Psyche
alle pijlers
Paranormale ervaringen op het sterfbed?
donderdag 21 juni 2012 om 20:48
donderdag 21 juni 2012 om 20:51
donderdag 21 juni 2012 om 20:53
donderdag 21 juni 2012 om 20:53
Mijn oma schijnt op vlak voor haar sterven opeens zich aan haar papagaai van haar bed heben opgetrokken en haar armen naar voren hebben gedaan en hebben gezegd met de kracht die ze nog had: kom me maar halen.
Ik zeg schijnt, want ik was er niet bij. Mijn ouders waren erbij. Toen dit gebeurde is mijn moeder weggegaan ( ze kon het niet aan) en is mijn vader bij mijn oma gebleven en heeft haar hand vastgepakt toen ze overleed.
Wat er na de dood komt? Geen idee, vind het wel een prettig idee dat het dan nog niet ineens klaar is, maar wat er komt? Geen flauw benul.
Ik zeg schijnt, want ik was er niet bij. Mijn ouders waren erbij. Toen dit gebeurde is mijn moeder weggegaan ( ze kon het niet aan) en is mijn vader bij mijn oma gebleven en heeft haar hand vastgepakt toen ze overleed.
Wat er na de dood komt? Geen idee, vind het wel een prettig idee dat het dan nog niet ineens klaar is, maar wat er komt? Geen flauw benul.
donderdag 21 juni 2012 om 20:54
Ik heb wel lichtbolletjes op foto's staan , van toen mijn dochter opgebaard was , zo apart..
Ik denk persoonlijk dat het halo's zijn.. Als je snapt wat ik bedoel , die rondjes wat engeltjes boven hun hoofd hebben , het ziet eruit als een lichtbronnetje met een lichtgevende hoepel eromheen.
Weet niet of ik hier de link neer mag zetten , zou dat mogen ?
Ik denk persoonlijk dat het halo's zijn.. Als je snapt wat ik bedoel , die rondjes wat engeltjes boven hun hoofd hebben , het ziet eruit als een lichtbronnetje met een lichtgevende hoepel eromheen.
Weet niet of ik hier de link neer mag zetten , zou dat mogen ?
donderdag 21 juni 2012 om 20:58
Heel eerlijk? Ik geloof niet in iets na de dood. Ik denk dat mijn hersenen mijn geweten, gevoel, de Chantal etc. ( ik geloof niet zozeer in een ziel) zijn/is en als mijn hersenen het begeven, ben 'ik' de Chantal die iedereen kent, er niet meer. Maar dat is hoe ik er naar kijk. Mijn tante stief en tijdens haar laatste ademhalingen heeft ze nog uit kunnen brengen dat de dood een zware teleurstelling was, niks geen mooi licht of een poort waar ze doorheen mocht. We hebben er achteraf wel om moeten lachen, juist omdat ze het op het heerlijke cynische toontje zei, zoals ze altijd al was. Zo heeft iedereen andere verhalen. Ik denk dat we er vanzelf wel achter zullen komen. En wie weet heb ik ongelijk en ga ik een nieuw iets tegemoet, maar op dit moment denk ik zelf van niet. ( al zou het wel mooi zijn dat dit alles nog niet is afgelopen en dat ik al mijn dierbaren die nu al zijn overleden, en ook gaan overlijden, weer terug zie).
donderdag 21 juni 2012 om 21:00
Je gezichtsveld sterft van buiten naar binnen af, dat kan een tunneleffect geven. En er komen heel veel neurotransmitters vrij in je hersenen, wat voor een gelukzalig gevoel kan zorgen. Ik zou dus niet direct willen beweren dat die ervaringen paranormaal zijn. Al is dat misschien wel een fijner idee.
donderdag 21 juni 2012 om 21:02
quote:Chantilly21 schreef op 21 juni 2012 @ 20:58:
Ik geloof niet in iets na de dood. Ik denk dat mijn hersenen mijn geweten, gevoel, de Chantal etc. ( ik geloof niet zozeer in een ziel) zijn/is en als mijn hersenen het begeven, ben 'ik' de Chantal die iedereen kent, er niet meer. Maar dat is hoe ik er naar kijk. Mijn tante stief en tijdens haar laatste ademhalingen heeft ze nog uit kunnen brengen dat de dood een zware teleurstelling was, niks geen mooi licht of een poort waar ze doorheen mocht. We hebben er achteraf wel om moeten lachen, juist omdat ze het op het heerlijke cynische toontje zei, zoals ze altijd al was. Zo heeft iedereen andere verhalen. Ik denk dat we er vanzelf wel achter zullen komen. En wie weet heb ik ongelijk en ga ik een nieuw iets tegemoet, maar op dit moment denk ik zelf van niet.
Natuurlijk zag ze dat nog niet. Ze was immers nog niet echt dood. Vind het ook vreemd dat je hiernaar luistert.
Je ziet een hemelpoort/licht/tunnel pas als je dood bent, of een BDE hebt.
Als je nog zo bij zinnen bent, dat je zo'n lange zin eruit kan gooien, dan ben je er nog niet.
Ik geloof niet in iets na de dood. Ik denk dat mijn hersenen mijn geweten, gevoel, de Chantal etc. ( ik geloof niet zozeer in een ziel) zijn/is en als mijn hersenen het begeven, ben 'ik' de Chantal die iedereen kent, er niet meer. Maar dat is hoe ik er naar kijk. Mijn tante stief en tijdens haar laatste ademhalingen heeft ze nog uit kunnen brengen dat de dood een zware teleurstelling was, niks geen mooi licht of een poort waar ze doorheen mocht. We hebben er achteraf wel om moeten lachen, juist omdat ze het op het heerlijke cynische toontje zei, zoals ze altijd al was. Zo heeft iedereen andere verhalen. Ik denk dat we er vanzelf wel achter zullen komen. En wie weet heb ik ongelijk en ga ik een nieuw iets tegemoet, maar op dit moment denk ik zelf van niet.
Natuurlijk zag ze dat nog niet. Ze was immers nog niet echt dood. Vind het ook vreemd dat je hiernaar luistert.
Je ziet een hemelpoort/licht/tunnel pas als je dood bent, of een BDE hebt.
Als je nog zo bij zinnen bent, dat je zo'n lange zin eruit kan gooien, dan ben je er nog niet.
donderdag 21 juni 2012 om 21:03
donderdag 21 juni 2012 om 21:04
quote:truffelmaffia schreef op 21 juni 2012 @ 21:02:
[...]
Natuurlijk zag ze dat nog niet. Ze was immers nog niet echt dood. Vind het ook vreemd dat je hiernaar luistert.
Je ziet een hemelpoort/licht/tunnel pas als je dood bent, of een BDE hebt.
Als je nog zo bij zinnen bent, dat je zo'n lange zin eruit kan gooien, dan ben je er nog niet.Precies
[...]
Natuurlijk zag ze dat nog niet. Ze was immers nog niet echt dood. Vind het ook vreemd dat je hiernaar luistert.
Je ziet een hemelpoort/licht/tunnel pas als je dood bent, of een BDE hebt.
Als je nog zo bij zinnen bent, dat je zo'n lange zin eruit kan gooien, dan ben je er nog niet.Precies
donderdag 21 juni 2012 om 21:05
lichtbolletjes op foto's worden veroorzaakt door stof.
gekopieerd van een site:
"Als een stofje op vijf centimeter voor de lens van de camera zweeft, en het licht van de flits opvangt, krijgt het honderdmaal zoveel licht als wanneer het op een halve meter afstand van de camera is. Van het licht dat het stofje vervolgens uitstraalt naar de camera, komt ook weer honderd maal zoveel het toestel binnen. Dat is een grote hoeveelheid licht.
Omdat het stofje dichtbij is, wordt het onscherp afgebeeld. De camera zal doorgaans zijn ingesteld op een afstand veel verder dan vijf centimeter. De lens vormt wel een beeldpunt, maar dat ligt een flink eind achter de lichtgevoelige laag van de camera. De van het stofje afkomstige bundel stralen die in dat beeldpunt zouden zijn samengekomen als de gevoelige laag er niet was, produceren een vlek op die laag. Die vlek heeft de vorm van het diafragma. Dat is meestal rond, maar soms ook vijf- of zeshoekig, en ruitvormige komen ook wel voor.
Hoe dichter het stofje bij de lens is, des te groter is de vlek. Normaal zou je zo'n vlek helemaal niet zien, maar omdat het stofje dat dichtbij de lens is, ook dichtbij de flits zit, en erdoor verlicht wordt, en daarom zo'n grote hoeveelheid licht terugstraalt, zie je een duidelijke vlek. Bij benadering geldt de regel: de diameter van de vlek is omgekeerd evenredig met de afstand tot de lens. Bij sommige camera's wordt het licht van de flits door de naar voren geschoven lens gedeeltelijk afgeschermd, zodat echt grote bollen niet overal op de foto kunnen voorkomen. "
gekopieerd van een site:
"Als een stofje op vijf centimeter voor de lens van de camera zweeft, en het licht van de flits opvangt, krijgt het honderdmaal zoveel licht als wanneer het op een halve meter afstand van de camera is. Van het licht dat het stofje vervolgens uitstraalt naar de camera, komt ook weer honderd maal zoveel het toestel binnen. Dat is een grote hoeveelheid licht.
Omdat het stofje dichtbij is, wordt het onscherp afgebeeld. De camera zal doorgaans zijn ingesteld op een afstand veel verder dan vijf centimeter. De lens vormt wel een beeldpunt, maar dat ligt een flink eind achter de lichtgevoelige laag van de camera. De van het stofje afkomstige bundel stralen die in dat beeldpunt zouden zijn samengekomen als de gevoelige laag er niet was, produceren een vlek op die laag. Die vlek heeft de vorm van het diafragma. Dat is meestal rond, maar soms ook vijf- of zeshoekig, en ruitvormige komen ook wel voor.
Hoe dichter het stofje bij de lens is, des te groter is de vlek. Normaal zou je zo'n vlek helemaal niet zien, maar omdat het stofje dat dichtbij de lens is, ook dichtbij de flits zit, en erdoor verlicht wordt, en daarom zo'n grote hoeveelheid licht terugstraalt, zie je een duidelijke vlek. Bij benadering geldt de regel: de diameter van de vlek is omgekeerd evenredig met de afstand tot de lens. Bij sommige camera's wordt het licht van de flits door de naar voren geschoven lens gedeeltelijk afgeschermd, zodat echt grote bollen niet overal op de foto kunnen voorkomen. "
The past may be in tatters
But today is all that matters
But today is all that matters
donderdag 21 juni 2012 om 21:06
Collega van mij heeft een bijna doodervaring gehad. Ze onderging een hersenoperatie.
Ze vertelde dat ze kleuren zag die niet hier op aarde bestaan. Ze hoorde muziek wat niet te omschrijven was, klanken en tonen die niet aards waren. Er waren simpelweg geen woorden voor. Een overweldigend gevoel van liefde overspoelde haar. Ze wilde ook niet meer terug naar aarde, ook al had ze 2 kleine kinderen. Ze had t idee dat ze wel goed terecht zouden komen.
Maar op t moment dat ze aan haar kinderen dacht, hoorde ze een stem die zei dat ze nog niet klaar was op aarde en was ze weer terug in haar lichaam en werd wakker...
Ze vertelde dat ze kleuren zag die niet hier op aarde bestaan. Ze hoorde muziek wat niet te omschrijven was, klanken en tonen die niet aards waren. Er waren simpelweg geen woorden voor. Een overweldigend gevoel van liefde overspoelde haar. Ze wilde ook niet meer terug naar aarde, ook al had ze 2 kleine kinderen. Ze had t idee dat ze wel goed terecht zouden komen.
Maar op t moment dat ze aan haar kinderen dacht, hoorde ze een stem die zei dat ze nog niet klaar was op aarde en was ze weer terug in haar lichaam en werd wakker...
Who in the world do I think that I am... I suppose that depends on who I believe
donderdag 21 juni 2012 om 21:06
quote:truffelmaffia schreef op 21 juni 2012 @ 21:02:
[...]
Natuurlijk zag ze dat nog niet. Ze was immers nog niet echt dood. Vind het ook vreemd dat je hiernaar luistert.
Je ziet een hemelpoort/licht/tunnel pas als je dood bent, of een BDE hebt.
Als je nog zo bij zinnen bent, dat je zo'n lange zin eruit kan gooien, dan ben je er nog niet.
TO geeft aan dat de overledenen haar armen strekte op haar sterfbed alsof ze naar het licht greep. Op het sterfbed van mijn tante gebeurde dit niet. Dat is mijn ervaring. Het was haar laatste ademteug, het laatste wat ze uit kon brengen. Ze greep dus niet naar iets, ze reutelde, ze fluisterde wat en was daarna dood. Geen glimlach, geen strekking van haar armen. Zonde, wat wat had ik het graag gezien. Ik ben er bij geweest, ik heb gezien wat er gebeurde ( of juist niet) en heb alles gehoord, de stuiptrekking van het lichaam gezien en de dood, die verschrikkelijk was om te zien.
Ik hoop dat het zo is, maar ik ben iemand die het zelf moet meemaken. En dat gaat lastig in dit soort situaties. Maar ik laat het hierbij. Ik wil dit topic niet verstoren Patriciac, sterkte met je verlies.
[...]
Natuurlijk zag ze dat nog niet. Ze was immers nog niet echt dood. Vind het ook vreemd dat je hiernaar luistert.
Je ziet een hemelpoort/licht/tunnel pas als je dood bent, of een BDE hebt.
Als je nog zo bij zinnen bent, dat je zo'n lange zin eruit kan gooien, dan ben je er nog niet.
TO geeft aan dat de overledenen haar armen strekte op haar sterfbed alsof ze naar het licht greep. Op het sterfbed van mijn tante gebeurde dit niet. Dat is mijn ervaring. Het was haar laatste ademteug, het laatste wat ze uit kon brengen. Ze greep dus niet naar iets, ze reutelde, ze fluisterde wat en was daarna dood. Geen glimlach, geen strekking van haar armen. Zonde, wat wat had ik het graag gezien. Ik ben er bij geweest, ik heb gezien wat er gebeurde ( of juist niet) en heb alles gehoord, de stuiptrekking van het lichaam gezien en de dood, die verschrikkelijk was om te zien.
Ik hoop dat het zo is, maar ik ben iemand die het zelf moet meemaken. En dat gaat lastig in dit soort situaties. Maar ik laat het hierbij. Ik wil dit topic niet verstoren Patriciac, sterkte met je verlies.
donderdag 21 juni 2012 om 21:06
quote:gruffalo schreef op 21 juni 2012 @ 21:05:
lichtbolletjes op foto's worden veroorzaakt door stof.
gekopieerd van een site:
"Als een stofje op vijf centimeter voor de lens van de camera zweeft, en het licht van de flits opvangt, krijgt het honderdmaal zoveel licht als wanneer het op een halve meter afstand van de camera is. Van het licht dat het stofje vervolgens uitstraalt naar de camera, komt ook weer honderd maal zoveel het toestel binnen. Dat is een grote hoeveelheid licht.
Omdat het stofje dichtbij is, wordt het onscherp afgebeeld. De camera zal doorgaans zijn ingesteld op een afstand veel verder dan vijf centimeter. De lens vormt wel een beeldpunt, maar dat ligt een flink eind achter de lichtgevoelige laag van de camera. De van het stofje afkomstige bundel stralen die in dat beeldpunt zouden zijn samengekomen als de gevoelige laag er niet was, produceren een vlek op die laag. Die vlek heeft de vorm van het diafragma. Dat is meestal rond, maar soms ook vijf- of zeshoekig, en ruitvormige komen ook wel voor.
Hoe dichter het stofje bij de lens is, des te groter is de vlek. Normaal zou je zo'n vlek helemaal niet zien, maar omdat het stofje dat dichtbij de lens is, ook dichtbij de flits zit, en erdoor verlicht wordt, en daarom zo'n grote hoeveelheid licht terugstraalt, zie je een duidelijke vlek. Bij benadering geldt de regel: de diameter van de vlek is omgekeerd evenredig met de afstand tot de lens. Bij sommige camera's wordt het licht van de flits door de naar voren geschoven lens gedeeltelijk afgeschermd, zodat echt grote bollen niet overal op de foto kunnen voorkomen. "Wat moet jij in je nopjes zijn met jezelf, dat je zoiets post.
lichtbolletjes op foto's worden veroorzaakt door stof.
gekopieerd van een site:
"Als een stofje op vijf centimeter voor de lens van de camera zweeft, en het licht van de flits opvangt, krijgt het honderdmaal zoveel licht als wanneer het op een halve meter afstand van de camera is. Van het licht dat het stofje vervolgens uitstraalt naar de camera, komt ook weer honderd maal zoveel het toestel binnen. Dat is een grote hoeveelheid licht.
Omdat het stofje dichtbij is, wordt het onscherp afgebeeld. De camera zal doorgaans zijn ingesteld op een afstand veel verder dan vijf centimeter. De lens vormt wel een beeldpunt, maar dat ligt een flink eind achter de lichtgevoelige laag van de camera. De van het stofje afkomstige bundel stralen die in dat beeldpunt zouden zijn samengekomen als de gevoelige laag er niet was, produceren een vlek op die laag. Die vlek heeft de vorm van het diafragma. Dat is meestal rond, maar soms ook vijf- of zeshoekig, en ruitvormige komen ook wel voor.
Hoe dichter het stofje bij de lens is, des te groter is de vlek. Normaal zou je zo'n vlek helemaal niet zien, maar omdat het stofje dat dichtbij de lens is, ook dichtbij de flits zit, en erdoor verlicht wordt, en daarom zo'n grote hoeveelheid licht terugstraalt, zie je een duidelijke vlek. Bij benadering geldt de regel: de diameter van de vlek is omgekeerd evenredig met de afstand tot de lens. Bij sommige camera's wordt het licht van de flits door de naar voren geschoven lens gedeeltelijk afgeschermd, zodat echt grote bollen niet overal op de foto kunnen voorkomen. "Wat moet jij in je nopjes zijn met jezelf, dat je zoiets post.