Vriend van vriend

Goeiemorgen iedereen.



Graag wil ik jullie advies over het volgende.



Mijn vriend woont samen met zijn beste vriend, in het begin ging dat wel oke, ik vond het wel vreemd dat hij bij de eerste date er de hele avond bij bleef, maar het is ook zijn huis. Zo hebben we lang doorgekwakkelt. Hij zat er altijd bij. Op dagen dat mijn vriend en ik alleen wilde zijn kon dat niet. Als we het aangaven, ging hij weg om vervolgens stomdronken en luidruchtig te vroeg terug te komen.

Nu heb ik ervoor gezorgd dat iig de slaapkamer prive voor ons is door een muurtje tussen de slaap en huiskamer te laten zetten.



Irritaties liepen steeds hoger op. Die vriend kan heel moeilijk accepteren dat zijn beste vriend nu echt een serieuze relatie heeft, en daarmee ook een toekomst aan het opbouwen is. Hij wilt erg aan mijn vriend hangen, tot grote ergernis van mij. Na een half jaar was ik dat geplak ook helemaal zat. En heb toen ook tegen mijn vriend gezegd, dit moet veranderen. Het leek wel alsof ik een relatie met beide had. Hij was er alleen bij de seks niet bij.



Mijn vriend het gesprek aangaan, en het ging veranderen. Wij zagen verbetering, en konden ons eindelijk een beetje op elkaar richten. Totdat we een meningsverschil kregen, en ik dus boos ook dat onderwerp aankaartte. Was op dat moment niet relevant, mijn fout. Die vriend stormde toen als een gek de kamer in en begon verschrikkelijk hard tegen ons te brullen dat hij het zat was. Wat precies heeft hij nooit uitgelegd. Wel gevraagd, geen antwoord.



Ik ben daar best van geschrokken, en hield me koest. Totdat vriend en ik later ruzie kregen over iets heel onbenulligs. Wij boos op elkaar, en toen ik gefrustreerd, aaargh! riep, stormde hij weer de kamer in, dit keer nog kwader dan de vorige keer.

Hij is toen helemaal uit zijn plaat gegaan tegen mij! Stond zo dreigend voor me dat mijn vriend en ik bang waren dat hij mij ging slaan. Ter info, hij is 2 meter lang, en heeft zwaar overgewicht, dus die drukt me zo tegen de grond.



Ik ben mijn hele leven lang mishandeld, en ben bang van hem geworden. Heb mijn spullen gepakt, en ben daar maanden lang niet meer geweest. Weer tot ergernis van die vriend, want tja, nu zat mijn vriend steeds bij mij thuis.



Inmiddels heeft hij zijn excuses aangeboden, en probeer ik weer te doen alsof alles koek en ei is. Maar het lukt me niet.



Sterker nog, ik heb geen goed woord meer over hem te zeggen, begin me aan alles bij hem te irriteren. Inmiddels zit ik op het punt dat ik echt een hekel aan hem begin te krijgen.

Dat doe ik mijzelf aan, hij zuipt en claimt nog steeds even veel. Alleen nu is dat een heel groot struikelblok voor mij. Zeker omdat ik en mijn vriend vooruit gaan en hij stilstaat en alleen maar klaagt



Ik probeer daar zo min mogelijk te komen, alleen mijn kat woont daar. Omdat ik ben verhuist naar een kleine kamer. En kan hem niet ontlopen.



Het liefst wil ik niks meer met hem te maken hebben, ik sta ook op het punt mijn kat zo op te halen, na weer gedonder over een film, en mijn vriend die nu maar uren eerder van stage daarvoor wegmoet. Hij doet het uit angst, niet meer uit vriendschap.

Spuugzat ben ik het. En ik weet echt niet meer wat ik moet doen om dit weer normaal te laten verlopen.



Hij vind namelijk dat ik de vriendschap kapot maak, terwijl ik juist hun steeds aanspoor leuke dingen te doen, en vergeet daarbij mijn eigen relatie. Puur omdat ik dat gezeik niet meer aankon.



Sorry voor het lange warrige verhaal, maar ik weet echt niet meer wat ik moet doen.

Stel ik me aan? Moet ik veranderen? Gesprekken zijn er al meer dan 10 keer geweest, maar hij laat niks los,kropt alles op en knalt het er dan tegenover mij uit.



Help!

quote:rogue_1987 schreef op 05 juni 2012 @ 09:06:

Eens, niet normaal dit verhaal. Laat die vriend lekker op zichzelf gaan wonen.

Vind hij jou vriend soms stiekem een beetje leuk?

Hmm nee, hij is denk ik wel hetero. Hij heeft alleen al jaren geen vriendin meer, maar ook geen dates, of andere vrouwen die hem aandacht geven. Wat ik hoorde is dat hij inmiddels al 3 jaar geen vrouw meer om zich heen heeft gehad, of in bed. Volgens mij is dat als 21jarige student niet gezond voor je.

Hij wilt het wel, maar wilt nergens moeite voor doen

quote:no___ schreef op 05 juni 2012 @ 09:19:

Jij hebt toch ook een huis?

Al is het een klein kamertje, liever daar dan met die malle vriend.



En jouw vriend moet een beetje ballen kweken en korte metten maken met deze onzin. Dit gaat toch nergens over, bang zijn om naar huis te moeten gaan?

Zit niet veel anders op dan verhuizen denk ik.

Ik woon begeleid, we kunnen dus niet samenwonen. Ook duurt mijn schuldhulpverlening langer dan 3 jaar, ik zit er al 2.5 jaar in en moet nog 2.5. En ik wil eigenlijk niet samenwonen voordat ik schuldvrij ben.



Mijn vriend gaat vanavond weer praten, maar dan wel voor de laatste keer, ik sprak hem net aan de telefoon, en ik merk dat hij het nu inmiddels helemaal zat is. Het is of verandering, of hij gaat daar zo snel mogelijk weg. Maar ja, hoe doen we dat tot die tijd?

Die vriend heeft nog geen eens door dat ik hem na de ''bedreiging'' eigenlijk niet meer in mijn leven wil hebben.

quote:yvonjaspers schreef op 05 juni 2012 @ 09:20:

Vindt je vriend het zelf nog wel leuk om daar te wonen?

Nee inmiddels niet meer. Ik geef toe, wij zijn veel samen, en sinds ik 4 maanden geleden ziek ben geworden is dat meer geworden.



Het is ook niet dat mijn vriend bang voor hem is, maar hij is wel bang dat als hij geen leuke dingen met hem doet, de vriendschap over is. Dat zijn ook de enige momenten dat ze lol hebben. Veder is die vriend nogal neerslachtig, klaagt over alles, en sinds hij gestopt is met therapie lijkt het er niet beter op te worden. Inmiddels hebben zijn zus en vader ook al gezegd, die vriend kan echt niet meer verwachten dat jullie iedere week wat leuks doen. Maar het is en blijft je beste vriend, en het is niet zo dat hij altijd boos word, hij is 2 keer helemaal geflipt en veder houdt hij zich rustig. Maar laat wel duidelijk merken dat hij teleurgesteld is in mijn vriend. En bij mijn vriend loopt het over, hij zit met school, diploma, nieuwe baan, oude baan, stage, familie, ik die ziek ben, en dan ook nog zo'n grote vent onderhouden...Daarnaast wilt hij graag een vriendengroep in huidige stad vinden. Zijn andere vrienden wonen 200 km verderop. Merk dat hij echt zn draai probeert te vinden, en dat het niet lukt. Ik ''eis'' ook veel van zijn aandacht op, daarom liet ik het allemaal zo lang zn gang gaan. Hij heeft het al zo druk.



Toen mijn vriend nog ergens anders woonde, en ze elkaar weinig zagen, ging het een stuk beter. Maar volgens mij word het samenwonen als veel samen zijn gezien. Als ik niet in beeld was geweest hadden ze alleen elkaar gehad.



Dat leuk vinden blijft toch wel door mijn hoofd spoken... Ik heb ze vaak zat een getrouwd stel genoemd, en ook voor onze relatie, zat die vriend ook bij dates. Terwijl als er een vriendin van hem langskomt, wij weg moeten zijn. En dat zijn we dan ook. Voor het samenwonen kon mijn vriend gewoon met meisjes afspreken zonder hem erbij.

quote:monsterpinguin schreef op 05 juni 2012 @ 09:33:

Lijkt me heel simpel: je gaat daar nooit meer langs. Die kat geef je weg aan iemand anders.



Probleem opgelost.

Die kat is zo'n beetje alles wat ik heb, ik heb al rondgevraagd in de familie of de kat een jaartje daar tijdelijk kan wonen, maar niemand wilt een kat. En wanneer ik weer verhuist ben kan hij gewoon weer bij me wonen.

Kat gaat sowieso mee als mijn vriend toch besluit wat voor zichzelf te zoeken, dan moet die vriend daar ook weg. Het is een hoge huur, en dat kunnen geen van beide in hun eentje ophoesten.



Het steekt me ook, die vriend negeert de kat als ik er ben, en als ik weg ben maakt ie de hele tijd foto's dat mijn kat lief op zijn hoofd ligt enzo, dat deed ie altijd bij mij, en nu bij die vriend. Het is pure jaloezie dat ik dat beestje daar weg wil hebben... Ik weet het slecht van me