me ex

Het is net twee maanden uit met mijn ex. De reden dat het zo is gegaan is dat ik steeds niet begreep wat hij wilde of bedoelde met bepaalde dingen. Onze relatie duurde een jaar.



Hij heeft het uitgemaakt via sms, alleen op die manier kon hij de dingen zeggen die hij wilde zeggen.



Het zit zo: Ik was paar maanden geleden nog bij hem en de relatie verliep gewoon goed, maar als ik niet bij hem was deed hij heel erg afstandelijk en leek het net alsof hij me niet wilde zien.

Ik confronteerde hem er ook mee, maar dan ergerde hij zich snel aan me.

Twee maanden terug zei hij me dat hij een tijdelijke break wilde en ik ging hiermee akkoord. Ik zei hem toen: 'Ik kom keer mijn spullen halen die nog bij jou liggen', maar toen deed hij dingen die ik niet begreep. Hij vroeg bijvoorbeeld waarom ik 'zo' deed. Ik had hem uitgelegd dat ik hem tijd zou gaan geven en niet wist wanneer ik weer zou komen, maar hij reageerde er boos op.

Ik was paar dagen daarna even bij hem daarna begon hij voor het eerst tegen me te schreeuwen, terwijl zijn vrienden erbij waren. Ik wist niet wat ik meemaakte! Hij zei bijvoorbeeld dat hij me niet meer wilde zien en gaf hij me mijn spullen. Ik vond het echt raar hoe hij zich gedroeg. Vlak daarna leek het alsof het weer goed was en gaf hij mij een kus, net alsof hij daarvoor niet geen break had ingelast. Ook had hij me ook eerder verteld dat hij niet klaar was voor een relatie en daar had ik begrip voor. Toen ik om opheldering vroeg werd hij nog bozer en vertelde dat hij niet klaar is voor een relatie. Ik zei: ' Als dit zo is dan ga ik gewoon verder met mijn leven en laat je verder met rust.



Toen werd hij boos op me, ditmaal om wat ik had gezegd. Hij vroeg me of ik soms nog een 'reservevriendje' had. Dit snap ik niet, want er is geen ander in het spel. Als hij me gewoon eerder had verteld waar hij mee zat en gewoon eerlijk was geweest zou het beter geweest zijn. Bovendien wil ik gewoon face to face praten en niet via sms. Als hij het me gewoon 'live' verteld had, zou ik anders gereageerd hebben. Hij kwam gewoon erg laat met de dingen die hij zei.



Ik had gewild dat hij zijn gevoelens eerder had uitgesproken. Dan hadden we het rustig aan kunnen gaan doen en kunnen groeien. Dan had onze relatie een goede relatie kunnen worden.



Ik dacht dat hij zo wilde (wat weet ik even niet), want ik had hem eerst maar een keer of vier gezien. Ik heb zijn moeder al ontmoet en kwam bij hem op bezoek. Daarna zag ik zijn broertje en zusje. Zijn zus belde hem ook een keer en gaf mij gewoon de telefoon en zei: 'Ik moet je aan iemand voorstellen'.



Een tijdje terug gingen we naar feest van zijn tante en ik heb heel zijn familie daar toen ontmoet. Ik zag ze weer toen hij in december naar Afrika ging. Ik had hem daar ook nog gebeld daar gaf hij de telefoon aan zijn neven daar, zodat die ook met me konden praten. Voor mij waren dit signalen dat hij een serieuze relatie met me wilde. Nu leek hij wel heel onzeker.



We zijn nu dus uit elkaar. Hij heeft het uitgemaakt via sms, heel laf. En hij zei steeds ook weer andere dingen via ping, whatsapp of sms, maar als ik hem dan belde zei hij: 'Heb ik je gezegd dat het uit was?' Dan leek het ineens weer 'aan' te zijn. Nu werd hij er zelf ook gek van en hij heeft me verwijderd van facebook, ping, enzovoorts.



Hij zei ook erge dingen tegen me, dus dan ga ik dat ook doen. Alleen via sms was dat, wat raar was. Afgelopen week was ik nog bij hem omdat ik er genoeg van had.

Ik had hem ook gezegd: 'Of je het nu leuk vind of niet ik kom even daar naar Nijmegen en geef jouw spullen terug. Ik doe ze wel in brievenbus.' Want ik wilde het ook kunnen afsluiten.





Al die pijn als ik die spullen dan zie!



Ik kreeg bericht terug van hem: 'Ja kom dan gewoon bij me thuis!' Toen ik bij hem was kon ik niet echt goed praten door wat hij allemaal tegen me zei en een vriend van hem was er ook gewoon bij. Ik had hem gevraagd of hij even weg kon gaan, daarna begon hij echt over andere dingen te praten; van die kleine dingen die ik volgens hem fout deed. Ik vond het raar en begon te lachen omdat ik het nergens op vond slaan.



Daarna kwam die vriend terug en werd al laat. De vriend vroeg me of ik mee ging om sigaretten te halen. Ik ging er mee akkoord, mijn ex ging ook mee.

We gingen naar de lift en hij begon gewoon mijn haar aan te raken. Ik vond het raar.

Het werd al laat en ik bleef daar slapen, gewoon op de bank. Die vriend van hem bleef ook slapen en hij vroeg me twee keer of ik gewoon bij hem in bed kon gaan liggen. Dat leek hem beter. Ik kon het gewoon niet, ik was zo gebroken.

Toen in middag toen ik naar wc moest gaan richting zijn kamer keek hij me de hele tijd aan, maar ik negeerde het. Ik ging vanzelf weg zonder iets tegen hem te zeggen en liet zijn spullen achter.

Later kreeg ik sms van hem dat hij het zo ook niet leuk vond, en dat hij hoopte over paar maanden met me te kunnen spreken. Hij begon ook sorry te zeggen en zei ook eerlijk dat iets hem ook had gebroken omdat mijn moeder beetje op zijn ex (schoon?-)moeder leek die zich veel met hem bemoeide. Hij zei dat ik ook beetje op haar leek. Dit zei hij soms ook, als ik opeens niet meer met hem wilde praten: zo was zijn ex ook.



Omdat ik een rustig en vriendelijke karakter heb, en hem heb uitgelegd waarom ik zo deed, Zei hij: 'Lul geen bulshit, denk maar eens goed wat je fout hebt gedaan en van je hebt het verpest bij mij!' en hij begon ineens over een jongen waarmee ik vroeger in de flow zat toen ik nog jong was. Die kent hij want het is vriend van zijn broertje, maar die tijd toen ik met hem praatte had ik hem nooit gezien en ik was ook nog eens jong.



Mijn ex zei dat hij er schijt aan had, maar dat is een teken van jaloezie. Daarna zei hij ook dat ik hem gewoon kon bellen als ik iets te vertellen had, maar ik ga dat niet doen. Hij doet net of alles mijn fout was, hij bleef mij de schuld geven.

Hij zei ook dat ik moeite moest gaan doen. Ik begrijp er niks van, maar nu ben ik heel sterk voor mezelf want vind dit raar allemaal.

Ik heb hem alleen paar dingen gezegd: Waar ik denk dat hij mee zit enzo. En ik heb hem geblockt op facebook zodat hij me niet meer kan zien en al zijn smsjes en foto's verwijderd.



Hij zei eerder ook dat hij bang voor me was, maar ik denk ook dat hij bang is om echt verliefd te worden of om zelf van iemand te gaan houden omdat hij al vaak gekwetst is.

Hij zei ook van die rare dingen: dat hij niet meer van me houd blablabla, maar ik dacht bij mezelf: 'Je hebt nooit van me gehouden, want dan ga je die dingen niet zeggen en mij ook niet uitschelden!' en 'Houden van komt later'

Hij zei daarop dat ik hem niet kon gaan dwingen van me te houden. Hij zei: 'Vind maar iemand die het wel doet!'



Ik dacht: 'Huh?! Ben je nou echt zo vreemd aan het doen, joh?!' Hij wil wel vrienden blijven. Echt, voor mij hoeft het niet meer, ook door de dingen die hij allemaal tegen mij zei.



Hij gaf me verwarrende signalen. Ik ben nu sterk en laat zien dat ik hem niet nodig heb. Ik heb hem geblockt op facebook alles van hem verwijderd.



Sorry voor dit lange bericht, maar ik wilde mijn verhaal kwijt. Ik wil graag weten wat jullie reacties hierop zijn.



groetjes en thanks alvast