Studieschuld vriend,
donderdag 7 juni 2012 om 11:29
Hoi,
Er is iets wat mij een beetje zorgen baard en niet helemaal lekker zit. Door allerlei situaties van vroeger uit heeft mijn vriend een studieschuld opgebouwd van 40.000 euro. Dit houdt in dat hij vanaf volgend jaar juli (want je moet geloof ik pas terugbetalen na twee jaar, als ik het goed zeg) 226 o.i.d. per maand moet betalen aan DUO. Dit houdt in dat hij dan nog zo'n 1000 euro per maand over houdt van zijn salaris en dit is dan voorlopig nog wel zo. De studieschuld is met dit bedrag het minimale wat hij mag terugbetalen en duurt 15 jaar (!).
Ik zelf vind dit moeilijk omdat wij na de zomer actiever willen kijken of we samen kunnen wonen en hoe dan. Ik zelf verdien ook geen bakken met geld, maar dan houden wij niet veel geld over als je zijn studieschuld eraf haalt. Zelf heb ik geen enkele studieschuld opgebouwd door keihard te werken en te sparen en heb ik nu ook een redelijke spaarrekening. Natuurlijk geen 40.000 euro want ik heb er zelfs nog aan gedacht om mijn spaargeld aan hem te schenken voor zijn studieschuld. Dit vind ik echter ook wel wat ver gaan, daar ik altijd juist zo zorgvuldig ben geweest op financieel gebied.
Mijn vraag is eigenlijk; wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Meebetalen of niet? Zelf meer vaste lasten op je nemen? We hebben ongeveer een gelijk salaris als je zijn studieschuld niet meetelt. Spaargeld inzetten ervoor of niet? Hij zelf zegt dat hij beslissingen gemaakt heeft in het verleden (geholpen schulden van familie af te lossen met stufi en nu dus zelf schulden krijgen e.d.) en dan nu zelf op de blaren moet zitten. Ik denk, als wij samen blijven en samen wonen dan moet ik toch ook indirect op de blaren zitten. Omdat wij bijvoorbeeld niet in aanmerking komen voor een bepaald huurbedrag (omdat dat niet haalbaar is). Verder is vriend door weer een andere situatie niet ver gekomen in 'alvast sparen voor zijn studieschuld'.
Ik snap zijn omstandigheden en ben niet boos op hem, maar merk wel dat ik het lastig vind. Ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Omdat ik zelf zo anders sta in financiën.
Graag jullie reactie,
Er is iets wat mij een beetje zorgen baard en niet helemaal lekker zit. Door allerlei situaties van vroeger uit heeft mijn vriend een studieschuld opgebouwd van 40.000 euro. Dit houdt in dat hij vanaf volgend jaar juli (want je moet geloof ik pas terugbetalen na twee jaar, als ik het goed zeg) 226 o.i.d. per maand moet betalen aan DUO. Dit houdt in dat hij dan nog zo'n 1000 euro per maand over houdt van zijn salaris en dit is dan voorlopig nog wel zo. De studieschuld is met dit bedrag het minimale wat hij mag terugbetalen en duurt 15 jaar (!).
Ik zelf vind dit moeilijk omdat wij na de zomer actiever willen kijken of we samen kunnen wonen en hoe dan. Ik zelf verdien ook geen bakken met geld, maar dan houden wij niet veel geld over als je zijn studieschuld eraf haalt. Zelf heb ik geen enkele studieschuld opgebouwd door keihard te werken en te sparen en heb ik nu ook een redelijke spaarrekening. Natuurlijk geen 40.000 euro want ik heb er zelfs nog aan gedacht om mijn spaargeld aan hem te schenken voor zijn studieschuld. Dit vind ik echter ook wel wat ver gaan, daar ik altijd juist zo zorgvuldig ben geweest op financieel gebied.
Mijn vraag is eigenlijk; wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Meebetalen of niet? Zelf meer vaste lasten op je nemen? We hebben ongeveer een gelijk salaris als je zijn studieschuld niet meetelt. Spaargeld inzetten ervoor of niet? Hij zelf zegt dat hij beslissingen gemaakt heeft in het verleden (geholpen schulden van familie af te lossen met stufi en nu dus zelf schulden krijgen e.d.) en dan nu zelf op de blaren moet zitten. Ik denk, als wij samen blijven en samen wonen dan moet ik toch ook indirect op de blaren zitten. Omdat wij bijvoorbeeld niet in aanmerking komen voor een bepaald huurbedrag (omdat dat niet haalbaar is). Verder is vriend door weer een andere situatie niet ver gekomen in 'alvast sparen voor zijn studieschuld'.
Ik snap zijn omstandigheden en ben niet boos op hem, maar merk wel dat ik het lastig vind. Ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Omdat ik zelf zo anders sta in financiën.
Graag jullie reactie,
donderdag 7 juni 2012 om 12:29
quote:DeSiep schreef op 07 juni 2012 @ 12:24:
[...]
Ik begrijp dat jij het vanuit de andere zijde ziet. Ikzelf zou me daar rot onder voelen wanneer mijn partner niet mee kan naar de kroeg hierdoor, of wanneer ik nieuwe kleding koop en hij kan dat niet.
Dus draag je bij, lijkt me logisch want je wil het beste voor en met je partner. Daarom zei ik, in de praktijk werkt dit vaak niet zo.Ah, het beste willen voor je partner betekent automatisch dat je hem financieel moet sponsoren? Je kunt niet op andere manieren het beste voor hem willen?
[...]
Ik begrijp dat jij het vanuit de andere zijde ziet. Ikzelf zou me daar rot onder voelen wanneer mijn partner niet mee kan naar de kroeg hierdoor, of wanneer ik nieuwe kleding koop en hij kan dat niet.
Dus draag je bij, lijkt me logisch want je wil het beste voor en met je partner. Daarom zei ik, in de praktijk werkt dit vaak niet zo.Ah, het beste willen voor je partner betekent automatisch dat je hem financieel moet sponsoren? Je kunt niet op andere manieren het beste voor hem willen?
donderdag 7 juni 2012 om 12:29
quote:monsterpinguin schreef op 07 juni 2012 @ 12:26:
Er zijn div. charmante kanten aan de situatie, vind ik. Je wordt gedwongen om budget op vakantie te gaan, enzo. Denk eens aan vakanties via couchsurfing.org en lekker backpacken enzo.Noem het maar charmant wanneer je zelf genoeg geld hebt voor een duurdere vakantie en je moet noodgedwongen on budget op vakantie omdat je vriend een schuld heeft. En niks mis met een on budget vakantie hoor, alleen wanneer men noodgedwongen mee moet doen hieraan, wordt het een ander verhaal. Als je single bent en dat charmant vindt, ala.
Er zijn div. charmante kanten aan de situatie, vind ik. Je wordt gedwongen om budget op vakantie te gaan, enzo. Denk eens aan vakanties via couchsurfing.org en lekker backpacken enzo.Noem het maar charmant wanneer je zelf genoeg geld hebt voor een duurdere vakantie en je moet noodgedwongen on budget op vakantie omdat je vriend een schuld heeft. En niks mis met een on budget vakantie hoor, alleen wanneer men noodgedwongen mee moet doen hieraan, wordt het een ander verhaal. Als je single bent en dat charmant vindt, ala.
donderdag 7 juni 2012 om 12:31
quote:nellaaa schreef op 07 juni 2012 @ 12:29:
[...]
Ah, het beste willen voor je partner betekent automatisch dat je hem financieel moet sponsoren? Je kunt niet op andere manieren het beste voor hem willen?Op elke manier wil je het beste voor en met je partner. Lijkt me logisch. Je hoeft niet voor mij in te gaan vullen
[...]
Ah, het beste willen voor je partner betekent automatisch dat je hem financieel moet sponsoren? Je kunt niet op andere manieren het beste voor hem willen?Op elke manier wil je het beste voor en met je partner. Lijkt me logisch. Je hoeft niet voor mij in te gaan vullen
donderdag 7 juni 2012 om 12:32
quote:swirls2012 schreef op 07 juni 2012 @ 12:27:
[...]
Geloof me, de meeste mensen die de intellectuele capaciteiten hebben om een HBO/WO studie te doen, worden echt niet gelukkig van achter de kassa zitten de rest van hun leven. Dus in dat opzicht heb je helemaal geen keuze.
Als je zo gaat denken, dan kun je het hele onderwijssysteem wel gaan veranderen.
Maar goed, dat is een totaal andere discussie.Tuurlijk heb je wel een keuze. Je hoeft niet meteen op je 17e/18e te gaan studeren. Je kunt er ook voor kiezen eerst te sparen en dan te studeren. Ik zeg niet dat je dat moet doen, ik zeg alleen maar dat niemand je dwingt een studieschuld te nemen.
[...]
Geloof me, de meeste mensen die de intellectuele capaciteiten hebben om een HBO/WO studie te doen, worden echt niet gelukkig van achter de kassa zitten de rest van hun leven. Dus in dat opzicht heb je helemaal geen keuze.
Als je zo gaat denken, dan kun je het hele onderwijssysteem wel gaan veranderen.
Maar goed, dat is een totaal andere discussie.Tuurlijk heb je wel een keuze. Je hoeft niet meteen op je 17e/18e te gaan studeren. Je kunt er ook voor kiezen eerst te sparen en dan te studeren. Ik zeg niet dat je dat moet doen, ik zeg alleen maar dat niemand je dwingt een studieschuld te nemen.
donderdag 7 juni 2012 om 12:32
De afbetaling voor je studieschuld wordt berekend naar je inkomen. Ik zou dus even afwachten hoe veel er straks werkelijk moet worden afbetaald.
Mijn vriend heeft ook een studieschuld. Hij betaalt per maand ene kleine 100 euro terug. We hebben bekeken hoe het zit met versneld terugbetalen; maar na 15 jaar ben je van je schuld af betaald of niet.
We hebben gekozen voor een leven samen. Dus alles wat we hebben; geld, huis, auto, spaargeld; is van ons samen. We willen namelijk samen een leven opbouwen. Nu denken we beide hetzelfde over geld en geld uitgeven. Onze inkomens zijn vergelijkbaar.
Mijn vriend heeft ook een studieschuld. Hij betaalt per maand ene kleine 100 euro terug. We hebben bekeken hoe het zit met versneld terugbetalen; maar na 15 jaar ben je van je schuld af betaald of niet.
We hebben gekozen voor een leven samen. Dus alles wat we hebben; geld, huis, auto, spaargeld; is van ons samen. We willen namelijk samen een leven opbouwen. Nu denken we beide hetzelfde over geld en geld uitgeven. Onze inkomens zijn vergelijkbaar.
donderdag 7 juni 2012 om 12:35
Het heeft ten eerste niet zoveel zin om je druk te maken om die schuld, want hij is er nu eenmaal en hij zal toch afbetaald moeten worden.
Er zijn volgens mij twee mogelijkheden:
- je kijkt wat je vriend nog te besteden heeft na aftrek van zijn maandelijkse DUO terugbetaling, legt daar hetzelfde bedrag bij en dan weet je dus wat jullie kunnen uitgeven aan een appartementje, en betaal je allebei hetzelfde bedrag,
OF,
- jij legt meer in dan je vriend, als het bedrag bij optie in te laag is om woonruimte etc van te kunnen betalen. Of als jij toch graag ruimer wilt wonen, ook al betaal je daar dan ook naar verhouding het meeste voor van jullie tweeen.
Verder natuurlijk in je ssamenlevingscontract laten vastleggen dat jij niet zijn schuld overneemt en uiteraard NOOIT in gemeenschap van goederen trouwen.
Er zijn volgens mij twee mogelijkheden:
- je kijkt wat je vriend nog te besteden heeft na aftrek van zijn maandelijkse DUO terugbetaling, legt daar hetzelfde bedrag bij en dan weet je dus wat jullie kunnen uitgeven aan een appartementje, en betaal je allebei hetzelfde bedrag,
OF,
- jij legt meer in dan je vriend, als het bedrag bij optie in te laag is om woonruimte etc van te kunnen betalen. Of als jij toch graag ruimer wilt wonen, ook al betaal je daar dan ook naar verhouding het meeste voor van jullie tweeen.
Verder natuurlijk in je ssamenlevingscontract laten vastleggen dat jij niet zijn schuld overneemt en uiteraard NOOIT in gemeenschap van goederen trouwen.
donderdag 7 juni 2012 om 12:36
quote:nellaaa schreef op 07 juni 2012 @ 12:32:
[...]
Tuurlijk heb je wel een keuze. Je hoeft niet meteen op je 17e/18e te gaan studeren. Je kunt er ook voor kiezen eerst te sparen en dan te studeren.
Een studie (en alles wat daarbij komt kijken) kost (zeker tegenwoordig) zoveel geld, daar valt niet tegenop te sparen. Zeker niet als je 17/18 bent en je moet sparen van het geld dat je verdient met ongeschoold werk.
Ik zeg ook niet dat men gedwongen wordt om een studieschuld te nemen, maar je moet wel realistisch blijven vind ik.
[...]
Tuurlijk heb je wel een keuze. Je hoeft niet meteen op je 17e/18e te gaan studeren. Je kunt er ook voor kiezen eerst te sparen en dan te studeren.
Een studie (en alles wat daarbij komt kijken) kost (zeker tegenwoordig) zoveel geld, daar valt niet tegenop te sparen. Zeker niet als je 17/18 bent en je moet sparen van het geld dat je verdient met ongeschoold werk.
Ik zeg ook niet dat men gedwongen wordt om een studieschuld te nemen, maar je moet wel realistisch blijven vind ik.
donderdag 7 juni 2012 om 12:40
Overigens zitten wij precies in hetzelfde schuitje. Mijn vriend heeft ook een hele hoge IBG schuld en betaat per maand meer dan het dubbele terug dan wat ik aan de DUO betaal. En ook wij verdienen netto hetzelfde.
Dat houdt dus in dat ik in verhouding veel meer bijdraag aan ons huishouden (hypotheek, boodschappen, sparen, etc). Daar kan ik wel elke dag van lopen balen maar dat heeft geen zin. We hebben voor elkaar gekozen, en daar horen dit soort dingen ook bij. En ik weet zeker dat, mocht er ooit een situatie zijn waarin ik veel minder verdien dan hij en hij dus de meeste kosten betaalt, hij daar ook niet moeilijk over doet.
Dat houdt dus in dat ik in verhouding veel meer bijdraag aan ons huishouden (hypotheek, boodschappen, sparen, etc). Daar kan ik wel elke dag van lopen balen maar dat heeft geen zin. We hebben voor elkaar gekozen, en daar horen dit soort dingen ook bij. En ik weet zeker dat, mocht er ooit een situatie zijn waarin ik veel minder verdien dan hij en hij dus de meeste kosten betaalt, hij daar ook niet moeilijk over doet.
donderdag 7 juni 2012 om 12:40
quote:[message=12140931,noline]xantos schreef op 07 juni We hebben gekozen voor een leven samen. Dus alles wat we hebben; geld, huis, auto, spaargeld; is van ons samen. We willen namelijk samen een leven opbouwen. Nu denken we beide hetzelfde over geld en geld uitgeven. Onze inkomens zijn vergelijkbaar.Ook eens.
donderdag 7 juni 2012 om 12:40
quote:dubbelma schreef op 07 juni 2012 @ 12:07:
Van de duo site:
"Inkomen partner telt mee
Bij het verlagen van het maandbedrag telt ook het inkomen van uw partner mee. Hebt u voor het eerst studiefinanciering gehad vóór 1 augustus 2009 (mbo) of 1 september 2009 (hbo/universiteit), dan kunt u ervoor kiezen om het inkomen van uw partner buiten beschouwing te laten. Het gevolg is dan wel dat u niet meer automatisch na vijftien jaar van uw schuld af bent. Het aantal maanden dat u het inkomen van uw partner buiten beschouwing laat, wordt namelijk bij die vijftien jaar opgeteld. "
Het lijkt me logisch dat vriend van TO al voor 2009 stufi had gekregenJa klopt, ik schreef het al ergens: ik had naar de nieuwe regeling gekeken. Dan valt dat in ieder geval weer mee.
Van de duo site:
"Inkomen partner telt mee
Bij het verlagen van het maandbedrag telt ook het inkomen van uw partner mee. Hebt u voor het eerst studiefinanciering gehad vóór 1 augustus 2009 (mbo) of 1 september 2009 (hbo/universiteit), dan kunt u ervoor kiezen om het inkomen van uw partner buiten beschouwing te laten. Het gevolg is dan wel dat u niet meer automatisch na vijftien jaar van uw schuld af bent. Het aantal maanden dat u het inkomen van uw partner buiten beschouwing laat, wordt namelijk bij die vijftien jaar opgeteld. "
Het lijkt me logisch dat vriend van TO al voor 2009 stufi had gekregenJa klopt, ik schreef het al ergens: ik had naar de nieuwe regeling gekeken. Dan valt dat in ieder geval weer mee.
donderdag 7 juni 2012 om 12:42
quote:zomerkoninkje schreef op 07 juni 2012 @ 12:40:
Overigens zitten wij precies in hetzelfde schuitje. Mijn vriend heeft ook een hele hoge IBG schuld en betaat per maand meer dan het dubbele terug dan wat ik aan de DUO betaal. En ook wij verdienen netto hetzelfde.
Dat houdt dus in dat ik in verhouding veel meer bijdraag aan ons huishouden (hypotheek, boodschappen, sparen, etc). Daar kan ik wel elke dag van lopen balen maar dat heeft geen zin. We hebben voor elkaar gekozen, en daar horen dit soort dingen ook bij. En ik weet zeker dat, mocht er ooit een situatie zijn waarin ik veel minder verdien dan hij en hij dus de meeste kosten betaalt, hij daar ook niet moeilijk over doet.Helemaal mee eens.
Overigens zitten wij precies in hetzelfde schuitje. Mijn vriend heeft ook een hele hoge IBG schuld en betaat per maand meer dan het dubbele terug dan wat ik aan de DUO betaal. En ook wij verdienen netto hetzelfde.
Dat houdt dus in dat ik in verhouding veel meer bijdraag aan ons huishouden (hypotheek, boodschappen, sparen, etc). Daar kan ik wel elke dag van lopen balen maar dat heeft geen zin. We hebben voor elkaar gekozen, en daar horen dit soort dingen ook bij. En ik weet zeker dat, mocht er ooit een situatie zijn waarin ik veel minder verdien dan hij en hij dus de meeste kosten betaalt, hij daar ook niet moeilijk over doet.Helemaal mee eens.
donderdag 7 juni 2012 om 12:44
quote:nellaaa schreef op 07 juni 2012 @ 12:32:
[...]
Tuurlijk heb je wel een keuze. Je hoeft niet meteen op je 17e/18e te gaan studeren. Je kunt er ook voor kiezen eerst te sparen en dan te studeren. Ik zeg niet dat je dat moet doen, ik zeg alleen maar dat niemand je dwingt een studieschuld te nemen.Prachtige woorden, maar in de praktijk gaat het wel eens heel anders. Uiteraard is er een verschil tussen niets doen of erbij werken. Er kunnen een hoop dingen gebeuren, waardoor je noodgedwongen met de rug tegen de muur moeilijke keuzes moet maken. Dan is de keuze: studie afmaken en schuld opbouwen, of stoppen en daardoor ook een schuld hebben, omdat je niet afstudeert.
[...]
Tuurlijk heb je wel een keuze. Je hoeft niet meteen op je 17e/18e te gaan studeren. Je kunt er ook voor kiezen eerst te sparen en dan te studeren. Ik zeg niet dat je dat moet doen, ik zeg alleen maar dat niemand je dwingt een studieschuld te nemen.Prachtige woorden, maar in de praktijk gaat het wel eens heel anders. Uiteraard is er een verschil tussen niets doen of erbij werken. Er kunnen een hoop dingen gebeuren, waardoor je noodgedwongen met de rug tegen de muur moeilijke keuzes moet maken. Dan is de keuze: studie afmaken en schuld opbouwen, of stoppen en daardoor ook een schuld hebben, omdat je niet afstudeert.
donderdag 7 juni 2012 om 12:44
donderdag 7 juni 2012 om 12:45
quote:xantos schreef op 07 juni 2012 @ 12:32:
De afbetaling voor je studieschuld wordt berekend naar je inkomen. Ik zou dus even afwachten hoe veel er straks werkelijk moet worden afbetaald.
Mijn vriend heeft ook een studieschuld. Hij betaalt per maand ene kleine 100 euro terug. We hebben bekeken hoe het zit met versneld terugbetalen; maar na 15 jaar ben je van je schuld af betaald of niet.
We hebben gekozen voor een leven samen. Dus alles wat we hebben; geld, huis, auto, spaargeld; is van ons samen. We willen namelijk samen een leven opbouwen. Nu denken we beide hetzelfde over geld en geld uitgeven. Onze inkomens zijn vergelijkbaar.Heeft jouw vriend net zo'n schuld als die vriend van TO?
De afbetaling voor je studieschuld wordt berekend naar je inkomen. Ik zou dus even afwachten hoe veel er straks werkelijk moet worden afbetaald.
Mijn vriend heeft ook een studieschuld. Hij betaalt per maand ene kleine 100 euro terug. We hebben bekeken hoe het zit met versneld terugbetalen; maar na 15 jaar ben je van je schuld af betaald of niet.
We hebben gekozen voor een leven samen. Dus alles wat we hebben; geld, huis, auto, spaargeld; is van ons samen. We willen namelijk samen een leven opbouwen. Nu denken we beide hetzelfde over geld en geld uitgeven. Onze inkomens zijn vergelijkbaar.Heeft jouw vriend net zo'n schuld als die vriend van TO?
donderdag 7 juni 2012 om 12:50
Ik heb ook zo'n soort studieschuld en moet vanaf januari ook terugbetalen. Nou heb ik geen vriend, dus das makkelijk. Krijg ik wel een vriend ooit, dan zal ik geen seconde denken dat hij maar mee 'moet' betalen. Schuld is gemaakt in de tijd dat ik die vriend dan nog niet eens kende, dus de gevolgen zijn ook voor mij.
Als ik daardoor minder kleding kan kopen, dan is dat maar zo.
Als de situatie andersom gaat zijn en krijg ik bijvoorbeeld een vriend die een hogere schuld heeft en een lager salaris, dan vind ik dat ook niet mijn verantwoordelijkheid. Zal daaraan nooit meebetalen. Wat ik wel zou doen, is vakanties en etentjes enzo betalen, das iets waar je beiden op dat moment van geniet.
Relaties gaan tegenwoordig vaker uit dan dat het goed blijft gaan, dus ik ga echt geen honderden euro's aan iemands schuld uitgeven en omgekeerd verwacht ik hetzelfde. Zou het dus niet eens willen..
Als ik daardoor minder kleding kan kopen, dan is dat maar zo.
Als de situatie andersom gaat zijn en krijg ik bijvoorbeeld een vriend die een hogere schuld heeft en een lager salaris, dan vind ik dat ook niet mijn verantwoordelijkheid. Zal daaraan nooit meebetalen. Wat ik wel zou doen, is vakanties en etentjes enzo betalen, das iets waar je beiden op dat moment van geniet.
Relaties gaan tegenwoordig vaker uit dan dat het goed blijft gaan, dus ik ga echt geen honderden euro's aan iemands schuld uitgeven en omgekeerd verwacht ik hetzelfde. Zou het dus niet eens willen..
donderdag 7 juni 2012 om 13:02
Ooit had ik een partner die net zo dacht als jij: mijn studieschuld ging af van al het spaargeld dat hij had vergaard. Hij nam mij dit indirect zeer kwalijk. Pas na de relatie (5 jaar, samenwonend) kwam ik hier achter en ook dat hij gelogen had over zijn inkomen om 'buiten schot' te blijven wb mijn studieschuld. Dit heeft mij zeer gekwetst. Als hij een studieschuld had gehad en ik niet, had ik daar ook met liefde aan meebetaald. Aan het klussen in huis (zijn huis, ik huurde dat, ook met de huurprijs ging hij rommelen om maar zeker te zijn dat hij er niet op achteruit ging) heb ik duizenden euro ingelegd.
Nu woon ik samen met een man met een hoge studieschuld, mijn studieschuld is zo goed als afbetaald, nog 2 jaar ongeveer. Ik betaal net zo goed mee aan zjin schuld als hij aan de mijne. Ik verdiende eerste weinig, nu veel en alles delen we eerlijk. We leven samen. En goede eerlijke afspraken maken hoort daarbij!
Nu woon ik samen met een man met een hoge studieschuld, mijn studieschuld is zo goed als afbetaald, nog 2 jaar ongeveer. Ik betaal net zo goed mee aan zjin schuld als hij aan de mijne. Ik verdiende eerste weinig, nu veel en alles delen we eerlijk. We leven samen. En goede eerlijke afspraken maken hoort daarbij!
donderdag 7 juni 2012 om 13:11
quote:lionlily schreef op 07 juni 2012 @ 13:02:
Ooit had ik een partner die net zo dacht als jij: mijn studieschuld ging af van al het spaargeld dat hij had vergaard. Hij nam mij dit indirect zeer kwalijk. Pas na de relatie (5 jaar, samenwonend) kwam ik hier achter en ook dat hij gelogen had over zijn inkomen om 'buiten schot' te blijven wb mijn studieschuld. Als ik jou was zou ik heel erg blij zijn dat deze relatie voorbij is. Wat een eikel!
Ooit had ik een partner die net zo dacht als jij: mijn studieschuld ging af van al het spaargeld dat hij had vergaard. Hij nam mij dit indirect zeer kwalijk. Pas na de relatie (5 jaar, samenwonend) kwam ik hier achter en ook dat hij gelogen had over zijn inkomen om 'buiten schot' te blijven wb mijn studieschuld. Als ik jou was zou ik heel erg blij zijn dat deze relatie voorbij is. Wat een eikel!