Psyche
alle pijlers
Mijn zusje is zwanger.....
dinsdag 10 april 2012 om 13:53
Afgelopen week heb ik te horen gekregen dat mijn zusje zwanger is. Leuk, zou je zeggen, dat zou het ook moeten zijn. Helaas sta ik niet te juichen....
Ik zal proberen kort te omschrijven wat de situatie is:
Mijn zusje is halverwege de 20 en woont sinds een tijdje bij mij in de buurt op een kamer nadat ze uit de zoveelste slechte relatie is gekomen (in die relatie ook een abortus gehad). Ze zit op dit moment in een traject van de gemeente met een kleine uitkering. Hier redt ze het eigenlijk niet mee. Ze heeft veel meegemaakt maar als er dan iets mis ging, konden wij de problemen oplossen. Dat ging van geld geven, financieen regelen tot opvang bieden en ga zo maar door.
Mijn zusje en ik komen uit een problematisch gezin (verstandelijk beperkte ouders, moeder weggegaan toen wij heel klein waren, vader naar een verzorgingshuis toen wij pubers waren) en daar heeft zij best een klap van gehad. Wil nog steeds graag een "sorry" horen en kan het niet van zich afzetten.
Een aantal jaar geleden heeft een psycholoog bij haar borderline gediagnosticeerd en depressiviteit. Hier heeft ze verder niets mee gedaan, geen hulp of wat dan ook. Ik heb haar wel vaak geprobeerd te helpen hiermee en geprobeerd haar naar een psycholoog te krijgen maar helaas is dit niet gelukt.
Afgelopen januari heeft ze haar nieuwe vriend ontmoet, begin 20, werkt veel en op "rare" tijden en heeft ook geen ouders om op te terug te vallen.
Nu blijkt mijn zusje zwanger te zijn en ik ben zo bang dat ze het niet gaat trekken. Ze riep altijd dat ze geen kinderen wilde, dat het te zwaar is, dat ze niet tegen huilende kinderen kan enzo maar nu.... nu twijfelt ze. En helaas niet aan haar psychische gesteldheid maar aan de praktische kant (huis, geld e.d.). Natuurlijk is het goed dat ze daar aan denkt maar ik denk zelf (heb ik haar ook gezegd) dat dat niet haar ergste probleem is. Met haar vriend is ze nu aan het bespreken wat hun plan is qua huisvesting enzo dus het lijkt erop of ze haar keuze al gemaakt heeft. Ik heb mijn zorgen naar haar uitgesproken en ze zegt dat ze dat begrijpt maar dat is ook alles.
Ik ben zo bang dat de relatie stuk loopt en dat ze het dan (weer) allemaal niet trekt en dat wij er straks een kind bij hebben. Ik weet niet zo goed wat ik hier nu mee aan moet.... ben gewoon misselijk omdat ik me zo'n zorgen maak! Om haar, haar gesteldheid, het kindje als ze het geboren laat worden, pfffff.......
Ik zal proberen kort te omschrijven wat de situatie is:
Mijn zusje is halverwege de 20 en woont sinds een tijdje bij mij in de buurt op een kamer nadat ze uit de zoveelste slechte relatie is gekomen (in die relatie ook een abortus gehad). Ze zit op dit moment in een traject van de gemeente met een kleine uitkering. Hier redt ze het eigenlijk niet mee. Ze heeft veel meegemaakt maar als er dan iets mis ging, konden wij de problemen oplossen. Dat ging van geld geven, financieen regelen tot opvang bieden en ga zo maar door.
Mijn zusje en ik komen uit een problematisch gezin (verstandelijk beperkte ouders, moeder weggegaan toen wij heel klein waren, vader naar een verzorgingshuis toen wij pubers waren) en daar heeft zij best een klap van gehad. Wil nog steeds graag een "sorry" horen en kan het niet van zich afzetten.
Een aantal jaar geleden heeft een psycholoog bij haar borderline gediagnosticeerd en depressiviteit. Hier heeft ze verder niets mee gedaan, geen hulp of wat dan ook. Ik heb haar wel vaak geprobeerd te helpen hiermee en geprobeerd haar naar een psycholoog te krijgen maar helaas is dit niet gelukt.
Afgelopen januari heeft ze haar nieuwe vriend ontmoet, begin 20, werkt veel en op "rare" tijden en heeft ook geen ouders om op te terug te vallen.
Nu blijkt mijn zusje zwanger te zijn en ik ben zo bang dat ze het niet gaat trekken. Ze riep altijd dat ze geen kinderen wilde, dat het te zwaar is, dat ze niet tegen huilende kinderen kan enzo maar nu.... nu twijfelt ze. En helaas niet aan haar psychische gesteldheid maar aan de praktische kant (huis, geld e.d.). Natuurlijk is het goed dat ze daar aan denkt maar ik denk zelf (heb ik haar ook gezegd) dat dat niet haar ergste probleem is. Met haar vriend is ze nu aan het bespreken wat hun plan is qua huisvesting enzo dus het lijkt erop of ze haar keuze al gemaakt heeft. Ik heb mijn zorgen naar haar uitgesproken en ze zegt dat ze dat begrijpt maar dat is ook alles.
Ik ben zo bang dat de relatie stuk loopt en dat ze het dan (weer) allemaal niet trekt en dat wij er straks een kind bij hebben. Ik weet niet zo goed wat ik hier nu mee aan moet.... ben gewoon misselijk omdat ik me zo'n zorgen maak! Om haar, haar gesteldheid, het kindje als ze het geboren laat worden, pfffff.......
dinsdag 10 april 2012 om 14:02
dinsdag 10 april 2012 om 14:03
Helaas kun je niet meer doen dan je mening geven en je grenzen bepalen want ik neem aan dat als ze in het verleden geld nodig had, dat straks met een kind nog vaker bij je aan zal kloppen.
Jullie hebben allebei dezelfde jeugd gehad en je bent niet verantwoordelijk voor haar geluk, alleen voor je eigen geluk.
Jullie hebben allebei dezelfde jeugd gehad en je bent niet verantwoordelijk voor haar geluk, alleen voor je eigen geluk.
dinsdag 10 april 2012 om 14:06
quote:apppie schreef op 10 april 2012 @ 14:02:
Wat een lastige situatie, zorgelijk.. Vooral omdat het uiteindelijk compleet de beslissing is van je zusje en haar vriend natuurlijk.
Ik denk dat het enige dat je kunt doen is, haar bijstaan in het maken van een weloverwogen beslissing. En er voor haar zijn, wat ze ook besluit.Iemand van 20 die zelfstandig woont, sta je doorgaans alleen bij in het nemen van een beslissing, als ze zelf om raad komt vragen. De relatie met een zusje wordt er waarschijnlijk niet leuker van als je je gaat bemoeien met het maken van een keuze waar jij helemaal niks over te zeggen hebt.
Wat een lastige situatie, zorgelijk.. Vooral omdat het uiteindelijk compleet de beslissing is van je zusje en haar vriend natuurlijk.
Ik denk dat het enige dat je kunt doen is, haar bijstaan in het maken van een weloverwogen beslissing. En er voor haar zijn, wat ze ook besluit.Iemand van 20 die zelfstandig woont, sta je doorgaans alleen bij in het nemen van een beslissing, als ze zelf om raad komt vragen. De relatie met een zusje wordt er waarschijnlijk niet leuker van als je je gaat bemoeien met het maken van een keuze waar jij helemaal niks over te zeggen hebt.
dinsdag 10 april 2012 om 14:07
quote:Ik ben zo bang dat de relatie stuk loopt en dat ze het dan (weer) allemaal niet trekt en dat wij er straks een kind bij hebben.Het is natuurlijk aan jou dat niet te laten gebeuren. Laat zus weten dat als ze dit doorzet ze er dan alleen voor staat. Ze kan niet bij jullie komen aankloppen als het haar niet lukt, laat staan haar kind bij jullie dumpen. Misschien sowieso handen aftrekken van zus als ze zo labiel in het leven staat. Haar leven, haar keus en ook haar verantwoording.
dinsdag 10 april 2012 om 14:16
Bedankt voor de reacties!
Natuurlijk is het haar keuze en dat vind ik wel moeilijk. Ze is nu ook zo verliefd en praat daar alleen maar over.
Mijn zorgen heb ik ook uitgesproken maar ik moet er wel op letten dat ze het niet verkeerd opvat anders loopt ze weg.
@ Elninjoo: wat je zegt, daar zit wat in. Dat heb ik nog niet gedaan. Ze moet ook echt niet bij ons komen. Dat is al eens gebeurd en toen was het drama (overal lak aan hebben, op de raarste tijden thuiskomen en zelfs de spaarpot van onze zoon leeggeroofd).
Het is ook wat allemaal.....
Natuurlijk is het haar keuze en dat vind ik wel moeilijk. Ze is nu ook zo verliefd en praat daar alleen maar over.
Mijn zorgen heb ik ook uitgesproken maar ik moet er wel op letten dat ze het niet verkeerd opvat anders loopt ze weg.
@ Elninjoo: wat je zegt, daar zit wat in. Dat heb ik nog niet gedaan. Ze moet ook echt niet bij ons komen. Dat is al eens gebeurd en toen was het drama (overal lak aan hebben, op de raarste tijden thuiskomen en zelfs de spaarpot van onze zoon leeggeroofd).
Het is ook wat allemaal.....
dinsdag 10 april 2012 om 14:22
Je kan niet voorspellen hoe het zal gaan met je zus, Femme. Ik ken hele jonge moeders, een moeder met psychotes en eentje met borderline. Bij de meesten gaat het veel beter dan je van te voren zou denken. De jonge moeders krijgen ineens wèl het verantwoordelijkheidsgevoel dat ze leken te missen. De onevenwichtige en doelloze moeders hebben ineens een doel voor ogen, doen beter hun best om niet af te zakken en krijgen het zelfs voor elkaar om meer regelmaat en orde in hun leven aan te brengen. Mocht je zus besluiten dat dit kindje welkom is, dan hoop ik dat het ook voor haar mee zal vallen.
dinsdag 10 april 2012 om 14:26
dinsdag 10 april 2012 om 14:28
quote:yette schreef op 10 april 2012 @ 14:06:
[...]
Iemand van 20 die zelfstandig woont, sta je doorgaans alleen bij in het nemen van een beslissing, als ze zelf om raad komt vragen. De relatie met een zusje wordt er waarschijnlijk niet leuker van als je je gaat bemoeien met het maken van een keuze waar jij helemaal niks over te zeggen hebt.Haar zusje heeft zware psychische problemen he.
[...]
Iemand van 20 die zelfstandig woont, sta je doorgaans alleen bij in het nemen van een beslissing, als ze zelf om raad komt vragen. De relatie met een zusje wordt er waarschijnlijk niet leuker van als je je gaat bemoeien met het maken van een keuze waar jij helemaal niks over te zeggen hebt.Haar zusje heeft zware psychische problemen he.
dinsdag 10 april 2012 om 14:37
quote:elninjoo schreef op 10 april 2012 @ 14:35:
Kun je haar niet gedwongen laten opnemen in 'n kliniek als ze psychisch niet goed is? En dan liefst abortus + sterilisatie zodat ze dit niet door kan geven en/of 't leven van 'n kind verpest?
Nee, in Nederland werkt het (goddank) niet zo dat als één persoon jou niet capabel vindt, je meteen wordt opgesloten en je voortplantingsorganen onschadelijk worden gemaakt. Dit gebeurt wel, maar daar gaat een heel traject met diverse psychiaters en juridische procedures aan vooraf.
Af en toe vraag ik me écht af in welke wereld jij leeft...
Kun je haar niet gedwongen laten opnemen in 'n kliniek als ze psychisch niet goed is? En dan liefst abortus + sterilisatie zodat ze dit niet door kan geven en/of 't leven van 'n kind verpest?
Nee, in Nederland werkt het (goddank) niet zo dat als één persoon jou niet capabel vindt, je meteen wordt opgesloten en je voortplantingsorganen onschadelijk worden gemaakt. Dit gebeurt wel, maar daar gaat een heel traject met diverse psychiaters en juridische procedures aan vooraf.
Af en toe vraag ik me écht af in welke wereld jij leeft...
dinsdag 10 april 2012 om 14:38
Ik snap dat je je mede-verantwoordelijk voelt, Femme, maar ook daaraan zijn grenzen en het is nu eigenlijk ook wel een beetje vroeg om jouw grenzen aan te geven. Niemand vraagt je of je een kind wil opvoeden, toch?!. Zo'n vraag komt heel misschien nog wel eens, maar misschien ook niet. En dan hangt het er helemaal vanaf hoe de situatie dan is - of jij op dat moment bij wil en kan springen. Ikzelf heb ik wel eens bijgesprongen in moeilijke tijden, maar gaf dan aan dat ik de kinderen bijvoorbeeld drie weken kon hebben. Voor een andere moeder heb ik ruim een jaar twee dagen per week opgepast. Dat ging prima naast mijn studie, dus mede dankzij mij heeft dat kindje nu een moeder met een goede baan.
Je kan er natuurlijk nu al over denken wat jouw grenzen zijn mbt een kind dat misschien geboren gaat worden, maar eerlijk gezegd vind ik dat op dit moment een vrij nutteloze bezigheid.
Je kan er natuurlijk nu al over denken wat jouw grenzen zijn mbt een kind dat misschien geboren gaat worden, maar eerlijk gezegd vind ik dat op dit moment een vrij nutteloze bezigheid.
dinsdag 10 april 2012 om 14:39
Doe toch niet zo stom Elninjoo! Een gedwongen opname is pas aan de orde als de zus van TO een gevaar voor zichzelf en voor haar omgeving is en dan nog is dat gebonden aan allerlei regelgeving ter bescherming van de patient. En misschien hè? heel misschien ziet ze door dit kind juist wel het licht......een kind krijgen is niet altijd iets negatiefs wat maar zo gauw mogelijk uitgewist dient te worden, maar ja: dat snap jij toch niet.
dinsdag 10 april 2012 om 14:39
quote:iones schreef op 10 april 2012 @ 14:26:
[...]
Als de gevolgen nu óók ongeacht voor haar zus zouden zijn, dan kon je dit zeggen. Nu vind ik dit erg kort door de bocht.De gevolgen zijn toch ook ongeacht voor de zus? Het is TO's (overigens moeilijke) keuze in hoeverre ze zich met die gevolgen wil bemoeien of niet.
[...]
Als de gevolgen nu óók ongeacht voor haar zus zouden zijn, dan kon je dit zeggen. Nu vind ik dit erg kort door de bocht.De gevolgen zijn toch ook ongeacht voor de zus? Het is TO's (overigens moeilijke) keuze in hoeverre ze zich met die gevolgen wil bemoeien of niet.
dinsdag 10 april 2012 om 14:43
Van dichtbij ook iets dergelijk meegemaakt. Al voor de geboorte is jeugdzorg ingeschakeld door diverse partijen. Helaas heeft jeugdzorg nog ruim 2 jaar lopen doormodderen het kind uiteindelijke uit huis geplaatst. In die 2 jaar is kind het behoorlijk, met name psychisch, beschadigd geraakt. Iets wat waarschijnlijk voorkomen had kunnen worden als dit kindje gelijk uit huis was geplaatst.
Houdt de situatie goed in gaten als het kindje geboren is. Geef je eigen grenzen aan en schroom niet om jeugdzorg, of ander hulpinstanties, in te schakelen als je twijfelt of het kind wel de juiste zorg krijgt. Dat zal je zus waarschijnlijk niet waarderen, maar het gaat dan om het kindje.
Misschien doet je zus het wel heel goed als moeder. Helaas lees je op bijvoorbeeld dit forum veel verhalen van kinderen met een ouder met borderliner, waarbij de kinderen toch behoorlijk beschadigd zijn.
Houdt de situatie goed in gaten als het kindje geboren is. Geef je eigen grenzen aan en schroom niet om jeugdzorg, of ander hulpinstanties, in te schakelen als je twijfelt of het kind wel de juiste zorg krijgt. Dat zal je zus waarschijnlijk niet waarderen, maar het gaat dan om het kindje.
Misschien doet je zus het wel heel goed als moeder. Helaas lees je op bijvoorbeeld dit forum veel verhalen van kinderen met een ouder met borderliner, waarbij de kinderen toch behoorlijk beschadigd zijn.
dinsdag 10 april 2012 om 14:43
Ik begin trouwens sterk te twijfelen aan je motieven TO. Geen verwijt maar een oprechte vraag: waar maak je je nu precies zorgen over? Dat je zus het niet redt qua opvoeding van het nu nog ongeboren kind of ben je bang dat jij straks met dat kind 'opgezadeld' wordt omdat je zus de verzorging niet aankan.
dinsdag 10 april 2012 om 14:48
quote:evelynsalt schreef op 10 april 2012 @ 14:43:
Ik begin trouwens sterk te twijfelen aan je motieven TO. Geen verwijt maar een oprechte vraag: waar maak je je nu precies zorgen over? Dat je zus het niet redt qua opvoeding van het nu nog ongeboren kind of ben je bang dat jij straks met dat kind 'opgezadeld' wordt omdat je zus de verzorging niet aankan.Daar is TO zelf bij. Ze schrijft dat ze er al ervaring mee heeft haar zus tijdelijk in huis te nemen en dat was niet voor herhaling vatbaar. TO moet dus zorgen dat ze sterk genoeg is om zus de deur te wijzen als ze op de stoep staat. En misschien nu het contact al afbouwen als ze bang is dat zus haar problemen bij haar wil dumpen. Krijg niet de indruk dat ze 'n goede band hebben, dus beter het contact laten verwateren en ieder z'n eigen leven leiden.
Ik begin trouwens sterk te twijfelen aan je motieven TO. Geen verwijt maar een oprechte vraag: waar maak je je nu precies zorgen over? Dat je zus het niet redt qua opvoeding van het nu nog ongeboren kind of ben je bang dat jij straks met dat kind 'opgezadeld' wordt omdat je zus de verzorging niet aankan.Daar is TO zelf bij. Ze schrijft dat ze er al ervaring mee heeft haar zus tijdelijk in huis te nemen en dat was niet voor herhaling vatbaar. TO moet dus zorgen dat ze sterk genoeg is om zus de deur te wijzen als ze op de stoep staat. En misschien nu het contact al afbouwen als ze bang is dat zus haar problemen bij haar wil dumpen. Krijg niet de indruk dat ze 'n goede band hebben, dus beter het contact laten verwateren en ieder z'n eigen leven leiden.
dinsdag 10 april 2012 om 15:32
quote:yette schreef op 10 april 2012 @ 14:22:
Je kan niet voorspellen hoe het zal gaan met je zus, Femme. Ik ken hele jonge moeders, een moeder met psychotes en eentje met borderline. Bij de meesten gaat het veel beter dan je van te voren zou denken. De jonge moeders krijgen ineens wèl het verantwoordelijkheidsgevoel dat ze leken te missen. De onevenwichtige en doelloze moeders hebben ineens een doel voor ogen, doen beter hun best om niet af te zakken en krijgen het zelfs voor elkaar om meer regelmaat en orde in hun leven aan te brengen. Mocht je zus besluiten dat dit kindje welkom is, dan hoop ik dat het ook voor haar mee zal vallen.Ik hoop echt dat dit zal gaan gebeuren als ze besluit het kindje te houden! Ik gun haar dit ook echt wel!
Je kan niet voorspellen hoe het zal gaan met je zus, Femme. Ik ken hele jonge moeders, een moeder met psychotes en eentje met borderline. Bij de meesten gaat het veel beter dan je van te voren zou denken. De jonge moeders krijgen ineens wèl het verantwoordelijkheidsgevoel dat ze leken te missen. De onevenwichtige en doelloze moeders hebben ineens een doel voor ogen, doen beter hun best om niet af te zakken en krijgen het zelfs voor elkaar om meer regelmaat en orde in hun leven aan te brengen. Mocht je zus besluiten dat dit kindje welkom is, dan hoop ik dat het ook voor haar mee zal vallen.Ik hoop echt dat dit zal gaan gebeuren als ze besluit het kindje te houden! Ik gun haar dit ook echt wel!
dinsdag 10 april 2012 om 15:34
quote:elninjoo schreef op 10 april 2012 @ 14:35:
Kun je haar niet gedwongen laten opnemen in 'n kliniek als ze psychisch niet goed is? En dan liefst abortus + sterilisatie zodat ze dit niet door kan geven en/of 't leven van 'n kind verpest?Als je haar ziet, zou je niet denken dat er iets mis is. Ze is ook niet helemaal gek of iets. Ik denk alleen dat het op dit moment niet verstandig is en dat ze eerst zelf met dingen aan de slag moet.
Kun je haar niet gedwongen laten opnemen in 'n kliniek als ze psychisch niet goed is? En dan liefst abortus + sterilisatie zodat ze dit niet door kan geven en/of 't leven van 'n kind verpest?Als je haar ziet, zou je niet denken dat er iets mis is. Ze is ook niet helemaal gek of iets. Ik denk alleen dat het op dit moment niet verstandig is en dat ze eerst zelf met dingen aan de slag moet.
dinsdag 10 april 2012 om 15:37
quote:Dahlia74 schreef op 10 april 2012 @ 14:43:
Van dichtbij ook iets dergelijk meegemaakt. Al voor de geboorte is jeugdzorg ingeschakeld door diverse partijen. Helaas heeft jeugdzorg nog ruim 2 jaar lopen doormodderen het kind uiteindelijke uit huis geplaatst. In die 2 jaar is kind het behoorlijk, met name psychisch, beschadigd geraakt. Iets wat waarschijnlijk voorkomen had kunnen worden als dit kindje gelijk uit huis was geplaatst.
Houdt de situatie goed in gaten als het kindje geboren is. Geef je eigen grenzen aan en schroom niet om jeugdzorg, of ander hulpinstanties, in te schakelen als je twijfelt of het kind wel de juiste zorg krijgt. Dat zal je zus waarschijnlijk niet waarderen, maar het gaat dan om het kindje.
Misschien doet je zus het wel heel goed als moeder. Helaas lees je op bijvoorbeeld dit forum veel verhalen van kinderen met een ouder met borderliner, waarbij de kinderen toch behoorlijk beschadigd zijn.Bedankt voor deze tip! Ik weet nu namelijk niet zo goed wat ik kan doen als mijn zusje besluit het kind te houden. Er moet dan idd gekeken worden naar wat het beste is voor het kind!
Van dichtbij ook iets dergelijk meegemaakt. Al voor de geboorte is jeugdzorg ingeschakeld door diverse partijen. Helaas heeft jeugdzorg nog ruim 2 jaar lopen doormodderen het kind uiteindelijke uit huis geplaatst. In die 2 jaar is kind het behoorlijk, met name psychisch, beschadigd geraakt. Iets wat waarschijnlijk voorkomen had kunnen worden als dit kindje gelijk uit huis was geplaatst.
Houdt de situatie goed in gaten als het kindje geboren is. Geef je eigen grenzen aan en schroom niet om jeugdzorg, of ander hulpinstanties, in te schakelen als je twijfelt of het kind wel de juiste zorg krijgt. Dat zal je zus waarschijnlijk niet waarderen, maar het gaat dan om het kindje.
Misschien doet je zus het wel heel goed als moeder. Helaas lees je op bijvoorbeeld dit forum veel verhalen van kinderen met een ouder met borderliner, waarbij de kinderen toch behoorlijk beschadigd zijn.Bedankt voor deze tip! Ik weet nu namelijk niet zo goed wat ik kan doen als mijn zusje besluit het kind te houden. Er moet dan idd gekeken worden naar wat het beste is voor het kind!
dinsdag 10 april 2012 om 15:38
quote:apppie schreef op 10 april 2012 @ 14:28:
[...]
Haar zusje heeft zware psychische problemen he.
Dank je, ik kan ook lezen
En ja, ik besef dat dat het anders maakt. Dat de ouders èn de omgeving alerter moet zijn op signalen in dit soort situaties. Ik heb het van dichtbij meegemaakt en weet dat het kan misgaan, maar het kan ook goed gaan! Gelukkig ken ik een voorbeeld van dat laatste. Borderline, kutjeugd gehad, verwaarloosd, op straat geleefd, misbruikt en drugs gebruikt ... èn toen heel jong zwanger ...
Ze is een heerlijke moeder, al zo'n twintig jaar. Inmiddels studeren haar kinderen en zij is nog steeds gelukkig met hun vader. Ze slikt wel nog steeds medicatie en heeft in de beginjaren heel wat therapie gehad, maar het gaat dus prima!
[...]
Haar zusje heeft zware psychische problemen he.
Dank je, ik kan ook lezen
En ja, ik besef dat dat het anders maakt. Dat de ouders èn de omgeving alerter moet zijn op signalen in dit soort situaties. Ik heb het van dichtbij meegemaakt en weet dat het kan misgaan, maar het kan ook goed gaan! Gelukkig ken ik een voorbeeld van dat laatste. Borderline, kutjeugd gehad, verwaarloosd, op straat geleefd, misbruikt en drugs gebruikt ... èn toen heel jong zwanger ...
Ze is een heerlijke moeder, al zo'n twintig jaar. Inmiddels studeren haar kinderen en zij is nog steeds gelukkig met hun vader. Ze slikt wel nog steeds medicatie en heeft in de beginjaren heel wat therapie gehad, maar het gaat dus prima!
dinsdag 10 april 2012 om 15:40
quote:evelynsalt schreef op 10 april 2012 @ 14:43:
Ik begin trouwens sterk te twijfelen aan je motieven TO. Geen verwijt maar een oprechte vraag: waar maak je je nu precies zorgen over? Dat je zus het niet redt qua opvoeding van het nu nog ongeboren kind of ben je bang dat jij straks met dat kind 'opgezadeld' wordt omdat je zus de verzorging niet aankan.Heel eerlijk? Beide? Ik weet hoe het is om in een probleemgezin op te groeien, dat gun ik niemend. En ik heb altijd voor mijn vader en zusje moeten zorgen. Ik kan het echt niet aan om er dan nog een kind bij te krijgen (we hebben er nu 1 die op een SBO-school zit). Hoewel ik nooit "nee" heb gezegd tegen iemand. Het idee ook dat als dat kindje er is en ik dan nee zeg, vind ik ook erg. Maar ik weet dat ik het niet trek....
Ik begin trouwens sterk te twijfelen aan je motieven TO. Geen verwijt maar een oprechte vraag: waar maak je je nu precies zorgen over? Dat je zus het niet redt qua opvoeding van het nu nog ongeboren kind of ben je bang dat jij straks met dat kind 'opgezadeld' wordt omdat je zus de verzorging niet aankan.Heel eerlijk? Beide? Ik weet hoe het is om in een probleemgezin op te groeien, dat gun ik niemend. En ik heb altijd voor mijn vader en zusje moeten zorgen. Ik kan het echt niet aan om er dan nog een kind bij te krijgen (we hebben er nu 1 die op een SBO-school zit). Hoewel ik nooit "nee" heb gezegd tegen iemand. Het idee ook dat als dat kindje er is en ik dan nee zeg, vind ik ook erg. Maar ik weet dat ik het niet trek....