wie is verantwoordelijk voor het vreemdgaan?
woensdag 23 mei 2012 om 21:25
Ik lees vaak hier op het forum dat vrouwen worden afgemaakt omdat ze met een gebonden man 'vreemd gaan' ( zelf geen partner). Maar waarom vinden zoveel mensen dat de vrouw in dit geval ook fout is? De vrouw is toch niet gebonden? En de man is toch eigenlijk een l*l? Als mijn man ooit vreemd zou gaan, zal ik nooit boos worden op de vrouw. Ik vind namelijk niet dat de vrouw schuld heeft, maar mijn man wel, en ik spreek uit ervaring. ( niet met huidige partner trouwens)
Wat vinden jullie?
Wat vinden jullie?
i'm on a seafood diet, i see food and i eat it
woensdag 23 mei 2012 om 23:54
Het is natuurlijk een heel mooi verhaal, maar wat is feit en wat wil de minnares graag horen.
Ik heb zelf 10 jaar met een vrouw samengewoond die een stoornis heeft met kleine kinderen.
Nooit overwogen om een minnares te nemen.
Deels omdat het tegen mijn principes ingaat en anderszins omdat ik wel wat beters te doen had; gezin op koers houden bijvoorbeeld.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
woensdag 23 mei 2012 om 23:58
Nee een stabiele situatie is het zeker niet! Maar dat ligt in dit geval niet aan het vreemdgaan van de man. Scheiden in zo'n geval is ook lastig. De vrouw is alles behalve stabiel. Wat ik probeer te zeggen is dat niet iedereen de luxe heeft van een open relatie bespreekbaar maken. En dat de vreemdganger complexe motieven kan hebben voor zijn gedrag. Om daar nou de minnares medeverantwoordelijk voor te maken gaat mij echt veel te ver.
donderdag 24 mei 2012 om 00:07
Niet helemaal mee eens.
Uiteraard heeft de vreemdganger hier de echte verantwoordelijkheid.
Echter, de minnares faciliteert wel en doet dat precies zoals jij het nu omschrijft; de relatie onderbouwen en een nut geven.
In feite zit het natuurlijk heel anders.
De minnares ondermijnt het huwelijk van de vrouw van haar minnaar.
De vreemdganger heeft minder focus op zijn kinderen dus die kunnen daar onder lijden.
Op enig moment kan de vreemdganger ineens conclusies trekken en toch weggaan bij zijn instabiele vrouw; kinderen slachtoffer.
Vrouw van vreemdganger zou in een normale situatie misschien ook helemaal niet openstaan voor een open relatie.
Zo kunnen we nog wel even doorgaan.
Minnares jaagt dus eigen geluk na ten koste van een ander.
Die verantwoordelijkheid lijkt voor sommige mensen misschien niet zo van belang; ik vind dat respectloos en laf.
Mag jij bepalen of het dat waard is.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
donderdag 24 mei 2012 om 00:09
donderdag 24 mei 2012 om 00:11
Verantwoordelijk in zo verre dat als het een keer mis zou gaan ook zij haar uiterste best zou moeten doen om de situatie tot een goed einde te krijgen. Ik heb het idee dat zij erin zit voor de lusten. En dus geen vaste relatie met de man wil. Ik vind het alleen lastig om haar te veroordelen. Twee mensen willen graag sex, moeten ze dat dan zichzelf ontzeggen omdat ze er niet naar de buitenwereld voor uitkomen? Ik vind het zo ontzettend zwart wit gesteld. Jij hebt zelf een open relatie.. Is de weg daarnaartoe dan helemaal zonder hobbels gegaan? Is het nooit lastig geweest om dat te bespreken? Kun je je helemaal niet voorstellen dat het bespreekbaar maken van een open relatie voor sommige mensen heel lastig is?
donderdag 24 mei 2012 om 00:14
Cohen's ambitie was onrealistisch, maar dat terzijde.
Sja, ik denk dat overspel van alle tijden is, en van alle lagen van de bevolking. In sommige culturen wordt het doodgezwegen en stilzwijgend geaccepteerd, in andere culturen is het een schande. In beide gevallen zit je als hooggeplaatste in een chantabele positie en dat kan gewoonweg niet.
Persoonlijk denk ik dat iedereen moet doen wat hij/zij wil, zo lang hij/zij andere partijen daar niet mee schaadt.
donderdag 24 mei 2012 om 00:15
Nee hoor, is heel eenvoudig.
Schat, ik heb geen zin meer in een monogame relatie; wat doen we eraan?
Zo dat is eruit en hoe nu verder.
Het staat er natuurlijk een beetje dommig, maar zo is het in feite wel.
Kies je ervoor om vreemd te gaan of een relatie te beginnen dan ben je in mijn ogen laf en heb je geen respect voor je partner.
Hoe je het ook benaderd.
Dit is niet het einde. Het is zelfs niet het begin van het einde. Maar misschien is dit het einde van het begin.
donderdag 24 mei 2012 om 00:16