relatie
zondag 3 juni 2012 om 12:20
Beste dames en heren,
Ik heb sinds ruim een half jaar een relatie met een meisje. De relatie verloopt voor mij al een aantal maanden minder soepel. Ze is vaak moe, de sex is slecht en weinig en we zien elkaar niet vaak. Het meisje heeft het op het moment nogal moeilijk in haar leven. Haar opleiding verloopt niet zoals gehoopt en ze heeft een aantal dagen geleden, na een sowieso al heel lange en vermoeiende tentamen periode, te horen gekregen dat ze waarschijnlijk een jaar studie vertraging op gaat lopen. Door het nieuwe lente accoord van het kabinet gaat er waarschijnlijk ook nog bezuinigd worden op het werkgebied waar zij straks moet gaan solliciteren en in combinatie met een te grote instroom levert dit een slecht baan perspectief op. Ook hier heeft ze stress van. Om het allemaal nog erger te maken heeft ze een aantal dagen geleden te horen gekregen dat ze op haar bijbaantje waar ze al verschillende jaren werkt, ontslagen gaat worden. Kortom, ze zit al een tijdje niet lekker in haar vel. Er zijn ook nog een aantal persoonlijke problemen die ik hier op het forum niet ga posten, maar die ook aanzienlijke problemen op leveren. Ik leid op dit moment behoorlijk onder de relatie en vooral omdat het mijn eerste serieuze relatie is krijg ik al een hele tijd niet uit de relatie wat ik er van verwacht. Ik ga al een tijdje als een grote chagrijn door het leven en reageer dat af op anderen, terwijl ik normaal altijd redelijk opgewekt en vriendelijk ben. Ik wil mijn vriendin niet in de steek laten, want ik hou wel van haar, maar ik wil er zelf ook niet aan onderdoor gaan. Wat moet ik hier mee? als ik het nu uit zou maken zou de timing al helemaal slecht zijn en dat zou ik me zelf waarschijnlijk niet vergeven, maar alleen maar de relatie voorzetten uit medelijden is ook niet goed. Ik weet niet wat ik hier mee moet. Ik ben bang dat als ik nu zeg dat ik het uit maak, dat het dan helemaal niet goed komt en ik geef te veel om haar om haar kapot te maken. Ik wil er voor haar zijn en ze geeft ook aan dat ze daar op dit moment behoefte aan heeft, maar ik weet niet hoe lang ik hier nog mee om kan gaan.
Ik heb sinds ruim een half jaar een relatie met een meisje. De relatie verloopt voor mij al een aantal maanden minder soepel. Ze is vaak moe, de sex is slecht en weinig en we zien elkaar niet vaak. Het meisje heeft het op het moment nogal moeilijk in haar leven. Haar opleiding verloopt niet zoals gehoopt en ze heeft een aantal dagen geleden, na een sowieso al heel lange en vermoeiende tentamen periode, te horen gekregen dat ze waarschijnlijk een jaar studie vertraging op gaat lopen. Door het nieuwe lente accoord van het kabinet gaat er waarschijnlijk ook nog bezuinigd worden op het werkgebied waar zij straks moet gaan solliciteren en in combinatie met een te grote instroom levert dit een slecht baan perspectief op. Ook hier heeft ze stress van. Om het allemaal nog erger te maken heeft ze een aantal dagen geleden te horen gekregen dat ze op haar bijbaantje waar ze al verschillende jaren werkt, ontslagen gaat worden. Kortom, ze zit al een tijdje niet lekker in haar vel. Er zijn ook nog een aantal persoonlijke problemen die ik hier op het forum niet ga posten, maar die ook aanzienlijke problemen op leveren. Ik leid op dit moment behoorlijk onder de relatie en vooral omdat het mijn eerste serieuze relatie is krijg ik al een hele tijd niet uit de relatie wat ik er van verwacht. Ik ga al een tijdje als een grote chagrijn door het leven en reageer dat af op anderen, terwijl ik normaal altijd redelijk opgewekt en vriendelijk ben. Ik wil mijn vriendin niet in de steek laten, want ik hou wel van haar, maar ik wil er zelf ook niet aan onderdoor gaan. Wat moet ik hier mee? als ik het nu uit zou maken zou de timing al helemaal slecht zijn en dat zou ik me zelf waarschijnlijk niet vergeven, maar alleen maar de relatie voorzetten uit medelijden is ook niet goed. Ik weet niet wat ik hier mee moet. Ik ben bang dat als ik nu zeg dat ik het uit maak, dat het dan helemaal niet goed komt en ik geef te veel om haar om haar kapot te maken. Ik wil er voor haar zijn en ze geeft ook aan dat ze daar op dit moment behoefte aan heeft, maar ik weet niet hoe lang ik hier nog mee om kan gaan.
zondag 3 juni 2012 om 12:38
Als je echt voor haar wil gaan, laat haar dan even lekker uitrazen over alles wat kut is, maar maak met haar ook een opsomming van alles wat wel goed is in haar leven. Fijne relatie, gezondheid, familie, en allemaal dingen waar ze van kan genieten.
Onderneem leuke dingen met haar waar ze van opvrolijkt en zet alles in perspectief (je kan je altijd nog omscholen als je geen baan vindt, maar dat duurt nog wel even, over 10 jaar maakt het echt geen hol meer uit dat je een jaar langer over je studie hebt gedaan, etc.)
En houd haar ellende bij haar. Maak het niet jouw ellende. Bied een luisterend oor en een schouder om op te huilen, maar houd ook je eigen leven.
Onderneem leuke dingen met haar waar ze van opvrolijkt en zet alles in perspectief (je kan je altijd nog omscholen als je geen baan vindt, maar dat duurt nog wel even, over 10 jaar maakt het echt geen hol meer uit dat je een jaar langer over je studie hebt gedaan, etc.)
En houd haar ellende bij haar. Maak het niet jouw ellende. Bied een luisterend oor en een schouder om op te huilen, maar houd ook je eigen leven.
zondag 3 juni 2012 om 12:38
zondag 3 juni 2012 om 13:08
Ik ben er altijd voor haar en ze hoeft maar te roepen of ik kom. Ik probeer haar altijd op te vrolijken en als ze zin heeft om iets te gaan doen, ook al vind ik het niet leuk, dan ga ik altijd gewoon mee om haar een plezier te doen. Ik hou wel van haar, maar sinds een maand of 2 merk ik dat ik er gefrustreerd van wordt. Ik heb een heel tijdje met haar gedate voor dat we een relatie hebben en ik ken haar nu bijna een jaar. Vlak voor ze mij leerde kennen is haar oude, veel langere relatie, ook op de klippen gelopen, waarschijnlijk heeft hij het uit gemaakt vanwege de zelfde dingen als waar ik nu tegenaan loop. Kapot maken bedoel ik meer in de zin van dat ze het er gewoon even niet bij kan gebruiken. Ze zit niet lekker in haar vel en heeft de laatste tijd al veel tegenslagen gehad. Ze vindt mij helemaal geweldig en ik weet dat het haar, vooral nu, veel pijn zou doen als ik ook nog zei dat ik het niet meer zie zitten.
zondag 3 juni 2012 om 13:29
Van de roze wolk vallen gebeurt vroeg of laat altijd. Het probleem is dat ik het een heel leuk meisje vind waar ik normaal gesproken heel lang mee uit zou kunnen houden. Haar problemen zijn echter zo groot dat ik er in mee getrokken wordt en dat haar leuke momenten zijn ook drastisch terug lopen. Ik wil gewoon niet zon klootzak zijn die iemand in de kou laat staan als het mij even niet uit komt en zij het net kan gebruiken.
zondag 3 juni 2012 om 13:32
Nou, dan probeer je haar toch te redden. Hier zat ervaringsdeskundigen. Vele decennia verspild. Als ze niet wil dan wil ze niet en wordt het er niet leuker op. Ga jij ongelukkig zitten zijn omdat je je laat meeslepen in de problemen van een ander? Dan niet klagen want je bent e rzelf bij en doet dit jezelf aan.
Ruil hem in voor een ED! Veilig en warm. Dat is wat je nodig hebt!
zondag 3 juni 2012 om 13:33
Dat jij geen klootzak wil zijn, is nog een heel ander gevoel dan dat je haar niet kwijt wilt.
Hoe denk je dat die persoonlijke problemen gaan verdwijnen of verbeteren, als ze geen hulp wil?
Die andere dingen: studievertraging, ontslag, dat zijn de doodgewone problemen waar iedereen mee te maken krijgt in het leven. Als je die niet samen aan kunt, dan pas je misschien niet zo heel best bij elkaar?
Hoe denk je dat die persoonlijke problemen gaan verdwijnen of verbeteren, als ze geen hulp wil?
Die andere dingen: studievertraging, ontslag, dat zijn de doodgewone problemen waar iedereen mee te maken krijgt in het leven. Als je die niet samen aan kunt, dan pas je misschien niet zo heel best bij elkaar?
zondag 3 juni 2012 om 13:38
zondag 3 juni 2012 om 13:39
Er is vanuit mij de laatste maanden gewoon zo veel bij gemoeten. Ze heeft wel beloofd dat ze het in de vakantie goed zou maken, maar dat is meer symptoom bestrijding dan een echte oplossing zoeken want vroeg of laat botsen we hier weer tegenaan. Ik wil haar ergens ook niet kwijt omdat het in potentie een geweldig meisje is, dat komt er alleen nu niet uit en ik weet niet of ik het geduld op kan brengen om daar op te wachten.
zondag 3 juni 2012 om 13:42
Ik vind dat jij al veel voor haar doet, ze hoeft maar te roepen of je komt al aanrennen. Zit er ook nog wat leuks voor jou in? Kun jij ook bij haar terecht als er wat tegenzit? Het is toch niet te bedoeling dat jij alleen maar fungeert als uithuil-schouder-op-afroep. Wat deel je nog wel wat leuk is? Kan ze e.e.a. ook relativeren?
zondag 3 juni 2012 om 15:09
Ik vind het lief van je dat je haar niet zomaar in de steek laat!
Je moet haar laten zien dat de problemen met school niet het einde van de wereld zijn, en het vast wel goed komt. Ze heeft er toch niks aan om zich er druk over te maken, want het overkomt haar toch. Je zou haar idd moeten laten zien wat wel leuk is in het leven. Trek haar uit die negatieve spiraal. Neem haar mee naar leuke dingen waardoor ze haar hoofd even op iets anders kan richten, en benadruk heel vaak hoe leuk ze is en dat het echt allemaal wel goed komt. Ze moet de boel ook een beetje relativeren.
Je moet haar laten zien dat de problemen met school niet het einde van de wereld zijn, en het vast wel goed komt. Ze heeft er toch niks aan om zich er druk over te maken, want het overkomt haar toch. Je zou haar idd moeten laten zien wat wel leuk is in het leven. Trek haar uit die negatieve spiraal. Neem haar mee naar leuke dingen waardoor ze haar hoofd even op iets anders kan richten, en benadruk heel vaak hoe leuk ze is en dat het echt allemaal wel goed komt. Ze moet de boel ook een beetje relativeren.
zondag 3 juni 2012 om 15:30
Dat zou ik dus juist niet doen, haar proberen op te vrolijken. Want op het moment ben je zelf helemaal niet vrolijk. Ik zou haar eerlijk vertellen dat je het zwaar vindt op het moment, en of zij een plan heeft hoe het anders moet. 'Het goed maken in de vakantie' lijkt me geen plan voor de lange termijn. En een lange termijnplan heb je denk ik wel nodig, als die 'persoonlijke problemen' verder gaan dan de gewone, alledaagse obstakels.