Relaties
alle pijlers
Moederdag
zondag 6 mei 2012 om 20:15
Tja... Moederdag. De dag waarop ik mijn eigen moeder, mijn stiefmoeder en mijn schoonmoeder 'moet' bezoeken. Ze vinden alledrie dat ze het meeste recht hebben om in het zonnetje gezet te worden, cadeautjes worden in waarde met elkaar vergeleken, favoriete dagdelen worden opgeeist. Ik doe het nooit goed in de ogen van de moeders.
Ik vind het geen leuke dag maar probeer ondanks alles lief te zijn voor alle moeders.
Maar mijn gezeur valt in het niet bij wat ik hier lees.....
Heel veel sterkte voor iedereen die het nodig heeft!
Ik vind het geen leuke dag maar probeer ondanks alles lief te zijn voor alle moeders.
Maar mijn gezeur valt in het niet bij wat ik hier lees.....
Heel veel sterkte voor iedereen die het nodig heeft!
zondag 6 mei 2012 om 20:15
Moeilijk he? Ik vind het ook altijd een rotdag. Vaderdag ook trouwens. Ik ben sinds 22e wees en heb toch altijd een brok in mijn keel. Niemand zegt er eigenlijk ook iets over. Zat ik elk jaar met cadeaus bij mijn (nu ex-)schoonmoeder op moederdag en niemand die tegen mij zei van 'vind je het niet lastig op dit soort dagen?' of 'Ga je nog naar het graf?'. Sinds ik gescheiden ben heb ik ook geen eigen moederdag meer gehad. Het valt nu al 2 jaar achtereen in het weekend van mijn ex. *huil*
zondag 6 mei 2012 om 23:09
quote:appeltje78 schreef op 06 mei 2012 @ 20:15:
Moeilijk he? Ik vind het ook altijd een rotdag. Vaderdag ook trouwens. Ik ben sinds 22e wees en heb toch altijd een brok in mijn keel. Niemand zegt er eigenlijk ook iets over. Zat ik elk jaar met cadeaus bij mijn (nu ex-)schoonmoeder op moederdag en niemand die tegen mij zei van 'vind je het niet lastig op dit soort dagen?' of 'Ga je nog naar het graf?'. Sinds ik gescheiden ben heb ik ook geen eigen moederdag meer gehad. Het valt nu al 2 jaar achtereen in het weekend van mijn ex. *huil*
Sterkte op beide dagen, mijn vader is al meer dan 25 geleden overleden en mijn moeder is nu zo'n 6 jaar geleden van ons heen gegaan.
Wel lullig van je ex dat hij je kid(s) niet op moederdag bij jou laat. Wat dat betreft doen wij daar niet moeilijk over. Op moederdag is mijn dochter bij haar moeder en op vaderdag is ze bij mij, ongeacht in wiens weekend dit valt.
Moeilijk he? Ik vind het ook altijd een rotdag. Vaderdag ook trouwens. Ik ben sinds 22e wees en heb toch altijd een brok in mijn keel. Niemand zegt er eigenlijk ook iets over. Zat ik elk jaar met cadeaus bij mijn (nu ex-)schoonmoeder op moederdag en niemand die tegen mij zei van 'vind je het niet lastig op dit soort dagen?' of 'Ga je nog naar het graf?'. Sinds ik gescheiden ben heb ik ook geen eigen moederdag meer gehad. Het valt nu al 2 jaar achtereen in het weekend van mijn ex. *huil*
Sterkte op beide dagen, mijn vader is al meer dan 25 geleden overleden en mijn moeder is nu zo'n 6 jaar geleden van ons heen gegaan.
Wel lullig van je ex dat hij je kid(s) niet op moederdag bij jou laat. Wat dat betreft doen wij daar niet moeilijk over. Op moederdag is mijn dochter bij haar moeder en op vaderdag is ze bij mij, ongeacht in wiens weekend dit valt.
maandag 7 mei 2012 om 15:07
Ik vermijd moederdag ook altijd zoveel mogelijk. We blijven lekker thuis, beetje in de tuin werken o.i.d.
Ook ik zal helaas nooit moeder worden en daardoor is het toch een beladen dag. De dag zelf is nog niet het ergste, maar wel alle reclames, artikelen in tijdschriften over moeders, tv-programma's etc. Het is elke keer weer een confrontatie.
Ik heb zelf gelukkig mijn moeder nog, en we hebben een heel goede band. Ik zie haar waarschijnlijk niet op moederdag, ze wil niet dat we speciaal langs komen en al helemaal geen cadeautje, dat vindt ze allemaal te commercieel. Vroeger natuurlijk wel zelf cadeautjes gemaakt etc., dat vond ze wel heel leuk.
Morgen ga ik met haar een dagje naar de sauna, zomaar omdat we dat gezellig vinden....
Ook ik zal helaas nooit moeder worden en daardoor is het toch een beladen dag. De dag zelf is nog niet het ergste, maar wel alle reclames, artikelen in tijdschriften over moeders, tv-programma's etc. Het is elke keer weer een confrontatie.
Ik heb zelf gelukkig mijn moeder nog, en we hebben een heel goede band. Ik zie haar waarschijnlijk niet op moederdag, ze wil niet dat we speciaal langs komen en al helemaal geen cadeautje, dat vindt ze allemaal te commercieel. Vroeger natuurlijk wel zelf cadeautjes gemaakt etc., dat vond ze wel heel leuk.
Morgen ga ik met haar een dagje naar de sauna, zomaar omdat we dat gezellig vinden....
maandag 7 mei 2012 om 23:15
Lieve TO,
Wat ik vooral lees uit je OP is dat je heel veel moeite wilt doen om bij haar continu in een goed blaadje te komen terwijl ze je keer op keer afwijst, om wat voor reden dan ook.
Bot gezegd: hou daar eens mee op. Het brengt je kennelijk niets anders dan verdriet. Wil je dat nog zo jarenlang door laten gaan? Het gaat hierin denk ik niet eens zozeer om moederdag als zodanig. Dit gaat verder dan dat. Moederdag brengt daarin geen verandering.
Je komt over als een pleaser, vooral naar je moeder en ik denk dat het tijd wordt, je moeder duidelijk te maken dat jij niet verantwoordelijk bent voor haar gevoel, niet nu noch in het verleden. Ik krijg het idee dat ze jou daar wel op afrekent.
Misschien zit ik er helemaal naast.
Wat ik vooral lees uit je OP is dat je heel veel moeite wilt doen om bij haar continu in een goed blaadje te komen terwijl ze je keer op keer afwijst, om wat voor reden dan ook.
Bot gezegd: hou daar eens mee op. Het brengt je kennelijk niets anders dan verdriet. Wil je dat nog zo jarenlang door laten gaan? Het gaat hierin denk ik niet eens zozeer om moederdag als zodanig. Dit gaat verder dan dat. Moederdag brengt daarin geen verandering.
Je komt over als een pleaser, vooral naar je moeder en ik denk dat het tijd wordt, je moeder duidelijk te maken dat jij niet verantwoordelijk bent voor haar gevoel, niet nu noch in het verleden. Ik krijg het idee dat ze jou daar wel op afrekent.
Misschien zit ik er helemaal naast.
maandag 7 mei 2012 om 23:25
quote:energystar schreef op 06 mei 2012 @ 19:18:
Volgende week is het weer moederdag. Op radio en tv hoor en zie je weer allerlei moederdagreclames. Een lekker luchtje, een mooie plant of zelfs een compleet beauty arrangement voor moeders waar dochter ook van mee mag genieten in het kader van een moeder-dochter dagje.
En hoewel ik, zoals elk jaar, dacht dat het dit jaar niet zo moeilijk zou zijn, is toch elke verwijzing naar moederdag weer als een steek in m'n hart. Niet omdat ik geen moeder meer heb, maar omdat ik een moeder heb die mij voordurend afwijst. Hoe ik ook m'n best doe om het haar naar de zin te maken, het is gewoon nooit goed en dat doet zo'n pijn. Een paar weken geleden heeft ze me al te kennen gegeven dat ik met moederdag niet met iets aan hoef komen te zetten dus ook dit jaar weer geen normale moederdag voor ons.
Dat kado is helemaal niet belangrijk.
Waarom kraakt ze je zo af?
Heb je daar wel eens wat van gezegt?
Volgende week is het weer moederdag. Op radio en tv hoor en zie je weer allerlei moederdagreclames. Een lekker luchtje, een mooie plant of zelfs een compleet beauty arrangement voor moeders waar dochter ook van mee mag genieten in het kader van een moeder-dochter dagje.
En hoewel ik, zoals elk jaar, dacht dat het dit jaar niet zo moeilijk zou zijn, is toch elke verwijzing naar moederdag weer als een steek in m'n hart. Niet omdat ik geen moeder meer heb, maar omdat ik een moeder heb die mij voordurend afwijst. Hoe ik ook m'n best doe om het haar naar de zin te maken, het is gewoon nooit goed en dat doet zo'n pijn. Een paar weken geleden heeft ze me al te kennen gegeven dat ik met moederdag niet met iets aan hoef komen te zetten dus ook dit jaar weer geen normale moederdag voor ons.
Dat kado is helemaal niet belangrijk.
Waarom kraakt ze je zo af?
Heb je daar wel eens wat van gezegt?
maandag 7 mei 2012 om 23:31
Ik vind wel dat je mag klagen, ondanks het feit dat een ander geen moeder meer heeft, wat ik heel erg voor ze vind natuurlijk.
Ik wens iedereen gezonde ouders of schoonouders natuurlijk.
Maar ik gun jou waardering, en ik lees even terug en ze leverd commentaar op alles, echt ALLES, hoezo je staat niet goed op de foto?
Is zij wel zo perfect?
En waaro moest je "kiezen" tussen haar en je vader?
Zij hebben je samen gemaakt, en jij oeft niet te kiezen, ik vind dat ze te hoge verwachtingen heeft, en eisen.
Niet normaal..
Ik zou zeggen doe eens wat minder je best.
En als ze je weer eens afkraakt, zeg dan, wees blij dat je bloemen krijgt, al is het de "verkeerde"kleur, en ik dacht dat moeders hun kinderen altijd mooi vonden, wees blij dat je ze hebt.
Ik wens iedereen gezonde ouders of schoonouders natuurlijk.
Maar ik gun jou waardering, en ik lees even terug en ze leverd commentaar op alles, echt ALLES, hoezo je staat niet goed op de foto?
Is zij wel zo perfect?
En waaro moest je "kiezen" tussen haar en je vader?
Zij hebben je samen gemaakt, en jij oeft niet te kiezen, ik vind dat ze te hoge verwachtingen heeft, en eisen.
Niet normaal..
Ik zou zeggen doe eens wat minder je best.
En als ze je weer eens afkraakt, zeg dan, wees blij dat je bloemen krijgt, al is het de "verkeerde"kleur, en ik dacht dat moeders hun kinderen altijd mooi vonden, wees blij dat je ze hebt.
dinsdag 8 mei 2012 om 00:14
quote:dolores007 schreef op 07 mei 2012 @ 23:31:
Ik vind wel dat je mag klagen, ondanks het feit dat een ander geen moeder meer heeft, wat ik heel erg voor ze vind natuurlijk.
Ik wens iedereen gezonde ouders of schoonouders natuurlijk.
Maar ik gun jou waardering, en ik lees even terug en ze leverd commentaar op alles, echt ALLES, hoezo je staat niet goed op de foto?
Is zij wel zo perfect?
En waarom moest je "kiezen" tussen haar en je vader?
Zij hebben je samen gemaakt, en jij hoeft niet te kiezen, ik vind dat ze te hoge verwachtingen heeft, en eisen.
Niet normaal..
Ik zou zeggen doe eens wat minder je best.
En als ze je weer eens afkraakt, zeg dan, wees blij dat je bloemen krijgt, al is het de "verkeerde"kleur, en ik dacht dat moeders hun kinderen altijd mooi vonden, wees blij dat je ze hebt.
En dat is vaak het punt Dolores, het kán wellicht ook jaloezie zijn. De moeder van mijn moeder kraakte mijn moeder ook altijd af. Nooit was er iets goed, echt nooit. En ik weet dat het woord nooit beter niet gebruikt kan worden.Toch was het zo. Mijn moeder heeft jarenlang (tot een aantal jaar voor haar overlijden) het 'goed' willen doen, willen bewijzen dat ze wél een goede dochter was. Totdat ik (haar dochter dus), dat zo zat werd. Ze was nl wel goed, als persoon, vooral als moeder voor mij, als vrouw van mijn vader en ik ben tot op de dag van vandaag blij dat mijn moeder en ik een geweldig contact hebben gehad, ondanks ons beider nukken en makken. Haar jeugd heeft mijn jeugd niet negatief beinvloed.
TO, kan jouw moeder jaloers zijn op jou, op enige manier?
Ik vind wel dat je mag klagen, ondanks het feit dat een ander geen moeder meer heeft, wat ik heel erg voor ze vind natuurlijk.
Ik wens iedereen gezonde ouders of schoonouders natuurlijk.
Maar ik gun jou waardering, en ik lees even terug en ze leverd commentaar op alles, echt ALLES, hoezo je staat niet goed op de foto?
Is zij wel zo perfect?
En waarom moest je "kiezen" tussen haar en je vader?
Zij hebben je samen gemaakt, en jij hoeft niet te kiezen, ik vind dat ze te hoge verwachtingen heeft, en eisen.
Niet normaal..
Ik zou zeggen doe eens wat minder je best.
En als ze je weer eens afkraakt, zeg dan, wees blij dat je bloemen krijgt, al is het de "verkeerde"kleur, en ik dacht dat moeders hun kinderen altijd mooi vonden, wees blij dat je ze hebt.
En dat is vaak het punt Dolores, het kán wellicht ook jaloezie zijn. De moeder van mijn moeder kraakte mijn moeder ook altijd af. Nooit was er iets goed, echt nooit. En ik weet dat het woord nooit beter niet gebruikt kan worden.Toch was het zo. Mijn moeder heeft jarenlang (tot een aantal jaar voor haar overlijden) het 'goed' willen doen, willen bewijzen dat ze wél een goede dochter was. Totdat ik (haar dochter dus), dat zo zat werd. Ze was nl wel goed, als persoon, vooral als moeder voor mij, als vrouw van mijn vader en ik ben tot op de dag van vandaag blij dat mijn moeder en ik een geweldig contact hebben gehad, ondanks ons beider nukken en makken. Haar jeugd heeft mijn jeugd niet negatief beinvloed.
TO, kan jouw moeder jaloers zijn op jou, op enige manier?
dinsdag 8 mei 2012 om 08:24
quote:dolores007 schreef op 07 mei 2012 @ 23:31:
Ik vind wel dat je mag klagen, ondanks het feit dat een ander geen moeder meer heeft, wat ik heel erg voor ze vind natuurlijk.
Ik wens iedereen gezonde ouders of schoonouders natuurlijk.
Maar ik gun jou waardering, en ik lees even terug en ze leverd commentaar op alles, echt ALLES, hoezo je staat niet goed op de foto?
Is zij wel zo perfect?
En waaro moest je "kiezen" tussen haar en je vader?
Zij hebben je samen gemaakt, en jij oeft niet te kiezen, ik vind dat ze te hoge verwachtingen heeft, en eisen.
Niet normaal..
Ik zou zeggen doe eens wat minder je best.
En als ze je weer eens afkraakt, zeg dan, wees blij dat je bloemen krijgt, al is het de "verkeerde"kleur, en ik dacht dat moeders hun kinderen altijd mooi vonden, wees blij dat je ze hebt.
In feite heeft TO ook net zo goed eigenlijk geen moeder in de ware betekenis van het woord. En natuurlijk mist zij dan óók een moeder. Je mist haar dan wel op een hele andere manier maar het leed is er ook.
Inderdaad die waardering van moeder voor TO zal er nooit komen. Ik begrijp ook wel dat ze denkt dat ze vroeger wel een goede band met haar moeder had. Meestal is het bij dit type moeders zo dat het goed gaat zolang je precies doet wat moeder verlangt. Als kind conformeer je je nog meer aan de wensen/eisen van moeder. Naarmate je volwassener wordt en je eigen leven gaat leiden, maak je je meer los en dan komen de problemen. Oplossing van het probleem van TO is inderdaad om te leren inzien dat de waardering er niet was, niet is en nooit zal komen. Als je de hoop op en het verlangen naar waardering van moeder opgeeft, leer je berusten. En dat scheelt veel frustratie en verdriet. Het lijkt zo simpel maar dat is het niet want er moet in je hersens echt een knop om en dat kan niet van de ene op de andere dag.
Ik heb hier al vaker de link geplakt naar dit levensverhaal van een dochter. Het heeft mij destijds diep geraakt.
Moeder van Neeltje Mocking
Ik vind wel dat je mag klagen, ondanks het feit dat een ander geen moeder meer heeft, wat ik heel erg voor ze vind natuurlijk.
Ik wens iedereen gezonde ouders of schoonouders natuurlijk.
Maar ik gun jou waardering, en ik lees even terug en ze leverd commentaar op alles, echt ALLES, hoezo je staat niet goed op de foto?
Is zij wel zo perfect?
En waaro moest je "kiezen" tussen haar en je vader?
Zij hebben je samen gemaakt, en jij oeft niet te kiezen, ik vind dat ze te hoge verwachtingen heeft, en eisen.
Niet normaal..
Ik zou zeggen doe eens wat minder je best.
En als ze je weer eens afkraakt, zeg dan, wees blij dat je bloemen krijgt, al is het de "verkeerde"kleur, en ik dacht dat moeders hun kinderen altijd mooi vonden, wees blij dat je ze hebt.
In feite heeft TO ook net zo goed eigenlijk geen moeder in de ware betekenis van het woord. En natuurlijk mist zij dan óók een moeder. Je mist haar dan wel op een hele andere manier maar het leed is er ook.
Inderdaad die waardering van moeder voor TO zal er nooit komen. Ik begrijp ook wel dat ze denkt dat ze vroeger wel een goede band met haar moeder had. Meestal is het bij dit type moeders zo dat het goed gaat zolang je precies doet wat moeder verlangt. Als kind conformeer je je nog meer aan de wensen/eisen van moeder. Naarmate je volwassener wordt en je eigen leven gaat leiden, maak je je meer los en dan komen de problemen. Oplossing van het probleem van TO is inderdaad om te leren inzien dat de waardering er niet was, niet is en nooit zal komen. Als je de hoop op en het verlangen naar waardering van moeder opgeeft, leer je berusten. En dat scheelt veel frustratie en verdriet. Het lijkt zo simpel maar dat is het niet want er moet in je hersens echt een knop om en dat kan niet van de ene op de andere dag.
Ik heb hier al vaker de link geplakt naar dit levensverhaal van een dochter. Het heeft mij destijds diep geraakt.
Moeder van Neeltje Mocking
dinsdag 8 mei 2012 om 08:46
Mooi om te zien hoe je als kind loyaal blijft aan je ouders, wat er ook gebeurt. Maar soms is het ook heel pijnlijk voor het (volwassen) kind om zo loyaal te blijven. Het lijkt erop dat jij na de scheiding in een loyaliteitsconflict kwam, zoals bij de meeste kinderen van gescheiden ouders gebeurt. In plaats van dit voor jou te verzachten, heeft je moeder er alles aan gedaan om dat conflict te versterken. Jij moest het gevoel krijgen dat je haar afwees als je je vader niet afwees.
Zij ging hiermee om door jou af te wijzen. Misschien ook wel omdat jij voor de helft de genen van je vader hebt en ze hem blijkbaar ook heel sterk afwees. Dat recht heeft ze niet als moeder, vind ik. Zij heeft jou met je vader op de wereld gezet, en nu zij jouw vader niet meer moet, mag jij er ook niet meer echt zijn? Ben jij opeens niet goed genoeg meer? Sorry hoor, maar haar scheiding is haar probleem en daar moet ze zelf mee omgaan. Daar moet ze jou, haar kind, niet mee opzadelen.
Je klinkt inderdaad als een pleaser. Dat zal van huis uit wel jouw rol in het gezin zijn geweest misschien? Maar nu ben je volwassen en kun je je aan die rol onttrekken. Hoe harder je je best doet om het je moeder naar de zin te maken, hoe ontevredener ze over je is. Ik denk dat je best mag laten weten hoe haar gedrag jou laat voelen. Ben je wel eens boos op haar geweest om hoe ze zich tegenover jou gedraagt? Wat is de rol van je vader hierin? Heb je nog broers of zussen?
Zij ging hiermee om door jou af te wijzen. Misschien ook wel omdat jij voor de helft de genen van je vader hebt en ze hem blijkbaar ook heel sterk afwees. Dat recht heeft ze niet als moeder, vind ik. Zij heeft jou met je vader op de wereld gezet, en nu zij jouw vader niet meer moet, mag jij er ook niet meer echt zijn? Ben jij opeens niet goed genoeg meer? Sorry hoor, maar haar scheiding is haar probleem en daar moet ze zelf mee omgaan. Daar moet ze jou, haar kind, niet mee opzadelen.
Je klinkt inderdaad als een pleaser. Dat zal van huis uit wel jouw rol in het gezin zijn geweest misschien? Maar nu ben je volwassen en kun je je aan die rol onttrekken. Hoe harder je je best doet om het je moeder naar de zin te maken, hoe ontevredener ze over je is. Ik denk dat je best mag laten weten hoe haar gedrag jou laat voelen. Ben je wel eens boos op haar geweest om hoe ze zich tegenover jou gedraagt? Wat is de rol van je vader hierin? Heb je nog broers of zussen?
Ga in therapie!
dinsdag 8 mei 2012 om 09:27
Tja moederdag.....
Moeilijke band met mij eigen moeder.
Eerste moederdag van mij vertelde ex dat hij een ander had, dat kado zag ik niet aankomen.....
en nu tweede jaar achtereen komt zoon pas sávonds thuis want ze gaan een dagje weg........leuk op moederdag..
Maar het "verbieden"is ook zo wat want zoo verheugd zich er enorm op.
Maar......
Sinds een klein jaar heb ik een relatie en daardoor een stiefdochter en zoon.(zo noemen ze zichzelf hoor )
En gisteren was dochter met vriend in de winkel en zegt ze, ik moet nog een kadootje kopen voor M, want die is ook een stuk mijn mama.....
Nou echt tranen met tuiten toen vriend dat sávonds vertelde, zo blij mee!!
Dat ik dat voor haar mag zijn , en dat zij dat dus ook zo voelt, dat ik een soort bonus mama ben voor haar.
Ik krijg het een week later want komend weekend zijn ze bij hun echte mama, maar het is zo geweldig om te weten dat ik in haar hartje zit!!
Voor alle mensen die het moeilijk hebben met moederdag om welke reden dan ook.......sterkte!
Moeilijke band met mij eigen moeder.
Eerste moederdag van mij vertelde ex dat hij een ander had, dat kado zag ik niet aankomen.....
en nu tweede jaar achtereen komt zoon pas sávonds thuis want ze gaan een dagje weg........leuk op moederdag..
Maar het "verbieden"is ook zo wat want zoo verheugd zich er enorm op.
Maar......
Sinds een klein jaar heb ik een relatie en daardoor een stiefdochter en zoon.(zo noemen ze zichzelf hoor )
En gisteren was dochter met vriend in de winkel en zegt ze, ik moet nog een kadootje kopen voor M, want die is ook een stuk mijn mama.....
Nou echt tranen met tuiten toen vriend dat sávonds vertelde, zo blij mee!!
Dat ik dat voor haar mag zijn , en dat zij dat dus ook zo voelt, dat ik een soort bonus mama ben voor haar.
Ik krijg het een week later want komend weekend zijn ze bij hun echte mama, maar het is zo geweldig om te weten dat ik in haar hartje zit!!
Voor alle mensen die het moeilijk hebben met moederdag om welke reden dan ook.......sterkte!
dinsdag 8 mei 2012 om 09:51
quote:Dibbes1 schreef op 08 mei 2012 @ 00:14:
[...]
En dat is vaak het punt Dolores, het kán wellicht ook jaloezie zijn. De moeder van mijn moeder kraakte mijn moeder ook altijd af. Nooit was er iets goed, echt nooit. En ik weet dat het woord nooit beter niet gebruikt kan worden.Toch was het zo. Mijn moeder heeft jarenlang (tot een aantal jaar voor haar overlijden) het 'goed' willen doen, willen bewijzen dat ze wél een goede dochter was. Totdat ik (haar dochter dus), dat zo zat werd. Ze was nl wel goed, als persoon, vooral als moeder voor mij, als vrouw van mijn vader en ik ben tot op de dag van vandaag blij dat mijn moeder en ik een geweldig contact hebben gehad, ondanks ons beider nukken en makken. Haar jeugd heeft mijn jeugd niet negatief beinvloed.
TO, kan jouw moeder jaloers zijn op jou, op enige manier?Wat heb je gedaan richting je moeder toen je het zat werd? En hoe ging je met je oma om?
[...]
En dat is vaak het punt Dolores, het kán wellicht ook jaloezie zijn. De moeder van mijn moeder kraakte mijn moeder ook altijd af. Nooit was er iets goed, echt nooit. En ik weet dat het woord nooit beter niet gebruikt kan worden.Toch was het zo. Mijn moeder heeft jarenlang (tot een aantal jaar voor haar overlijden) het 'goed' willen doen, willen bewijzen dat ze wél een goede dochter was. Totdat ik (haar dochter dus), dat zo zat werd. Ze was nl wel goed, als persoon, vooral als moeder voor mij, als vrouw van mijn vader en ik ben tot op de dag van vandaag blij dat mijn moeder en ik een geweldig contact hebben gehad, ondanks ons beider nukken en makken. Haar jeugd heeft mijn jeugd niet negatief beinvloed.
TO, kan jouw moeder jaloers zijn op jou, op enige manier?Wat heb je gedaan richting je moeder toen je het zat werd? En hoe ging je met je oma om?
donderdag 10 mei 2012 om 14:42
quote:marianko schreef op 08 mei 2012 @ 09:51:
[...]
Wat heb je gedaan richting je moeder toen je het zat werd? En hoe ging je met je oma om?Gewoon rustig verteld dat ze er mocht zijn, dat ze voor mij een geweldige moeder is (was) en dat ze haar moeder toch niet kon veranderen en dat het niet hielp om daarop te blijven focussen. Dat is natuurlijk wel een lastig patroon om te doorbreken . Mijn oma zag ik sinds mijn 13e ongeveer al niet meer. Familiebreuk zeg maar.
[...]
Wat heb je gedaan richting je moeder toen je het zat werd? En hoe ging je met je oma om?Gewoon rustig verteld dat ze er mocht zijn, dat ze voor mij een geweldige moeder is (was) en dat ze haar moeder toch niet kon veranderen en dat het niet hielp om daarop te blijven focussen. Dat is natuurlijk wel een lastig patroon om te doorbreken . Mijn oma zag ik sinds mijn 13e ongeveer al niet meer. Familiebreuk zeg maar.
donderdag 10 mei 2012 om 14:58
quote:registreerjenu schreef op 06 mei 2012 @ 19:43:
Ik heb ook zeer gemengde gevoelens op moederdag. Mijn eigen moeder leeft gelukkig nog, het is een schat. Dus voor haar vier ik zeker moederdag en dat voelt goed.
Zelf ervaar ik moederdag óók als een steek in mijn hart. Ik zal zelf nooit moeder zijn en dat doet pijn. Nooit iemand die voor mij een tekening maakt of iets anders liefs met liefde in elkaar knutselt. Geen kado's voor mij omdat ik de liefste moeder ben. Helaas.
Ik heb ook zeer gemengde gevoelens op moederdag. Mijn eigen moeder leeft gelukkig nog, het is een schat. Dus voor haar vier ik zeker moederdag en dat voelt goed.
Zelf ervaar ik moederdag óók als een steek in mijn hart. Ik zal zelf nooit moeder zijn en dat doet pijn. Nooit iemand die voor mij een tekening maakt of iets anders liefs met liefde in elkaar knutselt. Geen kado's voor mij omdat ik de liefste moeder ben. Helaas.
donderdag 10 mei 2012 om 15:47
Knap van je Dibbes, dat je dat tegen je moeder kon zeggen! Hoe oud was je toen? Leeft je moeder nu niet meer omdat je er tussen haakjes 'was' bij schrijft?
En jouw moeder heeft het contact dus uiteindelijke toch definitief verbroken?
Mijn moeder heeft het contact met mij diverse keren verbroken als ik mijn grenzen aan (durfde) te geven. Uiteindelijk kwam ze ook steeds zelf weerterug. De laatste keer was kort voordat ze haar heup brak en toen bleek dat ze Alzheimer had. Ik heb geprobeerd om haar in een verzorgingshuis te krijgen maar dat is me niet gelukt want dat weigerde ze. Nu ben ik al 3,5 jaar mantelzorger tegen wil en dank. Ik denk zelf dat het contact waarschijnlijk nooit echt hersteld zou zijn als ze niet dement was geworden.
Wat ik zondag met moederdag doe.... zucht.... Ik weet het niet want ik heb er eigenlijk geen behoefte aan. Voordeel is dat ze het zelf toch zelf nietmeer in de gaten heeft dat het moederdag is.
En jouw moeder heeft het contact dus uiteindelijke toch definitief verbroken?
Mijn moeder heeft het contact met mij diverse keren verbroken als ik mijn grenzen aan (durfde) te geven. Uiteindelijk kwam ze ook steeds zelf weerterug. De laatste keer was kort voordat ze haar heup brak en toen bleek dat ze Alzheimer had. Ik heb geprobeerd om haar in een verzorgingshuis te krijgen maar dat is me niet gelukt want dat weigerde ze. Nu ben ik al 3,5 jaar mantelzorger tegen wil en dank. Ik denk zelf dat het contact waarschijnlijk nooit echt hersteld zou zijn als ze niet dement was geworden.
Wat ik zondag met moederdag doe.... zucht.... Ik weet het niet want ik heb er eigenlijk geen behoefte aan. Voordeel is dat ze het zelf toch zelf nietmeer in de gaten heeft dat het moederdag is.
donderdag 10 mei 2012 om 16:09
quote:marianko schreef op 10 mei 2012 @ 15:47:
Knap van je Dibbes, dat je dat tegen je moeder kon zeggen! Hoe oud was je toen? Leeft je moeder nu niet meer omdat je er tussen haakjes 'was' bij schrijft?
Poe, ik denk dat ik ongeveer 16 was of zo. Ze heeft er goed voor gezorgd dat het moederschap en daardoor mijn jeugd volledig anders is verlopen dan bij haar. Klopt, mijn moeder is ruim 14 jaar geleden overleden aan kanker.
En jouw moeder heeft het contact dus uiteindelijke toch definitief verbroken?
Ja, en dat was maar goed ook. Teveel gebeurd.
Mijn moeder heeft het contact met mij diverse keren verbroken als ik mijn grenzen aan (durfde) te geven. Uiteindelijk kwam ze ook steeds zelf weerterug. De laatste keer was kort voordat ze haar heup brak en toen bleek dat ze Alzheimer had. Ik heb geprobeerd om haar in een verzorgingshuis te krijgen maar dat is me niet gelukt want dat weigerde ze. Nu ben ik al 3,5 jaar mantelzorger tegen wil en dank. Ik denk zelf dat het contact waarschijnlijk nooit echt hersteld zou zijn als ze niet dement was geworden.
Dat is ook pittig zeg. Heb je nog broers/zussen die jou steunen?
Wat ik zondag met moederdag doe.... zucht.... Ik weet het niet want ik heb er eigenlijk geen behoefte aan. Voordeel is dat ze het zelf toch zelf nietmeer in de gaten heeft dat het moederdag is.Je moeder is al 'vergevorderd'? Sorry, er kwam even geen ander woord in me op. Lijkt me ook heel dubbel en je laat haar ook niet vallen als ze nu dus hulpbehoevend is. Kun je het niet nog eens voorzichtig aankaarten, het verzorgingstehuis? Ze zal toch steeds meer hulp nodig hebben denk ik?
Knap van je Dibbes, dat je dat tegen je moeder kon zeggen! Hoe oud was je toen? Leeft je moeder nu niet meer omdat je er tussen haakjes 'was' bij schrijft?
Poe, ik denk dat ik ongeveer 16 was of zo. Ze heeft er goed voor gezorgd dat het moederschap en daardoor mijn jeugd volledig anders is verlopen dan bij haar. Klopt, mijn moeder is ruim 14 jaar geleden overleden aan kanker.
En jouw moeder heeft het contact dus uiteindelijke toch definitief verbroken?
Ja, en dat was maar goed ook. Teveel gebeurd.
Mijn moeder heeft het contact met mij diverse keren verbroken als ik mijn grenzen aan (durfde) te geven. Uiteindelijk kwam ze ook steeds zelf weerterug. De laatste keer was kort voordat ze haar heup brak en toen bleek dat ze Alzheimer had. Ik heb geprobeerd om haar in een verzorgingshuis te krijgen maar dat is me niet gelukt want dat weigerde ze. Nu ben ik al 3,5 jaar mantelzorger tegen wil en dank. Ik denk zelf dat het contact waarschijnlijk nooit echt hersteld zou zijn als ze niet dement was geworden.
Dat is ook pittig zeg. Heb je nog broers/zussen die jou steunen?
Wat ik zondag met moederdag doe.... zucht.... Ik weet het niet want ik heb er eigenlijk geen behoefte aan. Voordeel is dat ze het zelf toch zelf nietmeer in de gaten heeft dat het moederdag is.Je moeder is al 'vergevorderd'? Sorry, er kwam even geen ander woord in me op. Lijkt me ook heel dubbel en je laat haar ook niet vallen als ze nu dus hulpbehoevend is. Kun je het niet nog eens voorzichtig aankaarten, het verzorgingstehuis? Ze zal toch steeds meer hulp nodig hebben denk ik?
donderdag 10 mei 2012 om 16:43
Ik herken het deels heel goed. Mijn moeder was geen "moeder", ze was er nooit voor me, vond zichzelf veel te belangrijk, was behoorlijk labiel, dronk en heeft zelfs na het overlijden van mijn broer tegen mij gezegd dat ík onder de grond had moeten liggen in plaats van "haar kind".............
Én tóch heb ik tot haar dood alles voor haar gedaan wat "hoorde" en zelfs veel en veel meer.
Wellicht om toch te proberen wat waardering te krijgen wat een jammerlijk nutteloze en doelloze doelstelling bleef.
Achteraf ben ik blij dat ik het vol hield al is het maar omdat ik mezelf totaal niets verwijten kan.
Ik deed het overigens ook voor mijn vader, die had het ook bepaald niet makkelijk bij haar.....
Én tóch heb ik tot haar dood alles voor haar gedaan wat "hoorde" en zelfs veel en veel meer.
Wellicht om toch te proberen wat waardering te krijgen wat een jammerlijk nutteloze en doelloze doelstelling bleef.
Achteraf ben ik blij dat ik het vol hield al is het maar omdat ik mezelf totaal niets verwijten kan.
Ik deed het overigens ook voor mijn vader, die had het ook bepaald niet makkelijk bij haar.....
donderdag 10 mei 2012 om 16:47
quote:thaorchid schreef op 10 mei 2012 @ 16:43:
Ik herken het deels heel goed. Mijn moeder was geen "moeder", ze was er nooit voor me, vond zichzelf veel te belangrijk, was behoorlijk labiel, dronk en heeft zelfs na het overlijden van mijn broer tegen mij gezegd dat ík onder de grond had moeten liggen in plaats van "haar kind".............
Én tóch heb ik tot haar dood alles voor haar gedaan wat "hoorde" en zelfs veel en veel meer.
Wellicht om toch te proberen wat waardering te krijgen wat een jammerlijk nutteloze en doelloze doelstelling bleef.
Achteraf ben ik blij dat ik het vol hield al is het maar omdat ik mezelf totaal niets verwijten kan.
Ik deed het overigens ook voor mijn vader, die had het ook bepaald niet makkelijk bij haar..... wat vreselijk als je dat te horen krijgt. Even geen woorden voor. Wel een .
Ik herken het deels heel goed. Mijn moeder was geen "moeder", ze was er nooit voor me, vond zichzelf veel te belangrijk, was behoorlijk labiel, dronk en heeft zelfs na het overlijden van mijn broer tegen mij gezegd dat ík onder de grond had moeten liggen in plaats van "haar kind".............
Én tóch heb ik tot haar dood alles voor haar gedaan wat "hoorde" en zelfs veel en veel meer.
Wellicht om toch te proberen wat waardering te krijgen wat een jammerlijk nutteloze en doelloze doelstelling bleef.
Achteraf ben ik blij dat ik het vol hield al is het maar omdat ik mezelf totaal niets verwijten kan.
Ik deed het overigens ook voor mijn vader, die had het ook bepaald niet makkelijk bij haar..... wat vreselijk als je dat te horen krijgt. Even geen woorden voor. Wel een .
donderdag 10 mei 2012 om 16:48
Mijn vriend weet hoe erg ik er tegen op zie, vooral omdat ik gewoon niets ' met' haar heb. Ik kan wel zelf dingen vertellen maar ze maakt zelf niets mee dus het houdt snel op.
De laatste keer had ik foto's meegenomen maar daar werd niet echt naar gekeken, het tv programma was interessanter ( nog net niet testbeeld)
Misschien beter als we samen gaan idd, hij bood aan om mee te gaan!
De laatste keer had ik foto's meegenomen maar daar werd niet echt naar gekeken, het tv programma was interessanter ( nog net niet testbeeld)
Misschien beter als we samen gaan idd, hij bood aan om mee te gaan!
donderdag 10 mei 2012 om 16:51
(overigens was mijn schoonmoeder ook één met hele valse trekken dus man en ik troffen het wel.)
Ik ben stinkend jaloers op vrouwen met een liefdevolle band met hun (schoon)moeder want wij hadden geen van beide. Lijkt me zo heerlijk om een lieve betrokken moeder te hebben.
(wie wil mij adopteren? Ik eet niet veel, ben netjes en kan goed koken, ben wel al in de 50, dat dan weer wel )
Ik ben stinkend jaloers op vrouwen met een liefdevolle band met hun (schoon)moeder want wij hadden geen van beide. Lijkt me zo heerlijk om een lieve betrokken moeder te hebben.
(wie wil mij adopteren? Ik eet niet veel, ben netjes en kan goed koken, ben wel al in de 50, dat dan weer wel )
donderdag 10 mei 2012 om 16:58
Dibbes, thanx
Dit soort topics brengen me altijd in de jankmodus, ik was 12 toen mijn broer overleed en die eerste "opmerking" kwam (die later nog herhaald is), ben nu 52 en heb serieus een heel laag zelfbeeld, niet zo gek dus.
Lieve to en andere lotgenoten met een mindere/slechte band met de moeders, doe vooral waar je jezelf goed bij voelt maar trap niet in "verplichte" zaken waar je zelf heel wat veren moet laten.
Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het, zeker als het uit mijn toetsenbord komt maar ik had het ánders moeten doen ware het niet dat mijn vader er het slachtoffer van was geworden.
Ik hoop van harte dat jullie de kracht hebben jezelf voorop te stellen ipv jezelf weg te zetten.
Dit soort topics brengen me altijd in de jankmodus, ik was 12 toen mijn broer overleed en die eerste "opmerking" kwam (die later nog herhaald is), ben nu 52 en heb serieus een heel laag zelfbeeld, niet zo gek dus.
Lieve to en andere lotgenoten met een mindere/slechte band met de moeders, doe vooral waar je jezelf goed bij voelt maar trap niet in "verplichte" zaken waar je zelf heel wat veren moet laten.
Makkelijker gezegd dan gedaan, ik weet het, zeker als het uit mijn toetsenbord komt maar ik had het ánders moeten doen ware het niet dat mijn vader er het slachtoffer van was geworden.
Ik hoop van harte dat jullie de kracht hebben jezelf voorop te stellen ipv jezelf weg te zetten.