Werk & Studie
alle pijlers
Variabel inkomen en bestedingkeuzes maken.
dinsdag 3 april 2012 om 17:32
Ik heb sinds een jaar of vijf een zorgverzekering met het hoogste eigen risico, dit om maandelijks te besparen op mijn zorgverzekering. Ik ben de afgelopen vijf jaar nooit meer naar een huisarts of andere arts geweest. Ik ging altijd al heel weinig en alleen als het niet anders kon zoals een knobbel in de borst of een hondenbeet die ging zweren en ontsteken. De paar keer in de afgelopen 20 jaar dat ik naar de ha ben geweest ben ik altijd doorverwezen naar een specialist en dat zou ik nu eerst zelf moeten betalen (720,-). Dit geldbedrag en nog wat extra’s voor tandartskosten heb ik want speciaal gespaard hiervoor en zal ik ook alleen voor medische kosten gebruiken zo houd ik mezelf voor. Het merkwaardige is dat ik merk nu een nog veel grotere grens over moet om mijn ha te bezoeken. Ik heb al een tijdje klachten maar ik wil dat geld schijnbaar liever dus niet uitgeven. Ik ga ervan uit dat de klachten vanzelf weer overgaan en ik merk dat het spaargeld mij houvast geeft mocht er iets gebeuren en ik even geen inkomen heb. Ik kijk ook regelmatig via internetbankieren naar mijn spaarrekening en reken dan uit hoe vaak ik huur, gas etc. daarvan kan betalen. Alsof ik dat na 1 x uitrekenen niet al weet en ik vind het best zielig en neurotisch gedrag van mezelf.
Ik heb twee banen op basis van een 0 urencontract en verdien hiermee onder modaal en ook onregelmatig maar wel elke maand voldoende om alle vaste lasten te betalen en mijn uit huis wonende en studerende zoon 100 euro per maand te geven voor collegegeld/ boeken en huur.
Ik kan dus blijkbaar niet zo goed tegen de onzekerheid van een variabel inkomen en ga keuzes maken zoals niet naar een ha. Het ha-verhaal is exemplarisch voor meer van mijn keuzes. Het vreemde is dat ik mijn leven lang heb gewerkt en altijd vertrouwen heb gehad dat ik mijn broek kon ophouden en goed voor mezelf en zoon kon zorgen. Waarom dan nu die stress en dat herhaaldelijk verifiëren van mijn spaarrekening ? Graag wil ik weten hoe jullie dat doen, hoe jullie dealen als er onzekerheid is over de hoogte van je inkomen. Hoe stel je je prioriteiten? Ik zou heel erg blij zijn met wat verhalen of voorbeelden omdat ik weet dat mijn inkomen voorlopig niet gaat veranderen en ik zo graag wat relaxter met dit gegeven wil omgaan.
Ik heb twee banen op basis van een 0 urencontract en verdien hiermee onder modaal en ook onregelmatig maar wel elke maand voldoende om alle vaste lasten te betalen en mijn uit huis wonende en studerende zoon 100 euro per maand te geven voor collegegeld/ boeken en huur.
Ik kan dus blijkbaar niet zo goed tegen de onzekerheid van een variabel inkomen en ga keuzes maken zoals niet naar een ha. Het ha-verhaal is exemplarisch voor meer van mijn keuzes. Het vreemde is dat ik mijn leven lang heb gewerkt en altijd vertrouwen heb gehad dat ik mijn broek kon ophouden en goed voor mezelf en zoon kon zorgen. Waarom dan nu die stress en dat herhaaldelijk verifiëren van mijn spaarrekening ? Graag wil ik weten hoe jullie dat doen, hoe jullie dealen als er onzekerheid is over de hoogte van je inkomen. Hoe stel je je prioriteiten? Ik zou heel erg blij zijn met wat verhalen of voorbeelden omdat ik weet dat mijn inkomen voorlopig niet gaat veranderen en ik zo graag wat relaxter met dit gegeven wil omgaan.
dinsdag 3 april 2012 om 17:38
Gezondheid gaat bij mij boven alles. Bovendien kan het ook nog zo zijn dat als je er vroeg bij bent, je veel minder kosten maakt dan wanneer je maar uitstelt omdat je bang bent geld uit te moeten geven.
Persoonlijk ben ik helemaal niet tegen bewust met je inkomen omgaan en sparen voor slechtere tijden, maar dit gaat echt te ver.
Hier trouwens de afgelopen jaren ook een variabel inkomen gehad en dat blijft deels in de toekomst ook nog zo, maar geen haar op m'n hoofd die er aan denkt om zo met mijn gezondheid om te springen.
Persoonlijk ben ik helemaal niet tegen bewust met je inkomen omgaan en sparen voor slechtere tijden, maar dit gaat echt te ver.
Hier trouwens de afgelopen jaren ook een variabel inkomen gehad en dat blijft deels in de toekomst ook nog zo, maar geen haar op m'n hoofd die er aan denkt om zo met mijn gezondheid om te springen.
dinsdag 3 april 2012 om 17:39
Ik vind het slim om niet te verzekeren wat je zelf kunt betalen. Jij hebt een betrekkelijk klein inkomen, waardoor je snel geneigd zou zijn om te adviseren een wat uitgebreidere zorgverzekering te nemen. Echter, je hebt weer zoveel spaargeld dat je die eerste 720 euro aan zorgkosten gemakkelijk zelf kunt betalen.
Dus wat dat betreft: geen enkel probleem.
Maar dan: Je vertoond inderdaad wel neurotisch gedrag als je inderdaad zo vaak je spaarrekening checkt en dan gaat rekenen. Ik denk dat het best lastig is om daar wat relaxter mee om te gaan. het zit zo in je patroon verweven om daar zekerheid uit te halen...
Zou je je prettiger voelen als je meer moest betalen aan je zorgverzekering en daardoor niet je spaargeld aan hoeft te wenden als je wat zou gaan mankeren? En zou je dan inderdaad een minder hoge drempel over hoeven om zorg te kopen?
Dus wat dat betreft: geen enkel probleem.
Maar dan: Je vertoond inderdaad wel neurotisch gedrag als je inderdaad zo vaak je spaarrekening checkt en dan gaat rekenen. Ik denk dat het best lastig is om daar wat relaxter mee om te gaan. het zit zo in je patroon verweven om daar zekerheid uit te halen...
Zou je je prettiger voelen als je meer moest betalen aan je zorgverzekering en daardoor niet je spaargeld aan hoeft te wenden als je wat zou gaan mankeren? En zou je dan inderdaad een minder hoge drempel over hoeven om zorg te kopen?
dinsdag 3 april 2012 om 17:42
In het allerongunstigste geval kost je huisartsenbezoek en wat daar weer uit voortvloeit je dus 720,- en evt. niet verzekerde dingen. Wat houdt je tegen om dat te betalen?
Aan een hoog spaarsaldo heb je niets, als je er alleen maar van kunt genieten als het hoog is. Dan ben je er een slaaf van geworden.
Aan een hoog spaarsaldo heb je niets, als je er alleen maar van kunt genieten als het hoog is. Dan ben je er een slaaf van geworden.
dinsdag 3 april 2012 om 17:43
Volgens mij is er helemaal geen eigen risico voor de huisarts. Pas als je doorverwezen wordt naar een specialist gaat dit ten koste van je eigen risico.
Dus gewoon naar die huisarts gaan, Nederlandse huisartsen verlenen goede en ook brede zorg, dus in heel veel gevallen kan de huisarts je al een heel eind op weg helpen.
Dus gewoon naar die huisarts gaan, Nederlandse huisartsen verlenen goede en ook brede zorg, dus in heel veel gevallen kan de huisarts je al een heel eind op weg helpen.
dinsdag 3 april 2012 om 17:45
dinsdag 3 april 2012 om 18:05
Je meot dus in ieder geval morgenochtend de huisarts bellen. Er is werkelijk geen enkele goede reden waarom je dat niet zou doen. Zelfs niet de kosten ervan, want die zijn er niet.
Als je je niet beter zou voelen om je zorgverzekering te betalen, blijft dus over dat je minder gefixeerd op je spaargeld moet zijn. Zou het helpen, als je af zou spreken met jezelf dat je alleen nog naar je spaarsaldo mag kijken als je iets gestord hebt of er iets af hebt gehaald? En dat je nu nog 1 keer goed uitrekend en opschrijft hoe lang je jezelf daarvan zou kunnen bedruipen?
Wat is je grote angst? Dat je in armoede vervalt als je iets ernstigs zou gaan mankeren? Dat valt toch wel mee? Een hoop dingen worden vergoed, en wat niet wordt vergoed kun je vaak aftrekken op je aangifte als je inkomen niet zo hoog is.
Je zult echt luchtiger hiermee om moeten gaan, want op deze manier is jouw geld niet meer dienstbaar aan jou. Het is trouwens een bekend fenomeen he, dat hoe hoger het spaarsaldo is, hoe moeilijker het wordt om er iets mee te doen. Doe je er weleens iets leuks van, of is het alleen maar bedoelt om jou te behoeden voor armoede?
Als je je niet beter zou voelen om je zorgverzekering te betalen, blijft dus over dat je minder gefixeerd op je spaargeld moet zijn. Zou het helpen, als je af zou spreken met jezelf dat je alleen nog naar je spaarsaldo mag kijken als je iets gestord hebt of er iets af hebt gehaald? En dat je nu nog 1 keer goed uitrekend en opschrijft hoe lang je jezelf daarvan zou kunnen bedruipen?
Wat is je grote angst? Dat je in armoede vervalt als je iets ernstigs zou gaan mankeren? Dat valt toch wel mee? Een hoop dingen worden vergoed, en wat niet wordt vergoed kun je vaak aftrekken op je aangifte als je inkomen niet zo hoog is.
Je zult echt luchtiger hiermee om moeten gaan, want op deze manier is jouw geld niet meer dienstbaar aan jou. Het is trouwens een bekend fenomeen he, dat hoe hoger het spaarsaldo is, hoe moeilijker het wordt om er iets mee te doen. Doe je er weleens iets leuks van, of is het alleen maar bedoelt om jou te behoeden voor armoede?
dinsdag 3 april 2012 om 18:13
quote:nellaaa schreef op 03 april 2012 @ 18:05:
Weet je waar je gedrag precies vandaan komt? Kun je dat heel specifiek duidelijk onder woorden brengen?Niet heel duidelijk en specifiek. Als ik het goed zou kunnen verwoorden zou ik mijn gedrag veel beter kunnen begrijpen en het hopelijk dan ook oplossen of op een andere manier mee omgaan. Maar ik zal een poging wagen. Ik denk dat ik o.a. bang ben dat ik niet genoeg geld heb om voor mijzelf maar vooral om voor mijn zoon te zorgen. Ik ben bang als er wat gebeurt en hij heeft geld nodig ik dat hem niet kan geven. Zijn vader is overleden en verder kan hij zich tot niemand wenden. Een soort van verantwoordelijksheidgevoel voor hem.
Weet je waar je gedrag precies vandaan komt? Kun je dat heel specifiek duidelijk onder woorden brengen?Niet heel duidelijk en specifiek. Als ik het goed zou kunnen verwoorden zou ik mijn gedrag veel beter kunnen begrijpen en het hopelijk dan ook oplossen of op een andere manier mee omgaan. Maar ik zal een poging wagen. Ik denk dat ik o.a. bang ben dat ik niet genoeg geld heb om voor mijzelf maar vooral om voor mijn zoon te zorgen. Ik ben bang als er wat gebeurt en hij heeft geld nodig ik dat hem niet kan geven. Zijn vader is overleden en verder kan hij zich tot niemand wenden. Een soort van verantwoordelijksheidgevoel voor hem.
dinsdag 3 april 2012 om 18:34
quote:Katherina schreef op 03 april 2012 @ 18:05:
Je meot dus in ieder geval morgenochtend de huisarts bellen. Er is werkelijk geen enkele goede reden waarom je dat niet zou doen. Zelfs niet de kosten ervan, want die zijn er niet.
Als je je niet beter zou voelen om je zorgverzekering te betalen, blijft dus over dat je minder gefixeerd op je spaargeld moet zijn. Zou het helpen, als je af zou spreken met jezelf dat je alleen nog naar je spaarsaldo mag kijken als je iets gestord hebt of er iets af hebt gehaald? En dat je nu nog 1 keer goed uitrekend en opschrijft hoe lang je jezelf daarvan zou kunnen bedruipen?
Wat is je grote angst? Dat je in armoede vervalt als je iets ernstigs zou gaan mankeren? Dat valt toch wel mee? Een hoop dingen worden vergoed, en wat niet wordt vergoed kun je vaak aftrekken op je aangifte als je inkomen niet zo hoog is.
Je zult echt luchtiger hiermee om moeten gaan, want op deze manier is jouw geld niet meer dienstbaar aan jou. Het is trouwens een bekend fenomeen he, dat hoe hoger het spaarsaldo is, hoe moeilijker het wordt om er iets mee te doen. Doe je er weleens iets leuks van, of is het alleen maar bedoelt om jou te behoeden voor armoede?
Ik ga ophouden met het controleren van mijn spaarrekening. Ik weet hoelang ik me kan bedruipen en vind het echt onnozel om dat steeds te controleren. Het saldo valt mee hoor, kan drie maanden leven zonder inkomen.
Ik ben ook niet echt bang voor armoe, ik heb het nooit breed gehad als alleenstaande ouder zonder alimentatie maar kom me altijd bedruipen. Ik kom uit een echt arbeidersgezin met relatieve armoede maar mijn ouders hebben op latere leeftijd redelijk geboerd en ik vraag me af of dit een trigger is.
Ik doe weinig leuks van het spaargeld, doe er een opleiding van ter omscholing maar dat is om meer kansen op de arbeidsmarkt te krijgen al vind ik het ook leuk om te doen. Het is in jouw woorden idd zo gezien bedoelt om mij te behoeden voor armoede.
Je meot dus in ieder geval morgenochtend de huisarts bellen. Er is werkelijk geen enkele goede reden waarom je dat niet zou doen. Zelfs niet de kosten ervan, want die zijn er niet.
Als je je niet beter zou voelen om je zorgverzekering te betalen, blijft dus over dat je minder gefixeerd op je spaargeld moet zijn. Zou het helpen, als je af zou spreken met jezelf dat je alleen nog naar je spaarsaldo mag kijken als je iets gestord hebt of er iets af hebt gehaald? En dat je nu nog 1 keer goed uitrekend en opschrijft hoe lang je jezelf daarvan zou kunnen bedruipen?
Wat is je grote angst? Dat je in armoede vervalt als je iets ernstigs zou gaan mankeren? Dat valt toch wel mee? Een hoop dingen worden vergoed, en wat niet wordt vergoed kun je vaak aftrekken op je aangifte als je inkomen niet zo hoog is.
Je zult echt luchtiger hiermee om moeten gaan, want op deze manier is jouw geld niet meer dienstbaar aan jou. Het is trouwens een bekend fenomeen he, dat hoe hoger het spaarsaldo is, hoe moeilijker het wordt om er iets mee te doen. Doe je er weleens iets leuks van, of is het alleen maar bedoelt om jou te behoeden voor armoede?
Ik ga ophouden met het controleren van mijn spaarrekening. Ik weet hoelang ik me kan bedruipen en vind het echt onnozel om dat steeds te controleren. Het saldo valt mee hoor, kan drie maanden leven zonder inkomen.
Ik ben ook niet echt bang voor armoe, ik heb het nooit breed gehad als alleenstaande ouder zonder alimentatie maar kom me altijd bedruipen. Ik kom uit een echt arbeidersgezin met relatieve armoede maar mijn ouders hebben op latere leeftijd redelijk geboerd en ik vraag me af of dit een trigger is.
Ik doe weinig leuks van het spaargeld, doe er een opleiding van ter omscholing maar dat is om meer kansen op de arbeidsmarkt te krijgen al vind ik het ook leuk om te doen. Het is in jouw woorden idd zo gezien bedoelt om mij te behoeden voor armoede.
dinsdag 3 april 2012 om 18:46
quote:Oriane schreef op 03 april 2012 @ 17:35:
Vuistregel: bespaar op alles, behalve je gezondheid.
Ben zo blij dat ik van huis uit het hoogste pakket had, en dat heb ik altijd zo gehouden.
Nu zit ik zonder werk EN moet ik regelmatig naar het ziekenhuis/fysio/acupunctuur maar door mijn verzekering wordt zowat alles vergoed.
Dus ook (of eigenlijk juist) met een variabel inkomen gewoon voor het hoogst (haalbare) pakket gaan qua verzekering. Dat betaalt zichzelf weer terug mocht je het nodig hebben.
Vuistregel: bespaar op alles, behalve je gezondheid.
Ben zo blij dat ik van huis uit het hoogste pakket had, en dat heb ik altijd zo gehouden.
Nu zit ik zonder werk EN moet ik regelmatig naar het ziekenhuis/fysio/acupunctuur maar door mijn verzekering wordt zowat alles vergoed.
Dus ook (of eigenlijk juist) met een variabel inkomen gewoon voor het hoogst (haalbare) pakket gaan qua verzekering. Dat betaalt zichzelf weer terug mocht je het nodig hebben.
dinsdag 3 april 2012 om 20:18
quote:kusunum schreef op 03 april 2012 @ 18:46:
[...]
Dus ook (of eigenlijk juist) met een variabel inkomen gewoon voor het hoogst (haalbare) pakket gaan qua verzekering. Dat betaalt zichzelf weer terug mocht je het nodig hebben.
Ja, maar anders dus niet. Ik heb ook het hoogste eigen risico omdat ik nooit wat heb, en heb vorig jaar ook niet naar de huisarts hoeven te gaan. Dat betekent dat ik dus een flink bedrag heb bespaard, dat ik eventueel een later jaar kan gebruiken om wel naar de dokter te gaan/medicijnen te betalen. Ik ben goedkoper uit op deze manier, maar dat betekent nog niet dat ik bespaar op mijn gezondheid.
Ik herken wel een beetje wat TO schrijft, mijn inkomen is ook onzeker en ik zit daar ook wel over in. Probeer het zoveel mogelijk van me af te zetten, want het heeft toch geen zin.
[...]
Dus ook (of eigenlijk juist) met een variabel inkomen gewoon voor het hoogst (haalbare) pakket gaan qua verzekering. Dat betaalt zichzelf weer terug mocht je het nodig hebben.
Ja, maar anders dus niet. Ik heb ook het hoogste eigen risico omdat ik nooit wat heb, en heb vorig jaar ook niet naar de huisarts hoeven te gaan. Dat betekent dat ik dus een flink bedrag heb bespaard, dat ik eventueel een later jaar kan gebruiken om wel naar de dokter te gaan/medicijnen te betalen. Ik ben goedkoper uit op deze manier, maar dat betekent nog niet dat ik bespaar op mijn gezondheid.
Ik herken wel een beetje wat TO schrijft, mijn inkomen is ook onzeker en ik zit daar ook wel over in. Probeer het zoveel mogelijk van me af te zetten, want het heeft toch geen zin.
dinsdag 3 april 2012 om 20:23
quote:isabellajosephine schreef op 03 april 2012 @ 20:18:
[...]
Ja, maar anders dus niet. Ik heb ook het hoogste eigen risico omdat ik nooit wat heb, en heb vorig jaar ook niet naar de huisarts hoeven te gaan. Dat betekent dat ik dus een flink bedrag heb bespaard, dat ik eventueel een later jaar kan gebruiken om wel naar de dokter te gaan/medicijnen te betalen. Ik ben goedkoper uit op deze manier, maar dat betekent nog niet dat ik bespaar op mijn gezondheid.
Ik herken wel een beetje wat TO schrijft, mijn inkomen is ook onzeker en ik zit daar ook wel over in. Probeer het zoveel mogelijk van me af te zetten, want het heeft toch geen zin.Hier doen we het zo voor vriend. Die heeft echt nooit iets!! We hebben dat bedrag al lang op de spaar staan dus als er ooit iets mocht zijn is er geen excuus om niet te gaan. Je moet verzekeren wat je niet zelf kan betalen. Maar dit is een non issue want je huisarts valt niet eens onder je eigen risico. Pas bij een doorverwijzing, inderdaad.
[...]
Ja, maar anders dus niet. Ik heb ook het hoogste eigen risico omdat ik nooit wat heb, en heb vorig jaar ook niet naar de huisarts hoeven te gaan. Dat betekent dat ik dus een flink bedrag heb bespaard, dat ik eventueel een later jaar kan gebruiken om wel naar de dokter te gaan/medicijnen te betalen. Ik ben goedkoper uit op deze manier, maar dat betekent nog niet dat ik bespaar op mijn gezondheid.
Ik herken wel een beetje wat TO schrijft, mijn inkomen is ook onzeker en ik zit daar ook wel over in. Probeer het zoveel mogelijk van me af te zetten, want het heeft toch geen zin.Hier doen we het zo voor vriend. Die heeft echt nooit iets!! We hebben dat bedrag al lang op de spaar staan dus als er ooit iets mocht zijn is er geen excuus om niet te gaan. Je moet verzekeren wat je niet zelf kan betalen. Maar dit is een non issue want je huisarts valt niet eens onder je eigen risico. Pas bij een doorverwijzing, inderdaad.
woensdag 4 april 2012 om 09:11
Graag gedaan, dagretour. Het is erg moeilijk om luchtiger met geld om te gaan als het zo'n issue is geworden.
Overigens ben jij niet meer verantwoordelijk voor het inkomen van je zoon. Hij woont op zichzelf! Het is hardstikke fijn dat je hem nog steeds iedere maand een bijdrage kunt geven, maar verder hoef jij niets voor hem te doen. Je heoft hem niet meer onder je hoede te nemen, bent niet verantwoordelijk voor zijn financiele reilen en zeilen.
Ik heb zelf trouwens ook de goedkoopste ziektekostenverzekering met het hoogste eigen risico. Daar is niks mis mee, als je de kosten die dan niet verzekerd zijn gewoon kunt betalen. Maar als wij wat hebben thuis, gaan we gewoon naar de huisarts of specialist. Het heeft geen enkele invloed op hoe ik mijn geld besteed of hoe ik me voel over ons spaarsaldo.
Overigens ben jij niet meer verantwoordelijk voor het inkomen van je zoon. Hij woont op zichzelf! Het is hardstikke fijn dat je hem nog steeds iedere maand een bijdrage kunt geven, maar verder hoef jij niets voor hem te doen. Je heoft hem niet meer onder je hoede te nemen, bent niet verantwoordelijk voor zijn financiele reilen en zeilen.
Ik heb zelf trouwens ook de goedkoopste ziektekostenverzekering met het hoogste eigen risico. Daar is niks mis mee, als je de kosten die dan niet verzekerd zijn gewoon kunt betalen. Maar als wij wat hebben thuis, gaan we gewoon naar de huisarts of specialist. Het heeft geen enkele invloed op hoe ik mijn geld besteed of hoe ik me voel over ons spaarsaldo.
