Waar kan ik het zoeken?

18-05-2012 00:19 6 berichten
Alle reacties Link kopieren
Voor de zoveelste keer heb ik mijn vertrouwen verloren in m'n ouders. Ik voel me zo alleen. In het verleden zocht ik het in uitgaan en jongens om de leegte op te vullen, maar nu wil ik mezelf dat niet meer aan doen.. maar soms weet ik gewoon niet meer waar ik het vandaan moet halen...Ik weet niet waar ik het moet zoeken om me gelukkig te voelen. M'n moeder heeft me nooit kunnen geven wat ik nodig heb. Zij heeft PTTS en mijn vader was altijd afwezig. Sinds een paar maanden zit ik in therapie en worden er allemaal dingen van vroeger opgerakeld. Vooral de stemmingen van mijn moeder e.d

Na de therapie voel ik me vaak een paar dagen raar: hoofdpijn, ontzettend moe en 'van de wereld'. Ik weet dat het ooit beter word en dat ik hierdoor heen moet, maar deze week liet ze me weer vallen en ik heb voor m'n gevoel niemand die er echt altijd voor me is en van me houd..bij degene bij wie ik dat zou moeten voelen, m'n ouders, voel ik het niet. Het voelt zo eng. Sinds een paar maanden heb ik mijn vriend ook verloren.. Het is dat ik geloof en me daar wat aan vast kan houden, maar soms wil ik gewoon niet meer verder.. Toch iedere keer sta ik weer op om door te gaan, maar ik vraag me soms af hoe lang ik dat nog volhoud.. maar ik wil ook niet m'n leven opgeven doordat ik een rotjeugd heb gehad.. en als ik depressief in bed zou liggen, zouden m'n ouders nog niet begrijpen wat ik allemaal voel en hoe ze me soms weer pijndoen..Ook nu doet ze me soms nog pijn + dat de pijn die ik van vroeger voel, is soms echt ondragelijk..

Op sommige momenten wil ik t liefst me voldrinken, op stap gaan en met jongens gaan zoenen..ik doe dat niet meer, want ik weet dat het niet helpt..maar wat helpt wel? Word het ooit minder? Het voelt alsof ik hier helemaal alleen doorheen moet..waar kan ik halen wat ik heb gemist? Ik probeer leuke dingen te doen, maar als ik dat doe, voel ik me toch nog leeg van binnen. Ik wil soms niet meer zoveel pijn voelen.. Ik kan het mezelf niet geven wat ik nodig heb en er is niemand die wel die leegte kan opvullen.. en ik geloof ook nog, maar ook God kan het niet voor me oplossen..
Alle reacties Link kopieren
Komt wel goed, schatje!
Alle reacties Link kopieren
Och lieverd toch wat een verhaal, wat maak jij veel mee.



Ja ik geloof dat het beter voor je wordt. En misschien is het fijn om te geloven dat God ook een plan met je heeft en dat na alle ellende de regenboog opkomt, een nieuw begin en de zon weer gaat schijnen...



Blijf hoop houden en blijf positief denken en blijf goed voor jezelf zorgen. Want dat ben je waard.
Alle reacties Link kopieren
Wat naar dat je je zo alleen voelt.



Heb je zelf ook begeleiding Dreamer?

Sorry ik las te snel.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
wat heb jij het zwaar.




Mij is verteld dat je tijdens therapie eerst door een diep dal moet gaan voor het beter gaat. Hadden ze een mooi verhaaltje voor je bevind je in een brandende schuur. Er is een trap naar boven, als je die trap opgaat dan ben je veilig. Je moet je wel vasthouden aan de brandende leuning tot je boven bent. De brandende leuning staat dus voor de therapieperiode hoop dat ik het beetje goed heb uitgelegd.

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven