Relaties
alle pijlers
wat te doen?
vrijdag 30 maart 2012 om 12:11
Op een aanraden van een vriendin post ik hier maar eens mijn situatie: misschien dat de mening van niet betrokken mensen wat duidelijkheid geeft.
Sinds 8,5 maand heb ik een relatie met H. En sinds ongeveer november is hij nagenoeg constant bij mij, omdat ik een redelijk groot huur appartement heb en hij een kamer waar nog geen 2 persoonsbed in past.
In februari ben ik een maand weggeweest om te reizen in Australie, iets wat ik al veel langer wilde naar mijn afstudeerde en het ticket ook al had geboekt voordat H en ik iets serieus kregen.
Nu was het de afspraak om nadat ik terug was het over samenwonen te hebben omdat hij toch al zo vaak hier is, dit hebben we 2 dagen geleden gedaan. Echter gaf hij aan dat ie het wel lekker vindt zo: heel vaak bij mij en toch zijn eigen kamer aanhouden als backup. En vooralsnog geen reden ziet om een termijn af te spreken dat we "echt" gaan samenwonen.
Het voelt als een harde klap in mijn gezicht: zo van ik vind je leuk voor nu, maar ik ben er (nog) niet zeker van. Kortom ik ben geneigd om een punt achter de relatie te gaan zetten....We zijn 26 en 28 jaar oud.
Sinds 8,5 maand heb ik een relatie met H. En sinds ongeveer november is hij nagenoeg constant bij mij, omdat ik een redelijk groot huur appartement heb en hij een kamer waar nog geen 2 persoonsbed in past.
In februari ben ik een maand weggeweest om te reizen in Australie, iets wat ik al veel langer wilde naar mijn afstudeerde en het ticket ook al had geboekt voordat H en ik iets serieus kregen.
Nu was het de afspraak om nadat ik terug was het over samenwonen te hebben omdat hij toch al zo vaak hier is, dit hebben we 2 dagen geleden gedaan. Echter gaf hij aan dat ie het wel lekker vindt zo: heel vaak bij mij en toch zijn eigen kamer aanhouden als backup. En vooralsnog geen reden ziet om een termijn af te spreken dat we "echt" gaan samenwonen.
Het voelt als een harde klap in mijn gezicht: zo van ik vind je leuk voor nu, maar ik ben er (nog) niet zeker van. Kortom ik ben geneigd om een punt achter de relatie te gaan zetten....We zijn 26 en 28 jaar oud.
vrijdag 30 maart 2012 om 12:14
Tja, ik kan hem wel een beetje gelijk geven, dat hij niet meteen al zijn schepen achter hem verbrand en zijn kamer voorlopig als backup wil gebruiken. Hoewel jullie natuurlijk al vaak bij elkaar zijn..
Wat zegt hij als je aangeeft dat het een klap in je gezicht is? Waarom wil hij zijn kamer nog aanhouden als jullie toch al zo vaak bij elkaar waren?
Wat zegt hij als je aangeeft dat het een klap in je gezicht is? Waarom wil hij zijn kamer nog aanhouden als jullie toch al zo vaak bij elkaar waren?
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
vrijdag 30 maart 2012 om 12:16
vrijdag 30 maart 2012 om 12:18
vrijdag 30 maart 2012 om 12:19
Meen je dit serieus? De relatie afkappen omdat iemand niet officieel wil samenwonen na 8 maanden???
Jullie zijn sinds november dagelijks samen; dat is een maand of vier, waarvan jij er één bent weggeweest! Jullie weten nog niet eens wat het echt is om samen te wonen.
Dus alleen maar heel verstandig van hem dat hij niet meteen alle schepen achter zich verbrandt. Dat heeft niks met jullie liefde te maken, dat is gewoon slim en volwassen gedrag.
Ik vind het eerlijk gezegd nogal bizar dat je hierdoor aan je relatie gaat twijfelen. Of speelt er meer...?
Jullie zijn sinds november dagelijks samen; dat is een maand of vier, waarvan jij er één bent weggeweest! Jullie weten nog niet eens wat het echt is om samen te wonen.
Dus alleen maar heel verstandig van hem dat hij niet meteen alle schepen achter zich verbrandt. Dat heeft niks met jullie liefde te maken, dat is gewoon slim en volwassen gedrag.
Ik vind het eerlijk gezegd nogal bizar dat je hierdoor aan je relatie gaat twijfelen. Of speelt er meer...?
vrijdag 30 maart 2012 om 12:22
Maar als je besluit om het over samenwonen te hebben, betekend dat toch niet dat je dús gaat samenwonen? Dat was blijkbaar jouw uitgangspunt, maar zoals ik het lees hebben jullie het er, zoals afgesproken, over gehad, en heeft hij gezegd dat hij het prettig vind zoals het nu gaat. Dus... aan de afspraak gehouden, toch?
Ik heb het met mijn man ook wel eens over wereldreizen, verhuizen, nog een kind, een nieuwe auto, maar dat wil niet zeggen dat dat er allemaal maar komt. Je hebt het er over, en dan heb je allebei argumenten vóór en tegen. Hij heeft nu meer argumenten tegen (en ik geef hem na zo'n korte tijd samen écht geen ongelijk), en dus is voor hem zoals het nu is de betere optie.
Ik heb het met mijn man ook wel eens over wereldreizen, verhuizen, nog een kind, een nieuwe auto, maar dat wil niet zeggen dat dat er allemaal maar komt. Je hebt het er over, en dan heb je allebei argumenten vóór en tegen. Hij heeft nu meer argumenten tegen (en ik geef hem na zo'n korte tijd samen écht geen ongelijk), en dus is voor hem zoals het nu is de betere optie.
anoniem_110862 wijzigde dit bericht op 30-03-2012 12:24
Reden: verduidelijken
Reden: verduidelijken
% gewijzigd
vrijdag 30 maart 2012 om 12:24
Je relatie afkappen omdat hij nog niet wil gaan samenwonen na 8,5 maand? Het zal wel diep zitten bij jou.
Komt bij mij over als stampvoetend princessengedrag. Persoonlijk vind ik 8,5 maand veel te kort om zo'n grote stap te nemen of je moet het leuk te vinden om dan met die en dan weer met die samen te wonen. Na 8,5 maand weet je nog niks van elkaar.
Komt bij mij over als stampvoetend princessengedrag. Persoonlijk vind ik 8,5 maand veel te kort om zo'n grote stap te nemen of je moet het leuk te vinden om dan met die en dan weer met die samen te wonen. Na 8,5 maand weet je nog niks van elkaar.
You know how I know? Because I reeaally think so!
vrijdag 30 maart 2012 om 12:25
@lelee en Aureel hij betaalt hier niks mee, alleen af en toe boodschappen....
@de rest, ik wil niet dat ie zijn kamer opzegt (natuurlijk houdt ie die nog aan een halfjaar of wat dan ook), het gaat ook om zijn gedrag, om de 2 a 3 dagen gaat ie daar spullen halen omdat ie ze hier niet neer wil leggen..
Het is een klap in mijn gezicht omdat het gewoon als een motie van wantrouwen voelt: zo van het is leuk voor nu en als er wat beters voorbij komt dat ben ik weg....(spreekt niet veel vertrouwen uit vanuit mij geef ik toe, maar zo voelt het gewoon).
Verder speelt dat het boeken van een zomervakantie al veel voeten in de aarde heeft: ik wil wel met jou weg, maar iets concreets boeken komt er niet van. Prima, maar bij mij bestaat inmiddels de neiging om iets met een vriendin te gaan boeken..
@de rest, ik wil niet dat ie zijn kamer opzegt (natuurlijk houdt ie die nog aan een halfjaar of wat dan ook), het gaat ook om zijn gedrag, om de 2 a 3 dagen gaat ie daar spullen halen omdat ie ze hier niet neer wil leggen..
Het is een klap in mijn gezicht omdat het gewoon als een motie van wantrouwen voelt: zo van het is leuk voor nu en als er wat beters voorbij komt dat ben ik weg....(spreekt niet veel vertrouwen uit vanuit mij geef ik toe, maar zo voelt het gewoon).
Verder speelt dat het boeken van een zomervakantie al veel voeten in de aarde heeft: ik wil wel met jou weg, maar iets concreets boeken komt er niet van. Prima, maar bij mij bestaat inmiddels de neiging om iets met een vriendin te gaan boeken..
vrijdag 30 maart 2012 om 12:28
quote:vivatobbertje schreef op 30 maart 2012 @ 12:26:
Misschien speelt het ook wel mee dat ik het ergens unfair vindt: als hij alleen wil zijn kan dat ten alle tijden en ik niet: het is zo vanzelfsprekend dat we hier zijn.....Jij kunt toch ook gewoon alleen zijn als je dat wil? Dan hoef je alleen maar te zeggen: ik wil dat je naar je eigen huis gaat want ik wil alleen zijn.
Misschien speelt het ook wel mee dat ik het ergens unfair vindt: als hij alleen wil zijn kan dat ten alle tijden en ik niet: het is zo vanzelfsprekend dat we hier zijn.....Jij kunt toch ook gewoon alleen zijn als je dat wil? Dan hoef je alleen maar te zeggen: ik wil dat je naar je eigen huis gaat want ik wil alleen zijn.
vrijdag 30 maart 2012 om 12:29
vrijdag 30 maart 2012 om 12:29
vrijdag 30 maart 2012 om 12:29
quote:vivatobbertje schreef op 30 maart 2012 @ 12:26:
Misschien speelt het ook wel mee dat ik het ergens unfair vindt: als hij alleen wil zijn kan dat ten alle tijden en ik niet: het is zo vanzelfsprekend dat we hier zijn.....Natuurlijk kan dat wel. "Schat, ik wil graag een dagje alleen zijn. Zou jij vandaag naar je eigen huis willen gaan?"
Misschien speelt het ook wel mee dat ik het ergens unfair vindt: als hij alleen wil zijn kan dat ten alle tijden en ik niet: het is zo vanzelfsprekend dat we hier zijn.....Natuurlijk kan dat wel. "Schat, ik wil graag een dagje alleen zijn. Zou jij vandaag naar je eigen huis willen gaan?"
vrijdag 30 maart 2012 om 12:29
Mijn lief en ik zijn nu ongeveer 8 maanden samen, hij is 28 en ik word volgende maand 28. We zijn allebei heel zeker van elkaar en hebben besproken dat we ooit samen willen gaan wonen, maar dat dat de komende maanden nog niet gaat gebeuren. Heeft niets te maken met dat we elkaar niet leuk genoeg vinden, maar dat we er gewoon nog niet aan toe zijn. We slapen zo'n 4/5 avonden in de week samen en voorlopig zijn we beiden tevreden met hoe het gaat.
Ik snap wel dat het als een klap in je gezicht voelt, maar wat is jouw bezwaar tegen de huidige situatie? En valt dáár misschien over te praten?
Ik weet natuurlijk niet hoe het bij jullie zit, maar ik heb een eerdere relatie gehad waarbij we 99% van de tijd in mijn kleine studiootje waren. Dat was ik op een gegeven moment zó zat, want we waren altijd in "mijn" huis, dus alles was ook mijn verantwoordelijkheid: boodschappen, schoonmaken, rekeningen, was. Als mijn ex toentertijd gezegd zou hebben dat hij niet wilde samenwonen omdat hij het op deze manier wel lekker makkelijk vond, ja...dan zou ik het ook uitgemaakt hebben. Overigens bleek samenwonen ook niet de oplossing te zijn, zijn gemakzuchtige houding is één van de redenen geweest dat ik het alsnog uit heb gemaakt.
Overigens heb ik geleerd van die relatie en heb ik nu een lief die wel een schatje is en rustig eens de afwas doet als we bij mij thuis zijn .
Ik snap wel dat het als een klap in je gezicht voelt, maar wat is jouw bezwaar tegen de huidige situatie? En valt dáár misschien over te praten?
Ik weet natuurlijk niet hoe het bij jullie zit, maar ik heb een eerdere relatie gehad waarbij we 99% van de tijd in mijn kleine studiootje waren. Dat was ik op een gegeven moment zó zat, want we waren altijd in "mijn" huis, dus alles was ook mijn verantwoordelijkheid: boodschappen, schoonmaken, rekeningen, was. Als mijn ex toentertijd gezegd zou hebben dat hij niet wilde samenwonen omdat hij het op deze manier wel lekker makkelijk vond, ja...dan zou ik het ook uitgemaakt hebben. Overigens bleek samenwonen ook niet de oplossing te zijn, zijn gemakzuchtige houding is één van de redenen geweest dat ik het alsnog uit heb gemaakt.
Overigens heb ik geleerd van die relatie en heb ik nu een lief die wel een schatje is en rustig eens de afwas doet als we bij mij thuis zijn .
vrijdag 30 maart 2012 om 12:30
Ik ben het helemaal met hem eens, zelf ook vrij snel onofficieel gaan samenwonen, maar nog een dik jaar mijn eigen huisje aangehouden. Het is nou eenmaal vaak moeilijk om woonruimte te vinden als je relatie endigd..
Snap trouwens ook wel dat jij dit ervaart als een klap in je gezicht hoor, maar ik denk dat je gewoon een verstandige man aan de haak geslagen hebt.
Misschien kunnen jullie wel samenwonen, dus al zijn spullen naar jou adres, misschien de inrichtig van jou huisje aanpassen zodat hij zich ook thuis voelt...?
Snap trouwens ook wel dat jij dit ervaart als een klap in je gezicht hoor, maar ik denk dat je gewoon een verstandige man aan de haak geslagen hebt.
Misschien kunnen jullie wel samenwonen, dus al zijn spullen naar jou adres, misschien de inrichtig van jou huisje aanpassen zodat hij zich ook thuis voelt...?