Kinderen
alle pijlers
Dat verdomde verschonen!
zondag 1 april 2012 om 18:46
Het lijkt een futiel probleem maar ik word er zo ondertussen helemaal tureluurs van: zoonlief hier is nu 22 maanden en vanaf een maand of 11 is het al bal: ik mag hem geen schone luier omdoen.
Al 11 maanden is elke luierwisseling een ongekende strijd. Ik heb alles al geprobeerd: proberen af te leiden met leuk speeltjes/dingetjes, streng toespreken, consequent zijn, anders dan op de commode verschonen, niets helpt.
Ik zie gewoon tegen elke luierwisseling op als een berg en volgens mij voelt kind dit ook aan waardoor het probleem alleen maar erger wordt.
Ik heb van meer kindjes gehoord die niet verschoond willen worden, maar nooit zo erg en nooit zo lang, meestal zijn het dan "fases". Hier is het één lange, lange fase.
Ik vind het niet leuk om te zeggen, maar vanmorgen was voor mij de maat eens vol en heb ik geschreeuwd tegen mijn zoontje dat hij moest blijven liggen. Ik vind dit vreselijk, en verlies nooit zó mijn geduld. En het werkte natuurlijk ook niet. Ik heb mee voorgenomen dat dit ook niet meer gebeurt maar was het zooooo zat!
Voor de rest is hij volgens mij een heel normaal ontwikkelende peuter, dus daar ligt het verder niet aan.
Ik gebruik wel eens luierbroekjes, die krijg ik wel makkelijk bij hem aan maar mijn gastouder heeft liever niet dat ik die gebruik omdat ze evt ontlasting minder goed tegenhouden. Dus op mijn werkdagen moet hij sowieso een gewone luier om.
Overigens bij haar blijft hij wel altijd keurig liggen, wat mij extra frustreert want hierdoor ga ik denken dat het probleem bij mij ligt.
Ik denk ook wel eens terug of er iets is gebeurt waardoor hij er zo'n hekel aan heeft gekregen, maar het verschonen op de commode was als baby zijnde juist altijd een gezellig rustpuntje.
Meer moeders met dit probleem? En iemand de gouden tip? En weet iemand waarom dit nou zo is? Ik wil het graag begrijpen....
Al 11 maanden is elke luierwisseling een ongekende strijd. Ik heb alles al geprobeerd: proberen af te leiden met leuk speeltjes/dingetjes, streng toespreken, consequent zijn, anders dan op de commode verschonen, niets helpt.
Ik zie gewoon tegen elke luierwisseling op als een berg en volgens mij voelt kind dit ook aan waardoor het probleem alleen maar erger wordt.
Ik heb van meer kindjes gehoord die niet verschoond willen worden, maar nooit zo erg en nooit zo lang, meestal zijn het dan "fases". Hier is het één lange, lange fase.
Ik vind het niet leuk om te zeggen, maar vanmorgen was voor mij de maat eens vol en heb ik geschreeuwd tegen mijn zoontje dat hij moest blijven liggen. Ik vind dit vreselijk, en verlies nooit zó mijn geduld. En het werkte natuurlijk ook niet. Ik heb mee voorgenomen dat dit ook niet meer gebeurt maar was het zooooo zat!
Voor de rest is hij volgens mij een heel normaal ontwikkelende peuter, dus daar ligt het verder niet aan.
Ik gebruik wel eens luierbroekjes, die krijg ik wel makkelijk bij hem aan maar mijn gastouder heeft liever niet dat ik die gebruik omdat ze evt ontlasting minder goed tegenhouden. Dus op mijn werkdagen moet hij sowieso een gewone luier om.
Overigens bij haar blijft hij wel altijd keurig liggen, wat mij extra frustreert want hierdoor ga ik denken dat het probleem bij mij ligt.
Ik denk ook wel eens terug of er iets is gebeurt waardoor hij er zo'n hekel aan heeft gekregen, maar het verschonen op de commode was als baby zijnde juist altijd een gezellig rustpuntje.
Meer moeders met dit probleem? En iemand de gouden tip? En weet iemand waarom dit nou zo is? Ik wil het graag begrijpen....
zondag 1 april 2012 om 20:09
quote:sitka schreef op 01 april 2012 @ 20:05:
[...]
Dat is geen onderhandeling, dat is het slim spelen. En wat dan nog als het kind ruimte krijgt? Of schieten jouw kinderen direct in de houding als jij in hun gezichtsveld komt?Dat is wel precies het idee wat ik erbij krijg inderdaad.
[...]
Dat is geen onderhandeling, dat is het slim spelen. En wat dan nog als het kind ruimte krijgt? Of schieten jouw kinderen direct in de houding als jij in hun gezichtsveld komt?Dat is wel precies het idee wat ik erbij krijg inderdaad.
Alle dieren -behalve de mens- weten dat het leven in de eerste plaats bedoeld is om ervan te genieten. ~Samuel Butler~
zondag 1 april 2012 om 20:11
Hier gaat het stukken beter sinds we zijn verhuisd en er opeens een bovenverdieping is. Dan vraag ik: wil je zelf de trap op lopen voor een schone luier of zal mama je dragen? Ze vindt die trappen nu nog helemaal geweldig, dus voorlopig gaat het weer goed.
Verder vond ik de tip om heel leuk bijzonder speelgoed voor tijdens het verschonen te bewaren altijd handig. Mijn telefoon bijvoorbeeld. Of ene pak doekjes leegtrekken.
Als mijn dochter echt niet wil en een driftbui krijgt kan ik haar niet in bedwang houden en ook nog zorgen dat ze niet in de poep graait hoor. Ze is echt heel sterk. Of zijn de critici hier gewoon supermoeders?
Verder vond ik de tip om heel leuk bijzonder speelgoed voor tijdens het verschonen te bewaren altijd handig. Mijn telefoon bijvoorbeeld. Of ene pak doekjes leegtrekken.
Als mijn dochter echt niet wil en een driftbui krijgt kan ik haar niet in bedwang houden en ook nog zorgen dat ze niet in de poep graait hoor. Ze is echt heel sterk. Of zijn de critici hier gewoon supermoeders?
zondag 1 april 2012 om 20:11
quote:Soezie81 schreef op 01 april 2012 @ 19:57:
Rocky, heel herkenbaar! Hier ook strijd, ene keer wat minder dan de andere keer, maar leuk is het niet. Heb een tweeling van 18 maanden en het is nu al een paar maanden bal. Af en toe gaat het goed, maar meestal is het een gehannes. Inderdaad ook alles geprobeerd, afleiding, liedjes zingen, wat tot nu toe nog het beste werkte was de melkfles (na het ontbijt of de lunch) geven tijdens het verschonen. Maar wil van die flessen af, en op een gegeven moment werkte dat ook niet meer.
Hier is het drama geworden nadat eerst dochter en daarna zoon een schimmeltje hadden en dus de billetjes kapot. Heel sneu voor hen, doet natuurlijk hartstikke zeer. Plasluiers waren nog wel okee, maar poepluiers was echt vreselijk. Vooral zoon gaat dan echt flink met zijn beentjes trappen, hij is dan niet meer vast te houden. Meer dan eens hebben man en ik zoon of dochter samen moeten verschonen, eentje houdt vast de ander poetst...
Wat bij ons nu wel beter werkt, is zodra het 'verschoningstijd' is, vragen: 'wie wil er als eerste een schone luier?' Dat werkt bij een tweeling natuurlijk wat makkelijker dan bij één kindje , maar hier werkt het redelijk goed. Er is er dan altijd wel eentje die enthousiast 'jaaaaaaaaa' roept en met de armpjes omhoog gaat staan. Die pak ik dan als eerste en ik zorg dat ik iets van een speelgoedje of (wat hier goed werkt) een oude telefoon of afstandsbediening bij de hand heb. Dan gaat het redelijk. En willen ze niet, tja, dan willen ze ook echt niet. Dan is het inderdaad doorbijten en aan de slag.
Probeer eens of je het zijn keuze kunt laten zijn. Dus bijvoorbeeld: 'Wil je eerst wat drinken en dan een schone luier, of eerst een schone luier en dan wat drinken?' Of iets dergelijks. Kinderen hebben graag de controle, aan ons om te organiseren dat zij denken de controle te hebben, maar ze toch te laten doen wat wij willen...
En verder: ! Wees niet boos op jezelf dat je vanochtend uit je slof schoot. Je bent ook maar een mens. Leg je zoontje daarna gewoon uit waarom je uit je slof schoot. Kindjes mogen best weten dat mama's geduld ook eindig is.Haha, nog erger dan 1: twee Weigeraars
. Bedankt voor je tips! En bedankt voor de hart onder de riem: zelfs mijn man schrok van me.... Ik voel me de hele dag al rot eronder.
Rocky, heel herkenbaar! Hier ook strijd, ene keer wat minder dan de andere keer, maar leuk is het niet. Heb een tweeling van 18 maanden en het is nu al een paar maanden bal. Af en toe gaat het goed, maar meestal is het een gehannes. Inderdaad ook alles geprobeerd, afleiding, liedjes zingen, wat tot nu toe nog het beste werkte was de melkfles (na het ontbijt of de lunch) geven tijdens het verschonen. Maar wil van die flessen af, en op een gegeven moment werkte dat ook niet meer.
Hier is het drama geworden nadat eerst dochter en daarna zoon een schimmeltje hadden en dus de billetjes kapot. Heel sneu voor hen, doet natuurlijk hartstikke zeer. Plasluiers waren nog wel okee, maar poepluiers was echt vreselijk. Vooral zoon gaat dan echt flink met zijn beentjes trappen, hij is dan niet meer vast te houden. Meer dan eens hebben man en ik zoon of dochter samen moeten verschonen, eentje houdt vast de ander poetst...
Wat bij ons nu wel beter werkt, is zodra het 'verschoningstijd' is, vragen: 'wie wil er als eerste een schone luier?' Dat werkt bij een tweeling natuurlijk wat makkelijker dan bij één kindje , maar hier werkt het redelijk goed. Er is er dan altijd wel eentje die enthousiast 'jaaaaaaaaa' roept en met de armpjes omhoog gaat staan. Die pak ik dan als eerste en ik zorg dat ik iets van een speelgoedje of (wat hier goed werkt) een oude telefoon of afstandsbediening bij de hand heb. Dan gaat het redelijk. En willen ze niet, tja, dan willen ze ook echt niet. Dan is het inderdaad doorbijten en aan de slag.
Probeer eens of je het zijn keuze kunt laten zijn. Dus bijvoorbeeld: 'Wil je eerst wat drinken en dan een schone luier, of eerst een schone luier en dan wat drinken?' Of iets dergelijks. Kinderen hebben graag de controle, aan ons om te organiseren dat zij denken de controle te hebben, maar ze toch te laten doen wat wij willen...
En verder: ! Wees niet boos op jezelf dat je vanochtend uit je slof schoot. Je bent ook maar een mens. Leg je zoontje daarna gewoon uit waarom je uit je slof schoot. Kindjes mogen best weten dat mama's geduld ook eindig is.Haha, nog erger dan 1: twee Weigeraars
. Bedankt voor je tips! En bedankt voor de hart onder de riem: zelfs mijn man schrok van me.... Ik voel me de hele dag al rot eronder.
zondag 1 april 2012 om 20:13
zondag 1 april 2012 om 20:13
zondag 1 april 2012 om 20:14
quote:Soezie81 schreef op 01 april 2012 @ 20:08:
[...]
Weet je wat, kom jij maar eens bij mij een dagje over de vloer. Dan begrijp je misschien beter wat ik bedoel. Misschien wordt het eens tijd dat je zelf vertelt hoe je het doet. Tikken uitdelen? Buitenproportioneel boos worden? Op water en brood zetten?Niks tikken uitdelen, buitenproportioneel boos worden of op water en brood zetten. Gewoon kind neerleggen en luier verschonen. Je kunt een peuter toch wel in bedwang houden ook als kind flink tegenstribbelt. Met onderhandelen, kind zijn zin geven ga je het heus niet beter maken.
[...]
Weet je wat, kom jij maar eens bij mij een dagje over de vloer. Dan begrijp je misschien beter wat ik bedoel. Misschien wordt het eens tijd dat je zelf vertelt hoe je het doet. Tikken uitdelen? Buitenproportioneel boos worden? Op water en brood zetten?Niks tikken uitdelen, buitenproportioneel boos worden of op water en brood zetten. Gewoon kind neerleggen en luier verschonen. Je kunt een peuter toch wel in bedwang houden ook als kind flink tegenstribbelt. Met onderhandelen, kind zijn zin geven ga je het heus niet beter maken.
zondag 1 april 2012 om 20:16
quote:nouschi schreef op 01 april 2012 @ 20:03:
[...]
Ah oma vertelt.
Neehoor,geen oma,ben 46,maar ik was wél consequent,en de baas over mijn kinderen!
Tegenwoordig kan je met mensen die een peuter hebben geen koffie drinken of een telefoon gesprek voeren zonder dat die peuters alle aandacht opeisen.
Bij mij was het zo:als grote mensen praten,houden jullie je mond,punt.
En mijn zonen zijn 22 en20,dus wat nou oma?
[...]
Ah oma vertelt.
Neehoor,geen oma,ben 46,maar ik was wél consequent,en de baas over mijn kinderen!
Tegenwoordig kan je met mensen die een peuter hebben geen koffie drinken of een telefoon gesprek voeren zonder dat die peuters alle aandacht opeisen.
Bij mij was het zo:als grote mensen praten,houden jullie je mond,punt.
En mijn zonen zijn 22 en20,dus wat nou oma?
zondag 1 april 2012 om 20:16
quote:truffelmaffia schreef op 01 april 2012 @ 20:13:
[...]
Gelukkig niet idd. Ik en kinderen gaat niet samen.
Bij mij had ie een pets in z'n gezicht gekregen. Wil die nog niet stilliggen? Dan nog eentje.Dan lijkt het mij beter dat je daar dan ook maar niet aan begint. Ik hoop dat dit grappig bedoeld is.
[...]
Gelukkig niet idd. Ik en kinderen gaat niet samen.
Bij mij had ie een pets in z'n gezicht gekregen. Wil die nog niet stilliggen? Dan nog eentje.Dan lijkt het mij beter dat je daar dan ook maar niet aan begint. Ik hoop dat dit grappig bedoeld is.
zondag 1 april 2012 om 20:22
quote:ladytruckster schreef op 01 april 2012 @ 20:16:
[...]
Neehoor,geen oma,ben 46,maar ik was wél consequent,en de baas over mijn kinderen!
Tegenwoordig kan je met mensen die een peuter hebben geen koffie drinken of een telefoon gesprek voeren zonder dat die peuters alle aandacht opeisen.
Bij mij was het zo:als grote mensen praten,houden jullie je mond,punt.
Joh.
[...]
Neehoor,geen oma,ben 46,maar ik was wél consequent,en de baas over mijn kinderen!
Tegenwoordig kan je met mensen die een peuter hebben geen koffie drinken of een telefoon gesprek voeren zonder dat die peuters alle aandacht opeisen.
Bij mij was het zo:als grote mensen praten,houden jullie je mond,punt.
Joh.
Ouwe tang, verveel je je soms? Zoek eens een andere hobby dan mensen op dit forum af te zeiken, graftak!
zondag 1 april 2012 om 20:24
quote:malu3 schreef op 01 april 2012 @ 20:14:
[...]
Niks tikken uitdelen, buitenproportioneel boos worden of op water en brood zetten. Gewoon kind neerleggen en luier verschonen. Je kunt een peuter toch wel in bedwang houden ook als kind flink tegenstribbelt. Met onderhandelen, kind zijn zin geven ga je het heus niet beter maken.Laat ik over één ding duidelijk zijn: als ik wil dat iets gebeurt, gebeurt het ook! Ik ga echt mijn kind niet zonder luier laten lopen als hij/zij niet verschoond wil worden. Waar het hier om gaat, is hoe je het een beetje minder frustrerend kunt maken, voor moeder en kind. Is daar wat mis mee? En wil je zeggen dat jij nog nooit een kind onder de poep hebt gehad omdat ie zich wilde omdraaien tijdens het verschonen van een poepbroek? Dan heb je òf geen pittige kinderen, òf je bent echt zo'n supermoeder waar hier al eerder over werd gesproken.
[...]
Niks tikken uitdelen, buitenproportioneel boos worden of op water en brood zetten. Gewoon kind neerleggen en luier verschonen. Je kunt een peuter toch wel in bedwang houden ook als kind flink tegenstribbelt. Met onderhandelen, kind zijn zin geven ga je het heus niet beter maken.Laat ik over één ding duidelijk zijn: als ik wil dat iets gebeurt, gebeurt het ook! Ik ga echt mijn kind niet zonder luier laten lopen als hij/zij niet verschoond wil worden. Waar het hier om gaat, is hoe je het een beetje minder frustrerend kunt maken, voor moeder en kind. Is daar wat mis mee? En wil je zeggen dat jij nog nooit een kind onder de poep hebt gehad omdat ie zich wilde omdraaien tijdens het verschonen van een poepbroek? Dan heb je òf geen pittige kinderen, òf je bent echt zo'n supermoeder waar hier al eerder over werd gesproken.
Alle dieren -behalve de mens- weten dat het leven in de eerste plaats bedoeld is om ervan te genieten. ~Samuel Butler~
zondag 1 april 2012 om 20:28
quote:malu3 schreef op 01 april 2012 @ 20:14:
[...]
Niks tikken uitdelen, buitenproportioneel boos worden of op water en brood zetten. Gewoon kind neerleggen en luier verschonen. Je kunt een peuter toch wel in bedwang houden ook als kind flink tegenstribbelt. Met onderhandelen, kind zijn zin geven ga je het heus niet beter maken.Okee, ik geef het op. Als het hierbij blijft, dan krijg je deze van mij: Jammer dat je je methode niet met ons wil delen.
[...]
Niks tikken uitdelen, buitenproportioneel boos worden of op water en brood zetten. Gewoon kind neerleggen en luier verschonen. Je kunt een peuter toch wel in bedwang houden ook als kind flink tegenstribbelt. Met onderhandelen, kind zijn zin geven ga je het heus niet beter maken.Okee, ik geef het op. Als het hierbij blijft, dan krijg je deze van mij: Jammer dat je je methode niet met ons wil delen.
zondag 1 april 2012 om 20:28
quote:ladytruckster schreef op 01 april 2012 @ 20:13:
De peuters van tegenwoordig wordt veel te veel gevraagd wat ze willen,wil je zelf de trap af op mama je dragen bijvoorbeeld?(zie hierboven)daar zakt mijn broek echt van af.Waarom is dat zo raar? Als ik de tijd heb mag ze kleine dingen kiezen. Zo leert ze zelfstandig te worden. En is ze de rest van de dag minder dwars bij dingen die wel echt moeten. En als ik geen tijd heb (of geen geduld totdat ze helemaal die trap opgeklauterd is, ze is nog geen 2 en de trap is vrij steil) dan draag ik haar.
De peuters van tegenwoordig wordt veel te veel gevraagd wat ze willen,wil je zelf de trap af op mama je dragen bijvoorbeeld?(zie hierboven)daar zakt mijn broek echt van af.Waarom is dat zo raar? Als ik de tijd heb mag ze kleine dingen kiezen. Zo leert ze zelfstandig te worden. En is ze de rest van de dag minder dwars bij dingen die wel echt moeten. En als ik geen tijd heb (of geen geduld totdat ze helemaal die trap opgeklauterd is, ze is nog geen 2 en de trap is vrij steil) dan draag ik haar.
zondag 1 april 2012 om 20:28
quote:ladytruckster schreef op 01 april 2012 @ 20:16:
[...]
Neehoor,geen oma,ben 46,maar ik was wél consequent,en de baas over mijn kinderen!
Tegenwoordig kan je met mensen die een peuter hebben geen koffie drinken of een telefoon gesprek voeren zonder dat die peuters alle aandacht opeisen.
Bij mij was het zo:als grote mensen praten,houden jullie je mond,punt.
En mijn zonen zijn 22 en20,dus wat nou oma?
Overigens kan ik mij hier ook aan ergeren hoor, Ladytruckster. Mijn kinderen leer ik dus ook aan dat ze niet elke keer aandacht kunnen krijgen. Maar dat wil niet zeggen dat ik ze graag met ijzeren hand opvoed.
Met onderhandelen is niks mis, zolang je als ouder met beide uitkomsten (want meer dan twee keuzemogelijkheden geef ik ze niet) kunt leven.
[...]
Neehoor,geen oma,ben 46,maar ik was wél consequent,en de baas over mijn kinderen!
Tegenwoordig kan je met mensen die een peuter hebben geen koffie drinken of een telefoon gesprek voeren zonder dat die peuters alle aandacht opeisen.
Bij mij was het zo:als grote mensen praten,houden jullie je mond,punt.
En mijn zonen zijn 22 en20,dus wat nou oma?
Overigens kan ik mij hier ook aan ergeren hoor, Ladytruckster. Mijn kinderen leer ik dus ook aan dat ze niet elke keer aandacht kunnen krijgen. Maar dat wil niet zeggen dat ik ze graag met ijzeren hand opvoed.
Met onderhandelen is niks mis, zolang je als ouder met beide uitkomsten (want meer dan twee keuzemogelijkheden geef ik ze niet) kunt leven.
Alle dieren -behalve de mens- weten dat het leven in de eerste plaats bedoeld is om ervan te genieten. ~Samuel Butler~
zondag 1 april 2012 om 20:29
quote:ladytruckster schreef op 01 april 2012 @ 20:16:
[...]
Neehoor,geen oma,ben 46,maar ik was wél consequent,en de baas over mijn kinderen!
Tegenwoordig kan je met mensen die een peuter hebben geen koffie drinken of een telefoon gesprek voeren zonder dat die peuters alle aandacht opeisen.
Bij mij was het zo:als grote mensen praten,houden jullie je mond,punt.
En mijn zonen zijn 22 en20,dus wat nou oma?
Goh, gezellige boel bij jullie thuis.
Ik ben ook consequent, duidelijk maar ook liefdevol. Er is in mijn ogen niks mis mee als je een kind iets laat kiezen. Mijn dochter mag van mij zelf traplopen, maar ik kan niet altijd inschatten of ze daar te moe voor is. Zij kan dat zelf beter. Dus als ik vraag wat ze wil: zelf traplopen of opgetild worden, dan is het mij om het even. En laat ik haar kiezen. Heb ik haast, dan beslis ik en heeft ze niks te willen (en vindt ze het ook gewoon wel goed).
[...]
Neehoor,geen oma,ben 46,maar ik was wél consequent,en de baas over mijn kinderen!
Tegenwoordig kan je met mensen die een peuter hebben geen koffie drinken of een telefoon gesprek voeren zonder dat die peuters alle aandacht opeisen.
Bij mij was het zo:als grote mensen praten,houden jullie je mond,punt.
En mijn zonen zijn 22 en20,dus wat nou oma?
Goh, gezellige boel bij jullie thuis.
Ik ben ook consequent, duidelijk maar ook liefdevol. Er is in mijn ogen niks mis mee als je een kind iets laat kiezen. Mijn dochter mag van mij zelf traplopen, maar ik kan niet altijd inschatten of ze daar te moe voor is. Zij kan dat zelf beter. Dus als ik vraag wat ze wil: zelf traplopen of opgetild worden, dan is het mij om het even. En laat ik haar kiezen. Heb ik haast, dan beslis ik en heeft ze niks te willen (en vindt ze het ook gewoon wel goed).
zondag 1 april 2012 om 20:31
Ik gebruikte allang geen commode meer op die leeftijd. Eerlijk gezegd verschoonde ik de kinderen waar het me uitkwam, en als de kinderen dat leuker vonden mochten ze er best bij blijven staan. In gezelschap of in de trein nam ik ze vaak ook mee naar het toilet, dat leek me meteen handig voor de zindelijkheidstraining enzo . Maar verschoond werd er, of ze dat nou leuk vonden of niet.
zondag 1 april 2012 om 20:31
Ik ben zeker geen supermoeder,en mijn kinderen waren ook zeker geen doetjes,maar ik was wél heel consequent,en ging niet met een peuter of kleuter of puber in discussie.
Ze wonen (nu als volwassenen) in MIJN huis,en wat IK wil gebeurt.KLAAR.
En dat heb ik vanaf hun geboorte zo gedaan.
En natuurlijk zijn er moeilijke tijden geweest,ik stond er helemaal alleen voor toen ze 7 en 9 waren,én 40 uur moest werken,en me ex die pleitte was en nooit meer naar zijn kinderen omkeek,dus.......zeker geen supermoeder,en zeker ook dagen dat ik het niet zag zitten,en me afvroeg of ik het wel allemaal goed deed.
Maar jullie lezen alleen de negatieve dingen,maar niet het advies van mij en malu,wat is:geen discussie met een peuter.......mama's wil is wet!
Ze wonen (nu als volwassenen) in MIJN huis,en wat IK wil gebeurt.KLAAR.
En dat heb ik vanaf hun geboorte zo gedaan.
En natuurlijk zijn er moeilijke tijden geweest,ik stond er helemaal alleen voor toen ze 7 en 9 waren,én 40 uur moest werken,en me ex die pleitte was en nooit meer naar zijn kinderen omkeek,dus.......zeker geen supermoeder,en zeker ook dagen dat ik het niet zag zitten,en me afvroeg of ik het wel allemaal goed deed.
Maar jullie lezen alleen de negatieve dingen,maar niet het advies van mij en malu,wat is:geen discussie met een peuter.......mama's wil is wet!
zondag 1 april 2012 om 20:32
Ik laat mijn kind rustig bepalen of ze een schone luier om krijgt. Maar goed, ik zie de onwil van mijn kind dan ook niet als een machtsstrijd of manipulatie, maar als haar beginnende persoonlijkheid. En weet je? Dat juich ik toe. Mijn dochter màg een mening hebben, màg dingen niet leuk vinden en kríjgt zo nu en dan 'haar zin' als ze ergens een bloedhekel aan heeft. Ik peins er werkelijk niet over om mijn kind met lichamelijke dwang of zelfs slaag aan mijn wil te onderwerpen.
Verder uiteraard prima dat er ouders zijn die wel zo met hun kinderen omgaan, mensen die buigen voor autoriteit moeten er tenslotte ook zijn
Verder uiteraard prima dat er ouders zijn die wel zo met hun kinderen omgaan, mensen die buigen voor autoriteit moeten er tenslotte ook zijn
