Geld & Recht
alle pijlers
Studieschuld vriend,
donderdag 7 juni 2012 om 11:29
Hoi,
Er is iets wat mij een beetje zorgen baard en niet helemaal lekker zit. Door allerlei situaties van vroeger uit heeft mijn vriend een studieschuld opgebouwd van 40.000 euro. Dit houdt in dat hij vanaf volgend jaar juli (want je moet geloof ik pas terugbetalen na twee jaar, als ik het goed zeg) 226 o.i.d. per maand moet betalen aan DUO. Dit houdt in dat hij dan nog zo'n 1000 euro per maand over houdt van zijn salaris en dit is dan voorlopig nog wel zo. De studieschuld is met dit bedrag het minimale wat hij mag terugbetalen en duurt 15 jaar (!).
Ik zelf vind dit moeilijk omdat wij na de zomer actiever willen kijken of we samen kunnen wonen en hoe dan. Ik zelf verdien ook geen bakken met geld, maar dan houden wij niet veel geld over als je zijn studieschuld eraf haalt. Zelf heb ik geen enkele studieschuld opgebouwd door keihard te werken en te sparen en heb ik nu ook een redelijke spaarrekening. Natuurlijk geen 40.000 euro want ik heb er zelfs nog aan gedacht om mijn spaargeld aan hem te schenken voor zijn studieschuld. Dit vind ik echter ook wel wat ver gaan, daar ik altijd juist zo zorgvuldig ben geweest op financieel gebied.
Mijn vraag is eigenlijk; wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Meebetalen of niet? Zelf meer vaste lasten op je nemen? We hebben ongeveer een gelijk salaris als je zijn studieschuld niet meetelt. Spaargeld inzetten ervoor of niet? Hij zelf zegt dat hij beslissingen gemaakt heeft in het verleden (geholpen schulden van familie af te lossen met stufi en nu dus zelf schulden krijgen e.d.) en dan nu zelf op de blaren moet zitten. Ik denk, als wij samen blijven en samen wonen dan moet ik toch ook indirect op de blaren zitten. Omdat wij bijvoorbeeld niet in aanmerking komen voor een bepaald huurbedrag (omdat dat niet haalbaar is). Verder is vriend door weer een andere situatie niet ver gekomen in 'alvast sparen voor zijn studieschuld'.
Ik snap zijn omstandigheden en ben niet boos op hem, maar merk wel dat ik het lastig vind. Ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Omdat ik zelf zo anders sta in financiën.
Graag jullie reactie,
Er is iets wat mij een beetje zorgen baard en niet helemaal lekker zit. Door allerlei situaties van vroeger uit heeft mijn vriend een studieschuld opgebouwd van 40.000 euro. Dit houdt in dat hij vanaf volgend jaar juli (want je moet geloof ik pas terugbetalen na twee jaar, als ik het goed zeg) 226 o.i.d. per maand moet betalen aan DUO. Dit houdt in dat hij dan nog zo'n 1000 euro per maand over houdt van zijn salaris en dit is dan voorlopig nog wel zo. De studieschuld is met dit bedrag het minimale wat hij mag terugbetalen en duurt 15 jaar (!).
Ik zelf vind dit moeilijk omdat wij na de zomer actiever willen kijken of we samen kunnen wonen en hoe dan. Ik zelf verdien ook geen bakken met geld, maar dan houden wij niet veel geld over als je zijn studieschuld eraf haalt. Zelf heb ik geen enkele studieschuld opgebouwd door keihard te werken en te sparen en heb ik nu ook een redelijke spaarrekening. Natuurlijk geen 40.000 euro want ik heb er zelfs nog aan gedacht om mijn spaargeld aan hem te schenken voor zijn studieschuld. Dit vind ik echter ook wel wat ver gaan, daar ik altijd juist zo zorgvuldig ben geweest op financieel gebied.
Mijn vraag is eigenlijk; wat zouden jullie doen in zo'n situatie? Meebetalen of niet? Zelf meer vaste lasten op je nemen? We hebben ongeveer een gelijk salaris als je zijn studieschuld niet meetelt. Spaargeld inzetten ervoor of niet? Hij zelf zegt dat hij beslissingen gemaakt heeft in het verleden (geholpen schulden van familie af te lossen met stufi en nu dus zelf schulden krijgen e.d.) en dan nu zelf op de blaren moet zitten. Ik denk, als wij samen blijven en samen wonen dan moet ik toch ook indirect op de blaren zitten. Omdat wij bijvoorbeeld niet in aanmerking komen voor een bepaald huurbedrag (omdat dat niet haalbaar is). Verder is vriend door weer een andere situatie niet ver gekomen in 'alvast sparen voor zijn studieschuld'.
Ik snap zijn omstandigheden en ben niet boos op hem, maar merk wel dat ik het lastig vind. Ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Omdat ik zelf zo anders sta in financiën.
Graag jullie reactie,
donderdag 7 juni 2012 om 13:18
quote:Ikbenanoniem schreef op 07 juni 2012 @ 12:07:
Ik vraag me af of de vrouwen die nu zeggen dat de kosten 50-50 moeten worden verdeeld (en vriend de terugbetaling maar van zijn eigen geld moet doen), dat ook blijven volhouden als ze kinderen krijgen en zelf 2 of 3 dagen gaan werken ipv 4-5.
Als ze van een lager salaris nog steeds de helft moeten betalen, dan moet de verdeling vast wel naar rato.
Om hier inhoudelijk op te reageren: toen er kinderen kwamen zijn onze financiele afspraken veranderd. Alles op één hoop. We waren toen ook al 13 jaar bij elkaar. Overigens werken man en ik beide 32 uur en verdien ik op het moment meer dan hij.
Toen ik minder ging werken (van 40 naar 32 uur) was dat mijn eigen keus, en ben ik niet minder gaan bijdragen aan de gezamelijke rekening. Ik hield gewoon minder geld over. Maar gelukkig hebben wij wel altijd dusdanig 'veel' geld over gehouden dat uit eten gaan en leuke dingen doen geen probleem was.
Ik vraag me af of de vrouwen die nu zeggen dat de kosten 50-50 moeten worden verdeeld (en vriend de terugbetaling maar van zijn eigen geld moet doen), dat ook blijven volhouden als ze kinderen krijgen en zelf 2 of 3 dagen gaan werken ipv 4-5.
Als ze van een lager salaris nog steeds de helft moeten betalen, dan moet de verdeling vast wel naar rato.
Om hier inhoudelijk op te reageren: toen er kinderen kwamen zijn onze financiele afspraken veranderd. Alles op één hoop. We waren toen ook al 13 jaar bij elkaar. Overigens werken man en ik beide 32 uur en verdien ik op het moment meer dan hij.
Toen ik minder ging werken (van 40 naar 32 uur) was dat mijn eigen keus, en ben ik niet minder gaan bijdragen aan de gezamelijke rekening. Ik hield gewoon minder geld over. Maar gelukkig hebben wij wel altijd dusdanig 'veel' geld over gehouden dat uit eten gaan en leuke dingen doen geen probleem was.
donderdag 7 juni 2012 om 13:30
Ik zou nooit een (studie)schuld voor een partner (deels) afbetalen, zeker niet als deze voor de relatie is ontstaan.
En hoe slim is iemand als hij een lening van zijn studiefinanciering gebruikt om een familielid te helpen? Dat zegt in mijn ogen wel iets over de onverantwoordelijkheid op financieel gebied.
En hoe slim is iemand als hij een lening van zijn studiefinanciering gebruikt om een familielid te helpen? Dat zegt in mijn ogen wel iets over de onverantwoordelijkheid op financieel gebied.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
donderdag 7 juni 2012 om 13:46
quote:dubbelma schreef op 07 juni 2012 @ 12:11:
[...]
Ik vind dat wanneer je een jaar samen bent en voor het eerst gaat samenwonen, het best ver gaan om oude schulden gaan aflossen voor elkaar. Je hebt nooit eerder samengewoond, je weet niet hoe dat gaat verlopen.... Op zich kun je overwegen om deels bij te dragen aan het maandelijkse bedrag, maar je hele spaarpot erin gooien zou ik nooit doen.Nog niet alles gelezen, maar hier ben ik het mee eens. Als je al wilt bijdragen, doe dat dan via de maandelijkse bijdrage en stort niet meteen je spaargeld erin. Je gaat net samenwonen en weet niet hoe het gaat lopen. Bedenk dat je ook na een tijdje samenwonen nog kunt besluiten (wat meer) af te lossen op zijn lening. Andersom is het moeilijk om je geld terug te krijgen mocht het fout lopen.
[...]
Ik vind dat wanneer je een jaar samen bent en voor het eerst gaat samenwonen, het best ver gaan om oude schulden gaan aflossen voor elkaar. Je hebt nooit eerder samengewoond, je weet niet hoe dat gaat verlopen.... Op zich kun je overwegen om deels bij te dragen aan het maandelijkse bedrag, maar je hele spaarpot erin gooien zou ik nooit doen.Nog niet alles gelezen, maar hier ben ik het mee eens. Als je al wilt bijdragen, doe dat dan via de maandelijkse bijdrage en stort niet meteen je spaargeld erin. Je gaat net samenwonen en weet niet hoe het gaat lopen. Bedenk dat je ook na een tijdje samenwonen nog kunt besluiten (wat meer) af te lossen op zijn lening. Andersom is het moeilijk om je geld terug te krijgen mocht het fout lopen.
donderdag 7 juni 2012 om 14:01
quote:swirls2012 schreef op 07 juni 2012 @ 12:14:
[...]
Inderdaad. Ik snap sowieso niet dat blijkbaar veel mensen zo zitten te kijken op geld binnen een relatie (de hele gedachte van dit is mijn geld en dat is jouw geld). Alsof je met een vreemde samenwoont, of een soort huisgenoten bent ipv partners.
Als de 1 (veel) meer te besteden heeft dan de ander dan krijg je naar mijn idee echt hele rare situaties.
Door teleurstellingen in het verleden vind ik dit wel een issue.
Voorbeeld: ik heb een spaarrekening van 50k en mijn vriend heeft een krediet lopen van 10k. Hij geeft geld veel makkelijker uit dan ik (vooral aan zijn hobby). We hebben beiden een vergelijkbaar loon. Zou jij dan echt, als je zou gaan samenwonen, vanaf dag 1 alles op één hoop gooien?
[...]
Inderdaad. Ik snap sowieso niet dat blijkbaar veel mensen zo zitten te kijken op geld binnen een relatie (de hele gedachte van dit is mijn geld en dat is jouw geld). Alsof je met een vreemde samenwoont, of een soort huisgenoten bent ipv partners.
Als de 1 (veel) meer te besteden heeft dan de ander dan krijg je naar mijn idee echt hele rare situaties.
Door teleurstellingen in het verleden vind ik dit wel een issue.
Voorbeeld: ik heb een spaarrekening van 50k en mijn vriend heeft een krediet lopen van 10k. Hij geeft geld veel makkelijker uit dan ik (vooral aan zijn hobby). We hebben beiden een vergelijkbaar loon. Zou jij dan echt, als je zou gaan samenwonen, vanaf dag 1 alles op één hoop gooien?
donderdag 7 juni 2012 om 16:38
Ik heb een studieschuld van 15000, mijn vriend heeft geen studieschuld. Wij betalen beiden de helft vd gezamenlijke vaste lasten (storten we op een gezamenlijke rekening). Wat er overblijft is voor onszelf. Ik betaal daar dan nog Oa mijn aflossing aan DUO van. Het is nooit in me opgekomen om mijn vriend hieraan mee te laten betalen, het is toch mijn schuld? Andersom zou ik hem ook niet zo snel helpen bij het afbetalen van zijn evt schulden.
Dus TO, mijn advies zou zijn om jullie financiën gescheiden te houden en je spaargeld voor jezelf te houden. Stel dat de relatie uitgaat dan kun je daarmee opnieuw beginnen bijvoorbeeld. En als je vriend hierdoor straks weinig te besteden heeft én jij wil toch naar de sauna, uit eten oid met hem dan betaal je gewoon een keertje.
Dus TO, mijn advies zou zijn om jullie financiën gescheiden te houden en je spaargeld voor jezelf te houden. Stel dat de relatie uitgaat dan kun je daarmee opnieuw beginnen bijvoorbeeld. En als je vriend hierdoor straks weinig te besteden heeft én jij wil toch naar de sauna, uit eten oid met hem dan betaal je gewoon een keertje.
donderdag 7 juni 2012 om 20:27
Wow mensen wat veel reacties! Mijn internet was uitgevallen dus ik lees het nu pas... Ik heb een boel gelezen allereerst: we zijn pril samen maar kennen elkaar al een poos, we waren beste vrienden. Het is ook niet zo dat we maar hup nu meteen gaan samenwonen & dat is ook niet zozeer mijn vraag. Immers, als we over 2 jaar pas gaan samenwonen dan is die schuld er alsnog (die duurt tenminste 15 jaar o.i.d.). Het is meer dat ik tegen die schuld aan kijk en ervan schrok. De reden ervan is zeker naïef geweest (relatie in buitenland, familieleden helpen terwijl je het zelf ook niet hebt e.d.). Hij zelf geeft aan dat hij er zeker van baalt en dat als alles anders was geweest hij dingen anders aangepakt zou hebben. Echter is dit nu niet meer terug te draaien en zijn deze schulden allemaal gemaakt voordat ik in beeld kwam.
Kortom: ik veroordeel hem niet, ik weet waarom hij die keuzes destijds gemaakt heeft. Ik geloof niet dat hij dit nogmaals zou doen (daar heeft hij wel van geleerd) en ik waardeer het dat hij er niet van is gaan feesten of rondshoppen o.i.d.
De meningen van jullie allen wisselt nog al. De een zegt "alles op één hoop" en sommige raadt het sterk af om mee te betalen. Nu heeft mijn vriend ook minder te besteden dan ik (ondanks dat ik op mijzelf woon en dus meer vaste lasten heb) en is het zo dat ik ook indirect of direct al meer betaal. Aan uitjes, iets leuks doen, boodschappen. Dit vind ik allemaal niet zo'n probleem, maar erover praten vind ik dan wel weer belangrijk. Dat het geen vanzelfsprekendheid wordt. Hij doet ook waar hij kan zijn best dingen terug te doen. Het moet ook wel in balans blijven.
Kortom: ik veroordeel hem niet, ik weet waarom hij die keuzes destijds gemaakt heeft. Ik geloof niet dat hij dit nogmaals zou doen (daar heeft hij wel van geleerd) en ik waardeer het dat hij er niet van is gaan feesten of rondshoppen o.i.d.
De meningen van jullie allen wisselt nog al. De een zegt "alles op één hoop" en sommige raadt het sterk af om mee te betalen. Nu heeft mijn vriend ook minder te besteden dan ik (ondanks dat ik op mijzelf woon en dus meer vaste lasten heb) en is het zo dat ik ook indirect of direct al meer betaal. Aan uitjes, iets leuks doen, boodschappen. Dit vind ik allemaal niet zo'n probleem, maar erover praten vind ik dan wel weer belangrijk. Dat het geen vanzelfsprekendheid wordt. Hij doet ook waar hij kan zijn best dingen terug te doen. Het moet ook wel in balans blijven.
donderdag 7 juni 2012 om 20:32
quote:Dahlia74 schreef op 07 juni 2012 @ 12:05:
Je vriend is dus vooral ook naïef geweest. Is hij nog steeds zo? Dat hij familie en vrienden helpt met zijn zuurverdiende geld?
Jammer dat hij niet eerder de mogelijkheid had om te sparen. Kan hij dat straks wel, of vindt hij dan weer een ander "project"? Is hij zich bewust van zijn studieschuld en de gevolgen daarvan?
Leuk werk is heel belangrijk, voor mij belangrijker dan wat het oplevert, maar als je er niet van rond kunt komen zul je toch iets anders moeten zoeken.Vriend geeft geen geld meer aan vrienden en/of familie. Hij heeft er wel van geleerd, maar dat maakt voor zijn studieschuld nu niet meer zoveel uit. Hij vind geen ander project want hij is zich erg bewust van zijn financiële situatie. Verder zou ik liever klein willen wonen en goedkoop dan groter en budget vakanties vind ik ook prima. Ik ben van alles maar zeker geen luxe paardje. Ik ben gek op mijn vriend maar vind dit wel een onderwerp om bij stil te staan. Vandaar dat ik er wel een topic voor opende. Mijn vriend geniet echt ontzettend van zijn werk en hij heeft een vast contract (dus voor onbepaalde tijd) dat is niet zo makkelijk om te krijgen op het moment en lijkt mij ook niet meteen dan het slimste om die financiële zekerheid op de kop te gooien.
Je vriend is dus vooral ook naïef geweest. Is hij nog steeds zo? Dat hij familie en vrienden helpt met zijn zuurverdiende geld?
Jammer dat hij niet eerder de mogelijkheid had om te sparen. Kan hij dat straks wel, of vindt hij dan weer een ander "project"? Is hij zich bewust van zijn studieschuld en de gevolgen daarvan?
Leuk werk is heel belangrijk, voor mij belangrijker dan wat het oplevert, maar als je er niet van rond kunt komen zul je toch iets anders moeten zoeken.Vriend geeft geen geld meer aan vrienden en/of familie. Hij heeft er wel van geleerd, maar dat maakt voor zijn studieschuld nu niet meer zoveel uit. Hij vind geen ander project want hij is zich erg bewust van zijn financiële situatie. Verder zou ik liever klein willen wonen en goedkoop dan groter en budget vakanties vind ik ook prima. Ik ben van alles maar zeker geen luxe paardje. Ik ben gek op mijn vriend maar vind dit wel een onderwerp om bij stil te staan. Vandaar dat ik er wel een topic voor opende. Mijn vriend geniet echt ontzettend van zijn werk en hij heeft een vast contract (dus voor onbepaalde tijd) dat is niet zo makkelijk om te krijgen op het moment en lijkt mij ook niet meteen dan het slimste om die financiële zekerheid op de kop te gooien.
donderdag 7 juni 2012 om 21:54
hanZie, dat is een beetje een lang verhaal om uit te leggen. Het komt erop neer dat hij geld had geleend van o.a. zijn moeder (dit alles heeft dan weer verband met zijn ex) en dat dit alles helemaal voorbij is zo'n om en na bij rond juli, dus over een maand. Dan staat hij niet meteen in de + omdat hij nog rood stond bij de bank dus dan is hij rond augustus helemaal klaar daarmee en dan kan hij uiteraard weer meer sparen dan ik, want ik heb meer vaste lasten doordat ik op mijzelf woon. Ik daarentegen spaar al langer dus heb meer spaargeld dan hij. Door de keuzes uit het verleden.
donderdag 7 juni 2012 om 22:35
Ik denk niet dat mijn vriend in de toekomst weer dezelfde fouten gaat maken. Maar 100% zeker weet je zoiets natuurlijk niet. Ik heb het er met mijn vriend over gehad, ik wil niet uit naïef gedrag mijn spaargeld aan zijn studieschuld uitgeven en dit vond hij meer dan terecht, dat wilde hij ook niet. Mochten we gaan samenwonen en er is bijvoorbeeld bij hem geen ruimte meer voor de film o.i.d. dan vind ik het geen probleem om dat af en toe eens te betalen, mits het geen vanzelfsprekendheid wordt en we er open over kunnen blijven praten. Hij vind dit helemaal prima en snapt mijn uitgangspunt. Verder hebben we allebei minimale eisen aan een eigen huis/appartement. De locatie maakt mij weinig uit (tot in een bepaalde straal, maar de buurt e.d.) en ik hoef geen vijf sterren woning... Dus we komen daar met overleg e.d. ongetwijfeld t.z.t. wel uit.
donderdag 7 juni 2012 om 22:42
Uiteraard zorg ik dat er een degelijk samenlevingscontract komt. Maar voor nu wonen we nog niet samen hé, ik had het topic vooral geopend omdat zijn studieschuld er ook over een paar jaar nog wel is. Verder zijn de meeste van zijn schulden door omstandigheden (waarover ik niet teveel in details kan en wil spreken) die echt niet dagelijks voorkomen. Kerstklok we wonen nu ook al praktisch samen bij mij & hij geeft helemaal niets om kleding, dingen voor zichzelf en is zuinig met boodschappen.
donderdag 7 juni 2012 om 22:46
quote:nellaaa schreef op 07 juni 2012 @ 22:43:
Het is ook zaak dat je dat contract regelt voordat je samen gaat wonen Ik zal erop letten, haha. Ik vertrouw hem wel, maar wellicht ben ik hierin wat naïef dus ik heb hem verteld dat het mij slim leek om dingen op papier te zetten zodat ik niet vol passie en ietwat naïef en verliefd ergens instap waar ik niet meer uit kom. Hij vond dat een goed idee en begreep dit ook. Dus eigenlijk niet zoveel aan de hand.
Het is ook zaak dat je dat contract regelt voordat je samen gaat wonen Ik zal erop letten, haha. Ik vertrouw hem wel, maar wellicht ben ik hierin wat naïef dus ik heb hem verteld dat het mij slim leek om dingen op papier te zetten zodat ik niet vol passie en ietwat naïef en verliefd ergens instap waar ik niet meer uit kom. Hij vond dat een goed idee en begreep dit ook. Dus eigenlijk niet zoveel aan de hand.
donderdag 7 juni 2012 om 22:55
Poeh ik zou m wel een beetje in de gaten houden voordat ie weer allerlei mensen gaat steunen. Jullie hebben het nu zelf nodig.
Verder... je meet je een bepaalde levensstandaard aan en daar wen je dan aan. De één gaat drie keer per week uit eten, drie keer per jaar op vakantie, loopt in dure kleding en koopt de nieuwste gadgets. De ander kan dat niet en is dan blij met eens in de zoveel tijd een avondje bios of een wandeling door het bos. Je zult even een weg moeten vinden met het geld dat jullie hebben maar het lukt vast wel.
Weet niet of je ooit een gezin zou willen maar in dat geval zou ik zelfs proberen de eerste paar jaar zoveel mogelijk af te lossen, zodat het daarna niet meer zo zwaar weegt.
En vooral niks meer lenen, nergens. Ook niet bij wehkamp of de telefoonmaatschappij... niks meer.
Verder... je meet je een bepaalde levensstandaard aan en daar wen je dan aan. De één gaat drie keer per week uit eten, drie keer per jaar op vakantie, loopt in dure kleding en koopt de nieuwste gadgets. De ander kan dat niet en is dan blij met eens in de zoveel tijd een avondje bios of een wandeling door het bos. Je zult even een weg moeten vinden met het geld dat jullie hebben maar het lukt vast wel.
Weet niet of je ooit een gezin zou willen maar in dat geval zou ik zelfs proberen de eerste paar jaar zoveel mogelijk af te lossen, zodat het daarna niet meer zo zwaar weegt.
En vooral niks meer lenen, nergens. Ook niet bij wehkamp of de telefoonmaatschappij... niks meer.
donderdag 7 juni 2012 om 23:01
Komt ook wel goed moonlight82. Zelf heb ik nog nooit ergens iets geleend dus ik weet ook niet hoe dat voelt en/of is, maar ik heb daarentegen niet in dezelfde situaties als mijn vriend gezeten. Ik heb gelukkig al niet zo'n hoge leef standaard qua financiën. Maar ik vind het wel belangrijk dat ik zekerheid heb dat ik mijn huur kan betalen. Elk dubbeltje omdraaien vind ik nog niet zo'n ramp, want dan kun je ook creatief doen en een soort sport van maken zoals ze op het vrekkentopic doen. Dan komt het vast wel goed.
En ja t.z.t. willen we ook graag een gezin, maar we zijn beide 25 en werken nog niet zo lang er zijn nog wel wat groei mogelijkheden. Alleen niet binnen zo'n korte tijd.
En ja t.z.t. willen we ook graag een gezin, maar we zijn beide 25 en werken nog niet zo lang er zijn nog wel wat groei mogelijkheden. Alleen niet binnen zo'n korte tijd.
vrijdag 8 juni 2012 om 08:38
quote:zonnestraal1987 schreef op 07 juni 2012 @ 20:27:
De meningen van jullie allen wisselt nog al. De een zegt "alles op één hoop" en sommige raadt het sterk af om mee te betalen. Nu heeft mijn vriend ook minder te besteden dan ik (ondanks dat ik op mijzelf woon en dus meer vaste lasten heb) en is het zo dat ik ook indirect of direct al meer betaal. Aan uitjes, iets leuks doen, boodschappen. Dit vind ik allemaal niet zo'n probleem, maar erover praten vind ik dan wel weer belangrijk. Dat het geen vanzelfsprekendheid wordt. Hij doet ook waar hij kan zijn best dingen terug te doen. Het moet ook wel in balans blijven.Nou, dan is het toch mooi opgelost voor nu? Als jullie een stabiele 10 jaar (of 8 jaar en 3 maanden, weet ik veel) verder zijn is die studieschuld er ook nog, en kun je alsnog besluiten om een deel van zijn studieschuld af te betalen.
De meningen van jullie allen wisselt nog al. De een zegt "alles op één hoop" en sommige raadt het sterk af om mee te betalen. Nu heeft mijn vriend ook minder te besteden dan ik (ondanks dat ik op mijzelf woon en dus meer vaste lasten heb) en is het zo dat ik ook indirect of direct al meer betaal. Aan uitjes, iets leuks doen, boodschappen. Dit vind ik allemaal niet zo'n probleem, maar erover praten vind ik dan wel weer belangrijk. Dat het geen vanzelfsprekendheid wordt. Hij doet ook waar hij kan zijn best dingen terug te doen. Het moet ook wel in balans blijven.Nou, dan is het toch mooi opgelost voor nu? Als jullie een stabiele 10 jaar (of 8 jaar en 3 maanden, weet ik veel) verder zijn is die studieschuld er ook nog, en kun je alsnog besluiten om een deel van zijn studieschuld af te betalen.
Ik heb geen wespentaille, ik heb een bijenrompje
vrijdag 8 juni 2012 om 17:29
quote:zonnestraal1987 schreef op 07 juni 2012 @ 11:29:
Ik snap zijn omstandigheden en ben niet boos op hem, maar merk wel dat ik het lastig vind. Ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Omdat ik zelf zo anders sta in financiën.
Graag jullie reactie,
Luister TS, je hebt zelf een partner gekozen die gestudeerd heeft, en daarom een schuld met zich meedraagt.
Ga jij nou moeilijk lopen doen over 40K schuld terwijl je over enkele jaren het liefst een hypotheekschuld van 250K met hem zou willen aan gaan?
Wees blij en zie het positief: door zijn studieschuld kunnen jullie samen niet verder in de schulden komen, want een gezamenlijke hypotheek kun je vergeten
Ik snap zijn omstandigheden en ben niet boos op hem, maar merk wel dat ik het lastig vind. Ik weet niet zo goed hoe ik ermee om moet gaan. Omdat ik zelf zo anders sta in financiën.
Graag jullie reactie,
Luister TS, je hebt zelf een partner gekozen die gestudeerd heeft, en daarom een schuld met zich meedraagt.
Ga jij nou moeilijk lopen doen over 40K schuld terwijl je over enkele jaren het liefst een hypotheekschuld van 250K met hem zou willen aan gaan?
Wees blij en zie het positief: door zijn studieschuld kunnen jullie samen niet verder in de schulden komen, want een gezamenlijke hypotheek kun je vergeten
