Gezondheid alle pijlers

Dat stomme afwachten!

19-04-2012 20:29 280 berichten
Alle reacties Link kopieren
Een paar weken geleden wegens duizeligheid naar de huisarts geweest. Ik maakte me verder geen zorgen, maar leek me goed om het even te laten checken. Uiteindelijk belandde ik van de week in het ziekenhuis voor een ECG. In het gesprek gaf de arts aan dat mijn hartslag erg laag is en omdat ik geen sporter ben is dat verder niet te verklaren. Het kan echter wijzen op een aantal zaken (diabetes, niet goed werkende schildklier, ziekte van Lyme en nog wat meer zaken) óf er is 'gewoon' iets met mijn hart. Op zich zou het ook nog kunnen dat ik altijd al een lage hartslag heb gehad, alhoewel ik me dat niet kan voorstellen want mijn pols is wel vaker gecheckt in mijn leven en toen kwam er niets vreemd uit.



Afijn, de arts heeft met spoed allerlei onderzoeken ingepland. Maar gatverdegatverdegatver ik weet niet zo goed hoe ik me moet voelen. Ik kwam vrij lacherig het ziekenhuis uit maar intussen vind ik er geen donder meer aan. Het is niet dat ik in paniek ben of denk dat er iets vreselijks aan de hand is, maar ben in mijn hoofd wel heel erg met die onderzoeken bezig. Ik word er stilletjes van en moet stiekem steeds huilen. Wat een rottige onzekerheid. En ergens vind ik het ook weer stom van mezelf, want de kans dat er echt iets ernstigs is is volgens mij klein. Maar ja... het ziekenhuis neemt het wél serieus met die spoedonderzoeken.



Afijn, ik dacht als ik er nou een topic over open dan heb ik daar misschien meer aan dan wanneer ik ga zitten malen. Mag ik hier even blijven piepen af en toe? Tot ik meer weet?
Alle reacties Link kopieren
quote:__magnolia__ schreef op 18 juli 2012 @ 11:34:

Gisteravond was ik echt een beetje bang voor complicaties. Kwam denk ik ook door de zware vermoeidheid en de teleurstelling die ik moet verwerken, was een beetje aan het piekeren. Maar ik doe gewoon zo voorzichtig mogelijk.Dat klinkt logisch, het is toch spannend allemaal. En vaak ga je in een soort van overlevingsmodus om het aan te kunnen en dan merk je pas later hoe spannend het eigenlijk was.
Alle reacties Link kopieren
Ja en ze waarschuwen ook zo uitvoerig voor de complicaties en benadrukken de voorzorgsmaatregelen zo vaak, dat je ervan uitgaat dat de kans erop niet klein is.
Alle reacties Link kopieren
Nee, abalatie is bij mij een te hoog risico omdat ik meerdere ritmestoornissen heb (twee verschillende), mijn hart is te klein en ik heb al 2 infarcten gehad. Dat zit in de famillie, zijn al verschillende ooms en tantes overleden aan een hartinfarct. Dus daarom moet ik aan de bètablokkers blijven.



Lage hartslag lijkt me echt niet prettig. Ben je niet benauwd dan?



Ermee leren leven lijkt me heel moeilijk, je bent nog jong (denk ik) maar een ablatie lijkt me ook niet alles, zeker niet na je vorige ervaring. Heb je voor jezelf al een keuze kunnen maken of ben je nog aan het afwegen?
Alle reacties Link kopieren
Nee hoor ik ben nooit benauwd, alleen duizelig. Begreep van de verpleging dat ie af en toe op 40 zat tijdens de opname.



Ik ben inderdaad nog jong voor zoiets. Nee hoor ik denk er nog even niet over na. Eerst focussen op herstel.



Maar jouw klachten lijken me ook niet niks zeg! Ben je ook nog jong?
Alle reacties Link kopieren
Zo, 40 is inderdaad wel laag ja. Ik kan me niet voorstellen hoe dat voelt maar ik geloof zeker dat dat heel erg naar zal zijn. Ja, precies herstel is het belangrijkste. Rustig aan doen en zorgen dat het weer goed met je gaat naar omstandigheden!



Brrr, nee deze klachten zijn niet fijn. Met name het overslaan vind ik eng. Dan is het net of mijn hart stopt. Want hij slaat max. 3 slagen over dus dat voel ik heel goed. Ben altijd opgelucht als hij toch weer normaal slaat. Ik ben 21 jaar, ook nog erg jong inderdaad.



Hopelijk gaan ze iets vinden zodat onze harten het beter gaan doen!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven