Psyche
alle pijlers
Mijn zusje is zwanger.....
dinsdag 10 april 2012 om 13:53
Afgelopen week heb ik te horen gekregen dat mijn zusje zwanger is. Leuk, zou je zeggen, dat zou het ook moeten zijn. Helaas sta ik niet te juichen....
Ik zal proberen kort te omschrijven wat de situatie is:
Mijn zusje is halverwege de 20 en woont sinds een tijdje bij mij in de buurt op een kamer nadat ze uit de zoveelste slechte relatie is gekomen (in die relatie ook een abortus gehad). Ze zit op dit moment in een traject van de gemeente met een kleine uitkering. Hier redt ze het eigenlijk niet mee. Ze heeft veel meegemaakt maar als er dan iets mis ging, konden wij de problemen oplossen. Dat ging van geld geven, financieen regelen tot opvang bieden en ga zo maar door.
Mijn zusje en ik komen uit een problematisch gezin (verstandelijk beperkte ouders, moeder weggegaan toen wij heel klein waren, vader naar een verzorgingshuis toen wij pubers waren) en daar heeft zij best een klap van gehad. Wil nog steeds graag een "sorry" horen en kan het niet van zich afzetten.
Een aantal jaar geleden heeft een psycholoog bij haar borderline gediagnosticeerd en depressiviteit. Hier heeft ze verder niets mee gedaan, geen hulp of wat dan ook. Ik heb haar wel vaak geprobeerd te helpen hiermee en geprobeerd haar naar een psycholoog te krijgen maar helaas is dit niet gelukt.
Afgelopen januari heeft ze haar nieuwe vriend ontmoet, begin 20, werkt veel en op "rare" tijden en heeft ook geen ouders om op te terug te vallen.
Nu blijkt mijn zusje zwanger te zijn en ik ben zo bang dat ze het niet gaat trekken. Ze riep altijd dat ze geen kinderen wilde, dat het te zwaar is, dat ze niet tegen huilende kinderen kan enzo maar nu.... nu twijfelt ze. En helaas niet aan haar psychische gesteldheid maar aan de praktische kant (huis, geld e.d.). Natuurlijk is het goed dat ze daar aan denkt maar ik denk zelf (heb ik haar ook gezegd) dat dat niet haar ergste probleem is. Met haar vriend is ze nu aan het bespreken wat hun plan is qua huisvesting enzo dus het lijkt erop of ze haar keuze al gemaakt heeft. Ik heb mijn zorgen naar haar uitgesproken en ze zegt dat ze dat begrijpt maar dat is ook alles.
Ik ben zo bang dat de relatie stuk loopt en dat ze het dan (weer) allemaal niet trekt en dat wij er straks een kind bij hebben. Ik weet niet zo goed wat ik hier nu mee aan moet.... ben gewoon misselijk omdat ik me zo'n zorgen maak! Om haar, haar gesteldheid, het kindje als ze het geboren laat worden, pfffff.......
Ik zal proberen kort te omschrijven wat de situatie is:
Mijn zusje is halverwege de 20 en woont sinds een tijdje bij mij in de buurt op een kamer nadat ze uit de zoveelste slechte relatie is gekomen (in die relatie ook een abortus gehad). Ze zit op dit moment in een traject van de gemeente met een kleine uitkering. Hier redt ze het eigenlijk niet mee. Ze heeft veel meegemaakt maar als er dan iets mis ging, konden wij de problemen oplossen. Dat ging van geld geven, financieen regelen tot opvang bieden en ga zo maar door.
Mijn zusje en ik komen uit een problematisch gezin (verstandelijk beperkte ouders, moeder weggegaan toen wij heel klein waren, vader naar een verzorgingshuis toen wij pubers waren) en daar heeft zij best een klap van gehad. Wil nog steeds graag een "sorry" horen en kan het niet van zich afzetten.
Een aantal jaar geleden heeft een psycholoog bij haar borderline gediagnosticeerd en depressiviteit. Hier heeft ze verder niets mee gedaan, geen hulp of wat dan ook. Ik heb haar wel vaak geprobeerd te helpen hiermee en geprobeerd haar naar een psycholoog te krijgen maar helaas is dit niet gelukt.
Afgelopen januari heeft ze haar nieuwe vriend ontmoet, begin 20, werkt veel en op "rare" tijden en heeft ook geen ouders om op te terug te vallen.
Nu blijkt mijn zusje zwanger te zijn en ik ben zo bang dat ze het niet gaat trekken. Ze riep altijd dat ze geen kinderen wilde, dat het te zwaar is, dat ze niet tegen huilende kinderen kan enzo maar nu.... nu twijfelt ze. En helaas niet aan haar psychische gesteldheid maar aan de praktische kant (huis, geld e.d.). Natuurlijk is het goed dat ze daar aan denkt maar ik denk zelf (heb ik haar ook gezegd) dat dat niet haar ergste probleem is. Met haar vriend is ze nu aan het bespreken wat hun plan is qua huisvesting enzo dus het lijkt erop of ze haar keuze al gemaakt heeft. Ik heb mijn zorgen naar haar uitgesproken en ze zegt dat ze dat begrijpt maar dat is ook alles.
Ik ben zo bang dat de relatie stuk loopt en dat ze het dan (weer) allemaal niet trekt en dat wij er straks een kind bij hebben. Ik weet niet zo goed wat ik hier nu mee aan moet.... ben gewoon misselijk omdat ik me zo'n zorgen maak! Om haar, haar gesteldheid, het kindje als ze het geboren laat worden, pfffff.......
maandag 16 april 2012 om 15:46
quote:femme05 schreef op 16 april 2012 @ 15:41:
En El, ik ga haar straks nog bellen en confronteer haar. Ik vraag me ook echt af of haar vriend op de hoogte is van psychische problemen.... Daarna zal ik iig duidelijk mijn grenzen aangeven.Ik zou die vriend opbellen, misschien kan hij je zus nog proberen te overtuigen het weg te laten halen. Vooral als ie gaat beseffen dat die zus hem wel 'ns met 't kind op kan schepen als zij het niet meer aan kan.
En El, ik ga haar straks nog bellen en confronteer haar. Ik vraag me ook echt af of haar vriend op de hoogte is van psychische problemen.... Daarna zal ik iig duidelijk mijn grenzen aangeven.Ik zou die vriend opbellen, misschien kan hij je zus nog proberen te overtuigen het weg te laten halen. Vooral als ie gaat beseffen dat die zus hem wel 'ns met 't kind op kan schepen als zij het niet meer aan kan.
maandag 16 april 2012 om 15:50
quote:elninjoo schreef op 16 april 2012 @ 15:46:
[...]
Ik zou die vriend opbellen, misschien kan hij je zus nog proberen te overtuigen het weg te laten halen. Vooral als ie gaat beseffen dat die zus hem wel 'ns met 't kind op kan schepen als zij het niet meer aan kan.
Helaas heb ik geen nummer of iets, ik weet alleen zijn voornaam.....
Ik ben ook bang dat hij gaat rennen als hij haar beter kent (niet voor het kindje maar om haar). Ze heeft de afgelopen jaren namelijk tig relaties gehad die allemaal om dezelfde redenen uit gingen. Wellicht neemt hij dan zijn verantwoordelijkheid wel maar toch.
Maar nu loop ik wel erg op de zaken voorruit.
[...]
Ik zou die vriend opbellen, misschien kan hij je zus nog proberen te overtuigen het weg te laten halen. Vooral als ie gaat beseffen dat die zus hem wel 'ns met 't kind op kan schepen als zij het niet meer aan kan.
Helaas heb ik geen nummer of iets, ik weet alleen zijn voornaam.....
Ik ben ook bang dat hij gaat rennen als hij haar beter kent (niet voor het kindje maar om haar). Ze heeft de afgelopen jaren namelijk tig relaties gehad die allemaal om dezelfde redenen uit gingen. Wellicht neemt hij dan zijn verantwoordelijkheid wel maar toch.
Maar nu loop ik wel erg op de zaken voorruit.
maandag 16 april 2012 om 15:50
quote:femme05 schreef op 16 april 2012 @ 15:26:
Grrrr, echt even een irritatiemoment hoor!
Van de week met mn zusje afgesproken om met z'n allen om de tafel te gaan zitten (voor vanavond omdat dat de enige dag is dat haar vriend vrij is). Bel ik haar om de tijd af te spreken, reageert ze heel nonchalant:" Ooh, moet dat vanavond? Tja, vriend is naar iets toe vanavond en ik heb hem gevraagd in zijn eigen kamer te slapen".....
Ik baal er zo van dat nonchalante gedrag en nu moeten we weer een week wachten omdat we anders niet met zijn allen kunnen praten. En nu realiseer ik me dat ze volgende week al een afspraak bij de verloskundige heeft staan, pfffffff.......Het is gewoon een duidelijk signaal hoezeer ze de situatie onderschat door het belang van op tijd een gesprek met z'n allen gewoon uit te stellen.
Grrrr, echt even een irritatiemoment hoor!
Van de week met mn zusje afgesproken om met z'n allen om de tafel te gaan zitten (voor vanavond omdat dat de enige dag is dat haar vriend vrij is). Bel ik haar om de tijd af te spreken, reageert ze heel nonchalant:" Ooh, moet dat vanavond? Tja, vriend is naar iets toe vanavond en ik heb hem gevraagd in zijn eigen kamer te slapen".....
Ik baal er zo van dat nonchalante gedrag en nu moeten we weer een week wachten omdat we anders niet met zijn allen kunnen praten. En nu realiseer ik me dat ze volgende week al een afspraak bij de verloskundige heeft staan, pfffffff.......Het is gewoon een duidelijk signaal hoezeer ze de situatie onderschat door het belang van op tijd een gesprek met z'n allen gewoon uit te stellen.
maandag 16 april 2012 om 15:55
quote:femme05 schreef op 16 april 2012 @ 15:50:
[...]
Helaas heb ik geen nummer of iets, ik weet alleen zijn voornaam.....
Ik ben ook bang dat hij gaat rennen als hij haar beter kent (niet voor het kindje maar om haar). Ze heeft de afgelopen jaren namelijk tig relaties gehad die allemaal om dezelfde redenen uit gingen. Wellicht neemt hij dan zijn verantwoordelijkheid wel maar toch.
Maar nu loop ik wel erg op de zaken voorruit.Hij kan beter nu gaan rennen, dan komt je zus misschien tot bezinning en laat ze het weghalen. Nu rekent ze zich rijk met 'n vriend, maar staat er niet bij stil dat die vroeg of laat ook weer uit beeld zal zijn.
[...]
Helaas heb ik geen nummer of iets, ik weet alleen zijn voornaam.....
Ik ben ook bang dat hij gaat rennen als hij haar beter kent (niet voor het kindje maar om haar). Ze heeft de afgelopen jaren namelijk tig relaties gehad die allemaal om dezelfde redenen uit gingen. Wellicht neemt hij dan zijn verantwoordelijkheid wel maar toch.
Maar nu loop ik wel erg op de zaken voorruit.Hij kan beter nu gaan rennen, dan komt je zus misschien tot bezinning en laat ze het weghalen. Nu rekent ze zich rijk met 'n vriend, maar staat er niet bij stil dat die vroeg of laat ook weer uit beeld zal zijn.
donderdag 19 april 2012 om 09:20
Nou, we hebben geluld als brugman en ze hebben een keuze gemaakt: ze hebben besloten om toch een abortus te plegen. Hoe cru ook maar ik vind het goed nieuws. Vandaag gaat ze de kliniek bellen.
Helaas voor mijn zusje is het gedrag van haar vriend, sinds dat bekend is dat ze zwanger is, 180 graden omgedraaid. Hij laat haar telkens alleen, loopt weg met ruzie en dat soort dingen. Heel sneu maar ik was er al wel bang voor....
Helaas voor mijn zusje is het gedrag van haar vriend, sinds dat bekend is dat ze zwanger is, 180 graden omgedraaid. Hij laat haar telkens alleen, loopt weg met ruzie en dat soort dingen. Heel sneu maar ik was er al wel bang voor....
donderdag 19 april 2012 om 10:55
donderdag 19 april 2012 om 13:42
quote:femme05 schreef op 19 april 2012 @ 09:20:
Nou, we hebben geluld als brugman en ze hebben een keuze gemaakt: ze hebben besloten om toch een abortus te plegen. Hoe cru ook maar ik vind het goed nieuws. Vandaag gaat ze de kliniek bellen.
Helaas voor mijn zusje is het gedrag van haar vriend, sinds dat bekend is dat ze zwanger is, 180 graden omgedraaid. Hij laat haar telkens alleen, loopt weg met ruzie en dat soort dingen. Heel sneu maar ik was er al wel bang voor....
MAar dit helpt mede aan te zetten tot abortus, het gedrag van die vriend. En ze weet nu al dat ze op hem niet hoeft te rekenen.
Ik hoop overigens dat ze zich aan haar voornemen houdt en straks niet terugkruipt en die abortus alsnog niet doorgaat. Dan komt er een kind zonder vader, met een moeder die het niet aan kan, die haar hele situatie eigenlijk niet eens aan kan, laat staan met kind, wat een basis...
Nou, we hebben geluld als brugman en ze hebben een keuze gemaakt: ze hebben besloten om toch een abortus te plegen. Hoe cru ook maar ik vind het goed nieuws. Vandaag gaat ze de kliniek bellen.
Helaas voor mijn zusje is het gedrag van haar vriend, sinds dat bekend is dat ze zwanger is, 180 graden omgedraaid. Hij laat haar telkens alleen, loopt weg met ruzie en dat soort dingen. Heel sneu maar ik was er al wel bang voor....
MAar dit helpt mede aan te zetten tot abortus, het gedrag van die vriend. En ze weet nu al dat ze op hem niet hoeft te rekenen.
Ik hoop overigens dat ze zich aan haar voornemen houdt en straks niet terugkruipt en die abortus alsnog niet doorgaat. Dan komt er een kind zonder vader, met een moeder die het niet aan kan, die haar hele situatie eigenlijk niet eens aan kan, laat staan met kind, wat een basis...
donderdag 19 april 2012 om 22:02
Je zus bepaalt haar eigen leven, daar heeft ze het volste recht op, maar jij hebt ook het volste recht om haar niet ook jouw leven te laten bepalen.
Het lijkt erop dat je nu 'gered' wordt doordat ze een abortus wil laten doen. Maar mocht ze terugkrabbelen, of komt ze in de toekomst op een andere manier in de problemen, stel ook dan voor jezelf een grens: jouw leven is jouw leven, het hare is het hare. Jij bepaalt in hoeverre haar keuzes jouw leven beinvloeden, in hoeverre je haar gaat steunen, in hoeverre je contact hebt. Hou zelf de regie over je leven in handen, net zoals je haar de regie over haar eigen leven gunt.
Het lijkt erop dat je nu 'gered' wordt doordat ze een abortus wil laten doen. Maar mocht ze terugkrabbelen, of komt ze in de toekomst op een andere manier in de problemen, stel ook dan voor jezelf een grens: jouw leven is jouw leven, het hare is het hare. Jij bepaalt in hoeverre haar keuzes jouw leven beinvloeden, in hoeverre je haar gaat steunen, in hoeverre je contact hebt. Hou zelf de regie over je leven in handen, net zoals je haar de regie over haar eigen leven gunt.
vrijdag 20 april 2012 om 09:59
quote:Lllilaaa schreef op 19 april 2012 @ 22:02:
Het lijkt erop dat je nu 'gered' wordt doordat ze een abortus wil laten doen. Maar mocht ze terugkrabbelen, of komt ze in de toekomst op een andere manier in de problemen, stel ook dan voor jezelf een grens: jouw leven is jouw leven, het hare is het hare. Jij bepaalt in hoeverre haar keuzes jouw leven beinvloeden, in hoeverre je haar gaat steunen, in hoeverre je contact hebt. Hou zelf de regie over je leven in handen, net zoals je haar de regie over haar eigen leven gunt.Dank je, Lllilaaa, zo waar, mooi gezegd!
Het lijkt erop dat je nu 'gered' wordt doordat ze een abortus wil laten doen. Maar mocht ze terugkrabbelen, of komt ze in de toekomst op een andere manier in de problemen, stel ook dan voor jezelf een grens: jouw leven is jouw leven, het hare is het hare. Jij bepaalt in hoeverre haar keuzes jouw leven beinvloeden, in hoeverre je haar gaat steunen, in hoeverre je contact hebt. Hou zelf de regie over je leven in handen, net zoals je haar de regie over haar eigen leven gunt.Dank je, Lllilaaa, zo waar, mooi gezegd!