Relaties
alle pijlers
Twijfel ik nu over scheiding?
dinsdag 22 mei 2012 om 15:34
Is het normaal dat je zoveel verschillende gevoelens hebt als je van je man afgaat?
Wij zijn meer dan 20 jaar samen geweest, en vaak heb ik getwijfeld of het dit wel was. Maar altijd doorgegaan omdat ik dacht “dit is een man die niet zomaar bij je wegloopt”
Ik had voor deze relatie vaak relaties die stukliepen, of omdat ik ging twijfelen of de ander. Ik was zo blij dat er iemand was die helemaal voor mij ging dat dit alles goedmaakte. Als ik twijfelde keek ik daar altijd naar. “je mag blij zijn dat je iemand hebt die betrouwbaar is” Dat is wat mij altijd deed besluiten door te gaan.
Maar nu de feiten:
-partner heeft persoonlijkheidsstoornis (diagnose) zie dingen niet zoals ze zijn, ziet alles buiten zichzelf, zoekt nooit schuld bij zichzelf, zet zichzelf op eerste plek
- heeft mij met grote highlights in mijn leven nooit gesteund; kraamtijd zoon was huilbaby (ik ben paar weken naar mijn ouders gegaan en hij vond dit ‘lekker rustig’)
- mijn vader stierf, ze konden mij niet bereiken kregen hem aan de telefoon en hij zei dat hij geen tijd had om mij te waarschuwen want zat op nieuwe baan (vader stierf!)
- na dood vader helemaal geen aandacht hiervoor en 3 maanden later zijn we getrouwd
- paar weken voor bruiloft heb ik alles willen cancellen omdat ik zo twijfelde of dit de man was waar ik oud mee wilde worden
- inmiddels 2 kinderen met vorm van autisme en weer weinig steun van hem hij vindt het zelfs aan mij liggen dat ze dit hebben (??)
- ziekenhuisopname gehad, kleine ingreep, maar ze hebben van het ziekenhuis 5x moeten bellen of hij mij a.u.b. wilde komen halen; “ja ik zat nog wat te kletsen met mijn moeder”
- moeder overleed vorig jaar en hij kwam niet naar de crematie want wij waren toen in proces van uit elkaar gaan en hij kon dit niet aan met de hele familie enz. enz. Maar mijn kinderen gingen stuk omdat hun vader er niet was. Hij kon goed met mijn moeder overweg ze hebben elkaar meer dan 20 jaar gekend, en dan niet naar crematie gegaan.
- 3 sessies gehad bij therapeute en die zei tegen mij; hier is niets uit te halen hij ziet eigen stuk niet’.
Maar dan blijf ik maar denken; hij wilde niet uit elkaar, ik had het ‘veilig’ kunnen hebben en kon in huis blijven wonen enz. enz. Nu heb ik een paar keer gedate met mannen via internet en die zijn ook allemaal zo vreemd. Dan denk ik ‘ja je wist wat je had en nu?’
Ik blijf het zo moeilijk vinden al die onzekerheid en wat gebeurt er nu in je leven?
Binnenkort crematie, en daar komt hij met zijn nieuwe vriendin (had hij binnen 4 weken via internet, voelt ook vreemd ging stuk omdat ik uit elkaar wilde maar zocht meteen een ander!) daar zit ik dan met mijn kinderen en hij wil apart van ons zitten. Wil heel duidelijk laten zien ‘hij met haar’ en ‘ik met kinderen’ Ik zie haar daar voor het eerst. Pffff….. allemaal die dingen die nu gaan spelen. De kinderen rijden daarna met hun mee omdat ze het weekend bij hun vader zijn. En ik ga alleen naar huis. En dan ga ik zo twijfelen of ik de juiste keuze heb gemaakt. Maar sta wel open voor anderen, dus is het DIE man die ik mis of 'N man. Er lopen dus 2 zaken door elkaar, verdriet om gezin wat stuk is en liefst zou ik weer in de verliefdheid willen zitten en mij weer gelukkig voelen. Wat is dit zwaar. Herkent iemand die gemengde gevoelens? Moest het even van mij afschrijven.
Wij zijn meer dan 20 jaar samen geweest, en vaak heb ik getwijfeld of het dit wel was. Maar altijd doorgegaan omdat ik dacht “dit is een man die niet zomaar bij je wegloopt”
Ik had voor deze relatie vaak relaties die stukliepen, of omdat ik ging twijfelen of de ander. Ik was zo blij dat er iemand was die helemaal voor mij ging dat dit alles goedmaakte. Als ik twijfelde keek ik daar altijd naar. “je mag blij zijn dat je iemand hebt die betrouwbaar is” Dat is wat mij altijd deed besluiten door te gaan.
Maar nu de feiten:
-partner heeft persoonlijkheidsstoornis (diagnose) zie dingen niet zoals ze zijn, ziet alles buiten zichzelf, zoekt nooit schuld bij zichzelf, zet zichzelf op eerste plek
- heeft mij met grote highlights in mijn leven nooit gesteund; kraamtijd zoon was huilbaby (ik ben paar weken naar mijn ouders gegaan en hij vond dit ‘lekker rustig’)
- mijn vader stierf, ze konden mij niet bereiken kregen hem aan de telefoon en hij zei dat hij geen tijd had om mij te waarschuwen want zat op nieuwe baan (vader stierf!)
- na dood vader helemaal geen aandacht hiervoor en 3 maanden later zijn we getrouwd
- paar weken voor bruiloft heb ik alles willen cancellen omdat ik zo twijfelde of dit de man was waar ik oud mee wilde worden
- inmiddels 2 kinderen met vorm van autisme en weer weinig steun van hem hij vindt het zelfs aan mij liggen dat ze dit hebben (??)
- ziekenhuisopname gehad, kleine ingreep, maar ze hebben van het ziekenhuis 5x moeten bellen of hij mij a.u.b. wilde komen halen; “ja ik zat nog wat te kletsen met mijn moeder”
- moeder overleed vorig jaar en hij kwam niet naar de crematie want wij waren toen in proces van uit elkaar gaan en hij kon dit niet aan met de hele familie enz. enz. Maar mijn kinderen gingen stuk omdat hun vader er niet was. Hij kon goed met mijn moeder overweg ze hebben elkaar meer dan 20 jaar gekend, en dan niet naar crematie gegaan.
- 3 sessies gehad bij therapeute en die zei tegen mij; hier is niets uit te halen hij ziet eigen stuk niet’.
Maar dan blijf ik maar denken; hij wilde niet uit elkaar, ik had het ‘veilig’ kunnen hebben en kon in huis blijven wonen enz. enz. Nu heb ik een paar keer gedate met mannen via internet en die zijn ook allemaal zo vreemd. Dan denk ik ‘ja je wist wat je had en nu?’
Ik blijf het zo moeilijk vinden al die onzekerheid en wat gebeurt er nu in je leven?
Binnenkort crematie, en daar komt hij met zijn nieuwe vriendin (had hij binnen 4 weken via internet, voelt ook vreemd ging stuk omdat ik uit elkaar wilde maar zocht meteen een ander!) daar zit ik dan met mijn kinderen en hij wil apart van ons zitten. Wil heel duidelijk laten zien ‘hij met haar’ en ‘ik met kinderen’ Ik zie haar daar voor het eerst. Pffff….. allemaal die dingen die nu gaan spelen. De kinderen rijden daarna met hun mee omdat ze het weekend bij hun vader zijn. En ik ga alleen naar huis. En dan ga ik zo twijfelen of ik de juiste keuze heb gemaakt. Maar sta wel open voor anderen, dus is het DIE man die ik mis of 'N man. Er lopen dus 2 zaken door elkaar, verdriet om gezin wat stuk is en liefst zou ik weer in de verliefdheid willen zitten en mij weer gelukkig voelen. Wat is dit zwaar. Herkent iemand die gemengde gevoelens? Moest het even van mij afschrijven.
dinsdag 22 mei 2012 om 15:40
dinsdag 22 mei 2012 om 15:42
Mijn ex (waar ik 22 jaar getrouwd mee was en 3 kinderen mee heb- waarvan ook 1 met een vorm van autisme) leek in veel opzichten op jouw ex; een aantal voorbeelden die je gaf zijn ook letterlijk dingen die bij mij gebeurd zijn.
Ik kan je maar 1 ding zeggen: natuurlijk heb je de juiste keuze gemaakt!!!
Maar dat zul je zelf pas zeker weten als je eens een partner hebt die 'normaal' is.
Ik heb die ambivalente gevoelens zelf nooit meer gehad na mijn scheiding, maar wel in de tien jaar ervoor, waarin ik voortdurend twijfelde tussen wel en niet scheiden. Met ook de bedenking dat ik door te scheiden mijn 'gezin' stuk zou maken.
Ik ben zelf na mijn scheiding ontzettend gelukkig geworden met mijn huidige man en ben zo blij dat ik het uiteindelijk aangedurfd heb om die stap te zetten!
Sterkte!
Ik kan je maar 1 ding zeggen: natuurlijk heb je de juiste keuze gemaakt!!!
Maar dat zul je zelf pas zeker weten als je eens een partner hebt die 'normaal' is.
Ik heb die ambivalente gevoelens zelf nooit meer gehad na mijn scheiding, maar wel in de tien jaar ervoor, waarin ik voortdurend twijfelde tussen wel en niet scheiden. Met ook de bedenking dat ik door te scheiden mijn 'gezin' stuk zou maken.
Ik ben zelf na mijn scheiding ontzettend gelukkig geworden met mijn huidige man en ben zo blij dat ik het uiteindelijk aangedurfd heb om die stap te zetten!
Sterkte!
dinsdag 22 mei 2012 om 15:44
Ik denk dat je EEN man mist en niet speciaal deze. Je weet nu wat je van hem kunt verwachten, dat hebben de afgelopen 20 jaar bewezen en het is aan jou of je daar nog meer van wilt. Hij komt op mij over als een man die geen liefde kan geven op het moment dat het nodig is en dat is zwaar.
Vanuit mijn insteek zou ik zeggen, zet het door, daarmee is je leven echt niet voorbij en er komt vast wel weer iemand op je pad waar je wel gelukkig mee kunt zijn.Pas alleen op voor de val waar je nu een paar keer in bent gestapt, ga op zoek naar een man die heel andere eigenschappen heeft, heel andere interesses en hobby's, want volgens mij heb je een paar keer een date gehad met (overdrachtelijk) een kloon van wat je gewend bent. Stop daar mee. Nieuwe leven, nieuw begin, nieuwe man.
Sterkte en succes.
Vanuit mijn insteek zou ik zeggen, zet het door, daarmee is je leven echt niet voorbij en er komt vast wel weer iemand op je pad waar je wel gelukkig mee kunt zijn.Pas alleen op voor de val waar je nu een paar keer in bent gestapt, ga op zoek naar een man die heel andere eigenschappen heeft, heel andere interesses en hobby's, want volgens mij heb je een paar keer een date gehad met (overdrachtelijk) een kloon van wat je gewend bent. Stop daar mee. Nieuwe leven, nieuw begin, nieuwe man.
Sterkte en succes.
dinsdag 22 mei 2012 om 15:49
Bedankt voor zo'n snelle reacties! Wil gewoon niet de rest van mijn leven alleen doorbrengen. Wil gewoon nu eens in het 'juiste verhaal' terechtkomen. Ik weet het ik ben ongeduldig, lees ook altijd eerst het eind van het boek, wil weten waar ik uitkom. Ex is met vriendin 2 weken op vakantie geweest, kinderen boos/verdrietig want waarom mogen zij niet mee? Omdat hij nooit met haar alleen is was zijn uitleg. In 2014 (!!) gaat hij met hun op vakantie. Maar dan zijn ze volwassen ze zien hem aankomen.
Als je uit elkaar gaat dan mis je ook de dingen die leuk waren, het was niet 22 jaar kommer en kwel anders had het nooit zo lang geduurt. Maar het blijft zo wennen dit eerste jaar. Het is nu een half jaar geleden. En door deze keuze te maken verlies je ook de fijne/leuke dingen. Dat is waarom ik mij afvraag of ik er wel goed aan heb gedaan. Ik hoor altijd maar van mensen die de keuze hebben gemaakt en zich dan opgelucht voelen, dat heb ik gewoon niet en daarom ben ik zo bang over mijn keuze. En een weg terug is er niet, maar ik blijf me maar omdraaien en terugkijken.
Als je uit elkaar gaat dan mis je ook de dingen die leuk waren, het was niet 22 jaar kommer en kwel anders had het nooit zo lang geduurt. Maar het blijft zo wennen dit eerste jaar. Het is nu een half jaar geleden. En door deze keuze te maken verlies je ook de fijne/leuke dingen. Dat is waarom ik mij afvraag of ik er wel goed aan heb gedaan. Ik hoor altijd maar van mensen die de keuze hebben gemaakt en zich dan opgelucht voelen, dat heb ik gewoon niet en daarom ben ik zo bang over mijn keuze. En een weg terug is er niet, maar ik blijf me maar omdraaien en terugkijken.
dinsdag 22 mei 2012 om 15:51
dinsdag 22 mei 2012 om 15:54
het blijft zo wennen dit eerste jaar. Het is nu een half jaar geleden. En door deze keuze te maken verlies je ook de fijne/leuke dingen. Dat is waarom ik mij afvraag of ik er wel goed aan heb gedaan. Ik hoor altijd maar van mensen die de keuze hebben gemaakt en zich dan opgelucht voelen, dat heb ik gewoon niet en daarom ben ik zo bang over mijn keuze. En een weg terug is er niet, maar ik blijf me maar omdraaien en terugkijken.
Dit doe je jezelf aan en het is aan jou om dat toch achter je te laten. Wat als ik bij hem was gebleven, wat dan? Dat is de slechtste vraag die je je kunt stellen. Je neus zit aan de voorkant, daar moet je naar toe. Hou op met twijfelen, want het zet geen zoden aan de dijk, je kan nu alleen nog maar bezig zijn met het nu en de toekomst. Maak er wat van.
Dit doe je jezelf aan en het is aan jou om dat toch achter je te laten. Wat als ik bij hem was gebleven, wat dan? Dat is de slechtste vraag die je je kunt stellen. Je neus zit aan de voorkant, daar moet je naar toe. Hou op met twijfelen, want het zet geen zoden aan de dijk, je kan nu alleen nog maar bezig zijn met het nu en de toekomst. Maak er wat van.
dinsdag 22 mei 2012 om 16:06
Verwen jezelf, maak jezelf weer tot een gevaarlijke vrouw. Ga naar de kapper en de schoonheidsspecialiste voor een nieuwe look. Zet jezelf in het zonnetje. Misschien is een nieuwe outfit ook een plan, als dat kan. Het is mooi weer, ga flaneren, plof neer op terrasjes en flirt met alles dat je ziet. Kom op meid, je kan het. Je bent vrij. Vrijheid, zeg het een paar keer. De wereld ligt voor je open. Hou op met kniezen en trek je bloemetjesschort uit, het leven wacht op je.
Misschien is het ook een goed plan om eens wat te doen aan het aantal vriendinnen dat je hebt, die trekken je er dan wel verder uit, die man komt nog wel. Kom op hoor. AKTIE.
dinsdag 22 mei 2012 om 17:24
Met 'het juiste verhaal' bedoel ik dat ik weer in een goede relatie terechtkom. Ik weet het klinkt pretty desperate, maar wil nu eens degene tegenkomen die echt bij mij past.
Ik begrijp ook dat ik op dit punt beter ook rust ga nemen. Zat op een datingsite maar heb profiel er inmiddels afgehaald. Het is allemaal vluchten.
Ik heb een heel leuke vriendenclub. Vrienden en vriendinnen. Heb een druk sociaal leven. Iedereen zegt dat ik straal en er zo goed uitzie. Heel vreemd want ik voel me niet zo dat is dan weer apart. Ik denk te ver vooruit. Ik ga in inkomen zwaar achteruit en dan denk ik weer er zijn zoveel mensen single, als die al niemand tegenkomen waarom ik dan wel? Enz. enz. enz.! Blij te lezen Reiger100 dat jij er veel beter uit bent gekomen. Ben inmiddels rond de 50 dus ben ook geen jonge Fa meer
Ik begrijp ook dat ik op dit punt beter ook rust ga nemen. Zat op een datingsite maar heb profiel er inmiddels afgehaald. Het is allemaal vluchten.
Ik heb een heel leuke vriendenclub. Vrienden en vriendinnen. Heb een druk sociaal leven. Iedereen zegt dat ik straal en er zo goed uitzie. Heel vreemd want ik voel me niet zo dat is dan weer apart. Ik denk te ver vooruit. Ik ga in inkomen zwaar achteruit en dan denk ik weer er zijn zoveel mensen single, als die al niemand tegenkomen waarom ik dan wel? Enz. enz. enz.! Blij te lezen Reiger100 dat jij er veel beter uit bent gekomen. Ben inmiddels rond de 50 dus ben ook geen jonge Fa meer
dinsdag 22 mei 2012 om 17:31
:
Met 'het juiste verhaal' bedoel ik dat ik weer in een goede relatie terechtkom. Ik weet het klinkt pretty desperate, maar wil nu eens degene tegenkomen die echt bij mij past.
Ik begrijp ook dat ik op dit punt beter ook rust ga nemen. Zat op een datingsite maar heb profiel er inmiddels afgehaald. Het is allemaal vluchten.
Ik heb een heel leuke vriendenclub. Vrienden en vriendinnen. Heb een druk sociaal leven. Iedereen zegt dat ik straal en er zo goed uitzie. Heel vreemd want ik voel me niet zo dat is dan weer apart. Ik denk te ver vooruit. Ik ga in inkomen zwaar achteruit en dan denk ik weer er zijn zoveel mensen single, als die al niemand tegenkomen waarom ik dan wel? Enz. enz. enz.! Blij te lezen Reiger100 dat jij er veel beter uit bent gekomen. Ben inmiddels rond de 50 dus ben ook geen jonge Fa meer
Yvonne, ik was 45 ten tijde van mijn scheiding, en ik ken een vrouw die op haar 80e nog een leuke relatie gekregen heeft!
Maar geniet intussen van je vrijheid, van het feit dat je naar de TV-programma's kunt kijken die JIJ leuk vindt, dat je kunt gaan shoppen of desnoods vogels kijken zonder dat je op tijd thuis moet zijn of rekenschap moet afleggen over de prijs, enz. Single zijn heeft ook zijn voordelen!
dinsdag 22 mei 2012 om 17:32
Je leeftijd doet niets ter zake, ik ben ook 50. Lees mijn post maar terug, misschien dat deze dan nu wel goed voelt.:
Met 'het juiste verhaal' bedoel ik dat ik weer in een goede relatie terechtkom. Ik weet het klinkt pretty desperate, maar wil nu eens degene tegenkomen die echt bij mij past.
Ik begrijp ook dat ik op dit punt beter ook rust ga nemen. Zat op een datingsite maar heb profiel er inmiddels afgehaald. Het is allemaal vluchten.
Ik heb een heel leuke vriendenclub. Vrienden en vriendinnen. Heb een druk sociaal leven. Iedereen zegt dat ik straal en er zo goed uitzie. Heel vreemd want ik voel me niet zo dat is dan weer apart. Ik denk te ver vooruit. Ik ga in inkomen zwaar achteruit en dan denk ik weer er zijn zoveel mensen single, als die al niemand tegenkomen waarom ik dan wel? Enz. enz. enz.! Blij te lezen Reiger100 dat jij er veel beter uit bent gekomen. Ben inmiddels rond de 50 dus ben ook geen jonge Fa meer
dinsdag 22 mei 2012 om 22:31
Bedankt Cateautje voor de 'schop onder mijn hol' Ik laat me niet hangen en onderneem veel. Ik ontmoet ook nog altijd veel nieuwe mensen en dat is leuk. Het zit heel erg in mijn denken, ga allemaal beren op de weg zien. Ga genieten, denk ik dan maar dat lukt dus nog te slecht. De knop moet om, af en toe lukt het maar dan switcht hij terug.
Maar het is dus normaal dat je zo'n wisselende gevoelens hebt. Dat is nu net het vreemde dat ik dat nooit hoor om mij heen, alleen vandaag van een collega. Zij is jaren geleden gescheiden en toen ze bij de advocaat kwam werd ze weggestuurd omdat die merkte dat ze er niet aan toe was. En haar man ging zelfs vreemd. Een jaar later was ze er wel aan toe. Het kan een lange aanloop hebben dus.
Je gaat dan ook aan de goede dingen van je ex denken en daar heb ik nu niets meer aan. Altijd als ik dat doe krijg ik meteen een teken/bevestiging dat ik een goede keuze heb gemaakt. Dat ik net iemand tegenkom die hem heeft gekend en een opmerking maakt enz. enz. Daar haal ik dan weer steun uit.
Maar het is dus normaal dat je zo'n wisselende gevoelens hebt. Dat is nu net het vreemde dat ik dat nooit hoor om mij heen, alleen vandaag van een collega. Zij is jaren geleden gescheiden en toen ze bij de advocaat kwam werd ze weggestuurd omdat die merkte dat ze er niet aan toe was. En haar man ging zelfs vreemd. Een jaar later was ze er wel aan toe. Het kan een lange aanloop hebben dus.
Je gaat dan ook aan de goede dingen van je ex denken en daar heb ik nu niets meer aan. Altijd als ik dat doe krijg ik meteen een teken/bevestiging dat ik een goede keuze heb gemaakt. Dat ik net iemand tegenkom die hem heeft gekend en een opmerking maakt enz. enz. Daar haal ik dan weer steun uit.
dinsdag 22 mei 2012 om 22:57
En dan te bedenken dat ik steeds heb geroepen 'kwam er nu maar een andere vrouw die het overneemt' en ja dat gebeurde dus sneller dan ik dacht.
Hij speelt ook op mijn angst in, toen hij haar net had leren kennen zei hij dat zij 20 jaar alleen was geweest en veel internetdates had gehad en dat ze zo'n man als hij is nog nooit had meegemaakt. M.a.w. probeer maar iemand beter dan ik te vinden.
Toen het met een van mijn dates misliep, zei hij meteen 'ja zij heeft het allemaal meegemaakt, dat gaat je niet zomaar lukken'
en 'dit gaat je vrees ik nog veeeel vaker gebeuren' Intimidatie en dan houd ik mij stoer, maar ondertussen.....
Hij speelt ook op mijn angst in, toen hij haar net had leren kennen zei hij dat zij 20 jaar alleen was geweest en veel internetdates had gehad en dat ze zo'n man als hij is nog nooit had meegemaakt. M.a.w. probeer maar iemand beter dan ik te vinden.
Toen het met een van mijn dates misliep, zei hij meteen 'ja zij heeft het allemaal meegemaakt, dat gaat je niet zomaar lukken'
en 'dit gaat je vrees ik nog veeeel vaker gebeuren' Intimidatie en dan houd ik mij stoer, maar ondertussen.....
dinsdag 22 mei 2012 om 23:04
Besef uit wat voor brein het komt. Mensen met een persoonlijkheidsstoornis kunnen ook latent sociopatische trekjes hebben en je zult vast wel weten dat hij daar niet eens erg in heeft. Wees gewoon stoer, als je vanaf nu echt voor jezelf kiest, kun je er alleen nog maar op vooruit en als je zover bent dat je geen twijfels meer hebt maar blij bent met je nieuwe leven, dan zwijgt hij vanzelf.
dinsdag 22 mei 2012 om 23:18
Ik dacht dat wij heel 'goed en netjes' uit elkaar gingen. Wij waren daar heel goed in en zouden vrienden blijven.... Dacht ik dus... NOT! En ik ook nog vertellen wat er gebeurt was met mister X van internet, toen ik in tranen was en hij bracht de kinderen terug. Ja hij kwam er net vervelend bij uit, viel met z'n neus in de boter. Denk ik ook nog steun te krijgen, alsof ik die ooit heb gehad.
Zijn persoonlijkheidsstoornis is volgens hem dat hij een Hoog sensitief persoon is (HSP) Hij is heel uitgebreid getest en heeft een shizoide persoonlijkheidsstoornis. Maar de psycholoog overrulde hij ook, 'oh dus ik ben HSP'er' Psycholoog pakte hier niet goed op door. Hij voelt niets aan lijkt het.
Zijn persoonlijkheidsstoornis is volgens hem dat hij een Hoog sensitief persoon is (HSP) Hij is heel uitgebreid getest en heeft een shizoide persoonlijkheidsstoornis. Maar de psycholoog overrulde hij ook, 'oh dus ik ben HSP'er' Psycholoog pakte hier niet goed op door. Hij voelt niets aan lijkt het.