Gezondheid
alle pijlers
Dat stomme afwachten!
donderdag 19 april 2012 om 20:29
Een paar weken geleden wegens duizeligheid naar de huisarts geweest. Ik maakte me verder geen zorgen, maar leek me goed om het even te laten checken. Uiteindelijk belandde ik van de week in het ziekenhuis voor een ECG. In het gesprek gaf de arts aan dat mijn hartslag erg laag is en omdat ik geen sporter ben is dat verder niet te verklaren. Het kan echter wijzen op een aantal zaken (diabetes, niet goed werkende schildklier, ziekte van Lyme en nog wat meer zaken) óf er is 'gewoon' iets met mijn hart. Op zich zou het ook nog kunnen dat ik altijd al een lage hartslag heb gehad, alhoewel ik me dat niet kan voorstellen want mijn pols is wel vaker gecheckt in mijn leven en toen kwam er niets vreemd uit.
Afijn, de arts heeft met spoed allerlei onderzoeken ingepland. Maar gatverdegatverdegatver ik weet niet zo goed hoe ik me moet voelen. Ik kwam vrij lacherig het ziekenhuis uit maar intussen vind ik er geen donder meer aan. Het is niet dat ik in paniek ben of denk dat er iets vreselijks aan de hand is, maar ben in mijn hoofd wel heel erg met die onderzoeken bezig. Ik word er stilletjes van en moet stiekem steeds huilen. Wat een rottige onzekerheid. En ergens vind ik het ook weer stom van mezelf, want de kans dat er echt iets ernstigs is is volgens mij klein. Maar ja... het ziekenhuis neemt het wél serieus met die spoedonderzoeken.
Afijn, ik dacht als ik er nou een topic over open dan heb ik daar misschien meer aan dan wanneer ik ga zitten malen. Mag ik hier even blijven piepen af en toe? Tot ik meer weet?
Afijn, de arts heeft met spoed allerlei onderzoeken ingepland. Maar gatverdegatverdegatver ik weet niet zo goed hoe ik me moet voelen. Ik kwam vrij lacherig het ziekenhuis uit maar intussen vind ik er geen donder meer aan. Het is niet dat ik in paniek ben of denk dat er iets vreselijks aan de hand is, maar ben in mijn hoofd wel heel erg met die onderzoeken bezig. Ik word er stilletjes van en moet stiekem steeds huilen. Wat een rottige onzekerheid. En ergens vind ik het ook weer stom van mezelf, want de kans dat er echt iets ernstigs is is volgens mij klein. Maar ja... het ziekenhuis neemt het wél serieus met die spoedonderzoeken.
Afijn, ik dacht als ik er nou een topic over open dan heb ik daar misschien meer aan dan wanneer ik ga zitten malen. Mag ik hier even blijven piepen af en toe? Tot ik meer weet?
zaterdag 5 mei 2012 om 14:14
Het academisch ziekenhuis gaat contact met me opnemen want zij gaan nu dus alles overnemen. Die ablatie is helemaal niet zeker, dat hangt af van de oorzaak van de stoornis. Dat wordt dan ook hun hoogste doel: de oorzaak achterhalen.
Mijn cardioloog zei dat hij dit (ik geloof dat hij daar deze stoornis mee bedoelde) zo ongeveer eens in de 10 jaar voorbij ziet komen, het is dus erg zeldzaam. Maar gelukkig zit er in het academisch ziekenhuis een cardioloog die hier in gespecialiseerd is. Een superspecialist zei de zaalarts.
Mijn cardioloog zei dat hij dit (ik geloof dat hij daar deze stoornis mee bedoelde) zo ongeveer eens in de 10 jaar voorbij ziet komen, het is dus erg zeldzaam. Maar gelukkig zit er in het academisch ziekenhuis een cardioloog die hier in gespecialiseerd is. Een superspecialist zei de zaalarts.
zaterdag 5 mei 2012 om 18:04
Fijn dat je weer thuis bent, Magnolia. Logisch toch dat je nu moe bent!
Vond je de zorgen van je vrienden en familie overweldigend in de zin van te vermoeiend, of juist dat het je veel doet dat ze er zo voor je zijn?
Het lijkt me dat je in goede handen bent bij de cardioloog in het academisch ziekenhuis.
Beangstigt het je ook dat je iets aan je hart hebt, of kan je er wel goed mee omgaan?
Vond je de zorgen van je vrienden en familie overweldigend in de zin van te vermoeiend, of juist dat het je veel doet dat ze er zo voor je zijn?
Het lijkt me dat je in goede handen bent bij de cardioloog in het academisch ziekenhuis.
Beangstigt het je ook dat je iets aan je hart hebt, of kan je er wel goed mee omgaan?