Psyche
alle pijlers
Contact met moeder willen wat te doen?
dinsdag 1 mei 2012 om 23:41
Hoi,
Ik ben 22 jaar en wil graag contact met mijn moeder, ik weet niet hoe ik dit moet doen. Naja sowieso op neutraal terrein afspreken en dan met eventueel iemand erbij, misschien ook raadzaam omdat er ook heftige emoties kunnen loskomen. Nou zal ik de situatie uitleggen, ik woonde bij mijn moeder toen ik geboren werd en mijn vader zag ik wel in de weekenden. Mijn moeder kon niet voor mij zorgen en dit uitte in verwaarlozing. Toen ik 3 was kreeg mijn moeder een nieuwe vriend, met hem had ik al veel meer. Ik was 6 en mijn moeder belde naar mijn vader 'kom haar maar halen ik kan het niet aan' Sindsdien woonde ik toen tot mijn 17 bij mijn vader. Maar ik ben er achter gekomen dat ik een halfbroertje heb en een halfzusje, Het zusje is 16 jaar, dus reken maar uit. Ook wilde die nieuwe vriend niet dat mijn moeder me 'weg deed' Vind het oneerlijk dat hun nu wel een gezinntje zijn en ik er buiten val, heb weliswaar mijn vader nog maar toch, krijg een idee dat ik niet genoeg ben. Dit is zeer frustrerend ook al kunnen die kinderen er niks aan doen en staan tussen 2 vuren. Aan de andere kant denk ik dat moeder er niks aan kan doen om contact te zoeken. Misschien gemakzucht of niet weten hoe. Ik vraag me vooral af waarom? Zijn er meer mensen die dit hebben meegemaakt of die mee advies kunnen geven ? Hartelijk dank.
Ik ben 22 jaar en wil graag contact met mijn moeder, ik weet niet hoe ik dit moet doen. Naja sowieso op neutraal terrein afspreken en dan met eventueel iemand erbij, misschien ook raadzaam omdat er ook heftige emoties kunnen loskomen. Nou zal ik de situatie uitleggen, ik woonde bij mijn moeder toen ik geboren werd en mijn vader zag ik wel in de weekenden. Mijn moeder kon niet voor mij zorgen en dit uitte in verwaarlozing. Toen ik 3 was kreeg mijn moeder een nieuwe vriend, met hem had ik al veel meer. Ik was 6 en mijn moeder belde naar mijn vader 'kom haar maar halen ik kan het niet aan' Sindsdien woonde ik toen tot mijn 17 bij mijn vader. Maar ik ben er achter gekomen dat ik een halfbroertje heb en een halfzusje, Het zusje is 16 jaar, dus reken maar uit. Ook wilde die nieuwe vriend niet dat mijn moeder me 'weg deed' Vind het oneerlijk dat hun nu wel een gezinntje zijn en ik er buiten val, heb weliswaar mijn vader nog maar toch, krijg een idee dat ik niet genoeg ben. Dit is zeer frustrerend ook al kunnen die kinderen er niks aan doen en staan tussen 2 vuren. Aan de andere kant denk ik dat moeder er niks aan kan doen om contact te zoeken. Misschien gemakzucht of niet weten hoe. Ik vraag me vooral af waarom? Zijn er meer mensen die dit hebben meegemaakt of die mee advies kunnen geven ? Hartelijk dank.
woensdag 2 mei 2012 om 00:00
Hoi lindaan,
Ik heb dit niet zelf meegemaakt, maar ik wil wel even kwijt dat ik me kan voorstellen dat je je afgewezen voelt (zeg ik dat goed?). Maar, en dit is echt waar: dit ligt NIET aan jou. Het komt vaker voor dat moeders hun kinderen 'afstaan' en daarna een nieuw gezin blijken te hebben. Ik ken de verhalen, hopelijk is er iemand hier op het forum die zijn/haar verhaal kan doen.
Moeders worden altijd gezien als 'onzelfzuchtige' vrouwen die alles voor hun kinderen overhebben. Sommige vrouwen kunnen dat niet en weer anderen willen dat niet. Je kunt er alleen achterkomen wat voor vrouw jouw moeder is als je met haar in gesprek gaat. Je zou kunnen vragen of ze ergens een colaatje met je wil gaan drinken omdat je graag wil praten over jullie verleden. Maar dat kan dus ook teleurstelling opleveren. Als je maar wel weet dat het niet aan jou ligt. Vindt het erg rot voor je dat je in deze situatie zit!
Ik heb dit niet zelf meegemaakt, maar ik wil wel even kwijt dat ik me kan voorstellen dat je je afgewezen voelt (zeg ik dat goed?). Maar, en dit is echt waar: dit ligt NIET aan jou. Het komt vaker voor dat moeders hun kinderen 'afstaan' en daarna een nieuw gezin blijken te hebben. Ik ken de verhalen, hopelijk is er iemand hier op het forum die zijn/haar verhaal kan doen.
Moeders worden altijd gezien als 'onzelfzuchtige' vrouwen die alles voor hun kinderen overhebben. Sommige vrouwen kunnen dat niet en weer anderen willen dat niet. Je kunt er alleen achterkomen wat voor vrouw jouw moeder is als je met haar in gesprek gaat. Je zou kunnen vragen of ze ergens een colaatje met je wil gaan drinken omdat je graag wil praten over jullie verleden. Maar dat kan dus ook teleurstelling opleveren. Als je maar wel weet dat het niet aan jou ligt. Vindt het erg rot voor je dat je in deze situatie zit!
Occam's razor
woensdag 2 mei 2012 om 00:16
Dat snap ik goed hoor, je verwacht van een moeder dat ze graag wil weten hoe het haar dochter vergaat. Het kan zijn dat ze het niet durfde, zeker. Maar het kan ook zijn dat je moeder gewoon niet zo'n aardige vrouw is (en dan is het nog maar de vraag of je je halfbroertje en -zusje wel zo moet benijden, want blijkbaar is ze dan gewoon niet geschikt als moeder).
Het kan best zijn dat het niks wordt tussen jou en je moeder, maar misschien wel wat met haar 'nieuwe' kinderen? Ze zijn nu nog wel jong, maar misschien levert het wel een leuke vriendschap op, wie weet?
Het kan best zijn dat het niks wordt tussen jou en je moeder, maar misschien wel wat met haar 'nieuwe' kinderen? Ze zijn nu nog wel jong, maar misschien levert het wel een leuke vriendschap op, wie weet?
Occam's razor
woensdag 2 mei 2012 om 08:29
Wat een heftig verhaal, dat lijkt me niet niks om als dochter mee te moeten maken! De enige tip die ik je zou willen geven, is om dit avontuur niet in je eentje aan te gaan. Hoe het ook loopt, er zullen ongetwijfeld heel veel emoties los gaan komen. Zelfs als het een perfect scenario wordt waarbij jullie allemaal helemaal blij en gelukkig worden. Een goede psych kan je helpen om dit proces goed door te komen en jouw gevoelens op een goede manier te verwerken. Ik wens je heel veel sterkte!
woensdag 2 mei 2012 om 08:56
Hè wat naar.
Ik word er echt verdrietig van.
Ik kan je niet helpen, bij mij was het de vader die er niet was en dat komt wat vaker voor natuurlijk.
Maar lieverd, jij hebt geen verantwoordelijkheid naar jouw moeder toe.
Ouders horen te zorgen voor hun kinderen en niet andersom.
Voel je niet bezwaard om af te spreken met jou half broer en zus alleen om je moeder.
Ik zou wel inschatten of ze daar evt. Problemen thuis mee krijgen en dat mee laten wegen, maar het gevoelsleven van jouw moeder is niet jouw probleem.
Zij heeft haar keuzes gemaakt en de consequenties zijn ook voor haar. Laten we eerlijk zijn , jij leeft er al die tijd al mee.
Dat jij ondanks alles rekening wil houden met je moeder laat echt zien dat jij een lief mens bent en op dat vlak niet op je moeder lijkt.
Heel veel succes.
Ik hoop dat je op een manier iets positiefs uit de situatie kan halen.
Ik word er echt verdrietig van.
Ik kan je niet helpen, bij mij was het de vader die er niet was en dat komt wat vaker voor natuurlijk.
Maar lieverd, jij hebt geen verantwoordelijkheid naar jouw moeder toe.
Ouders horen te zorgen voor hun kinderen en niet andersom.
Voel je niet bezwaard om af te spreken met jou half broer en zus alleen om je moeder.
Ik zou wel inschatten of ze daar evt. Problemen thuis mee krijgen en dat mee laten wegen, maar het gevoelsleven van jouw moeder is niet jouw probleem.
Zij heeft haar keuzes gemaakt en de consequenties zijn ook voor haar. Laten we eerlijk zijn , jij leeft er al die tijd al mee.
Dat jij ondanks alles rekening wil houden met je moeder laat echt zien dat jij een lief mens bent en op dat vlak niet op je moeder lijkt.
Heel veel succes.
Ik hoop dat je op een manier iets positiefs uit de situatie kan halen.