Relaties
alle pijlers
hoe verder
zondag 10 juni 2012 om 11:02
Heb nu drie jaar latrelatie, waarvan hij redelijk van begin af aan duidelijk is geweest dat hij het liefst wil gaan samenwonen. Ik kwam zelf uit lang huwelijk waarbij mijn grenzen totaal verdwenen waren. Door latrelatie kon ik mijn grenzen gevoelsmatig nog beetje bewaken.
Voor buitenwereld lijkt het of ik alles goed voor elkaar heb maar van binnen voel ik me een overbodig persoon. Na lang zoeken nu conclusie dat ik angst vermijdend hechtingsprobleem heb.
tot half jaar gelden geen vuiltje aan de lucht fantastische dingen gedaan en gezien ik voelde me geborgen bij hem maar sinds half jaartje loopt het stroef. Doen nog wel leuke dingen maar gevoel is er uit.
Naar nu blijkt omdat ik tegen kennis op straat had gezegd dt ik niet ging samenwonen dat het leven goed was zo. Hij heeft zijn hoop dt ik ooit wilde gaan samenwonen de bodem in zien slaan en dat niet me mij besproken. Tijdens ruzie kwam toen ineens eruit ja maar ik wil samenwonen en jij niet.
Hij zegt van me te houden en verder te willen maar nu even niet, als hij verder wil dan met als doel te gaan samenwonen. Ik zou nu uit angst om hem kwijt te raken gaan samenwonen en dat is niet goed.
Zo langzamerhand begin ik wel beetje te wennen aan idee van eventueel samen te wonen maar ben zo ontzettend bang om weer dezelfde fouten te maken, mijn leven weer volledig naar iemand aan te passen. Ik wil eigenlijk eerst mijn problemen zelf oplossen voor ik die stap ga nemen en ondertussen nog verder gaan zoals het was maar die optie zit er niet in.
Komt ook nog bij dat ik smsjes heb gezien tussen hem en vriendin waarvan ik wist dat ze close waren maar dit wat ik nu las gaat me eigenlijk een brug te ver. Hij zegt dat er niets is, hij houdt van haar en ze is belangrijk voor hem maar ze is niet belangrijker dan ik en naief als ik ben wil ik hem daarin geloven maar ander stemmetje blijft zeggen bezint eer ge begint.
Ondertussen hebben we elkaar nu week niet gezien en merk dat ik me van alles in mijn hoofd begin te halen, betrek alles weer op mezelf. hebben wel paar mailtjes heen en weer gestuurd en gisteren smsje gestuurd dat ik hem wilde zien, na twee uur nog geen reactie dus gebeld maar dt is niet echt heel goed verlopen en nu loop ik zo
langzamerhand tegen de muur op geloof dat ik nu pas besef wat hij voor me betekent heeft maar twijfel steeds meer of ik wel hetzelfde voor hem beteken. Hij zegt wel dat hij van me houdt maar ik voel het niet. hoe kan er iemand van mij houden als ik al niet eens van mezelf kan houden.
ik heb een muur om me heen gebouwd die me danig in de weg zit maar ik krijg hem niet afgebroken, ik durf niemand echt voldoende te vertrouwen om dicht genoeg bij te komen ik heb nu mijn eigen plekje nog nodig om te terug te trekken en die smsjes helpen me niet om uit mijn schulp te kruipen. Bevestigen alllen maar dat ik voor tijdje leuk ben om mee om te gaan maar zo weer vervangbaar ben.
Voor buitenwereld lijkt het of ik alles goed voor elkaar heb maar van binnen voel ik me een overbodig persoon. Na lang zoeken nu conclusie dat ik angst vermijdend hechtingsprobleem heb.
tot half jaar gelden geen vuiltje aan de lucht fantastische dingen gedaan en gezien ik voelde me geborgen bij hem maar sinds half jaartje loopt het stroef. Doen nog wel leuke dingen maar gevoel is er uit.
Naar nu blijkt omdat ik tegen kennis op straat had gezegd dt ik niet ging samenwonen dat het leven goed was zo. Hij heeft zijn hoop dt ik ooit wilde gaan samenwonen de bodem in zien slaan en dat niet me mij besproken. Tijdens ruzie kwam toen ineens eruit ja maar ik wil samenwonen en jij niet.
Hij zegt van me te houden en verder te willen maar nu even niet, als hij verder wil dan met als doel te gaan samenwonen. Ik zou nu uit angst om hem kwijt te raken gaan samenwonen en dat is niet goed.
Zo langzamerhand begin ik wel beetje te wennen aan idee van eventueel samen te wonen maar ben zo ontzettend bang om weer dezelfde fouten te maken, mijn leven weer volledig naar iemand aan te passen. Ik wil eigenlijk eerst mijn problemen zelf oplossen voor ik die stap ga nemen en ondertussen nog verder gaan zoals het was maar die optie zit er niet in.
Komt ook nog bij dat ik smsjes heb gezien tussen hem en vriendin waarvan ik wist dat ze close waren maar dit wat ik nu las gaat me eigenlijk een brug te ver. Hij zegt dat er niets is, hij houdt van haar en ze is belangrijk voor hem maar ze is niet belangrijker dan ik en naief als ik ben wil ik hem daarin geloven maar ander stemmetje blijft zeggen bezint eer ge begint.
Ondertussen hebben we elkaar nu week niet gezien en merk dat ik me van alles in mijn hoofd begin te halen, betrek alles weer op mezelf. hebben wel paar mailtjes heen en weer gestuurd en gisteren smsje gestuurd dat ik hem wilde zien, na twee uur nog geen reactie dus gebeld maar dt is niet echt heel goed verlopen en nu loop ik zo
langzamerhand tegen de muur op geloof dat ik nu pas besef wat hij voor me betekent heeft maar twijfel steeds meer of ik wel hetzelfde voor hem beteken. Hij zegt wel dat hij van me houdt maar ik voel het niet. hoe kan er iemand van mij houden als ik al niet eens van mezelf kan houden.
ik heb een muur om me heen gebouwd die me danig in de weg zit maar ik krijg hem niet afgebroken, ik durf niemand echt voldoende te vertrouwen om dicht genoeg bij te komen ik heb nu mijn eigen plekje nog nodig om te terug te trekken en die smsjes helpen me niet om uit mijn schulp te kruipen. Bevestigen alllen maar dat ik voor tijdje leuk ben om mee om te gaan maar zo weer vervangbaar ben.
zondag 10 juni 2012 om 11:13
zondag 10 juni 2012 om 11:14
zondag 10 juni 2012 om 11:18
quote:coralie76 schreef op 10 juni 2012 @ 11:03:
een nieuwe vent zoeken is het besteGeen vent lijkt me het beste ipv een nieuwe vent. Je zal eerst van jezelf moeten gaan houden voordat je je 100% kan geven. Dus werk daar eerst aan, als hij het geduld niet kan opbrengen dan is hij misschien toch niet de man voor de toekomst.
een nieuwe vent zoeken is het besteGeen vent lijkt me het beste ipv een nieuwe vent. Je zal eerst van jezelf moeten gaan houden voordat je je 100% kan geven. Dus werk daar eerst aan, als hij het geduld niet kan opbrengen dan is hij misschien toch niet de man voor de toekomst.
zondag 10 juni 2012 om 11:24
nlies, van 3 jaar is het 2,5 jaar juist superleuk geweest. Net het laatste half jaar gaat het minder, waar ik best wel hand in eigen boezem wil steken omdat ik op dat moment weer heel erg aan mezelf begon te twijfelen en hulp ben gaan zoeken.
naar nu blijkt is dat ook ongeveer het moment waarop hij zich is terug gaan trekken omdat ik die opmerking maakte over niet samenwonen dus er is wel duidelijk verband tussen die twee volgens mij.
naar nu blijkt is dat ook ongeveer het moment waarop hij zich is terug gaan trekken omdat ik die opmerking maakte over niet samenwonen dus er is wel duidelijk verband tussen die twee volgens mij.
zondag 10 juni 2012 om 11:26
Je zegt het zelf al. Je hebt twijfels over samenwonen en over je relatie, je wil eerst je problemen zelf oplossen - je moet toch niet samenwonen?
Blijf trouw aan jezelf en werk aan het afbreken van die muur die je voelt. En dat je daarbij die eigen plek om je terug te trekken (nog) nodig hebt: niks mis mee. Bewaak die.
Blijkbaar heb je ergens in het verleden geleerd dat je alleen maar leuk bent 'voor een tijdje', en 'vervangbaar bent', nou, dat is natuurlijk niet waar. Je bent leuk en goed genoeg zoals je bent.
Blijf trouw aan jezelf en werk aan het afbreken van die muur die je voelt. En dat je daarbij die eigen plek om je terug te trekken (nog) nodig hebt: niks mis mee. Bewaak die.
Blijkbaar heb je ergens in het verleden geleerd dat je alleen maar leuk bent 'voor een tijdje', en 'vervangbaar bent', nou, dat is natuurlijk niet waar. Je bent leuk en goed genoeg zoals je bent.
Alles is mooi wanneer het echt is - Sara Kroos
zondag 10 juni 2012 om 11:33
Als je het gevoel hebt dat het niet klopt tussen die vriendin en jouw partner, dan zou ik dit voor jezelf eerst uitzoeken.
Betreft dat samenwonen... je moet het ook een kans kunnen geven. Uit eigen ervaring: ik ben na een heel nare tijd qua samenwonen toch weer gaan samenwonen met mijn huidige vriend. Doodeng vond ik het! Ik heb veel getwijfeld in deze tijd of ik überhaupt wel met deze relatie wilde doorgaan. Uiteindelijk heb ik het rustig de tijd gegeven, er veel over gepraat met mijn vriend en duidelijk mijn grenzen aangegeven. Het was een heftige tijd waarin ik mijzelf moest dwingen strenger te zijn tegen anderen en mijzelf beter moest leren kennen. Nu zijn we intens gelukkig met elkaar en hebben we een sterke basis gelegd. Het kan dus ook heel erg goed gaan!
Betreft dat samenwonen... je moet het ook een kans kunnen geven. Uit eigen ervaring: ik ben na een heel nare tijd qua samenwonen toch weer gaan samenwonen met mijn huidige vriend. Doodeng vond ik het! Ik heb veel getwijfeld in deze tijd of ik überhaupt wel met deze relatie wilde doorgaan. Uiteindelijk heb ik het rustig de tijd gegeven, er veel over gepraat met mijn vriend en duidelijk mijn grenzen aangegeven. Het was een heftige tijd waarin ik mijzelf moest dwingen strenger te zijn tegen anderen en mijzelf beter moest leren kennen. Nu zijn we intens gelukkig met elkaar en hebben we een sterke basis gelegd. Het kan dus ook heel erg goed gaan!
zondag 10 juni 2012 om 12:09
Jouw redenen om niet samen te willen wonen vind ik een slechte. Bang om dezelfde fouten te maken.
Mensen leren heus wel van hun fouten en ze leren er alert op te zijn. Verder zijn er zoveel mensen waarbij een relatie kapot gaat, en zij beginnen wel weer een leven met een nieuwe liefde. Waarom zou het hen wel lukken en jou niet?
Als je leven gebaseerd is op dingen niet doen omdat je bang bent, dan mis je een hoop en ga je het leven uit de weg. en dan word je ook niet echt gelukkig.
MAAR dat andere staat mij niet aan, wat hij tegen die vriendin zegt. Ik denk niet dat hij echt voor jou gaat, en dat is toch wel een voorwaarde om samen een toekomst op te bouwen. Misschien voel jij dat wel onbewust en is dat de eigenlijke reden dat je niet met hem wilt samenwonen?
Maar.... dan bouwen jullie ook niet aan een toekomst. Ik zou het uit maken. Ik denk namelijk dat dit ook geen toekomst heeft.
Mensen leren heus wel van hun fouten en ze leren er alert op te zijn. Verder zijn er zoveel mensen waarbij een relatie kapot gaat, en zij beginnen wel weer een leven met een nieuwe liefde. Waarom zou het hen wel lukken en jou niet?
Als je leven gebaseerd is op dingen niet doen omdat je bang bent, dan mis je een hoop en ga je het leven uit de weg. en dan word je ook niet echt gelukkig.
MAAR dat andere staat mij niet aan, wat hij tegen die vriendin zegt. Ik denk niet dat hij echt voor jou gaat, en dat is toch wel een voorwaarde om samen een toekomst op te bouwen. Misschien voel jij dat wel onbewust en is dat de eigenlijke reden dat je niet met hem wilt samenwonen?
Maar.... dan bouwen jullie ook niet aan een toekomst. Ik zou het uit maken. Ik denk namelijk dat dit ook geen toekomst heeft.
zondag 10 juni 2012 om 12:31
Eigenlijk, als buitenstaander die dit leest, snap ik hem wel..
Hij heeft een toekomstbeeld, wil ernaar toe werken samen te gaan wonen met je.
Als hij dan in de wandelgangen hoort dat jij dat nooit wilt, kan ik me voorstellen dat hij dan verder gaat.
Als ik met een man omga die geen toekomst met me ziet, en ik wel, dan zou ik teleurgesteld zijn en ook best gekwetst.
Zeker als ik dat van de straat zou horen..
Ik kan dan wel in die relatie blijven hangen, maar wat heeft dat voor zin.
Hij heeft een toekomstbeeld, wil ernaar toe werken samen te gaan wonen met je.
Als hij dan in de wandelgangen hoort dat jij dat nooit wilt, kan ik me voorstellen dat hij dan verder gaat.
Als ik met een man omga die geen toekomst met me ziet, en ik wel, dan zou ik teleurgesteld zijn en ook best gekwetst.
Zeker als ik dat van de straat zou horen..
Ik kan dan wel in die relatie blijven hangen, maar wat heeft dat voor zin.
zondag 10 juni 2012 om 14:31
zondag 10 juni 2012 om 14:40
quote:taralina schreef op 10 juni 2012 @ 12:35:
Raar hoor van je vriend. Wat is er mis met gewoon latten?
Alles, als hij een ander leven voor zich ziet.
En niets, als hij dat ook zo voor zich ziet.
Maar het zou wel zo handig zijn als je op één lijn zit over hoe je de relatie ziet en er mee verder wil.
Even op het verhaal van die vriendin en die SMS-jes na, snap ik vriend wel. Na 3 jaar is hij toe aan stappen om samen verder te gaan en TO wil dat niet. Ook heel begrijpelijk om haar redenen, maar dat heeft niet echt een toekomst samen dan als je daar niet uitkomt.
Raar hoor van je vriend. Wat is er mis met gewoon latten?
Alles, als hij een ander leven voor zich ziet.
En niets, als hij dat ook zo voor zich ziet.
Maar het zou wel zo handig zijn als je op één lijn zit over hoe je de relatie ziet en er mee verder wil.
Even op het verhaal van die vriendin en die SMS-jes na, snap ik vriend wel. Na 3 jaar is hij toe aan stappen om samen verder te gaan en TO wil dat niet. Ook heel begrijpelijk om haar redenen, maar dat heeft niet echt een toekomst samen dan als je daar niet uitkomt.