Kinderen
alle pijlers
Tweede kindje?
maandag 9 april 2012 om 22:38
Hoi,
Ik ben moeder van een zoontje van 2,5. Zelf ben ik 30 en m'n man 38.
De laatste tijd denk ik vaak over hoe het zal zijn met een tweede kindje. In het begin heb ik best moeten wennen aan het moederschap. Nu gaat het helemaal lekker. Onze zoon is een heerlijk ventje en ontwikkelt zich prima. Ik vind het echt super om te zien. Je eigen vlees en bloed dat zich zo ontwikkelt.
Maar omdat ik in het begin zo heb moeten wennen, ben ik een beetje bang voor de beslissing voor een tweede kindje (als het überhaupt lukt natuurlijk). Ik zou het graag willen, maar zie ook wel weer een beetje op tegen de gebroken nachten, e.d. Dat is natuurlijk tijdelijk, dat weet ik wel. Maar toch....
M'n man staat nu ook nog niet echt te springen. We zitten momenteel midden in een verhuizing. En aangezien mannen maar 1 ding tegelijk kunnen..... afijn, je snapt het.
Ik ben erg benieuwd naar verhalen van andere moeders! Willen jullie die hier kwijt?
Groetjes
Ik ben moeder van een zoontje van 2,5. Zelf ben ik 30 en m'n man 38.
De laatste tijd denk ik vaak over hoe het zal zijn met een tweede kindje. In het begin heb ik best moeten wennen aan het moederschap. Nu gaat het helemaal lekker. Onze zoon is een heerlijk ventje en ontwikkelt zich prima. Ik vind het echt super om te zien. Je eigen vlees en bloed dat zich zo ontwikkelt.
Maar omdat ik in het begin zo heb moeten wennen, ben ik een beetje bang voor de beslissing voor een tweede kindje (als het überhaupt lukt natuurlijk). Ik zou het graag willen, maar zie ook wel weer een beetje op tegen de gebroken nachten, e.d. Dat is natuurlijk tijdelijk, dat weet ik wel. Maar toch....
M'n man staat nu ook nog niet echt te springen. We zitten momenteel midden in een verhuizing. En aangezien mannen maar 1 ding tegelijk kunnen..... afijn, je snapt het.
Ik ben erg benieuwd naar verhalen van andere moeders! Willen jullie die hier kwijt?
Groetjes
maandag 9 april 2012 om 22:49
Ik ben zelf geen moeder, maar hoor heel vaak dan de overstap van 1 naar 2 veel minder groot is dan van 0 naar 1.
Ik ken ook iemand met een tweeling, als kindjes nummer 3 en 4, zij riep altijd; ik ben maar wat blij het niet nummer 1 en 2 waren die tegelijk kwamen, 3 en 4 ging me heel wat gemakkelijker af.
Ik ken ook iemand met een tweeling, als kindjes nummer 3 en 4, zij riep altijd; ik ben maar wat blij het niet nummer 1 en 2 waren die tegelijk kwamen, 3 en 4 ging me heel wat gemakkelijker af.
maandag 9 april 2012 om 22:58
Wij hebben 2 kindjes. Onze dochter (eerste) heeft veel gehuild. Het moederschap was best heftig voor me en ik heb me een hele poos niet echt happy gevoeld. Het heeft bijna een jaar geduurd voordat ik weer helemaal goed in mijn vel zat.
Zoontje (werd geboren toen dochter 21 mnd was) was een heel makkelijk kind. We zaten toen al "in het ritme van kinderen hebben" en het viel mij 100% mee. Natuurlijk is het druk. En je moet ineens 2 kinderen op tijd op bed zien te krijgen, i.p.v. 1. En ze moeten ook nog allebei eten, gebadderd worden, aandacht krijgen, gekroeld worden, etc. Maar dat vond ik echt vanzelf gaan!
Mijn schoonzusje kreeg haar eertste kindje en dat meisje was zo makkelijk! Die ging overal mee heen en sliep vanaf de eerste nacht door. Na 2 jaar kwam de tweede dochter en dat ging totaal anders. Die huilde, sliep slecht, etc. Voor schoonzusje was de overgang van 1 naar 2 weer heel zwaar.
Het is dus echt per persoon anders. Ik weet alleen wel dat ik heel overuigd was van mijn wens voor een tweede. En uit jouw verhaal lees ik juist heel veel twijfel of je dit wel wil.
Zoontje (werd geboren toen dochter 21 mnd was) was een heel makkelijk kind. We zaten toen al "in het ritme van kinderen hebben" en het viel mij 100% mee. Natuurlijk is het druk. En je moet ineens 2 kinderen op tijd op bed zien te krijgen, i.p.v. 1. En ze moeten ook nog allebei eten, gebadderd worden, aandacht krijgen, gekroeld worden, etc. Maar dat vond ik echt vanzelf gaan!
Mijn schoonzusje kreeg haar eertste kindje en dat meisje was zo makkelijk! Die ging overal mee heen en sliep vanaf de eerste nacht door. Na 2 jaar kwam de tweede dochter en dat ging totaal anders. Die huilde, sliep slecht, etc. Voor schoonzusje was de overgang van 1 naar 2 weer heel zwaar.
Het is dus echt per persoon anders. Ik weet alleen wel dat ik heel overuigd was van mijn wens voor een tweede. En uit jouw verhaal lees ik juist heel veel twijfel of je dit wel wil.
maandag 9 april 2012 om 22:58
Hier een moeder van drie kinderen. Ook ik vind de eerste babyperiode erg zwaar, alle drie de keren. De eerste was het zwaarst vanwege een huilbaby, maar toen wist ik niet beter. De tweede vond ik zwaar omdat we net weer wat meer (nacht) rust hadden en weer terug bij af leken te zijn. Derde idem.
Het is soms best heftig, drie kinderen die 's nachts soms alledrie wakkeer zijn, en toch...ik zou het niet anders willen.
Heb altijd gekeken op de langere termijn: er komt een moment dat het weer rustiger wordt!
Bovendien, het is cliche maar waar, je vergeet ook weer veel van hoe het was. Misschien herinner je je het als heel zwaar, maar was dat het ook echt?
Het is soms best heftig, drie kinderen die 's nachts soms alledrie wakkeer zijn, en toch...ik zou het niet anders willen.
Heb altijd gekeken op de langere termijn: er komt een moment dat het weer rustiger wordt!
Bovendien, het is cliche maar waar, je vergeet ook weer veel van hoe het was. Misschien herinner je je het als heel zwaar, maar was dat het ook echt?
maandag 9 april 2012 om 23:02
Ben een moeder van 2 kindjes, maar het er niet mee eens dat de overstap van 1 naar 2 minder groot is...ik vond die overstap juist enorm, terwijl ik van 0 naar 1 heel simpel vond.
Ik vond de eerste alleen maar leuk en gezellig, heb niet hoeven wennen, maar aan 2 kindjes juist wel. Opeens was er even echt geen tijd meer voor mijzelf en zat ik opeens in een vaste routine. Ook uit logeren ed is lastiger, je brengt minder makkelijk opeens twee kinderen naar iemand toe. Ik moest veel meer organiseren en was opeens veel meer moeder, voor mijn gevoel.
Maar dat wil niet zeggen dat ik er spijt van heb! Het is namelijk ook heel gezellig, vooral als ze met elkaar gaan spelen, elkaar aanvullen en samen zusjes/ broertjes zijn. Ik vind ik het geweldg om te zien hoe verschillend die twee kindjes zijn, terwijl ze dezelfde ouders hebben. Een totaal ander persoontje en een ander karakter. Vind het een mooi iets om zulke verschillende individuutjes te mogen opvoeden.
Maar ik denk wel dat je realistisch moet zijn, het wordt gewoon veel drukker en de nachten weer meer gebroken. Vooral de nachten dat ze allebei spoken..alhoewel er bij mijn kindjes minder tijd tussen zit, ze schelen 1,5 jaar.
Maar goed, ik zit in hetzelfde schuitje, wij twijfelen al lange tijd over een derde, vooral omdat we de tweede erbij zo pittig vonden..al lijkt de weegschaal nu wel door te gaan slaan naar " ja"
Ik vond de eerste alleen maar leuk en gezellig, heb niet hoeven wennen, maar aan 2 kindjes juist wel. Opeens was er even echt geen tijd meer voor mijzelf en zat ik opeens in een vaste routine. Ook uit logeren ed is lastiger, je brengt minder makkelijk opeens twee kinderen naar iemand toe. Ik moest veel meer organiseren en was opeens veel meer moeder, voor mijn gevoel.
Maar dat wil niet zeggen dat ik er spijt van heb! Het is namelijk ook heel gezellig, vooral als ze met elkaar gaan spelen, elkaar aanvullen en samen zusjes/ broertjes zijn. Ik vind ik het geweldg om te zien hoe verschillend die twee kindjes zijn, terwijl ze dezelfde ouders hebben. Een totaal ander persoontje en een ander karakter. Vind het een mooi iets om zulke verschillende individuutjes te mogen opvoeden.
Maar ik denk wel dat je realistisch moet zijn, het wordt gewoon veel drukker en de nachten weer meer gebroken. Vooral de nachten dat ze allebei spoken..alhoewel er bij mijn kindjes minder tijd tussen zit, ze schelen 1,5 jaar.
Maar goed, ik zit in hetzelfde schuitje, wij twijfelen al lange tijd over een derde, vooral omdat we de tweede erbij zo pittig vonden..al lijkt de weegschaal nu wel door te gaan slaan naar " ja"
anoniem_13280 wijzigde dit bericht op 09-04-2012 23:04
Reden: Spelfoutke
Reden: Spelfoutke
% gewijzigd
maandag 9 april 2012 om 23:04
maandag 9 april 2012 om 23:09
Ik heb bij de eerste erg moeten wennen aan het moederschap. Maar bij de geboorte van de tweede sprong ik er 'zo' in, omdat ik door de oudste al helemaal in die rol zat. Persoonlijk vond ik dat heerlijk om mee te maken, dat het ook allemaal zo vanzelfsprekend kon gaan.
En nu mijn jongste de leeftijd krijgt dat ze echt samen kan spelen met de oudste, ben ik zo blij dat we twee kinderen hebben. Ik heb het idee dat het voor mijn oudste, die ontzettend sociaal is, nu echt een stuk leuker is dan als ze enig kind was gebleven. En voor de jongste geldt dat ook.
En nu mijn jongste de leeftijd krijgt dat ze echt samen kan spelen met de oudste, ben ik zo blij dat we twee kinderen hebben. Ik heb het idee dat het voor mijn oudste, die ontzettend sociaal is, nu echt een stuk leuker is dan als ze enig kind was gebleven. En voor de jongste geldt dat ook.
maandag 9 april 2012 om 23:12
Ik vind het leuk om het verhaal te lezen van bibi. Ik zou nl. haast exac hetzelfde kunnen opschrijven. Mijn dochters zijn nu 1,8 jr en 3,5 jr. en ik begin het nu pas Echt leuk te vinden.. twee kinderen. Zo, dat viel ons even tegen van 1 naar 2. Maaarrrrrr, Nu zou ik het echt voor geen goud willen missen! Op dit moment geniet ik met volle teugen van wederom exact zoals bibi het omschrijft. twee mensjes die wij hebben gemaakt en elk zo anders zijn. En het onderlinge contact natuurlijk. Super leuk!
Maar je kunt je kinderwens ook best even uitstellen tot na de verhuizing/drukke periode!
Maar je kunt je kinderwens ook best even uitstellen tot na de verhuizing/drukke periode!
maandag 9 april 2012 om 23:18
Wow, wat een reacties al! Zo snel. Leuk hoor.
Het klopt inderdaad dat ik nog wel twijfel. Maar ik denk niet zozeer dat het een twijfel is of ik wel een tweede wil, maar meer wanneer.
Ik ben zelf altijd blij geweest met m'n broertje, dat wil ik m'n zoontje zeker ook geven.
Ach, het zal allemaal wel komen. We zien het wel. Voorlopig blijf ik de reacties gewoon lekker lezen en misschien dat sommige van jullie het wel leuk vinden om hier af en toe bij te kletsen
Het klopt inderdaad dat ik nog wel twijfel. Maar ik denk niet zozeer dat het een twijfel is of ik wel een tweede wil, maar meer wanneer.
Ik ben zelf altijd blij geweest met m'n broertje, dat wil ik m'n zoontje zeker ook geven.
Ach, het zal allemaal wel komen. We zien het wel. Voorlopig blijf ik de reacties gewoon lekker lezen en misschien dat sommige van jullie het wel leuk vinden om hier af en toe bij te kletsen
maandag 9 april 2012 om 23:28
dinsdag 10 april 2012 om 23:03
Ik had ook hetzelfde gevoel als Bibi. De eerste vond ik zo makkelijk, alles kon ik nog doen. Nog getwijfeld of we wel een 2de wilden. Heb toen een miskraam gehad en dat gaf 'echt' de doorslag dat ik nog een kindje wilde. Maar wat vond ik het zwaar met 2, was ook een heel ander kind, veel drukker. Toen gezegd dat ons gezin compleet was maar toen kwam 20 maanden na zijn zus ons 3de kindje en ik ben nu zelfs zwanger van de 4de. Vind he helemaal geweldig en eigenlijk vond ik de overgang van 2 naar 3 weer helemaal niet zwaar. Ben benieuwd hoe het straks is want er zit nu weer maar 20 maanden tussen, de oudste is dan 5,5 jr.
dinsdag 10 april 2012 om 23:38
@visje32: wow, nr 4 in aantocht! Super zeg. Zal inderdaad wel druk zijn, maar ook weer heel leuk.
Ik heb niet de illusie dat ik via dit forum het antwoord op m'n vraag ga krijgen. Dat wist ik al en dat blijkt ook nog eens uit de variatie van antwoorden. Het is gewoon voor iedereen anders. Gelukkig maar, anders zou de wereld alleen maar bestaan uit gezinnen met 2 kinderen, of 1 kind, of geen kinderen.
Ik heb niet de illusie dat ik via dit forum het antwoord op m'n vraag ga krijgen. Dat wist ik al en dat blijkt ook nog eens uit de variatie van antwoorden. Het is gewoon voor iedereen anders. Gelukkig maar, anders zou de wereld alleen maar bestaan uit gezinnen met 2 kinderen, of 1 kind, of geen kinderen.
woensdag 11 april 2012 om 06:39
Hier een moeder van 2 jongens van bijna 4 en bijna 2. Ik vond de overgang van 1 naar 2 ook best heftig. Mijn jongste is trouwens als baby iig veel makkelijker dan de oudste geweest en sliep al snel door. Daar lag het dus niet aan. Maar overdag was ik altijd aan het rondrennen: ik had permanent het gevoel dat ik nergens tijd voor had: niet voor mezelf maar ook niet echt voor mijn kinderen. Dat laatste heb ik nu nog steeds. Ik wil ze graag allebij aandacht geven: letters leren met de oudste of torens bouwen met de jongste maar soms lukt het gewoon niet. En dat vind ik jammer. Aan de andere kant is het heerlijk om ze samen te zien spelen. Ze zijn echte maatjes en doen nu al veel samen. En ze zijn zo verschillend, qua uiterlijk maar ook qua gedrag en de manier waarop ze zich ontwikkelen. De oudste is echt een doener: hij houdt van puzzelen, bouwen, sporten... maar praten - dat deed hij voor zijn 2de verjaardag nauwlijks. De jongste snapt niks van puzzels en is een echte beer. Hij probeert de kunstjes van de oudste na te doen maar eindigt altijd op zijn billen. Maar in tegenstelling tot zijn broer praat hij nu al in zinnetjes. Echt leuk om te zien! En hoe pittig het ook is wil ik ook nog een derde 
woensdag 11 april 2012 om 21:35
bibi72; wat leuk he die herkenning te voelen van het verhaal van een andere moeder. Ik vind het altijd heel fijn om te horen dat ik niet de enige ben die het tegelijk oh zo pittig maar oh zo leuk vind. En ook ik twijfel over een derde..
Maar ik denk dat dat laatste niet gaat gebeuren aangezien mijn vriend dat Nu echt niet wil. En de jouwe?
Maar ik denk dat dat laatste niet gaat gebeuren aangezien mijn vriend dat Nu echt niet wil. En de jouwe?
donderdag 12 april 2012 om 13:31
Hier blijft het bij één. Voorheen zei ik altijd dat ik twee kinderen wilde, tot ik er eentje kreeg. Ik vind het veel mooier dan ik had verwacht, maar ook veel zwaarder. Dochter was een huilbaby en slaapt nu nog steeds niet door (ze is inmiddels 2 jaar) Ik denk dat ik het mentaal niet aan kan om nog een kindje op te voeden, dat wordt me gewoon te druk. Verder komt het financiële plaatje er ook bij kijken. We kunnen nu net rondkomen, met een tweede zou dat een probleem worden denk ik.
donderdag 12 april 2012 om 13:41
Hier ook hoor Mundy, 1 is genoeg.
Mijn ukje is nu 11 weken, super lief maar er komt echt geen 2e. Ook ik vind 1 al druk genoeg. Of ik moet me echt helemaal storten op het moederschap, dan kan ik er een 2e of 3e bij hebben maar alleen maar moeder zijn, dat trek ik niet. Ondanks dat ik een groot gezin echt wel wat vind hebben hoor. Heb zelf meerdere broers en zussen en dat was toch best gezellig opgroeien .
Mijn ukje is nu 11 weken, super lief maar er komt echt geen 2e. Ook ik vind 1 al druk genoeg. Of ik moet me echt helemaal storten op het moederschap, dan kan ik er een 2e of 3e bij hebben maar alleen maar moeder zijn, dat trek ik niet. Ondanks dat ik een groot gezin echt wel wat vind hebben hoor. Heb zelf meerdere broers en zussen en dat was toch best gezellig opgroeien .
donderdag 12 april 2012 om 15:16
