Relaties
alle pijlers
Twijfels
zondag 15 april 2012 om 14:06
Dames.
Toch na veel twijfelen ook maar een post openen over mijn dilemma.
De situatie:
Ik ben 22, vriendlief is 30, 4 jaar bij elkaar waarvan we er twee samenwonen.
Ups en downs maar wel een heel stabiele liefdevolle relatie.
Alleen..... Ik ben sinds ongeveer 4 weken zo erg aan het twijfelen.
Ik weet het niet meer. Is dit de man van mijn dromen? Is hij het?
Ik verlang er soms zo naar om weer naar m'n eigen flatje te gaan en te doen waar ik zin in heb.
Niet meer iedere koken uit m'n werk, ook al ben ik supermoe. Niet meer standaard op zaterdag heel het huishouden en zondag vaak vervelen.
Niet meer: waar ga je heen, met wie, hoe laat ben je terug, waarom ben je zo vaak weg?
Maar anderzijds...
Hij is er zo goed voor me geweest toen mijn broertje twee jaar geleden zeer onverwachts om het leven kwam, heeft me altijd gesteund. We hebben het goed samen. Vrijstaand huis, hondje, leuke gezamenlijke vrienden en ieder een groepje eigen vrienden.
Ik dacht dat dit het perfecte plaatje was, ,maar ik twijfel zo erg!
Bij een ander lijkt de keus dan altijd zo makkelijk maar ik vind het echt heel erg moeilijk.
Zou het ook graag met hem willen bespreken maar ben bang dat hij heel boos wordt of het niet begrijpt....
Sorry als dit een warrig verhaal is...
Maar misschien ervaring? Tips? Een schop onder m'n kont? Kom maar op
Thanks!
Toch na veel twijfelen ook maar een post openen over mijn dilemma.
De situatie:
Ik ben 22, vriendlief is 30, 4 jaar bij elkaar waarvan we er twee samenwonen.
Ups en downs maar wel een heel stabiele liefdevolle relatie.
Alleen..... Ik ben sinds ongeveer 4 weken zo erg aan het twijfelen.
Ik weet het niet meer. Is dit de man van mijn dromen? Is hij het?
Ik verlang er soms zo naar om weer naar m'n eigen flatje te gaan en te doen waar ik zin in heb.
Niet meer iedere koken uit m'n werk, ook al ben ik supermoe. Niet meer standaard op zaterdag heel het huishouden en zondag vaak vervelen.
Niet meer: waar ga je heen, met wie, hoe laat ben je terug, waarom ben je zo vaak weg?
Maar anderzijds...
Hij is er zo goed voor me geweest toen mijn broertje twee jaar geleden zeer onverwachts om het leven kwam, heeft me altijd gesteund. We hebben het goed samen. Vrijstaand huis, hondje, leuke gezamenlijke vrienden en ieder een groepje eigen vrienden.
Ik dacht dat dit het perfecte plaatje was, ,maar ik twijfel zo erg!
Bij een ander lijkt de keus dan altijd zo makkelijk maar ik vind het echt heel erg moeilijk.
Zou het ook graag met hem willen bespreken maar ben bang dat hij heel boos wordt of het niet begrijpt....
Sorry als dit een warrig verhaal is...
Maar misschien ervaring? Tips? Een schop onder m'n kont? Kom maar op
Thanks!
zondag 15 april 2012 om 19:05
quote:galadriel schreef op 15 april 2012 @ 17:40:
Ik zou beginnen met een hulp in de huishouding.
Geeft een hoop rust.
Kijk, dat is nu een mooie oplossing. Out-of-the-box gedacht, netjes.
quote:sandraatje90 schreef op 15 april 2012 @ 16:12:
Ondanks de angst om hem verschrikkelijk te kwetsen en het risico alles in een klap kwijt te raken.
Het lijkt wel alsof je in een soort "eigen wereldje" zit. Waarom zou je angst hebben om tegen je eigen vriend te vertellen dat je dingen wilt veranderen?
Draai het eens om. Stel dat hij met jou wil praten over een verandering in de relatie. Dan wil je toch niet dat hij zich van tevoren druk daarover maakt?
Ik vind echt dat je meer ruimte voor jezelf moet maken.
Ik zou beginnen met een hulp in de huishouding.
Geeft een hoop rust.
Kijk, dat is nu een mooie oplossing. Out-of-the-box gedacht, netjes.
quote:sandraatje90 schreef op 15 april 2012 @ 16:12:
Ondanks de angst om hem verschrikkelijk te kwetsen en het risico alles in een klap kwijt te raken.
Het lijkt wel alsof je in een soort "eigen wereldje" zit. Waarom zou je angst hebben om tegen je eigen vriend te vertellen dat je dingen wilt veranderen?
Draai het eens om. Stel dat hij met jou wil praten over een verandering in de relatie. Dan wil je toch niet dat hij zich van tevoren druk daarover maakt?
Ik vind echt dat je meer ruimte voor jezelf moet maken.
woensdag 18 april 2012 om 16:11
Hee allemaal.
Allereerst allemaal bedankt voor de reacties.
Van de week ben ik inderdaad het gesprek aan gegaan over de twee punten waar we het meest over ruziën/ discussiëren:
- feit dat hij mijn onregelmatige werk niet accepteerd en liever wil dat ik minder ga werken en een 9 tot 5 baan zoek
- dat ik vind dat hij ook een deel van de huishouding kan doen en niet verwacht dat ik alles alleen kan naaast mijn fulltime baan.
Gesprek liep niet soepel, hij wilde het er eerst niet over hebben en vond het allemaal prima gaan. Pas toen ik zei dat ik echt twijfelde of ik nog wel met hem verder wilde wilde hij serieus luisteren.
Het is nu drie dagen verder en woede en lief doen wisselen af bij hem. Het ene moment zegt dat hij dat hij geen zin heeft. Om aan te passen en er absoluut geen vertrouwen meer in heeft en het andere moment zegt hij dat hij super veel van me houdt en alles wel ' een beetje meer gaat doen'.
Verder is hij er van overtuigd dat ik vreemdga en daarom ben gaan twijfelen.
Dit kwetst me behoorlijk aangezien het echt niet zo is...
Is een opluchting dat ik het in ieder geval verteld heb, maar we zijn voor mijn idee nog niet echt een stap verder...
Allereerst allemaal bedankt voor de reacties.
Van de week ben ik inderdaad het gesprek aan gegaan over de twee punten waar we het meest over ruziën/ discussiëren:
- feit dat hij mijn onregelmatige werk niet accepteerd en liever wil dat ik minder ga werken en een 9 tot 5 baan zoek
- dat ik vind dat hij ook een deel van de huishouding kan doen en niet verwacht dat ik alles alleen kan naaast mijn fulltime baan.
Gesprek liep niet soepel, hij wilde het er eerst niet over hebben en vond het allemaal prima gaan. Pas toen ik zei dat ik echt twijfelde of ik nog wel met hem verder wilde wilde hij serieus luisteren.
Het is nu drie dagen verder en woede en lief doen wisselen af bij hem. Het ene moment zegt dat hij dat hij geen zin heeft. Om aan te passen en er absoluut geen vertrouwen meer in heeft en het andere moment zegt hij dat hij super veel van me houdt en alles wel ' een beetje meer gaat doen'.
Verder is hij er van overtuigd dat ik vreemdga en daarom ben gaan twijfelen.
Dit kwetst me behoorlijk aangezien het echt niet zo is...
Is een opluchting dat ik het in ieder geval verteld heb, maar we zijn voor mijn idee nog niet echt een stap verder...
woensdag 18 april 2012 om 16:31
Wat een egoistische lul. Jij bepaalt hoeveel je werkt, niet hij.
En hij verwacht, ondanks dat je er al eens flink ruzie over hebt gehad, nog steeds dat jij iedere dag kookt en het huishouden doet?
En is nu ook nog boos omdat jij het anders wil??
Meid, die kerel heeft geen respect voor jou en zijn verwende gedrag gaat echt niet veranderen.
Kies lekker voor jezelf!
En hij verwacht, ondanks dat je er al eens flink ruzie over hebt gehad, nog steeds dat jij iedere dag kookt en het huishouden doet?
En is nu ook nog boos omdat jij het anders wil??
Meid, die kerel heeft geen respect voor jou en zijn verwende gedrag gaat echt niet veranderen.
Kies lekker voor jezelf!
woensdag 18 april 2012 om 16:35
quote:sandraatje90 schreef op 15 april 2012 @ 17:34:
Een keer de opmerking gehad dat zolang ik meer werkte maar minder verdiende ik toch gewoon verantwoordelijk bleef voor de huishoudtaken..
IK had hem recht in z'n gezicht uitgelachen en geadviseerd om dan maar weer bij z;n moeder te gaan wonen.
Issie nou helemaal
Een keer de opmerking gehad dat zolang ik meer werkte maar minder verdiende ik toch gewoon verantwoordelijk bleef voor de huishoudtaken..
IK had hem recht in z'n gezicht uitgelachen en geadviseerd om dan maar weer bij z;n moeder te gaan wonen.
Issie nou helemaal
woensdag 18 april 2012 om 16:37
quote:sandraatje90 schreef op 18 april 2012 @ 16:11:
Verder is hij er van overtuigd dat ik vreemdga en daarom ben gaan twijfelen.
Dit kwetst me behoorlijk aangezien het echt niet zo is...
Is run forrest run al voorbij gekomen?
Dit meen je toch niet.
Doe jezelf een plezier en ga lekker een stekkie voor je eige zoeken en laat hem lekker zelf z'n eigen huishouden doen. Walchelijk!
Verder is hij er van overtuigd dat ik vreemdga en daarom ben gaan twijfelen.
Dit kwetst me behoorlijk aangezien het echt niet zo is...
Is run forrest run al voorbij gekomen?
Dit meen je toch niet.
Doe jezelf een plezier en ga lekker een stekkie voor je eige zoeken en laat hem lekker zelf z'n eigen huishouden doen. Walchelijk!
woensdag 18 april 2012 om 16:40
Sandraatje, ik heb dit topic niet eerder gezien maar wil toch graag ff reageren. De reactie van je vriend komt op mij niet over alsof hij graag een gelijkwaardige relatie met jou wil. Hij neemt jouw gevoelens amper serieus. Waarom zou hij boos zijn omdat jij dingen graag anders wil? Dat vind ik niet normaal.
woensdag 18 april 2012 om 16:49
Eens met Kastanjez. Hij vind het allemaal wel gescheten zo, jij doet alles en hij gaat als een klein kind zitten drammen als jij het anders wil ( als hij dus zijn zin niet krijgt)
Daarmee stapt hij ook nog eens compleet over jouw gevoelens heen. Een relatie is geven en nemen. Jij geeft alleen en hij neemt, nee hij neemt niet: hij profiteert.
Gaat 'ie maar lekker bij zijn moeke wonen. Wat een egoïst zeg.
Daarmee stapt hij ook nog eens compleet over jouw gevoelens heen. Een relatie is geven en nemen. Jij geeft alleen en hij neemt, nee hij neemt niet: hij profiteert.
Gaat 'ie maar lekker bij zijn moeke wonen. Wat een egoïst zeg.
woensdag 18 april 2012 om 21:57
Wat moeilijk!
Dat verhaal over een ander is alleen maar omdat hij anders kritisch naar zichzelf zou moeten kijken. Het kan natuurlijk niet aan hem liggen!
Laat je niets aanpraten door hem. Ik denk dat het heel goed is voor jullie allebei als jullie een tijdje apart gaan wonen. Zodat jij de vrijheid hebt en hij er aan moet wennen om zichzelf te redden. Dan hoef je niet meteen de relatie te verbreken, maar heb jij ook even rust.
Sterkte er mee.
Dat verhaal over een ander is alleen maar omdat hij anders kritisch naar zichzelf zou moeten kijken. Het kan natuurlijk niet aan hem liggen!
Laat je niets aanpraten door hem. Ik denk dat het heel goed is voor jullie allebei als jullie een tijdje apart gaan wonen. Zodat jij de vrijheid hebt en hij er aan moet wennen om zichzelf te redden. Dan hoef je niet meteen de relatie te verbreken, maar heb jij ook even rust.
Sterkte er mee.
donderdag 19 april 2012 om 06:53
Die twee jaar dat jullie niet samenwoonden, die deed er toen zijn poets en kookte er toen zijn prak? Dat kon hij toen toch ook zelf? Waarom doet hij dan nu ineens niets meer?
Samen leven - samen de taken verdelen.
En inderdaad, huur gewoon een huishoudster in als jullie allebei drukke banen hebben, je hoeft je eigen douche niet te schrobben hoor!
Samen leven - samen de taken verdelen.
En inderdaad, huur gewoon een huishoudster in als jullie allebei drukke banen hebben, je hoeft je eigen douche niet te schrobben hoor!
Zeg maar Spijker.
dinsdag 24 april 2012 om 12:31
Zijn nu ondertussen weer een paar dagen verder. Iets meer dan een week.
Mijn vriend doet echt ontzettend zijn best. Heeft een keer gekookt, doet opeens veel in het huishouden, houdt zich in als hij zich irriteert maar zegt het gewoon en vertelt over hoe gek hij op me is en dat hij niet weg wil gooien wat we hebben.
Aan alles merk je gewoon dat hij ontzettend zijn best doet.
En ik.... Ik twijfel nog steeds en vind het ontzettend irritant. Ik neem het mezelf ontzettend kwalijk en vind dit zo oneerlijk, naar hem toe.
Het ene moment denk ik, ik ga weg, lekker naar mijn eigen huisje. Het andere moment denk ik: ik ga niet zomaar 4 jaar weggooien, en hij doet nu zo zijn best.
Maar houdt hij dit vol??????
Ik heb nog nooit ergens zo erg over getwijfeld.
Ik wil hem niet kwetsen maar heb het idee dat ik dat nu sowieso doe.
Kan iemand me weer even met twee benen op de grond zetten en me een hele harde schop onder m'n hol verkopen?
Mijn vriend doet echt ontzettend zijn best. Heeft een keer gekookt, doet opeens veel in het huishouden, houdt zich in als hij zich irriteert maar zegt het gewoon en vertelt over hoe gek hij op me is en dat hij niet weg wil gooien wat we hebben.
Aan alles merk je gewoon dat hij ontzettend zijn best doet.
En ik.... Ik twijfel nog steeds en vind het ontzettend irritant. Ik neem het mezelf ontzettend kwalijk en vind dit zo oneerlijk, naar hem toe.
Het ene moment denk ik, ik ga weg, lekker naar mijn eigen huisje. Het andere moment denk ik: ik ga niet zomaar 4 jaar weggooien, en hij doet nu zo zijn best.
Maar houdt hij dit vol??????
Ik heb nog nooit ergens zo erg over getwijfeld.
Ik wil hem niet kwetsen maar heb het idee dat ik dat nu sowieso doe.
Kan iemand me weer even met twee benen op de grond zetten en me een hele harde schop onder m'n hol verkopen?
dinsdag 24 april 2012 om 12:49
Geef hem een kans. Je merkt snel genoeg of hij/jullie terugvallen in het oude patroon. Als hij merkt dat jij hierdoor weer openstaat voor verder gaan met hem, kan het ook maar zo zijn dat het werkelijk ten goede verandert.
Een weekje is nog kort dag, probeer er niet teveel de nadruk op te leggen dat hij zijn best doet, het moet juist geleidelijk jullie nieuwe normale patroon worden
Een weekje is nog kort dag, probeer er niet teveel de nadruk op te leggen dat hij zijn best doet, het moet juist geleidelijk jullie nieuwe normale patroon worden