Kinderen
alle pijlers
Gebroken nachten in het weekend
zaterdag 31 maart 2012 om 22:19
Ik hoop dat er hier moeders zijn die weten wat ik bedoel:
Vorig jaar is mijn oudste zoon begonnen met uitgaan in het weekend, en sinds een maand of drie gaat de jongste ook stappen.
Ze hebben een afzonderlijke vriendengroep, een andere manier van uitgaan, dus de buitenshuisaktiviteiten lopen niet synchroon.
Meestal geven ze aan hoe laat het kan worden, en melden zich bij mij als ze weer thuis zijn, zodat ik weet dat ze er weer zijn. Voordat ze richting huis komen sturen ze een smsje dat ze er aan komen.
Hierdoor kan ik niet slapen als ze weg zijn. Ik slaap even in, en schrik dan wakker omdat ik het smsje niet wil missen, en is het smsje langsgeweest dan lig ik gespannen te wachten en hoop dat ze binnen de geschatte fietstijd echt binnen zijn.
Zo is het dus de laatste weken voorgekomen dat er eentje even na 2en thuis kwam, maar de ander om half vijf.
Tussen de thuiskomst van de eerste en de tweede heb ik geen oog dichtgedaan, en was ik gesloopt de zondag erna.
Ik denk er over om de sms- en meldingsplicht te laten vervallen, aan mijn kinderen zelf ligt het niet, die kunnen absoluut met de vrijheid omgaan, maar wat als ze na het sms-je niet binnen de normale tijd binnenzijn, en er is wat gebeurd?
Het is wel een beetje van schijnveiligheid, want vaak weet ik ook niet precies waarvandaan ze komen, en hoe de route precies is.
Eigenlijk hoop ik altijd maar dat het goed gaat, en dat ze niet ergens langs een donkere weg moeten lopen met een lekke band, maar dat is nog het minst erge scenario waar ik aan denk.
Wie heeft er ook uitgaande kinderen en slaap je wel als ze 's nachts op stap zijn?
Vorig jaar is mijn oudste zoon begonnen met uitgaan in het weekend, en sinds een maand of drie gaat de jongste ook stappen.
Ze hebben een afzonderlijke vriendengroep, een andere manier van uitgaan, dus de buitenshuisaktiviteiten lopen niet synchroon.
Meestal geven ze aan hoe laat het kan worden, en melden zich bij mij als ze weer thuis zijn, zodat ik weet dat ze er weer zijn. Voordat ze richting huis komen sturen ze een smsje dat ze er aan komen.
Hierdoor kan ik niet slapen als ze weg zijn. Ik slaap even in, en schrik dan wakker omdat ik het smsje niet wil missen, en is het smsje langsgeweest dan lig ik gespannen te wachten en hoop dat ze binnen de geschatte fietstijd echt binnen zijn.
Zo is het dus de laatste weken voorgekomen dat er eentje even na 2en thuis kwam, maar de ander om half vijf.
Tussen de thuiskomst van de eerste en de tweede heb ik geen oog dichtgedaan, en was ik gesloopt de zondag erna.
Ik denk er over om de sms- en meldingsplicht te laten vervallen, aan mijn kinderen zelf ligt het niet, die kunnen absoluut met de vrijheid omgaan, maar wat als ze na het sms-je niet binnen de normale tijd binnenzijn, en er is wat gebeurd?
Het is wel een beetje van schijnveiligheid, want vaak weet ik ook niet precies waarvandaan ze komen, en hoe de route precies is.
Eigenlijk hoop ik altijd maar dat het goed gaat, en dat ze niet ergens langs een donkere weg moeten lopen met een lekke band, maar dat is nog het minst erge scenario waar ik aan denk.
Wie heeft er ook uitgaande kinderen en slaap je wel als ze 's nachts op stap zijn?
zaterdag 31 maart 2012 om 22:28
Mijn moeder bleef nooit wakker. Had wel haar telefoon aan met geluid voor als ik belde, maar ze wist dat ze me wel kon vertrouwen. Ik kon ook erg goed omgaan met vrijheid. Ze werd wel altijd wakker van de deur, en vaak praatten we nog eventjes na dan, maar hoefde niet in te checken. Kan me de bezorgdheid overigens wel voorstellen! Ik mocht in ieder geval nooit alleen naar huis fietsen, dus dat scheelde voor haar al. Hierdoor was er altijd wel 'iemand' van een groepje die bij me was, mocht er iets gebeuren (en er is gelukkig nooit iets gebeurd, op een lekke band na)
zaterdag 31 maart 2012 om 22:38
Ik begin nu een beetje begrip te krijgen voor wat ik oudere vrouwen (toen ik jong was dan) heb horen zeggen, dat je altijd bezorgd blijft over je kinderen, dat het niet uitmaakt hoe oud en groot ze zijn.
Vorige week vroeg ik aan oudste (18) hoe de sfeer op straat dan is wanneer hij door de stad heen naar huis fietst, of hij onderweg geen narigheid ziet gebeuren, geen rare types ziet rondlopen.
Ja, tuurlijk, d'r lopen altijd leipo's maar ik zie het vroeg genoeg om een andere weg te gaan als ik denk dat het niet pluis is, maar meestal zijn het lavelozen, als die wat zouden doen, duw ik ze zo om.
Mijn jongens zijn erg groot en tonen sterk, maar het blijven wel mijn jonkies.
Vorige week vroeg ik aan oudste (18) hoe de sfeer op straat dan is wanneer hij door de stad heen naar huis fietst, of hij onderweg geen narigheid ziet gebeuren, geen rare types ziet rondlopen.
Ja, tuurlijk, d'r lopen altijd leipo's maar ik zie het vroeg genoeg om een andere weg te gaan als ik denk dat het niet pluis is, maar meestal zijn het lavelozen, als die wat zouden doen, duw ik ze zo om.
Mijn jongens zijn erg groot en tonen sterk, maar het blijven wel mijn jonkies.
zaterdag 31 maart 2012 om 22:43
quote:Caro_22 schreef op 31 maart 2012 @ 22:40:
Misschien bellen ipv smsen? Een telefoontje is minder makkelijk te missen dan een sms.
Of misschien laten aan/afmelden bij elkaar? Zij zijn toch wakker?
Als ze bellen is dat misschien een beetje lullig als ze met leeftijdsgenoten zijn: fijn aan het chillen, en dan je moeder moeten bellen..
En als ik ze bij elkaar laat afmelden dan heb ik het idee dat ik de verantwoording voor de een bij de ander leg en andersom.
Wel bedankt voor het meedenken hoor!
Misschien bellen ipv smsen? Een telefoontje is minder makkelijk te missen dan een sms.
Of misschien laten aan/afmelden bij elkaar? Zij zijn toch wakker?
Als ze bellen is dat misschien een beetje lullig als ze met leeftijdsgenoten zijn: fijn aan het chillen, en dan je moeder moeten bellen..
En als ik ze bij elkaar laat afmelden dan heb ik het idee dat ik de verantwoording voor de een bij de ander leg en andersom.
Wel bedankt voor het meedenken hoor!
zaterdag 31 maart 2012 om 22:47
Ik denk dat je nog een beetje aan het idee moet wennen en moet proberen het los te laten.
Ze fietsen toch niet alleen naar huis lijkt mij? Dan zou ik echt het smsje afschaffen, gewoon proberen lekker te gaan slapen en niet teveel denken aan wat allemaal kan gebeuren.
Melden als ze thuiskomen lijkt me wel handig, dus wakker wordt je toch wel van ze.
Ze fietsen toch niet alleen naar huis lijkt mij? Dan zou ik echt het smsje afschaffen, gewoon proberen lekker te gaan slapen en niet teveel denken aan wat allemaal kan gebeuren.
Melden als ze thuiskomen lijkt me wel handig, dus wakker wordt je toch wel van ze.
zaterdag 31 maart 2012 om 22:51
Ik ga het zo ook op proef zo doen, Diedietje. Bij de oudste dan. De jongste (16) is al eerder weggegaan vanavond. Die brengt zelfs zelf eerst nog een meisje naar huis dat niet alleen over straat wil.
Zijn broer zit hier nog, die vertrekt binnen nu en een half uur.
Ik zal hem zeggen dat smsje vantevoren niet hoeft. Kijken hoe dan gaat vannacht.
Zijn broer zit hier nog, die vertrekt binnen nu en een half uur.
Ik zal hem zeggen dat smsje vantevoren niet hoeft. Kijken hoe dan gaat vannacht.
zaterdag 31 maart 2012 om 22:51
quote:Perel schreef op 31 maart 2012 @ 22:43:
[...]
Als ze bellen is dat misschien een beetje lullig als ze met leeftijdsgenoten zijn: fijn aan het chillen, en dan je moeder moeten bellen..
En als ik ze bij elkaar laat afmelden dan heb ik het idee dat ik de verantwoording voor de een bij de ander leg en andersom.
Wel bedankt voor het meedenken hoor! Graag gedaan, ik hoefde me trouwens van mijn ouders alleen te melden als ik niet met anderen samen naar huis ging. Als we met een groep gingen brachten we elkaar thuis, als ik de laatste was moest ik me even melden, en anders niet.
[...]
Als ze bellen is dat misschien een beetje lullig als ze met leeftijdsgenoten zijn: fijn aan het chillen, en dan je moeder moeten bellen..
En als ik ze bij elkaar laat afmelden dan heb ik het idee dat ik de verantwoording voor de een bij de ander leg en andersom.
Wel bedankt voor het meedenken hoor! Graag gedaan, ik hoefde me trouwens van mijn ouders alleen te melden als ik niet met anderen samen naar huis ging. Als we met een groep gingen brachten we elkaar thuis, als ik de laatste was moest ik me even melden, en anders niet.
zaterdag 31 maart 2012 om 22:54
Ja, loslaten is moeilijk!
Als het mis gaat kun je toch niets doen. Je weet dan niet waar ze zijn en je zal toch per definitie te laat komen.
Je zult dus moeten leren om te vertrouwen dat je kinderen oud en wijs genoeg zijn om zelf veilig thuis te komen.
Ik zou dat hele sms gebeuren dus afschaffen en gewoon lekker gaan slapen!
Als het mis gaat kun je toch niets doen. Je weet dan niet waar ze zijn en je zal toch per definitie te laat komen.
Je zult dus moeten leren om te vertrouwen dat je kinderen oud en wijs genoeg zijn om zelf veilig thuis te komen.
Ik zou dat hele sms gebeuren dus afschaffen en gewoon lekker gaan slapen!
zaterdag 31 maart 2012 om 22:54
zaterdag 31 maart 2012 om 22:56
Ik denk dat je je echt te druk maakt. Het zijn jongens van 16 en 18 en ze zijn op de fiets. Daarnaast zeg je ook nog zelf dat ze groot zijn. Waar ben je bang voor? Ik kan me bij meiden nog voorstellen dat het geen fijn idee is als die alleen fietsen. Maar jongens? Daar hoor ik ook eigenlijk nooit rare verhalen over. Schaf gewoon alle plichten af, laat ze lekker stappen en pak zelf je rust
zaterdag 31 maart 2012 om 23:00
Mijn moeder bleef in het begin wakker. Is een nachtmens dus dat was niet zo moeilijk voor haar. Toen we wat ouder werden en later thuis mochten komen ging ze wel slapen. Ik maakte dan expres wat meer lawaai zodat ze kon horen dat ik thuis was. Volgens mij sliep ze dan niet echt maar lag ze een beetje te doezelen.
Ik mocht ook liever niet alleen naar huis. Gelukkig woonden 2 vrienden van me bij me in de buurt en ik ging vaak nog naar de kroeg waar mijn broers werkten toen. Ging ik helpen opruimen, patat eten en bier drinken. Dan bracht ik vaak eigenlijk mijn jongste broer veilig thuis. Die houdt nogal van een biertje dus die was vaak stomdronken. Vond ma ook wel een prettig idee.
Ik kom uit het pre mobiele tijdperk. Toen waren er ook vechtpartijen/verkrachtingen etc. Bellen kon niet, ook niet als ik een lekke band had. Dan was het gewoon lopen vanuit de stad. Later toen ik op kamers woonde had ik wel vaak het kettingslot van mijn fiets in mijn hand. En gewoon goed opletten. En dát zou ik je kinderen leren, kijk goed om je heen. Vertrouw je het niet, fiets je om. Ga geen moeilijkheden opzoeken. Laat je niet uitlokken door anderen, niet reageren op schelden.
Ik woon in de binnenstad van een middelgrote stad. Het scheelt dat de kinderen dan snel thuis zijn. Ze kunnen alles lopend af. Er gebeurt hier nogal eens wat. Stiefzoon is net zijn vader, laat zich niet uitlokken. dochter gaat nog niet zo lang uit. Zij is gisteren getuige geweest van een grote vechtpartij. Ze is weggegaan met haar vriendje. Ik maak me eigenlijk nooit zorgen om ze. Omdat ik weet dat ze opletten.
En onthou: jij bent ook jong geweest en hoe vaak ben jij in de moeilijkheden gekomen? Vast niet vaak. Geweld is van alle tijden, het hangt er van af hoe je je kinderen leert daar mee om te gaan.
Slaap lekker straks Perel.
Ik mocht ook liever niet alleen naar huis. Gelukkig woonden 2 vrienden van me bij me in de buurt en ik ging vaak nog naar de kroeg waar mijn broers werkten toen. Ging ik helpen opruimen, patat eten en bier drinken. Dan bracht ik vaak eigenlijk mijn jongste broer veilig thuis. Die houdt nogal van een biertje dus die was vaak stomdronken. Vond ma ook wel een prettig idee.
Ik kom uit het pre mobiele tijdperk. Toen waren er ook vechtpartijen/verkrachtingen etc. Bellen kon niet, ook niet als ik een lekke band had. Dan was het gewoon lopen vanuit de stad. Later toen ik op kamers woonde had ik wel vaak het kettingslot van mijn fiets in mijn hand. En gewoon goed opletten. En dát zou ik je kinderen leren, kijk goed om je heen. Vertrouw je het niet, fiets je om. Ga geen moeilijkheden opzoeken. Laat je niet uitlokken door anderen, niet reageren op schelden.
Ik woon in de binnenstad van een middelgrote stad. Het scheelt dat de kinderen dan snel thuis zijn. Ze kunnen alles lopend af. Er gebeurt hier nogal eens wat. Stiefzoon is net zijn vader, laat zich niet uitlokken. dochter gaat nog niet zo lang uit. Zij is gisteren getuige geweest van een grote vechtpartij. Ze is weggegaan met haar vriendje. Ik maak me eigenlijk nooit zorgen om ze. Omdat ik weet dat ze opletten.
En onthou: jij bent ook jong geweest en hoe vaak ben jij in de moeilijkheden gekomen? Vast niet vaak. Geweld is van alle tijden, het hangt er van af hoe je je kinderen leert daar mee om te gaan.
Slaap lekker straks Perel.
zaterdag 31 maart 2012 om 23:13
Onze dochter, bijna 18, gaat nog weleens wat drinken met collega's na het werk. De afspraak is dat ze dat even laat weten en ook of ze wordt thuisgebracht.
We hebben afgesproken dat ze mij belt als ze gehaald wil worden,als degene die haar thuis zou brengen bijvoorbeeld zelf laveloos is of als ze het om welke reden dan ook niet vertrouwd.
Ik neem mijn telefoon mee naar bed.
Deze laatste afspraak geldt ook als ze "gewoon" gaat stappen met vriendinnen.
Ik durf deze afspraak aan, omdat ze zelf nooit zoveel drinkt dat ze dronken is. Ze wil ( gelukkig! ) de controle over zichzelf houden en de situaties goed kunnen inschatten.
We hebben afgesproken dat ze mij belt als ze gehaald wil worden,als degene die haar thuis zou brengen bijvoorbeeld zelf laveloos is of als ze het om welke reden dan ook niet vertrouwd.
Ik neem mijn telefoon mee naar bed.
Deze laatste afspraak geldt ook als ze "gewoon" gaat stappen met vriendinnen.
Ik durf deze afspraak aan, omdat ze zelf nooit zoveel drinkt dat ze dronken is. Ze wil ( gelukkig! ) de controle over zichzelf houden en de situaties goed kunnen inschatten.
zaterdag 31 maart 2012 om 23:29
Het zit meer in mijn bezorgdheid dat er iets gebeurd onderweg dan dat ze zich niet zouden gedragen, zich klem zouden zuipen of rottigheid uit zouden halen.
Ze weten ook wel wanneer er ergens een onprettige sfeer hangt, en dat ze dan weg moeten gaan.
Feit is, dat er zinloos geweld bestaat.
Loslaten is niet makkelijk, maar ik ga het wel proberen.
En, wat iemand hier ook schreef: als ze op kamers zouden (gaan) wonen, heb je er niet eens weet van als ze uitgaan en waar.
Ze weten ook wel wanneer er ergens een onprettige sfeer hangt, en dat ze dan weg moeten gaan.
Feit is, dat er zinloos geweld bestaat.
Loslaten is niet makkelijk, maar ik ga het wel proberen.
En, wat iemand hier ook schreef: als ze op kamers zouden (gaan) wonen, heb je er niet eens weet van als ze uitgaan en waar.
zaterdag 31 maart 2012 om 23:44
quote:Cici25 schreef op 31 maart 2012 @ 22:56:
Ik denk dat je je echt te druk maakt. Het zijn jongens van 16 en 18 en ze zijn op de fiets. Daarnaast zeg je ook nog zelf dat ze groot zijn. Waar ben je bang voor? Ik kan me bij meiden nog voorstellen dat het geen fijn idee is als die alleen fietsen. Maar jongens? Daar hoor ik ook eigenlijk nooit rare verhalen over. Schaf gewoon alle plichten af, laat ze lekker stappen en pak zelf je rust
Slachtoffers van zinloos geweld zijn meestal jongens, en zijn vaak jongens die juist een andere ruzie willen sussen, of het opnemen voor een slachtoffer, mijn man is twee meter, mijn zoon wordt dat ook om en nabij, en een uitspraak van mijn man is altijd, als je groot bent zullen ze je nooit zomaar een klap, trap of stomp geven, en zullen je nooit alleen pakken, maar als ze komen is het met een wapen, gebroken glas, mes etc. of met meer personen, dus dat is de ongerustheid die je hebt met een zoon, voor mijn dochter gelden jouw punten. Wij hopen dat als onze zoon over een paar jaar gaat stappen, hij zich niet uit laat dagen, en verstandig en oplettend genoeg is, om gevaarlijke situatie's uit de weg te gaan.
En t.o. die vooraf smsjes dat ze naar huis komen afschaffen, melden bij thuiskomst moet voldoende zijn, maar snap je bezorgdheid helemaal!
Ik denk dat je je echt te druk maakt. Het zijn jongens van 16 en 18 en ze zijn op de fiets. Daarnaast zeg je ook nog zelf dat ze groot zijn. Waar ben je bang voor? Ik kan me bij meiden nog voorstellen dat het geen fijn idee is als die alleen fietsen. Maar jongens? Daar hoor ik ook eigenlijk nooit rare verhalen over. Schaf gewoon alle plichten af, laat ze lekker stappen en pak zelf je rust
Slachtoffers van zinloos geweld zijn meestal jongens, en zijn vaak jongens die juist een andere ruzie willen sussen, of het opnemen voor een slachtoffer, mijn man is twee meter, mijn zoon wordt dat ook om en nabij, en een uitspraak van mijn man is altijd, als je groot bent zullen ze je nooit zomaar een klap, trap of stomp geven, en zullen je nooit alleen pakken, maar als ze komen is het met een wapen, gebroken glas, mes etc. of met meer personen, dus dat is de ongerustheid die je hebt met een zoon, voor mijn dochter gelden jouw punten. Wij hopen dat als onze zoon over een paar jaar gaat stappen, hij zich niet uit laat dagen, en verstandig en oplettend genoeg is, om gevaarlijke situatie's uit de weg te gaan.
En t.o. die vooraf smsjes dat ze naar huis komen afschaffen, melden bij thuiskomst moet voldoende zijn, maar snap je bezorgdheid helemaal!
