op jullie vragen.
@ lupine:
Ja we staan open om eigenlijk alles te proberen om uit te zoeken wat ik prettig vind of waar ik opgewonden van word. Dus vandaar dat ik hier post want misschien hebben andere vrouwen nog tips.
Seks met hem maakt me niet minder opgewonden. Alleen kan ik wel heel snel mijn opwinding kwijtraken als we eraan beginnen. Het opstarten is heel moeizaam zeg maar. Als ik er een maal midden in zit is het heel fijn. Maar voor dat gebeurd... Dan ook is het mentale fijner dan het fysieke. Dat is meestal mwah terwijl de intiemiteit wel heel fijn voelt. Terwijl hij wel heel erg zijn best doet om mij fysiek te plezieren alleen mijn lichaam lijkt er gewoon niet op te reageren.
Voor mijn gevoel kan ik wel opgewonden raken van nieuwe dingen. Maar na 2 of 3 keer lijkt dat ook zijn magie kwijt te zijn en weer geen enkele reactie van mij lichaam. Terwijl hij best goed is als hij wat bij mij doet en bij hem dingen doen vind ik ook heel fijn.
Ik weet niet of je erop doelde of ik het wel bij iemand ouders zou kunnen zijn. Dat weet ik niet.
@Friia:
Ik heb in mijn tientertijd wel gemasturbeerd. Ik had toen ook geen problemen met opgewonden raken of fantaseren. Het is iets van de laatste jaren, en ik denk dat dat veel met mijn medische situatie te maken heeft.
Tijdens onze daad masturbeer ik veel omdat het anders pijn doet. En ook omdat ik heel snel mijn stemming verlies en op deze manier blijft het meestal wel.
Alleen doe ik dat eigenlijk niet. Tijdens ons experiment met de webcam heb ik het opgegeven nadat hij 2keer was klaargekomen en ik nog na een half uur nog niet eens nat was geworden.... maar wel een beetje pijnlijk.
.
anoniem_148803 wijzigde dit bericht op 20-03-2012 03:17
Reden: Slaap
Reden: Slaap
% gewijzigd
dinsdag 20 maart 2012 om 08:47
dinsdag 20 maart 2012 om 08:55
Hoi eavan,
Het is best mogelijk dat de medicatie die je neemt jouw libido remt. Heb je al eens meer info opgezocht over de bijwerkingen ervan?
Toen ik de pil nam geraakte ik veel minder opgewonden, zeker is dus dat chemische stoffen de hormonenboel in je lijf kunnen verstoren! Ik zou het, alvorens naar een sexuoloog te gaan, hier eens met je arts over hebben!
Veel succes.
Het is best mogelijk dat de medicatie die je neemt jouw libido remt. Heb je al eens meer info opgezocht over de bijwerkingen ervan?
Toen ik de pil nam geraakte ik veel minder opgewonden, zeker is dus dat chemische stoffen de hormonenboel in je lijf kunnen verstoren! Ik zou het, alvorens naar een sexuoloog te gaan, hier eens met je arts over hebben!
Veel succes.
dinsdag 20 maart 2012 om 09:56
Bespreek het met je huidig behandelend arts: seksuele veranderingen zijn normaal bij een heeeele lijst medicijnen. Zeker omdat je vermoed dat je ziekte ermee te maken heeft, zou ik het hem/haar voorleggen. Dit soort verhalen hoort hij vaker, dus daar zou ik me niet over inhouden goed seksleven is een stukje kwaliteit van leven waar alle artsen toch naar streven voor hun patient.
dinsdag 20 maart 2012 om 11:48
Bedankt voor de reacties! Ik reageer maar een beetje op alles tegelijk.
Ik zal binnenkort wel even een verwijzing vragen voor de sexuoloog. We speelden al een poosje met het idee om ernaartoe te gaan. Maar bijwerkingen en symptomen zijn ook onder andere uitgeblust, laag libido. Dus namen we aan dat het daaraan lag, maar leuk is anders.
. Jammer dat het voor niemand (nog) herkenbaar is en in een zelfde situatie zit.
Ander glijmiddel zullen we ook proberen.
Ik zal binnenkort wel even een verwijzing vragen voor de sexuoloog. We speelden al een poosje met het idee om ernaartoe te gaan. Maar bijwerkingen en symptomen zijn ook onder andere uitgeblust, laag libido. Dus namen we aan dat het daaraan lag, maar leuk is anders.
. Jammer dat het voor niemand (nog) herkenbaar is en in een zelfde situatie zit.
Ander glijmiddel zullen we ook proberen.
dinsdag 20 maart 2012 om 13:03
Eavan: begrijp ik je goed dat je wel 'mentaal' zin hebt, maar dat er geen 'fysieke' opwinding is? In die zin dat je wel wil, maar niet vochtig genoeg bent?
Ja, dit herken ik. Ik heb een chronische auto-immuunaandoening waarvan dit één van de symptomen is, met name aan de opening van de vagina (bij mij dan), daar voorbij is het nat genoeg.
Wij gebruiken dan veel glijmiddel (zoals al geadviseerd op basis van siliconen) en mijn vriend neemt de tijd voor penetratie; klein stukje naar binnen, weer eruit, dit neemt wel een aantal minuten in beslag waarbij hij steeds een stukje verder gaat, net zolang tot hij volledig in je zit.
Tijdens deze handeling zorg jij er voor dat je bekkenbodemspieren zo ontspannen mogelijk zijn. Dit kan je trainen. Lukt dat je niet, kan je hulp zoeken bij een fysiotherapeute voor bekkenbodemtherapie.
Het is dan nog steeds gevoelig, maar dat is zo vergeten als je jezelf daarna kan overgeven aan het heerlijke gevoel wat penetratie geeft.
Als standje is missionaris het handigste, met dien verstande dat je partner dan niet op je gaat liggen, maar op zijn knieën voor je zit.
Het is trouwens voor mij ook herkenbaar dat nieuwe experimenten voor meer nattigheid zorgen en dat dit na een aantal keren weer minder wordt.
Succes!
Ja, dit herken ik. Ik heb een chronische auto-immuunaandoening waarvan dit één van de symptomen is, met name aan de opening van de vagina (bij mij dan), daar voorbij is het nat genoeg.
Wij gebruiken dan veel glijmiddel (zoals al geadviseerd op basis van siliconen) en mijn vriend neemt de tijd voor penetratie; klein stukje naar binnen, weer eruit, dit neemt wel een aantal minuten in beslag waarbij hij steeds een stukje verder gaat, net zolang tot hij volledig in je zit.
Tijdens deze handeling zorg jij er voor dat je bekkenbodemspieren zo ontspannen mogelijk zijn. Dit kan je trainen. Lukt dat je niet, kan je hulp zoeken bij een fysiotherapeute voor bekkenbodemtherapie.
Het is dan nog steeds gevoelig, maar dat is zo vergeten als je jezelf daarna kan overgeven aan het heerlijke gevoel wat penetratie geeft.
Als standje is missionaris het handigste, met dien verstande dat je partner dan niet op je gaat liggen, maar op zijn knieën voor je zit.
Het is trouwens voor mij ook herkenbaar dat nieuwe experimenten voor meer nattigheid zorgen en dat dit na een aantal keren weer minder wordt.
Succes!
vrijdag 23 maart 2012 om 02:59
@ Mayaelf:
Ja dit is het eigenlijk precies. En hier ook een auto-immuunziekte. Ik weet niet of jij ook (redelijk veel heftige) medicatie slikt. maar de bijwerkingen daarvan verdubbelen het ook nog lijkt wel.
Sinds 1,5 jaar krijg ik pas medicatie (het is heel lang zonder naampje gebleven). Daarvoor merkte ik ook wel dat het steeds slechter werd. Maar het lijkt alsof die medicatie echt de nekslag gaf.
Ik heb veel aan deze tips. Ik probeer mij altijd zoveel mogelijk te laten ontspannen. Zodra ik mij aanspan dan voelt het gelijk alweer minder, ook als we bezig zijn. Dus hij is eigenlijk degene die beweegt. Tenzij het voor mij echt super opwindend is.
We hebben ook veel problemen bij het naar binnen gaan en daar zal ik jouw advies zeker bij opvolgen.
Ik had nog wat vragen voor je. Ik weet niet of je daarvoor openstaat? Sommige zijn nogal privé mbt eigen lichaam en reacties ervan.
En ik zou wel graag willen weten of dat herkenbaar is of niet.
Ja dit is het eigenlijk precies. En hier ook een auto-immuunziekte. Ik weet niet of jij ook (redelijk veel heftige) medicatie slikt. maar de bijwerkingen daarvan verdubbelen het ook nog lijkt wel.
Sinds 1,5 jaar krijg ik pas medicatie (het is heel lang zonder naampje gebleven). Daarvoor merkte ik ook wel dat het steeds slechter werd. Maar het lijkt alsof die medicatie echt de nekslag gaf.
Ik heb veel aan deze tips. Ik probeer mij altijd zoveel mogelijk te laten ontspannen. Zodra ik mij aanspan dan voelt het gelijk alweer minder, ook als we bezig zijn. Dus hij is eigenlijk degene die beweegt. Tenzij het voor mij echt super opwindend is.
We hebben ook veel problemen bij het naar binnen gaan en daar zal ik jouw advies zeker bij opvolgen.
Ik had nog wat vragen voor je. Ik weet niet of je daarvoor openstaat? Sommige zijn nogal privé mbt eigen lichaam en reacties ervan.
En ik zou wel graag willen weten of dat herkenbaar is of niet.
vrijdag 23 maart 2012 om 11:48
@ registreerjenu:
Verschillende redenen.
Omdat ik wel meerdere vriendjes heb gehad vroeger. Waar ik dan niet ''all the way'' mee ging maar bijv. wel gevoeld heb. Het is niet zo dat we voor een ''onbespoten'' huwelijk gekozen hebben. En bewust niet alles gedaan hebben. Het liep gewoon zo omdat we wel graag langere tijd met iemand samen wilden zijn.
Aan het begin was ik er nog best wel huiverig voor en zei ook tegen hem dat die van hem zo groot was dat dat nooit zou kunnen en hij was er nooit mee bezig geweest en is hem toen ook gaan opmeten of ie echt zo groot was als ik zei, en ja ver boven gemiddeld.
We hebben een paar keer filmpjes gekeken om te kijken of dat wat voor ons was. En ja dan zie ik ook wel vaak (groot) verschil.
Hij heeft zelf natuurlijk ook ogen en ziet ook wel dat die van hem veel groter is dan geslachtsgenoten (bijv. in sauna). Ok hij is dan niet hard maar wel 2 of 3x zo groot.
Dit komt al van jaren geleden. Vandaar dat sommige manieren een beetje puberaal overkomen.
Heb goed geslapen en ben weer een beetje afgekoeld. Voorlopig ga ik hem wel steunen. Hij doet het goed en voor mijn gevoel doet hij ook echt zijn best (en dat vind ik heel belagrijk). Maar het werd me gewoon allemaal even teveel en alles bij elkaar dacht ik man.. stik even wat moet ik met jou.
Waarschijnlijk zal dat nog wel vaker voorkomen in ons leven.
Verschillende redenen.
Omdat ik wel meerdere vriendjes heb gehad vroeger. Waar ik dan niet ''all the way'' mee ging maar bijv. wel gevoeld heb. Het is niet zo dat we voor een ''onbespoten'' huwelijk gekozen hebben. En bewust niet alles gedaan hebben. Het liep gewoon zo omdat we wel graag langere tijd met iemand samen wilden zijn.
Aan het begin was ik er nog best wel huiverig voor en zei ook tegen hem dat die van hem zo groot was dat dat nooit zou kunnen en hij was er nooit mee bezig geweest en is hem toen ook gaan opmeten of ie echt zo groot was als ik zei, en ja ver boven gemiddeld.
We hebben een paar keer filmpjes gekeken om te kijken of dat wat voor ons was. En ja dan zie ik ook wel vaak (groot) verschil.
Hij heeft zelf natuurlijk ook ogen en ziet ook wel dat die van hem veel groter is dan geslachtsgenoten (bijv. in sauna). Ok hij is dan niet hard maar wel 2 of 3x zo groot.
Dit komt al van jaren geleden. Vandaar dat sommige manieren een beetje puberaal overkomen.
Heb goed geslapen en ben weer een beetje afgekoeld. Voorlopig ga ik hem wel steunen. Hij doet het goed en voor mijn gevoel doet hij ook echt zijn best (en dat vind ik heel belagrijk). Maar het werd me gewoon allemaal even teveel en alles bij elkaar dacht ik man.. stik even wat moet ik met jou.
Waarschijnlijk zal dat nog wel vaker voorkomen in ons leven.
anoniem_148803 wijzigde dit bericht op 23-03-2012 11:50
Reden: .
Reden: .
% gewijzigd
vrijdag 23 maart 2012 om 18:38
Ik herken je issues met sex wel, heb het zelf ook vaak. De keren dat ik écht zin in sex heb, is als ik niks aan mijn hoofd heb. En dat is best frustrerend gezien het feit dat we allebei een behoorlijk druk leven hebben. Ik ben lichamelijk niet ziek overigens, slik ook geen medicijnen. Het is altijd al zo geweest. Wij hebben de knop ook nog niet gevonden helaas. Je bent dus nirt de enige.
vrijdag 23 maart 2012 om 23:33
Mij lijkt dat er toch wat werk aan de winkel is in jullie relatie en ik weet niet of je hier daarmee geholpen gaat worden. Misschien je bovenstaande verhaal op de Psyche-peiler zetten? Een flinke crisis is soms gewoon onvermijdelijk en kan uiteindelijk positieve gevolgen hebben. Als ik je verhaal zo hoor en hem zou zijn dan zou ik erg zuinig op jou zijn. Jij lijkt mij erg belangrijk voor hem en hij zal je niet kwijt willen. Daar zal hij zelf nu ook wel achter komen en dat is waarschijnlijk wel goed toch? Wat betreft seks is het volgens mij zo dat in een langere relatie je alleen seks kan hebben als je niet kwaad op elkaar bent of elkaar iets erg kwalijk neemt. Bij mij is dat in ieder geval wel zo. En de rol van zijn moeder op je te nemen maakt het er denk ik niet beter op en dat zou ik ook verder vertikken.
zaterdag 24 maart 2012 om 00:30
Bedankt Antoon hier heb ik heel veel aan.
Ik heb even het hele verhaal weggehaald omdat ik met toch een beetje bloot voelde zo en het eigenlijk niks met het werkelijke onderwerp te maken heeft. Ik heb het vooral in mijn boosheid geschreven.
En door jou heb ik wel antwoorden gekregen waar ik wat mee kan.
We hebben ondertussen trouwens goed gepraat en weer een kus en knuffel gegeven. We zijn er allebei heel erg van geschrokken. Ik ben namelijk nog nooit boos geworden op hem.
Voor mijn gevoel heb ik nu wel aangegeven dat er een grens was en ik het niet meer pik met allerlei smoesjes van zijn kant. Binnenkort gaat hij weer naar zijn eigen psych om dit gedrag uit te spreken en eraan te werken. Hij snapt zelf ook niet zo goed waarom hij het doet.
Ik ben geen psych maar ik kan het wel raden (veel is uit zijn mond gekomen).
Mijn medicatie slaat aan, ik ga meer leuke dingen doen en meer meemaken (en wil meer sex hihi... vandaar dit topic). Hij maakt niks extra mee en daardoor voelt hij zich minderwaardig in een gesprek. Overschreeuwt ie door overal een discussie van te maken om toch gesprek op gang te houden.
Dit hele gedoe speelt al langere tijd in lichte mate. Normaal kan ik er wel overheen stappen of zeggen joh doe eens leuk en dan weet hij het. Maar nu was het gewoon.. intens.
Ik kan hem 100 keer uitleggen dat ik zijn verhalen van zijn werk en collega's heel erg leuk vind om te horen. Maar dat komt niet aan. Of het alleen onzekerheid is of combinatie met jaloezie (niet meer nodig voelen etc.) weet ik niet. Maar dat mag de échte psych uitzoeken
Nu ik dit duidelijk voor mezelf heb opgeschreven en jouw verhaal erbij gelezen heb is het mij duidelijk dat er waarschijnlijk bij mij ook wel meer speelt dan alleen maar medicatie en ziekte. Ja ik heb er het libido door van een dode vis.. Maar het is ook niet bepaald opwindend om met een heel onzeker iemand naar bed te gaan. Nu hij zijn problemen met een psycholoog bespreekt voel ik ook minder druk op mij om steeds te helpen als hij weer in paniek raakt of wat. Daardoor merk ik ook dat mijn libido gelijk omhoogschiet.
Ik vraag me wel af of een sexuoloog in combinatie met een psycholoog ook goed kan? Of is dat een beetje dubbelop? Hij bespreekt daar ook sexuele problemen. Alleen legde ik tot voor kort nooit het ''probleem'' bij mezelf. Want voor mij begon het heel goed en bij hem juist heel slecht. En ik dacht dat ik daardoor ook geen zin meer had. Alleen sinds een week twijfel ik daaraan.
Sex heb je niet alleen. In ons geval dan.
Ook heb ik het gevoel dat ik misschien hem even een paar afspraken moet laten maken met de psycholoog zodat hij zijn eigen problemen kan ordenen en daarna die van ons aanpakken. Ik ben bang dat we nu anders rondjes gaan draaien.
Tijdens de eerste post was ik eigenlijk best sceptisch dat er iets kon veranderen. En dat een paar mensen die mij helemaal niet kennen advies kunnen geven. Maar in de tussentijd is er al wel een hoop gebeurd en krijg ik heel veel nieuwe inzichten.
Wow bedankt iedereen
En het is stiekem ook heel fijn om te weten dat er meerdere mensen zijn die hetzelfde hebben. Hoe gemeen dat ook klikt
Ik heb even het hele verhaal weggehaald omdat ik met toch een beetje bloot voelde zo en het eigenlijk niks met het werkelijke onderwerp te maken heeft. Ik heb het vooral in mijn boosheid geschreven.
En door jou heb ik wel antwoorden gekregen waar ik wat mee kan.
We hebben ondertussen trouwens goed gepraat en weer een kus en knuffel gegeven. We zijn er allebei heel erg van geschrokken. Ik ben namelijk nog nooit boos geworden op hem.
Voor mijn gevoel heb ik nu wel aangegeven dat er een grens was en ik het niet meer pik met allerlei smoesjes van zijn kant. Binnenkort gaat hij weer naar zijn eigen psych om dit gedrag uit te spreken en eraan te werken. Hij snapt zelf ook niet zo goed waarom hij het doet.
Ik ben geen psych maar ik kan het wel raden (veel is uit zijn mond gekomen).
Mijn medicatie slaat aan, ik ga meer leuke dingen doen en meer meemaken (en wil meer sex hihi... vandaar dit topic). Hij maakt niks extra mee en daardoor voelt hij zich minderwaardig in een gesprek. Overschreeuwt ie door overal een discussie van te maken om toch gesprek op gang te houden.
Dit hele gedoe speelt al langere tijd in lichte mate. Normaal kan ik er wel overheen stappen of zeggen joh doe eens leuk en dan weet hij het. Maar nu was het gewoon.. intens.
Ik kan hem 100 keer uitleggen dat ik zijn verhalen van zijn werk en collega's heel erg leuk vind om te horen. Maar dat komt niet aan. Of het alleen onzekerheid is of combinatie met jaloezie (niet meer nodig voelen etc.) weet ik niet. Maar dat mag de échte psych uitzoeken
Nu ik dit duidelijk voor mezelf heb opgeschreven en jouw verhaal erbij gelezen heb is het mij duidelijk dat er waarschijnlijk bij mij ook wel meer speelt dan alleen maar medicatie en ziekte. Ja ik heb er het libido door van een dode vis.. Maar het is ook niet bepaald opwindend om met een heel onzeker iemand naar bed te gaan. Nu hij zijn problemen met een psycholoog bespreekt voel ik ook minder druk op mij om steeds te helpen als hij weer in paniek raakt of wat. Daardoor merk ik ook dat mijn libido gelijk omhoogschiet.
Ik vraag me wel af of een sexuoloog in combinatie met een psycholoog ook goed kan? Of is dat een beetje dubbelop? Hij bespreekt daar ook sexuele problemen. Alleen legde ik tot voor kort nooit het ''probleem'' bij mezelf. Want voor mij begon het heel goed en bij hem juist heel slecht. En ik dacht dat ik daardoor ook geen zin meer had. Alleen sinds een week twijfel ik daaraan.
Sex heb je niet alleen. In ons geval dan.
Ook heb ik het gevoel dat ik misschien hem even een paar afspraken moet laten maken met de psycholoog zodat hij zijn eigen problemen kan ordenen en daarna die van ons aanpakken. Ik ben bang dat we nu anders rondjes gaan draaien.
Tijdens de eerste post was ik eigenlijk best sceptisch dat er iets kon veranderen. En dat een paar mensen die mij helemaal niet kennen advies kunnen geven. Maar in de tussentijd is er al wel een hoop gebeurd en krijg ik heel veel nieuwe inzichten.
Wow bedankt iedereen
En het is stiekem ook heel fijn om te weten dat er meerdere mensen zijn die hetzelfde hebben. Hoe gemeen dat ook klikt
zaterdag 24 maart 2012 om 01:22
Heb zelf, als jongen, op een andere manier ervaring hier mee. Ik slik zelf medicatie waarvan mijn libido erg is afgezwakt en ook mijn vermogen om klaar te komen.
Ik zou je zo gauw geen tips kunnen geven, ik vind het zelf ook heel erg moeilijk om mee om te gaan, sex is toch een vorm van aandacht en waardering die mijn vriendin en ikzelf heel erg nodig hebben en een probleem daarmee maakt zowel mij als mijn vriendin heel erg onzeker.
Ik doe heel erg mijn best om zin te maken, mijn vriendin te verwennen en toch vaak seks met haar te hebben maar zij is tegelijkertijd weer extra alert op de vraag of ik 'echt' zin heb of niet en betrekt mijn verlaagde libido heel erg op zichzelf.
Ik probeer ook veel nieuwe dingen om het leuk en prikkelend te maken en ervaar precies hetzelfde als jij. Daarnaast denkt mijn vriendin ook weer soms dat het dan teveel om dat nieuwe gaat en dat ik niet opgewonden van haar als persoon raak... Zo is het natuurlijk niet!
Ik dacht ik deel dit maar even, veel heb je er niet aan maar misschien vind je het fijn om een ander in een soortgelijke situatie te hebben gehoord! Je plan klinkt goed, ik ben benieuwd of je er vorderingen mee maakt! Schrijf je hier verder?
Ik zou je zo gauw geen tips kunnen geven, ik vind het zelf ook heel erg moeilijk om mee om te gaan, sex is toch een vorm van aandacht en waardering die mijn vriendin en ikzelf heel erg nodig hebben en een probleem daarmee maakt zowel mij als mijn vriendin heel erg onzeker.
Ik doe heel erg mijn best om zin te maken, mijn vriendin te verwennen en toch vaak seks met haar te hebben maar zij is tegelijkertijd weer extra alert op de vraag of ik 'echt' zin heb of niet en betrekt mijn verlaagde libido heel erg op zichzelf.
Ik probeer ook veel nieuwe dingen om het leuk en prikkelend te maken en ervaar precies hetzelfde als jij. Daarnaast denkt mijn vriendin ook weer soms dat het dan teveel om dat nieuwe gaat en dat ik niet opgewonden van haar als persoon raak... Zo is het natuurlijk niet!
Ik dacht ik deel dit maar even, veel heb je er niet aan maar misschien vind je het fijn om een ander in een soortgelijke situatie te hebben gehoord! Je plan klinkt goed, ik ben benieuwd of je er vorderingen mee maakt! Schrijf je hier verder?
zaterdag 24 maart 2012 om 12:01
Wow, Eavan, ik ben maar een meelezer en heb niet veel zinnigs te vertellen. Maar ik vind het gewoon ontroerend hoe super-eerlijk en liefdevol je over je man en jullie problemen schrijft. Dat moet dan toch goedkomen denk ik dan....
En kijk: alle reacties die je krijgt zijn serieus en behulpzaam (nou ja, behalve de mijne dan ...)
En kijk: alle reacties die je krijgt zijn serieus en behulpzaam (nou ja, behalve de mijne dan ...)
