Psyche
alle pijlers
Hoe lang moeten we dit vol houden? Gaan we dit redden?
maandag 28 november 2011 om 22:29
Beste Viva-dames,
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
Ik weet het niet meer, ik weet niet hoe ik de komende minuten, uren, dagen, weken, maanden (?), jaren (???) door moet komen. Mijn man is nu officieel een gedetineerde, en ik blijf achter in een huis waarvan ik de huur niet zelf kan betalen, met schulden. De verwachting is dat hij 2 jaar krijgt. Nee hij heeft niemand wat aangedaan, geen slachtoffers gemaakt, maar was wel met de verkeerde spullen op pad.
Hij zit stuk, en houdt zich groot... voor mij
Ik zit stuk, en hou me sterk... voor hem en de kinderen (pubers).
Dit risico heeft hij onderschat... teveel kan ik daar niet over uitwijden, maar het risico van max 3 maanden had hij ingecalculeerd... dit niet.
Hoe ga ik dit doorkomen? Ik zal moeten verhuizen, wellicht de schuldsanering in... ik... de nuchtere Hollandse die altijd overal een oplossing voor wil bedenken, kan niks... helemaal niks!! Ik kan hem elke dag 5 minuutjes spreken door de telefoon, die hij betaalt van geld dat ik op zn speciaal-daarvoor-rekening moet storten. Ik kan dit geen maanden blijven storten...
Ik kan 2 x in de week op bezoek, omdat ik mn werk moet koesteren, 44 uur per week, en lange reistijd heb om bij hem te kunnen komen. IK schrijf hem een brief, elke dag, en probeer hem daarmee te blijven betrekken in ons dagelijks bestaan... hoe lang maakt hij daar realistisch gezien nog deel van uit? Ik ga er voor, ik ga voor hem, hij heeft mij nooit iets misdaan en stond er voor me.. altijd. Hij heeft de verkeerde keuze gemaakt om ons uit de problemen te proberen te helpen... en daar boeten we nu voor. Eigen schuld dikke bult... jazeker... maar dat dit zó erg zou zijn was niet te voorzien, en is niet te bevatten.
Ik weet dat hier een enorm taboe op rust, maar ik vraag me toch sterk af of er nog meer vrouwen zijn in deze situatie (en eigenlijk hoop ik van niet).... dit is té vreselijk!
Edit: op sommige vragen kan, mag en durf ik geen antwoord te geven, dat is geen onwil, dat is zelfbescherming.
donderdag 22 maart 2012 om 18:08
Inderdaad, van datum naar datum... het moet slòpend voor je zijn.
Afijn, goed te horen dat je een prettig gevoel hebt over gehouden aan je bezoek: je zult het nu toch even met zulke kleine dingetjes moeten doen. Ik hoop, dat er eindelijk, eindelijk een beetje rust voor jullie in het verschiet staat en ga keihard duimen voor deze nieuwe datum!
Sterkte Vrouw!
Afijn, goed te horen dat je een prettig gevoel hebt over gehouden aan je bezoek: je zult het nu toch even met zulke kleine dingetjes moeten doen. Ik hoop, dat er eindelijk, eindelijk een beetje rust voor jullie in het verschiet staat en ga keihard duimen voor deze nieuwe datum!
Sterkte Vrouw!
zondag 25 maart 2012 om 10:28
Achterblijver ik duim ook met je mee en probeer je wat kracht toe te sturen! Ik lees al een poosje mee maar niet gereageerd. Wat een hel moet het zijn dat ze jullie zo aan het lijntje houden. Steeds weer een andere datum te horen te krijgen.
Hou je sterk en je kop omhoog, je hebt al bewezen dat je het kan nu nog (ff) volhouden!!
Hou je sterk en je kop omhoog, je hebt al bewezen dat je het kan nu nog (ff) volhouden!!
zondag 25 maart 2012 om 19:29
Ik lees echt elke dag even hoor, maar heb op het moment niet zo veel te vertellen. Ik ben druk met zweven tussen hoop en wanhoop, en manlief zweeft gezellig met me mee
Verder zn gangetje, ik ben druk bezig met het schuldhulpverleningstraject, heb 18 april een afspraak en daar moeten nogal wat papieren voor op een rijtje gezet worden. Maar dat ligt nu zo goed als klaar.
Dankjullie wel weer voor jullie woorden en het feit dat jullie blijven duimen
Verder zn gangetje, ik ben druk bezig met het schuldhulpverleningstraject, heb 18 april een afspraak en daar moeten nogal wat papieren voor op een rijtje gezet worden. Maar dat ligt nu zo goed als klaar.
Dankjullie wel weer voor jullie woorden en het feit dat jullie blijven duimen
maandag 26 maart 2012 om 13:03
Ja die uitspraak ken ik Shoegall... maar ik bereid me liever voor op het worst-case-scenario, dan kan het alleen maar meevallen. Maar zelfs het worst-case-scenario is niet in te schatten... dus ik zal inderdaad blij zijn als we eindelijk duidelijkheid krijgen.
Ja ik ga 10 april zelf naar de rechtbank, ik wil er bij zijn en daarna gelijk bij man op bezoek om even samen alles te laten bezinken. Ik neem tenminste aan dat man ook naar de rechtbank gebracht wordt om bij de uitspraak aanwezig te zijn, of is dat niet gebruikelijk?
Ja ik ga 10 april zelf naar de rechtbank, ik wil er bij zijn en daarna gelijk bij man op bezoek om even samen alles te laten bezinken. Ik neem tenminste aan dat man ook naar de rechtbank gebracht wordt om bij de uitspraak aanwezig te zijn, of is dat niet gebruikelijk?
zaterdag 7 april 2012 om 07:29
Dankjewel lieve Gipsymom en natuurlijk ook de andere dames
Ik ben heel druk met mn spulletjes inpakken, ik ga zometeen met mn tentje, slaapmatje, kacheltje (heel belangrijk!), waterkoker, ereader en laptop richting manlief. Ik heb een campinkje gevonden vlak in de buurt voor maar 10 euro per nacht. Ik blijf daar dan t/m dinsdag, voor mn gevoel wil ik gewoon deze zenuwendagen zo dicht mogelijk in de buurt zijn en elke dag op bezoek. En heen en weer rijden kost teveel benzine. Manlief en de kinderen verklaren me voor gek en lachen me uit omdat ik daar in mn uppie in dat tentje wil gaan bivakkeren Ik heb er zelf wel lol om en maak er wel wat van, met e-reader kan ik mezelf al uren zoethouden. En wat is er lekkerder dan in een tentje te liggen met een grote kop thee, een groot stuk chocola en de regen die op het dak tikt?
Ik verwacht daar geen internet te hebben, laptop gaat mee om spelletjes te doen. Dus ik meld me dinsdag einde vd dag weer om de uitspraak (brrrrr doodeng!!) te melden.
Fijne paasdagen lieve dames!
Ik ben heel druk met mn spulletjes inpakken, ik ga zometeen met mn tentje, slaapmatje, kacheltje (heel belangrijk!), waterkoker, ereader en laptop richting manlief. Ik heb een campinkje gevonden vlak in de buurt voor maar 10 euro per nacht. Ik blijf daar dan t/m dinsdag, voor mn gevoel wil ik gewoon deze zenuwendagen zo dicht mogelijk in de buurt zijn en elke dag op bezoek. En heen en weer rijden kost teveel benzine. Manlief en de kinderen verklaren me voor gek en lachen me uit omdat ik daar in mn uppie in dat tentje wil gaan bivakkeren Ik heb er zelf wel lol om en maak er wel wat van, met e-reader kan ik mezelf al uren zoethouden. En wat is er lekkerder dan in een tentje te liggen met een grote kop thee, een groot stuk chocola en de regen die op het dak tikt?
Ik verwacht daar geen internet te hebben, laptop gaat mee om spelletjes te doen. Dus ik meld me dinsdag einde vd dag weer om de uitspraak (brrrrr doodeng!!) te melden.
Fijne paasdagen lieve dames!
dinsdag 10 april 2012 om 09:38
quote:achterblijver schreef op 07 april 2012 @ 07:29:
Dankjewel lieve Gipsymom en natuurlijk ook de andere dames
Ik ben heel druk met mn spulletjes inpakken, ik ga zometeen met mn tentje, slaapmatje, kacheltje (heel belangrijk!), waterkoker, ereader en laptop richting manlief. Ik heb een campinkje gevonden vlak in de buurt voor maar 10 euro per nacht. Ik blijf daar dan t/m dinsdag, voor mn gevoel wil ik gewoon deze zenuwendagen zo dicht mogelijk in de buurt zijn en elke dag op bezoek. En heen en weer rijden kost teveel benzine. Manlief en de kinderen verklaren me voor gek en lachen me uit omdat ik daar in mn uppie in dat tentje wil gaan bivakkeren Ik heb er zelf wel lol om en maak er wel wat van, met e-reader kan ik mezelf al uren zoethouden. En wat is er lekkerder dan in een tentje te liggen met een grote kop thee, een groot stuk chocola en de regen die op het dak tikt?
Ik verwacht daar geen internet te hebben, laptop gaat mee om spelletjes te doen. Dus ik meld me dinsdag einde vd dag weer om de uitspraak (brrrrr doodeng!!) te melden.
Fijne paasdagen lieve dames!
Ik maak een diepe, diepe buiging voor je: chapeau!
Knap, hoe jij je in deze onwerkelijke en nare omstandigheden zò recht houdt. Ik hoop zo ontzettend op goed nieuws voor je!
Dankjewel lieve Gipsymom en natuurlijk ook de andere dames
Ik ben heel druk met mn spulletjes inpakken, ik ga zometeen met mn tentje, slaapmatje, kacheltje (heel belangrijk!), waterkoker, ereader en laptop richting manlief. Ik heb een campinkje gevonden vlak in de buurt voor maar 10 euro per nacht. Ik blijf daar dan t/m dinsdag, voor mn gevoel wil ik gewoon deze zenuwendagen zo dicht mogelijk in de buurt zijn en elke dag op bezoek. En heen en weer rijden kost teveel benzine. Manlief en de kinderen verklaren me voor gek en lachen me uit omdat ik daar in mn uppie in dat tentje wil gaan bivakkeren Ik heb er zelf wel lol om en maak er wel wat van, met e-reader kan ik mezelf al uren zoethouden. En wat is er lekkerder dan in een tentje te liggen met een grote kop thee, een groot stuk chocola en de regen die op het dak tikt?
Ik verwacht daar geen internet te hebben, laptop gaat mee om spelletjes te doen. Dus ik meld me dinsdag einde vd dag weer om de uitspraak (brrrrr doodeng!!) te melden.
Fijne paasdagen lieve dames!
Ik maak een diepe, diepe buiging voor je: chapeau!
Knap, hoe jij je in deze onwerkelijke en nare omstandigheden zò recht houdt. Ik hoop zo ontzettend op goed nieuws voor je!
dinsdag 10 april 2012 om 19:53
Pfff... ik gooi het er maar gelijk uit... 48 maanden!!!
Dat is hoger dan de eis van 37 maanden, advocaat is er ook vreselijk van geschrokken en heeft gelijk (na overleg uiteraard) hoger beroep aangetekend. Hoger beroep kan ook hoger uitvallen, dat is het risico. Maar 4 jaar is niet te overzien.
In de praktijk zou 4 jaar betekenen dat manlief na 16 maanden (met aftrek van zn voorarrest is dat april 2013) een verzoek in kan dienen voor vervroegde vrijlaten. Kans dat zo'n verzoek aan een 'buitenlander' wordt toegekend is klein. Dus we gaan gewoon weer verder met hopen.. hoger beroep dient over ongeveer 2,5 maand.
En wie wil me even knijpen zodat ik wakker word uit deze boze droom?
Dat is hoger dan de eis van 37 maanden, advocaat is er ook vreselijk van geschrokken en heeft gelijk (na overleg uiteraard) hoger beroep aangetekend. Hoger beroep kan ook hoger uitvallen, dat is het risico. Maar 4 jaar is niet te overzien.
In de praktijk zou 4 jaar betekenen dat manlief na 16 maanden (met aftrek van zn voorarrest is dat april 2013) een verzoek in kan dienen voor vervroegde vrijlaten. Kans dat zo'n verzoek aan een 'buitenlander' wordt toegekend is klein. Dus we gaan gewoon weer verder met hopen.. hoger beroep dient over ongeveer 2,5 maand.
En wie wil me even knijpen zodat ik wakker word uit deze boze droom?
