wat te doen?

30-03-2012 12:11 106 berichten
Alle reacties Link kopieren
Op een aanraden van een vriendin post ik hier maar eens mijn situatie: misschien dat de mening van niet betrokken mensen wat duidelijkheid geeft.



Sinds 8,5 maand heb ik een relatie met H. En sinds ongeveer november is hij nagenoeg constant bij mij, omdat ik een redelijk groot huur appartement heb en hij een kamer waar nog geen 2 persoonsbed in past.



In februari ben ik een maand weggeweest om te reizen in Australie, iets wat ik al veel langer wilde naar mijn afstudeerde en het ticket ook al had geboekt voordat H en ik iets serieus kregen.



Nu was het de afspraak om nadat ik terug was het over samenwonen te hebben omdat hij toch al zo vaak hier is, dit hebben we 2 dagen geleden gedaan. Echter gaf hij aan dat ie het wel lekker vindt zo: heel vaak bij mij en toch zijn eigen kamer aanhouden als backup. En vooralsnog geen reden ziet om een termijn af te spreken dat we "echt" gaan samenwonen.



Het voelt als een harde klap in mijn gezicht: zo van ik vind je leuk voor nu, maar ik ben er (nog) niet zeker van. Kortom ik ben geneigd om een punt achter de relatie te gaan zetten....We zijn 26 en 28 jaar oud.
Alle reacties Link kopieren
Ik vind het ook wel pijnlijk, krijgen er best vaak vragen over en andere vrienden wonen inmiddels wel samen (na 5 of 6 maanden) en tsja wat antwoord je dan (inmiddels h is er nog niet aan toe)
Alle reacties Link kopieren
quote:_flower_ schreef op 05 april 2012 @ 14:40:

[...]





Maar dan zou je toch net zo goed geen relatie kunnen hebben?

We hebben het nog steeds over een relatie van nog geen jaar he... No offence, maar dit "oefenen" met een eigen kamer als back-up lijkt me heel gezond.



Realiseer je wel dat als hij bij je intrekt hij wel een eigen plek moet hebben/krijgen/maken/nemen, al is het maar de eerste periode...
Alle reacties Link kopieren
Ja een man: eh ja: volgens jou gaat er uberhaupt nooit van komen en ik schijn ooit kinderen te willen dan is een relatie met een man die serieus is wel een eis voor mij en wat ik al eerder schreef: ieder zijn ding, ga (proberen niet te pushen) niet zeuren maae er is een grens voor mij
quote:ja-een-man schreef op 05 april 2012 @ 14:54:

[...]



We hebben het nog steeds over een relatie van nog geen jaar he... No offence, maar dit "oefenen" met een eigen kamer als back-up lijkt me heel gezond.



Realiseer je wel dat als hij bij je intrekt hij wel een eigen plek moet hebben/krijgen/maken/nemen, al is het maar de eerste periode...



Ze zijn toch al een hele tijd super veel bijelkaar? Genoeg ge-oefen dus lijkt me.



hoe bedoel je een eigen plek?
Alle reacties Link kopieren
quote:vivatobbertje schreef op 05 april 2012 @ 14:57:

Ja een man: eh ja: volgens jou gaat er uberhaupt nooit van komen en ik schijn ooit kinderen te willen dan is een relatie met een man die serieus is wel een eis voor mij en wat ik al eerder schreef: ieder zijn ding, ga (proberen niet te pushen) niet zeuren maae er is een grens voor mijNee. Ik zeg alleen dat hij aan het aftasten is in hoeverre hij bij jou wil wonen, maar jij maakt je daar volgens mij veel te druk om omdat je het idee hebt deadlines te moeten halen...
Alle reacties Link kopieren
Dan kun je toch een termijn afspreken? Met 95 m2 is een eigen kamer lastig
Alle reacties Link kopieren
quote:vivatobbertje schreef op 05 april 2012 @ 14:46:

Spijker: ik verdien meer en woon heel goedkoop door een erfenis in het verledenIs het dan niet heel logisch dat jij ook het grootste deel betaalt?
Zeg maar Spijker.
Mijn man en ik zijn nu ook een jaar bij elkaar.

Ik ben zelfs van mening dat het lang geduurd heeft voordat we zijn gaan trouwen. Maarja voor ons gevoel was het al zo, dus we vergaten gewoon dat het nog niet zo was en dat we eens richting gemeentehuis moesten gaan daarvoor.
Alle reacties Link kopieren
Meer verdienen is nog geen 100 euro netto en qua woonloasten scheelt hetb 50 euro tis niet heel veel verschil
Alle reacties Link kopieren
quote:vivatobbertje schreef op 05 april 2012 @ 14:59:

Dan kun je toch een termijn afspreken? Met 95 m2 is een eigen kamer lastig

Dat is toch maf? Hij is er niet aan toe, zijn eigen ding opgeven. En dat is echt logisch. Hoe kan hij nou nu al weten of hij daar over een half jaar wel aan toe is?



Waarom die haast om zo snel te gaan samenwonen?
Zeg maar Spijker.
Alle reacties Link kopieren
Flower hou je mond! ;) word verdrietig van zulke verhalen
Alle reacties Link kopieren
Spijker, en ik ben er niet aan toe om langer dan 6 maanden van iemand afhankelijk te zijn of er misschien ooit wel aan toe is.



Ik weet dat het zo werkt, als een van de twee er niet aan toe is houdt het op :(....maar ergens voelt het zo oneerlijk: voor mijn gevoel heeft hij alle kaarten in handen.



(en nee rationeel is het niet zo, maar zo voelt het wel)



En die haast: heel egoistisch van mij, maar waarom zou ik moeite in een relatie stoppen die geen toekomst heeft? (maw wat moet er nog veranderen, behalve langer uitproberen voordat hij het wel durft?)
Alle reacties Link kopieren
Je stelt je wel heel erg ongeduldig op. Hij vind je leuk het zit goed tussen jullie maar dan hoef je toch niet meteen te gaan samenwonen. Ik snap best dat hij dat eng vind om alles op te geven. Laat hem bij jou meebetalen en helpen schoonmaken, richt en kastje in voor zijn zooi. En ik vind het niet gek om hem een bijdrage voor gas water licht te vragen. Mijn vriend woont 300 km verderop en hij komt waarschijnlijk na de zomer bij mij wonen, maar houdt voor de zekerheid nog wel zijn kamer aan. Want als je samenwoont en elkaar zat bent kan je weg. normaal denk je fijn ik kan weer naar mijn eigen huis nu is het je huis. Dus hitte hij het heeft voorgesteld. Hij altijd bij jou, spullen bij jou, meebetalen bij jou, maar nog even zijn kamer voor en maand 2 aanhouden lijkt mij een prima plan.
Alle reacties Link kopieren
Stop nou eens met het zien als 'uitproberen'. Hij wil waarschijnlijk je beter leren kennen en een stabiele relatie voordat hij zo'n grote stap neemt. Waarom moeten jullie nu gaan samenwonen of wil je nu weten wanneer dan wel? Is dat omdat je vrienden al na vijf, zes maanden zijn gaan samenwonen en vragen wanneer het bij jullie gaat gebeuren?
You know how I know? Because I reeaally think so!
quote:vivatobbertje schreef op 05 april 2012 @ 14:40:

spijker, hij wil ook niet thuis zijn....vraag het vaak genoeg aan hem! Hij vindt heerlijk: scheelt hem een uur reistijd per dag!



Dus bij jou zijn heeft, even los van de relatie, voor hem alleen maar voordelen:

weinig reistijd, compleet huis (dus ruimte en niets delen met huisgenoten), eten staat klaar (?) en nog bijna gratis ook en hij gaat naar zijn eigen kamer als hij alleen wil zijn maar gunt jou die momenten niet.

En een vakantie met vrienden is zo geregeld, maar met jou niet.



Hoe dol is hij nog op jou als jij hem eens wat vaker terug stuurt naar zijn eigen kamer en hij wat van deze luxe moet missen??
quote:girlinthefire schreef op 05 april 2012 @ 18:02:

[...]





Dus bij jou zijn heeft, even los van de relatie, voor hem alleen maar voordelen:

weinig reistijd, compleet huis (dus ruimte en niets delen met huisgenoten), eten staat klaar (?) en nog bijna gratis ook en hij gaat naar zijn eigen kamer als hij alleen wil zijn maar gunt jou die momenten niet.

En een vakantie met vrienden is zo geregeld, maar met jou niet.



Hoe dol is hij nog op jou als jij hem eens wat vaker terug stuurt naar zijn eigen kamer en hij wat van deze luxe moet missen??



Precies, ik schreef ook al zoiets. Hij vindt het wel lekker zo.

Doet 0 moeite voor de relatie, behalve dan rondhangen in HAAR huis.
Zoals ik het begrijp is hij de meeste tijd bij jou, zijn jullie inkomsten nagenoeg gelijk, maar draag jij de kosten van de boodschappen, de hulp en extra woonlasten.



Heeft hij geen gevoel van eigenwaarde. Het lijkt mij dat hij toch zelf ook kan bedenken om aan de boodschappen mee te betalen. Eens iets in huis te doen (ook al is er de hulp, met twee personen is er wel meer te doen)



Jij doet de was, bedoel je dat het in jou wasmachine gaat of ook het ophangen/vouwen/strijken?

Ik heb zo het vermoeden dat jij ook het meeste in de keuken staat en meneer aan tafel aanschuift als het eten klaar is.



Dat mensen je omgeving binnen een jaar gaan samenwonen daar moet je niet naar kijken, elke situatie is anders.



Ik zou verlangen dat hij meer bijdraagt.
Alle reacties Link kopieren
Schat, hij WIL NIET NU ONDER JOUW VOORWAARDEN SAMENWONEN! Accept it. ZO simpel als dat.



Misschien in okt. wel, maar dat zie je dan wel. Niet zoveel mee bezig zijn, je bent bezig jezelf heeel erg ongelukkig te maken.



Kosten en meebetalen dat speelt m.i. gewoon nog helemaal niet, want feit = ze wonen nu niet samen.



TO-> ik heb sterk het gevoel dat het je ook een beetje te doen is om de status van samenwonen (vriendinnen met minder lange relatie wonen al WEl samen en jij niet).

Dat lijkt mij geen goeie basis om te gaan samenwonen!



Jij moet jezelf afvragen of je wel echt bereid bent met hem een leven op te bouwen. Want wat ik nu lees, is dat jij hem vooral ziet als iemand die aan jouw behoeften moet voldoen (jij magwel twijfelen, hij niet. Jij wil samenwonen hij moet zich committeren). Tja, in het echte leven is dat gewoon niet reeel, noch realistisch en heel erg prinsessen-achtig.



Voetjes op de vloer, dame!
Alle reacties Link kopieren
quote:girlinthefire schreef op 05 april 2012 @ 18:02:

[...]





Dus bij jou zijn heeft, even los van de relatie, voor hem alleen maar voordelen:

weinig reistijd, compleet huis (dus ruimte en niets delen met huisgenoten), eten staat klaar (?) en nog bijna gratis ook en hij gaat naar zijn eigen kamer als hij alleen wil zijn maar gunt jou die momenten niet.

En een vakantie met vrienden is zo geregeld, maar met jou niet.



Hoe dol is hij nog op jou als jij hem eens wat vaker terug stuurt naar zijn eigen kamer en hij wat van deze luxe moet missen??



Neigt naar 'wel de lusten en niet de lasten'



Zijn huis is niet zijn back-up, dat ben jij in feite, TO
Ik zou er echt niet tegen kunnen als je bij mij zo zat te drammen om samen te wonen. Ik vraag me af, heb je al eens eerder samengewoond? Samenwonen is niet een garantie voor een goede relatie ofzo. Meestal word je relatie alleen maar op de proef gesteld. 8,5 maand ben je NOG maar samen, dat is niks. Je kent elkaar amper. Elke dag bij elkaar zijn, is iets anders dan samenwonen. Waarom zo'n haast? Leer elkaar goed kennen, geniet van elkaar. Samenwonen verhoogd alleen de kans op sleur ;) Je hebt nog tijd zat om samen te wonen. Vriend en ik zijn ruim 2 jaar bij elkaar en hebben het wel over samenwonen, maar dat is niet op korte termijn. Allebei al vaker samengewoond en veel geleerd. Er is niks mis met een poosje latten en je eigen huisje aanhouden. Wel kan ik begrijpen dat je wil dat hij meebetaald en schoonmaakt. Dat kan je dan toch gewoon bespreken? Ik vind echt dat je je aanstelt en ultimatums in een relatie, daar zet ik ook mijn twijfels bij.
Alle reacties Link kopieren
En ermee eens dat jij door je huidige faciliteer-gedrag -dat hij jouw huis in feite kan gebruiken als een soort "ouderlijk huis" - niet echt een stimuleringsbeleid voert om er bij hem voor te zorgen dat hij samenwonen uberhaupt als "nodig of leuk" gaat zien. Hij heeft toch alles zo?!



Maar dat terzijde, het samenwonen moet echt uit hem komen. Daarmee uit. Een andere manier werkt gewoon niet.
quote:happyjune schreef op 05 april 2012 @ 18:55:

Kosten en meebetalen dat speelt m.i. gewoon nog helemaal niet, want feit = ze wonen nu niet samen.





Nou deze jongen lijkt mij wel heel makkelijk. De kosten hoeven niet op de weegschaal, maar bij TO zit het wel heel scheef als zij alleen steeds de kosten heeft.



@happyjune, als jij laten we zeggen twee jaar zo zou leven, dan vindt jij het ook niet nodig dat hij wat bijdraagt?
Alle reacties Link kopieren
Ja, maar staat ze daar niet zelf bij? Ik denk dat het ontbreekt aan sancies verbinden aan...en ondertussen "dromen" over scenario's wel/niet samenwonen en per wanneer...



(niet rot bedoelt) maar dan lijkt het alsof wat er NU echt gebeurt langs TO gaat...
Alle reacties Link kopieren
quote:vivatobbertje schreef op 05 april 2012 @ 15:40:

Spijker, en ik ben er niet aan toe om langer dan 6 maanden van iemand afhankelijk te zijn of er misschien ooit wel aan toe is.Ben je niet meer houdbaar over 6 maanden?
Alle reacties Link kopieren
Ik lees je aanname dat ´als hij niet binnen een paar maanden gaat samenwonen, dan neemt hij de relatie niet serieus´ ... vind ik een beetje kort door de bocht.



ik heb dan toch het gevoel dat er iets anders achter ´knaagt´. Angst om hem te verliezen, boos omdat het nu onevenwichtig is, of om je status naar je omgeving, het geluk willen vastpinnen of iets dergelijks´?

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven