Relaties
alle pijlers
Onhoudbaar
vrijdag 1 juni 2012 om 13:41
Na lang wikken en wegen heb ik toch maar besloten mijn hart hier te luchten.. ik kan het bij niemand kwijt namelijk en ik merk nu dat ik het echt kwijt moet.
*poef*
Ik weet echt niet meer wat tedoen... ik ben de wanhoop nabij.
Op mijn werk ben ik 1 stress bonk.. en ik loop steeds vaker met de gedachte om de deur (ook prive) achter mij dicht te trekken en nooit meer terug tekeren.... maar en dan? Het zou niet eens kunnen want heb niet eens spaargeld en waar moet je heen.
Kort samengevat, vriend is van het pad af, ik probeer alles bij elkaar tehouden, maar raak ook de draad kwijt.
Wat kan ik nog doen... echt excuses maar haal dit wel straks weg ...
*poef*
Ik weet echt niet meer wat tedoen... ik ben de wanhoop nabij.
Op mijn werk ben ik 1 stress bonk.. en ik loop steeds vaker met de gedachte om de deur (ook prive) achter mij dicht te trekken en nooit meer terug tekeren.... maar en dan? Het zou niet eens kunnen want heb niet eens spaargeld en waar moet je heen.
Kort samengevat, vriend is van het pad af, ik probeer alles bij elkaar tehouden, maar raak ook de draad kwijt.
Wat kan ik nog doen... echt excuses maar haal dit wel straks weg ...
vrijdag 1 juni 2012 om 16:07
Wat moeilijk voor je! Ik kan lezen dat je ook nog echt van hem houdt en hem niet in de steek wil laten. Maar weet je; duidelijk zijn en grenzen stellen is niet in de steek laten. Je kunt toch duidelijk naar hem zijn? Dat je zegt dat je het niet langer aan kan zien dat degene waar jij zoveel van houdt, kapot gemaakt word. Door hemzelf. Dat je het niet aankan bij deze langzame zelfmoord te blijven staan kijken. Dat je weet dat hij ook van jou houdt en weet dat hij je geen kwaad zou willen doen, maar dat dat nu toch gebeurt. En dat je daarom wel een grens moet stellen, omdat dit moet stoppen. Dat je dus, uit naam van die liefde voor elkaar, grenzen moet stellen, omdat jullie elkaar niet kapot mogen maken. Dat je hoopt dat het goed komt, maar dat er dan wel serieuze stappen gezet moeten worden, omdat het anders wel voor goed stuk gaat tussen jullie.
Die grens kun je stellen door apart te gaan wonen, of hij laat zich opnemen.
Die grens kun je stellen door apart te gaan wonen, of hij laat zich opnemen.
vrijdag 1 juni 2012 om 16:07
:
Inderdaad, dat is geen 'mens' die dan spreekt, maar de drugs/alcohol. Dát is nu een verslaving.
Alsjeblieft, lees je maar eens in, in sites of boeken. Ga eens naar de bieb, kijk bij lotgenotengroepen op internet. Léér wat verslaafd zijn betekent, niet alleen voor de verslaafde zelf, maar vooral ook voor zijn/haar naasten.
Hij zal je inderdaad op je gevoel gaan werken, hij zal alles uit de kast trekken. Maar.... daarmee helpt hij zichzelf niet. En dát is wat hij moet doen. En dat kan hij alleen als hij in zijn eentje deze strijd aangaat. Al die jaren dat mensen hem wel hebben 'gesteund', is het hem ook niet gelukt. Dat moet al genoeg zeggen.
Er is pas een topic geweest hierover, over een vrouw die in precies dezelfde situatie zat (zit?), met zelfs nog een kind erbij. Maar helaas is die 'om privacyredenen' verwijderd door de mods op verzoek van de TO. En dat is beslist niet wat jij moet doen. Want aan de adviezen die daar en nu ook hier weer worden gegeven, kunnen anderen ook tips en troost halen.
Echt heel jammer dat je dat topic niet gezien hebt. Want de reacties van die TO daar, hadden wellicht jóuw ogen doen openen. Vaak moet je het van een afstand bekijken, om de realiteit te zien.
Kop op, schrijf hier maar veel, praat het van je af, want er komt een moment, en ik hoop heel gauw, dat je trots op jezelf bent. Het is eng, het is niet makkelijk, het is verschrikkelijk, maar... wel het beste, vrouwke.
Ja hij was vroeger al een beetje een egootje.,maar nu is het een monster aan het worden, ik vind het zo erg om dit hier neer te zetten. maar het is wel zo.
Hij is zo hard en ongevoelig, als ik huil of zeg jezus kijk wat er gebeurt, we moeten hier iets aan doen, ik wil je helpen , dit dat, steekt hij gewoon zijn middelvinger op en noemt mij slecht en schijnheilig en gestoord?!? een gier kwa geld... in onderhoudt hem! ik word er echt radeloos van en pfffff
Ik snap ook wel dat dit nooit gaat veranderen als ik er blijf als back up, maar waarom kan hij er gewoon niet samen voor vechten waarom zo diep moeten vallen.. ik kan er met mijn verstand niet bij, en trek het vaak niet...
vrijdag 1 juni 2012 om 16:11
Ik geloof niet dat ik onder de noemer 'altruïstich' val.
Maar goed, ik bedoelde dus wel degelijk dat de OP niet herkenbaar was in de zin van 'de TO en haar verhaal zijn niet dermate specifiek dat ze voor bekenden herkenbaar zou zijn'.
Geen idee of jij dat ook bedoelde Nerd, want ik kan er, jou kennende, wederom geen touw aan vastknopen.
Maar in de OP staat niets over een laptop of andere specifieke zaken. Ik wilde ermee zeggen: er zijn er 13 van in een dozijn, helaas....
vrijdag 1 juni 2012 om 16:16
Er schiet me nu opeens te binnen hoe die andere TO heette....
En waarom hij er niet samen voor kan vechten? Omdat de HIJ zoals jij denkt dat aanwezig is, niet (meer) bestaat!!
Een verslaafde kent maar één persoon: IK! Of hij nu vroeger lief was of een klootzak, hij is zoals hij NU is. En nu is zijn naam Verslaafd.
De mens achter de persoon praat niet, maar zijn verslaving, de drugs praat, redeneert, handelt.
vrijdag 1 juni 2012 om 16:16
Lieve Rafella,
Ik heb dit allemaal gezegd. Ik heb het op alle manieren geprobeert duidelijk te maken. Je bent zo jong, je kan zo veel , verstier je leven niet zo, weet je hoe pijn het doet voor mij om hier naar te kijken, ik hou van je , ik gun je het aller aller best.. en zo verder... niks... op soms een ik begrijp het, of ik heb ook respect voor je, komt goed..
Opname kan niet door verzekering, hij staat nergens ingeschreven en is dus geen ingezetene, hij heeft zich niet op ons nieuwe adres ingeschreven voor zijn schuldeisers,... ik gaf het achter hem aanlopen op een gegeven moment op . Maar voor de rest, ik ben haast nooit meegeweest naar de hulp ( werk 40 uur )maar waar hij mee thuis kwam opdrachtjes enz zakte echt mijn broek van naar beneden, ik ken hem hij gaat daar geen toneel zitten spelen dat he tgoed gaat enz. Nouja uit eindelijk zagen ze in dat dit geen zin had, en nu die opname,tsja krijgen we dit probleem..
Ik moet zo naar huis en ik weet hoe kwaad en boos hij door het huis loopt, en ik heb geen idee hoe te reageren of hoe mij te gedragen. Niks is goed, en dat gedrag irriteerd dan ook weer op een gegeven moment, dat ik ook mijn geduld verlies.
Pfff
vrijdag 1 juni 2012 om 16:20
vrijdag 1 juni 2012 om 16:21
Zomaar een site: http://www.relatietip.nl/ ... -een-drugsverslaafde.html
Lees het verhaal van Mieke eens:
"Mieke, partner van een aan gokken en harddrugs verslaafde man.
Eindelijk iemand voor wie ze werkelijk belangrijk was. Mieke had al zoveel vrienden gehad. Altijd gingen ze weer weg bij haar. Zij kende genoeg stellen die samen gelukkig waren, nu zou zij dat eindelijk ook hebben. Ze werd al weer wat jaartjes ouder en prees zichzelf gelukkig dat ze nu een dergelijk leuke jonge vriend had, Carlo. Deze jongen had wel de nodige problemen, maar ja, Mieke zou hem wel helpen. Met haar steun zou het allemaal wel goed komen. Dus deed Mieke alles voor hem. Hielp hem waar dat kon, regelde van alles voor hem, betaalde van alles voor hem, had eindeloos 'goede gesprekken' met Carlo. Tot zij de uitputting nabij was. Jawel, er werd ook wel eens gevochten in huis, daar dacht zij maar liever niet aan. Tot ze weer eens een blauw oog had en een goede vriend haar wees op de mogelijkheid om hulp te zoeken. Zo ging Mieke dus hulp zoeken. Vol schaamte over haar situatie. Zij verwachtte er eigenlijk niet zo veel van, deed het meer om die vriend gerust te stellen. Waarom zou het ergens anders wel kunnen wat haar tot nu toe zelf niet gelukt was? En inderdaad, één van de eerste dingen die zij te horen kreeg was dat men op De Regenboog ook niet konden zorgen dat Carlo nu eindelijk eens ging afkicken van zijn gok- en drugsverslaving. Dat kon alleen maar als Carlo daar zelf aan toe was, en dat bleek bepaald niet uit zijn gedrag, ondanks al zijn mooie woorden.
Wat wel kon, was met Mieke meedenken en haar zodoende helpen om zijn geluk in eigen hand te nemen en niet afhankelijk te maken van Carlo. Al pratend begon het heel langzaam tot Mieke door te dringen dat hij iets wilde wat helemaal niet kon. Namelijk het leven voor Carlo leven, Carlo's kar trekken. Geleidelijk aan won zij ook aan zelfvertrouwen, dat zij ook haar eigen kar kon trekken, en wel terdege een goede gelijkwaardige liefdesrelatie kon hebben. Dat ook zij haar eigen zelfrespect kon hebben. Zij begon Carlo ook meer als volwassene te behandelen, meer aan te spreken op zijn eigen verantwoordelijkheden. Dat was niet altijd gemakkelijk, maar bracht wel veel meer voldoening."
Lees het verhaal van Mieke eens:
"Mieke, partner van een aan gokken en harddrugs verslaafde man.
Eindelijk iemand voor wie ze werkelijk belangrijk was. Mieke had al zoveel vrienden gehad. Altijd gingen ze weer weg bij haar. Zij kende genoeg stellen die samen gelukkig waren, nu zou zij dat eindelijk ook hebben. Ze werd al weer wat jaartjes ouder en prees zichzelf gelukkig dat ze nu een dergelijk leuke jonge vriend had, Carlo. Deze jongen had wel de nodige problemen, maar ja, Mieke zou hem wel helpen. Met haar steun zou het allemaal wel goed komen. Dus deed Mieke alles voor hem. Hielp hem waar dat kon, regelde van alles voor hem, betaalde van alles voor hem, had eindeloos 'goede gesprekken' met Carlo. Tot zij de uitputting nabij was. Jawel, er werd ook wel eens gevochten in huis, daar dacht zij maar liever niet aan. Tot ze weer eens een blauw oog had en een goede vriend haar wees op de mogelijkheid om hulp te zoeken. Zo ging Mieke dus hulp zoeken. Vol schaamte over haar situatie. Zij verwachtte er eigenlijk niet zo veel van, deed het meer om die vriend gerust te stellen. Waarom zou het ergens anders wel kunnen wat haar tot nu toe zelf niet gelukt was? En inderdaad, één van de eerste dingen die zij te horen kreeg was dat men op De Regenboog ook niet konden zorgen dat Carlo nu eindelijk eens ging afkicken van zijn gok- en drugsverslaving. Dat kon alleen maar als Carlo daar zelf aan toe was, en dat bleek bepaald niet uit zijn gedrag, ondanks al zijn mooie woorden.
Wat wel kon, was met Mieke meedenken en haar zodoende helpen om zijn geluk in eigen hand te nemen en niet afhankelijk te maken van Carlo. Al pratend begon het heel langzaam tot Mieke door te dringen dat hij iets wilde wat helemaal niet kon. Namelijk het leven voor Carlo leven, Carlo's kar trekken. Geleidelijk aan won zij ook aan zelfvertrouwen, dat zij ook haar eigen kar kon trekken, en wel terdege een goede gelijkwaardige liefdesrelatie kon hebben. Dat ook zij haar eigen zelfrespect kon hebben. Zij begon Carlo ook meer als volwassene te behandelen, meer aan te spreken op zijn eigen verantwoordelijkheden. Dat was niet altijd gemakkelijk, maar bracht wel veel meer voldoening."
vrijdag 1 juni 2012 om 16:23
"Ik heb dit allemaal gezegd. Ik heb het op alle manieren geprobeert duidelijk te maken. Je bent zo jong, je kan zo veel , verstier je leven niet zo, weet je hoe pijn het doet voor mij om hier naar te kijken, ik hou van je , ik gun je het aller aller best.. en zo verder... niks... op soms een ik begrijp het, of ik heb ook respect voor je, komt goed."
Dit is niet wat Rafaella bedoelde (als ik even zo vrij mag zijn). Lees het nog maar eens goed!
Dit is niet wat Rafaella bedoelde (als ik even zo vrij mag zijn). Lees het nog maar eens goed!
vrijdag 1 juni 2012 om 16:23
Goed dat je dat zegt! Maar je moet het niet bij zeggen laten, je moet consequent acties eraan verbinden. Hoe moeilijk ook. Dan gaat hij het maar regelen met die verzekering, in laten schrijven, verzekeren, opnemen, schuldsanering. Je met het niet bij alleen woorden laten, ook daden. Je niks wijs laten maken. Het ligt niet aan jou. Msch is het wel wijselijk als je voor jezelf ook hulp zoekt, er zijn vele valkuilen in het omgaan met een verslaafde.
vrijdag 1 juni 2012 om 16:23
Nien, jij staat zijn gedrag ook toe. Als jezelf je grenzen aan gaat geven, zul je ook minder van zijn gedrag toestaan. Dat is zo belangrijk bij een verslaving, geef je grenzen aan.
Hij wil geen hulp, gewoon omdat hij de bodem nog niet heeft gezien. En die opname wil hij die wel, zo klinkt hij namelijk niet.
Nien, dit is een jongen met veel problemen. Dit is niet de jongen zoals jij hem hebt leren kennen. Die jongen bestaat (voorlopig?) niet meer. Hoe moeilijk ook, leg je hierbij neer.
HEt is toch niet normaal dat jij met angst en beven naar jouw huis gaat. Het huis dat jij betaald, de vaste lasten die jij betaald, het eten dat jij betaald, zijn verslaving zal jij ook wel betalen. Faciliteer hem niet meer.
Eigenlijk heeft hij het goed voor elkaar. Hij wordt onderhouden, zijn vriendin regelt alles, hij kan zich gedragen zoals hij wilt, zijn vriendin blijft toch wel. Af en toe doet hij iets om haar weer even tevreden te houden. En met zijn verslavingen hoeft hij zijn depressie (of andere problemen) niet te voelen.
Hij wil geen hulp, gewoon omdat hij de bodem nog niet heeft gezien. En die opname wil hij die wel, zo klinkt hij namelijk niet.
Nien, dit is een jongen met veel problemen. Dit is niet de jongen zoals jij hem hebt leren kennen. Die jongen bestaat (voorlopig?) niet meer. Hoe moeilijk ook, leg je hierbij neer.
HEt is toch niet normaal dat jij met angst en beven naar jouw huis gaat. Het huis dat jij betaald, de vaste lasten die jij betaald, het eten dat jij betaald, zijn verslaving zal jij ook wel betalen. Faciliteer hem niet meer.
Eigenlijk heeft hij het goed voor elkaar. Hij wordt onderhouden, zijn vriendin regelt alles, hij kan zich gedragen zoals hij wilt, zijn vriendin blijft toch wel. Af en toe doet hij iets om haar weer even tevreden te houden. En met zijn verslavingen hoeft hij zijn depressie (of andere problemen) niet te voelen.
vrijdag 1 juni 2012 om 20:15
Waarom kan je er wel met je verstand bij dat je van een man zegt te houden die je zo behandelt? Is dat verstand of angst voor het nu nog onbekende? Angst voor alleen zijn? Angst om een grens naar deze mafklapper te stellen?
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
vrijdag 1 juni 2012 om 20:19
Nien dan toch... maak je leven weer fijn voor jou. Dit kan toch niet? Je werkt en wilt en hij zorgt er voor dat je met pijn in je buik naar huis gaat. Dat is geen liefde Nien.
“I've learned that people will forget what you said, people will forget what you did, but people will never forget how you made them feel.” Maya Angelou.
zaterdag 2 juni 2012 om 19:50
quote:nien80 schreef op 01 juni 2012 @ 16:16:
[...]
Ik heb dit allemaal gezegd. Ik heb het op alle manieren geprobeert duidelijk te maken. Je bent zo jong, je kan zo veel , verstier je leven niet zo, weet je hoe pijn het doet voor mij om hier naar te kijken, ik hou van je , ik gun je het aller aller best.. en zo verder... niks... op soms een ik begrijp het, of ik heb ook respect voor je, komt goed..
Hey Nien, hoe gaat 'ie?
Ik herken precies wat je schrijft. Ik probeerde depri-ex ook zo te motiveren. Hup, lekker naar buiten, naar het strand, uitwaaien, daar knap je van op, je bent toch een fantastische man met honderden talenten, vergooi dat nou allemaal niet.
Maar hij knapte niet op (depressief) en hij voelde zich al een loser omdat hij de hele dag in bed lag te blowen en te zuipen, dat wreven mijn woorden hem dus nog even extra in. Voor hem genoeg reden voor... een paar biertjes en een pretsigaret.
Ik wil maar zeggen: van buitenaf iemand motiveren om zijn leven niet te laten beheersen door dit soort narigheid, dat gaat je niet lukken. Dat lukt pas als hij zelf wil, als hij het zelf ziet.
Zorg goed voor jezelf!
[...]
Ik heb dit allemaal gezegd. Ik heb het op alle manieren geprobeert duidelijk te maken. Je bent zo jong, je kan zo veel , verstier je leven niet zo, weet je hoe pijn het doet voor mij om hier naar te kijken, ik hou van je , ik gun je het aller aller best.. en zo verder... niks... op soms een ik begrijp het, of ik heb ook respect voor je, komt goed..
Hey Nien, hoe gaat 'ie?
Ik herken precies wat je schrijft. Ik probeerde depri-ex ook zo te motiveren. Hup, lekker naar buiten, naar het strand, uitwaaien, daar knap je van op, je bent toch een fantastische man met honderden talenten, vergooi dat nou allemaal niet.
Maar hij knapte niet op (depressief) en hij voelde zich al een loser omdat hij de hele dag in bed lag te blowen en te zuipen, dat wreven mijn woorden hem dus nog even extra in. Voor hem genoeg reden voor... een paar biertjes en een pretsigaret.
Ik wil maar zeggen: van buitenaf iemand motiveren om zijn leven niet te laten beheersen door dit soort narigheid, dat gaat je niet lukken. Dat lukt pas als hij zelf wil, als hij het zelf ziet.
Zorg goed voor jezelf!
Wat eten we vanavond?
maandag 4 juni 2012 om 12:12
quote:radeloosje31 schreef op 02 juni 2012 @ 00:49:
@nien
Ik adviseer je om mijn topics eens door te lezen. (via loepje)
Titel "genoeg is genoeg"
Je zult er denk ik wel herkenning vinden.
Sterkte!
Ik weet helaas hoe moeilijk t is!
Ha Radeloosje! Fijn dat je hier ook even schrijft, want jullie zullen veel herkenning bij elkaar vinden en elkaar wellicht op weg kunnen helpen.
Ik verwees met een omweg al naar jouw topics, maar ik dacht dat ze verwijderd waren destijds. Hoop dat er niet teveel gewist is in je topics, zodat het nog leesbaar is gebleven.
Nien, echt eens lezen daar. Nogmaals, het zal je ogen openen (hoop ik).
@nien
Ik adviseer je om mijn topics eens door te lezen. (via loepje)
Titel "genoeg is genoeg"
Je zult er denk ik wel herkenning vinden.
Sterkte!
Ik weet helaas hoe moeilijk t is!
Ha Radeloosje! Fijn dat je hier ook even schrijft, want jullie zullen veel herkenning bij elkaar vinden en elkaar wellicht op weg kunnen helpen.
Ik verwees met een omweg al naar jouw topics, maar ik dacht dat ze verwijderd waren destijds. Hoop dat er niet teveel gewist is in je topics, zodat het nog leesbaar is gebleven.
Nien, echt eens lezen daar. Nogmaals, het zal je ogen openen (hoop ik).