Kinderen
alle pijlers
Eerste schooldag
vrijdag 27 april 2012 om 22:22
Mijn zoontje is de afgelopen week 2 keer naar zijn nieuwe school geweest om te wennen. Mijn vriend en ik hebben lang getwist over de schoolkeuze. We hadden twee opties: een Montessorischool in een hele nette wijk 2 km van ons huis vandaan en een gezellige (niet echt) katholieke buurtschool bij ons om de hoek. Mijn vriend was voor het eerste variant, ik voor het tweede. Uiteindelijk is het toch de Montessorischool geworden omdat mijn vriend zo overtuigd was dat het onderwijssysteem beter bij ons zoontje zou passen en dat de omgeving daar ook beter voor hem zou zijn.
Toen wij er voor het eerst kwamen werden wij ontvangen door een streng eruitziende juf van een jaar of 55. Het viel me gelijk op dat ons zoontje geen speciale aandacht van haar kreeg oid. Hij moest gelijk op zijn stoeltje gaan zitten en ik moest meteen weg toen alle kinderen binnen waren. De ouders van de andere kinderen hebben ook nauwelijks interesse in ons getoond, behalve de klasmoeder. Ons zoontje probeerde heel stoer te doen. Hij hoefde mij niet uit te zwaaien en ook geen kusje. Hij reageerde eigenlijk nauwelijks op wat ik tegen hem zei en zag er verward en zichzelf gekeerd uit. Toen ik hem 3 uur later weer kwam ophalen zat hij met hetzelfde verwarde blik. Ik herkende het niet. Meestal is hij heel stoer en ondeugend en is hij na een paar minuten in een nieuw gezelschap helemaal weer zichzelf. Toen ik hem vroeg hoe het was zei hij alleen maar "leuk". Toen de andere ouders weg waren kwam de juf even naar buiten, stak ze een sigaret aan en kwam ze bij ons staan. Ze vertelde dat hij het leuk gehad heeft en noemde een paar dingen die hij gedaan heeft. Daarna liep ze weer weg. De volgende dag gebeurde er min of meer hetzelfde. En toen begon ik mij af te vragen of we eigenlijk wel de juiste keuze gemaakt hadden. Wat vonden jullie van de eerste dag op school? Ik verwachtte er eigenlijk wat meer van...
Toen wij er voor het eerst kwamen werden wij ontvangen door een streng eruitziende juf van een jaar of 55. Het viel me gelijk op dat ons zoontje geen speciale aandacht van haar kreeg oid. Hij moest gelijk op zijn stoeltje gaan zitten en ik moest meteen weg toen alle kinderen binnen waren. De ouders van de andere kinderen hebben ook nauwelijks interesse in ons getoond, behalve de klasmoeder. Ons zoontje probeerde heel stoer te doen. Hij hoefde mij niet uit te zwaaien en ook geen kusje. Hij reageerde eigenlijk nauwelijks op wat ik tegen hem zei en zag er verward en zichzelf gekeerd uit. Toen ik hem 3 uur later weer kwam ophalen zat hij met hetzelfde verwarde blik. Ik herkende het niet. Meestal is hij heel stoer en ondeugend en is hij na een paar minuten in een nieuw gezelschap helemaal weer zichzelf. Toen ik hem vroeg hoe het was zei hij alleen maar "leuk". Toen de andere ouders weg waren kwam de juf even naar buiten, stak ze een sigaret aan en kwam ze bij ons staan. Ze vertelde dat hij het leuk gehad heeft en noemde een paar dingen die hij gedaan heeft. Daarna liep ze weer weg. De volgende dag gebeurde er min of meer hetzelfde. En toen begon ik mij af te vragen of we eigenlijk wel de juiste keuze gemaakt hadden. Wat vonden jullie van de eerste dag op school? Ik verwachtte er eigenlijk wat meer van...
vrijdag 25 mei 2012 om 13:54
Even een update. Ik weet niet meer wat ik moet denken... Ik dacht ik geef het even de tijd maar de juf is dus echt een raar mens. Volgens mij is ze zo'n juf die haar lievelings kids in de klas heeft en de rest, waaronder mijn zoon die nog maar 2 weken op die school zit, interesseert haar niet.
Als we naar binnen komen zit er altijd dezelfde meijsje bij haar op schoot en ze is omringd door nog een paar meisjes. Als mijn zoontje voor haar komt te staan moet hij nog even wachten totdat zij eindelijk op hem gefocust is...
Als ik hem tussen de middag kom ophalen zit hij in de meeste gevallen alleen in de klas verdrietig te kijken terwijl de anderen kids buiten spelen. Gisteren toen hij mij zag wilde hij naar de juf om te vertellen dat ik er was. Een ouder meisje liet hem niet door de deur. Hij begon al te huilen en de juf die 2 meter verderop stond zei niks, dus moest ik er maar iets van zeggen. Vervolgens vertelde de juf dat hij een prima dag heeft gehad (dat zag ik natuurlijk zo!) maar dat ik te vroeg was en dat hij nog 5 min in de klas moest blijven. Wat is dat nou voor onzin?? Hij zat er toch de hele alleen!!
Ik begrijp dat school geen creche is maar een beetje moeite doen om ervoor te zorgen dat een nieuw kindje zich prettig in de klas voelt hoort toch bij de taken van een juf?
Wat zouden jullie doen?
Als we naar binnen komen zit er altijd dezelfde meijsje bij haar op schoot en ze is omringd door nog een paar meisjes. Als mijn zoontje voor haar komt te staan moet hij nog even wachten totdat zij eindelijk op hem gefocust is...
Als ik hem tussen de middag kom ophalen zit hij in de meeste gevallen alleen in de klas verdrietig te kijken terwijl de anderen kids buiten spelen. Gisteren toen hij mij zag wilde hij naar de juf om te vertellen dat ik er was. Een ouder meisje liet hem niet door de deur. Hij begon al te huilen en de juf die 2 meter verderop stond zei niks, dus moest ik er maar iets van zeggen. Vervolgens vertelde de juf dat hij een prima dag heeft gehad (dat zag ik natuurlijk zo!) maar dat ik te vroeg was en dat hij nog 5 min in de klas moest blijven. Wat is dat nou voor onzin?? Hij zat er toch de hele alleen!!
Ik begrijp dat school geen creche is maar een beetje moeite doen om ervoor te zorgen dat een nieuw kindje zich prettig in de klas voelt hoort toch bij de taken van een juf?
Wat zouden jullie doen?
vrijdag 25 mei 2012 om 16:22
Dat laatste ben ik met je eens.
Ik vind alleen je voorbeelden niet zo schokkend.
Dat er meisjes bij juf rondhangen en hij even moet wachten; oké. Over twee jaar is hij misschien degene bij juf op schoot. De meeste nieuwe kindren moet je echt niet te dicht bij je trekken als juf, dat werkt juist averechts. Beetje de kat uit de boom laten kijken.
Dat maakt toch niet uit?
Dat juf niet op elke wissewas van kinderen onderling ingaat, helemaal niet als moeder er naast staat, vind ik ook niet meer dan normaal- ze blijft aan de gang, kinderen moeten eerst leren iets zelf op te lossen. Ze zitten elkaar de hele dag op die manier dwars
Dat in de klas blijven klinkt wat overdreven ja, maar kennelijk houden ze zich erg streng aan de schooltijden en zo erg is dat nou ook weer niet natuurlijk.
Wat betreft dat hij verdrietig kijkt binnen: moet dat van de juf? Of laat ze hem maar even doen wat hij wil (binnen blijven) om het wat tijd te geven?
Heb je gevraagd waarom hij steeds alleen binnen zit? (aan hem en aan juf)
Ik denk dat je erg gefocust bent op de juf, en bij voorbaat negatief. Misschien doet ze overdag veel kleine dingen om hem om zijn gemak te stellen, en is 'hem niet dwingen met anderen naar buiten te gaan' daar één van.
Wie weet is je kind degene die het moeilijk heeft óndanks juf.
Of wellicht heeft hij het helemaal niet zo moeilijk, maar jij wel...
Ik zou over een poosje eens kijken of het kind een beetje gelukkig is daar op school en of het wat leert. Bij een oudergesprek wat vragen stellen die nu in je opkomen.
Overal is wel wat en dit klinkt niet zo raar eigenlijk...
Ik vind alleen je voorbeelden niet zo schokkend.
Dat er meisjes bij juf rondhangen en hij even moet wachten; oké. Over twee jaar is hij misschien degene bij juf op schoot. De meeste nieuwe kindren moet je echt niet te dicht bij je trekken als juf, dat werkt juist averechts. Beetje de kat uit de boom laten kijken.
Dat maakt toch niet uit?
Dat juf niet op elke wissewas van kinderen onderling ingaat, helemaal niet als moeder er naast staat, vind ik ook niet meer dan normaal- ze blijft aan de gang, kinderen moeten eerst leren iets zelf op te lossen. Ze zitten elkaar de hele dag op die manier dwars
Dat in de klas blijven klinkt wat overdreven ja, maar kennelijk houden ze zich erg streng aan de schooltijden en zo erg is dat nou ook weer niet natuurlijk.
Wat betreft dat hij verdrietig kijkt binnen: moet dat van de juf? Of laat ze hem maar even doen wat hij wil (binnen blijven) om het wat tijd te geven?
Heb je gevraagd waarom hij steeds alleen binnen zit? (aan hem en aan juf)
Ik denk dat je erg gefocust bent op de juf, en bij voorbaat negatief. Misschien doet ze overdag veel kleine dingen om hem om zijn gemak te stellen, en is 'hem niet dwingen met anderen naar buiten te gaan' daar één van.
Wie weet is je kind degene die het moeilijk heeft óndanks juf.
Of wellicht heeft hij het helemaal niet zo moeilijk, maar jij wel...
Ik zou over een poosje eens kijken of het kind een beetje gelukkig is daar op school en of het wat leert. Bij een oudergesprek wat vragen stellen die nu in je opkomen.
Overal is wel wat en dit klinkt niet zo raar eigenlijk...
vrijdag 25 mei 2012 om 16:40
Totdat jij volgend jaar om deze tijd bij die school staat en je zoon vertelt over pietje die nieuw is en marietje ook nog nieuw in de klas. En jij hebt even geen idee wie pietje en marietje zijn, laat staan wie de ouders daarvan zijn.
In groep 1 komen zo vaak nieuwe kinderen, daar vind ik (zelfs als klassemoeder zijnde) geen bijhouden aan. Als ik een week weinig op school geweest ben lijken er ineens weer 2 nieuwe kinderen bij te zijn...
