Dat verdomde verschonen!

Het lijkt een futiel probleem maar ik word er zo ondertussen helemaal tureluurs van: zoonlief hier is nu 22 maanden en vanaf een maand of 11 is het al bal: ik mag hem geen schone luier omdoen.



Al 11 maanden is elke luierwisseling een ongekende strijd. Ik heb alles al geprobeerd: proberen af te leiden met leuk speeltjes/dingetjes, streng toespreken, consequent zijn, anders dan op de commode verschonen, niets helpt.



Ik zie gewoon tegen elke luierwisseling op als een berg en volgens mij voelt kind dit ook aan waardoor het probleem alleen maar erger wordt.



Ik heb van meer kindjes gehoord die niet verschoond willen worden, maar nooit zo erg en nooit zo lang, meestal zijn het dan "fases". Hier is het één lange, lange fase.



Ik vind het niet leuk om te zeggen, maar vanmorgen was voor mij de maat eens vol en heb ik geschreeuwd tegen mijn zoontje dat hij moest blijven liggen. Ik vind dit vreselijk, en verlies nooit zó mijn geduld. En het werkte natuurlijk ook niet. Ik heb mee voorgenomen dat dit ook niet meer gebeurt maar was het zooooo zat!



Voor de rest is hij volgens mij een heel normaal ontwikkelende peuter, dus daar ligt het verder niet aan.



Ik gebruik wel eens luierbroekjes, die krijg ik wel makkelijk bij hem aan maar mijn gastouder heeft liever niet dat ik die gebruik omdat ze evt ontlasting minder goed tegenhouden. Dus op mijn werkdagen moet hij sowieso een gewone luier om.



Overigens bij haar blijft hij wel altijd keurig liggen, wat mij extra frustreert want hierdoor ga ik denken dat het probleem bij mij ligt.



Ik denk ook wel eens terug of er iets is gebeurt waardoor hij er zo'n hekel aan heeft gekregen, maar het verschonen op de commode was als baby zijnde juist altijd een gezellig rustpuntje.



Meer moeders met dit probleem? En iemand de gouden tip? En weet iemand waarom dit nou zo is? Ik wil het graag begrijpen....