Overig
alle pijlers
zieke zeur
zaterdag 24 maart 2012 om 13:37
Waarom zijn mannen toch altijd zo zielig als ze ziek zijn? (niet alle mannen natuurlijk). Beetje buikgriep en meteen drama!! Het begint met; ' weet je hoe vaak ik op de wc heb gezeten? Elf keer!!!'. Vervolgens mij constant vertellen dat hij zich niet lekker vooooeeeeellllt.
Daarna; ' voel eens aan mijn hoofd, volgens mij heb ik koorts' > niet dus.
Ik word er een beetje gek van, zelfs mijn kinderen zijn niet zo zielig.
Wie kan mij helpen? Ben bang dat ik hem straks zijn nek omdraai
Daarna; ' voel eens aan mijn hoofd, volgens mij heb ik koorts' > niet dus.
Ik word er een beetje gek van, zelfs mijn kinderen zijn niet zo zielig.
Wie kan mij helpen? Ben bang dat ik hem straks zijn nek omdraai
zaterdag 24 maart 2012 om 16:03
quote:Iloveholiday schreef op 24 maart 2012 @ 15:08:
Ik vraag me af wat er nou zo erg is om iemand even wat aandacht te geven aan je partner die zich beroerd voelt. Mogen mannen niet klagen terwijl vrouwen ook enorm kunnen zeuren?
En wat iemand zegt over kiespijn. Ooit zelf kiespijn gehad? Ik wel, en ben een vrouw trouwens, en dat was een allesoverheersende pijn.Ik vertel ook wel eens dat ik hoofdpijn/buikpijn/pijn in m'n linkerteen heb, en tijdens mijn bevalling heb ik ook geschreeuwd dat ik pijn had ja. maar sommige mannen hebben de neiging om dat elk kwartier te herhalen, met een ielig zielig stemmetje, en xouden graag zo'n belletje hebben en dat je in de buurt blijft. En zijn zo ziek dat ze menen dat elk kwartier te moeten roepen, dat dat gebonk nog steeds niet weheheg is, maar wel fit genoeg om de hele dag op de bank tv te kijken. De ondertiteling van een serie is dan met zo'n bonkend hoofd blijkbaar wel makkelijk te volgen.
Het gaat dus niet om verzorgen, als ik merk dat mijn man ziek is, dan vertroetel ik m, dan haal ik dingen die hij lekker vindt, pers een sinaasappeltje,en maak een bedje op de bank. Maar als bovenstaand zich dan twee dagen afspeelt, ben ik er wel klaar mee. En dan perst je die sinaasappels maar lekker zelf uit.
En bel ik zijn moeder.
Ik vraag me af wat er nou zo erg is om iemand even wat aandacht te geven aan je partner die zich beroerd voelt. Mogen mannen niet klagen terwijl vrouwen ook enorm kunnen zeuren?
En wat iemand zegt over kiespijn. Ooit zelf kiespijn gehad? Ik wel, en ben een vrouw trouwens, en dat was een allesoverheersende pijn.Ik vertel ook wel eens dat ik hoofdpijn/buikpijn/pijn in m'n linkerteen heb, en tijdens mijn bevalling heb ik ook geschreeuwd dat ik pijn had ja. maar sommige mannen hebben de neiging om dat elk kwartier te herhalen, met een ielig zielig stemmetje, en xouden graag zo'n belletje hebben en dat je in de buurt blijft. En zijn zo ziek dat ze menen dat elk kwartier te moeten roepen, dat dat gebonk nog steeds niet weheheg is, maar wel fit genoeg om de hele dag op de bank tv te kijken. De ondertiteling van een serie is dan met zo'n bonkend hoofd blijkbaar wel makkelijk te volgen.
Het gaat dus niet om verzorgen, als ik merk dat mijn man ziek is, dan vertroetel ik m, dan haal ik dingen die hij lekker vindt, pers een sinaasappeltje,en maak een bedje op de bank. Maar als bovenstaand zich dan twee dagen afspeelt, ben ik er wel klaar mee. En dan perst je die sinaasappels maar lekker zelf uit.
En bel ik zijn moeder.
zaterdag 24 maart 2012 om 16:08
Ik ken het...
Mooie tekst van Peter Heerschop: pijn van de man
Ze zegt dat ik me aanstel
Het is gewoon een ordinaire griep
Maar ze weet niet hoe erg ik lijd
En weet niet dat de dood me net al riep
Zachtjes kreun ik voor me uit
Mijn hele lichaam doet me zeer
Ik zeg haar dat ik van haar hou
Want morgen ben ik er niet meer
Ik heb een hoge pijngrens
Zij zegt dat valt wel mee
Ik hijg, ik huil, ik huiver
Maar ik heb ook bijna 38,2
Ik draag mijn lijden
Ik draag mijn lijden
Ik draag mijn lijden
Als een man
Zelfs als je nu wilt vrijen met mij
verbijt ik wel de pijn
Omdat ik zoveel hebben kan
Pijn, pijn, helse pijn
Ik sidder van mijn nek tot aan mijn ballen
Een vrouw zal het ontkennen
Maar een mannengriep is erger dan bevallen
Erger dan bevallen, erger dan bevallen
Zachtjes kreun ik voor me uit
Draag ik mijn verdriet
Een man heeft vaak enorm veel pijn
De vrouw gelooft dat niet
Hoe herkenbaar?!
Mooie tekst van Peter Heerschop: pijn van de man
Ze zegt dat ik me aanstel
Het is gewoon een ordinaire griep
Maar ze weet niet hoe erg ik lijd
En weet niet dat de dood me net al riep
Zachtjes kreun ik voor me uit
Mijn hele lichaam doet me zeer
Ik zeg haar dat ik van haar hou
Want morgen ben ik er niet meer
Ik heb een hoge pijngrens
Zij zegt dat valt wel mee
Ik hijg, ik huil, ik huiver
Maar ik heb ook bijna 38,2
Ik draag mijn lijden
Ik draag mijn lijden
Ik draag mijn lijden
Als een man
Zelfs als je nu wilt vrijen met mij
verbijt ik wel de pijn
Omdat ik zoveel hebben kan
Pijn, pijn, helse pijn
Ik sidder van mijn nek tot aan mijn ballen
Een vrouw zal het ontkennen
Maar een mannengriep is erger dan bevallen
Erger dan bevallen, erger dan bevallen
Zachtjes kreun ik voor me uit
Draag ik mijn verdriet
Een man heeft vaak enorm veel pijn
De vrouw gelooft dat niet
Hoe herkenbaar?!
Be yourself; everyone else is already taken - Oscar Wilde
zaterdag 24 maart 2012 om 16:15
Ter uwer vermaak, heb het net wat opgeschreven :
1. Dag 1: Ik voel me ziek, ik snotter continu, alles doet zeer en het toilet kan niet dichtbij genoeg zijn. Nee het is geen verkoudheid, ik wéét zeker dat het griep is.
2. Dag 2: Ooh mijn hoofd is warm, het zou me niet verbazen als ik 40 graden koorts heb. Nee, de dokter kan me niet helpen, ik moet dit lijden alleen doorstaan. Ik voel me zo miserabel, ik denk dat ik doodga. Doe niet zo sarcastisch vrouw, waar is mijn medeleven en comfort food?! Ik ben helemaal alleen op deze wereld, niemand begrijpt wat ik doormaak...
3. Dag 3-4: Het is zeker, ik ga dood... Vertel al mijn geliefden dat ik van hen hou en laat de notaris komen voor het testament, ik wéét zeker dat mijn laatste uur is geslagen... Kan je nog wat kussens brengen zodat ik rechtop kan zitten wanneer de notaris komt? En waar is die afstandsbediening?
4. Dag 5: Goh, het ergste is geweken, nu weten we waarom mannen het sterke geslacht zijn, zo dapper en sterk dat ik ben geweest... Waarom lach je nu zo vrouw en waarom pak jij jouw koffers?
1. Dag 1: Ik voel me ziek, ik snotter continu, alles doet zeer en het toilet kan niet dichtbij genoeg zijn. Nee het is geen verkoudheid, ik wéét zeker dat het griep is.
2. Dag 2: Ooh mijn hoofd is warm, het zou me niet verbazen als ik 40 graden koorts heb. Nee, de dokter kan me niet helpen, ik moet dit lijden alleen doorstaan. Ik voel me zo miserabel, ik denk dat ik doodga. Doe niet zo sarcastisch vrouw, waar is mijn medeleven en comfort food?! Ik ben helemaal alleen op deze wereld, niemand begrijpt wat ik doormaak...
3. Dag 3-4: Het is zeker, ik ga dood... Vertel al mijn geliefden dat ik van hen hou en laat de notaris komen voor het testament, ik wéét zeker dat mijn laatste uur is geslagen... Kan je nog wat kussens brengen zodat ik rechtop kan zitten wanneer de notaris komt? En waar is die afstandsbediening?
4. Dag 5: Goh, het ergste is geweken, nu weten we waarom mannen het sterke geslacht zijn, zo dapper en sterk dat ik ben geweest... Waarom lach je nu zo vrouw en waarom pak jij jouw koffers?
zaterdag 24 maart 2012 om 16:45
Hier gaat het weer net anders. Als mijn man dan eindelijk een keer ziek thuis is, wil ik hem tot op het bot verwennen en vertroetelen. Loop de hele dag achter hem aan te rennen met thermometers, sinaasappels en wat al niet meer. Terwijl hij alleen maar met rust gelaten wil worden en stil in bed wil liggen. En dan loop ik weer te mopperen dat hij niet leuk wil meewerken aan mijn verpleegsters-aspiratie.
zaterdag 24 maart 2012 om 17:33
oooooh wat herkenbaar dit!! Bij een kleine verkoudheid en een beetje hoofdpijn (heb ik ongeveer elke 2 maanden), moest ik hem zowat aan de beademing leggen
Ik werkte in een winkel dus dan praat je de hele dag. En dan voel je je aan het eind hondsberoerd als je met keelpijn en kriebelhoest 9 uur achter elkaar je stem moet gebruiken.. Zegtie: "oh, maar je bent dus gewoon een beetje verkouden??" Oh, en één keer had ik enorme buikgriep, 12 uur lang met een emmer op schoot op de wc, tot ik helemaal uitgeput was en niet meer kon, zelfs water hield ik niet binnen..
En wat deed ie.. Naar zijn ouders gaan om voetbal te kijken!!! Grrrffffgggttfrrijfffffssssjjjjgfff Ok, niet dat hij iets voor me kon betekenen, elke aanwezigheid was al te veel, maar toch....
Ik werkte in een winkel dus dan praat je de hele dag. En dan voel je je aan het eind hondsberoerd als je met keelpijn en kriebelhoest 9 uur achter elkaar je stem moet gebruiken.. Zegtie: "oh, maar je bent dus gewoon een beetje verkouden??" Oh, en één keer had ik enorme buikgriep, 12 uur lang met een emmer op schoot op de wc, tot ik helemaal uitgeput was en niet meer kon, zelfs water hield ik niet binnen..
En wat deed ie.. Naar zijn ouders gaan om voetbal te kijken!!! Grrrffffgggttfrrijfffffssssjjjjgfff Ok, niet dat hij iets voor me kon betekenen, elke aanwezigheid was al te veel, maar toch....
zondag 25 maart 2012 om 01:27
quote:sjimmie_01 schreef op 24 maart 2012 @ 19:14:
Aaahhh..lief. Geef mij zo'n zeur. Lekker de hele dag verpleegstertje spelen.
Mijn vriend heeft in het verleden een ongeval gehad waardoor hij alleen maar plat kon liggen voor enkele weken (gekneusde rugspier, zitten / staan deed enorm veel pijn, dat was geen toneel).
Geloof me, de charme van verpleegstertje spelen gaat er snel vanaf wanneer je alles, dus ook poep en plas, mag opruimen voor enkele weken . En nee, ik had niet de luxe voor hulp te vragen van verpleger of familie.
Het wassen/ aankleden, koken, huishouden alleen redden en de boel draaiende houden is zeker nog te doen. Dat je weinig aanspraak hebt en je vaak eenzaam voelt omdat de enige in de buurt suf is van de pijnstillers is al minder.
Aaahhh..lief. Geef mij zo'n zeur. Lekker de hele dag verpleegstertje spelen.
Mijn vriend heeft in het verleden een ongeval gehad waardoor hij alleen maar plat kon liggen voor enkele weken (gekneusde rugspier, zitten / staan deed enorm veel pijn, dat was geen toneel).
Geloof me, de charme van verpleegstertje spelen gaat er snel vanaf wanneer je alles, dus ook poep en plas, mag opruimen voor enkele weken . En nee, ik had niet de luxe voor hulp te vragen van verpleger of familie.
Het wassen/ aankleden, koken, huishouden alleen redden en de boel draaiende houden is zeker nog te doen. Dat je weinig aanspraak hebt en je vaak eenzaam voelt omdat de enige in de buurt suf is van de pijnstillers is al minder.
zondag 25 maart 2012 om 12:26
zondag 25 maart 2012 om 12:34
quote:fru1t3lla schreef op 24 maart 2012 @ 16:15:
Ter uwer vermaak, heb het net wat opgeschreven :
1. Dag 1: Ik voel me ziek, ik snotter continu, alles doet zeer en het toilet kan niet dichtbij genoeg zijn. Nee het is geen verkoudheid, ik wéét zeker dat het griep is.
2. Dag 2: Ooh mijn hoofd is warm, het zou me niet verbazen als ik 40 graden koorts heb. Nee, de dokter kan me niet helpen, ik moet dit lijden alleen doorstaan. Ik voel me zo miserabel, ik denk dat ik doodga. Doe niet zo sarcastisch vrouw, waar is mijn medeleven en comfort food?! Ik ben helemaal alleen op deze wereld, niemand begrijpt wat ik doormaak...
3. Dag 3-4: Het is zeker, ik ga dood... Vertel al mijn geliefden dat ik van hen hou en laat de notaris komen voor het testament, ik wéét zeker dat mijn laatste uur is geslagen... Kan je nog wat kussens brengen zodat ik rechtop kan zitten wanneer de notaris komt? En waar is die afstandsbediening?
4. Dag 5: Goh, het ergste is geweken, nu weten we waarom mannen het sterke geslacht zijn, zo dapper en sterk dat ik ben geweest... Waarom lach je nu zo vrouw en waarom pak jij jouw koffers? god, wat herkenbaar! Geweldige beschrijving
Ter uwer vermaak, heb het net wat opgeschreven :
1. Dag 1: Ik voel me ziek, ik snotter continu, alles doet zeer en het toilet kan niet dichtbij genoeg zijn. Nee het is geen verkoudheid, ik wéét zeker dat het griep is.
2. Dag 2: Ooh mijn hoofd is warm, het zou me niet verbazen als ik 40 graden koorts heb. Nee, de dokter kan me niet helpen, ik moet dit lijden alleen doorstaan. Ik voel me zo miserabel, ik denk dat ik doodga. Doe niet zo sarcastisch vrouw, waar is mijn medeleven en comfort food?! Ik ben helemaal alleen op deze wereld, niemand begrijpt wat ik doormaak...
3. Dag 3-4: Het is zeker, ik ga dood... Vertel al mijn geliefden dat ik van hen hou en laat de notaris komen voor het testament, ik wéét zeker dat mijn laatste uur is geslagen... Kan je nog wat kussens brengen zodat ik rechtop kan zitten wanneer de notaris komt? En waar is die afstandsbediening?
4. Dag 5: Goh, het ergste is geweken, nu weten we waarom mannen het sterke geslacht zijn, zo dapper en sterk dat ik ben geweest... Waarom lach je nu zo vrouw en waarom pak jij jouw koffers? god, wat herkenbaar! Geweldige beschrijving
zondag 25 maart 2012 om 12:49
zondag 25 maart 2012 om 13:08
quote:sjimmie_01 schreef op 25 maart 2012 @ 07:28:
Dat snap ik, maar dat is wat anders dan een griepje van 2 dagen. Ik begrijp (en weet uit ervaring) dat dat een heel ander verhaal is.
Het was zeker niet de bedoeling om ernstigere situaties met mijn post te bagatelliseren.
Het gaat inderdaad in dit topic natuurlijk over een griepje.
Gelukkig, althans in mijn geval, reageert man anders als er echt iets is.
zo reed hij zelf bijvoorbeeld nog naar het ziekenhuis toen hij zijn voet net verbrijzeld had. Maar gek genoeg is het reiken naar de afstandsbediening als hij griep heeft gewoon verkouden is, een ware uitputtingsslag
Dat snap ik, maar dat is wat anders dan een griepje van 2 dagen. Ik begrijp (en weet uit ervaring) dat dat een heel ander verhaal is.
Het was zeker niet de bedoeling om ernstigere situaties met mijn post te bagatelliseren.
Het gaat inderdaad in dit topic natuurlijk over een griepje.
Gelukkig, althans in mijn geval, reageert man anders als er echt iets is.
zo reed hij zelf bijvoorbeeld nog naar het ziekenhuis toen hij zijn voet net verbrijzeld had. Maar gek genoeg is het reiken naar de afstandsbediening als hij griep heeft gewoon verkouden is, een ware uitputtingsslag