buurman van trap horen vallen.

16-06-2012 08:13 38 berichten
Hallo,

meestal lees ik mee, maar ik moet dit delen want ik zit er zo erg mee.

13 juni werd onze buurman door de schoonmaakster dood onder aan de trap gevonden.

na een hele dag politie werd inderdaad vast gesteld dat hij van de trap gevallen is.

De man was alcoholist en zal hoogstwaarschijnlijk gestruikeld zijn.

Omdat de man alcoholist was keek eigenlijk niemand in de buurt naar hem om.

Niet omdat hij overlast had of asociaal was maar gewoon omdat ze zich te goed voor hem voelden.

Ons contact met hem was oke, het was niet superveel, maar als we hem zagen altijd groeten, en af en toe een praatje maken.

wat dat betreft was het wel een sociale aardige maar ook eenzame man.

Je zag hem ook niet elke dag, hierdoor hebben we ons ook niet druk gemaakt dat we hem een dagje niet hebben gezien.

het erge is dat mijn vriend en ik een paar dagen er voor (savonds laat 11 juni) allemaal gebonk hebben gehoord, net alsof er iets of iemand viel.

maar eigenlijk was er daar heel vaak gebonk, we keken daar helemaal niet meer van op.

En achteraf vallen alle puzzelstukjes op zijn plek.

De man kreeg namelijk zijn eten bezorgd elke dag. en dat van 11 juni was mee naar binnen genomen, maar dat van 12 juni heeft de hele dag voor de deur gestaan.

Ik ben die dag smorgens vertrokken en smiddags terug gekomen. en toen heb ik het inderdaad zien staan, want zodra ik de voordeur verliet keek ik altijd wel even als hij zijn eten mee naar binnen had genomen. maar omdat het er smiddags nog wel es stond is ook hierdoor bij me geen lampje gaan branden.

Ik voel me zo schuldig hierover, want ik heb hem gewoon dood horen vallen en helemaal niks gedaan, en wie weet leefte hij op dat moment nog wel.

maar ik wist echt niet dat hij het was.

Ik heb zelfs nog gedacht om te gaan kijken maar ik dacht hij ziet me aankomen als ik bij elk gebonk er aan kom.

ik had het gewoon moeten zien.

het voelt echt alsof het mijn schuld is...
Alle reacties Link kopieren
Nee joh. Het is niet jouw schuld. Als je had geweten dat er wat ernstig was, had je wat gedaan. Da's heel belangrijk.



Verder was je blijkbaar de enige in de buurt die nog om hem gaf.



Sterkte.
Jee wat een triest verhaal



TO je realiseert je best dat je niet kon weten dat het gebonk dit keer iets anders was dan "normaal" en dat het eten voor de deur blijft staan kan natuurlijk best bij zo iemand. De stukjes van de puzzel met elkaar verbinden kan nu eenmaal vaak achteraf.

Rot om op zo'n manier aan je eind te komen, pffff.
Alle reacties Link kopieren
Wat heftig!



TO, als je had geweten dat hij gevallen was had je zeker iets gedaan!

Je kon het niet weten!



Och lieffie toch, wat een rot gevoel! Maar het is jou schuld niet. Echt niet.

Je hebt iets gedaan wat veel belangrijker is, je hebt toen hij nog in leven was hem gezien als een mens. Als iemand die net zo goed aandacht en liefde nodig heeft. Je hebt hem niet verstoten, of hem als stuk vuil behandelt.



En misschien een beetje luguber, maar misschien is de val niet zijn dood geworden, maar was hij al dood voor de val.



Heb je met iemand kunnen praten hierover?



Met het risico zweverig te klinken, maar misschien lucht het een beetje op. Misschien is het een idee om een kaarsje op te steken en je "verhaal" te doen, in gedachten, tegen je buurman.

Ik hoop dat hij je dan een teken geeft dat hij je gehoord heeft, zodat jij je niet meer schuldig hoeft te voelen...
Alle reacties Link kopieren
Nee joh niet jouw schuld, echt niet.



Wie weet was hij idd al dood toen hij viel. Of wie weet was het gewoon een kwestie van tijd, voor zoiets als dit ging gebeuren, hij dronk al veel langer natuurlijk.



Je kan jezelf niets verwijten, jullie hebben het samen gehoord an ja als je vaker gebonk hoort dan sta je daar niet bij stil, anders was je echt wel even poolshoogte gaan nemen natuurlijk! Maar als je dat vaker hoort, ja dan ziet hij je aankomen dat snap ik ook wel.

En dat eten, ja als dat vaker blijft staan dan denk je daar ook niet bij na.



Hier denk je gewoon niet aan, aan zoiets. Verwijt jezelf niets hoor! Maar praat het wel van je af, anders blijf je er zo mee zitten!



Ik heb wel met mijn vriend erover gepraat.

En hij doet ook zo goed mogelijk zn best om me te troosten.

maar hij ziet de dingen anders, hij vind het ook erg dat de man dood is, maar bekijkt het niet van: had ik achteraf maar....

Want hij heeft hem ook horen vallen.

daarom kan ik niet zo goed met me gevoel bij hem kwijt, want hij is nog al nuchter met dat soort dingen ondanks dat hij er wel voor me is.

En wat me gewoon zo geraakt is, hoe iedereen nog even extra liet merken dat het ze niet kon schelen dat die man dood is.

Opeens konden alle buurtgenoten de halve dag voor zn deur staan voor de sensatie terwijl ze anders nooit naar hem om keken. En daarom heb ik eigenlijk ook geen vragen meer aan de politie gesteld hoe die van de trap heeft kunnen vallen omdat ik niet bij die mensen wilde horen.

Toen het nog geen half uur bekend was dat hij dood was werd er door de andere buurvrouw al gaten in de muur geboord voor de vlaggenmast, om de vlag uit te hangen omdat haar dochter geslaagd is.

smiddags stonden ze weer met zn allen voor de man zijn deur.

maar niet even zijn bakjes eten van 2 dagen weg halen die verspreidt lagen door zijn tuin.

Dat ze dan op zo;n manier nog even laten zien dat ze geen respect hadden voor de man maakt het voor mij extra erg
anoniem_120052 wijzigde dit bericht op 16-06-2012 08:52
Reden: typfoutje
% gewijzigd
Alle reacties Link kopieren
Niet schuldig voelen hoor, jij kon er niets aan doen.



5 jaar geleden is mijn ex-zwager ook dood thuis gevonden....het erge is dat hij waarschijnlijk 3 weken daar gelegen heeft, zonder dat men dat wist. Dat kon men zien aan de radio/tvgids die op een bepaalde dag open lag.



En ik ben ook nog eens aan de deur geweest, heb aangebeld, briefje door de brievenbus gedaan....



Samen met mijn zus hebben we daarna zijn huis opgeruimd....toen vond ik tussen alle rommel (werkelijk, ik had nog nooit zoiets gezien/geroken) mijn briefje....



Hij dronk ook veel, was naar buiten toe een keurig geklede man, maar thuis kwam er nooit iemand. Kranten van 2 jaar, afval van maanden, ik kan het zo gauw niet opnoemen wat we allemaal zagen. Koelkast mocht niet eens open, zo smerig.



Triest, dat iemand zo aan zijn einde moet komen....
Ik sluit me in het geheel aan bij Secondhandsuus. Je hebt hem als enige gerespecteerd en je kan niet van jezelf verwachten dat je bij elk geluidje groot alarm slaat. Dit had jij niet kunnen weten, dus voel je niet schuldig! Wat een triest verhaal en wel sterkte. Want ik kan me best voorstellen dat je hiermee zit!
Alle reacties Link kopieren
Mamaaa,je mag het jezelf niet kwalijk nemen.

Er was vaker gebonk schrijf je dus zowel jij als je vriend hadden geen idee dat die man was gevallen.

En die buurtgenoten echt walgelijk zulk volk.

Had de man nog familie of weet je dat niet?
Alle reacties Link kopieren
Ik kan me voorstellen dat je hiervan overstuur bent. Vooral het idee dat je iets had kunnen doen. Maar heel pragmatisch bekeken: hij was waarschijnlijk niet bij bewustzijn na die val, anders had hij wel geschreeuwd. Had je aangebeld, dan had hij niet opengedaan... dan had je er toch ook niet meteen de politie of ambulance bij gehaald?



Feit is dat er bij de buurman geen dingen gebeurden die vaker gebeurden. Voor jou dus geen reden om te kijken of alles goed was.



De trieste waarheid is dat deze man is overleden als gevolg van zijn alcoholverslaving.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Wat een intens triest verhaal! Ik kan me voorstellen dat je denkt "wat als" en "had ik maar", dat zou ik waarschijnlijk ook doen. Maar je zegt het zelf al: er was vaker gebonk, en er ging geen lampje branden. 't Is niet zo dat je dacht "goh, volgens mij hoor ik de buurman van de trap vallen, maar laat maar lekker gaan". Je wist het niet. Het is niet jouw schuld. Toen hij leefde negeerden jullie hem niet (zoals andere buren wel deden) maar maakten jullie gewoon een praatje. Dat moet wel iets voor hem betekend hebben. Hou dat voor ogen.



Misschien helpt het om hem een brief te schrijven. Je moet dit toch op een of andere manier voor jezelf zien af te sluiten.







edit: eigenlijk sluit ik me dus aan bij secondhandsuus
Alle reacties Link kopieren
Je schuldgevoel lijkt me logisch, zou ik ook hebben. Zelf zit ik een soort gelijke situatie. Een vriend van ons is zwaar alcoholist. Van alle kanten is hem hulp aangeboden, dat weigert hij of maakt daar even gebruik van maar wijst dat naderhand weer af. We hebben nu al dagen niets van hem gehoord. Hij is niet thuis en niemand weet waar hij is. Hulpverlening is al ingeschakeld. Gisterenavond hebben we met een aantal vrienden uitgebreid hierover gepraat. We voelen ons machteloos omdat we helemaal niets voor hem kunnen doen.



Verder sluit ik me ook aan bij de mening van secondhandsuus.
Alle reacties Link kopieren
Jij hebt zijn dood niet veroorzaakt,dat was de alcohol.

Als hij niet zoveel had gezopen,was hij ook niet van de trap gevallen.

Je kon er niets aan doen.

En als het zo gehorig is bij jullie,had je hem wel horen gillen als hij nog geleefd had onder aan de trap.



Maar ik snap dat je er een rot gevoel van hebt,maar blijf er niet in hangen.
Net zoals iedereen boven mij al zegt, dit is niet iets waar je jezelf de schuld van moet geven. Soms lopen de dingen "gewoon" zoals ze gaan. Iedereen kent wel een voorbeeld uit het leven, waaraan ze vaak denken "als ik misschien dit, had ik maar dat". Zelf denk ik ook dat sommige gebeurtenissen de ruimte en vrijheid moeten hebben om zich te ontwikkelen; zelfs als de uitkomst voor iemand anders pijnlijk of verdrietig is. Ik weet niet zo goed hoe ik het moet omschrijven, en daardoor klinkt het misschien wat vaag. Maar ik denk echt waar dat jou helemaal niets is te verwijten. Jouw intentie is altijd goed geweest en de zorg op afstand, die je voor deze man had (en nog steeds hebt) zal hem geholpen hebben zijn reis na dit leven te vervolgen.
Ik kan mij wel enigszins voorstellen dat de buurt zo reageert. Ik zou het niet kunnen waarderen als een alcoholist naast mij kwam wonen. Ben ik heel eerlijk in.



En dat hij van de trap is gevallen is toch zijn eigen schuld. Hij heeft ooit de keuze gemaakt om meer te drinken dan goed voor hem is. En je wenst niemand dood, maar ik had ook de vlag opgehangen als mijn dochter was geslaagd. Dat is toch vele malen belangrijker dan een vent die in het verleden leefde en door zijn eigen keuzes dood is. Dochter van de buurvrouw heeft een meer dan belangrijk diploma behaalt. Haar toekomst.



Ik zou er dus niet te lang in blijven hangen. Jij hebt zijn keuzes niet gemaakt. Daar is hij zelf verantwoordelijk voor. Niets meer en niets minder.
Ik weet dat hij nog 2 zoons heeft.

maar hij had maar met 1 contact had hij een keer aan me vriend verteld.

die zagen we af en toe de tuin doen, en de schoonmaakster elke week, voor de rest zag ik eigenlijk ook niemand daar.

en 2 achter buren hadden nog respect voor hem, maar ook niet superveel contact.

Hij heeft wel een goed leven gehad, gezinnetje, en zelfs zijn eigen bedrijf waar die het wel eens over had.
Alle reacties Link kopieren
Tja, drank maakt meer kapot dan je lief is. Dit is daar een heel schrijnend voorbeeld van.
Ga in therapie!
Iemand die niet drinkt, kan ook van de trap vallen en aan de gevolgen hiervan overlijden. Dat de man alcoholist was, lijkt mij niet relevant voor dit topic en de gevoelens van TO.
Sluit me bij bovenstaande aan, misschien contact opnemen met je arts? Of slachtofferhulp om hier over te praten.

Heel veel sterkte, is vreselijk om mee te maken.
Alle reacties Link kopieren
TO suggereert het verband, waarom dat in twijfel trekken?



Bovendien, een alcoholist die 's avonds laat nuchter is? Niet erg realistisch.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
quote:mamaaaa schreef op 16 juni 2012 @ 09:25:

Ik weet dat hij nog 2 zoons heeft.

maar hij had maar met 1 contact had hij een keer aan me vriend verteld.

die zagen we af en toe de tuin doen, en de schoonmaakster elke week, voor de rest zag ik eigenlijk ook niemand daar.

en 2 achter buren hadden nog respect voor hem, maar ook niet superveel contact.

Hij heeft wel een goed leven gehad, gezinnetje, en zelfs zijn eigen bedrijf waar die het wel eens over had.Och wat triest dat het zo is gelopen.
Alle reacties Link kopieren
De drank heeft het eind van zijn leven toch draaglijk gemaakt. Hij had waarschijnlijk toch niets of niemand meer om voor te leven en dankzij de alcohol hoefde hij de zinloze pijn niet meer te voelen.
it's a big club and you ain't in it
Alle reacties Link kopieren
Triest inderdaad. Mijn ex is ook alcoholist, zijn vader heeft zich doodgedronken. Ook voor hem kan één misstap voldoende zijn, en dan heb ik het nog niet over dronken in de auto stappen en andere mensen in gevaar brengen. Ik hoop echt dat ik mijn kinderen niet op een dag zo'n bericht hoef te brengen.
Ga in therapie!
Alle reacties Link kopieren
Niet alle alcoholisten zijn levensmoe, Riony.
Ga in therapie!

Dit is een oud topic. Het topic is daarom gesloten.
Maak een nieuw topic aan om verder praten over dit onderwerp.

Terug naar boven